ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ

Φεβρουαρίου 9, 2010

Γιώργος Παναγιωτακόπουλος: “Αρνούμαι να αποχωρήσω από το ΠΑ.ΣΟ.Κ…”

  • Το “ιστορικό” μιας σύγκρουσης. Ήταν η επιστολή του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου, που ζητούσε τη σύγκληση τριήμερης συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου, για να μπορέσει το “οργανωμένο” ΠΑΣΟΚ να εκφραστεί:
Αθήνα, 26/01/2010
Προς: Γραμματέα Ε.Σ. σ. Σωκράτη Ξυνίδη
Κοινοποίηση: 1) Πρόεδρο Γιώργο Παπανδρέου
2) Μέλη Π.Σ.
Σύντροφε Γραμματέα,
Νοιώθοντας επιστρατευμένος, όπως και όλα τα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ στη μεγάλη κοινή προσπάθεια για να μην απωλεσθεί και η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να ανακάμψει από την κρίση στην οποία τη βύθισε η δεξιά διακυβέρνηση των τελευταίων χρόνων, επικοινωνώ μαζί σου για να σου εκφράσω την άποψή μου για την πορεία μας. Έχω, δημόσια, διατυπώσει τη θέση ότι οι προσπάθειες και το όραμα του Γιώργου Παπανδρέου μόνο σύμμαχο μπορούν να έχουν την κοινωνία που αγωνιά και το ΠΑ.ΣΟ.Κ που είναι ικανό να ακούσει, να παρέμβει και να προτείνει. Αν για την Ελλάδα η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου είναι η τελευταία ευκαιρία και για το ΠΑ.ΣΟ.Κ αυτή η συγκυρία αποτελεί μια τελευταία ευκαιρία να συμβάλλει στον κοινό αγώνα. Έτσι δική μου σκέψη, σημαίνει συμβολή διάλογος και συμμετοχή. Σου ζητώ, λοιπόν, να κινήσεις άμεσα τις διαδικασίες σύγκλησης τριήμερης συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου, στην διάρκεια της οποίας όλοι όσοι αποτελούν την έκφραση του οργανωμένου ΠΑ.ΣΟ.Κ θα εκφραστούν και θα συμβάλλουν σε μια αποτελεσματική πορεία χωρίς μισόλογα και χωρίς επικοινωνιακά προσχήματα. Πιστοί στο πρόσταγμα του Προέδρου να είμαστε αντιεξουσιαστές μέσα στην εξουσία. Για κάποιους έχουν σημασία οι 120 μέρες που πέρασαν. Για μένα έχουν οι 1.340 μέρες που απομένουν μέχρι τις επόμενες εκλογές. Ελπίζοντας ότι μοιραζόμαστε τις ίδιες αγωνίες, αναμένω τη θετική σου ανταπόκριση.
Με συντροφικούς χαιρετισμούς
Γιώργος Παναγιωτακόπουλος

Μέλος Ε.Σ.

  • Αν καταλάβαμε καλά, απάντηση δεν υπήρξε. Κι έτσι ακολούθησε μια ανακοίνωση της “Αριστερής Πρωτοβουλίας”:

ΑΡΙΣΤΕΡΗ  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Αθήνα, 03/02/2010

Το  διαχρονικό ΠΑ.ΣΟ.Κ, το κίνημα των εργαζομένων, των αγροτών, των μικρομεσαίων, των  συνταξιούχων, των νέων που ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, παρακολουθεί έκπληκτο τις εξελίξεις που διαμορφώνει το χθεσινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού για την οικονομία και το ασφαλιστικό.

Η κυβέρνηση κατέληξε τελικά στην επιβολή  επώδυνων και σκληρών μέτρων χωρίς  να μπορέσει να τηρήσει τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ, δημιουργώντας  πλέον μία εικόνα αναξιοπιστίας γιατί τα ανώτατα κομματικά στελέχη γνώριζαν την κατάσταση όπως προκύπτει από τις δηλώσεις Αλμούνια και Προβόπουλου.

Το  ζήτημα όμως δεν είναι μόνο η ανακολουθία  της κυβέρνησης και η έλλειψη  συγκεκριμένου σχεδίου για την  αντιμετώπιση των οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της χώρας αλλά το ξόδεμα πολύτιμου χρόνου για την περιγραφή των ελλειμμάτων και του χρέους. Έτσι η κυβέρνηση σπατάλησε τον ανεκτίμητα ωφέλιμο πολιτικό χρόνο συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα μέγιστα στην κερδοσκοπία των τραπεζών σε βάρος της χώρας και του λαού.

Πρέπει  επιτέλους να γίνει κατανοητό  όταν μιλάμε για αγορά κρατικών ομολόγων εννοούμε τράπεζες που μας δανείζουν  με υψηλό επιτόκιο. Οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες έδρασαν επί τέσσερις μήνες ως μαθητευόμενοι μάγοι λες και ήθελαν να παραδώσουν την τύχη της χώρας στους οίκους αξιολόγησης και στην κερδοσκοπία των τραπεζών.

Δεν είναι δυνατόν το ΠΑ.ΣΟ.Κ να παρακολουθεί ως θεατής επί τρεις μήνες το κατασκευασμένο κλίμα τρομολαγνείας και πτώχευσης  που καλλιέργησαν οι διεθνείς τραπεζίτες και το ευρωπαϊκό και υπερατλαντικό κατεστημένο που την ίδια ώρα μας δανείζει για να αγοράζουμε τα όπλα και τα προϊόντα του.

Η Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑ.ΣΟ.Κ ωφείλει  να υπενθυμίσει ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ, ιδρύθηκε για να υπηρετεί τον λαό και την πατρίδα. Γι’ αυτό καλεί τον εργαζόμενο λαό, τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, τους νέους, τους διανοούμενους να αναλάβουν επικοδομητικές πρωτοβουλίες για την έξοδο από την κρίση.  Καλεί επίσης το ιστορικό ΠΑ.ΣΟ.Κ να αναλάβει τις ευθύνες του.

Τώρα είναι η ώρα του χρέους και του αγώνα για να ηττηθούν οι σκληρές πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού στην πράξη.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι στις εκλογές του Οκτωβρίου δεν  ηττήθηκε μόνο ο Καραμανλής και η  δεξιά αλλά και οι πολιτικές που  οδηγούν μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού στην φτώχεια και την εξαθλίωση.

Οι  καιροί δεν επιτρέπουν πλέον εφησυχασμό αλλά εγρήγορση.

  • Ματά την επανεκλογή του Κάρολου Παπούλια στην Προεδρία της Δημοκρατίας ακολουθεί νέα ανακοίνωση του Παναγιωτακόπουλου:

“Σήμερα  είναι μια μέρα χαρμολύπης.

Η χαρά μας είναι ότι επανεκλέγεται  ένας έντιμος πολιτικός και επιστήθιος φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου στην προεδρία της Δημοκρατίας. Η λύπη μας είναι ότι εφαρμόζεται  η πιο σκληρή και ανελέητη νεοφιλελεύθερη πολιτική από το 1974 και μετά και μάλιστα χωρίς να φαίνεται διέξοδο στην κρίση. Δεν φανταζότανε κανένας ότι το “πτωχεύσαμεν”  του κ. Καραμανλή θα το πλήρωναν οι συνταξιούχοι, οι μισθωτοί, οι αγρότες, οι μικρομεσαίοι και οι άνεργοι. Όταν  ο ελληνικός λαός στενάζει και  οι τραπεζίτες χαίρονται, λυπάμαι αλλά κάτι δεν πάει καλά. Ο Πρωθυπουργός πρέπει να αφουγκραστεί τη κοινωνία περισσότερο παρά τις  φωνές των συνεργατών του.”

