RSS

Category Archives: Πολιτικοί

Η ΑΧΡΕΙΟΤΗΤΑ ΕΝΟΣ ΣΑΛΤΑΔΟΡΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ

  • ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: «…Να τα δώσουμε όλα ώστε ένα μεγάλο συμπαραταγμένο κίνημα ελευθερίας, δημοκρατίας και αντίστασης σε κάθε περιφέρεια, κάθε δήμο και κάθε γωνιά της χώρας να σαρώσει τους φθαρμένους βλαχοδήμαρχους της συμμαχίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ..
  • ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ
Κανείς πλέον δεν αμφιβάλλει ότι είναι ρυπαρός ο στίβος της πολιτικής. Έχουν δει τα μάτια μας πράματα και θάματα τα τελευταία χρόνια και φυσικά το κυριότερο είναι ότι έχουμε υποστεί και υφιστάμεθα τις συνέπειες των πράξεών τους. Εξαρχής όμως να δηλώσω ότι δεν θεωρώ ότι οι πολίτες που στηρίζουν αυτούς τους πολιτικούς είναι άμωμοι και ανεπίληπτοι. Λίγο-πολύ όλοι έχουμε ευθύνες για όσα κακά έχουν σωρευτεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες στον τόπο μας.
Για τους πολιτικούς όμως μιλάω τώρα, αφού στο κάτω της γραφής οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να κάνουν ό,τι τους κατεβάσει η κούτρα τους. Υπάρχουν, λοιπόν, στην πολιτική κάποιοι κρυπτοήρωες που γνωρίζουν πολύ καλά τις ώρες του ακίνδυνου και προσοδοφόρου ηρωισμού να ανεμίζουν στο ανύποπτο κοινό τους τις επιταγές της στιγμής. Αλλά πέρα από τις ακάλυπτες επιταγές εκτοξεύουν ως ανάγωγοι, τα σκουπίδια του κομματικού τους παροξυσμού. Βιρτουόζος υβριστής ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, προτιμάει να αντλεί λεξιλόγιο από το ταμιευτήριο των δειλών καταβολών της οικογενείας του και του κόμματός του. Read the rest of this entry »
 

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΕΦΤΟΥΝ ΣΕ ΒΑΡΕΛΙ ΔΙΧΩΣ ΠΑΤΟ!!!!

 

 

  • ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ
Ποιος είναι ο εχθρός του λαού σήμερα – το κράτος, τα πολιτικά κόμματα, ο ιμπεριαλισμός, η ενωμένη Ευρώπη ή ο ίδιος ο εαυτός του; Μόλις τεθεί το ερώτημα, αμέσως ο καθένας, αναλόγως με την κοσμοθεωρητική του τοποθέτηση θα απαντήσει. Αλλά είναι εύκολη η απάντηση; Ή είναι σωστή μια οποιαδήποτε απάντηση θα αγνοούσε κάποιον από τους παραπάνω παράγοντες;;; Ο μεγάλος δραματουργός Ερρίκος Ίψεν έχει γράψει ένα πολύ δυνατό και τρομερά επίκαιρο έργο με τίτλο «Ο εχθρός του λαού», που γράφτηκε το 1882 και το οποίο μάλιστα παίχτηκε προσφάτως, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, σε σκηνοθεσία του διευθυντή της βερολινέζικης Schaubuhne Tόμας Οστερμάιερ. Η ιστορία του Ίψεν μιλάει για έναν ευσυνείδητο επιστήμονα, τον γιατρό Στόκμαν, ο οποίος έχοντας υποστηρίξει πρώτος ότι η πόλη του μπορούσε να γίνει μια υποδειγματική λουτρόπολη, δεν διστάζει να αποκαλύψει δημοσίως ότι τα ιαματικά λουτρά αποδείχτηκαν μολυσμένα. Κι έτσι έρχεται αντιμέτωπος με τον δήμαρχο που είναι και αδερφός του αλλά και με την ιδιοτέλεια των συμπολιτών του.

