RSS

Category Archives: Παπαχελάς Αλέξης

Η ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ, Ο ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ ΚΑΙ Η ΚΑΡΙΚΑΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ!!!

 

  • ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κάποιοι δημοσιογράφοι παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του πολιτικού κλίματος. Ένας από αυτούς τους δημοσιογράφους είναι ο Αλέξης Παπαχελάς και η εφημερίδα των Αλαφούζων «Καθημερινή», που με τον τρόπο τους συμμετέχουν στη διαμόρφωση των πολιτικών επιλογών της κοινής γνώμης. Ο Παπαχελάς μπορεί να είναι «καλός» δημοσιογράφος σε ορισμένα ζητήματα, μιας και έζησε στην Αμερική κι έκανε τον ανταποκριτή μεγάλων εφημερίδων, όμως πολλές φορές προσπαθώ να καταλάβω τι γράφει. Πέρα από τον τρόπο της γραφής που είναι σα να μεταφράζει τις σκέψεις του που γίνονται στην αγγλική γλώσσα, έχει πάρει παραμάσχαλα τον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας και τον στηρίζει με τρόπο δήθεν «επιστημονικό»!!! Γράφει στο τελευταίο άρθρο του: Read the rest of this entry »
 

Καζαμπλάνκα

  • Tου Αλεξη Παπαχελα, Η Καθημερινή, 30/05/2010
    • Δεν ξέρω αν έχετε δει την «Καζαμπλάνκα», την περίφημη ταινία με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ. Σε μία απο τις πολλές φημισμένες σκηνές της, ο Μπόγκαρτ διαμαρτύρεται στον Γάλλο αστυνομικό διοικητή επειδή του κλείνει το καφέ. Ο αστυνομικός απαντά «είμαι σοκαρισμένος, πραγματικά σοκαρισμένος που έχετε παράνομα τυχερά παιχνίδια εδώ μέσα», ενώ λίγα δευτερόλεπτα αργότερα τον πλησιάζει ο μετρ και του προσφέρει τα κέρδη του από τη ρουλέτα. Η σκηνή μού ήρθε στο μυαλό όταν διάβασα τη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη για την ομολογία Μαντέλη. Είμαι βέβαιος πως ο κ. Σημίτης δεν είχε κέρδη «από τη ρουλέτα», αλλά αναρωτιέμαι πόσο σοκαρισμένος μπορεί να είναι από τις αποκαλύψεις για τις «χορηγίες» που παρέλαβαν δύο στενοί του συνεργάτες.
    • Ο κ. Σημίτης είναι φανερό πως έκανε λάθη στον κρίσιμο τομέα της αντιμετώπισης της διαπλοκής και της διαφθοράς. Αποφάσισε κάποια στιγμή πως με την ανοχή του θα μπορούσε να καλύψει τα νώτα του απέναντι σε δύο ισχυρούς πόλους, το παλιό διεφθαρμένο κομμάτι του ΠΑΣΟΚ και το ισχυρό σύστημα που ήλεγχε μέσα ενημέρωσης και κρατικές μπίζνες. Ας μην ξεχνάμε ότι ο κ. Σημίτης δεν θεωρήθηκε ποτέ κομμάτι του πραγματικού ΠΑΣΟΚ και πως, για λίγες ψήφους, πρωθυπουργός το 1996 θα είχε γίνει ο Ακης Τσοχατζόπουλος… Ενδεχομένως ο κ. Σημίτης να πίστευε μάλιστα πως γνωρίζων τις αμαρτωλές συναλλαγές των αντιπάλων του δεν θα είχε ποτέ σοβαρή εσωτερική αντιπολίτευση. Στο τέλος όμως η οσμή των συναλλαγών που είχαν φτάσει μέχρι το μικρό τοπικό επίπεδο έπνιξε και τον ιδιο πολιτικά.
    • Ενα δεύτερο λάθος ήταν η δυσπιστία απέναντι στις ενδείξεις ενοχής, που δυστυχώς επιδεικνύουν όλοι οι ένοικοι του Μαξίμου. Κάποιος τους λεει «μα ξέρεις, ο Χ ζει σε πολλή χλιδή που δεν δικαιολογείται» και εκείνοι απαντούν «φέρε μου απτά στοιχεία». Αυτή τη δουλειά, να πάει καποιος σε υποθηκοφυλακεία και να ξεσκεπάσει οφσόρ, δεν την κάνει κανείς θεσμικά σε αυτήν τη χώρα, ενώ θα έπρεπε να ελέγχεται προληπτικά όποιος αναλαμβάνει μια θέση-κλειδί στο Μαξίμου, στην κυβέρνηση και στον κρατικό μηχανισμό. Αποτέλεσμα είναι να συσσωρεύονται οι ανεξακρίβωτες καταγγελίες, να «διευρύνεται η συνείδηση» του κ. Σημίτη ή του όποιου πρωθυπουργού. Συχνά ακολουθεί και η άρνηση, που πρακτικά σημαίνει πως «πάω με τους φίλους μου που είναι υπεράνω πάσης υποψίας και τρώω, συζητώ περί όπερας και αγνοώ τι γίνεται στα υπόγεια…». Είμαι εξ άλλου βέβαιος πως ο κ. Σημίτης θα υποστήριζε ότι αυτή η χώρα δεν μπορεί να κυβερνηθεί χωρίς «ανθρώπους για τις βρώμικες δουλειές», γιατί είναι τόσο βουτηγμένη στη βρώμα (αν όχι σε κάτι άλλο) που ο Νίκος Θέμελης ή κάποιος αντίστοιχος μόνος στο Μαξίμου θα τρωγόταν για μπρέκφαστ από διάφορα συμφέροντα.
    • Εν πάση περιπτώσει, η τραγωδία είναι πως σε αυτήν τη χώρα δεν μπορούμε να πετύχουμε μία φορά τον συνδυασμό επάρκειας και σχετικής εντιμότητας. Το ερώτημα είναι κατά πόσον μπορούμε εμείς και οι πολιτικοί μας να μάθουμε τίποτα από την εποχή Σημίτη. Κατά τη γνώμη μου, τρία είναι τα βασικά συμπεράσματα:

    1. Κανένα ντιλ και καμία συμφωνία με συμφέροντα που ζουν από το κράτος δεν παρέχει πολιτική κάλυψη διαρκείας. Αντιθέτως, η πίεση αυξάνεται μετά το πρώτο ντιλ, ενώ και η κοινή γνώμη είναι πια αρκετά «ψαγμένη» για να μην τιμωρεί τον συμβιβασθέντα πολιτικό.

    2. Οσο απαραίτητοι και αν είναι οι «ανθρωποι για τις βρώμικες δουλειές» και τα σχετικά τους τρικ, δεν υπάρχει περίπτωση στο τέλος να μη λερωθείς και εσύ ο ίδιος από τη βρώμα τους, όσο σφικτό και αν είναι το χαλινάρι.

    3. Ενας πρωθυπουργός σε μια χώρα σαν την Ελλάδα πρέπει να έχει έναν εκπληκτικό μηχανισμό ελέγχου συμβούλων, συνεργατών κ.ά. στο άμεσο περιβάλλον του, γιατί οι πειρασμοί και οι σειρήνες της διαπλοκής και της διαφθοράς είναι άκρως επικίνδυνοι, καθώς μάλιστα πολλοί έχουν βουτηχτεί στην αρρωστημένη αντίληψη πως «έλα μωρέ, όλοι έτσι έκαναν». Και ως γνωστόν, δεν υπάρχει πιο επικίνδυνη περίοδος για φαινόμενα παρακμής και διαφθοράς από την ιστορική ώρα που μια ελίτ κοιτάει την αυτοκρατορία να χάνεται και αποφασίζει να περάσει και αυτή λίγο καλά, αφού ούτως ή άλλως…

     
     

    Alexis [Παπαχελά], πόσα θέλεις για να μας τρελάνεις;