  • Αυτό, προφανώς, ήταν η “σταγόνα” που ξεχείλισε το ποτήρι! Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Σωκράτης Ξυνίδης, χωρίς δεύτερη κουβέντα, έδειξε στον Παναγιωτακόπουλο την πόρτα της εξόδου από το κόμμα:

«Κάποιος που κάνει τέτοια διαπίστωση (σ.σ.: ότι η κυβέρνηση ασκεί σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική) να ρωτήσει πρώτα τον εαυτό του τι δουλειά έχει σ’ αυτό το κόμμα», δήλωσε από τη Θεσσαλονίκη, ο Ξυνίδης και κάλεσε μάλιστα τον Γ. Παναγιωτακόπουλο αντί να «πετάει» πολιτικά τσιτάτα, να σκεφτεί μήπως πρέπει να αποχωρήσει για άλλα σχήματα, που, κατά τη γνώμη του, είναι πιο ριζοσπαστικά και πιο αριστερά.

  • Και έρχεται η απάντηση-βόμβα του Παναγιωτακόπουλου:
Αρνούμαι να αποχωρήσω από το ΠΑ.ΣΟ.Κ λόγω…. “ασυμφωνίας χαρακτήρων” με τον Γραμματέα Σωκράτη Ξυνίδη. Με τη δήλωση–προτροπή του να αποχωρήσω από το ΠΑ.ΣΟ.Κ λόγω… “ασυμφωνίας χαρακτήρων”, ο Γραμματέας Σωκράτης Ξυνίδης επιβεβαίωσε την αρχική μου εκτίμηση για την υποψηφιότητα και την εκλογή του.
Καλά θα κάνει ο κ. Ξυνίδης να ασχοληθεί με την ανασυγκρότηση του κόμματος που παραπαίει και είναι ανύπαρκτο στην κοινωνία. Όσο αφορά την ιδεολογική ταυτότητα του ΠΑ.ΣΟ.Κ δεν θα πρέπει να ξεχνούν οι νεοσσοί της πολιτικής ούτε… την ιστορία του κινήματος, ούτε τις αρχές του και πολύ περισσότερο τις κατακτήσεις του.
Θα ήταν προτιμότερο πριν μιλήσει, να έχει μελετήσει την ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ, να έχει αντιληφθεί σε ποιο αμόνι σφυρηλατήθηκε τούτο το κίνημα και να θυμηθεί ποιοι κάθισαν πριν από αυτόν στην ίδια καρέκλα, ώστε να διαθέτει το ελάχιστο απόθεμα σύνεσης και επίγνωσης.
Είναι προφανές ότι ως Γραμματέας δεν μπορεί να επηρεάσει ούτε την πολιτική μου κρίση, ούτε την καρδιά μου.
Καλύτερα να απευθύνει αλλού τις προτροπές του. Εγώ πορεύομαι μαζί με τη λαϊκή πλειοψηφία προς τα εκεί που επιβάλλει η παρακαταθήκη του κινήματος. Λίγος σεβασμός στην ιστορία και τη διαδρομή του ΠΑ.ΣΟ.Κ και των στελεχών του από τους νεοσσούς της πολιτικής δεν θα έβλαπτε.
Γ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Μέλος Ε.Σ.

Από μια άποψη ευτυχώς που βρέθηκε ο Παναγιωτακόπουλος να μιλήσει και για λογαριασμό κάποιων άλλων. Ότι δεν υπάρχει κομματική οργάνωση, είναι τοις πάσι γνωστό. Πού θα μιλήσουν οι ψηφοφόροι, τα μέλη, οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ; Θα εξακολουθούν να κάνουν τους μουγκούς; Και γιατί άλλωστε να μην έχουν δικαίωμα να μιλήσουν; Επαναλαμβάνω ότι αυτή η ιστορία της “δημόσιας διαβούλευσης” είναι μια σαχλαμάρα. Όπως επίσης μια σαχλαμάρα είναι και οι ξένοι σύμβουλοι που θα αποτελέσουν ένα διευθυντήριο “σοφών”, “ειδικών”, “σωτήρων” [;;;;].

Φεβρουαρίου 6, 2010

ΟΙ «ΓΚΟΥΡΟΥ» ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Γράφει: Ο Στέφανος Ληναίος

————————–

Οι επιστολές που έχω λάβει από το Μίκη Θεοδωράκη έχουν πολύ μεγάλη ιστορία. Η ουσιαστική πηγή τους ήταν πάντα οι αγώνες της γενιάς μας, στα δίσεκτα χρόνια της κατοχής και του εμφύλιου, για μια ελεύθερη και δημοκρατική πατρίδα…Από την ίδρυση των Λαμπράκηδων το ΄63  μέχρι την «Κατάσταση Πολιορκίας» που λάβαμε στο Λονδίνο το ‘68. Και από την ίδρυση της Επιτροπής Ελληνοτουρκικής φιλίας το 1987 & την Αντιπολεμική Συμμαχία το 2003, μέχρι την τελευταία Έκκληση Εθνικής Συνείδησης, πρόσφατα.

Και όλες οι επιστολές μιλούσαν, ταυτόχρονα και  για την ΑΜΟΙΒΑΙΑ  φιλία των λαών μας, κόντρα σε κάποιες ξένες και ντόπιες δυνάμεις που ο κύριος στόχος τους είταν (και είναι..), η  ΔΙΑΙΩΝΙΣΗ  του μίσους ανάμεσά μας. Κόντρα  και σε κάποιους γνωστούς  κύκλους που, χρόνια τώρα, Kατασκευάζουν  και προβάλλουν συστηματικά,  κάποια  «πατριωτικά»  σκιάχτρα, για να βαφτίζουν τους πάντες «ακρο-ρατσιστές»…

Είναι οι ίδιοι που (οι περισσότεροι..) στήριξαν με τις υπογραφές τους το διαβόητο,αμερικανόπνευστο, «Σχέδιο Ανάν»  (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 09/04/2004). Που στήριξαν τη διάλυση των Βαλκανίων. Που αποκάλεσαν τον αντιαμερικανισμό μας «νέο χόμπυ των Ελλήνων».

Και ηθελημένα αγνοούν την ξένη απειλή:

(ΒΗΜΑ-29.6.2007,στην πρώτη σελίδα: «Η κυβέρνηση πρέπει να προσέξει τις στενές σχέσεις της με τον κ. Πούτιν, διότι οι μεγάλες δυνάμεις ξέρουν να εκδικούνται παντοιοτρόπως».)

Οι ίδιοι που σιωπούν προκλητικά στις γενοκτονίες στο Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Λίβανο, Πακιστάν…

Είναι οι ίδιοι που, τάχα, ξεχνούν ότι είμαστε οι πρώτοι, από το 1987, που με άξιους Τούρκους διανοούμενους, ξεκινήσαμε ένα μάταιο αγώνα για την ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ μείωση των εξοπλισμών και την  αναθεώρηση  πολλών σχολικών βιβλίων, με την εξάλειψη κάποιων ΑΚΡΑΙΩΝ ΘΕΣΕΩΝ και όχι, βέβαια, την ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ της ιστορίας των λαών μας. Μακριά από κάθε κυβερνητική ανάμιξη και από κάθε επιδότηση κάποιων εκμαυλιστών «Προστατών».

