RSS

Category Archives: Παραπληροφόρηση

Οι ολετήρες του δημοσιογραφικού λειτουργήματος

Godfather, The Marlon Brando 1972 Paramount Godfather, The Marlon Brando 1972 Paramount Godfather, The Marlon Brando 1972 Paramount The Godfather Robert Duvall 1971 Paramount The Godfather Marlon Brando 1971 Paramount The Godfather Marlon Brando 1971 Paramount The Godfather Marlon Brando 1971 Paramount The Godfather Marlon Brando 1971 Paramount The Godfather Marlon Brando, Dir. Francis Ford Coppola 1971 Paramount The Godfather Marlon Brando, Al Pacino 1971 Paramount <br/><a style= <br/><a style= <br/><a style= <br/><a style= <br/><a style= <br/><a style=
  • Εξαρχής το λέω: αναφέρομαι στους δημοσιογράφους κυρίως του Mega και του Alter, αλλά και στα ίδια τα «μέσα» που σέρνουν το χώρο της «ενημέρωσης»! Βεβαίως δεν μπορώ να παραλείψω και κάποιες εφημερίδες, όπως «Το Βήμα«… Τα παρακολουθώ αυτές τις μέρες και διαπιστώνω ότι έχουν χάσει το μέτρο και φυσικά έχουν την εντύπωση ότι οι τηλεθεατές είναι κρετίνοι. Από τη μια υπάρχει ένα ζήτημα που σχετίζεται με το κεφάλαιο των «ειδήσεων». Αυτά τα «δελτία» που παρακολουθεί κάθε βράδυ ο κόσμος ΔΕΝ είναι ειδήσεις! Είναι εργαστήρια εκπόρνευσης συνειδήσεων, διαστρέβλωσης της πραγματικότητας και παραβίασης θεμελιωδών συνταγματικών αρχών και δικαιωμάτων του πολίτη. Μπορεί οι δημοσιογράφοι να υπερασπίζονται το «ψωμί» τους, αλλά υπάρχουν και όρια και αυτά τα όρια τα έχουν υπερβεί.Είναι δημοσιογραφία αυτό που κάνει ο Πρετεντέρης και το Mega; Είναι δημοσιογραφία αυτό που κάνουν ο Χατζηνικολάου, ο Τράγκας και ο Τριανταφυλλόπουλος και μερικοί ακόμη;  Όχι, βέβαια! Απλώς είναι… θέατρο! Παίζουν θέατρο κάθε βράδυ και δεν είναι ν’ απορεί κανείς που δεν σκέφτηκαν να παρατήσουν τη «δημοσιογραφία» για το θέατρο. Στη θεατρική σκηνή ίσως να είχαν λιγότερους θεατές, ενώ τώρα έχουν εκατοντάδες χιλιάδες.
  • ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν αναφέρομαι στο σύνολο των δημοσιογράφων. Είναι φανερό ότι αναφέρομαι σε δυο-τρεις από κάθε κανάλι, από κάθε «μέσο», που πρωτοστατούν στο μαγείρεμα των ειδήσεων και στη δημιουργία πλαστής εικόνας της πραγματικότητας. Αυτοί, λοιπόν, οι «δημοσιογράφοι» έχουν γίνει ΤΙΜΗΤΕΣ των πάντων. Αλλά, η περίπτωση αυτών των «δημοσιογράφων» που με εισαγγελικό τρόπο κατακρεουργούν την αλήθεια, προσπαθούν να κουλαντρίσουν το δημόσιο αίσθημα, κατευθύνουν την κοινή λογική σε ατραπούς που βολεύουν την επιχειρηματική λογική αλλά και την μικροκομματική πολιτική των πατρώνων τους, μου θυμίζουν ένα «δημοσιογραφικόν δελτίον» του Θεοτούμπη, κατά κόσμον Εμμανουήλ Ροϊδη, που έγραφε [21-9-1875]:

