RSS

Tag Archives: Αλαβάνος

ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ: ΑΠΙΘΑΝΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ… [1]

Η βαριά ήττα της «Κεντροαριστεράς» στη γειτονική Ιταλία έβαλε φωτιά και στις εν Ελλάδι συζητήσεις για το μέλλον της συνεργασίας ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Μια συνεργασία που άλλοι την βλέπουν ως πιθανή και άλλοι ως απίθανη.

Ο ΣΥΝ δεν έλαβε το μήνυμα Κύρκου. Σε μια κρίσιμη καμπή για τον ΣΥΝ και το πολιτικό μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου αποτελεί τον βασικό αιμοδότη, η επαναδιατύπωση των γνωστών απόψεων του βετεράνου της Ανανεωτικής Αριστεράς κ. Λ. Κύρκου υπέρ της προσπάθειας προσέγγισης ΠαΣοΚ – ΣΥΝ, με απώτερο στόχο τη συγκρότηση στη χώρα μας μιας Κεντροαριστεράς, έχει προκαλέσει αλληλοσυγκρουόμενα αισθήματα. Με την ευκαιρία της τιμητικής εκδήλωσης που διοργανώθηκε την περασμένη Πέμπτη στο Παλλάς, παρουσία του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας της χώρας πλην του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ, ο κ. Κύρκος επανέφερε στη συζήτηση που διεξάγεται στον χώρο του σχετικά με το τι μέλλει γενέσθαι ένα ακανθώδες θέμα που ταλαιπωρεί πολιτικά εδώ και χρόνια τον ΣΥΝ, διχάζοντας τα στελέχη και τα μέλη του και προκαλώντας στο παρελθόν σοβαρές εσωκομματικές αναταράξεις… [Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ, Το Βήμα, 20/4/2008]

Είναι αλήθεια ότι οι διατελέσαντες ηγέτες του «ανανεωτικού» κόμματος της παραδοσιακής αριστεράς τώρα που είναι έξω από τα πράγματα, βλέπουν με καλό μάτι το ενδεχόμενο μιας συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. Οι εν ενεργεία ηγέτες (Αλαβάνος και Τσίπρας) διαφωνούν καθέτως και οριζοντίως. Ο Κύρκος τους έδωσε μια ευκαιρία να ξανασκεφτούν το ζήτημα, αλλά είναι τέτοια η «έχθρα» τους προς το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου, που δεν βλέπουν παρά μονάχα τον ΣΥΡΙΖΑ… «αξιωματική αντιπολίτευση» και το ΠΑΣΟΚ… τρίτο (ή διαλυμένο) κόμμα! Το ζήτημα όμως είναι ότι ορισμένοι και στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι υπάρχει η πιθανότητα και η αναγκαιότητα να συνεργαστούν (βλέπε και παλιότερες δηλώσεις Σκανδαλίδη). Αλλά ήμουνα νιός και γέρασα. Αυτή την περιώνυμη συνεργασία ή συμμαχία ή δεν ξέρω κι εγώ πώς αλλιώς μπορεί κανείς να την ονοματίσει, την ακούω χρόνια τώρα. Έχουν γραφτεί άπειρα κείμενα, έχουν γίνει κάποιες συναντήσεις, έχουν γίνει δηλώσεις και δημοσκοπήσεις, αλλά φως στον ορίζοντα δεν φαίνεται! Κι ούτε πρόκειται να φανεί… Ας μην έχουμε αυταπάτες. Η καθαρότητα των θέσεων του κάθε κόμματος είναι προτιμότερη. Κι ο λαός ας αποφασίσει με ποιον θα πάει! Εξάλλου, έχω ξαναγράψει ότι σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να συσχετίσουμε την πολιτική κατάσταση της Ιταλίας με τη δική μας. Διαφορετικά μέτρα και σταθμά. Είναι πολιτικός παιδισμός να μιλά κανείς για «Κεντροαριστερά» δίχως να έχει ξεκαθαρίσει το περιεχόμενο του όρου. Εδώ καλά-καλά δεν ξέρουμε ποιος είναι αριστερός, κεντροαριστερός, κεντρώος, κεντροδεξιός, δεξιός κ.λπ. Όλα έχουν μπει στο μύλο της εποχής και αλέθονται. Αλλά συγχρόνως έχουν αλέσει και συνειδήσεις και τελικά δεν είναι εύκολο να εμπιστευτείς τον οποιονδήποτε…

 
Σχολιάστε

Posted by στο Απρίλιος 20, 2008 in ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ

 

Ετικέτες: , , , , ,

ΣΥΡΙΖΑ: Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ!

ΤΟΛΜΩ να αναδημοσιεύσω κείμενα της «ΠΑΝΔΩΡΑΣ» του «Βήματος», αφού την παρακολουθώ κατά πόδας και τις περισσότερες φορές με νευριάζει. Σήμερα συμφωνώ! Έχει περιλάβει τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Τσίπρα, τον Αλαβάνο και τους περιποιείται κανονικά. Απολαύστε:

Είναι παρακινδυνευμένο να προβλέψει κανείς την εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ από την πτώση, κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες, του ποσοστού του κόμματος στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Η διαφορά μεταξύ 18,5% και 16,5% ουσιαστικά είναι αμελητέα. Αρκεί και μόνον να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να τα βγάλει πέρα στον μακρύ δρόμο ως τις εκλογές και να πιάσει ένα διψήφιο ποσοστό στην κάλπη, για να είναι το αποτέλεσμα ένας θρίαμβος πέρα από κάθε ρεαλιστική προσδοκία.

