RSS

Category Archives: Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Φεστιβάλ Αθηνών: Ματαίωση συναυλιών

  • Ματαιώνεται η συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών

Ματαιώνεται η προγραμματισμένη για τις 8 Ιουλίου συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών -«Αφιέρωμα στα 85 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη» στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, λόγω συμμετοχής του Συλλόγου Μουσικών Υπαλλήλων της ΚΟΑ (ΣΜΥΚΟΑ) στην προγραμματισμένη απεργία της ΑΔΕΔΥ.

  • Ματαιώνεται η συναυλία της Ελληνοτουρκικής Ορχήστρας Νέων

Ματαιώνεται η προγραμματισμένη για τις 16 Ιουλίου συναυλία της Ελληνοτουρκικής Ορχήστρας Νέων, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, λόγω κωλύματος της Κρατικής Πολυφωνικής Χορωδίας της Τουρκικής Δημοκρατίας.

  • Όσοι έχουν αγοράσει εισιτήρια μπορούν να απευθυνθούν για την επιστροφή των χρημάτων τους από Δευτέρα 12 Ιουλίου στα εκδοτήρια του Φεστιβάλ Αθηνών, Πανεπιστημίου 39 (εντός στοάς
    Πεσμαζόγλου), ή στο τηλέφωνο 210-3222720.
Advertisements
 

Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου. Ελληνικό Φεστιβάλ: Ο κύριος Γιώργος Λούκος…

Μία παράσταση για τον Άμος Γκιτάι, Σάββατο 25 Ιουλίου. Ημερομηνία: 16/07/2009. Η παράσταση O πόλεμος των υιών του φωτός κατά των υιών του σκότους του Amos Gitai, για λόγους παραγωγής θα πραγματοποιηθεί μόνο το Σάββατο 25 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου. Όσοι έχουν αγοράσει εισιτήρια για την Παρασκευή 24 Ιουλίου, μπορούν να απευθυνθούν στα εκδοτήρια του Φεστιβάλ, Πανεπιστημίου 39 (εντός στοάς Πεσμαζόγλου), τηλέφωνο 210 32 22 720. Στην παράσταση δε θα συμμετάσχει ο Δημήτρης Καταλειφός. Εκδοτήρια Φεστιβάλ: Πανεπιστημίου 39. Ώρες Λειτουργίας: Δευτ-Παρ: 8:30-16:00, Σαβ: 09:00-14:30

Αυτή είναι η λιτή έως και προκλητική ανακοίνωση [τη διάβασα στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ] του κυρίου Γιώργου Λούκου, του απόλυτου μονάρχη του Ελληνικού Φεστιβάλ. Για μια συνεργασία με τον Ισραηλινό σκηνοθέτη  Αμός [Αμώς] Γκιτάι… Πρόκειται για την παραγωγή O πόλεμος των υιών του φωτός κατά των υιών του σκότους, που βασίζεται στην Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου του Φλάβιου Ιώσηπου. Διαβάζω τα σχετικά στο πρόγραμμα:

Ο πολυτάλαντος Ισραηλινός σκηνοθέτης Άμος Γκιτάι παρουσιάζει στην Επίδαυρο ένα θέαμα βασισμένο στην Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου του Φλάβιου Ιώσηπου (1ος αιώνας μ.Χ.), που περιγράφει την κατάκτηση της Ιουδαίας από τους Ρωμαίους και την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. Μια παράσταση ανάμεσα στο θέατρο και στο ορατόριο, στην ομιλία σε διαφορετικές γλώσσες και στο τραγούδι, στη φαντασμαγορία των προβολών και στη δύναμη του φυσικού τοπίου, που παίρνει το όνομά της από τον ομώνυμο πάπυρο της Νεκράς Θάλασσας: στρατιωτικό εγχειρίδιο και ταυτόχρονα προφητεία σύγκρουσης του καλού με το κακό. Ελεύθερη και κριτική καλλιτεχνική συνείδηση, ο Γκιτάι προσεγγίζει το θέμα του μέσα από την ηχώ της σημερινής Μέσης Ανατολής. Συμμετέχει η μεγάλη κυρία της σκηνής Ζαν Μορώ. Παραγωγή: Φεστιβάλ Αβινιόν 2009 / Agav Films. Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Barcelona Grec, Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Κωνσταντινούπολης, Φεστιβάλ Αβινιόν (στο πλαίσιο του Δικτύου Μεσογειακών Φεστιβάλ «Κάδμος»), OdéonThéâtre de lEurope…