Ο ποιητής Βωδελαίρος, θέλων να εικονίση το ιδανικόν του σικχαμηρού, παρέστησε πτώμα χοίρου σηπόμενον υπό τας ακτίνας θερινού ηλίου. Το ψοφίμιον κείται ύπτιον επί της χλόης, ανοικτάς έχον τας αγκάλας ως εταίρα προκαλούσα τον εραστήν. Η πλευρά αυτού είναι εστιατόριον σκωλήκων, η δε δυσωδία τοσαύτη, ώστε ο διαβάτης λιποθυμεί. Την δύναμιν της εικόνος ταύτης  δεν αμφισβητούμεν. Νομίζομεν όμως ότι, αν εγνώριζεν ο ποιητής την Ελλάδα, ήθελε προτιμήσει του νεκρού χοίρου ζώντα και υγιαίοντα αντιπρόσωπον τάξεώς τινος των παρ’ ημίν δημοσιογράφων. Προς αποφυγήν και σκιάς συγχύσεως πρέπει, προ παντός άλλου, να εγείρωμεν σινικόν τείχος μεταξύ των αξιοτίμων ημών συναδέλφων και των κυρίων τούτων, παρέχοντες τα ιδιαίτερα γνωρίσματα, άτινα διακρίνουσι τους δυναμένους να αμφισβητήσωσι την δάφνην της δυσωδίας εις τον ανωτέρω ήρωα του Βωδελαίρου…