Φωτογραφία

Μπορούμε εν τούτοις να ελπίζουμε βασίμως ότι γλιτώσαμε από τη σοβαρή απειλή της εξωπραγματικής Αριστεράς να μας προκύψει ως κύρια συνιστώσα του αριστερού πόλου του συστήματος. Ο λόγος είναι ότι η στρατηγική που προκρίνει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις εγγυάται την παραμονή του κόμματος στο περιθώριο της πραγματικότητας. Με ραδιοφωνική συνέντευξή του χθες ο Αλέκος Αλαβάνος κηρύσσει ότι ο δρόμος της Αριστεράς προς την εξουσία είναι ο ακόμη λιγότερος… ρεαλισμός!

Κατ΄ αρχάς, το συμπέρασμα της συντριβής της Αριστεράς στις ιταλικές εκλογές διδάσκει τον εικονιζόμενο στο σκίτσο ηγέτη ότι «αν η Αριστερά θέλει να παίξει τον ρόλο της,πρέπει να προχωρήσει σε μια δικιά της εναλλακτική λύση και να είναι συνομιλητής της όχι τα κόμματα του κατεστημένου,αλλά οι δυνάμεις της κοινωνίας» . Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ωριμάσει ιδεολογικά, ώστε να ενστερνιστεί τη θέση που επαναλαμβάνει συχνά η Αλέκα Παπαρήγα, ότι «η κάλπη δεν είναι λύση».

Απέχει όμως μόλις ένα βήμα από τη θέση αυτή.

Το μυστικό της Αριστεράς για τον Αλ. Αλαβάνο είναι η απόστασή της από την πραγματικότητα: «Αν η Αριστερά γίνει πολύ ρεαλιστική,με την έννοια ότι ενσωματώνεται σε αυτό που υπάρχει, χάνει και τον χαρακτήρα της,αλλά και τη γοητεία και τη δύναμή της να κινητοποιήσει την κοινωνία σε κάτι διαφορετικό,σε κάτι αλλιώτικο».

Τι σημαίνουν αυτά για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ; Μπόλικη ρητορική της άρνησης (διανθισμένη με στίχους από τραγούδια…), ασυδοσία των φρικιών στα πανεπιστήμια, μπούκες Τσιπραίων και Στρατούληδων στα διοικητικά συμβούλια κατά το δοκούν και χάος στη ζωή της πόλης, λόγω διαδηλώσεων (δηλαδή, αντάρτικο με ομήρους τον τοπικό πληθυσμό…). Αρα δεν έχει μέλλον. Διότι ποιος κάθεται να ασχοληθεί σοβαρά με ένα κόμμα που υπόσχεται έναν καλύτερο κόσμο σε μια άλλη ζωή; Με όλα αυτά δεν εννοώ βεβαίως ότι το πεπρωμένο του ΣΥΡΙΖΑ είναι ασήμαντο. Κάθε άλλο. Απλώς, είναι διαφορετικό από τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβάνονται τα στελέχη του. Το πεπρωμένο του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι (ευτυχώς) να κυβερνήσει κάποτε τούτη τη χώρα. Είναι να εξελιχθεί σε ένα ακραίο κόμμα, το οποίο λίγοι θα παίρνουν στα σοβαρά για τις θέσεις του, αλλά θα είναι χρήσιμο περιστασιακά για να εκτονώνουν διάφοροι την απελπισία ή τα απωθημένα τους.

Ενα κόμμα το οποίο, όταν έλθει εκείνη η ημέρα όπου ο Χρόνος θα έχει συντελέσει το έργο του, θα υποκαταστήσει επαξίως το ΚΚΕ στον «ιστορικό» ρόλο που έχει σήμερα στο σύστημα…

Και να σας πω το χειρότερο από τη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ εκτός της πραγματικότητας;

Μένει χωρίς ρόλο ο Κωστάκης Σκανδαλίδης! (Του είχε αναθέσει ο Γιώργος, αν δεν κάνω λάθος, τον διάλογο για τη σύμπλευση με την Αριστερά…)

 

Ετικέτες: , , , , ,

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Δεν χρειάζεται πέταγμα στα… σύννεφα. Η θέση που έχουμε για τα ΜΜΕ είναι εκπεφρασμένη. Πότε σε ανεβάζουν πότε σε κατεβάζουν! Το ΒΗΜΑ αποφάσισε σήμερα να δημοσιοποιήσει μια έρευνα που δείχνει θετικά και ευοίωνα σημάδια για το ΠΑΣΟΚ. Ενδεχομένως να είναι έτσι. Εξηγείται. Εκείνο που δεν εξηγείται είναι η «σταθερή» κατάσταση του Καραμανλή και του κόμματός του, ενώ επί σχεδόν τέσσερα χρόνια μπορεί κανείς να δει τη στάση του ελληνικού λαού που υποφέρει από την ερασιτεχνική διακυβέρνηση της χώρας από τον Καραμανλή. Η νέα δημοσκόπηση της Κάπα Research –όπως γράφει το ΒΗΜΑ– δείχνει ότι ο δικομματισμός αποδεικνύεται εφτάψυχος!