Αμφιβάλλω εάν ο κ. Λούκος γνώριζε τι ακριβώς είναι αυτό το έργο! Αυτό που προέκυψε όμως και οι κύριοι καλλιτεχνικοί συντάκτες το «πέρασαν» χωρίς σχόλια είναι το γεγονός ότι η παράσταση του Αμός Γκιτάι στην Αβινιόν δεν είχε θετική απήχηση κι ό ίδιος αποφάσισε αντί για δύο παραστάσεις στην Ελλάδα να δώσει μία [1] παράσταση. Κι επιπλέον, ενώ είχε κανονιστεί να συμμετέχει και ο δικός μας Δημήτρης Καταλειφός και ο άνθρωπος είχε συμμετάσχει στην προετοιμασία, ξαφνικά, δέκα περίπου μέρες πριν, του ανακοινώνουν ότι του… αλλάζουν το ρόλο και εκείνος όπως ήταν αναμενόμενο αρνήθηκε. Και πολύ καλά έκανε, αφού δεν ήταν δυνατό μέσα σε μια εβδομάδα να μάθει τον καινούργιο ρόλο! Ο κύριος Λούκος όμως τι έπραξε με την συμπεριφορά του Αμός Γκιτάι; Απλώς έβγαλε την ανακοίνωση που διαβάσατε σρτην αρχή αυτού του κειμένου.

Θα πρέπει τώρα ν’ ανοίξουμε το στόμα και ν’ αρχίσουμε να θαυμάζουμε! Βλέποντας το πρόγραμμα του κυρίου Αμός Γκιτάι, το μυαλό μας γυρίζει στους ελληνικούς θιάσους που τους καλοκαιρινούς μήνες παίρνουν τα όρη και τ’ άγρια βουνά και παρουσιάζουν τις παραγωγές τους. Κι αυτό έχει μια κάποια σημασία αφού τόση δουλειά που έπεσε, καλό θα ήταν να τη δουν περιοσσότεροι θεατές, αλλά και να βγουν και τα έξοδα των παραγωγών. Ένα φεστιβάλ όμως, σαν κι αυτό που διευθύνει ο κύριος Λούκος θα περιμέναμε να έχει έναν ιδεολογικό προσανατολισμό, να κάνει -όσο του επιτρέπουν τα οικονομικά του- δικές του παραγωγές και φυσικά να φέρνει και ξένες. Αλλά εδώ παρατηρούμε ότι το φετινό πρόγραμμα μέχρι στιγμής βασίστηκε σε δυο παραγωγές που δεν είναι δικές του. Η πρώτη ήταν με τη «Φαίδρα» του Ρακίνα από το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας και τώρα αυτή που σκηνοθετεί ο Γκιτάι και όπως διαβάσαμε στη «συμπαραγωγή» συμμετέχει και το Ελληνικό Φεστιβάλ. Και για τις δυο αυτές παραγωγές η χώρα μας αποτέλεσε απλώς έναν ακόμη σταθμό!

Αλλά εδώ θα παραθέσουμε και τα ονόματα των μελών της διοίκησης του Ελληνικού Φεστιβάλ, για να καταλάβετε την ελληνικότητά του. Πρόεδρος είναι ο Γιώργος Λούκος, Αντιπρόεδρος ο Άγγελος Δεληβορριάς και μέλη οι Λουκάς Τσούκαλης, Νίκη Τζούδα, Vincent Baudriller, Nigel Redden, Alistair Spalding.

Ο πολύς κύριος Δεληβορριάς είναι μόνιμος διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, το οποίο έχει εσχάτως γιγαντωθεί και πολύ καλά και αμφιβάλλω αν αφήνει χρονικά περιθώρια στον κ. Δεληβορριά για ν’ ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο. Είναι φυσικά και σε διάφορες άλλες θέσεις…

Ο Λουκάς Τσούκαλης είναι Καθηγητής Ευρωπαϊκής Οργάνωσης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ). Επισκέπτης Καθηγητής στο Κολλέγιο της Ευρώπης, Μπρυζ, Βέλγιο. Σήμερα συμμετέχει στα διοικητικά συμβούλια ιδιωτικών επιχειρήσεων και είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής διαφόρων διεθνών επιστημονικών επιθεωρήσεων. Από τον Απρίλιο 2005, ο κ. Τσούκαλης είναι Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Jose Manuel Barroso.

  • Η κυρία Νίκη Τζούδα είναι γνωστή από τις δραστηριότητές της στο χώρο των Κόμικς [ήταν, είναι, δεν ξέρω, διευθύντρια του γνωστού περιοδικού «Βαβέλ», το οποίο δεν ξέρω αν πλέον κυκλοφορεί και του περιπετειώδους φεστιβάλ της Βαβέλ]. Αναζήτησα άλλες ιδιότητές της και ασχολίες της και δεν βρήκα τίποτε περισσότερο  από το ότι είναι εκδότρια!