    • Στο ερώτημα «Τώρα, τι κάνουμε;» που έχει ως τίτλο στο σημερινό άρθρο του ο Alexis Παπαχελάς στην  «Καθημερινή», η απάντηση θα μπορούσε να είναι πολύ απλή – τρεις λέξεις: «Κάνε ό,τι θέλεις»! Όμως η εποχή δεν προσφέρεται για τέτοιες απλουστεύσεις. Ο αρθρογράφος διαπιστώνει ότι τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας «βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση»! Σιγά τις διαπιστώσεις.
    • Το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκάθαρες θέσεις: ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ! Γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο ίδιος ο Καραμανλής που βρίσκονται πέντε χρόνια στην εξουσία δεν ξεκαθαρίζουν τα πράγματα; Μόλις χθες ο Καραμανλής έβαλε ταφόπλακα σε όλα τα σκάνδαλα. Επειδή ο Alexis μπορεί να μην τα θυμάται [καθότι μελετά μόνον τον διεθνή Τύπο και το State Department], θα του τα θυμίσω. Έχουμε και λέμε:
    • Μονή Βατοπεδίου, ξεπούλημα του ΟΤΕ [από τις 8 Ιαν. είναι οριστικά και τυπικά στα χέρια της Deutsche Telekom και η διοίκηση του Οργανισμού πέρασε στον έλεγχο της γερμανικής εταιρείας], η αγορά της «Γερμανός», δομημένα ομόλογα και λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, παράνομες προσλήψεις [παραμάγαζο] εκτός ΑΣΕΠ στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο από τον Χούπη, στενό συνεργάτη του Προκόπη Παυλόπουλου, απαγωγές Πακιστανών, παροχή [από Αδάμ Ρεγκούζα] κρατικής διαφήμισης σε υπόδικο ιδιοκτήτη τηλεοπτικού καναλιού στη Θεσσαλονίκη, τηλεφωνικές υποκλοπές κορυφαίων στελεχών της πολιτικής ζωής του τόπου, ξυλοδαρμός από την ΕΛΑΣ του Κύπριου φοιτητή, εξαγορά της “Γερμανός” από την Cosmote, παρανομίες Μαγγίνα [αναψυκτήριο, ανασφάλιστοι Ινδοί], αυθαιρεσίες του ανεκδιήγητου Σουφλιά, οι «εραστές» Ζαχόπουλος και Βαρθολομαίος, οι «κουμπάροι»  και λοιποί συγγενείς, Κουκοδήμος, Siemens, Τσιτουρίδης, Παυλίδης, Ρουσόπουλος, Βουλγαράκης [συν γυναιξί], άγονες γραμμές, πυρκαγιές σε Πάρνηθα, Εύβοια, Πελοπόννησο, τα λιμάνια στους Κινέζους, οι άδειες τσέπες των Ελλήνων, η ακρίβεια, το κλείσιμο μικρομεσαίων επιχειρήσεων και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός!
    ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: «Τα σκάνδαλα, παλαιά και νέα, που έχουν αποκαλυφθεί, φέρνουν στο προσκήνιο τους «σκελετούς» του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Είναι μια επώδυνη αλλά χρήσιμη εμπειρία, από την οποία έχουν περάσει άλλες ευρωπαϊκές χώρες όταν το σύστημά τους «φράκαρε» από τον συνδυασμό υπερβολικής διαφθοράς και ανεπάρκειας. Στη δική μας περίπτωση είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να δει κανείς ποιοι ανησυχούν για τα όσα συμβαίνουν. Πρώτα απ’ όλα τα συμφέροντα, που έχουν μάθει επί 20 και κάτι χρόνια να κάνουν τη δουλειά τους στο παρασκήνιο προωθώντας διάφορες υποθέσεις. Εχουν την εξαιρετική ικανότητα να αφομοιώνουν ακόμη και τα πιο υγιή πολιτικά στοιχεία, τα οποία με αξιοζήλευτη τέχνη «αγκαλιάζουν» προστατευτικά αλλά και θανάσιμα λίγο πριν από το τέλος του πολιτικού τους κύκλου…».
    • Φίλτατε Παπαχελά, μήπως σου διαφεύγει ότι ο εργοδότης σου και ιδιοκτήτης της «Καθημερινής» και του «Σκάι» και του «Μελωδία» και δεν ξέρω κι εγώ ποιων άλλων επιχειρήσεων, ανήκει στα «συμφέροντα»; Λες να έχουμε κάνει λάθος και να μην έχουμε καταλάβει ότι οι επιχειρήσεις Αλαφούζου είναι κοινωφελείς και δεν ενδιαφέρονται για το κέρδος; Ότι κάθε εβδομάδα μοιράζουν τα κέρδη στους εργαζόμενους και παραθέτουν δωρεάν συσσίτια στους πεινασμένους και στέγη στους αστέγους;
    ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Η θέση των κ. Καραμανλή και Παπανδρέου δεν είναι ασφαλώς εύκολη. Ο πρώτος δεν έκοψε ποτέ με το μαχαίρι τα πρώτα άρρωστα αποστήματα που βρήκε στο κόμμα. Τα άφησε να σαπίσουν, αν και πρέπει να του αναγνωρίσουμε πως επί των ημερών του πολλές υποθέσεις είδαν το φως της δημοσιότητας και έφτασαν στη Βουλή ή στη Δικαιοσύνη. Ο ατυχέστατος χειρισμός της διακοπής των εργασιών της Βουλής δείχνει, όμως, έναν πανικό και εντείνει μιαν εικόνα συγκάλυψης, που πολιτικά είναι πολύ πιο επικίνδυνη από οιαδήποτε αποκάλυψη.
    • Η αφελής «ανάλυση» του Παπαχελά συνεχίζεται με επιχειρήματα που προδίδουν πολιτικό παιδισμό. Οι αιτιάσεις του για το ΠΑΣΟΚ είναι εντελώς αστήρικτες. Ποια είναι τα «άρρωστα αποστήματα που βρήκε στο κόμμα και δεν τα έκοψε»; Έχουμε συνηθίσει πια στις αοριστολογίες.

    ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Ο κ. Παπανδρέου, από την άλλη, δεν ξέρει πώς να χειρισθεί τη μεγάλη του κληρονομιά, το κόμμα του. Το ποιος, για λογαριασμό ποιου, πήρε λεφτά από τη Siemens είναι ένα ερώτημα που αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Είναι σαφές πως το βαθύ ΠΑΣΟΚ ήταν για τα καλά μπλεγμένο σε τέτοιου είδους χρηματοδοτήσεις, και με τους ίδιους ανθρώπους να χειρίζονται τις ειδικές αυτές υποθέσεις επί Ανδρέα και επί Σημίτη. Ο κ. Παπανδρέου δεν μπόρεσε να κόψει τον ομφάλιο λώρο με αυτό το παρελθόν, όσο και αν το προσπάθησε.

    • Προφανώς ο Παπαχελάς δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στο χώρο του ΠΑΣΟΚ κι ούτε φρόντισε να ενημερωθεί από τον διαπιστευμένο στο ΠΑΣΟΚ συντάκτη του για το πώς λειτουργεί αυτό το κόμμα που είναι σήμερα ένας τεράστιος σύγχρονος πολιτικός οργανισμός και φυσικά δεν έχει διαβάσει τα ντο0κουμέντα του και το πρόγραμμά του. Έχει μείνει εκεί που τον θέλουν οι κουτσομπόλες της γειτονιάς. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με το ΠΑΣΟΚ άλλων εποχών και έχουν γίνει τιτάνιες προσπάθειες να γίνονται όλα στο φως! Η διαφάνεια για το ΠΑΣΟΚ είναι πρωταρχικό μέλημα του Προέδρου του, ο οποίος έχει αποδείξει ότι γνωρίζει πολύ καλά πώς να χειριστεί την μεγάλη κληρονομιά. Οι εύκολες κουβέντες, Alexis, εύκολα γράφονται και λέγονται. Και με την υπόθεση της Siemens ο Παπανδρέου έχει ζητήσει από τη στιγμή των αποκαλύψεων, ΠΛΗΡΗ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ για όλα και για όλους. Δεν πρόταξε το κομματικό συμφέρον, αλλά το δημόσιο συμφέρον.

    ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Το πολιτικό παιχνίδι σίγουρα θα συνεχισθεί, με κοινοβουλευτικά τεχνάσματα, με πόλεμο λάσπης εκατέρωθεν, με τη βοήθεια των πιο ετερόκλητων και ανόμοιων «συμμάχων» κ.λπ κ.λπ. Τα δύο κόμματα θα κυνηγούν μισή μονάδα στις δημοσκοπήσεις και, εν τω μεταξύ, η χώρα θα κατρακυλάει λίγο πιο χαμηλά σαν να θέλει να διαπιστώσει πού είναι αυτός ο περίφημος «πάτος», πόσο χαμηλός μπορεί να είναι ο χαμηλότερος κοινός παρονομαστής. Πολιτικά όλα είναι ανοικτά. Μπορεί πράγματι ο κ. Καραμανλής να γυρίσει το παιχνίδι ή ο κ. Παπανδρέου να πάρει τελειωτικά το πάνω χέρι. Και λοιπόν, αυτό είναι το ζήτημα; Ολη η ατμόσφαιρα μοιάζει με την άρρωστη, ζοφερή εικόνα ενός παλατιού αυτοκρατορίας σε περίοδο μεγάλης παρακμής.

    • Με περισσή ευκολία γράφει ο Παπαχελάς για «λάσπη εκατέρωθεν»! Για τη Νέα Δημοκρατία ας το γράφει, αλλά κάνει λάθος για το ΠΑΣΟΚ. Όταν το ΠΑΣΟΚ καταμαρτυρά στο βίο και την πολιτεία της Νέας Δημοκρατίας όχι απλώς λάθη και παραλείψεις, αλλά τρανταχτά σκάνδαλα, απατεωνιές, κλεψιές κ.λπ., ο αγαπητός Παπαχελάς το παραβλέπει και βάζει στο ίδιο σακί τα δυο κόμματα που διαφέρουν σαν το άσπρο με το μαύρο. Δεν παραγνωρίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ στην πολυετή διακυβέρνηση της χώρας έκανε λάθη! Είναι αλήθεια ότι έκανε λάθη – άλλωστε οι άνθρωποι που στελέχωσαν το ΠΑΣΟΚ και τις κυβερνήσεις του δεν είπε κανείς ότι ήσαν άγιοι! Όμως αυτό που έχει συμβεί στα πέντε χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τηγ Νέα Δημοκρατία είναι πρωτοφανές! Όσο για τη «μισή μονάδα στις δημοσκοπήσεις» που γράφει, πού την είδε; Η διαφορά πλέον μεταξύ των δύο κομμάτων διευρύνεται. Το ΠΑΣΟΚ σταθερά κερδίζει την εμπιστοσύνη των πολιτών που θέλουν την ΑΛΛΑΓΗ, για να απομακρυνθεί η χώρα από το βούρκο που την έχει ρίξει η ανικανότητα της Νέας Δημοκρατίας και του Καραμανλή.

    ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Οι πρωταγωνιστές παίζουν τα παιχνίδια τους με μακιαβελισμό σε σκοτεινά δωμάτια και αγνοούν πως η κοινωνία βράζει και τους απαξιώνει εκτός απ’ όσους ανήκουν στις φανατικές κομματικές στρατιές.

    • Ρε συ Παπαχελά, αυτό δεν είναι πολιτική ανάλυση, αλλά έκθεση ιδεών! Είσαι πολιτικός σχολιαστής και δεν δίνεις εξετάσεις για τις Πανελλήνιες! Θα πούμε στον Παπανδρέου να σε καλέσει στα καινούργια ευάερα και ευήλια γραφεία του Κινήματος για να διαπιστώσεις ότι αυτά που γράφεις είναι αφέλειες. Άκου «σκοτεινά δωμάτια»! Αφού στις πολιτικές αναλύσεις είσαι αδύνατος γιατί το… παιδεύεις; Ας περιοριστείς στις ωραίες εκπομπές που έκανες στο παρελθόν…

    ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ: Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, ο κίνδυνος κατάρρευσης του συστήματος είναι πάντοτε υπαρκτός, όσο και αν προσπαθήσουν οι έμπειροι «τεχνικοί» να το στηρίξουν υπενθυμίζοντας τους κανόνες της «ομερτά» και της αλληλοϋποστήριξης σε δύσκολες ώρες. Η κοινωνία, όμως, δεν τρώει πια κουτόχορτο, ενημερώνεται από είκοσι πηγές και έχει θυμώσει.

    • Πού τον βλέπεις τον κίνδυνο κατάρρευσης του συστήματος και ποιοι είναι οι έμπειροι τεχνικοί που γράφεις; Δεν σου είπε ποτέ κανείς ότι η Ελλάδα μονάχα λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά; «Μεγάλους Έλληνες» έβγαζε πάντα η Ελλάδα και βγάζει και τώρα. Αρκεί να έχεις μάτια να τους δεις. Εξαρτάται από την οπτική γωνία που βλέπει κανείς τα πράγματα.
     

    Alexis Παπαχελάς, ιδού ένας απελπισμένος δημοσιογράφος!

    Πιστεύω ότι η εφημερίδα «Καθημερινή» έχει μια σοβαρότητα. Και τη διαβάζω για να βλέπω και την άλλη άποψη. Με ελάχιστους από τους αρθρογράφους της συμφωνώ, αλλά σέβομαι τις απόψεις τους. Όταν όμως κρίνουν το ΠΑΣΟΚ με τον τρόπο που ξεδιάντροπα πλέον το «κρίνει» ο κύριος Παπαχελάς, τότε γίνομαι θηρίο. Έχω πολύ ανοιχτό μυαλό για να δεχτώ τα λάθη και τις παραλείψεις του ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν ανέχομαι τα ψέματα, τις διαβολές και την υποκριτική στάση… Διαβάζω σήμερα το «Σχόλιο» του Παπαχελά [«Η Καθημερινή», Tετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2008]:

    Νιώθω μια βαθιά απελπισία τις τελευταίες μέρες, καθώς βλέπω τη χώρα μου να κατρακυλάει σε έναν κατήφορο χωρίς τέλος. […] Η δολοφονία του έφηβου στα Εξάρχεια και η καταστροφή που ακολούθησε έχουν χτυπήσει μια φλέβα οργής και έχουν αφήσει ένα κύμα παραλογισμού να πνίξει το αυτονόητο και τη λογική. Τα 16χρονα παιδιά κατεβαίνουν στους δρόμους γιατί νιώθουν τα αδιέξοδα που θα τους κληροδοτήσει η γενιά των γονιών τους, αντιλαμβάνονται πόσο δύσκολο θα είναι να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο και γιατί, όταν παίρνουν το σήμα πως όλα επιτρέπονται, μπαίνουν κι αυτά στο μεγάλο πάρτι. Η μεσαία τάξη αγανακτεί γιατί νιώθει τρομακτική ανασφάλεια, παντελή ανικανότητα του κράτους και καταλαβαίνει τι θα ακολουθήσει λόγω κρίσης. Οι αστυνομικοί κοιτάνε στο έδαφος γιατί τα έχουν χαμένα και δεν είναι σίγουροι ποια είναι η δουλειά τους και πώς θα την κάνουν σε αυτό το οργισμένο περιβάλλον. Η κυβέρνηση τα έχει κι αυτή χαμένα και ζει σε μια εικονική πραγματικότητα, αναζητώντας θεωρίες συνωμοσίας ή… ξεκούραστες μονάδες ΜΑΤ.

    Και λες, ότι πάει πολύ καλά, μπράβο ρε Αλέξη, σωστά τα βλέπεις, είσαι αντικειμενικός, έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και είναι κρίμα που κάποιοι κάποτε σε γράφανε Alexis! Προχωρώ στην ανάγνωση του «Σχολίου» του

    Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των περιστάσεων και δεν καταλαβαίνει πως, αν κληθεί να κυβερνήσει κάποια ώρα, δεν θα τη σώσουν τα κεράκια και οι βερμπαλισμοί γιατί ο κόσμος, και ειδικώς οι νέοι, δεν θα έχουν καμία υπομονή μαζί της. Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό είναι δύσκολο να αρθρώσει κανείς μια λογική κουβέντα. Το πάθος των μεν, η οργή των δε πνίγει τη λογική και μας οδηγεί στην λάθος κουβέντα. Είμαστε μια χώρα με διαλυμένο κράτος, διαλυμένες υπηρεσίες ασφαλείας, μέτρια πανεπιστήμια που παράγουν οργή, αλλά όχι γνώση, διαλυμένο σύστημα υγείας και στα πρόθυρα της δημοσιονομικής χρεοκοπίας. Τώρα όμως συζητάμε για το αν έχουμε αστυνομικό κράτος και ξαναγυρνάμε στο 1974 για να ξανακουβεντιάσουμε τα ίδια και τα ίδια. Αυτή η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη. Την εμπιστευθήκαμε γιατί πιστέψαμε ότι είχαμε πιάσει πάτο με τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη σαπίλα είκοσι ετών ΠΑΣΟΚ…

    Εδώ σταματώ, διότι με αναγκάζει να τον γράψω κι εγώ… Alexis και και για τελευταία φορά να το πάρω απόφαση ότι ο άνθρωπος ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΙ ΛΕΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ. Ο Alexis, μας περνάει για βόδια και νομίζει ότι μπορεί να γράφει, τέλος πάντων, αυτά που γράφει. Απλώς νόμιζα ότι καθώς ήταν ξενοσπουδαγμένος, είχε τρόπους, και εν ολίγοις τον εξέφραζε η πολιτική συμπεριφορά του Γιώργου Παπανδρέου, ενός πολιτικού που πολιτεύεται με μετριοπάθεια, που σέβεται τους αντιπάλους, που δεν λειτουργεί με παλαιοκομματικά κριτήρια, που έχει όραμα και σχέδια. Ο Alexis δεν θέλει να τα βλέπει αυτά  όταν γράφει αστόχαστα ότι «η αξιωματική αντιπολίτευση δεν αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα των περιστάσεων και δεν καταλαβαίνει πως, αν κληθεί να κυβερνήσει κάποια ώρα, δεν θα τη σώσουν τα κεράκια…»!

    Πέντε χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία και τον ανίκανο Καραμανλή είναι αρκετά για να δώσει την εξήγησή του γιατί «είμαστε μια χώρα με διαλυμένο κράτος…». Όμως, πάει σε βάθος χρόνου και δεν σκέφτεται ότι κι εγώ αν πάω σε βάθος χρόνου θα φτάσω στα έργα και τις ημέρες του ιδρυτή της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας και πάει λέγοντας; Θα μιλήσω για το κράτος της βίας και της νοθείας, για το παρακράτος που εξακολουθεί να δολοφονεί, κ.λπ.

    Αλλά ο Alexis, το ξεκαθαρίζει ότι «εμπιστεύθηκε» αυτή την κυβέρνηση του Καραμανλή,  γιατί «πιστέψαμε ότι είχαμε πιάσει πάτο με τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη σαπίλα είκοσι ετών ΠΑΣΟΚ…»! Εμπιστεύθηκε τον Καραμανλή  που χρησιμοποίησε κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να καταλάβει την εξουσία; Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για να πείσω τον Mr Alexis. Το μόνο που θα πω είναι κάτι που είχα διαβάσει στον Ροΐδη. Ότι είναι γνωστή η έκπληξη του μολιερικού εκείνου ήρωα όταν έμαθε πως επί τριάντα χρόνια χρησιμοποιούσε τον πεζό λόγο, χωρίς να το ξέρει!

    Αλλά λέω να συνεχίσω… ροϊδιστί:  Εν ενί λόγω ο κόσμος του γράφοντος, βαρυνθείς ν’ αποδεικνύει ότι δύο και δύο κάμνουν τέσσαρα, απεφάσισε ν’ αποδείξη ότι το άθροισμα αποτελεί πέντε, ήτοι μίαν σωστήν τύφλαν εις το πρόσωπον του ορθού λόγου και της αριθμητικής…

    Βρε ουστ!

    [Βρε, Mr Alexis, μήπως ζεις ακόμη στο Αμέρικα και δεν το έχεις καταλάβει; Άβυσσος η ψυχή τουανθρώπου…]

     
    4 Σχόλια

    Posted by στο Δεκέμβριος 10, 2008 in Παπαχελάς Αλέξης