RSS

Tag Archives: Παπανδρέου

ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ: ΑΠΙΘΑΝΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ… [1]

Η βαριά ήττα της «Κεντροαριστεράς» στη γειτονική Ιταλία έβαλε φωτιά και στις εν Ελλάδι συζητήσεις για το μέλλον της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Μια συνεργασία που άλλοι την βλέπουν ως πιθανή και άλλοι ως απίθανη.

Ο ΣΥΝ δεν έλαβε το μήνυμα Κύρκου. Σε μια κρίσιμη καμπή για τον ΣΥΝ και το πολιτικό μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου αποτελεί τον βασικό αιμοδότη, η επαναδιατύπωση των γνωστών απόψεων του βετεράνου της Ανανεωτικής Αριστεράς κ. Λ. Κύρκου υπέρ της προσπάθειας προσέγγισης ΠαΣοΚ – ΣΥΝ, με απώτερο στόχο τη συγκρότηση στη χώρα μας μιας Κεντροαριστεράς, έχει προκαλέσει αλληλοσυγκρουόμενα αισθήματα. Με την ευκαιρία της τιμητικής εκδήλωσης που διοργανώθηκε την περασμένη Πέμπτη στο Παλλάς, παρουσία του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας της χώρας πλην του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ, ο κ. Κύρκος επανέφερε στη συζήτηση που διεξάγεται στον χώρο του σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι ένα ακανθώδες θέμα που ταλαιπωρεί πολιτικά εδώ και χρόνια τον ΣΥΝ, διχάζοντας τα στελέχη και τα μέλη του και προκαλώντας στο παρελθόν σοβαρές εσωκομματικές αναταράξεις… [Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, Το Βήμα, 20/4/2008]

Είναι αλήθεια ότι οι διατελέσαντες ηγέτες του «ανανεωτικού» κόμματος της παραδοσιακής αριστεράς τώρα που είναι έξω από τα πράγματα, βλέπουν με καλό μάτι το ενδεχόμενο μιας συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Οι εν ενεργεία ηγέτες (Αλαβάνος και Τσίπρας) διαφωνούν καθέτως και οριζοντίως. Ο Κύρκος τους έδωσε μια ευκαιρία να ξανασκεφτούν το ζήτημα, αλλά είναι τέτοια η «έχθρα» τους προς το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου, που δεν βλέπουν παρά μονάχα τον ΣΥΡΙΖΑ… «αξιωματική αντιπολίτευση» και το ΠΑΣΟΚ… τρίτο (ή διαλυμένο) κόμμα! Το ζήτημα όμως είναι ότι ορισμένοι και στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι υπάρχει η πιθανότητα και η αναγκαιότητα να συνεργαστούν (βλέπε και παλιότερες δηλώσεις Σκανδαλίδη). Αλλά ήμουνα νιός και γέρασα. Αυτή την περιώνυμη συνεργασία ή συμμαχία ή δεν ξέρω κι εγώ πώς αλλιώς μπορεί κανείς να την ονοματίσει, την ακούω χρόνια τώρα. Έχουν γραφτεί άπειρα κείμενα, έχουν γίνει κάποιες συναντήσεις, έχουν γίνει δηλώσεις και δημοσκοπήσεις, αλλά φως στον ορίζοντα δεν φαίνεται! Κι ούτε πρόκειται να φανεί… Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η καθαρότητα των θέσεων του κάθε κόμματος είναι προτιμότερη. Κι ο λαός ας αποφασίσει με ποιον θα πάει! Εξάλλου, έχω ξαναγράψει ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να συσχετίσουμε την πολιτική κατάσταση της Ιταλίας με τη δική μας. Διαφορετικά μέτρα και σταθμά. Είναι πολιτικός παιδισμός να μιλά κανείς για «Κεντροαριστερά» δίχως να έχει ξεκαθαρίσει το περιεχόμενο του όρου. Εδώ καλά-καλά δεν ξέρουμε ποιος είναι αριστερός, κεντροαριστερός, κεντρώος, κεντροδεξιός, δεξιός κ.λπ. Όλα έχουν μπει στο μύλο της εποχής και αλέθονται. Αλλά συγχρόνως έχουν αλέσει και συνειδήσεις και τελικά δεν είναι εύκολο να εμπιστευτείς τον οποιονδήποτε…

 
Σχολιάστε

Posted by στο Απρίλιος 20, 2008 in ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ

 

Ετικέτες: , , , , ,

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ

«Η βαθύτατη διεφθαρμένη πολιτική αντίληψη σας, πλήττει τους αγρότες, σήμερα κρίνεστε για το έργο σας και η εντύπωση των αγροτών γι’ αυτό είναι κάκιστη», τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, μιλώντας στη Βουλή στο πλαίσιο της «Ώρας του Πρωθυπουργού». Κατηγόρησε τον πρωθυπουργό ότι, ήταν απών από όλες τις διαπραγματευτικές μάχες στην Ευρωπαϊκή Ένωση με οδυνηρά αποτελέσματα για τους αγρότες. Ο Γ. Α. Παπανδρέου υπογράμμισε ότι, «η έλλειψη πολιτικής και σχεδίου ανάπτυξης έχει οδηγήσει μεγάλα τμήματα αγροτών στο περιθώριο και σε εξαφάνιση συγκεκριμένα αγροτικά προϊόντα». Ειδική αναφορά έκανε στην περικοπή κατά 50% των πόρων για τους καπνοπαραγωγούς και τους παραγωγούς ζάχαρης και κάλεσε την κυβέρνηση να επαναδιαπραγματευτεί το ζήτημα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. «Για το ΠΑΣΟΚ είναι κρίσιμο εθνικό αναπτυξιακό ζήτημα το μέλλον του αγροτικού τομέα», είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και παρουσίασε τις προτάσεις του Κινήματος, εκφράζοντας την βούληση «να χτυπηθούν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τα καρτέλ, να ελεγχθούν οι μεσάζοντες και να προστατευτεί το εισόδημα των αγροτών» .

περισσότερα »

 

Ετικέτες: , , ,

Άγεται και φέρεται η Κυβέρνηση που είναι αιχμάλωτη συγκεκριμένων συμφερόντων…

«Η κυβέρνηση είναι αιχμάλωτη συγκεκριμένων συμφερόντων, άγεται και φέρεται από τα συμφέροντα που θέλει να υπηρετήσει» τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, μιλώντας στην Βουλή για την πορεία της οικονομίας, ενώ εξαπέλυσε τα βέλη του εναντίον του συνόλου των κυβερνητικών επιλογών. Αιχμή του δόρατος της κριτικής του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ ήταν η επιχειρουμένη πώληση του ΟΤΕ, για την οποία είπε ότι αποτελεί «εμφανή περίπτωση απιστίας εις βάρος του Δημοσίου» και εξέφρασε την αντίθεση του στην απώλεια του δημοσίου ελέγχου από στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, όπως η ΔΕΗ , τα λιμάνια, τα ΕΛΤΑ. «Η μέση ελληνική οικογένεια δεν τα βγάζει πέρα και πολλοί επιβιώνουν με καταναλωτικά δάνεια» είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ενώ σημείωσε ότι επί των ημερών της Ν.Δ, το ποσοστό της φτώχειας είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη. Παράλληλα παρουσίασε δέσμη προτάσεων για την αντιμετώπιση της υπερχρέωσης των ελληνικών νοικοκυριών και κάλεσε την κυβέρνηση «εάν τολμά να σπάσει το καρτελ των Τραπεζών».

περισσότερα »

 

Ετικέτες: , , ,

Η αδυναμία της κυβέρνησης οδηγεί σε αδιέξοδο τους αγρότες

Η έλλειψη πολιτικής και σχεδίου ανάπτυξης του αγροτικού τομέα, είναι τα χαρακτηριστικά της αντιαγροτικής πολιτικής της κυβέρνησης, υπογραμμίζει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, σε ερώτηση που κατέθεσε στην Βουλή, στο πλαίσιο της «Ώρας του Πρωθυπουργού», ενώ σε συνάντηση που είχε με τα προεδρεία της ΠΑΣΕΓΕΣ, της ΓΕΣΑΣΕ και με εκπροσώπους καπνοπαραγωγών εξέφρασε την συμπαράσταση του στα αιτήματα των καπνοπαραγωγών. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κάλεσε την κυβέρνηση να αναγνωρίσει το λάθος της που αφορά την περικοπή των ενισχύσεων προς τους καπνοπαραγωγούς μετά το 2009 και να επαναδιαπραγματευθεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μάλιστα για αυτό το θέμα ο Γιώργος Α. Παπανδρέου θα συναντηθεί την Παρασκευή με την Κοινοτική Επίτροπο αρμόδια για την αγροτική πολιτική, Fischer Boel. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ερωτά τον πρωθυπουργό πως θα αντιμετωπίσει «την αδυναμία της κυβέρνησης, να προασπίσει το εισόδημα των αγροτών», καθώς και τα σοβαρά προβλήματα, τις μεγάλες προκλήσεις και τις μεγάλες εισοδηματικές απώλειες στον αγροτικό τομέα.