 

 

ΤΟ ΧΤΕΣ ΜΕ ΣΚΙΑΖΕΙ, ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΑΡΑΖΕΙ, ΤΟ ΑΥΡΙΟ ΜΕ ΤΡΟΜΑΖΕΙ

  • ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ
Κάποτε θεωρούσαμε τον ανιψιό, τον Κώστα Καραμανλή, ως τον πλέον άχρηστο πρωθυπουργό που γνώρισε η χώρα μετά την μεταπολίτευση. Τελικά τα πρωτεία τα έχει ο τωρινός πρωθυπουργός. Ανέμπνευστος, γελοίος, χωρίς κανένα όραμα για τη χώρα που ανέλαβε να κυβερνήσει και φυσικά ο αποκαλυπτικός χαρακτηρισμός που ο ίδιος έδωσε στον εαυτό αποδίδει και το μέτρο της βλακείας του. Εάν δεν λειτουργούσε το διαδίκτυο και τα social media, ίσως να μην ξέραμε τι ακριβώς είχε συμβεί, αφού τα διαπλεκόμενα μέσα ενημέρωσης φρόντισαν ν’ απαλείψουν την επίμαχη φράση ή να την αποσιωπήσουν σαν να μην ακούστηκε ποτέ.
Είναι φανερό ότι η πλειοψηφία του ελληνικού λαού έχει κατανοήσει την κρισιμότητα της κατάστασης και παρουσιάζεται εν μέρει ανεκτικός στην ανάλγητη πολιτική που εφαρμόζει η δικομματική κυβέρνηση. Αλλά το τρελό της υπόθεσης είναι πως ο Σαμαράς νομίζει ότι είναι ένας αναμορφωτής και οδηγεί τη χώρα σε απάνεμο λιμάνι. Δυστυχώς, δεν έχει αντιληφθεί ότι ο κόσμος μπορεί να είναι ανεκτικός αλλά υποφέρει και σκέφτεται όπως ακριβώς σκέφτεται και ο ΣΥΡΙΖΑ: με τα δεδομένα μιας άλλης εποχής.  Read the rest of this entry »
 

Γιώργος Λιάνης: Εγώ έφυγα… Εσείς, να ζητείστε συγγνώμη από τον λαό!!

Ιδιάζουσα η περίπτωση του βουλευτή και άλλοτε υπουργού και ξάδερφου και παρατρεχάμενου, Γιώργου Λιάνη. Κάποια στιγμή αποφάσισε να αποστασιοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ και να δηλώσει «ανεξάρτητος». Δυστυχώς δεν είχε το σθένος να παραιτηθεί. Μήπως άραγε πρέπει να συμπληρώσει ένσημα για την συνταξούλα του; Ο Λιάνης θεώρησε ότι αφότου αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ, «καθάρισε» και είναι ο άμωμος και ανεπίληπτος πολιτικός που μπορεί να βλέπει κατάματα τους πολίτες. Τόσα χρόνια που ήταν στην εξουσία, ήταν πολύ ωραία! Απολάμβανε τα καλά της, έκανε τα κέφια του με τις εκδηλώσεις που διοργάνωνε στις Πρέσπες, και φυσικά και στην περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από το σκυλολόι της Νέας Δημοκρατίας, πάλι τα είχε καλά μαζί τους, αφού και τότε επιχορηγήθηκαν οι εκδηλώσεις του. Τώρα που έφυγε, στρέφει τα πυρά του στους άλλοτε συντρόφους του και τους παρακινεί να ζητήσουν συγγνώμη από τον ελληνικό λαό επειδή βλέπει ο κημένος ότι πρέπει ο ίδιος να κρατηθεί στο προσκήνιο. Και τα κατάφερε, αφού βρήκε προστάτη τον τηλε-εισαγγελέα Νίκο Χατζηνικολάου, που τον προστατεύουν 7-8 αστυνομικοί που τους πληρώνει ο ελληνικός λαός. Γιωργάκη Λιάνη, εσένα πόσοι αστυνομικοί σε φυλάνε; Βρήκε λοιπόν αποκούμπι στον Χατζηνικολάου (στην εφημερίδα – και στο ραδιόφωνο;). Ολίγη συστολή Γιώργο, δεν θα έβλαπτε…

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 6, 2011 in Πολιτικοί

 

Ετικέτες:

Ιδού ο αρχιστράτηγος του μπάχαλου!