Αποτέλεσμα: Η δυσφήμιση αυτής της προσπάθειας, από τις ηγεσίες και των δυό χωρών, ( υπακούοντας, επιπόλαια ή συνειδητά, στους ΙΔΙΟΥΣ  «προστάτες»…), η διάλυση της Επιτροπής, η δολοφονία του Αζίζ Νεσίν και η εξορία του Γιασάρ Κεμάλ.

Οι θέσεις μας ήταν γνωστές και παραμένουν οι ίδιες. Με σημαντικές υπογραφές:

ΜΙΚΗΣ  ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ:«Αν είχαμε τα μυαλά τα δικά σας,και εξετάζαμε το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκαμε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας»!!!

ΧΡΗΣΤΟΣ  ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ: «Όσο εξαλείφονται και τα ελάχιστα ίχνη (ψυχολογικής έστω, συναισθηματικής) ελληνικότητας, όσο «εκσυγχρονίζονται» τα σχολειά και ο δημόσιος λόγος από την ακκιζόμενη ψυχανωμαλία των «αποδομιστών» και εθνομηδενιστών, τόσο πιο ασυγκράτητοι γινόμαστε σε χυδαιότητα συμπεριφοράς, σε κτηνώδη ιδιοτέλεια».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ: Αρνούμαι τα κοινωνικά μοντέλα που τα παράγουν οι επενδύσεις και όχι οι επαναστάσεις.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ – ΝΕΑ – 1996:

«Οι  γραφικοί και, ωστόσο επικίνδυνοι, «οικουμενιστές»  προτείνουν έναν ελληνισμό, (με μικρό έψιλον..), απαλλαγμένο από γεωγραφικά, βιολογικά, εθνικά και (άκουσον, άκουσον!) γλωσσικά χαρακτηριστικά. Τώρα για ποια προβολή, ποιου ελληνισμού, και ποιας λογοτεχνίας κοπτόμαστε όταν απουσιάζει η γλώσσα, μόνο ένας πανεπιστημιακός μεροκαματιάρης Αμερικανικού Ιδρύματος θα μας το διδάξει».

ΝΙΚΟΣ  ΙΓΓΛΕΣΗΣ:

«Η προσπάθεια διάλυσης των εθνικών κρατών, κυρίως στην Ευρώπη, και η μετατροπή τους σε πολυφυλετικές – πολυπολιτισμικές κοινωνίες στοχεύουν στη δημιουργία κακέκτυπων της αμερικανικής κοινωνίας, όπου το μόνο συνδετικό στοιχείο των ανθρώπων είναι το δολάριο και στην Ευρώπη θα είναι το ευρώ».

Και τώρα  οι δικές τους θέσεις:(Όπως  ΑΚΡΙΒΩΣ τις εκθέτουν):

ΜΙΧΑΛΗΣ  ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ: «Δεν έχει τόση σημασία η ονομασία των Σκοπίων όσο η οικονομική μας ανάπτυξη στα Βαλκάνια..»

ΘΑΛΕΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ: «Η εθνική ταυτότητα που καλλιεργείται είναι μια ψευδαισθητική ταυτότητα».

ΑΝΝΑ ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ:

«Δεν είμαστε «φυλετικά» καθαρός λαός οι Έλληνες, γιατί τέτοιος λαός δεν υπάρχει.

ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΟΥ:«Ουρά» του Καρατζαφέρη, ο Μίκης»!!

ΓΙΑΝΝΗΣ  ΧΑΡΗΣ:«…βρέθηκαν όλοι μαζί ως το λαιμό στο βούρκο μιας στημένης φάρσας, για να μην πω μιας μεγάλης απάτης… Ασχετοσύνη συκοφαντία…Γνωστή μέθοδος Γκαίμπελς..»

(Και το αποκορύφωμα του γενετήσιου «οικουμενισμού»)

(ΛΕΝΑ ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ -”Κοντέϊνερ” ‘Ελευθεροτυπία’-7/12/09.)

«Οι Έλληνες μοιάζουν μεταξύ τους, επειδή ακόμα δεν μάθανε να ανακατεύονται με άλλες φυλές. Είναι ακόμα ρατσιστές και θέλουν να διαιωνιστεί η δική τους φάτσα, ο δικός τους κώλος, κι ας είναι δυο επί δυο, δεν έχει σκεφτεί ποτέ ο Έλληνας πατέρας μακάρι την κόρη μου να τη γα…. ένας ωραίος μαύρος, να βγει το εγγονάκι του ωραίο.” Όοοχι. Στ’αρχ…του..Προτιμά να διαιωνίσει την φάτσα του.»

Και τώρα ας βάλουμε όλα τα πιο πάνω, δίπλα στις πρόσφατες, σούπερ εθνικές, δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών και θεωρητικού, «οικουμενιστή», κ. Νταβούτογλου:

«Πιστεύουμε στην ιστορία από την οποία προερχόμαστε. Εμείς ενστερνιζόμαστε την ταυτότητά μας με όλα τα στοιχεία που την αποτελούν και τη δομούν”…”Η Τουρκία αντιπροσωπεύει την εμπειρία της ανθρωπότητας”.. «Εμείς τους εκπροσωπούμε όλους. Γιατί ο αρχαίος πλούτος που έχουμε μας κάνει να συναντιόμαστε με όλους τους πολιτισμούς της Ανατολής, έχουμε πάρει κάτι από όλες αυτές τις κουλτούρες, ταυτόχρονα όμως, με την έννοια της πολιτικής κουλτούρας, βρισκόμαστε στο κέντρο της Δύσης…« Καμιά χώρα στον κόσμο δεν έχει την ιδιαιτερότητα της Τουρκίας να αντιπροσωπεύει την εμπειρία της ανθρωπότητας. Για το λόγο αυτό το νέο όραμα που θέλουμε να εγκαθιδρύσουμε στη Μέση Ανατολή βρίσκει απήχηση σε κάθε γωνιά του κόσμου.»!!!!

Και ας αναρωτηθούμε, όλοι τώρα. Θ’αφήσουμε αναπάντητες όλες αυτές τις υπερφίαλες θέσεις αυτού του κυρίου; Στις άγριες μέρες που ζούμε, οι άνθρωποι, των Επιστημών, των Τεχνών και των Γραμμάτων, δεν έχουν το δικαίωμα και την υποχρέωση, αλλά και την απόλυτη ελευθερία να τολμούν και να προβάλλουν και τις δικές τους θέσεις; Ακόμη και να κονταροχτυπηθούν,ο ένας απέναντι στον άλλο;

Ταυτόχρονα όμως, κάποιοι, πρέπει να κάνουν και την αυτοκριτική τους.. Όπως την έκανε, πριν από πολύ καιρό και ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς:

ΚΩΝΣΤ.ΤΣΟΥΚΑΛΑΣ-(BHMA,10/10/1997).

