Κώστα [Σκανδαλίδη], τελικά, τι θέλεις από τον Παπανδρέου;;;

«Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του οφείλει να συγκαλέσει άμεσα την Κοινοβουλευτική Ομάδα για να συζητήσει τη διάταξη μάχης και τους στόχους και να εκλέξει τον πρόεδρό της. Είναι αδιανόητο οι βουλευτές μας να μην αντιμετωπίζουν συντεταγμένα τα πολύ βαρύτερα και κρισιμότερα καθήκοντα που προμηνύονται της αμέσως επόμενες μέρες», αναφέρει ο Κώστας Σκανδαλίδης και σημειώνει: «εξυπακούεται ότι η εκλογή του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας είναι ανεξάρτητη από τις δρομολογημένες διαδικασίες εκλογής του προέδρου του Κινήματος». «Η κυβέρνηση και η χώρα δεν μπορούν να περιμένουν τις εσωτερικές μας διαδικασίες. Οι αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου είναι για τον καθένα μας σεβαστές, αλλά εξαρτώνται καταλυτικά από τις εξελίξεις που είναι αβέβαιες και καταιγιστικές», υπογραμμίζει ο Σκανδαλίδης.

•  ………

Εγώ θα τα δεχτώ όλα όσα λέει ο Κώστας. Αλλά, για να έρθουμε τώρα στη θέση του Παπανδρέου, τον οποίο ουσιαστικά εγκαλεί.  Τη μια τον φορτώνει σ’ ένα γάιδαρο και τον ρεζιλεύει αυτός, την άλλη ο Χρυσοχοϊδης τον βρίζει σκαιότατα, την παράλλη η Διαμαντοπούλου λέει τα δικά της, ο Λοβέρδος επίσης (από το “Βήμα” του Ψυχάρη) τον έχει αποστρατεύσει, μετά ο Βενιζέλος τον ευχαριστεί επειδή (άκουσον, άκουσον) παραιτήθηκε από την ηγεσία του Κινήματος (ενώ δεν συνέβη ποτέ κάτι τέτοιο), ακολουθούν τα διάφορα πολιτικά μειράκια της κοινοβουλευτικής ομάδας (Γιαννακά, Καϊλή, Αντωνίου κ.ά.) που μπαίνουν στο παιχνίδι των μέσων ενημέρωσης και του επιχειρηματικού/εκδοτικού κατεστημένου, και άχρηστο τον ανέβαζαν, άχρηστο τον κατέβαζαν…  Δηλαδή, από τη μια θέλουν και κομματικές διαδικασίες σε μια μέρα που λέει ο λόγος κι από την άλλη τον έχουν… παραιτήσει και τώρα του ζητούν τα ρέστα γιατί δεν… προεδρεύει!!!

•  ………

Καλό είναι ν’ αποφασίσουν τι θέλουν όλοι αυτοί. Αλλά, το κακό (γι’ αυτούς) είναι ότι δεν κατάλαβαν πως μονάχα με τον Παπανδρέου μπορεί να προχωρήσει ΕΝΩΜΕΝΟ το ΠΑΣΟΚ. Κι αν φύγει ο Γιώργος, πάει, πέταξε το πουλάκι. Βέβαια ο Γιώργος λέγεται (σύμφωνα με τον Μπεγλίτη) ότι δεν θα θέσει υποψηφιότητα ούτε για πρόεδρος ούτε για πρωθυπουργός. Αφήνει ελεύθερο το πεδίο για όλους τους κάφρους, που νομίζουν ότι θ’ αλλάξουν το πολιτικό τοπίο. Και πορεύονται βυθισμένοι στις ψευδαισθήσεις τους. Είναι αλήθεια ότι τελευταία παρατηρείται ένα μπάχαλο στους κόλπους της κοινοβουλευτικής ομάδας. Ομως, ο μόνος που δεν φταίει είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. Απαξάπαντες θέλουν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, να λένε ό,τι θέλουν και να δρουν όπως θέλουν. Δηλαδή, ασυδοσία. Αφού όλοι αυτοί δημιούργησαν κατάσταση διάλυσης, τώρα ζητούν τα ρέστα! Κατάφεραν τα “κορυφαία” στελέχη να  απαξιώσουν τον Πρόεδρο του Κινήματος στα μάτια των βουλευτών και των στελεχών. Αλλά έχει ο καιρός γυρίσματα…

•  ………

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μετρηθούν με τον Παπανδρέου. Γιατί ο Γιώργος έχει όλα όσα μπορεί να έχουν όλοι τους (ευτυχώς όχι τα μειονεκτήματά τους, που είναι πάμπολλα). Και κυρίως δεν έχουν αυτό που περισσεύει στον Παπανδρέου: Ευαισθησία και ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΗΘΟΣ!

• http://nikoslagadinos.blogspot.com/

Συγκίνηση για την απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου

• ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ 7ΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Εχασε τη μάχη για τη ζωή λίγο πριν από τα μεσάνυχτα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του ιδιωτικού θεραπευτηρίου Metropolitan, όπου και κατέληξε, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του στις 7 το απόγευμα της Τρίτης σε τροχαίο, κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για τη νέα του ταινία. Η είδηση του αδόκητου χαμού του ταξιδεύει ήδη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.

Τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο παρέσυρε μοτοσικλέτα στην περιφερειακή οδό Δραπετσώνας, μετά το πρώτο τούνελ, στο ρεύμα προς Κερατσίνι.

Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για το γύρισμα της τελευταίας ταινίας του και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από τη ιδιωτική μοτοσικλέτα, την οποία οδηγούσε, σύμφωνα με πληροφορίες, ειδικός φρουρός που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.

Στο πλευρό του βρέθηκε από την πρώτη στιγμή η σύζυγός του. Ο άτυχος σκηνοθέτης έδωσε μάχη στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Metropolitan, έχοντας υποστεί βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Νωρίς το βράδυ, στο νοσοκομείο βρέθηκαν ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δόλλης και ο πρόεδρος του ΟΛΠ Γιώργος Ανωμερίτης.

• O τελευταίος ποιητής

O Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν ο ελεγειακός ποιητής των κινηματογραφικών εικόνων και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κοινωνικής πραγματικότητας.

Ο δημιουργός του “Θίασου”, του “Μεγαλέξανδρου” και άλλων επικολυρικών ταινιών που έκανε γνωστή την Ελλάδα σε όλη την υφήλιο για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες. Ο κορυφαίος και πολυβραβευμένος διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης με διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών, στη διάρκεια των γυρισμάτων της νέας του ταινίας “H άλλη θάλασσα”.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή της Αθήνας και το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musee de l’ homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ’ όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

To 1998 στις Κάνες κατακτά τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία του “Αιωνιότητα και μια μέρα” κάνοντας ξανά την Ελλάδα περήφανη για τον πολιτισμό της.

• ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

1968 “Εκπομπή” μικρού μήκους

1970 “Αναπαράσταση”

Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres (1971),

Βραβείο Georges Sadoul (1971)

1972 “Μέρες του ’36 “

Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο 1973

1975 “Ο Θίασος”

Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975,

Βραβείο Interfilm Βερολίνο “Forum” 1975,

Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976,

Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας,

Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI,

Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία,

Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976

1977 ” Οι κυνηγοί”

Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978

1980 “Μεγαλέξανδρος”

Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980

1981 “Ένα χωριό, ένας χωριάτης” ντοκιμαντέρ

1983 “Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη” τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 “Ταξίδι στα Κύθηρα”

1986 “Ο μελισσοκόμος”

1988 “Toπίο στην ομίχλη”

1991 “Το μετέωρο βήμα του πελαργού”

Cinema Lumiere, Μπολόνια (Ιταλία), Μάρτιος – Απρίλιος 2002,

Φεστιβάλ Σίδνεϊ (Αυστραλία), Ιούνιος 2003

1995 ” Το βλέμμα του Οδυσσέα”

Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995

FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995,

Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995

1998 ” Μια αιωνιότητα και μια μέρα”

Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998

2004 “Το λιβάδι που δακρύζει”

2008 “Η σκόνη του χρόνου”

Οι δελφίνοι ξαναφέρνουν στην εξουσία την ανισότητα και τον σατραπισμό από άλλο δρόμο!