  • Το προπέτασμα, λοιπόν, για τους δημοσιογράφους αυτούς είναι η «αλήθεια», η προάσπιση της «αλήθειας» και των δικαιωμάτων του πολίτη! Δεν έχει καμιά απολύτως σημασία γι’ αυτούς αν στραγγαλίζουν αυτοί οι ίδιοι στην πράξη αυτά που υποτίθεται ότι προασπίζουν. Και σε τελευταία ανάλυση, ποιος τους κάλεσε να υπερασπιστούν την ΑΛΗΘΕΙΑ και τα συμφέροντα του λαού; Σημασία έχει γι’ αυτούς πως είναι πάντοτε χρήσιμη η επίκλησή τους ως ιερών λαβάρων που κρύβουν τους αργυραμοιβούς την ώρα των «δικαιοπραξιών» τους. Κι επειδή επικαλούμαι τον αείμνηστο Μάριο Πλωρίτη, θέλω να πω ότι δεν είναι περίεργο ότι οι κήρυκες αυτών των «ιδανικών» της δημοκρατίας, της αλήθειας, των λαϊκών και εθνικών συμφερόντων κ.λπ.μάχονται με τόση μανία κάθε πρόοδο. Αν η χώρα, ο λαός, οι εργαζόμενοι ανασάνουν οικονομικά, αν πάψουν να βρίσκονται κάτω απ’ το φάσγανο της άμεσης ανάγκης, δεν θα είναι πια τόσο ευάλωτοι… Γιατί, σήμερα οι πολίτες είναι ευάλωτοι, είναι δέσμιοι των λόγων του κάθε παραχαράκτη της αλήθειας, του κάθε εθνοσωτήρα, του κάθε μυαλοπώλη, αλλά κι εκείνου που μονοπωλεί την αλήθεια.
  • Είμαι βέβαιος ότι οι πολίτες είναι αγανακτισμένοι και θα έλεγα ότι το αίσθημα που κυριαρχεί είναι η απορία! Απορία για όλα όσα συμβαίνουν είτε αυτά είναι έκνομα είτε αήθη είτε αντιφατικά. Ο πρωθυπουργός της χώρας και η παράταξή του περιφρονούν το δημόσιο αίσθημα και οι δημοσιογράφοι  τους υπερασπίζονται με χυδαίο πολλές φορές τρόπο. Οι δημοσιογράφοι που κρατούν το «βήμα» της δημόσιας καταγγελίας, και ανερυθρίαστα πλαστογραφούν την αλήθεια, που εξευτελίζουν τους πολιτικούς και την πολιτική που δεν γουστάρουν απλώς και μόνο για λόγους ιδιοτέλειας.
  • Μένω στην απορία του απλού πολίτη: «Δεν υπάρχει πια ντροπή σ’ αυτό τον τόπο»; Δεν ντρέπεται ο πρωθυπουργός, δεν ντρέπονται οι Ηρακλείς της εξουσίας του, δεν ντρέπονται οι δημοσιογράφοι που έχουν αναλάβει την υπεράσπισή του. Δεν είναι δυνατόν επί πέντε χρόνια αυτή η κυβέρνηση να έχει αλώσει το κράτος, να έχει παραβιάσει τους νόμους, την ηθική, να έχει κατακλέψει τον ελληνικό λαό, να τον εξαπατά, να τον υβρίζει, και οι δημοσιογράφοι ξεδιάντροπα να τους εξισώνουν όλους! Είναι πασιφανές ότι η Νέα Δημοκρατία και ο Καραμανλής που ασύστολα ηθικολογεί και κάνει τον δήθεν αμέτοχο στις λαμογιές των συνεργατών του, ακολουθούν κατά γράμμα τις βασικές αρχές του μακιαβελικού «ηγεμόνα»: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»! Όπου «σκοπός» είναι η [επανα]κατάκτηση και διατήρηση της εξουσίας. Και το καλύτερο «μέσο» είναι -κατά τον Μακιαβέλι– η τέχνη του ψεύδους και της απάτης! Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, στηρίγματα του Καραμανλή και της Δεξιάς είναι στην παρούσα φάση οι ολετήρες του δημοσιογραφικού λειτουργήματος που δεν ξεδιπλώνουν την αλήθεια στον ελληνικό λαό. «Δεν φταίει ο πρωθυπουργός», λένε. «Δεν είναι δυνατόν να κλέβει ο πρωθυπουργός», λένε. «Δεν ξέρει ο πρωθυπουργός τι έκανε ο Παυλίδης, τι έκανε ο Ρουσόπουλος, τι έκανε ο Μαγγίνας, τι έκαναν οι κουμπάροι, τι έκανε ο Τσιτουρίδης, τι έκαναν εκείνοι που διαχειρίστηκαν τα δομημένα ομόλογα…», λένε. Δηλαδή, είναι ανεπίληπτος ο πρωθυπουργός! Είναι για τα μεγάλα ο πρωθυπουργός! Ο πρωθυπουργός ξέρει ότι χωρίς τη στήριξη των μέσων ενημέρωσης δεν μπορεί να σταθεί ούτε μια μέρα.
  • Λέει ο Μακιαβέλι ότι με δυο τρόπους γίνεται η αδικία: ή με βία ή με απάτη! Η απάτη είναι ιδία της Αλεπούς και η βία του Λιονταριού, του δε Ανθρώπου και η μια και η άλλη είναι αλλότρια. Μάλιστα δε από τις δυο, η απάτη είναι περισσότερου μίσους αξία! Αυτές τις μέρες η κινδυνολογία για τη νόσο των χοίρων έχει φθάσει στο απ0κορύφωμά της. Είναι μια συνειδητή επικοινωνιακή προσπάθεια να στριμωχτεί συναισθηματικά ο λαός και να ξεχάσει… Κι αν τύχει και πάει να γίνει κουβέντα για το ποιος είναι «καταλληλότερος», βγαίνει ο Χατζηνικολάου με μια δημοσκόπηση του [κωλο]περιοδικού «Nitro» με «καταλληλότερο» [πάλι και πάλι] τον Καραμανλή, έναν κουρασμένο, ανίκανο, άσχετο, αμέτοχο και ανεύθυνο πρωθυπουργό! Και να θέλει μια δημοσιογράφος, ας πούμε η Κάτια Μακρή, να υπερασπιστεί τη λογική, θα δεχτεί ή τον επιτιμητικό λόγο του διευθυντή της [του Χατζηνικολάου] ή τις ομοβροντίες του Τράγκα που [κατ’ εξακολούθηση] δεν την αφήνει να ακουστεί και γελοιοποιεί οποιαδήποτε σοβαρή κουβέντα, μιλώντας για τον Σημίτη, για τα σαρδάμ του Γιώργου, για τα 45 χρόνια ρεπορτάζ, για το τι έγινε πριν δέκα χρόνια, για τα λαμόγια του ΠΑΣΟΚ, για το χρηματιστήριο, ή θα πεδικλώνεται σε αερολογίες που ούτε κι ο ίδιος δεν καταλαβαίνει…
  • Η λάσπη, λέει μια αραβική παροιμία, αν την ρίξεις στον τοίχο, πέφτει, αλλά προηγουμένως τον έχει λερώσει! Αλλά και ο Χατζηνικολάου, με επιτηδειότητα «διευθύνει» το «δελτίο ειδήσεων». Καλεί πολιτικούς να μιλήσουν και τους «μαλώνει» αν δεν πουν αυτά που εκείνος θέλει. Κι αν κάποιος καταφέρει ν’ αρθρώσει το λόγο του, τότε ο Χατζηνικολάου τον ρίχνει βορά στα νύχια του Τριανταφυλλόπουλου, του Τράγκα και του [διασκεδαστή] Άκη Παυλόπουλου. Μια «καλή» κουβέντα για το ΠΑΣΟΚ για τον Γιώργο και το ΠΑΣΟΚ, δέκα «κακές»!
  • Το «δελτίο ειδήσεων» του Πρετεντέρη στο Mega έχει επιστημονικοφανή πρόσοψη. Η ευρυμάθεια του εν λόγω «κακού», καταφέρνει μερικές φορές να «πείσει» κάποια μερίδα του κοινού -είτε αναγνωστικού είτε τηλεοπτικού- αλλά η «κακότητά» του είναι προφανής και πλέον τον γνωρίζουν και οι πέτρες. Θα έλεγα ότι ο χώρος των μέσων ενημέρωσης στη «διαπλοκή» του με την πολιτική μοιάζει στην ταινία του Σέρτζιο Λεόνε «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», που αναφέρεται σε μια ιστορία η οποία διαδραματίζεται στα βάθη της «Άγριας Δύσης» [Far West], την εποχή του αμερικανικού εμφύλιου, όταν βεβαίως ο πόλεμος είχε ήδη κριθεί υπέρ των Βορείων. Τρεις άνδρες θα κυνηγήσουν τον θαμμένο [σ’ ένα νεκροταφείο] κρυμμένο θησαυρό, χρησιμοποιώντας τρόπους και μεθόδους ανάλογους με το χαρακτήρα τους. Ο Κακός [Lee Van Cleef] θα βασανίσει και θα σκοτώσει. Ο Ασχημος [Eli Wallach] θα μεταχειριστεί την κουτοπονηριά και την προδοσία. Και ο Καλός [Clint Eastwood] θα χρησιμοποιήσει το μυαλό του, το κυνικό του χιούμορ και την εκπληκτική του ικανότητα στο περίστροφο. Ας φροντίσει ο κάθε αναγνώστης να ταιριάξει ήρως με πραγματικά πρόσωπα της ελληνικής «άγριας δύσης».
  • The Good, the Bad and the Ugly
    The Good, the Bad, and the Ugly
Advertisements
 

Το Πόρισμα για την Εξεταστική, η «κατάληψη» της ΕΡΤ, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ Καραμανλής…

Είχα αρκετή δουλειά χθες και σήμερα κι έτσι δεν κατάφερα να παρακολουθήσω την επικαιρότητα, η οποία έχει  παρατράγουδα. Σαφώς και είναι εξέλιξη τα πορίσματα των κομμάτων σχετικά με το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου. Απλώς θα μείνω στο γεγονός ότι διάβασα ότι το πόρισμα των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ βγάζει κυριολεκτικά «λάδι» τους άλλοτε υπουργούς Φωτιάδη και Δρυ!!! Δεν κατάλαβα, δηλαδή, τι θέλουν να πουν οι βουλευτές μας, ότι ήσαν… Παναγίες; Δεν υπήρξε κάποιος με λίγο μυαλό εκεί μέσα; Κανείς δεν βρέθηκε να κάνει μια απλούστατη παρατήρηση; Πώς θα γίνουν πιστευτοί; Και στενοχωριέμαι που δεν κατάφεραν να βγάλουν ένα κοινό πόρισμα έστω με τον Συνασπισμό! Έπρεπε να έχουν υπάρξει οι απαραίτητες προσεγγίσεις. Εφόσον δεν έγινε σ’ αυητό το ζήτημα, τότε είναι εκ του περισσού να συζητάμε για γενικότερη συνεργασία…

Στο μεταξύ διάβασα ότι ομάδα 20 νεαρών μπήκε, κάνοντας «κατάληψη», στο στούντιο των ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης, στις 3 το μεσημέρι -την ώρα που ξεκινούσε το δελτίο ειδήσεων της Νέας Ελληνικής Τηλεόρασης, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για τις συλλήψεις των τελευταίων ημερών. Το δελτίο διακόπηκε για λίγα λεπτά, ενώ οι νεαροί -όπως έγινε γνωστό- ανήρτησαν πανό με σύνθημα: «Αποφυλάκιση όλων των συλληφθέντων – Σταματήστε να βλέπετε, βγείτε στους δρόμους». Mιλώντας λίγο αργότερα στο δελτίο ειδήσεων, ο πρόεδρος της ΕΡΤ ΑΕ, Χρήστος Παναγόπουλος, εξέφρασε τη διαμαρτυρία του για το γεγονός, λέγοντας ότι οι νεαροί είχαν ξεκινήσει από νωρίς να έρχονται στο Ραδιομέγαρο σε μικρές ομάδες και όχι οργανωμένα, και στη συνέχεια πρόβαλε διάφορες δικαιολογίες. Έφτασε στο σημείο να μιλήσει για «μεθοδευμένη εισβολή ομάδας, χωρίς κοινωνική εκπροσώπηση»! Ελεεινή και τρισάθλια δικαιολογία.