«…Είναι αναμφισβήτητο γεγονός πια, ότι σε όλο το δυτικό κόσμο η  μεγάλη  μάζα  των  διανοουμένων  είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από το κεφάλαιο ή από την εξουσία. Οι μηχανισμοί είναι γνωστότατοι.

Η εύνοια, η συμμετοχή σε ” ερευνητικά προγράμματα “που συνδέονται με την παραγωγή, η παροχή υπηρεσιών με την τυπική ιδιότητα του συμβούλου, του τεχνοκράτη, του εμπειρογνώμονα ή ακόμα και του…..γκουρού, κατέστησαν τη διανόηση “επάγγελμα”…»

Μήπως, τελικά, χωρίς να θέλουν κάποιοι να το παραδεχθούν, έχουν γίνει (με το αζημίωτο βέβαια), επαγγελματίες «γκουρού» της εξουσίας;;

Φεβρουαρίου 5, 2010

Αννα Παναγιωταρέα κατά “αναρχοαυτόνομων”!!!

Κατηγορίες: Παναγιωταρέα Άννα — diktyon @ 8:40 πμ
  • Συνδέει την απόρριψή της για θέση καθηγήτριας στο ΑΠΘ με «παραβίαση της ακαδημαϊκής ελευθερίας»

Νέος κύκλος αντιπαράθεσης ξεκίνησε χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), μετά την αποκάλυψη από «Το Βήμα» της σκληρής επιστολής που έστειλε ο καθηγητής Νομικής κ. Αντ. Μανιτάκης προς τον πρύτανη κ. Αν. Μάνθο για την υπόθεση της υποψηφιότητας της κυρίας Αννας Παναγιωταρέα σε θέση τακτικής καθηγήτριας. Από την πλευρά της, η κυρία Παναγιωταρέα με επιστολή που έστειλε χθες στο «Βήμα» υποστήριξε ουσιαστικά ότι για την απόρριψη της εκλογής της φταίνε οι… χούλιγκαν. Οπως αναφέρει, στη διαδικασία εξέλιξής της «παραβιάστηκε με τον πιο ωμό τρόπο η ακαδημαϊκή ελευθερία». Οπως είναι γνωστό, ο κ. Μάνθος χαρακτήρισε άκυρη την απόφαση των καθηγητών που απέρριψαν την υποψηφιότητα της κυρίας Παναγιωταρέα και ζήτησε να σχηματιστεί νέο εκλεκτορικό σώμα που θα κρίνει εκ νέου την υπόθεση. Ο κ. Μάνθος έκρινε ότι η παραίτηση ενός μέλους του εκλεκτορικού σώματος, σε συνδυασμό με την είσοδο ομάδας φοιτητών στην αίθουσα συνεδρίασής του, αποτελεί λόγο ακυρότητας της διαδικασίας. Η κίνηση του πρύτανη του ΑΠΘ προκάλεσε την αντίδραση του μέλους της γενικής συνέλευσης του Τμήματος ΜΜΕ και Δημοσιογραφίας του Ιδρύματος και έγκριτου νομικού κ. Μανιτάκη, ο οποίος και απέστειλε σκληρή επιστολή προς τον κ. Μάνθο, χαρακτηρίζοντας την κρίση του «νομικά αβάσιμη».

«Εγιναν επανειλημμένως εισβολές στην αίθουσα συνεδριάσεων ομάδας “αναρχοαυτόνομων” φοιτητών ή μη, οι οποίοι απειλούσαν με διακοπή της διαδικασίας, κατάληψη κτλ. σε περίπτωση που το εκλεκτορικό σώμα έδειχνε διάθεση να προχωρήσει στην εκλογή μου» αναφέρει στην επιστολή της η κυρία Παναγιωταρέα περιγράφοντας τη συνεδρίαση του εκλεκτορικού σώματος που θα έκρινε την εκλογή της. Στην ίδια επιστολή επιτίθεται στον κ. Μανιτάκη αναφέροντας: «Η αποχώρησή τους εξασφαλίστηκε μόνον όταν ο καθηγητής Μανιτάκης τους διαβεβαίωσε ότι όλα θα πάνε καλά (δηλαδή, ότι προδιαγράφεται πιθανότατα ως αποτέλεσμα των ενεργειών του η μη εκλογή μου ως πρωτοβάθμιας καθηγήτριας) και ότι, κατά συνέπεια, η βοήθειά τους περιττεύει».

«Εξάλλου, χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω την επιστημοσύνη του κ. Μανιτάκη, πρέπει να παρατηρήσω ότι ακόμη και οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής ξέρουν αυτό που εμφανίζεται να αγνοεί ο καθηγητής τους, ότι δηλαδή η παρουσία τρίτων προσώπων, που δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη συνεδρίαση συλλογικού οργάνου της διοίκησης, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα των όποιων αποφάσεών του» συνεχίζει. «Ο πρύτανης, λοιπόν, με την απόφασή του να ακυρώσει την εκλογική διαδικασία δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να διασφαλίσει τα αυτονόητα» δηλώνει η κυρία Παναγιωταρέα. Και καταλήγει: «Αν αφήσουμε να γενικευθούν τέτοια φαινόμενα, τότε η πανεπιστημιακή κοινότητα θα γίνει έρμαιο της βίας και της αυθαιρεσίας».

Πάντως, ο κ. Μανιτάκης έχει ζητήσει από τον πρύτανη του ΑΠΘ, προτού καταλήξει σε οριστική απόφαση και απορρίψει την αναφορά του, να τη διαβιβάσει στην Ολομέλεια της νομικής επιτροπής του Ιδρύματος για να την κρίνουν τα μέλη της. Τέλος, τον ενημερώνει ότι παραιτείται από μέλος της γενικής συνέλευσης του Τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ.

  • «Διαμαρτυρία χωρίς διακοπή συνεδρίασης»

Νομικοί που παρέστησαν στη σχετική με την υποψηφιότητα της κυρίας Αννας Παναγιωταρέα εκλογική διαδικασία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης δήλωσαν προς «Το Βήμα» ότι η ομάδα των «αναρχοαυτόνομων» δεν διέκοψε τη συνεδρίαση του εκλεκτορικού σώματος, αλλά πραγματοποίησε παράσταση διαμαρτυρίας στην αίθουσα συνεδρίασης προτού αυτή ξεκινήσει. Στην ίδια κατεύθυνση, ο καθηγητής του τμήματος και παρών στη συνεδρίαση κ. Γρ. Πασχαλίδης δηλώνει στο «Βήμα» ότι «οι φοιτητές αποχώρησαν και η διαδικασία ολοκληρώθηκε κανονικά. Δεν υπήρξε ούτε επεισόδιο ούτε ένταση και η διαδικασία έγινε με κλειστή την πόρτα».

Ο πρωθυπουργός φέρνει ξένους για να δώσουν σ’ εμάς τους ιθαγενείς χάντρες και καθρεφτάκια!

Τη σύσταση Επιτροπής, υπό τον κ. Χάρη Παμπούκη για τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της κυβέρνησης αποφάσισε ο πρωθυπουργός. Στην Επιτροπή θα συμμετέχουν και ξένοι εμπειρογνώμονες, ειδικοί, πολιτικοί και καθηγητές πανεπιστημίων.