* Ανοδος 2,6% της αξιωματικής αντιπολίτευσης * Σταθερή η ΝΔ στο 29,8% * Πιέσεις και πτώση δημοτικότητας στον ΣΥΡΙΖΑ * Μία από τα ίδια για ΚΚΕ και ΛΑΟΣ

Πριν από δύο μήνες η κυβέρνηση έπεφτε, το ΠαΣοΚ βυθιζόταν, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτινασσόταν στο 18% και άπαντες προφήτευαν το τέλος του δικομματισμού. Παρά τα συνεχή αναθέματα όμως, ίσως να αποδειχθεί επτάψυχος.

Η νέα μέτρηση της Κάπα Research, την οποία παρουσιάζει «Το Βήμα της Κυριακής», δείχνει την κυβέρνηση σταθεροποιημένη, τον ΣΥΡΙΖΑ πιεζόμενο, με τις δημοτικότητες των ηγετών του να υποχωρούν σημαντικά, και το ΠαΣοΚ, όχι μόνο να ανακόπτει τη βύθισή του, αλλά και να δημιουργεί συνθήκες ανάκαμψης και δυναμικής επιστροφής. Ηρκεσε, κατά τα φαινόμενα, ένα μεγάλο γεγονός, όπως αυτό της συνόδου του Βουκουρεστίου, για να αναδειχθεί η διαχρονική δυνατότητα του δικομματισμού και να επιβεβαιωθεί η σταθερώς ασκούμενη επιρροή των μεγάλων κομμάτων εξουσίας στην κοινή γνώμη της χώρας.

Οπως προκύπτει από τη νέα μέτρηση των διαθέσεων της κοινής γνώμης, ειδικώς οι δημοτικότητες των κ. Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου – προφανώς υπό την επίδραση των αποτελεσμάτων της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι – εκτινάχθηκαν στα ύψη.

Σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση του Φεβρουαρίου ο Πρωθυπουργός κέρδισε πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες, ανεβάζοντας τις θετικές κρίσεις από 50,5% σε 61,1%, ενώ ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ πέτυχε ακόμη καλύτερη επίδοση, σχεδόν 15 ποσοστιαίων μονάδων.

Η κοινή γνώμη φαίνεται να αξιολόγησε ιδιαίτερα θετικά τη στάση του κ. Παπανδρέου στον χειρισμό του εθνικού θέματος, εκτίμησε ως ειλικρινή τη συμπαράστασή του προς τον Πρωθυπουργό και ικανοποιήθηκε από τις πρωτοβουλίες, όπως και από τις αντιαμερικανικές δηλώσεις του για τη Σούδα. Ετσι οι θετικές κρίσεις γι’ αυτόν έφθασαν στο 53,8%, από μόλις 38% που είχαν μετρηθεί τον περασμένο Φεβρουάριο.

Αντιθέτως, η δημοτικότητα του εξονυχιστικά πια παρατηρούμενου κ. Αλέξη Τσίπρα υποχώρησε περισσότερο από 17 μονάδες και από το «αρχιεπισκοπικό» 76,7% έπεσε στο 59,1%. Μικρότερη από το 56,2%, στο 49,5%, ήταν η κάμψη της δημοτικότητας του κ. Αλέκου Αλαβάνου.

Στην πρόθεση ψήφου η έρευνα καταδεικνύει οριακά κέρδη για την κυβέρνηση από 29,1% σε 29,8%, αύξηση πλέον 2,5 ποσοστιαίων μονάδων για το ΠαΣοΚ, από 23,2% σε 25,8%, γεγονός που προσφέρει ανάσα ανακούφισης στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τη βεβαιότητα ότι η συντελεσθείσα κινητοποίηση ανασυγκρότησης μπορεί να αποδώσει… [συνέχεια ΕΔΩ. ΑΝΤ. ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 13/4/2008]

 

Ετικέτες: , , , , ,

Αλαβάνος-Τσίπρας-Καρίτζης: Τα παιδία… παίζει!