• http://nikoslagadinos.blogspot.com/

Οι πολιτικοί, όπως ξέρουμε, δεν εκπαιδεύονται στα θρανία, αλλά εκπαιδεύονται στην πράξη της κοινωνικής ζωής. Μιλάνε για τη δημοκρατία και τα λαϊκά συμφέροντα, αγορεύουν για τη δημοκρατία και τα λαϊκά συμφέροντα, τσακώνονται με τακτ για τη δημοκρατία και τα λαϊκά συμφέροντα… Στον κόσμο μας προτείνεται να διαλέξει ανάμεσα σε μηχανισμούς. Αλλά που όμως είναι γκαγκστερικοί.

• ************

Ο καθένας νομίζει πως θα λύσει το πρόβλημά του, θα κατατροπώσει τον αντίπαλο, αν προστρέξει στον επαγγελματισμό της συκοφαντίας και της γλωσσικής βίας. Το λιοντάρι πίνει το ίδιο του το αίμα, τρίβοντας τη γλώσσα του στη λίμα.

• ************

Κάποιοι είπαν ότι ο Παπανδρέου κρίνεται «ρομαντικός», δεν είχε το αίσθημα του εφικτού, πίστεψε στη νίκη των δημοκρατικών μέσων. Και γι’ αυτό εξωθήθηκε στην παραίτηση! Δεν είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα.

• ************

Αυτό που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό στο ΠΑΣΟΚ με παραπέμπει στο φαινόμενο της λειτουργίας του εσωτερικού μηχανισμού του φαινομένου «θέατρο».  Κι αυτό έχει σχέση με τους όρους «ταύτιση» και «κριτική στάση». Πάντοτε και ο πλέον αδαής σκέφτεται ότι ο θεατής λειτουργεί σύμφωνα με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο. Κι εμείς που έχουμε κάποια ιδιαίτερη σχέση με το θέατρο, θα σημειώσουμε ότι ο μέγας γερμανός δραματουργός Μπέρτολτ Μπρεχτ ήθελε τον θεατή του να κρατάει κριτική στάση. Αυτή είναι ο ένας τρόπος λειτουργίας του θεατή. Ο άλλος  που μπορεί και να θεωρείται ως η ορθόδοξη στάση είναι η ταύτιση του θεατή με τα συμβαίνοντα πάνω στη σκηνή.

• ************

Και πάνω στη σκηνή του κόμματος που είχε κερδίσει στις εκλογές, παίζεται τα δυο τελευταία χρόνια ένα δράμα. Και καλείται ο θεατής, το κοινό, ο κόσμος, οι ψηφοφόροι, οι φίλοι, οι οπαδοί, να ταυτιστούν με τον ήρωα του δράματος. Και τούτο γιατί αυτός είναι η φωτεινή εστία, το επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

• ************

Προφανέστατα αναφέρομαι στον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι ο θεατής, το κοινό, καλείται να ταυτιστεί μαζί του, να μπει στη θέση του, να συμπάσχει μαζί του, να δονείται από ανάλογα μ’ εκείνο συναισθήματα. Φυσικά, η ταύτιση συνεπάγεται και μια μεροληψία. Διαλέγω με ποιον θα ταυτιστώ. Με τον «καλό», βέβαια, που έχει την πρωτοκαθεδρία, ας μην είναι και άμεμπτος.  Όχι όμως με τον ωχρό αντίπαλό του!

• ************

Κι εδώ στην  περίπτωσή μας, ο αντίπαλος δεν  ήταν ή δεν είναι… ένας! Είναι πολλοί. Είναι πολλά πρόσωπα που ακολουθούν αντίθετους μεταξύ τους δρόμους, διαφορετικούς σκοπούς, κι αν ακόμα δεν έρχονται σε σύγκρουση μεταξύ τους, εκφράζουν διαφορετικές νοοτροπίες, διαφορετικά συμφέροντα. Είναι χρήσιμα τα πρόσωπα στο μέτρο που αναδεικνύεται ο δικός μου ήρωας. Κατά τ’ άλλα, τα πρόσωπα αυτά είναι δραματουργικά άχρηστα, αδιάφορα, περιθωριακά.  Τα πρόσωπα αυτά λειτουργούν σαν τον ραδιούργο του  δράματος, τον σεξπιρικό Ιάγο, του οποίου ο ρόλος είναι αχάριστος, αξιολύπητος.

• ************

Τα πρόσωπα που ανέλαβαν στο Πασοκικό δράμα να «εκθρονίσουν» τον ηγέτη, χρησιμοποίησαν πρακτικά απατηλές μεθόδους και πολιτικά αθέμιτες. Το μάτι μας έπιασε την αθλιότητα, τη μικρολογία, την ευτέλεια. Και είδαμε  τα αναστήματα των ανθρώπων που φοράνε το ένδυμα του βουλευτή ή του υπουργικού αξιωματούχου να αποκτούν τώρα τις φυσικές τους διαστάσεις και να μην μπορούν να μας ξεγελάσουν χοντραίνοντας τη φωνή τους, όπως στο γνωστό παραμύθι της Κοκκινοσκουφίτσας.

• ************

Όλοι έχουν ίσα δικαιώματα, αλλά οι δελφίνοι και τα τσιράκια τους βιάστηκαν να μας αφαιρέσουν το δικό μας δικαίωμα να κρίνουμε και τους ίδιους και τον ήρωα, τον πρωταγωνιστή του δράματος, τονΠαπανδρέου. Πίστεψαν ότι είναι πρωταγωνιστές, ενώ είναι δεύτερα πρόσωπα, δεύτερα βιολιά… Και δεύτεροι θα παραμείνουν! Βέβαια δεν είναι σωστό να διατηρούμε τη μνήμη καταστάσεων που υποβάλλουν το μίσος, που διαιωνίζουν την αντιδικία. Παραδέχομαι ότι στο δράμα όλοι οι ρόλοι είναι χρήσιμοι.

************

Επιπροσθέτως θα ήθελα να παρατηρήσω ότι τα δεύτερα αυτά πρόσωπα, οι δελφίνοι εν προκειμένω, βλέπουν τον κόσμο σαν ένα συγκρότημα από κύβους, σχήματα γεωμετρικά, όγκους στερεομετρικούς, υλικά που μπορείς να τα μετακινείς όπως θέλεις βάσει σχεδίου. Καλό είναι, αν θέλουν να συνεχίσουν να συμμετέχουν στο «έργο», να αλλάξουν νοοτροπία, να ξεπεράσουν τα εμπόδια που ορθώνονται μπροστά τους κι εμείς θα ξεχάσουμε τα όποια αδικήματά τους και θα στρέψουμε την προσοχή μας στις αρετές τους! Αρκεί ν’ απαγκιστρωθούν από τον εναγκαλισμό του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου, που έχει συνεχώς απλωμένα τα δίχτυα του, ενθαρρύνοντας και κολακεύοντας τις κάθε λογής αδυναμίες των δελφίνων και των ακολούθων τους. Και το κατεστημένο υπόσχεται σατραπείες και “βήμα” για να αγορεύουν και να εξαπολύουν τις επιθέσεις τους εναντίον του μεγάλου εχθρού… Πρέπει να ξέρουν όμως ότι τα προσωπεία δεν κάνουν ποτέ “σώμα” με τα πρόσωπα κι έρχεται μια στιγμή που πέφτουν και τότε αποκαλύπτονται όλα!