Πρόκειται για τους:

* Κέβιν Φέδερστοουν [Kevin Featherstone], καθηγητή Σύγχρονων Ελληνικών Σπουδών στην «Έδρα Ελευθέριος Βενιζέλος» και Διευθυντή του Ελληνικού Παρατηρητηρίου του LSE
* Ρίτσαρντ Πάρκερ [Richard Parker], λέκτορα Δημόσιας Πολιτικής, στη Σχολή Διακυβέρνησης του Χάρβαρντ,
Ρότζερ Ουίλκινς [Roger Wilkins], γγ της Γενικής Εισαγγελίας της Κυβέρνησης της Αυστραλίας, ειδικό σύμβουλο του Αυστραλού πρωθυπουργού Kevin Rudd,
* Λιφ Παγκρότσκι [Leif Pagrotsky], βουλευτής και πρώην υπουργός Βιομηχανίας & Εμπορίου της Σουηδίας,
* Τζεφ Μάλγκαν [Jeoff Mulgan] τέως επικεφαλή Στρατηγικού Σχεδιασμού του γραφείου του Βρετανού πρωθυπουργού.

Οι προτάσεις που θα επεξεργαστεί η Επιτροπή θα αφορούν:

* στη δομική αναμόρφωση των υπηρεσιών του γραφείου του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης,
* στην αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου για τη λειτουργία της κυβέρνησης,
* στην αλλαγή της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, και παράλληλα την εμπέδωση της διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης,
* στην αποτελεσματικότερη λειτουργία των κυβερνητικών οργάνων,
* την εισαγωγή ενός μεταβατικού μοντέλου στη διαδοχή των κυβερνήσεων
* στην κατάρτιση κώδικα δεοντολογίας Υπουργικού Συμβουλίου,
* στην αλλαγή κανονισμού του Υπουργικού Συμβουλίου,
* στην αξιολόγηση και θεσμοθέτηση των διαδικασιών επιλογής στελεχών σε θέσεις πολιτικής ευθύνης.

Επίσης με απόφαση του πρωθυπουργού αναλαμβάνουν:

* Επικεφαλής του Οικονομικού Γραφείου του πρωθυπουργού, ο Ηρακλής Πολεμαρχάκις, Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Warwick της Βρετανίας.

* Επικεφαλής Μονάδας Θεμάτων Τεχνολογίας Πληροφορικής και Επικοινωνιών, ο Ανδρέας Δρυμιώτης, Πολιτικός Μηχανικός, Σύμβουλος Επιχειρήσεων.

* Επικεφαλής Μονάδας Κοινωνικής Πολιτικής, ο Παναγιώτης Τσακλόγλου, Καθηγητής Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Καθηγητής Ευρωπαϊκών Οικονομικών Πολιτικών.

* Επικεφαλής Μονάδας Διά Βίου Μάθησης, ο Αλέξης Κόκκος, Καθηγητής Εκπαίδευσης Ενηλίκων ΕΑΠ.

ΣΧΟΛΙΑ: Να υπενθυμίσω τους στίχους του Μπρεχτ:

«Υστερ’ απ’ την εξέγερση της 17 του Ιούνη, / ο γραμματέας της Ενωσης Λογοτεχνών / έβαλε και μοιράσανε στη λεωφόρο Στάλιν προκηρύξεις / που λέγανε πως ο λαός / έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης, / και δεν μπορεί να την ξανακερδίσει / παρά μονάχα με διπλή προσπάθεια. / Δε θα ‘ταν τότε / πιο απλό, η κυβέρνηση/ να διαλύσει το λαό / και να εκλέξει έναν άλλον;»

Δεν χρειάζεται, λοιπόν και πολλή σκέψη από τον πρωθυπουργό και τους νεο-παπανδρεϊκούς συνεργάτες του. Το μόνο εύκολο γι’ αυτούς είναι “να διαλύσουν το λαό και να εκλέξουν έναν άλλον”! Γιατί με όσα βλέπουμε να συμβαίνουν στην πολύπαθη χώρα, αυτό απέμεινε. Ο κακομοίρης ο λαός δεν κάνει παρά μονάχα για να φωνάζει στις συγκεντρώσεις, να γεμίζει τα κάδρα των φωτογραφιών, να χειροκροτεί, να ψηφίζει… Για να κυβερνήσει ο λαός είναι ανίκανος! Τώρα μπορεί όλοι αυτοί να επικαλούνται τις προεκλογικές διακηρύξεις ότι η επιτροπή με τα ξένα είχε προαναγγελθεί! Αστεία πράγματα. Δηλαδή, έπρεπε να μην ψηφίσουμε το ΠΑΣΟΚ επειδή διαφωνούσαμε σ’ αυτό το σημείο; Τέλος πάντων, ο πρωθυπουργός  αφού διαπίστωσε ότι η Ελλάδα πάσχει από μυαλά, κάλεσε… ξένους! Άραγε, αυτά τα ελληνικά κωλοπανεπιστήμια τι σκατά μυαλά βγάζουν;  Δεν βγάζουν πολιτικούς επιστήμονες, δεν βγάζουν οικονομολόγους, δεν βγάζουν συνταγματολόγους; Θέλουν να μας πουν ότι τόσα χρόνια που λειτουργεί το πολίτευμά μας έχουν γίνει ΟΛΑ λάθος;

  • Για να χρειάζονται δομική αναμόρφωση οι υπηρεσίες του γραφείου του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, πάει να πει ότι όλα εκεί μέσα είναι αραχνιασμένα, σκουριασμένα και τίποτε δεν δουλεύει!
  • Για να χρειάζεται αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου για τη λειτουργία της κυβέρνησης, πάει να πει ότι η κυβέρνηση ΔΕΝ λειτουργεί αυτή τη στιγμή ή λειτουργεί κάτω από έκτακτες συνθήκες…
  • Για να χρειάζεται αλλαγή της διαδικασίας λήψης αποφάσεων, πάει να πει ότι λαμβάνονται αποφάσεις με διαδικασίες περίεργες, παράνομες, αλλοπρόσαλλες… Όσο για την εμπέδωση της διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης, ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ πλέον καθέτως και οριζοντίως. Σε λίγο θα γράφονται επιθεωρήσεις γι’ αυτή την περιβόητη “δημόσια διαβούλευση”!!!
  • Για να χρειάζεται αποτελεσματικότερη λειτουργία των κυβερνητικών οργάνων, πάει να πει ότι δεν λειτουργούν αποτελεσματικά.
  • Για να χρειάζεται εισαγωγή ενός μεταβατικού μοντέλου στη διαδοχή των κυβερνήσεων, πάει να πει ότι ΔΕΝ τους αρέσει το υπάρχον κι έχουν κάτι άλλο κατά νου…
  • Για να χρειάζεται κατάρτιση κώδικα δεοντολογίας Υπουργικού Συμβουλίου, πάει να πει ότι το Υπουργικό Συμβούλιο λειτουργεί χωρίς κώδικα δεοντολογίας και σύμφωνα με τις… ορέξεις του ή τις ορέξεις του πρωθυπουργού!
  • Για να χρειάζεται αλλαγή κανονισμού του Υπουργικού Συμβουλίου, πάει να πει ότι ο υπάρχων κανονισμός αποτελεί τροχοπέδη στη λειτουργία του.
  • Όσο για την αξιολόγηση και θεσμοθέτηση των διαδικασιών επιλογής στελεχών σε θέσεις πολιτικής ευθύνης, αυτό πιστεύουμε ότι είναι το ΛΑΘΟΣ του πρωθυπουργού. Είναι δυνατό με τον τρόπο που ακολουθήθηκε να επιλέγονται τα στελέχη που καλύπτουν πολιτικές θέσεις; Και σε τελευταία ανάλυση γιατί πάλεψε αυτός ο κόσμος που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και το ανέδειξε πρώτο κόμμα; Για να τοποθετηθεί κάποιος Κουτούπης γραμματέας σε κάποιο υπουργείο; Κανείς δεν μίλησε για διωγμούς των αντιπάλων. Αλλά δεν είναι δυνατό να κυβερνήσεις έχοντας ως γραμματείς ιδεολογικούς αντιπάλους! Τι είμαστε – σάλα, τραπεζαρία… ένα; Αμα είναι έτσι, να  το πουν για να ξέρει κι ο κόσμος τι να ψηφίσει στις επόμενες εκλογές. Καλύτερα τους ορίτζιναλ παρά τους ιμιτασιόν!!!

