RSS

Category Archives: Πολίτης

Νοσηλεύεται στον Ευαγγελισμό ο 29χρονος

  • Στον «Ευαγγελισμό» εξακολουθεί να νοσηλεύεται -εκτός κινδύνου- ο 29χρονος υπάλληλος του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, που δέχτηκε προχθές άγρια επίθεση με χτυπήματα στο κεφάλι από ομάδα αγνώστων, στη διασταύρωση της οδού Σίνα και Πανεπιστημίου.

Ο 29χρονος καθόταν στο παγκάκι, όταν τον περικύκλωσαν άγνωστοι -μετά το τέλος της πορείας- πιστεύοντας ότι είναι αστυνομικός με πολιτικά και τον ξυλοκόπησαν άγρια στο κεφάλι. Ο νεαρός άνδρας προσπάθησε να μπει κάτω από το παγκάκι για να προστατευτεί, αλλά έπεσε αιμόφυρτος. Το ασθενοφόρο έφτασε στην περιοχή ύστερα από μεγάλη καθυστέρηση και έπειτα από δεκάδες τηλέφωνα διαδηλωτών που είχαν σπεύσει σε βοήθεια. Με προπομπούς μοτοσικλετιστές της ΕΛ.ΑΣ. ο νεαρός άνδρας μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός, όπου νοσηλεύεται εκτός κινδύνου. Τη διερεύνηση της υπόθεσης έχει αναλάβει η Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής, η οποία πραγματοποιεί προανάκριση για τον εντοπισμό των δραστών του άγριου ξυλοδαρμού.

Δεν περιμένω να βρεθούν οι δράστες. Αλλά κι αν βρεθούν, αμφιβάλλω αν θα «πληρώσουν». Το ζήτημα είναι ότι  οι σχέσεις πολιτών και αστυνομικών δυστυχώς οδηγούνται «στα άκρα». Δεν μπορώ να ξέρω αν το περιστατικό οφείλεται σε προβοκάτορες ή είναι ακριβώς απόρροια της εχθρικής στάσης απέναντι στους αστυνομικούς. Φτάνουμε όμως σε καταστάσεις τέτοιες που οι διάφοροι επαναστατημένοι νεολαίοι να βλέπουν παντού φαντάσματα. Δεν μ’ ενδιαφέρει αν οι δράστες ήσαν αναρχικοί, κουκουέδες, ή του ΣΥΡΙΖΑ ή δεν ξέρω κι εγώ ποιας άλλης αναρχοαυτόνομης φράξιας. Κάποτε θα πρέπει να σταματήσει κι αυτό. Δεν ζούμε σε εποχή εκτάκτων αναγκών. Δεν έχουμε δικτατορία πλέον. Και καλύτερα να μην μπούμε στα ζητήματα που απορρέουν αποό την κυβερνητική πολιτική. Ετερον εκάτερον.

 

Σέβομαι τον αγώνα σου Γιώργο, αλλά δεν σέβομαι τις επιλογές των συνεργατών σου!

Εγώ θα δεχτώ με καλή διάθεση την προσπάθεια που έκανε ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου στην Ευρώπη για να φέρει τη χώρα σε πιο ήσυχα νερά. Χρειάζεται πολύς αγώνας για να ανατρέψουμε την κατάσταση και να μπει σ΄ένα καλό δρόμο η οικονομία. Η Νέα Δημοκρατία να το βουλώσει, αλλά και κάποιοι Πασόκοι που είχαν συμμετοχή σε προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Μαζί σου Γιώργο κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ.

ΟΜΩΣ, μήπως μπορείς να μου πεις τι θα γίνει με τον 50χρονο οικογενειάρχη αδελφό μου που εδώ και πέντε μήνες γυρνάει σαν την άδικη κατάρα εδώ κι εκεί ψάχνοντας για δουλειά μετά το κλείσιμο της επιχείρησης [τυπογραφείο] στην οποία δούλευε;

ΟΜΩΣ, μήπως μπορείς να μου πεις τις θα γίνει με τον 30χρονο γιο μου που την περασμένη εβδομάδα έλαβε το χαρτί της απόλυσης [περικοπή δαπανών, του είπαν] από τη διαφημιστική εταιρία στην οποία δούλευε;