Καταρχήν είναι αναιδής! Ο τρόπος που μιλάει για τον πρωθυπουργό αλλά και για το ΠΑΣΟΚ, δείχνει ότι ποτέ δεν έμαθε τρόπους. Το να λέει κανείς ότι αυτός ο τρόπος έχει σχέση με «πολιτική αντιπαράθεση» το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι έχει χαθεί το μέτρο. Ο Τσίπρας φωνάζει ότι δεν έχει σχέση με τον όχλο που βιαιοπραγεί κατά των πολιτικών. Αλλά αυτό το περίεργο μόρφωμα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται από κάποιες «συνιστώσες» που δεν τις ελέγχει κανείς και πολύ περισσότερο ο Τσίπρας. Αυτοί είναι που δημιουργούν όλα αυτά τα βίαια περιστατικά. Δεν είναι δυνατό λοιπόν ο Τσίπρας να νίπτει τας χείρας του! Κι από κοντά οι διάφοροι Στρατούληδες και Σκουρλέτηδες που διαρρηγνύουν νυχθημερόν τα ιμάτιά τους από τα τηλεοπτικά κανάλια και βρίζουν, βρίζουν, βρίζουν και μετά μιλάνε για «πολιτική» διαφωνία!!! Προσφάτως εμφανίστηκε και κάποιος «Ησυχος» που μιλάει συνεχώς για την «κουλτούρα» τους. Ας καταλάβουν όλοι αυτοί ότι είναι «αριστεροί» επειδή έχουν βάλει μια ταμπέλα. Με ταμπέλες δεν γίνεται κανείς αριστερός…

Να μιλήσω και για τους δήθεν «αγανακτισμένους». Οι πραγματικοί αγανακτισμένοι δεν βρίσκονται στην πλατεία Συντάγματος. Εκεί ξημεροβραδιάζονται διάφοροι ρεμπεσκέδες, όχι άνεργοι, αλλά ηθελημένα άεργοι, που βρομίζουν την πλατεία και μπεκροπίνουν μπύρες. Αυτός που έχει πρόβλημα επιβίωσης δεν κάθεται στα σκηνάκια της πλατείας, αλλά ψάχνει εναγώνια να βγάλει το ψωμί του. Ακόμα και στα σκουπίδια. Αλλά φαίνεται ότι αυτή η τακτική βολεύει τον ΣΥΡΙΖΑ που είδε ότι, τουλάχιστον δημοσκοπικά, κρατάει κάποια ικανοποιητικά νούμερα και γι’ αυτό επιδιώκει να συντηρεί το μπάχαλο που παρατηρούμε καθημερινά στις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα στην Αθήνα. Ο αρχιστράτηγος (όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε ο Καρχιμάκης) του μπάχαλου Τσίπρας βλέπει με ικανοποίηση ότι το σχέδιό του πάει καλά και το συνεχίζει. Και δεν ενδιαφέρεται να βρει την ηρεμία της η χώρα. Ο ακτιβισμός ήταν μέρος της ύπαρξης αυτών που αυτοχαρακτηρίζονται «αριστεροί». Αρκεί να είμαστε όλοι στο πόδι για να χορεύουν αυτοί.

 

Τα ελληνικά Wikileaks στην «Καθημερινή»

  • Αποκαλυπτικά έγγραφα της πιο ισχυρής χώρας στον κόσμο για την Ελλάδα και τους πολιτικούς της

«Μπορείτε να επισκεφθείτε το Οσλο και να δουλέψετε πάνω στα τηλεγραφήματα. Για λόγους ασφαλείας θα πρέπει να έρθετε εδώ και να εργαστείτε με τον εξοπλισμό μας». Με αυτές τις σχετικά λίγες λέξεις ο επικεφαλής ερευνητής της νορβηγικής εφημερίδας AftenPosten παραχωρούσε πριν από μερικές ημέρες στην «Κ» και τον ΣΚΑΪ αποκλειστική πρόσβαση σε πάνω από 250 χιλιάδες αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα.