Τα “Νέα” και το “Βήμα” δεν εκφράζουν πια τη δημοκρατική παράταξη!

Δεν το ανακάλυψα τώρα. Οπως κι εσείς, πάλαι ποτέ αναγνώστες αυτών των δυο εφημερίδων, που κάποτε υπηρέτησαν τις ιδέες της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης. Σήμερα το συγκρότημα Λαμπράκη διευθύνεται από έναν επιχειρηματία (που υπήρξε δημοσιογράφος), ο οποίος ακολουθεί την πολιτική της προαγωγής των επιχειρηματικών συμφερόντων του. Επιδίωξε αρκετές φορές να διαμορφώσει αυτός τις πολιτικές εξελίξεις και δεν το πέτυχε. Το μόνο που κατάφερε ήταν να εκμαυλίσει συνειδήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων. Θέλησε ο χαρακτήρας της πολιτικής να προσδιορίζεται από τα δικά του συμφέροντα. Αν, ας πούμε, η πολιτική είναι μια έννοια ρευστή και κυμαινόμενη, αυτός προσπάθησε ο χαρακτηρισμός της να διέπεται από τα ειδικότερα επιχειρηματικά του συμφέροντα. Κι αυτό το πάλεψε και το παλεύει καθημερινά με τα μέσα μαζικής  ενημέρωσης που διαχειρίζεται.

• **********

Στα σημερινά “Νέα” το σχετικό με τη σύνοδο του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ ρεπορτάζ είναι έμφορτο αρνητικών χαρακτηρισμών. Και είναι κρίμα για τους δημοσιογράφους που παρακολούθησαν τις εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου, που δεν μπόρεσαν να περάσουν κάποιο αισιόδοξο μήνυμα. Ο πρωτοσέλιδος τίτλος “Το ΠΑΣΟΚ είναι αλλού…” ερμηνεύεται ποικιλοτρόπως. Οσο για το “Βήμα”, άπειρες φορές διαβάσαμε κείμενα που όχι απλώς κατέκριναν το ΠΑΣΟΚ ή τον Παπανδρέου, αλλά ήσαν και υπονομευτικά της πολιτικής τους.

• **********

Εγώ ξέρω ότι κάποτε οι δημοσιογράφοι έδιναν τις καθημερινές εξετάσεις τους μπροστά στο κοινό με καρδιοχτύπι. Ενα στραβοπάτημα, ένας άσκεπτος λόγος, μια αστοχασιά αντιμετώπιζαν τρομερές κυρώσεις. Σήμερα οι δημοσιογράφοι δίνουν δυστυχώς καθημερινές εξετάσεις στα αφεντικά τους. Και δεν μπορώ να πω ότι το κοινό είναι πάντοτε ομοίωση του Τύπου ή γενικότερα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Υπάρχει ένα μπάχαλο στην κοινωνία μας και όλοι όσοι ασχολούνται με την ανάλυση του φαινομένου που διαπλέκει τις διαθέσεις του κοινού και του επιχειρηματία, φτάνουν σε αδιέξοδες σκέψεις. Εχω την εντύπωση ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων τα μέσα ενημέρωσης προσαρμόζονται στα γούστα  και τις πνευματικές διαθέσεις του κοινού. Σε ό,τι όμως αφορά στην πολιτική, θεωρώ ότι το κοινό άγεται και φέρεται. Γι’ αυτό θα πρέπει ν’ αξιοποιήσουμε μια λέξη από  τους περίφημους στίχους στο ομώνυμο ποίημα του Μιχάλη Κατσαρού: “Αντισταθείτε”! Αντισταθείτε σ’ εκείνους που καθημερινά επιχειρούν να σας κάνουν πειθήνια όργανά τους. Αντσταθείτε στους κουτσαβάκηδες της κοινωνίας και της πολιτικής ζωής του τόπου.

           

  Μιχάλης Κατσαρός – Αντισταθείτε (1983)

- Watch more Videos at Vodpod.

Απέτυχε το «πραξικόπημα» του μιντιακού κατεστημένου…

• Δεν ήθελαν διαρχία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά από τις πολιτικές εξελίξεις προκύπτει δίδυμο Παπαδήμου – Παπανδρέου!
• Οι Δελφίνοι συμβιβάστηκαν με τις κανονικές καταστατικές διαδικασίες, εγκαταλείποντας την «έφοδο» αιφνιδιασμού για το «λάφυρο» της εξουσίας..
• Γράφει: Βασίλης Τακτικός

Από την πρώτη μέρα διεξαγωγής των διαδικασιών στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ διαψεύδονται οι προσδοκίες των δελφίνων για άμεση απομάκρυνση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου. Δυο μήνες τώρα που κτυπούν δαιμονισμένα τα ¨τύμπανα του πολέμου» – (Βλέπε «ελληνικό μιντιακό κατεστημένο») για γενική επιστράτευση των δελφίνων με στόχο την κατάληψη της κομματικής εξουσίας του ΠΑΣΟΚ και με το σύνθημα ¨τώρα¨ γιατί χάνεται η χώρα χθες την πρώτη μέρα συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου αναγκάστηκαν σε άτακτη οπισθοχώρηση .

Αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τις κανονικές προβλεπόμενες καταστατικές διαδικασίες και την πρόταση του Παπανδρέου για διεξαγωγή προγραμματικής. Συνδιάσκεψης του ΠΑΣΟΚ πριν την εκλογή προέδρου και την διεξαγωγή τακτικού Συνεδρίου τον Ιούνιο μετά τις εθνικές εκλογές τις οποίες ο Γ.Π τοποθέτησε τον Απρίλιο. «Δεν συναινώ σε οποιαδήποτε άλλη πρόταση» .

Σε αντίθεση λοιπόν με τις βιαστικές διαδικασίες που πρότειναν οι δελφίνοι, εκείνο όμως που διαπιστώνεται μέρα με τη μέρα είναι ότι φυσικά δεν πρόκειται να χαθεί η χώρα εάν πάνε πίσω οι εσωκομματικές διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ – το αντίθετο μάλιστα – σημειώνεται πρόοδος καθώς η μακροημέρευση της κυβέρνησης Παπαδήμου δημιουργεί τις καλύτερες προϋποθέσεις για να προχωρήσουν άμεσα οι αναγκαίες ρυθμίσεις και συμβάσεις με τη μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση για να σωθεί η χώρα. Αυτή η αντίληψη είναι που ξεκαθάρισε μάλλον στο εθνικό συμβούλιο.

Από την όλη διαδικασία επίσης αποδεικνύεται ότι ο Παπανδρέου είναι ο σοβαρότερος υποστηρικτής αυτής της πορείας της κυβέρνησης. Το αποδεικνύει ο χρόνος πλέον που περνάει που είναι ο καλύτερος μάρτυρας.