περισσότερα »

 

Ετικέτες: ,

ΣΥΡΙΖΑ: Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ!

ΤΟΛΜΩ να αναδημοσιεύσω κείμενα της «ΠΑΝΔΩΡΑΣ» του «Βήματος», αφού την παρακολουθώ κατά πόδας και τις περισσότερες φορές με νευριάζει. Σήμερα συμφωνώ! Έχει περιλάβει τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα, τον Αλαβάνο και τους περιποιείται κανονικά. Απολαύστε:

Είναι παρακινδυνευμένο να προβλέψει κανείς την εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ από την πτώση, κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες, του ποσοστού του κόμματος στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Η διαφορά μεταξύ 18,5% και 16,5% ουσιαστικά είναι αμελητέα. Αρκεί και μόνον να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να τα βγάλει πέρα στον μακρύ δρόμο ως τις εκλογές και να πιάσει ένα διψήφιο ποσοστό στην κάλπη, για να είναι το αποτέλεσμα ένας θρίαμβος πέρα από κάθε ρεαλιστική προσδοκία.

Φωτογραφία

Μπορούμε εν τούτοις να ελπίζουμε βασίμως ότι γλιτώσαμε από τη σοβαρή απειλή της εξωπραγματικής Αριστεράς να μας προκύψει ως κύρια συνιστώσα του αριστερού πόλου του συστήματος. Ο λόγος είναι ότι η στρατηγική που προκρίνει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις εγγυάται την παραμονή του κόμματος στο περιθώριο της πραγματικότητας. Με ραδιοφωνική συνέντευξή του χθες ο Αλέκος Αλαβάνος κηρύσσει ότι ο δρόμος της Αριστεράς προς την εξουσία είναι ο ακόμη λιγότερος… ρεαλισμός!

Κατ΄ αρχάς, το συμπέρασμα της συντριβής της Αριστεράς στις ιταλικές εκλογές διδάσκει τον εικονιζόμενο στο σκίτσο ηγέτη ότι «αν η Αριστερά θέλει να παίξει τον ρόλο της,πρέπει να προχωρήσει σε μια δικιά της εναλλακτική λύση και να είναι συνομιλητής της όχι τα κόμματα του κατεστημένου,αλλά οι δυνάμεις της κοινωνίας» . Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ωριμάσει ιδεολογικά, ώστε να ενστερνιστεί τη θέση που επαναλαμβάνει συχνά η Αλέκα Παπαρήγα, ότι «η κάλπη δεν είναι λύση».

Απέχει όμως μόλις ένα βήμα από τη θέση αυτή.

Το μυστικό της Αριστεράς για τον Αλ. Αλαβάνο είναι η απόστασή της από την πραγματικότητα: «Αν η Αριστερά γίνει πολύ ρεαλιστική,με την έννοια ότι ενσωματώνεται σε αυτό που υπάρχει, χάνει και τον χαρακτήρα της,αλλά και τη γοητεία και τη δύναμή της να κινητοποιήσει την κοινωνία σε κάτι διαφορετικό,σε κάτι αλλιώτικο».