Λένε κάποιοι ότι η πρόταση-έκπληξη του προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκου Αλαβάνου για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το Ασφαλιστικό, αλλά και η συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, προκάλεσε μικρές αναταράξεις και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ -ανεξάρτητα από το εάν υιοθετήθηκε η κίνηση αυτή από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης…

Το θέμα είναι ότι ο Αλαβάνος στην κατ’ ιδίαν συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα εκθέσει τους λόγους για τους οποίους θεωρεί αντισυνταγματικά κάποια άρθρα του νομοσχεδίου, χωρίς ωστόσο αυτή η πρωτοβουλία του να ερμηνεύεται σαν μοχλός πίεσης προς τον Κ. Παπούλια! Καλά, ποιους «δουλεύει» ο Αλαβάνος; Όπως επίσης και ο νεαρός εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΝ Α. Καρίτζης σημείωνε ότι «σε καμία περίπτωση δεν έχουμε την πρόθεση να υποδείξουμε στον Πρόεδρο τι θα κάνει ο ίδιος», για να προσθέσει ωστόσο με νόημα ότι «ο κ. Παπούλιας είναι προοδευτικός άνθρωπος και θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση…». Αυτό κι αν είναι άηθες… Θα υποδείξει ο νεαρός Καρίτζης στον Παπούλια πώς να συμπεριφερθεί;

Από την Χαριλάου Τρικούπη κράτησαν (και πολύ σωστά) αποστάσεις από την πρωτοβουλία του Αλαβάνου να ενημερώσει τον Κ. Παπούλια, λέγοντας ότι «το πρόβλημα είναι πολιτικό, το ΠΑΣΟΚ πρώτο από όλα τα κόμματα έχει καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για το Ασφαλιστικό και έχει διαμηνύσει ότι θα το αποσύρει», για να προσθέσουν ότι «δεν πρέπει το Ασφαλιστικό να γίνει αντικείμενο εντυπώσεων» και πως «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κινείται όπως του προστάζει το Σύνταγμα».

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι κουμανταδόροι του θα πρέπει να σοβαρευτούν και ν’ αφήσουν ήσυχο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η επιχείρηση εμπλοκής του Προέδρου στα μικροκομματικά τους παιχνίδια δημιουργεί τις προϋποθέσεις για πολιτικές εντάσεις. Έχουν την εντύπωση ότι όλα βαίνουν καλώς για το κόμμα τους και πως η αναταραχή θα τους ωφελήσει ακόμη περισσότερο. ΟΜΩΣ, δεν έχουν καταλάβει ότι δεν πρόκειται να ωφελήσει τη δημοκρατία μας. «Παίζουν» χωρίς να σκέφτονται το συμφέρον του τόπου. Τους απασχολεί μονάχα το κομματικό τους συμφέρον και η ανατροπή του «δικομματισμού». Είναι γελασμένοι. Τα πλαστά νούμερα των δημοσκοπήσεων κάποια στιγμή δεν θα έχουν κανένα αντίκρισμα. Όταν δουν την πραγματική απήχησή τους στο λαό, τότε μόνον θα συνέλθουν. Μην παίζουν με τα προβλήματα του κόσμου. Επαναστάτες του γλυκού νερού είναι και τίποτε περισσότερο. Τα περί «αριστεράς» κι αυτά είναι για τους πιτσιρικάδες. Ο καθένας αυτοπροσδιορίζεται και κορδώνεται. Ποιος είπε του Αλαβάνου και του Τσίπρα ότι είναι πιο αριστεροί από μας; Μην παίζουν με τις αντοχές μας…

Δεν είναι επαναστάτες – είναι επαναστατημένοι! Κι αυτά τα παιχνιδάκια με τις Γένοβες και τις διάφορες άλλες «ακτιβίστικες» συμπεριφορές, τις γράφουμε στα παλιά μας τα υποδήματα. Κι εμείς αγαπάμε το χωριό μας, τη γειτονιά μας, το πατρικό μας σπίτι, το περιβάλλον, την πόλη μας, την πατρίδα μας γιατί δεν θ’ αγαπήσουμε άλλη αγκαλιά πλατύτερη από αυτή που κρατάει μέσα της ανθρώπους με την ίδια γλώσσα, την ίδια προέλευση, τα ίδια έθιμα, τις ίδιες γενικές δοκιμασίες, ίδιες εύνοιες ή καταφορές της τύχης… Είμαστε υπέρ της ειρήνης, και του αφοπλισμού, είμαστε αντι-ιμπεριαλιστές… Αλλά δεν έχουμε καμιά οίηση, κανένα πνεύμα μισαλλοδοξίας, δεν είμαστε υπερφίαλοι όπως ο Τσίπρας («ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε»). Είμαστε αγωνιστές όπως σχεδόν το σύνολο του ελληνικού λαού. Μας κυνήγησε η αστυνομία, φάγαμε ξύλο, μας χώσανε στα μπουντρούμια, στο στρατό περάσαμε τα πάνδεινα, ακόμα έχουμε (όπως είπε και ο φίλος μας ο Γιάννης Βούρος) την πίκρα του καπνογόνου στο στόμα! Λοιπόν, φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ, μην παίζετε μαζί μας… Και μην πολυπιστεύετε στις δημοσκοπήσεις, διότι το κατεστημένο δεν έχει μπέσα. Τη μια σε ανεβάζει και την άλλη στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, σε στέλνει στα τάρταρα!

 

Ετικέτες: , , ,

Αλαβάνος: άλλοι του κόβουν λάχανα κι άλλοι του μαγειρεύουν (εκ γενετής)!

 

https://i1.wp.com/www.hellenicworld.gr/photos%20hellenic%20world/alavanos2.gif

Στα λόγια είναι καλός ο Αλαβάνος. Επαναστάτης. Αλλά, άλλοι του κόβουν λάχανα κι άλλοι του μαγειρεύουν!