Η δημοσίευση των εγγράφων αυτών, που ξεκίνησε σταδιακά πριν από μερικούς μήνες από την ιστοσελίδα Wikileaks, έχει προκαλέσει το παγκόσμιο ενδιαφέρον, καθώς αποκαλύπτει τη μυστική διπλωματία αλλά και την αντίληψη της πιο ισχυρής χωρας στον κόσμο για συμμάχους και εχθρούς. Το κομμάτι των εγγράφων που αφορά στην Ελλάδα και που ξεκινά σταδιακά η «Κ» να δημοσιεύει από σήμερα [Κυριακή], είναι από τη μία προϊόν σημαντικών συναντήσεων Ελλήνων πολιτικών με Αμερικανούς και άλλους διπλωμάτες για τα εθνικά μας θέματα και από την άλλη αναλύσεων Αμερικανών πρέσβεων και των υφισταμένων τους για τις κυριότερες εξελίξεις της δημόσιας ζωής στη χώρα μας.

  • Γραπτές πηγές

Για πρώτη φορά οι αναγνώστες της «Κ» θα έχουν την ευκαιρία μέσα από γραπτές πηγές να παρακολουθήσουν με σπάνια διαύγεια το νήμα που συνδέει τις ελληνικές αποφάσεις για θέματα όπως το Σκοπιανό, το Κυπριακό ή την τρομοκρατία με τις αμερικανικές σκέψεις, αλλά και τις αντιδράσεις που αυτές πυροδότησαν. Πάνω από όλα, τα έγγραφα αυτά -αδιαβάθμητα, εμπιστευτικά ή απόρρητα- καθρεφτίζουν την άγνωστη εικόνα που έχει για μας ο πιο υπολογίσιμος παίκτης της διεθνούς διπλωματικής σκηνής.

Από το κομπολόι ενός πρωθυπουργού μέχρι τα συναδελφικά μαχαιρώματα υπουργών της ίδιας κυβέρνησης όλα τα περιστατικά που θα περιγραφούν αποκτούν εντελώς διαφορετική διάσταση, ακριβώς επειδή συμβαίνουν μπροστά ή μεταφέρονται στους αξιωματούχους μιας χώρας που έχει τόσο μεγάλη ισχύ όση χρειάζεται για να μας βγάζει από δύσκολες θέσεις, ή να μας εξαναγκάζει να κάνουμε πράγματα που ποτέ δεν θα επιθυμούσαμε.

Ο τίτλος «Τα καλά, τα άσχημα και τα απαραίτητα» που δίνει τον Ιούνιο του 2008 ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα σε ένα από τα απόρρητα τηλεγραφήματά του, θα μπορούσε να είναι ο γενικός τίτλος όλων αυτών των δημοσιεύσεων που θα ακολουθήσουν, καθώς δίνουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το τι θεωρεί ο αμερικανικός παράγοντας ότι έχει να του προσφέρει η Ελλάδα, πού ακριβώς τον δυσκολεύει το «ελληνικό ταμπεραμέντο», αλλά και ποιες είναι εκείνες οι περιστάσεις, στις οποίες πρέπει εκ των πραγμάτων να δείξει υπομονή ώστε να ωφεληθεί αργότερα.

Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, οι σχέσεις με τους Τούρκους και το Κυπριακό, οι εξελίξεις στα Βαλκάνια και τα ανοίγματα στη Ρωσία είναι ένα μόνο μέρος των θεμάτων με τα οποία ασχολούνται οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Λευκωσία και αλλού. Οι υποκλοπές, η εγχώρια τρομοκρατία, η λαθρομετανάστευση, η διαφθορά και η πολιτική εξουσία απασχολούν αντιστοίχως τα γραπτά των αξιωματούχων που ενημερώνουν την αμερικανική διοίκηση.

Οι απαντήσεις που θα πάρετε για τα θέματα αυτά μέσα από τη σειρά των δημοσιεύσεων που ξεκινά σήμερα η «Κ», θα είναι πολλές. Ενα σημαντικό μέρος των εγγράφων, όμως, όπως εκείνα που φέρουν τη διαβάθμιση «Ακρως Απόρρητο», λείπει. [Ερευνα – Επιμέλεια: Αγγελος Πετροπουλος, Μαριαννα Κακαουνακη, Ελενη Βαρβιτσιωτη]


ΣXETIKA ΘEMATA


 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαρτίου 21, 2011 in Ελλάδα, Πολιτική, Πολιτικοί, WikiLeaks

 

Δεν υπερασπίζομαι τον Πάγκαλο, αλλά η κοινωνία μας δεν μπορεί να γίνει μπάχαλο!