Μετά από αυτά, νομίζεις, Γιώργο, ότι έχω το κουράγιο να φωνάζω για σένα και να σε υποστηρίζω; Από το 1974 που ιδρύθηκε το ΠΑΣΟΚ, μέχρι και τη σημαία του έβαζα στο μπαλκόνι του σπιτιού μου. Εχεις την εντύπωση ότι μπορώ να το ξανακάνω; Για ποιο λόγο άλλωστε; Για τον Γερουλάνο, για την κατάσταση στην ΕΡΤ που θυμίζει ότι ΔΕΝ άλλαξε τίποτε, αφού εξακολουθεί το σκυλολόι της Δεξιάς να λύνει και να δένει; Για την Παναγιωταρέα που τρώει με σαράντα μασέλες και δεν τολμάτε να τη διώξετε από την ΕΡΤ; Για όλο το συρφετό που έφερε η Δεξιά στην ΕΡΤ και δεν τολμάτε να πάρετε τη σκούπα να τον καθαρίσετε; Για την Μπήλιω Τσουκαλά που κάνει μια μπουζουκο-εκπομπή και που η ανόητη έλεγε προχθές για τον αγώνα του πρωθυπουργού για την [άκουσον, άκουσον]  «προάσπιση της οικονομίας»!!! Ένα σωρό αγράμματοι…

Και να σου πω, σε τελευταία ανάλυση, έρριξες όλα τα θέματα στην ημερήσια διάταξη και τα έχουμε χαμένα! Σιγά-σιγά όλοι αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι δεν υπήρξε κανένα σχέδιο για το ασφαλιστικό, κανένα σχέδιο για το φορολογικό, κανένα σχέδιο για την ΕΡΤ, κανένα σχέδιο για τον πολιτισμό, κανένα σχέδιο για… Τι διάβολο κάνατε από τότε που έγινες πρόεδρος; Ακούγαμε όλοι τα περί διαβουλεύσεων με το λαό, για δουλειά στις οργανώσεις κ.λπ. κιαι διαπιστώνεται ότι ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΛΥΤΩΣ δεν είχε γίνει. Διότι αν είχε γίνει, δεν θα χρειαζόταν τώρα «δημόσια διαβούλευση»! Κι αυτή η δημόσια διαβούλευση είναι μια κουρελού. Από τα [πάνω από] 3.000.000 εκατομμύρια ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, πόσοι συμμετέχουν; Αν αναλογιστεί κανείς την κατάσταση πρώτα θα βάλει τα γέλια και μετά τα κλάμματα. Δεν έχω καμιά όρεξη ν’ ακούω και για την υπόθεση με τα περιβόητα «βιογραφικά»! Εδώ έφτασε το υπουργείο Πολιτισμού να ζητάει βιογραφικά για να στελεχώσει και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, που είναι ένας φορέας με ειδικές ευαισθησίες. Για να μην αναφερθώ και στην άλλη ιστορία με τις «αποδείξεις»! Θα γεμίσουμε το σπίτι μας με χαρτάκια για την εφορία. Και θα πρέπει να κάνουμε αγορές με το ζόρι για να συμπληρώσουμε… έξοδα! Και θα πρέπει να βγάλουμε κάρτες από τις τράπεζες και μπλοκ επιταγών!!! Για κουνήστε ΟΛΟΙ σας το κεφάλι σας. Είστε σοβαροί; Για να μην αναφερθώ ξανά στο θέμα με τα «πράσινα τέλη»! Εχουμε ένα αυτοκίνητο [πάνω από δέκα χρόνια] και θα το χρυσοπληρώνουμε γιατί είστε ανίκανοι να πάρετε κάποιες σωστές αποφάσεις…

Γιώργο, σέβομαι τον προσωπικό σου αγώνα. ΑΛΛΑ δεν σέβομαι τις επιλογές των περισσότερων εκ των συνεργατών σου, που πλέον χαρακτηριζόμενοι ώς «νεο-παπανδρεϊκοί» αλωνίζουν και δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Δεν έχουν καμιά σχέση με την ελληνική πραγματικότητα. Τα Χάρβαρντ και τα μεταπτυχιακά δεν είναι ικανά να φτιάξουν Ελληνες και αποτελεσματικά στελέχη.

Αυτό που νιώθω είναι ότι έχασα την αισιοδοξία μου για τη ζωή – κι έχω οικογένεια… Θέλω όμως να είναι γερά τα παιδιά μου και δεν πρέπει να χάσουν την αισιοδοξία τους για τη ζωή.

Από το seroxat θα περάσω τώρα στο xanax – δυστυχώς [όπως κι ο αδερφός μου…]

Και φταις εσύ, Γιώργο!