«Η Δεξιά πλήρωσε το άρθρο 16 με την απώλεια της συνταγματικής αναθεώρησης και θα πληρώσει το Ασφαλιστικό με την απώλεια της εξουσίας της, ελπίζω σύντομα». Αυτό προβλέπει ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος σε συνέντευξή του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Παράλληλα, καλεί τους πολίτες σε «μαζική ανυπακοή» καθώς και σε «εκστρατεία μη εφαρμογής ρυθμίσεων που έτσι κι αλλιώς είναι ανεφάρμοστες». Ο Αλ. Αλαβάνος τονίζει επίσης ότι μια ενδεχόμενη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ «προϋποθέτει ευρύτερη σύγκλιση στα μεγάλα θέματα και αυτή δεν είναι δυνατή». Υποστηρίζει ακόμα ότι η ενωμένη ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να αποκτήσει μια τέτοια δυναμική ώστε να κάνει πλέον τους δικούς της σχεδιασμούς. Κι όχι «να είμαστε στην κουζίνα και να μας φωνάζουν στο σαλόνι όταν μας χρειάζονται».

Μπορεί να μας πει πώς θα γίνουν στην πράξη αυτά που προτείνει; Έχει σχέδιο για το μέλλον ή χαβαλές να γίνεται; Όταν λέει «μαζική ανυπακοή» να μας πει με λεπτομέρειες τι εννοεί; Εγώ από αύριο σκέφτομαι να είμαι ένας «ανυπάκουος». Πώς θα ξεκινήσω την «ανυπακοή»; Θέλω αρχή, μέση και τέλος στο σενάριο του Αλαβάνου, διότι εμένα τα λάχανα δεν μου τα κόβουν άλλοι! Δηλαδή, να μην πληρώσω τη ΔΕΗ; Θα μου κόψουν την παροχή. Να μη στείλω το παιδί μου στο σχολείο; Θα μείνει αγράμματο. Να δείρω το Δήμαρχο Αθηναίων επειδή βρωμάει η Αθήνα; Θα με κλείσουν μέσα. Να πάω να ξαπλώσω στη μέση της Πανεπιστημίου διαμαρτυρόμενος για τη μόλυνση του περιβάλλοντος; Θα με πατήσουν τ’ αυτοκίνητα. Και τότε, πάπαλα η ανυπακοή! Αυτά τα ολίγα. Αλλά επειδή δεν θέλω να παίζουμε τις κουμπάρες, να σοβαρευτεί ο Αλαβάνος. Να χάσει η Νέα Δημοκρατία; Να χάσει. Να μην γίνει κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ; Να μη γίνει. Μπορεί να μας πει τι προτείνει; Να περιμένουμε πότε θα συντάξει κυβερνητικό πρόγραμμα ο ΣΥΡΙΖΑ;

Αχ καημένε Αλαβάνε! Με το μυαλό που κουβαλάτε, κι επειδή είμαστε συνομήλικοι, σου λέω πως θα κοιτάμε παρέα τα ραδίκια ανάποδα και η σημερινή γενιά θα έχει πενηνταρίσει μέχρι να φτιάξετε εσείς το πρόγραμμά σας και η Δεξιά θα εξακολουθεί να δυναστεύει τον τόπο. Η Ν.Δ. σας βρωμάει, το ΠΑΣΟΚ σας ξινίζει, το ΚΚΕ σας μυρίζει, ο ΛΑΟΣ… (εκεί έχουμε μια κατανόηση). Τι θέλετε ρε γαμώτο; Με ποιους ταιριάζετε; Αυτό δεν μου ακούγεται και πολύ δημοκρατικό. Κάπου με παραπέμπει. Μιλάτε για όλους με τόση απαξία που μόνο τον βούρδουλα δεν έχετε πάρει ακόμα να μαστιγώσετε όσους δεν είναι μαζί σας! Ποιοι είστε; Κι αυτό το βιολί με το «Είμαστε η αριστερά», που το κοπανάει συνεχώς – για να το πιστέψει άραγε; – το ακούσαμε, το διαβάσαμε, φτάνει. Ο «ακτιβισμός» έχει και κάποια όρια. Δεν μπορεί κανείς να είναι καθημερινά στους δρόμους. Υπάρχουν οικογένειες, έξοδα, λογαριασμοί, δόσεις, ενοίκια… Πώς θα βγουν όλα αυτά αν ο κοσμάκης ενορχηστρωθεί με την παραγγελία του κ. Αλαβάνου για «μαζική ανυπακοή»;

Εν κατακλείδει, με το ΠΑΣΟΚ πρέπει να βρείτε αυτά που ενώνουν κι όχι αυτά που χωρίζουν!