Πρόσφατο το περιστατικό με τον Θεόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος συνοδευόμενος από τη γυναίκα του Χριστίνα Χριστοφάκη, πήγε σε ταβέρνα στην κεντρική πλατεία των Καλυβίων κι εκεί εγκλωβίστηκε από κατοίκους της Κερατέας, που επιτέθηκαν εναντίον του και της προσωπικής του φρουράς, με γιαούρτια. Κάτοικοι της Κερατέας, που αναγνώρισαν τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, έσπευσαν να ενημερώσουν τους συμπολίτες τους που βρίσκονταν στα μπλόκα της Λαυρεωτικής και σε σύντομο χρονικό διάστημα, περίπου 150 άτομα, βρέθηκαν να “πολιορκούν” την ταβέρνα όπου έτρωγε το ζεύγος Πάγκαλου, φωνάζοντας συνθήματα κατά της κυβέρνησης, της αστυνομίας και της δημιουργίας ΧΥΤΑ στην περιοχή…

Συμμερίζομαι απολύτως την αγωνία των κατοίκων της περιοχής Κερατέας, αλλά δεν είναι δυνατό να μη στιγματίσει κανείς τον τρόπο αντίδρασής τους στην παρουσία του Πάγκαλου. Πρόκειται για ένα τρόπο αντίδρασης που εσχάτως έχει πάρει διαστάσεις. Οπως κάποιοι διέκοψαν τον πρωθυπουργό στη Γερμανία κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του. Οπως κάποιοι άλλοι στο Παρίσι επιτέθηκαν φραστικά πάλι κατά του Πάγκαλου και ματαίωσαν τελικά την εκδήλωση που είχε οργανωθεί εκεί προς τιμήν του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Υπάρχουν κι άλλα περιστατικά παρόμοια, που δημιουργούν άτομα τα οποία βρίσκονται στους κόλπους των ποικίλων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Και συνήθως ακολουθούν και διάφοροι Δεξιοί που βρίσκουν την ευκαιρία. Η συνέχεια χάνεται…

Αλλά, κάποιοι από τους πολιτικούς μας θα πρέπει να καταλάβουν ότι δεν είναι απαραίτητο να είναι τόσο πολύ ευαίσθητοι στις ροπές της κοινής γνώμης. Η κοινή γνώμη όλοι γνωρίζουμε ότι είναι η λεία των δημαγωγών. Ο Αλέξης Τσίπρας π.χ. παίζει αυτή την εποχή το ρόλο του δημεγέρτη κι ενώ ο δημεγέρτης είναι συνήθως εκτός κοινοβουλίου, αυτός συμπεριφέρεται ως τέτοιος εντός κοινοβουλίου. Τον ρόλο αυτό επιχειρεί να παίξει και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς. Όσο για το ΚΚΕ, δυστυχώς είναι αμετανόητο και εξακολουθεί να ζει στις παρυφές μιας κοινωνίας που θέλει να προχωρήσει  και να προοδεύσει και να μην παραμείνει στα χρόνια μιας εποχής που πέρασε ανεπιστρεπτί.

Και είναι δυστύχημα το γεγονός ότι ο δημεγέρτης ερεθίζει και ωθεί στην  εξέγερση την κοινή γνώμη και στη συνέχεια δεν είναι σε θέση να την χαλιναγωγήσει. Τα άνευ ελέγχου ένστικτα της μάζας φαίνεται πλέον ότι δημιουργούν καταστάσεις που δεν αρμόζουν στη δημοκρατία μας. Ο υπεύθυνος πολιτικός είναι υποχρεωμένος να δυσαρεστεί συχνά το πλήθος, την κοινή γνώμη, εάν για την εφαρμογή ενός προγράμματος θα αξιώσει θυσίες ή περιορισμούς των ανέσεων. Η κοινή γνώμη, για τον υπεύθυνο πολιτικό, είναι μάζα προς διαπαιδαγώγηση και πειθάρχηση. Για τον δημαγωγό είναι ζύμη προς κοινωνικό ή πολιτικό αναβρασμό.