Ο πολιτικός εκπρόσωπος Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, Τηλέμαχος Χυτήρης, σχετικά με τα γεγονότα αυτά, έκανε την ακόλουθη δήλωση: Όταν η κυβέρνηση μετατρέπει τη δημόσια τηλεόραση σ’ έναν μηχανισμό προπαγάνδας και σπατάλης του δημόσιου χρήματος, τότε μοιραία έρχεται η πλήρης διάλυση, που την παρακολουθεί ο Ελληνικός λαός, σε απευθείας σύνδεση. Άξιος ο μισθός τους.

Το ζήτημα για μένα είναι πως επιτέλους «αλώθηκε» το άντρο της ακολασίας που έχει γίνει όργανο στυγνής, στυγνότατης προπαγάνδας της Δεξιάς, κι ένιωσα πραγματικά, έστω και για τόσο λίγο, αέρα ελευθερίας. Ήταν μια ηρωική πράξη και χαίρω γι’ αυτά τα παιδιά που τόλμησαν κάτι που θα φαινόταν αδύνατο για μένα.

Είναι δυνατό να βλέπουμε και ν΄ ακούμε τον ΑΝΙΚΑΝΟ, ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ και ΓΕΛΟΙΟ πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή να ξαναβγαίνει ωρυόμενος και να μας ζητάει τα ρέστα; Αυτά τα περί ανάληψης από τον ίδιον των πολιτικών ευθυνών είναι φτηνός αντιπερισπασμός. Αφού πέρασαν τόσες μέρες και η Ελλάδα έγινε μπάχαλο, το κράτος γελοιοποιήθηκε και οι Έλληνες πολίτες έπαψαν να νιώθουν ασφαλείς στον τόπο τους, ο Καραμανλής θυμήθηκε ότι ευθύνεται για το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου.

Αναλαμβάνει το μερίδιο των πολιτικών ευθυνών που του αναλογεί για την υπόθεση του Βατοπαιδίου, είπε  από το βήμα της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, παραδεχόμενος ότι αρχικώς υποτίμησε το θέμα και δεν είδε εξαρχής τις πραγματικές διαστάσεις του. Και είναι ακόμη πρωθυπουργός;

Αναφερόμενος σε «όσα σκανδαλώδη έγιναν» με επίκεντρο το Βατοπαίδι, τόνισε ότι πρόκειται για «μια θλιβερή ιστορία που ξεκίνησε προ 10ετίας» και συμπλήρωσε ότι η Μονή,  λειτούργησε σε βάρος του Δημοσίου, εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία του κράτους και ενέπλεξε φορείς και υπηρεσίες…»

Δηλαδή, ήσαν παιδάκια ο Μπασιάκος, ο Δούκας , ο Κοντός και οι άλλοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης, ώστε τους ενέπλεξε ένας καλόγερος; Το λιγότερο που θα μπορούσε να είχε κάνει ένας σοβαρός πρωθυπουργός θα ήταν να τους έχει διαολοστείλει! Αλλά δεν το έκανε διότι είναι… κότα!

Ο Καραμανλής παραδέχθηκε ότι αρχικώς υποτίμησε τις πραγματικές διαστάσεις του θέματος και πρόσθεσε πως γι’ αυτό το λάθος αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη και δεν το χρεώνει σε κανέναν. «Έπρεπε να ήμασταν πιο υποψιασμένοι» συμπλήρωσε ο πρωθυπουργός χειροκροτούμενος από τους βουλευτές του και αναγνώρισε πως «αργήσαμε να κινηθούμε». Η ανευθυνότητά του δεν έχει όρια. Τι θα πει ότι δεν χρεώνει σε κανέναν ευθύνες; Αφού ο άνθρωπος δεν ήταν «υποψιασμένος», πάει να πει ότι ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουμε από οπουδήποτε, διότι δεν είναι «υποψιασμένος»! Ένας πρωθυπουργός πρέπει να είναι τσακάλι, να μυρίζεται τα πάντα, να βλέπει τα πάντα, να υποψιάζεται, να μη του διαφεύγει ούτε μύγα!