  • ΥΓ. Διάφορα στελέχη σας, επί ΠΑΣΟΚ, είχαν άπειρες θεσάρες (δεν καταδεχόσαστε τις μικρές) έμμισθες. Και τώρα, επί Νέας Δημοκρατίας, το ίδιο. Μη σφυρίζετε αδιάφορα…
 

Ετικέτες: ,

ΣΥΡΙΖΑ: Ποια δυναμική; Ποιες προοπτικές;

Θα πει κανείς ότι μας βολεύουν αυτά που γράφει ο επικοινωνιολόγος Γιάννης Λούλης στον Ελεύθερο Τύπο για τον ΣΥΡΙΖΑ! Απλώς, βολεύουν τη συλλογιστική μας και προβάλλοουν αυτό που δεν θέλουν να καταλάβουν οι άνθρωποι του Συνασπισμού. Ότι δηλαδή, δεν μπορούν να «μεγαλώνουν» με «αρνητικές ψήφους», κι ούτε βεβαίως μπορούν να στηρίζονται στα αστραφτερά… δόντια τγου κ. Τσίπρα. Τις κυβερνητικές προτάσεις τους θέλουμε. Έχουην; Δεν νομίζω! Διότι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει περίπτωση να γίνουν ποτέ κυβέρνηση. Θα είναι στο διηνεκές ένα κομματικό μόρφωμα που θα απορροφά για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα διαφόρους διαμαρτυρόμενους και θα αποτελεί ένα σταθμό… διαμετακομιστικό για άλλα πολιτικά κόμματα. Η πολιτική μας ιστορία έχει αποδείξει του λόγου το αληθές… Ιδού και το άρθρο του Γ. Λούλη:

 

Στο μετεκλογικό τοπίο ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σίγουρα το πιο πολυσυζητημένο κόμμα, ιδίως με την εκλογή του Αλέκου Τσίπρα στην ηγεσία του. Αν μη τι άλλο, έχει ανοίξει έτσι ένα παράθυρο για σοβαρή πολιτική συζήτηση. Υπό την ηγεσία του Αλέκου Αλαβάνου ο ΣΥΡΙΖΑ εντυπωσίασε στις εκλογές του 2007. Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως την ταχύτερα ανερχόμενη πολιτική δύναμη. Με τον Αλαβάνο η λεγόμενη ανανεωτική Αριστερά ανέτρεψε μια πολυετή τάση, δηλαδή το να τροφοδοτεί το ΠΑΣΟΚ με ψηφοφόρους, όπως συνέβη και το 1993 αλλά και το 2000.

Τώρα η τάση αντιστρέφεται. Είναι πλέον το ΠΑΣΟΚ που τροφοδοτεί τον ΣΥΡΙΖΑ. Τα προηγούμενα χρόνια το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε ψηφοφόρους του Συνασπισμού διότι ο τελευταίος αδυνατούσε να χαράξει διαχωριστικές γραμμές απέναντι σε ένα μεγάλο κόμμα εξουσίας με συγγενικές απόψεις. Η μάχη δινόταν λοιπόν στο πεδίο της Κεντροαριστεράς. Και το πλεονέκτημα το είχε το ΠΑΣΟΚ, ως κεντροαριστερό κόμμα εξουσίας. Επί Αλαβάνου συντελέσθηκαν μια σειρά από αλλαγές: Ο ίδιος διαμόρφωσε μια νέα στρατηγική για τον ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα μετακινήθηκε στα αριστερά, αποστασιοποιήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και χάραξε διακριτές γραμμές διαφοροποίησης. Κάθε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ αποκλείσθηκε.

Ταυτόχρονα τον Αλαβάνο προϋπάντησαν νέες ευνοϊκές συγκυρίες: Το εκλογικό σώμα δεν υπέκυπτε πλέον στην πόλωση του δικομματισμού. Ταυτόχρονα διαμορφώθηκε ένα ρεύμα αποδοκιμασίας κατά των δύο μεγάλων κομμάτων. Επιπρόσθετα το ΠΑΣΟΚ μπήκε σε βαθύτατη κρίση. Και, εάν δεν έφθαναν όλα αυτά, ο Γιώργος Παπανδρέου έκανε πρόσφατα μια ανεξήγητη «αριστερή» στροφή, οδηγώντας το κόμμα του σε ένα πεδίο όπου ωφελείται μόνο ο Αλαβάνος, ως σαφώς πιο «γνήσια» αριστερό πολιτικό προϊόν!

Στα παραπάνω προστέθηκε άλλη μία ευνοϊκή εξέλιξη: Αποχωρώντας από την ηγεσία, αλλά ηγούμενος του κόμματος στο Kοινοβούλιο, ο Αλαβάνος έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ πιο πολυσυλλεκτικό. Oχι ιδεολογικά. Αλλά στο επίπεδο των δύο προσώπων που τον εκπροσωπούν. Ο Αλαβάνος δίνει «βάρος». Ο Τσίπρας «φρεσκάδα». Αυτή η διττή εικόνα αυξάνει την απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ στους ψηφοφόρους διαμαρτυρίας, που έτσι βρίσκουν δύο «μαγνήτες» οι οποίοι ελκύουν διαφορετικά κοινά. Ποιες είναι λοιπόν οι προοπτικές του ΣΥΡΙΖΑ; Βραχυχρόνια η δυναμική είναι δεδομένη. Καθώς η μεγάλη δεξαμενή του -δηλαδή το ΠΑΣΟΚ- μπαίνει σε κρίση με μόνιμα χαρακτηριστικά.