ΟΛΟΙ έχουν πάθει την πλάκα τους με τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ…

•  http://nikoslagadinos.blogspot.com/

Εάν δεν είχαμε τους υπολογιστές, θα έλεγα ότι πολύ μελάνι χύθηκε για να στραπατσαριστεί ο Παπανδρέου, για να ξεδιπλωθούν άπειρα σενάρια, για να γραφτούν σχόλια της σαχλαμάρας, εξυπνακίστικες αναλύσεις και άλλες παπαριές των δήθεν ενημερωμένων δημοσιογράφων και δημοσιογραφούντων. Διάφοροι τύποι που διαχειρίζονται κάποια μπλογκ κατάπιαν τη γλώσσα τους και ψάχνονται για να γράψουν άλλα σενάρια που θα κατατροπώνουν τον Παπανδρέου. Όπως κι εκείνοι οι δημοσιογραφικοί “αναλυτές” που δημοσιεύουν τη γνώμη τους σε “έγκριτες” εφημερίδες… Διυλίζουν τον κώνωπα νυχθημερόν και αναζητούν τα ευάλωτα σημεία του Παπανδρέου για να πετάξουν τη λάσπη τους.

• **************************

Διαπιστώθηκε ότι δεν χρειάζεται να είσαι υποστηρικτής του Παπανδρέου, αλλά απλώς να διαθέτεις την κοινή λογική και να κάνεις σωστές αναλύσεις. Να θέλεις να κάνεις σωστές αναλύσεις και να μην είσαι υποχείριο του αφεντικού που σε πληρώνει!

•  *************************

Εγραψα ένα άρθρο πριν ολοκληρωθούν οι εργασίες του Εθνικού Συμβουλίου με τίτλο “Δεν θέλουν διαρχία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά έρχεται το δίδυμο Παπαδήμου – Παπανδρέου”! Οι εξελίξεις ΕΚΕΙ οδηγούν. Οι δελφίνοι που εδώ και πολύ καιρό περιόδευαν στα ραδιοτηλεοπτικά κανάλια και σε άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης, διαπίστωσαν ότι αυτό που δεν είναι μέσα στα σχέδιά τους, ΔΕΝ μπορεί ν’ αλλάξει. Οτι το ΠΑΣΟΚ ακόμη και ηττημένο, είναι συνυφασμένο με τον παπανδρεϊσμό. Ο παπανδρεϊσμός είναι μια λέξη, ένας όρος, που καταχρηστικά τον χρησιμοποιώ για να καταδείξω ότι ΠΑΣΟΚ χωρίς Παπανδρέου ΔΕΝ νοείται!

• *************************

Οι δελφίνοι και τα στρατιωτάκια που τους ακολουθούν, θα είδαν προφανώς ότι παρά την προσπάθεια που κατέβαλαν τον τελευταίο καιρό με προκλητικές αλλά και υβριστικές δηλώσεις κατά του Παπανδρέου, η πολιτική χρειάζεται ήθος και πίστη στις αρχές της δημοκρατίας. Δεν μπορεί ο καθένας να παίζει παιχνίδια σε βάρος του λαού, αδικώντας τον ηγέτη του. Γιατί ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Παπανδρέου, που τον έκανε πρωθυπουργό η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, οδηγήθηκε (για να μην ξαναπώ “ανατράπηκε”) στην παραίτηση, στην απομάκρυνση από την εξουσία για να υλοποιηθούν τα σχέδια των συνταγματαρχών του εκδοτικού κατεστημένου.

• *************************

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι πλέον τα πραξικοπήματα δεν επιχειρούνται με άρματα μάχης και πυροβολαρχίες ή πεζικάριους με κράνη και όπλα τελευταίας τεχνολογίας. Αρκεί να έχει κανείς στη διάθεσή του τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα αυτός που τα διαθέτει, μπορεί να κερδίζει. Κι αν φαίνεται ότι κερδίζει, οι νίκες αυτές είναι πρόσκαιρες, στιγμιαίες! Και πώς αποτυπώνονται αυτές οι νίκες; Με μια “δημοσκόπηση” την εβδομάδα επιχειρούν οι συνταγματάρχες ν’ αλλάξουν το πολιτικό σκηνικό. Και επειδή δεν τους βγαίνει το χαρτί, μηχανεύονται συνεχώς καινούργια σχέδια. Αλλά κάποτε στερεύει η φαντασία και όλοι έρχονται στα ίσα τους.

• *************************

Δεν έχει σημασία στο εξής τι θα σκαρφιστεί ο Ψυχάρης ή ο Πρετεντέρης, για να “καρφώσουν” τον Παπανδρέου. Οσα μυθιστορήματα και να γράψουν οι μπιστικοί του Ψυχάρη, θα είναι απλώς μυθιστορήματα. Όσες ενστάσεις κι αν προβάλει ο Πρετεντέρης, με την -τάχατες- απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του, όλοι όσοι διαβάζουν και βλέπουν είναι υποψιασμένοι. Δεν πείθουν τα γλωσσικά ιδεογράμματά του και οι δήθεν πολιτικοί ακροβατισμοί του. Το υπομειδίαμα που υπαινίσσεται διάφορα παραμύθια, είναι συνώνυμο πλέον της απατηλής πραγματικότητας του Πρετεντέρη και των αφεντικών του. Σε τελευταία ανάλυση, κανείς δεν τους εξουσιοδότησε να υπερασπίζονται αυτό που οι ίδιοι ονοματίζουν “αλήθεια”. Και τούτο γιατί η αλήθεια που υπερασπίζονται είναι η δική τους αλήθεια, που αποτυπώνει τα δικά τους επιχειρηματικά συμφέροντα.

• **************************

Ο Παπανδρέου δεν προσφέρεται πια για χάχανα. Έχει πολιτικές αρχές, έχει θέσεις, σταθερή γραμμή πλεύσης, έχει ήθος και μάχεται για το κοινό συμφέρον, κάτι δηλαδή που οι εχθροί του όσο κι αν προσπαθούν δεν μπορούν να μας πείσουν ότι κάνουν. Ας καταλάβουν οι συνταγματάρχες του κατεστημένου ότι λίκνο και τάφος της πολιτικής είναι η κάλπη και όχι η εφαρμογή των δικών τους σχεδίων. Πολλάκις το συγκρότημα Λαμπράκη επιχείρησε να ποδηγετήσει τις πολιτικές εξελίξεις και δεν τα κατάφερε, γιατί ο λαός αντέδρασε αστραπιαία. Τώρα που δεν υπάρχει ο Λαμπράκης, δεν άλλαξε και τίποτα.

• *************************

Ο συγχαρητηριοδότης του δικτάτορα Παπαδόπουλου, ο Σταύρος Ψυχάρης, παλεύει απεγνωσμένα ο δυστυχής και σχεδιάζει, πατώντας σε δύο σανίδες. Όπως διαβάζουμε στις εφημερίδες, έχει τον γιο του να πολιτεύεται με τη Δεξιά, δίπλα στον Σαμαρά κι αυτός με τις εφημερίδες του υποτίθεται ότι υπερασπίζεται την δημοκρατική παράταξη! Αυτό είναι παράδοξο, για να μην πω ότι είναι τυχοδιωκτισμός.

• *************************

Δεν μας ενδιαφέρει όμως η πολιτική ηθική των συνταγματαρχών του κατεστημένου, διότι στο κατεστημένο δεν υπάρχει πολιτική. Στο κατεστημένο υπάρχει επιχειρηματικό συμφέρον, και γι’ αυτό βάζει τους “μικρούς” βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μπροστά στην κάμερα και στο ραδιοφωνικό μικρόφωνο για να εξακοντίσουν τα βέλη τους κατά του Παπανδρέου, του οποίου όμως η πολιτική ηθική είναι διαυγής. Και δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εναντιώθηκαν στις θέσεις του Παπανδρέου, εργάστηκαν, ως δημοσιογράφοι, στο συγκρότημα Λαμπράκη. Τα ονόματά τους είναι γνωστά.