Είναι αυτονόητο ποιος από τους πολιτικούς ταιριάζει στον υπεύθυνο και ποιος στον δημαγωγό. Να πω και τούτο: Η κοινή γνώμη όταν δεν έχει άλλο μέσο να εκφραστεί, εκδηλώνεται μόνο με πράξεις ομαδικές και συνήθως πράξεις βίας. Κι όταν οι πράξεις αυτές δεν σημειώνονται, ο πολιτικός έχει δικαίωμα να θεωρήσει ότι αυτό που παρουσιάζεται ως κοινή γνώμη είναι γνώμη μερική, γνώμη μιας πολιτικής ομάδας, γνώμη της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης ή γνώμη μιας μερίδας του Τύπου, η οποία στην περίπτωση αυτή είναι ακόμη περισσότερο στενή. Διότι και σε μια αντιπολιτευόμενη παράταξη υπάρχουν διαφοροποιήσεις και διχοστασίες. Γράφει λόγου χάρη μια εφημερίδα: Η κοινή γνώμη αξιοί το και το. Και στις περισσότερες των περιπτώσεων το αξιοί η εφημερίδα, ερήμην της κοινής γνώμης, ή ακόμη και της παράταξης ή του κόμματος, τις απόψεις του οποίου υποτίθεται ότι εκπροσωπεί. Αυτό συμβαίνει και με τους τηλεδημοσιογράφους που φωνάζουν και ξαναφωνάζουν ότι εκπροσωπούν τον κόσμο και τον ερμηνεύουν!!!

Και για να έρθουμε στο γιαούρτωμα. Αυτοί που υποθάλπουν τέτοιου είδους συμπεριφορές να πάρουν υπεύθυνη θέση για να σταματήσει ο κατήφορος. Τα σφάλματα του πλήθους δεν κρίνονται από το παρόν αλλά από το μέλλον. Και το άδικο όταν είναι συλλογικό έχει την επιείκεια της ιστορίας. Οι πολλοί έχουν  πάντοτε δίκιο ακόμα κι όταν έχουν άδικο.

Μπορεί η (όποια) κοινή γνώμη  να καταδικάζει, αλλά η σοφία του θεσμού της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας επρονόησε ώστε την άσκηση του δικαιώματος αυτού  να την έχει η κοινή γνώμη κατά τετραετία. Η ίδια σοφία εμερίμνησε ώστε να περιφρουρεί τον πολιτικό και τις κυβερνήσεις από τις συνοπτικές  και συχνές καταδίκες της κοινής γνώμης. Με αυτό τον τρόπο συντηρείται κάποια ισορροπία που διευκολύνει την ομαλότητα στο ρυθμό λειτουργίας της κρατικής μηχανής. Κάτι τέτοιο σήμερα δυστυχώς δεν συμβαίνει, αφού πότε με τα γιαουρτώματα των πολιτικών, πότε με την απεργία πείνας των λαθρομεταναστών και τον εγκλεισμό τους στο πανεπιστήμιο, πότε με τις δολοφονίες των αστυνομικών και την απόπειρα πυρπόλησής τους κ.λπ., έχει δημιουργηθεί μια κοινωνία κατά το κοινώς λεγόμενο «μπουρδέλο». Ή θα κρατήσουμε κάποιες ισορροπίες ή θα παίξουμε τα επικίνδυνα παιχνίδια κάποιων που θεωρούν ότι μπορούν με την αυθαιρεσία θα καταφέρουν να γίνουν κυρίαρχοι του πολιτικού παιχνιδιού.

Είναι και κάποιοι τηλε-δημοσιογράφοι που δεν ορρωδούν και βρίζουν σκαιότατα τους πολιτικούς, τους τσουβαλιάζουν όλους στοι ίδιο σακί, απαξιώνουν τον πρωθυπουργό και το κυβερνητικό έργο, χαρακτηρίζουν όλους τους πολιτικούς «κλέφτες» και «διεφθαρμένους», λες και οι πολιτικοί δεν είναι κάποιοι από την κοινωνία και ήρθαν από άλλο πλανήτη! Να απαξιώσουν λοιπόν τον πρωθυπουργό, να απαξιώσουν τον Πάγκαλο, να απαξιώσουν τον Παπακωνσταντίνου κ.ά. αλλά υπάρχουν και όρια. Η «δημοκρατία» της αυθαιρεσίας δεν έχει θέση στην κοινωνία μας.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαρτίου 17, 2011 in Πολιτική, Πολιτικοί