Oσο όμως ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ένα αμιγώς κόμμα διαμαρτυρίας τόσο η δυναμική του θα είναι πεπερασμένη. Αν μάλιστα η εικόνα Τσίπρα κυριαρχήσει περισσότερο ως «στιλ» παρά ως ουσία, οι δυσκολίες σταδιακά θα μεγαλώσουν. Ιδίως εάν ο συγκεκριμένος πολιτικός «καεί» τηλεοπτικά, μέσα από μία ήδη διαφαινόμενη τάση αυτοπροβολής. Τούτο μάλιστα θα πάρει απειλητικές διαστάσεις εάν ο Αλαβάνος αποτραβηχθεί σταδιακά, αποσύροντας έτσι το πολιτικό του «βάρος».
Συμπεραίνοντας: Ο ΣΥΡΙΖΑ, για ένα διάστημα τουλάχιστον, θα έχει διασφαλισμένη δυναμική. Η δυναμική αυτή όμως δεν διαθέτει στέρεες βάσεις.

Διότι στηρίζεται υπέρμετρα στην προσέλκυση της αρνητικής ψήφου. Διότι εξαρτάται από τάσεις που πιθανώς να αποδειχθούν συγκυριακές. Διότι επενδύει σε «γυαλιστερές» επιφάνειες. Που όταν, σε βάθος χρόνου, τους φύγει η γυαλάδα, κινδυνεύουν να αποδειχθούν όχι μόνο κούφιες, αλλά και ολισθηρές.

 

Ετικέτες: , , ,

Η υπεροψία του Συνασπισμού!


[Καίρια η γελοιογραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Τα Νέα, 9/2/2008. Για να την απολαύσετε, πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση]

Έγραψε μια καταπληκτική έκθεση ο κ. Αλαβάνος και πραγματικά συγκίνησε το ακροατήριό του αλλά κι εγώ προσωπικά συγκινήθηκα, μετά την ανάγνωση του λόγου του στο συνέδριο του ευάριθμου ομίλου τους. Συγκινήθηκα αλλά επειδή πρέπει να βάλω και την ψυχρή λογική, οργίστηκα, διότι όλα τα πήρε σβάρνα ο Αλαβάνος. Δεν μπορούμε πλέον να αλλάξουμε τον τόπο χωρίς τον Συνασπισμό! Είπε ο κ. Αλαβάνος:

Είμαστε χαρούμενοι και αισιόδοξοι που έχουμε συντροφικές κουβέντες και συντροφική δράση:
* Με την Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας.
* Με την Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά.
* Με την Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς.
* Με τη Διεθνιστική Εργατική Αριστερά.
* Με το Κόκκινο.
* Με τους Ενεργούς Πολίτες.
* Με τους ανένταχτους.
* Με το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα…

ΕΡΩΤΗΜΑ: Ποιοι είναι όλοι αυτοί και δεν τους ξέραμε; Ένας και η γυναίκα του, μία και ο άντρας της, ένας και η οικογένειά του, κάποια ζευγάρια που ένα βράδυ σε κάποια ταβέρνα της Καισαριανής αποφάσισαν να φτιάξουν οργάνωση, κάποιοι που ξύπνησαν ένα πρωί και είπαν ότι πρέπει να πάνε να ενταχθούν στο κόμμα του κ. Αλαβάνου και του κ. Τσίπρα, εκείνοι που γκρέμισαν τα κάγκελα στο Πεδίον του Άρεως ή εκείνοι που φόρεσαν τα φισεκλίκια και πήγαν να πολεμήσουν στην πρώην Γιουγκοσλαβία;

ΟΜΩΣ, όσα λάθη και εγκλήματα έχει κάνει η Δεξιά άλλα τόσα έχει κάνει και η Αριστερά από την οποία προέρχεται ο κορμός του Συνασπισμού. Για να γίνει διχασμός δεν φτάνει… ένας! Όπως το ταγκό: χρειάζονται δύο! Και μη μας πουν ότι είναι αλάνθαστοι! ΠΡΟΣΟΧΗ: Εδώ αναφέρομαι στην εκάστοτε ηγεσία της παραδοσιακής Αριστεράς που παρέσυρε στα τραγικά λάθη κόσμο και κοσμάκη. Οι ραχούλες της ελληνικής γης έχουν τα κόκαλά τους και το αίμα τους πότισε το χώμα που πατάμε… Και εν πάση περιπτώσει, το ΠΑΣΟΚ που σήμερα βάλλεται και από τον Συνασπισμό (και από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΚΚΕ, λες και είναι στην κυβέρνηση…) δεν έχει καμιά απολύτως ευθύνη για τον διχασμό, για τα μίση και τα αίματα και την τραγωδία της μεταπολεμικής Ελλάδας. Πήραν, λοιπόν, τη λέξη «Αριστερά» και την κόλλησαν στο κούτελό τους. Είναι νόμιμη συνήθεια ο καθένας να αυτοπροσδιορίζεται. Κι εμείς ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ είμαστε! Δεν μπορούμε να βρισκόμαστε στο ΠΑΣΟΚ; Ο κ. Αλαβάνος, ο κ. Τσίπρας και η γενιά των μαθητικών κινητοποιήσεων θα μας κρίνουν; Κι εμείς κυνηγηθήκαμε, φάγαμε ξύλο, δικαστήκαμε, μας διώξανε από τις δουλειές μας…