Δεν θέλουν διαρχία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά έρχεται το δίδυμο Παπαδήμου – Παπανδρέου!

• http://nikoslagadinos.blogspot.com/

Το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο βλέπει με πολύ καλό μάτι και στηρίζει μετά μανίας την επικράτηση του δίδυμου Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο ένας να κερδίσει τις εκλογές και ο άλλος να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ. Αλλά, αυτά είναι όνειρα χειμωνιάτικης νύχτας. Και τούτο γιατί τις θέσεις τις έχουν καπαρώσει ήδη ο Παπαδήμος και ο Παπανδρέου! Κι αυτό είναι που φαίνεται να κερδίζει έδαφος, παρά τις επιθυμίες εκείνων που γράφουν σενάρια. Η σεναριογραφία καλύτερα θα ήταν να παραμείνει στα στενά όρια του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

•  *****************

Στο χώρο της πολιτικής θα πρέπει επιτέλους να μάθουν κάποιοι ότι υπάρχουν πραγματικά προβλήματα κι εκεί δεν χρειάζονται οι φαντασιώσεις των σεναριογράφων, είναι άχρηστες. Και για τη λύση των πραγματικών προβλημάτων χρειάζονται άνθρωποι, πολιτικοί, ειδικοί, με γνώσεις, εμπειρία, πολιτική οξύνοια, και ξεκάθαρες προθέσεις.

• ******************

Ο Σαμαράς ακολουθεί τον καημό του που είναι να πάρει την κυβερνητική εξουσία πάση θυσία κι αυτός να γίνει πρωθυπουργός. Ευγενής ανθρώπινος πόθος, αλλά στην πολιτική και στα εθνικά ζητήματα ο ελληνικός λαός δεν παίζει και δεν πρέπει να παίζει πια. Μέχρις εδώ τα διάφορα παιχνίδια που παίχτηκαν σε βάρος του, σε πολλά από τα οποία ήταν και ο λαός συμμέτοχος για διαφόρους -κατανοητούς- λόγους. Η χώρα όμως που έχει φτάσει στα όριά της ζητεί την αλήθεια και κανείς από τους πολίτες δεν νομίζω ότι θέλει μια ανίσχυρη κυβέρνηση. Θέλει κυβέρνηση με πυγμή.

• ******************

Από την άλλη, ο Βενιζέλος είναι δέσμιος και αυτός του διακαούς πόθου του να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ και ν’ αρχίσει τη δική του πολιτική περιπέτεια. Δικαίωμά του να έχει υψηλόφρονες επιθυμίες. Ομως έχει δείξει προπέτεια που θυμίζει τη γελάδα, οποία γεμίζει τήν καρδάρα με γάλα και μετά δίνει μια κλοτσιά και το χύνει! Στην ομιλία του, στο Εθνικό Συμβούλιο είπε απίστευτα πράγματα.

• ******************

Συγκρατώ τη φράση: “Φίλε Γιώργο, σε συγχαίρω για τις γενναίες αποφάσεις, γιατί η αποχώρηση από την πρωθυπουργία και την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δείχνει έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό…”!!! Πρόκειται για μια προμελετημένη και καλά σχεδιασμένη κίνηση του Βενιζέλου, που στηριζόμενος στο ψέμα, επιχείρησε να υποκλέψει και τον συναισθηματιμσό των μελών του Εθνικού Συμβουλίου για να τον κουλαντρίσει κατά το δοκούν, αλλά και να εγκλωβίσει τον Παπανδρέου σε μια συναισθηματική κατάσταση τέτοια που ίσως τον “υποχρέωνε” να αλλάξει γνώμη. Ο Βενιζέλος έκανε τραγικό λάθος.

• ******************

Ο Παπανδρέου ΔΕΝ ΕΙΠΕ ότι αποχωρεί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Κι αν αποχώρησε από την πρωθυπουργία, το έκανε γιατί πρυτάνευσε η λογική για τη σωτηρία της χώρας για την οποία δεν ενδιαφέρεται κανείς από όλους εκείνους που του έβαζαν τρικλοποδιές και τον υπονόμευαν επί δυόμισι περίπου χρόνια. Συνειδητά ο Παπανδρέου έκανε πολιτικές κινήσεις με γνώμονα το συμφέρον του τόπου και όχι το δικό του πολιτικό συμφέρον. Εξάλλου, έχει δείξει με τον πλέον ευκρινή τρόπο ότι ουδέποτε τον απασχόλησε το λεγόμενο πολιτικό κόστος.

• ******************

Ο Παπανδρέου πάντοτε ενδιαφέρθηκε για την οικοδόμηση μιας νέας εθνικής συνείδησης, ικανής να ανταποκριθεί στις αξιώσεις που διεκδικεί από τους πολίτες η νέα εποχή μας. Δεν υπάρχει Έλληνας πολίτης σήμερα που να μην έχει κατανοήσει πλήρως την κατάσταση της χώρας! Αντιλαμβάνονται οι πολίτες ότι το ήθος του Παπανδρέου έχει αχρηστεύσει την πανουργία των εχθρών του λαού. Κι αν κάποιος επικαλεστεί τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, θα απαντήσω ότι αυτά είναι παιχνίδια για τα παιδιά. Μπορεί τα νούμερα να φορτίζουν και τις φιλοδοξίες του Σαμαρά και τους μύχιους πόθους του Βενιζέλου. Ωστόσο, η ορθογραφία της ψυχής έχει μεγαλύτερη αξία από την ορθογραφία των λέξεων και των αριθμών…

•  ******************

Ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να καταλάβουν άπαντες, είναι εχθρός της πειθαρχίας και του κανόνα. Είναι ίσως αντικονφορμιστές περισσότερο από κάθε άλλο λαό. Γι’ αυτό μην επιχαίρουν όσοι βλέπουν τα νούμερα και διασκεδάζουν. Προϊόντος του χρόνου, γίνεται όλο και πιο καθαρή η εικόνα της πολιτικής δράσης και της κυβερνητικής θητείας του Παπανδρέου, ο οποίος πάντοτε πολιτεύτηκε με ανοιχτά χαρτιά. Ας πολιτευτούν και οι εχθροί του με ανοιχτά χαρτιά για το καλό του Κινήματος και της χώρας. Και αυτό που ενώ το βλέπουν, δεν το θέλουν επ’ ουδενί, είναι να έχουμε και μετά τις εκλογές κυβέρνηση Παπαδήμου και στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ πάλι τον Γιώργο Παπανδρέου.

Οι δελφίνοι οδηγούν το ΠΑΣΟΚ σε μια νέα «ένωση κέντρου»!

• Είναι φανερό πλέον ότι υπάρχει σχετική αμηχανία στις δυνάμεις των αντιπαπανδρεϊκών, που διασπασμένοι επιχειρούν να διασωθούν οι ίδιοι, οδηγώντας τις δυνάμεις του Κινήματος στη δημιουργία μιας νέας, αποσαθρωμένης όμως, «ένωσης κέντρου» , που θα παραπέμπει στην θλιβερή περίοδο του Ζίγδη. Εκείνο το «κόμμα» που κράτησε μέχρι το θάνατό του ο Ζίγδης δεν ήταν παρά η σκωληκοειδής απόφυση μιας παράταξης που κάποτε συνένωσε πολιτικές προσωπικότητες του παραδοσιακού δημοκρατικού χώρου, για να αντιμετωπιστεί η Δεξιά.