Τι σημαίνουν αυτά για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ; Μπόλικη ρητορική της άρνησης (διανθισμένη με στίχους από τραγούδια…), ασυδοσία των φρικιών στα πανεπιστήμια, μπούκες Τσιπραίων και Στρατούληδων στα διοικητικά συμβούλια κατά το δοκούν και χάος στη ζωή της πόλης, λόγω διαδηλώσεων (δηλαδή, αντάρτικο με ομήρους τον τοπικό πληθυσμό…). Αρα δεν έχει μέλλον. Διότι ποιος κάθεται να ασχοληθεί σοβαρά με ένα κόμμα που υπόσχεται έναν καλύτερο κόσμο σε μια άλλη ζωή; Με όλα αυτά δεν εννοώ βεβαίως ότι το πεπρωμένο του ΣΥΡΙΖΑ είναι ασήμαντο. Κάθε άλλο. Απλώς, είναι διαφορετικό από τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνονται τα στελέχη του. Το πεπρωμένο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι (ευτυχώς) να κυβερνήσει κάποτε τούτη τη χώρα. Είναι να εξελιχθεί σε ένα ακραίο κόμμα, το οποίο λίγοι θα παίρνουν στα σοβαρά για τις θέσεις του, αλλά θα είναι χρήσιμο περιστασιακά για να εκτονώνουν διάφοροι την απελπισία ή τα απωθημένα τους.

Ενα κόμμα το οποίο, όταν έλθει εκείνη η ημέρα όπου ο Χρόνος θα έχει συντελέσει το έργο του, θα υποκαταστήσει επαξίως το ΚΚΕ στον «ιστορικό» ρόλο που έχει σήμερα στο σύστημα…

Και να σας πω το χειρότερο από τη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ εκτός της πραγματικότητας;

Μένει χωρίς ρόλο ο Κωστάκης Σκανδαλίδης! (Του είχε αναθέσει ο Γιώργος, αν δεν κάνω λάθος, τον διάλογο για τη σύμπλευση με την Αριστερά…)

 

Ετικέτες: , , , , ,

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Τι πληρώνει ο Συνασπισμός;

Το ΠαΣοΚ δικαιούται να πάρει μια βαθιά ανάσα. Μπορεί η ανάκαμψη να απέχει ακόμη πολύ αλλά η κατρακύλα μάλλον δεν συνεχίζεται. Και γιατί άραγε να ανασάνει το ΠαΣοΚ από μια δημοσκόπηση στην οποία απέχει τέσσερις μονάδες από τη ΝΔ και με τον Γ. Παπανδρέου να υστερεί από 22 ως 24 μονάδες (αναλόγως πώς το μετράς…) του Κ. Καραμανλή στην επιλογή Πρωθυπουργού, θα αναρωτηθούν ορισμένοι. Διότι στην παρούσα συγκυρία, αντίπαλος του ΠαΣοΚ δεν είναι η ΝΔ αλλά ο Συνασπισμός. Και αυτό που παίζεται δεν είναι η διακυβέρνηση της χώρας αλλά η πρωτοκαθεδρία στην αντιπολίτευση. Καλώς ή κακώς, το ΠαΣοΚ έχει καταφέρει να καταστήσει ζητούμενο κάτι που ήταν δεδομένο από το 1977. Σε αυτό το ζητούμενο (αλλά μόνο σε αυτό…) οι απαντήσεις είναι ενθαρρυντικές για την αξιωματική αντιπολίτευση. Η ψαλίδα ΠαΣοΚ – Συνασπισμός ανοίγει από πέντε μονάδες στις δέκα ενώ και ο Παπανδρέου διευρύνει τη διαφορά του από τον Τσίπρα στην επιλογή Πρωθυπουργού. Τι συνέβη και φαίνεται να αντιστρέφεται η δυναμική του τελευταίου διμήνου; Δύο πράγματα:

Πρώτον, η υπόθεση των Σκοπίων ενίσχυσε συνολικά το αίτημα διακυβέρνησης, άρα τη ΝΔ αλλά και το ΠαΣοΚ. Ακόμη περισσότερο που το ΠαΣοΚ επέδειξε στη συγκεκριμένη περίπτωση μια συνολικά υπεύθυνη και σοβαρή στάση.

Δεύτερον, τα φώτα της δημοσιότητας έδειξαν τον Συνασπισμό στις πραγματικές του διαστάσεις. Και ταυτοχρόνως φανέρωσαν τη δυσκολία του να χειριστεί ένα διευρυμένο ακροατήριο. Η πλατεία Κουμουνδούρου πληρώνει την προχειρότητα, την ευκολία, την αμετροέπεια, ακόμη και την άγνοια με την οποία παρεμβαίνει στα πιο σπουδαία ζητήματα, από τον ΟΤΕ και το Χρηματιστήριο ως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το δημοψήφισμα για το Ασφαλιστικό.