Οι κύριοι του Συνασπισμού δεν σεβάστηκαν τους αγώνες που έκανε το ΠΑΣΟΚ. Κι έκανε ιδεολογικούς και πολιτικούς αγώνες για να αλλάξει τον τόπο προς το καλύτερο και να φτιάξει μια Ελλάδα που να τους χωράει όλους. Εξέφρασε τους πόθους και τις ανάγκες του απλού Έλληνα, του αγρότη, του εργάτη, του βιοτέχνη, του μισθωτού, του υπάλληλου, της νεολαίας. Ας παραδεχτούν επιτέλους ότι τουλάχιστον τα πρώτα χρόνια που κυβέρνησε το ΠΑΣΟΚ, το μπλοκ των λαϊκών δυνάμεων έγινε ηγεμονικό στην ελληνική κοινωνία. Δεν είναι ώρα να σταθούμε σε λάθη που αναμφίβολα έγιναν. Άλλωστε αυτά έχουν επισημανθεί άπειρες φορές. Σήμερα απλώς έχουμε έναν αντίπαλο που είναι η αυταρχική Δεξιά του Καραμανλή και εναντίον αυτής στρέφεται το ΠΑΣΟΚ.

Είπε χαρακτηριστικά ο κ. Αλαβάνος, ότι «εξήντα χρόνια μετά τον εμφύλιο, την ήττα ενός πλειοψηφικού κινήματος, τις διώξεις και την περιθωριοποίηση, είναι πια καιρός να δείξουμε ότι η αριστερά και τα οράματά της δεν είναι πλέον ταμπού…»!

Μάλλον ζει ή ζούσε σε άλλο πλανήτη. Ήρθε το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση κι έφερε το λαό στο προσκήνιο, τον καταπιεσμένο λαό, έδωσε περηφάνια στις γενιές της αντίστασης, του 1-1-4, της αντιδικτατορικής πάλης, της Νομικής, του Πολυτεχνείου, της μεταπολίτευσης. Τα οράματα χρόνων πήραν σάρκα και οστά. Ο λαός βρήκε την αξιοπρέπειά του, αέρας δημοκρατίας φύσηξε σε όλη τη χώρα…

Είπε σε κάποια στιγμή ο κ. Αλαβάνος: «Μόνο όσο διαμαρτυρόμαστε έξω από τη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής στις 2 και τις 3 τη νύχτα όταν κρατούνται παράνομα φοιτητές χωρίς δικαίωμα επαφής με τους δικηγόρους τους ή φορούσαν πράσινα…»

Ξενύχτησαν με τους φοιτητές έξω από τη ΓΑΔΑ… Ποιοι κύριε Αλαβάνε ξενύχτησαν έξω από τη ΓΑΔΑ; Τα στελέχη του Συνασπισμού που την άλλη μέρα δεν είχανε δουλειά να κάνουν και τραβούσαν να πιούνε τον καφέ τους στο «Φίλιον»; Και το δικό μου παλικάρι, σε μια από τις κινητοποιήσεις, πιάστηκε με τους φίλους του και περάσανε όλη νύχτα στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, χωρίς να μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας και πολύ περισσότερο με τους δικηγόρους τους. Κι εμείς είχαμε αγωνίες και ξενυχτήσαμε αλλά την άλλη μέρα πήγαμε στη δουλειά μας, και δεν κάνουμε έτσι, δεν καπηλευόμαστε μικροκομματικά την οργή των παιδιών μας. Οι νέοι δεν θέλουν ινστρούχτορες! Ούτε τον Συνασπισμό σας!

Το ΠΑΣΟΚ έσπασε το μακροχρόνιο μονοπώλιο της Δεξιάς στη χώρα και πρέπει να το χωνέψετε. Εμείς όμως δεν μπορούμε να χωνέψουμε την αισχρή συνεργασία του [ενιαίου] Συνασπισμού με τη Δεξιά του Μητσοτάκη. Ήταν μια επαίσχυντη συνεργασία-συμπαιγνία να εξοντωθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου, να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ για να πετύχουν τα σχέδια όλων εκείνων που δεν θέλουν το λαό στην εξουσία.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα μαζικό κίνημα και θα συνεχίσει να είναι. Δεν είναι λέσχη σαν κι αυτή του Συνασπισμού που βαυκαλίζεται ότι μπορεί να κυβερνήσει την Ελλάδα. Οι λέσχες δεν κυβερνούν. Οι λέσχες λειτουργούν για να περνάνε ευχάριστες ώρες τα μέλη τους!

 
Σχολιάστε

Posted by στο Φεβρουαρίου 9, 2008 in ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, Τσίπρας

 

Ετικέτες: , ,