• Σήμερα, τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Υπάρχει μια τεράστια πολιτική και κομματική εμπειρία. Είναι, ακόμη, η ιστορική παρακαταθήκη του Ανδρέα Παπανδρέου που πέτυχε να συσπειρώσει  διάσπαρτες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου για να ανοίξει ο δρόμος για τις μεγάλες αλλαγές που είχε ανάγκη ο τόπος.
• Οι επίδοξοι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ, ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, ο Χρυσοχοΐδης, η Διαμαντοπούλου, κι όποιος άλλος εμφανιστεί απέναντι στον Γιώργο Παπανδρέου, είναι βέβαιο ότι  θα αποτύχει να κρατήσει ενωμένο το Κίνημα.  Διότι οι φίλοι, οι οπαδοί, τα μέλη και οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ γαλουχήθηκαν με σοσιαλιστικά ιδεώδη. Η επάνοδος στην εποχή των οπλαρχηγών έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Καμιά γραφειοκρατική συνένωση και καμιά  προσωπικότητα στη σημερινή συγκυρία, έξω από αυτήν  του Γιώργου Παπανδρέου δεν είναι ικανή να κρατήσει, υπό τις παρούσες συνθήκες, στο Κίνημα και τις δυνάμεις του στο σοσιαλδημοκρατικό δρόμο.
• Αυτό σημαίνει ότι ο Παπανδρέου, που ασφαλώς έχει τεράστια αποδοχή στον ευρωπαϊκό χώρο, μπορεί να διευθύνει το Κίνημα μέσα στο πλαίσιο της δράσης των άλλων σοσιαλιστικών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων της Ευρώπης. Το παιχνίδι εκεί πλέον θα παίζεται και δεν μπορούμε να κάνουμε τη στρουθοκάμηλο, ότι δήθεν έχουμε τη δύναμη και τη θέληση είτε να αποχωρήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και να προχωρήσουμε μόνοι μας είτε να διαγράψουμε χρέη, όπως θέλουν οι παραδοσιακές δυνάμεις της εν Ελλάδι αριστεράς που δείχνουν εντελώς αναλφάβητες στη νέα εποχή που έχει ανατείλει, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της οικονομικής κρίσης.
• Είναι αυτονόητο ότι ο λαϊκισμός τους, όπως επίσης και εκείνων των Πασοκογενών στελεχών που νόμισαν ότι το Κίνημα με τον Παπανδρέου «αυτομόλησε» στο νεοφιλελευθερισμό, είναι σαθρός και τους εμπνέει τη βακχεία της κολακείας των πόθων και της αγωνίας του ελληνικού λαού που θέλει καλύτερες μέρες.
• Τώρα επιζητούν να καρπωθούν τους αγώνες άλλων. Οι πάντες γνωρίζουν ότι το πλαίσιο της σημερινής κυβερνητικής δραστηριότητας είναι εκείνο που καθορίστηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος με τους αγώνες του στην Ευρώπη, πέτυχε να ανοίξει το δρόμο για να στηριχτεί η προσπάθεια της χώρας να ξεφύγει από τη χρεοκοπία.
• Θα υπογραμμίσω , ωστόσο, ότι είναι ξεκάθαρη η εμπλοκή του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου στην πολιτική ζωή του τόπου και εμφανέστατη η προσπάθεια των δυνάμεων της ανωμαλίας να διασπάσουν το ΠΑΣΟΚ, να απομακρύνουν από το πολιτικό προσκήνιο τον Γιώργο Παπανδρέου και να οργανώσουν έναν κομματικό σχηματισμό με καπεταναίους που ήθελαν να είναι αρχηγοί, αλλά που στην ουσία οι αποφάσεις για την κοινωνία και την πορεία του τόπου θα παίρνονται αλλού.
• Η οργάνωση από το εκδοτικό κατεστημένο ενός διαύλου επικοινωνίας εκείνων που όρθωσαν το ανάστημά τους στον Παπανδρέου φανέρωσε και τις αδυναμίες τους. Κάποιες εφημερίδες, κάποια ραδιόφωνα, κάποια τηλεοπτικά κανάλια, έδωσαν «βήμα» σε κάποιες κρυπτοηρωικές γαλές για να εξακοντίσουν λάσπη και ύβρεις κατά του Παπανδρέου. Και οι επιθέσεις αυτές κατέληγαν στο ότι ο Παπανδρέου κατέστρεψε το Κίνημα και  τη χώρα!!! Τόσα χρόνια που ο Παπανδρέου (σύμφωνα με τα λεγόμενά τους) κατέστρεφε τη χώρα, πού ήσαν όλοι αυτοί οι βραδυφλεγείς  βάκχοι του δημοκρατικού παροξυσμού; Προς τι η αιδήμων σιγή; Η εκδήλωση του ιδεολογικού βρασμού των δερβίσηδων της προστασίας των λαϊκών συμφερόντων, τώρα είχε ως αποτέλεσμα να πεταχτεί το καπάκι της κατσαρόλας! Και η φλυαρία τους αποκάλυψε πολιτικούς που δημιούργησαν τη νοσηρότητα και το κλίμα της αμφιβολίας κυρίως στους οπαδούς του Κινήματος.
• Πώς θα βγουν να μιλήσουν στον κόσμο οι επίδοξοι αρχηγοί; Ο ένας θα λέει ότι τον στηρίζει ο Ψυχάρης και ο Μπόμπολας και το δημοσιογραφικό ασκέρι τους, ο άλλος ότι έχει τον Κόκκαλη, η άλλη ότι έχει τον Βαρδινογιάννη, ο άλλος ότι μπορεί μόνος του! Ο Παπανδρέου ουδέποτε στηρίχτηκε σε ξένα δεκανίκια. Μόνος, με τη δύναμη που του έδωσε ο λαός. Και τόλμησε αυτό που κανείς από τους σημερινούς υποψήφιους δεν θα τολμούσε να κάνει. Ονομάτισε το κατεστημένο. Δεν μίλησε αόριστα. Δεν φοβήθηκε το πολιτικό κόστος. Δεν κρατήθηκε ακλόνητος στην καρέκλα του πρωθυπουργού.  Γιατί δεν μπορεί κανείς εχέφρων  να δεχτεί όλη αυτή την επιχειρηματολογία που ασφαλώς και είναι έωλη ότι τάχα μου εξαιτίας της πολιτικής του Παπανδρέου φτάσαμε εδώ που είμαστε! Οι υποψήφιοι αρχηγοί ήσαν από την αρχή της εποχής Παπανδρέου υψηλόβαθμα στελέχη και στο Κίνημα και στην κυβέρνηση. Όλες οι αποφάσεις που ελήφθησαν είχαν και τη δική τους συγκατάνευση, τη δική τους υπογραφή. Είναι θλιβερό σήμερα να δείχνουν ως εξιλαστήριο θύμα τον Παπανδρέου, και να ξεχνούν την καταστρεπτική θητεία στη διακυβέρνηση της χώρας του Κώστα Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας. Ζητούν τον παραμερισμό του Παπανδρέου, και συγχρόνως προβάλλουν τη δική τους δήθεν αμόλυντη κυβερνητική θητεία.