Φτάνει πια κύριε άσχετε πρωθυπουργέ! Μασάς την  ίδια τσίχλα εδώ και πέντε χρόνια.

Ν’ αφήσει ήσυχο το ΠΑΣΟΚ ο Καραμανλής, διότι οι εξελίξεις είναι αναπότρεπτες. Όσες φωνές και να βάλει, δεν πρόκειται ν’ αλλάξει κάτι. Του έχουν πει οι επικοινωνιολόγοι του ότι πρέπει να ξαναπάρει το πάνω χέρι. Αλλά ο καημένος είναι και κακός ηθοποιός. Το δείχνει, άλλωστε, το πρόσωπό του, οι πολλές χειρονομίες και η ένταση της φωνής του.

 

Ισοκράτης και το γνωστό απόφθεγμα: «Μην πέφτετε στην παραπληροφόρηση»!

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπος

«Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία». Ισοκράτης 436-338 π.Χ.

Όταν το είδα το πρωί, μου έκανε εντύπωση το απόσπασμα, μου φάνηκε περίεργο έτσι όπως το διάβασα και με παραξένεψε η σκέτη αναφορά «Ισοκράτης». Γιατί όχι το συνηθέστερο «Ισοκράτης, Περί Ειρήνης», ας πούμε. Το έψαξα λοιπόν και δεν βρήκα πουθενά να το έχει πει έτσι αυτό ο Ισοκράτης.

Παραθέτω 3 μεταφράσεις του σχετικού κομματιού, από τον Ισοκράτους, Αρεοπαγιτικό, 7.20 (ΟΛΗ την παράγραφο, όμως, ε;)

Εκείνοι λοιπόν που είχαν τη διοίκηση της πολιτείας κατά την παλαιότερη εποχή, εγκατέστησαν πολίτευμα που δεν είχε μόνον όνομα προσφιλέστατο σ’ όλους και γλυκύτατο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έδινε την εντύπωση αυτή στους πολιτευομένους και δεν προετοίμαζε τους πολίτας ώστε να θεωρούν την ακολασία δημοκρατία, την παρανομία ελευθερία, την αθυροστομία ισότητα δικαιωμάτων, ούτε τέλος την εξουσία να κάνουν όλα αυτά ευδαιμονία, αλλά πολίτευμα που παρέδιδε στο μίσος και στην τιμωρία τους ανθρώπους αυτού του είδους και που κατώρθωσε με τον τρόπο αυτό να κάμη όλους τους πολίτας καλύτερους και φρονιμώτερους.

Οι διοικούντες δηλαδή (Σόλων και Κλεισθένης) κατ’ εκείνον τον χρόνον την πόλιν, δεν ίδρυσαν πολίτευμα ονομαζόμενον μεν δι’ ονόματος κοινοτάτου και ωραιοτάτου, μη φαινόμενον δε εις την εφαρμογήν τοιούτον εις τους ζώντας κατ’ αυτό, ουδέ ίδρυσαν τοιούτον πολίτευμα το οποίον κατά τέτοιον τρόπον εξεπαίδευε τους πολίτας, ώστε να θεωρούν την μεν ακολασίαν δημοκρατίαν, την δε παρανομίαν ελευθερίαν, την αυθάδειαν ισονομίαν, ευτυχίαν δε την άδειαν του να πράττη καθένας ταύτα, αλλ’ ίδρυσαν πολίτευμα το οποίον με το να μισή και να τιμωρή τους τοιούτους έκαμνεν όλους τους πολίτας καλυτέρους και σωφρονεστέρους. (η ορθογραφία και στα 2 είναι του πρωτοτύπου!)