Με άλλα λόγια, οι απαιτήσεις από τον Συνασπισμό αυξήθηκαν δυσανάλογα με τις δυνατότητές του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτές: κανείς δεν περιμένει τα ίδια από ένα κόμμα του 5% και από ένα κόμμα του 18%. Και κανείς δεν τους κρίνει με τα ίδια κριτήρια. Αυτό δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι ο Συνασπισμός οδεύει αναπόφευκτα στην κατηφόρα, κάθε άλλο. Ούτως ή άλλως, η εικόνα του ΠαΣοΚ και του Γ. Παπανδρέου παραμένει βαριά τραυματισμένη. Ούτως ή άλλως, ο Συνασπισμός δείχνει να διατηρεί μια δυναμική. Και άλλωστε όσο το ΠαΣοΚ δεν ενισχύει τα κυβερνητικά χαρακτηριστικά του, όσο ο ανταγωνισμός γίνεται στο γήπεδο του Συνασπισμού, τόσο η αντιπολίτευση θα κινείται στον αστερισμό ενός εσωτερικού διαγκωνισμού. Ακόμη κι έτσι, όμως, τα πράγματα πλέον είναι απολύτως καθαρά: αν το ΠαΣοΚ θέλει κάποτε να επιστρέψει στην εξουσία, θα πρέπει να εξουδετερώσει πλήρως την απειλή του Συνασπισμού… Ενός Συνασπισμού που, αξίζει να το θυμηθούμε, σε όλη την περίοδο της «δεξιάς διακυβέρνησης» του ΠαΣοΚ ως το 2004 ουδέποτε ξεπέρασε το 3,5%! [Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 13/4/2008]

 

Ετικέτες: , , ,

ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ «ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ» ΤΟ ΠΑΣΟΚ

  • Ο εκ των διεκδικητών της προεδρίας του κόμματος εμμένει στις απόψεις του περί κοινής καθόδου με τον ΣΥΝ στις εκλογές
  • Ο ρόλος του συνομιλητή με τα κόμματα της Αριστεράς, οι αναφορές στον κ. Κ. Λαλιώτη και η «τελευταία ευκαιρία»

Απόρησαν πολλοί στο ΠαΣοΚ με την πρόταση του κ. Κ. Σκανδαλίδη για κοινή κάθοδο του ΠαΣοΚ και του Συνασπισμού στις επόμενες εκλογές. Και μάλιστα τη στιγμή που το ΠαΣοΚ δείχνει να εισέρχεται σε πιο εύκρατες δημοσκοπικές ζώνες και οι σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ διέπονται από αμοιβαίες καθημερινές εχθροπραξίες. «Είναι δυνατόν ένα κόμμα εξουσίας να εγκαταλείπει τη διεκδίκηση της αυτοδυναμίας; Τι προτείνει; Να «καταργηθεί» το ΠαΣοΚ;» ρωτούσαν σύντροφοί του. Αλλοι θεωρούσαν αδιανόητο να αποδέχεται ένα κορυφαίο στέλεχος, το οποίο μάλιστα διεκδίκησε και την ηγεσία του κόμματος, ότι το ΠαΣοΚ θα είναι δεύτερο κόμμα στις εκλογές. Από αυτούς πολύ λίγοι έκρυψαν το χαμόγελό τους όταν ο κ. Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε τη σκιώδη κυβέρνηση και έχρισε τον κ. Σκανδαλίδη υπεύθυνο για τον διάλογο με τα άλλα κόμματα της Αριστεράς και την προώθηση των προτάσεων του ΠαΣοΚ για τη δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα. «Διεκδικητής της προεδρίας του κόμματος ήταν, κάτι έπρεπε να του δώσει» σχολίαζαν με συγκατάβαση, θεωρώντας ότι ο θησαυρός που του προσεφέρθη ήταν άνθρακες… [συνέχεια ΕΔΩ. ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ, Το Βήμα, 13/4/2008].