• Ο Παπανδρέου είναι πολιτικός και κοινωνικός αναμορφωτής γιατί οραματίστηκε μια νέα κατάσταση, ένα νέο κράτος, καλύτερο από το προηγούμενο, απαλλαγμένο από τη διαφθορά, για να είναι στην υπηρεσία της κοινωνίας, ένα κράτος δικαιοσύνης. Αλλού πέτυχε και αλλού δεν πέτυχε. Άλλωστε μέσα σε περίπου δυο χρόνια δεν ήταν εύκολο.  Αυτοί δεν έδωσαν κανένα απολύτως στίγμα των δικών τους νέων ιδεών. Καμιά πρόταση. Αναλώθηκαν στην μικροπολιτική των ύβρεων και της αποχής από τους αγώνες που έδινε ο Παπανδρέου. Αλλά η μικροπολιτική καταντά εύκολα καιροσκοπισμός…
• Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο πρέπει να φύγει ο Παπανδρέου και να αναλάβουν οι δελφίνοι; Μου θυμίζουν ποδοσφαιρική ομάδα. Μετά από μια κακή εμφάνιση πρέπει ν’ αλλάξει ο προπονητής; Αντί να συσπειρωθούν στον πρόεδρο του Κινήματος και να αναγνωρίσουν τις υπηρεσίες του, να αποδεχτούν και τα δικά τους λάθη και να χτυπήσουν μαζί με αυτόν τα επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα που ονομάτισε, αυτοί τον «άδειασαν», αποτραβήχτηκαν και ως οπλαρχηγοί ετοιμάζονται να μοιραστούν τα κομμάτια του.
• Νέα «ένωση κέντρου» δεν πρόκειται να υπάρξει. Άλλαξαν οι εποχές. Ξύπνησε ο λαός. Κάποιοι είπαν ότι οι σημερινές πολιτικές εξελίξεις θύμισαν κάπως την περίοδο της Αποστασίας του ‘65. Θα συμφωνήσω. Απλώς να θυμίσω ότι τότε ο γίγαντας λαός πήγε και έκαψε τις εφημερίδες του γνωστού συγκροτήματος όταν ο Λαμπράκης επιχείρησε ν’ αλλάξει στάση καρφώνοντας πισώπλατα τον Γέρο της Δημοκρατίας.
• Σήμερα ξέρουμε ότι το συγκρότημα, που διευθύνει ένας δημοσιογράφος που κάποτε υπέγραφε το συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον δικτάτορα Παπαδόπουλογια τη διάσωσή του από την απόπειρα του Αλέξανδρου Παναγούλη, έχει ακολουθήσει τα τελευταία χρόνια μια τακτική υπονόμευσης του ΠΑΣΟΚ και του Παπανδρέου (Το Βήμα, Τα Νέα, Mega), αλλά και άπειρες φορές ευθείας επίθεσης εναντίον του. Ο άνθρωπος σκέφτεται με το παλιό μυαλό.  Γι’ αυτό θ’ αποτύχει κι αυτός αλλά και όσοι έχουν στο μυαλό τους την ανασύσταση μιας «ένωσης κέντρου» όπου εκεί μέσα θα συνωθούνται διάφοροι μωροφιλόδοξοι οπλαρχηγοί,  για να αποφασίζουν όμως και να κυβερνούν… άλλοι!.
• http://nikoslagadinos.blogspot.com/

Για το “γνήσιο” ΠΑΣΟΚ, με αφορμή τον Κίμωνα Κουλούρη

 

• Εκτιμώ τον Παντελή Μπουκάλα, τον δημοσιογράφο, κριτικό, δοκιμιογράφο, τέλος πάντων τον πνευματικό άνθρωπο. Δεν εκτιμώ όμως τον φανατισμό που τον διακατέχει όταν θέλει να αναφερθεί στο ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, πάντα βρίσκει τρόπο να τα διυλίσει όλα για να στήσει το ΠΑΣΟΚ κι ό,τι συμπυκνώνεται μέσα του, στον τοίχο του.

• Με τίτλο «Ξέρεις ποιος είμ’ εγώ, ρε;» (Η Καθημερινή, 10/01/2012), τα βάζει με τον Κίμωνα Κουλούρη. Και πολύ κάνει, διότι ο εν λόγω πρώην πολιτικός ήταν ένα κακό παράδειγμα για όλους. Αλλά θεωρώ ότι το τελευταίο αυτό κείμενο γράφτηκε απλώς και μόνο για να ξεφουρνίσει ο φίλτατος Μπουκάλας αυτή τη φράση: «Ο κ. Κουλούρης, σαρξ εκ της σαρκός του γνήσιου ΠΑΣΟΚ και πνεύμα από το πνεύμα του…»!!!

• Από δω το έφερε, από κει το έφερε, τελικά το είπε και, φαντάζομαι, ξαλάφρωσε που για πολλοστή φορά «καθάρισε» με το ΠΑΣΟΚ. Αλλά, όχι απλώς με το ΠΑΣΟΚ. Με το «γνήσιο»! Επειδή κι εγώ είμαι γνήσιος» Πασόκος, με παίρνει κι εμένα η μπάλα. Ο Κουλούρης δεν ήταν αυτό που γράφει ο Μπουκάλας. Ήταν μια εξαίρεση ενός ανθρώπου που πολιτεύτηκε με τον δικό του τρόπο και που, φυσικά, δεν θα μπορούσε να είναι αποδεκτός από όλο το ΠΑΣΟΚ. Ούτε απολάμβανε της ιδίας εκτίμησης. Στη δεδομένη χρονική στιγμή ίσως το έργο του «συγκεντρωσιάρχη» να του πήγαινε. Αλλά και τα αξιώματα που έλαβε κατά καιρούς δεν σήμαινε ότι ήσαν τα «βραβεία» για τη «σάρκα» και το «πνεύμα» του.

• Δεν θα αντιδικήσω με τον Μπουκάλα. Αντιδικώ με την αντίληψη που θέλει το ΠΑΣΟΚ να είναι ένα παράδειγμα πολιτικού οργανισμού προς αποφυγή! Είναι αλήθεια ότι το ΠΑΣΟΚ από την ημέρα της εμφάνισής του στην πολιτική ζωή του τόπου, είναι στόχος. Στόχος για τη Δεξιά,στόχος για την Αριστερά, στόχος για το Κέντρο, στόχος για τα γκρουπούσκουλα της Αριστεράς. Μπορεί κανείς αυτό να το επικαλεστεί έτσι όπως τον βολεύει – εξαρτάται πού στέκεται!

• Ωστόσο, θα έλεγα ότι η πιο σφοδρή πολεμική που έχει δεχτεί κόμμα, είναι το ΠΑΣΟΚ. Πολεμήθηκε, μισήθηκε, επιχειρήθηκε η διάλυσή του, ο εξοβελισμός του από το πολιτικό προσκήνιο και η διαπόμπευση των στελεχών και ψηφοφόρων, μελών, οπαδών και φίλων του. Είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίοδος του «βρώμικου ’89», όταν στην προσπάθεια του τότε επιχειρηματικού, εκδοτικού και πολιτικού κατεστημένου, να χτυπηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, στήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα όλος ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ. Δεν χαρακτήριζαν κλέφτη μονάχα τον Παπανδρέου ή κάποια από τα στελέχη που παραπέμφθηκαν τότε στο Ειδικό Δικαστήριο…

• Ο Κουλούρης είναι ένας απόμαχος της πολιτικής. Και όπως δείχνουν τα πράγματα δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναπολιτευτεί. Αυτός ο ίδιος ίσως να κάνει προσπάθειες για να αναδειχθεί και να επιβιώσει πολιτικά και  γι’ αυτό «μάχεται». Είναι μια sui generis προσωπικότητα που δυστυχώς εμφιλοχώρησε στο Πασοκικό περιβάλλον και ανέπτυξε την κοσμία διαγωγή που όλοι μας ξέρουμε, δηλαδή του ψευτόμαγκα, του νομίζει ότι μπορεί να κουλαντρίζει τη ζωή μας και μετά την ανώμαλη προσγείωσή του!