Αυτό που ΔΕΝ θέλουμε είναι η αποτυχία της κυβέρνησης. Επ’ ουδενί! Αλλά, να θέλεις να στηρίξεις και να μη σε αφήνουν, να σε διώχνουν παντοιοτρόπως, είναι άλλου παππά ευαγγέλιο. Ο Παπανδρέου, με τον οποίο έχουμε την ίδια ηλικία μ’ έστειλε στην αποστρατεία! Αυτός γιατί να θεωρείται μάχιμος κι εγώ απόστρατος; Μήπως μπορεί να μου απαντήσει; Διέλυσε το ΠΑΣΟΚ ως κομματικό οργανισμό κι έχει δημιουργήσει έναν προσωποπαγή μηχανισμό που δεν αφήνει ούτε κουνούπι να περάσει! Μη μου πείτε πάλι ότι φταίνε οι συνεργάτες, όπως λένε ακόμη για τον Καραμανλή. Αστεία πράγματα. Οι συνεργάτες -όχι όλοι- είναι δυστυχώς άνθρωποι που κρατάνε το θυμιατό και θυμιατίζουν τον Παπανδρέου. Γράφω στο διαδίκτυο διότι δεν έχω πού αλλού να τα πω. Δεν υφίσταται κόμμα στοι οποίο να πάω και να συζητήσω, να ανταλλάξω απόψεις, να καταθέσω απόψεις. Αυτή η σαχλαμάρα που λέγεται “δημόσια διαβούλευση” είναι το πρόσχημα για να μας κάνει συνενόχους! Από τα 3.012.373 πολίτες που ψήφισαν το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εκλογές, μήπως μπορεί κάποιος να μας πει πόσοι είναι εκείνοι που συμμετέχουν στις διάφορες διαδικτυακές “διαβουλεύσεις”; Είναι για γέλια η όλη υπόθεση.

Αλλά τώρα που θα ‘ρθουν και οι [θεσμικά ανεύθυνοι] ξένοι σύμβουλοι, θα μας φέρουν χάντρες και καθρεφτάκια για να ηρεμήσουμε ή το πολύ-πολύ κανένα κινητό τηλέφωνο, μιας και είμαστε μανιακοί του κινητού τηλεφώνου!

Φεβρουαρίου 4, 2010

Πέθανε ο φιλόσοφος Κώστας Αξελός

Κατηγορίες: Αξελός Κώστας — diktyon @ 9:16 πμ
  • Απεβίωσε τις πρώτες πρωινές ώρες στο Παρίσι, σε ηλικία 86 ετών, ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής Κώστας Αξελός.

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 από αστική οικογένεια. Διδάχτηκε από παιδί γαλλικά και γερμανικά. Κατά τα εφηβικά του χρόνια, μελέτησε κείμενα των Ηράκλειτου, Πλάτωνα, Αριστοτέλη, Εμπεδοκλή, Μαρξ, Νίτσε, Ντοστογιέφσκι, και ποιητών όπως ο Ρεμπώ, ο Ρίλκε, ο Χέλντερλιν και άλλοι.

Το 1941, εντάχθηκε στην κομμουνιστική νεολαία. Παρά τις διαφωνίες του, πήρε ενεργό μέρος στην Αντίσταση υποστηρίζοντας ότι “ο πραγματικός κομμουνιστής πρέπει να κρατάει στο ένα χέρι το όπλο και στο άλλο τα βιβλία του Ρίλκε”.

Κατά τα Δεκεμβριανά, το ‘44, έζησε εικονική εκτέλεση στα κρατητήρια της Ασφάλειας, φυλακίστηκε σε στρατόπεδο και τελικά απέδρασε. Όπως ήταν φυσικό η σχέση του με το δογματικό ΚΚΕ δεν ήταν δυνατό να συνεχιστεί και το 1946 εγκατέλειψε τις γραμμές του.

Τέλη του 1945, με τη βοήθεια του Οκτάβιου Μερλιέ – διευθυντή τότε του Γαλλικού Ινστιτούτου στην Αθήνα – επιβιβαζόταν στο θρυλικό πλέον πλοίο “Ματαρόα” μαζί με τον Κ. Καστοριάδη, τον Κ. Παπαϊωάννου, τον Κ. Βυζάντιο, την Μ. Κρανάκη, τον Κ. Κουλεντιανό, τον Ν. Σβορώνο και άλλους με προορισμό το Παρίσι. Λίγο διάστημα μετά την αναχώρησή του, καταδικαζόταν ερήμην σε θάνατο.

Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη όπου και δίδαξε από το 1962 ως το 1973. Αρχισυντάκτης του πρωτοποριακού τότε περιοδικού Arguments (Επιχειρήματα) από το 1956-1962, ίδρυσε και διηύθυνε την ομώνυμη φιλοσοφική σειρά στις “Εditions de Minuit” στην οποία εκδόθηκαν επίσης και τα περισσότερα από τα βιβλία του.

Πασίγνωστη η διένεξή του με τον Σαρτρ, τον οποίο εγκαλούσε για μη πρωτότυπη σκέψη και έκθεση παλαιότερων φιλοσοφικών ιδεών. Ο Σαρτρ με τη σειρά του τον κατηγορούσε επειδή είχε εγκαταλείψει τον κομμουνισμό.

Έχει εκδώσει είκοσι τέσσερα βιβλία και πλήθος κειμένων (γαλλικά, ελληνικά και γερμανικά) που μεταφράστηκαν σε δεκαέξι γλώσσες.

Τον Μάρτιο του 2009 αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας από το Αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και αυτή ήταν η τελευταία του επίσκεψη στην Ελλάδα.

Τον Απρίλιο του 2009 κυκλοφόρησε στη Γαλλία από τις εκδόσεις “Les Belles Lettres” το καινούργιο βιβλίο του, με τίτλο “Αυτό που επέρχεται” και πρόσφατα από τις εκδόσεις “Νεφέλη” το έργο “Το άνοιγμα στο επερχόμενο και το αίνιγμα της Τέχνης”.