Θα ήταν καλό, λοιπόν, να μαθαίναμε πότε συνεδρίασε το διοικητικό συμβούλιο του Ελληνικού Φεστιβάλ, πότε αντάλλαξαν απόψεις, πότε πήραν τις αποφάσεις! Τις γνωστές σαχλαμάρες ότι συνεννούνται τηλεφωνικά δεν τις λαμβάνω υπόψη. Αυτό που εξάγεται ως συμπέρασμα είναι ότι ο κύριος Λούκος είναι απόλυτος μονάρχης του Φεστιβάλ… Κάποτε θα έπρεπε να κρίνουμε για ποιους λόγους το Δ.Σ. έχει ως μέλη του τα συγκεκριμένα ονόματα. Κανείς δεν θα μπορούσε να δεχθεί ότι είναι απλώς… διακοσμητικά στο Δ.Σ. Ωστόσο, κανείς δεν θα μπορούσε να δεχθεί ότι υπάρχει έλλειψη στη χώρα μας από ανθρώπους του θεάτρου, για να καταλήξει ο κ. Λούκος σε ένα Δ.Σ. το οποίο είναι σε πλήρη αδυναμία να στοιχειοθετήσει έναν [1] λόγο για τον ιδεολογικό προσανατολισμό αυτού του φεστιβάλ.

Δεν θα μπω προς το παρόν στο πλέγμα των πολιτικών σχέσεων του Λούκου με το «περιβάλλον» του πρωθυπουργού Καραμανλή, από όπου αντλεί και τη δύναμη ο κύριος Λούκος.

Είναι πρωτόγνωρο, πάντως, το γεγονός ότι το Φεστιβάλ έβαλε τα έξοδα σε δημοσιογράφους του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ των «μεγάλων» εφημερίδων και πήγαν στο Λονδίνο και στην Αβινιόν για να παρακολουθήσουν τις παραστάσεις και να γράψουν σχετικά, ώστε να προετοιμάσουν το ελληνικό κοινό για να δεχθεί μετά βαϊων και κλάδων τους ξένους. Ουδέποτε, απ’ όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, έχει γίνει κάτι τέτοιο στο παρελθόν. Γι’ αυτό παρακολουθούμε πλέον τους διθυράμβους που γράφονται τα τελευταία χρόνια για τον κύριο Λούκο, λες και παλιότερα δεν βλέπαμε εξαιρετικές παραγωγές [δεν υπάρχει λόγος τώρα να αραδιάσω ονόματα και συγκροτήματα, αφού ένα απλό ξεφύλλισμα στην ιστορία του Φεστιβάλ αρκεί για να διαπιστωθεί του λόγου το αληθές]. Προσφάτως διάβαζα κι ένα άρθρο για το «νέο κοινό» που έχει δημιουργηθεί και γι’ αυτό θα πρέπει να ευλογάμε τον κ. Λούκο που «άπλωσε» τις δράσεις του φεστιβάλ σε νέους χώρους  [Πειραιώς 260, Το Σχολείον, Μέγαρο Μουσικής , Μουσείο Μπενάκη κ.λπ.]! Αν θυμάμαι καλά, αυτό ήδη είχε αρχίσει στο σύντομο χρόνο της παραμονής στη διεύθυνση του Ελληνικού Φεστιβάλ του Θάνου Μικρούτσικου, όταν είχε αρχίσει τότε να φαίνεται η «απογείωση» του  θεσμού. Εξάλλου, το κοινό ανανεώνεται κάθε χρόνο. Μην μιλάμε για αυτονόητα πράγματα. Ή μήπως θα μας πουν ότι το «νέο κοινό»  που διαμορφώθηκε από τις επιλογές του κ. Λούκου, είναι σε θέση να καταλάβει τον ερχομό μιας παραγωγής σαν κι αυτής που φέρνει ο Αμός Γκιτάι; Γιατί, κ. Λούκος πού βασίστηκε για να την φέρει στο φεστιβάλ; Ο Αμός Γκιτάι, ένας κατεξοχήν κινηματογραφιστής, αποτελεί «πρωτοπορία» στο ευρωπαϊκό ή το παγκόσμιο θέατρο; Δεν θα μπω στη «λογική» κάποιων οι οποίοι είτε έχουν δίκιο είτε όχι, έχουν εναντιωθεί στην παρουσίαση της συγκεκριμένης παραγωγής για λόγους που σχετίζονται με την «Εβραϊκή προπαγάνδα στην Αρχαία Επίδαυρο». Ο καθένας δικαιούται να εκφράζει τις απόψεις του. Η δική μας στάση πάντως έχει σχέση με τη συνολική πολιτική του κ. Λούκου στο Ελληνικό Φεστιβάλ. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι το Ελληνικό Φεστιβάλ να μην αποτελεί ένα παράρτημα π.χ. του Φεστιβάλ της Αβινιόν. Διότι εάν κάποιος θέλει να παρακολουθήσει το δεύτερο, και είναι φανατικός θεατρόφιλος, θα πραγματοποιήσει ένα ωραιότατο ταξίδι στην όμορφη Αβινιόν. Θα επανέλθουμε.