• Τα έβαλε και με τον Γιώργο Παπανδρέου, διότι τον απομάκρυνε – και καλώς έπραξε. Εδώ που τα λέμε, πολλούς θα έπρεπε να έχει απομακρύνει, αφότου ανέλαβε την προεδρία του Κινήματος. Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε μια προσπάθεια εξυγίανσης και κάθαρσης της πολιτικής ζωής ως δημόσιας λειτουργίας. Δεν τα κατάφερε, αλλά δεν φταίει αυτός ή αν φταίει έχει το μικρότερο μερίδιο ευθύνης. Το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες τελούσε υπό τον εκβιασμό της θεμιτής ή αθέμιτης αξίωσης βουλευτών του Κινήματος με τελικό αποτέλεσμα την ανατροπή του, αυτό είναι ένα επεισόδιο που η ιστορία θα το καταγράψει και προϊόντος του χρόνου θα το αποκαθάρει από τον συναισθηματισμό της στιγμής.

• Η ανατροπή ή εκδίωξη ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το, του Παπανδρέου από την κυβέρνηση και η εμμονή των «στελεχών» του Κινήματος να απομακρυνθεί δια παντός από την πολιτική, είναι ένα φαινόμενο που  μόνο σε καθεστώτα φασιστικού τύπου παρουσιάζεται. Και βέβαια εκείνοι που οργάνωσαν όλη αυτή την περιπέτεια, αποφάσισαν να συσπειρωθούν και να ενεργήσουν συγχρόνως, ώστε να λειανθούν οι εντυπώσεις. Είναι γνωστό ότι το ομαδικό έγκλημα παύει να είναι έγκλημα κατά τους κανόνες της σχετικής ηθικής.

• http://nikoslagadinos.blogspot.com/

Η Βάσω Παπανδρέου, ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου…

….είναι από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που χορτάσανε όσα χρόνια (και είναι πάμπολλα) ασχολούνται με την πολιτική με κομματικά, κυβερνητικά και κρατικά αξιώματα. Πέρα από τονΠαπαϊωάννου που προφανώς έχει εργαστεί ως δικηγόρος, ο Κώστας και η Βάσω ΔΕΝ δούλεψαν ποτέ στη ζωή τους για να καταλάβουν πώς βγαίνει το ψωμάκι! Τι σημαίνει να μην έχεις δουλειά, να έχεις οικογένεια και να πρέπει να φιλήσεις κατουρημένες ποδιές για να βρεις μια δουλειά ή να ιδρώσεις ή να δουλεύεις από το πρωί μέχρι το βράδυ ή να είσαι υποχρεωμένος να ανέχεσαι παλιανθρωπιές, παρενοχλήσεις και άλλα βασανιστήρια, επειδή στο μυαλό σου είναι η έγνοια σου για την οικογένεια.

• ******************************

Λοιπόν, αυτοί οι τρεις μάλλον έχουν φαγωθεί να κατασπαράξουν τον Γιώργο Παπανδρέου. Είναι τρεις άνθρωποι, τρεις πολιτικοί, που γίνανε πολιτικές προσωπικότητες λόγω Παπανδρέου. Εντάξει, εντάξει, σας προλαβαίνω. Θα επικαλεστούν τον Ανδρέα! Και λοιπόν; Οι θέσεις που είχαν πάντοτε ήσαν πολύ αποφασιστικές. Στην “αυλή” των Παπανδρέου ένιωσαν τις ανάσες της εξουσίας… Τώρα, μάλλον νιώθουν ότι έχουν να προσφέρουν πάρα πολλά στο έθνος και στον χειμαζόμενο ελληνικό λαό και επειδή δεν τους αφήνει ο Γιώργος, αποφάσισαν να τον γκρεμίσουν στον Καιάδα. Βέβαια, η απόφασή τους δεν κοινοποιήθηκε ποτέ ευθαρσώς, αλλά άρχισαν να ψελλίζουν στην αρχή και σιγά-σιγά συντονίστηκαν με την τακτική των άλλων επίδοξων αρχηγών.

• *******************************

Οι επιθέσεις που γίνονται πλέον στον Γιώργο και που θα ξεδιπλωθούν στο Εθνικό Συμβούλιο, απλώς θα πέσουν στο κενό. Γιατί -ρωτώ- να φύγει ο Γιώργος και να μην εξαφανιστεί η Βάσω; Γιατί να μην πάει σπίτι του ο Σκανδαλίδης; Γιατί να μην πάει για χαμομήλι στο σπίτι του και οΠαπαϊωάννου; Ποιο είναι το λάθος του Παπανδρέου; Ότι μίλησε για ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ; Καλύτερα να μην το συζητήσω. Ότι τους άφησε όλους να αυτενεργούν; Ούτε αυτό θα το συζητήσω. Ότι όλοι τους δεν είναι σε θέση να υπερηφανευτούν  για το έργο τους – ποιο έργο τους;;;;

• ********************************

Ξέρω τι κάνουν τόσον καιρό. Ξέρω ότι βυσσοδομούν πίσω από τις πλάτες όλων μας. Ξέρω ότι έχουν λιποψυχήσει. Ξέρω ότι προσπαθούν να βρουν κοινούς δρόμους τα πρόσωπα που διεκδικούν την εξουσία. Ξέρω τις επαφές με το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο. Δεν λέω για κάποιους βλάκες βουλευτές που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα και πάνε στα ΜΜΕ και ξερνάνε τα απωθημένα τους για τον Παπανδρέου. Αυτοί δεν είναι ούτε για φτύσιμο.

• *********************************

Ο Παπανδρέου ήταν άτυχος κι έκανε ένα τραγικό λάθος. Δηλαδή επέλεξε αυτούς που θα τον μαχαίρωναν!!! Πέρα από τους άντρες συνεργάτες του, αποθέωσε τις γυναίκες κι έδωσε άφθονη δημοσιογραφική τροφή. Αλλά ήταν ειλικρινής. Κi εκείνες τον πρόδωσαν. Σοφία Γιαννακά, Εύα Καϊλή, Συλβάνα Ράπτη, Σούλα Μερεντίτη, Ελενα Παναρίτη, Τόνια Αντωνίου… Αυτό το «πληρώνει» τώρα. Αλλά η ζωή δεν τελείωσε και πολύ περισσότερο η πολιτική ζωή. Η ζωή και για τον πολιτικό Γιώργο Παπανδρέου αρχίζει κάθε πρωί!

• *******************************

Γιώργο, εδώ είμαστε… εμείς που δεν κουραστήκαμε, που δεν πήραμε και δεν θέλουμε αξιώματα, εμείς που έχουμε και φυλάμε ως κόρην οφθαλμού τις παρακαταθήκες του ιδρυτή του Κινήματός μας. Εμείς σε στηρίζουμε, όποια απόφαση κι αν πάρεις. Φτάνει που ονομάτισες με θάρρος, χωρίς να λογαριάσεις το πολιτικό κόστος, εκείνους που εκμεταλλεύονται τους πόθους του ελληνικού λαού. Ποιος λογαριάζει τους Ψυχάρηδες και τα τσιράκια τους; Ποιος λογαριάζει τις κάλπικες δημοσκοπήσεις;; Ποιος λογαριάζει τη διατεταγμένη δημοσιογραφία;;; Δυστυχώς ζούμε σ’ αυτή την θλιβερή πραγματικότητα

Και γι’ αυτό, ο αγώνας συνεχίζεται.

• http://nikoslagadinos.blogspot.com/