Ο Σκανδαλίδης δεν φημίζεται για τις αυταπάτες του. Όμως σ’ αυτή την περίπτωση θεωρώ ότι αυταπατάται. Δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεχομένως να υπάρξει κάτι τέτοιο σε δημοτικό ή νομαρχιακό επίπεδο, όπως άλλωστε έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν και σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Ωστόσο αυτό που με πάθος έχει δηλώσει ο Σκανδαλίδης, ότι πρέπει να κατέβουν από κοινού στις εκλογές ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι στη σφαίρα των ονείρων. Κάνει το τραγικό λάθος που κάνει και ο Λαλιώτης, να συζητούν έχοντας ως παράδειγμα την περίπτωση της Ιταλικής Κεντροαριστεράς, η οποία όμως δεν καταφέρνει να πείσει τους Ιταλούς. Βλέπουμε ότι η Δεξιά με τον Μπερλουσκόνι είναι πανίσχυρη. Και εξάλλου, οι συνθήκες είναι διαφορετικές και δεν μπορεί ό,τι ισχύει στην Ιταλία, να ισχύει και στη χώρα μας. Κάνουν απλοϊκούς συσχετισμούς που δεν «πατάνε» σε στέρεο έδαφος. Το ζήτημα έχει σχέση με την καθαρότητα των κομματικών θέσεων και των προσώπων.

Δυστυχώς ακόμη το ΠΑΣΟΚ κάνει λάθη τραγικά. Γι’ αυτό δεν λέει να ανακάμψει. Δεν είναι δυνατόν να παιδεύεται τόσα χρόνια και το ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου να κερδίσουν κάποιους πόντους στις δημοσκοπησεις, οι οποίες φέρνουν κυρίαρχο τον Καραμανλή και πάντα πρώτη τη Νέα Δημοκρατία. Τι φταίει; Πρέπει σαφώς να απαλλαγεί το ΠΑΣΟΚ από τα βαρίδια του παρελθόντος. Είναι εύκολο; Μπορεί να ήταν εύκολο, αλλά οι κομματικές διαδικασίες στο συνέδριο έδειξαν ότι είναι μακρύς ο δρόμος για μια εκ βάθρων αλλαγή. Είναι πολιτικός παιδισμός να ταυτίζεται, λόγου χάρη, η ηλικιακή ανανέωση με την κομματική ανάκαμψη!

Έχω ξαναγράψει ότι ο Γέρος της Δημοκρατίας όταν ξεσήκωνε τα πλήθη ήταν υπερεβδομηκοντούτης! Συνεπώς δεν αποτελεί πανάκεια η τοποθέτηση νέων (ηλικιακά) στελεχών, που έχουν αποδειχθεί στην πράξη ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου τους. Εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι η κομματική αυτοδυναμία μπορεί να πάει τη χώρα σε ήρεμα νερά για πρόοδο και προκοπή.

Να ξεκαθαρίσει το ΠΑΣΟΚ τις διαφορές με τη Νέα Δημοκρατία, να πείσει τον λαό ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν και ποια προγράμματα να υλοποιηθούν χωρίς να μείνουν στα χαρτιά, τα στελέχη του να δείξουν ότι δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με προσωπικές φιλοδοξίες και επιχειρηματικά συμφέροντα, ότι μπήκαν στην πολιτική για να προσφέρουν και όχι για να πλουτίσουν, να μην χαριεντίζονται με τους δημοσιογράφους, να πάψουν να χάνουν τον καιρό τους στα τηλεοπτικά παράθυρα, να γνωρίζουν απέξω κι ανακατωτά το Σύνταγμα και τους νόμους, να έχουν σηκωμένα τα μανίκια τους και να δουλεύουν! Γι’ αυτό τους έστειλε ο λαός στη Βουλή. Κι όχι να δίνουν συνεντεύξεις σε life style περιοδικά και ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές.

Πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο χρόνου. Όποιος δεν μπορεί να στρατευτεί με αυτές τις προϋποθέσεις να φύγει! Γιατί δεν ορίζονται, ας πούμε, δυο τετραετίες και μετά ο κάθε κατεργάρης στο σπίτι του; Όπως και για τους δημάρχους! Φτάνει πια! Πολιτεύτηκαν για δυο χρόνια, ας βγουν ξανά στην κοινωνία να αντιμετωπίσουν αυτά που αντιμετωπίζει ο κάθε πολίτης. Από τη στιγμή που κάποιος αποφασίζει να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο δεν είναι δυνατό να σκέφτεται τον εαυτό του. Θυσιάζεται!

 

Ετικέτες: , , ,