Εκείνοι λοιπόν που στα παλιά τα χρόνια θεμελίωσαν το Πολίτευμά μας, κάθε άλλο παρά επιδίωξαν απλώς και μόνο να εγκαθιδρύσουν ένα σύστημα, που, από τη μια μεν, θα περιγράφεται με ωραία λογια, από την άλλη δε, θα διαμορφώνει πολίτες τέτοιους ώστε να θεωρούν την ανηθικότητα για δημοκρατία, την παρανομία για ελευθερία, την αυθάδεια για ισότητα, και κάθε άλλο παρά καπάτσους χαρακτήριζαν αυτούς που συμπεριφέρονταν έτσι. Αντιθέτως ίδρυσαν ένα Πολίτευμα που μισούσε και τιμωρούσε παραδειγματικά τους πολίτες που είχαν αυτήν τη συμπεριφορά και μάλιστα με τρόπο τέτοιο ώστε οι υπόλοιποι να γίνονται καλύτεροι και σωφρονέστεροι.(εδώ http://www.politismospolitis.org/?p=1471)

Τι έχουμε λοιπόν εδώ;

  • Πρώτα απ’ όλα, ΔΕΝ υπάρχει η πρώτη πρόταση ΚΑΘΟΛΟΥ. Και δεν θα μπορούσε, πιστεύω να υπάρχει, να την έχει «πει» ο Ισοκράτης. Κι αυτό γιατί εξ ορισμού, η δημοκρατία δεν μπορεί να καταχρασθεί οτιδήποτε: σε μια τέτοια περίπτωση, πολύ απλά, παύουμε να μιλάμε για δημοκρατία!
  • Δεύτερον, έχω την εντύπωση ότι, όσο να ‘ναι, αλλάζει λίγο η σημασία του αποσπάσματος, αν το διαβάσει κανείς όπως ακριβώς λέχθηκε. Ο Ισοκράτης δεν λέει ότι η δημοκρατία ΕΜΑΘΕ τον πολίτη όσα ακολουθούν αλλά ακριβώς το αντίθετο!
  • Τρίτον, ο Ισοκράτης ήταν ρήτορας και «ο ρήτορας ανά τους αιώνες είναι όργανο παρασκευής ιδεολογίας και μετατόπισης της κοινής γνώμης και συνεπώς χρησιμοποιεί όλα εκείνα τεχνάσματα του λόγου που θα του επιτρέψουν να επιτύχει τους στόχους του» (από τη Βικιπαίδεια, για λόγους ευκολίας). Αλήθεια, μήπως και σήμερα οι περισσότερες εφημερίδες τον ίδιο ρόλο, λίγο έως πολύ, δεν παίζουν;

Εύκολο να πάρεις το λόγο ενός ρήτορα και να τον χρησιμοποιήσεις, ως εντυπωσιακό πρωτοσέλιδο, εκτός πλαισίου αναφοράς, εκτός συν-κειμένου, τοπικού, χρονικού, κοινωνικού. Κι ακόμα πιο εύκολο να περάσεις το ΔΙΚΟ ΣΟΥ μήνυμα, αποδίδοντας το σε κάποιον αρχαίον υμών πρόγονο, διαστρέφοντας το λόγια του. (Κάπως λέγεται αυτό… Πώς λέγεται, πώς λέγεται να δεις;)

Ποια άραγε να ήταν η πρόθεση της εφημερίδας που, παραποιώντας το κείμενο, το έβαλε στο πρωτοσέλιδο; Γιατί η δημοκρατία στην πρώτη θέση μαζί με το αυτοκαταστρέφεται; Και αφού «αυτοκαταστρέφεται», τι συνειρμοί δημιουργούνται; Μήπως να διαλέξουμε κάποιο άλλο πολίτευμα; Μήπως μια «αριστοκρατία» ή μια «δικτατορία» (έστω, με την αρχαία σημασία);

Τέλος, είναι απίστευτο πόσο μα πόσο γρήγορα διαδόθηκε στο internet το απόσπασμα, πόσοι μα πόσοι το έβαλαν «υπογραφή» σε μέιλ και φόρουμ, πόσοι, με λίγα λόγια, δέχτηκαν ένα ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ, για να μην ξεχνιόμαστε, «αρχαίο ρητό». Εύγε στην εφημερίδα. Τα κατάφερε.

=====================================
Και το πρωτότυπο:
[20] Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοικοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθερίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

Τα ζευγάρια του πρωτότυπου έχουν το δικό τους ενδιαφέρον
ἀκολασία -> δημοκρατία
παρανομία -> ἐλευθερία
παρρησία -> ἰσονομία
ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν -> εὐδαιμονίαν

Όποιος θέλει, ας ψάξει τις λέξεις… Γιατί, αρχή παιδεύσεως η ονομάτων επίσκεψις (αποδίδεται στον Αντισθένη από τον Επίκτητο, σε απόσπασμα!)