Διαφωνίες για την καθηγήτρια Αννα [Παναγιωταρέα]

Κατηγορίες: Παναγιωταρέα Άννα — diktyon @ 8:26 πμ
  • Η κυρία Αννα

    Αναταραχή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο σχετικά με την προαγωγή της κυρίας Παναγιωταρέα

Σάλο έχει προκαλέσει στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης η απόφαση του πρύτανη του Ιδρύματος κ. Αν. Μάνθου να επαναφέρει το θέμα της προαγωγής της κυρίας Αννας Παναγιωταρέα σε θέση τακτικής καθηγήτριας στο τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ. Ο κ. Μάνθος χαρακτήρισε «μη σύννομη» τη διαδικασία «αρνητικής εκλογής» της κυρίας Παναγιωταρέα από το Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του Ιδρύματος τον Μάρτιο του 2009. Ετσι, η αναπληρώτρια καθηγήτρια θα έχει τη δυνατότητα να κριθεί εκ νέου από τους συναδέλφους της για την κατάκτηση της πρώτης καθηγητικής βαθμίδας. Η υπόθεση επανήλθε στην επικαιρότητα, διανθισμένη από διαφωνίες, τσακωμούς και ανταλλαγές μηνυμάτων μέσω «ηλεκτρονικού ταχυδρομείου» μεταξύ μελών Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ). Αποκορύφωμα η σκληρή επιστολή που έστειλε εμπιστευτικά στον κ. Μάνθο (και βρίσκεται στη διάθεση του «Βήματος») ο καθηγητής Νομικής και μέλος της γενικής συνέλευσης του τμήματος ΜΜΕ και Δημοσιογραφίας κ. Αντ. Μανιτάκης.

Οπως είναι γνωστό, το εκλεκτορικό σώμα που έκρινε την υπόθεση της κυρίας Παναγιωταρέα είχε συνεδριάσει με λιγότερα μέλη από όσα προβλεπόταν (από τα 18 μέλη, 11 τακτικά και επτά αναπληρωματικά, παρέστησαν τελικά μόνο έξι τακτικά) και δεν κατάφερε να την εκλέξει τακτική καθηγήτρια. Ο κ. Μάνθος έκρινε ότι η παραίτηση ενός μέλους του εκλεκτορικού σώματος σε συνδυασμό με την είσοδο ομάδας φοιτητών στην αίθουσα συνεδρίασής του αποτελούν λόγους ακυρότητας της διαδικασίας και κατά συνέπεια υπάρχει ανάγκη επανάληψής της.

Ο καθηγητής που αποχώρησε από τη διαδικασία ήταν ο πρόεδρος της Νομικής Σχολής του Ιδρύματος κ. Κ. Χατζηκωνσταντίνου, ο οποίος αυτοεξαιρέθηκε επειδή η υπό κρίση κυρία Παναγιωταρέα θα ήταν μέλος εκλεκτορικού σώματος για την ανάδειξη του γιου του καθηγητή ως λέκτορα του τμήματος Δημοσιογραφίας.

«Τολμώ να χαρακτηρίσω την κρίση σας αυτή νομικά αβάσιμη διότι στηρίζεται σε λανθασμένο νομικό ισχυρισμό και πάντως σε εσφαλμένη εκ μέρους σας νομική αξιολόγηση των νομικών πράξεων που εμφιλοχώρησαν» αναφέρει στην επιστολή του προς τον πρύτανη του ΑΠΘ ο κ. Μανιτάκης.

O κ. Μανιτάκης τονίζει ότι εσφαλμένα χαρακτηρίζεται παραίτηση η επιστολήδήλωση του συγκεκριμένου καθηγητή, καθώς ο ίδιος «απλώς δηλώνει την ύπαρξη κωλύματος συμμετοχής του στη συνεδρίαση». Ο καθηγητής μάλιστα ζήτησε να αντικατασταθεί στο εκλεκτορικό σώμα από τον αναπληρωτή του. «Η δήλωση εξαίρεσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά και παραίτηση από τη σύνθεση του συλλογικού οργάνου» αναφέρει ο κ. Μανιτάκης. Στην περίπτωση αυτή δεν απαιτείται ειδική απόφαση ανασυγκρότησης του συλλογικού οργάνου, σημειώνει. Οπως τονίζει μάλιστα «δεν υπάρχουν θέματα αναπλήρωσης και ανασύνθεσης, για τον απλούστατο λόγο ότι η υποτιθέμενη παραίτηση και αν είχε υποβληθεί, ουδέποτε συντελέστηκε». «Η παραίτηση μέλους εκλεκτορικού σώματος δεν επιφέρει έννομα συμφέροντα αν δεν γίνει αποδεκτή» προσθέτει ο κ. Μανιτάκης.

Οσον αφορά την είσοδο των φοιτητών στην αίθουσα που επικαλείται ο πρύτανης του ΑΠΘ ως λόγο ακυρότητας της διαδικασίας, ο κ. Μανιτάκης αναφέρει ότι ήταν σύντομη, τους επισημάνθηκε ότι αν μείνουν στη διαδικασία η παρουσία τους θα οδηγήσει στην ακυρότητά της και αποχώρησαν.

Ο καθηγητής Νομικής ζητεί ακόμη από τον πρύτανη του ΑΠΘ προτού καταλήξει σε οριστική απόφαση και απορρίψει την αναφορά του, να τη διαβιβάσει στην Ολομέλεια της Νομικής Επιτροπής του Ιδρύματος για να την κρίνουν τα μέλη της. Τέλος, τον ενημερώνει ότι παραιτείται από μέλος της γενικής συνέλευσης του τμήματος Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ.

Ο κ. Μάνθος δήλωσε χθες στο «Βήμα» ότι δεν έχει λάβει ακόμη την επιστολή Μανιτάκη γιατί έλειπε στο εξωτερικό και επέμεινε στην άποψή του ότι οι δυο λόγοι ακυρότητας της διαδικασίας που επικαλέστηκε είναι νόμιμοι. «Υπάρχουν αντιδράσεις από διάφορα μέλη του τμήματος και θέματα ισορροπιών στο εσωτερικό του που δεν πρέπει να μας επηρεάζουν» τόνισε.

Δυό πόρτες έχει η ζωή!!!

Κατηγορίες: Σάτιρα — diktyon @ 8:13 πμ

Τίνα Μπιρμπίλη – Κατερίνα Μπατζελή: Ευτυχισμένες ["σαν κανονικές"] γυναίκες!

Κατηγορίες: Μπατζελή Κατερίνα, Μπιρμπίλη Τίνα — diktyon @ 6:55 πμ
  • Είναι λοιπόν σημαντικό ότι η Τίνα και η Κατερίνα χωρίς βαρύγδουπες εισαγωγές και μελοδραματισμούς φέρθηκαν μπροστά στις κάμερες σαν κανονικές γυναίκες. Μακριά από την σοβαροφάνεια της πολιτικής που επιβάλει ευτυχισμένα ανδρόγυνα με χαμογελαστά παιδιά (και όλα τα άλλα κρυφά). Οι κυρίες υπουργοί λοιπόν – ακόμη κι αν δεν το επεδίωκαν – κόντραραν με τις μικρές τους εξομολογήσεις την υποκρισία της πολιτικής. Και έδειξαν ότι μπορούν να υπερασπισθούν τις επιλογές τους, ξεκινώντας από το πιο σημαντικό… την υπεράσπιση των προσωπικών τους επιλογών. [Σταύρος Θεοδωράκης]

Καταρχήν, εγώ νόμιζα ότι η Τίνα Μπιρμπίλη και η Κατερίνα Μπατζελή είναι κανονικές γυναίκες, αλλά ο δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης που είχε την ευτυχία να συνεντευξιασθεί μαζί τους διαπίστωσε ότι “φέρθηκαν μπροστά στις κάμερες σαν κανονικές γυναίκες”!

Κατά δεύτερο, δεν ρωτήσαμε για τις προσωπικές επιλογές τους. Λέει ο δημοσιογράφος: Η κυρία Μπιρμπίλη είπε ότι είναι ανύπαντρη μητέρα και είναι υπερήφανη που μεγαλώνει μόνη της το γιό της. Η κυρία Μπατζελή – χωρισμένη και μητέρα ενός αγοριού – είπε, με χιούμορ, ότι δεν την ενδιαφέρουν τα θεσμικά σε μια σχέση.

  • Μήπως θα έπρεπε αυτοί που έχουν κυβερνητικά αξιώματα να γνωρίζουν καλά την ελληνική γλώσσα για να μη χρειάζεται ν’ ασχολούμαστε μαζί τους;;;

Δεν μ’ ενδιαφέρει, λοιπόν, κι εμένα που ΔΕΝ ρώτησαν τα παιδιά τους αν μπορούν να ζουν χωρίς πατέρα. Είναι δικό τους πρόβλημα. Κι ακόμη, μήπως μετά τις “αποκαλυπτικές” συνεντεύξεις τους διαλύθηκαν τα “μπλόκα” των αγροτών ή η κυρία Μπιρμπίλη θα μου επιστρέψει τα “πράσινα τέλη” ["πράσσειν άλογα"];;; Βέβαια, η κυρία Μπιρμπίλη είναι εξωθεσμική και δεν έχει να δώσει λόγο σε κανέναν, παρά μόνον σ’ εκείνο που την τοποθέτησε. Η κυρία Μπιρμπίλη δεν μ’ ενδιαφέρει αν είναι “Συνασπισμός”, διότι απλώς είναι η Μπιρμπίλη, ενώ εγώ είμαι ΠΑΣΟΚ από τότε που ιδρύθηκε το ΠΑΣΟΚ. Κονταροχτυπήθηκα μέσα κι έξω από το κόμμα μου, κυνηγήθηκα, μ’ έδιωξαν από τη δουλειά ως Πασόκο… Τι άλλο να πω;

Η κυρία Μπιρμπίλη έκανε πολιτικούς περιπάτους: πότε με τον Μιχάλη  Παπαγιαννάκη [που τον θεωρεί ως τη μόνη μεγαλύτερη προσωπικότητα που θαυμάζει], πότε με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο [αλήθεια, ποιο είναι το έργο της που παρέδωσε προς υλοποίηση στο Δήμο Αθηναίων;], πότε με τον Παπανδρέου! Με τον Παπανδρέου σε ποιο γυμναστήριο συναντήθηκε; Πού τού την είχε “στημένη”; Αυτή κατοικεί στη Νέα Σμύρνη κι ο ΓΑΠ στα βόρεια προάστεια! Θα ήθελα να ήξερα το γυμναστήριο! Μπορεί να μου τη δώσει κι εμένα, να αρχίσω να… γυμνάζομαι! Διότι είμαι πολύ βαρύς γι’ αυτό άλλωστε κατατάσσομαι στο “βαθύ ΠΑΣΟΚ”! Λέω, λοιπόν, ν’ αρχίσω να γυμνάζομαι μη τυχόν και γίνω “ρηχό ΠΑΣΟΚ”!!!

Κι όσο για την “πράσινη Τίνα” που επιχείρησε να της “κολλήσει” ο Σταύρος, αυτά είναι αστεία πράγματα. Ποιος την προσφωνεί “πράσινη Τίνα”; Κι εγώ είμαι “ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ”!

Φεβρουαρίου 3, 2010

Δεν αντέχω νέο κύκλο ατιμωρησίας!

Κατηγορίες: Κοινωνία, Λαός, Παπανδρέου Γιώργος, Σκάνδαλα — diktyon @ 12:38 μμ

Ανάπτυξη και εκδίκηση ΤΩΡΑ

Είναι αναγκαίο κακό να ακολουθήσουμε αυτά που μας ζητά ο Γιώργος…

Θα με βοηθούσε όμως να ξέρω ότι παράλληλα με τις θυσίες που μας ζητά να κάνουμε, έχει και συγκεκριμένο αναπτυξιακό σχέδιο… Από τις πρώτες ημέρες της νέας διακυβέρνησης το γράφω. Το δωμάτιο όμως, είναι άδειο ακόμη.

Όπως επίσης, επιτέλους! ο “κοσμάκης” πρέπει να μάθει ποιοι ευθύνονται (με όνομα, επώνυμο και διεύθυνση) για την συνεχή αιμορραγία του και να τιμωρηθούν παραδειγματικά!

Εγώ προσωπικά, δεν αντέχω νέο κύκλο ατιμωρησίας.
Το “το αίμα κυλάει, εκδίκηση ζητάει…” αποκτά άλλη σημασία.

Φεβρουαρίου 2, 2010

Μάγια Τσόκλη: καιρός για το ηθικά ορθό της παραίτησης από Βουλευτής

Κατηγορίες: Τσόκλη Μάγια — diktyon @ 7:47 μμ

Η Αρια Αγάτσα και ο Παντελής Ασπραδάκης παραιτήθηκαν από την αποζημίωση της ΕΡΤ όχι γιατί το αισθάνθηκαν από μόνοι τους αλλά μετα από πίεση. Κάτι έιναι και αυτό. Αναφερόμενος στο ζήτημα που προέκυψε με τους δύο βουλευτές, σε ραδιοφωνική συνέντευξη ο κ. Γερουλάνος τόνισε: «Χαίρομαι αφάνταστα που παραιτήθηκαν του μισθού τους. Και αυτό θα περίμενα να κάνει οποιοσδήποτε άλλος ο οποίος βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση». Η Μάγια Τσόκλη όμως επιμένει να τα παίρνει από παντού. Λέει ότι ο κόσμος είναι χαιρέκακος και δικαιολογείται ότι δεν μισθοδοτείται από την ΕΡΤ αλλά από την επιχείρηση του συζύγου της που όμως είναι εργολάβος παραγωγών της ΕΡΤ. Όχι Γιάννης αλλά Γιαννάκης. Τονίζει μάλιστα ότι δεν θέλει να φύγει από την ΕΡΤ και ότι μπήκε (άκουσον άκουσον) βουλευτής επικρατείας επειδή ταξιδεύει (βλ. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=311349&dt=24/01/2010). Όποιοι δηλαδή ταξιδεύουν μπορούν να γίνονται βουλευτές επικρατείας; Την επαγγελματική διασκέδαση πρέπει να την επιδοτεί πλούσια ο πολίτης; Πληρώνει τους Ολυμπιονίκες και πόσους άλλους επαγγελματίες ο πολίτης χωρίς να ρωτηθεί. Μήπως τελικά η παραίτηση της Μάγια Τσόκλη από βουλευτής επικρατείας είναι ηθικά σωστότερο εφόσον αποδεδειγμένα δεν εργάζεται και δεν προλαβαίνει να εργάζεται για το Δημόσιο συμφέρον;

Παλιότερα άρθρα »

Blog στο WordPress.com.