Κατάφερες μέσα 4-5 μήνες να με κάνεις να τα βλέπω όλα μαύρα κι άραχλα. Δεν έχω λόγους πλέον να χαμογελώ.

 
 

Κόμματα και πολίτες

Εχουμε στη Βουλή δύο μεγάλα κόμματα και τρία μικρά. Μετέχουν στις εκλογές, τα ψηφίζει ο κόσμος και έχουν λίγο ή πολύ διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές γραμμές. Υπάρχουν όμως αυτά τα κόμματα έξω από τη Βουλή; Η απάντηση είναι διπλή: υπάρχουν οι τάσεις που εκπροσωπούν. Αλλά ο ουσιαστικός πολιτικός και οργανωμένος ρόλος τους στην κοινωνία είναι μηδαμινός, με σχετική εξαίρεση το συγκεντρωτικό κουκουέ και τον σε κρίση Σύριζα.

Το αποτέλεσμα είναι αρνητικό. Παράδειγμα τα «μπλόκα» των αγροτών ενώ κινδυνεύει η χώρα. Ακόμα και ο πιο συνειδητοποιημένος πολίτης δεν έχει δυνατότητα δημοκρατικής παρέμβασης γιατί κανένα από τα κυρίαρχα κόμματα δεν του προσφέρει τέτοιες ευκαιρίες. Η κρίση έχει δύο πρωταγωνιστές: τους ακτιβιστές αγρότες που κανένας δεν γνωρίζει τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν αλλά διαθέτουν τρακτέρ. Και την κυβέρνηση. Ο πολίτης είναι μόνο θύμα και τηλεθεατής. Ή ποσοστιαία μονάδα δημοσκοπήσεων.

Αν τα κόμματα ήταν ζωντανοί οργανισμοί, τα μέλη τους θα είχαν τη δυνατότητα μιας συνεχούς ενημέρωσης όσων κυβερνούν και των όσων τους ελέγχουν για το τι συμβαίνει «στη βάση», χωρίς αυτή η ενημέρωση να εξαρτάται μόνο από μερικούς δημοσκόπους αγνώστων συχνά δεσμεύσεων, από τα περίφημα «καφενεία» και από τους κουμπάρους και τους πελατειακούς φίλους των βουλευτών. Θα υπήρχε επίσης μια συνεχής αμφίδρομη ροή προτάσεων και ιδεών αλλά και ένας έλεγχος πεπραγμένων. Δυστυχώς, τα κόμματα δεν είναι πια «της μόδας» αλλά δεν είδαμε, όπως αλλού, να αναπτύσσονται συστηματικά μη κομματικές πρωτοβουλίες από την κοινωνία των πολιτών. Η «Ιπποκράτους» και η «Ρηγίλλης» είναι, εκτός εκλογικών περιόδων, στεγνοί γραφειοκρατικοίμηχανισμοί που, απλά, «κρατάνε τα μπόσικα».

Η μόδα να εκλέγονται οι αρχηγοί από όσους δηλώνουν «οπαδοί» μπορεί να ικανοποίησε τους ονειροπόλους της λεγόμενης «άμεσης δημοκρατίας» αλλά συρρίκνωσε ακόμα περισσότερο την όποια ελάχιστη εσωκομματικήδημοκρατία προϋπήρχε: ποιο κομματικό όργανο, ακόμα και τα συνέδρια, μπορεί να αναμετρηθεί με έναν «λαοπρόβλητο» ηγέτη; Η «μόδα» αυτή οδήγησε εξάλλου όχι λίγους πολίτες να θεωρούν ότι η συμμετοχή τους στον ίδιο τον καθορισμό της τύχης τους περιορίζεται στην κάπως φολκλορική κομματική εκλογή ηγετών και στην επιβεβαίωση αυτής της εκλογής σε εθνικές εκλογές.

Εχει τα πρακτικά θετικά της αυτή η μέθοδος. Αλλά έχει και τα αρνητικά της: την κονταρομαχία προσώπων και όχι ιδεών· και τη μεγάλη τελικά μοναξιά τους.  Γενική είναι η εντύπωση ότι ο πολίτης δεν έχει ακόμα και σήμερα επίγνωση του τι πραγματικά συμβαίνει και ότι οι κυβερνήτες δεν νιώθουν την κοινή γνώμη και παραπαίουν. Είναι και αυτό συνέπεια της ανυπαρξίας των μεγάλων κομμάτων.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Φεβρουαρίου 1, 2010 in Κόμματα, Πολίτης, Σωμερίτης Ριχάρδος

 

Ετικέτες: