RSS

Category Archives: Νέο Μουσείο Ακρόπολης

Οι νεοδεξιοί του Καραμανλή και ο… εκσυγχρονιστής Σαμαράς, απέδειξαν, πως, τι ο χρόνος κι αν περνά, δεν αλλάζει η Δεξιά!…

  • ΜΑΣΚΑΡΕΜΕΝΗ ΘΕΟΣΕΒΕΙΑ, ΟΛΟΦΑΝΕΡΗ ΔΟΥΛΙΚΟΤΗΤΑ !…

  • Το επεισόδιο με το πετσόκομμα της ολιγόλεπτης ψηφιακής ταινίας του Κώστα Γαβρά στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης, είναι, δυστυχώς, γεγονός με πολύ ευρύτερες διαστάσεις και σηματοδοτήσεις, απ΄ ό, τι, σε πρώτη φάση, φάνηκε. Καταρχήν στραπατσάρει, για δεύτερη φορά, τον… εκσυγχρονιστή δεξιό κύριο Σαμαρά, (η πρώτη ήταν η αλλαγή του χαιρετισμού του στην ιστοσελίδα του Μουσείου, προκειμένου να «στριμώξει» το θείο Καραμανλή, στους εμπνευστές του έργου…), καθώς δείχνει, πως τα περί αλλαγών των εμποτισμένων δεξιών, μόνο στα επικοινωνιακά παιχνίδια, παίζουν, ενώ στην ουσία και στο βάθος, τα «πάντα μαύρα παραμένουν»!…
  • Το πιο σημαντικό, όμως, ζήτημα, που ανακύπτει, μ΄ αυτή την αψυχολόγητη λογοκρισία, είναι το γεγονός, πως σ΄ ένα κατεξοχήν ιστορικό χώρο και φορέα, πετσοκόβεται η ίδια η ιστορία! Αλήθεια σε τι επίπεδα να καταρρέει η αξιοπιστία της όλης προσπάθειας, με τέτοιου είδους ενέργειες;
  • Ως τρίτο, θέμα, προκύπτει το φαινόμενο του φόβου και της αγωνίας των σημερινών κυβερνώντων, να μη κατηγορηθούν για ξεστράτισμα από τα ιερά και όσια, από τα διαχρονικά ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, ιδωμένα όμως όπως η καθεστηκυία τάξη τα διαμόρφωσε, παραποιώντας και διαστρεβλώνοντας αυτό καθεαυτό το πραγματικό περιεχόμενο και του ελληνικού και του χριστιανικού ιδεώδους.
  • Είναι, ενδεικτικό, πως το φιλμ του Γαβρά, λογοκρίθηκε, καθ΄ υπόδειξη, «κύκλων της Εκκλησίας», δηλαδή παρασκηνιακών και σκοτεινών παραγόντων και «θεματοφυλάκων»…
  • Κανείς, σώφρων, άνθρωπος δεν συνδέει την ιστορικά αποδεδειγμένη, (με στοιχεία, που και σήμερα διασώζονται), επιδρομή «φανατικών χριστιανών», συμπεριλαμβανομένων και ρασοφόρων, στα γλυπτά του Παρθενώνα, στο όνομα του εξοστρακισμού των ειδωλολατρικών συμβόλων της αρχαιότητας, με το γνήσιο πνεύμα του χριστιανισμού και το ουσιαστικό περιεχόμενο και μήνυμά του. Προς τι λοιπόν, η λογοκρισία;
  • Ποιος είπε, πως κάθε παρεκτροπή και κάθε ηλιθιότητα, που έλαβε χώρα ανά τους αιώνες, από διάφορους τσαρλατάνους, που έδρασαν στο όνομα του Χριστού, χρεώνουν και αμαυρώνουν, κατευθείαν και αβασάνιστα, το έργο και τη διδασκαλία του; Είναι ξεκάθαρο, πως η απαράδεκτη ενέργεια, είναι, πέρα για πέρα, έκφραση της δουλικότητας ΚΑΙ της νεοδημοκρατίας, απέναντι σε «κάποιους κύκλους» κι όχι πράξη, που πηγάζει από τις, τάχα, θρησκευτικές ευαισθησίες των φορέων της. Δυστυχώς, μέσα στην ρηχότητά τους και την μασκαρεμένη θεοσέβειά τους, οι νεοδεξιοί του Καραμανλή και ο… εκσυγχρονιστής Σαμαράς, απέδειξαν, πως, τι ο χρόνος κι αν περνά, δεν αλλάζει η Δεξιά !…

ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ

 

«Έκλεισα την τηλεόραση για να μην νιώθω ταπεινωμένος…»

Μια συναισθηματική [όσο και πικρή] προσέγγιση από το ενδιαφέρον ιστολόγιο Sankaravaki:

Ο πόνος του αναντίστοιχου.

Μεγάλοι ηθοποιοί του κινηματογράφου απο πολλές χώρες απήγγειλαν αποσπάσματα απο αρχαίες τραγωδίες στο πρωτότυπο. Η Φιλαρμονική ορχήστρα του Βερολίνου με διευθυντή τον ΒΡΕΤΑΝΟ Sir Simon Rattle περίμενε τους υψηλούς καλεσμένους στο Ηρώδειο με ένα πρόγραμμα με έργα Beethoven και Gluck εμπνευσμένα απο την Αρχαία Ελλάδα. Αρχηγοί μεγάλων χωρών επικεφαλής μεγάλων διεθνών οργανισμών, κορυφαίοι άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών απο όλες τις ηπείρους, έδιναν συγχαρητήρια στην οικοδέσποινα. Το όνειρό της είχε εκπληρωθεί. Στα υπέροχα μάτια της Μελίνας έβλεπες τις επερχόμενες γενιές να γεμίζουν το μουσείο και τη μεγάλη της χαρά όπως φανταζόταν το πληγωμένο μνημείο να δεχόταν ξανά τα ξενιτεμένα μέλη του που ο Έλγιν έκλεψε. Κι ύστερα ξύπνησα. Το αναντίστοιχο πονάει πολύ. Έκλεισα την τηλεόραση για να μην νιώθω πιο ταπεινωμένος. Έβαλα να ακούσω Bach.

 
 

Εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης: Μια θλίψη!

  • Αραία-αραία, καμιά σαρανταρέα! Έτσι λέγαμε παλιότερα για τις συγκεντρώσεις των πολιτικών αντιπάλων ή είναι σαν διασκορπισμένη διαδήλωση, επί το νεότερον. Δεν ήθελα να είμαι πικρός για τη σημερινή αυτή εκδήλωση, που θα έπρεπε να είναι ένα πανηγύρι χαράς, ευτυχίας, ανάστασης της ελπίδας για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα. Πίστευα ότι κάποιος θα βρεθεί να τους δώσει ιδέες που αποτύπωναν την ενότητα του ελληνισμού, των πολιτικών δυνάμεων, του λαού. Αλλά, δυστυχώς, αυτοί οι άνθρωποι διαπνέονται από έναν γελοίο επαρχιωτισμό και πίστεψαν, δηλαδή πίστεψε ο αρχηγός της σημερινής Δεξιάς, ο Καραμανλής, ότι ήρθε η ώρα να «καθαρίσει» τις αμαρτίες και τα ανομήματα των τελευταίων πέντε χρόνων. Παρακολουθώ τον καθηγητή Παντερμαλή να ξεναγεί τους επισήμους και ο σκηνοθέτης είχε την ιδέα να δείχνει πλάνα συνόλου, δίνοντας μας έτσι την ευκαιρία να δούμε ότι καμιά πενηνταριά άνθρωποι παρακολουθούν την ξενάγηση του διευθυντή του Μουσείου. Δεν θα ξαναγράψω γα την αθλιότητα της [άσχετης] Νατάσας που εξακολουθεί να «προηγείται» του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αν αφαιρέσει κανείς την Μπακογιάννη, τον Παυλόπουλο και τα άλλα μέλη της κυβέρνησης, τότε πόσοι μένουν από τους δεκάδες ξένους που αναγγέλθηκε ότι θα είναι παρόντες; Πρόεδροι, πρωθυπουργοί, υπουργοί κ.ά. Και να ήσαν, φαίνεται ότι ο σκηνοθέτης είναι «φαν» της Νατάσας και μας την έδειξε άπειρες φορές [μήπως είναι ο γνωστός Μυλωνάς;] – ίσως να της είπε ότι για να φαίνεται καλύτερα να προηγείται του Προέδρου της Δημοκρατίας!
  • Δεν είναι τα εγκαίνια που θα άξιζαν στο Μουσείο της Ακρόπολης. Δεν θέλω να είμαι μίζερος, αλλά αν «αφαιρέσω»  την εξαιρετική ξενάγηση του καθηγητή Παντερμαλή [όχι και την παρουσίαση των ανθρώπων που ανέλαβαν την τηλεοπτική παρουσίαση: ο Κωστάλας σαν να βαριέται, η Χούκλη και η Μυτηλιναίου… αδέσποτες], η όλη εκδήλωση δείχνει ξεκάθαρα ότι η Νέα Δημοκρατία είναι «ελάχιστη» στην ανάληψη ευθυνών όπως αυτή. Βρισκόταν εκεί ο αρχιτέκτονας Τσουμί και όση ώρα παρακολούθησα δεν άκουσα από τους εντεταλμένους εκφωνητές να πουν δυο κουβέντες. Τον δε Γιώργο Παπανδρέου τον έδειξαν μια φορά στην πλάτη κι ένα άλλο πλανάκι… Πού ήταν η Παπαρήγα, πού ήταν ο Τσίπρας, πού ήταν ο Καρατζαφέρης, πού ησαν οι πάλαι ποτέ υπουργοί Πολιτισμού Λιάπης, Τατούλης, Βουλγαράκης, Βενιζέλος, Μπένος… Δεν με απασχολούν τα διάφορα παραλειπόμενα της κάθε περίπτωσης. Αυτό που μας έδειξε σήμερα ο Καραμανλής και η Νέα Δημοκρατία ήταν ο επαρχιωτισμός τους…
  • Αυτή η εκδήλωση ήταν προς τιμήν της Νατάσας και ο σκηνοθέτης φρόντισε να μας κάνει να το καταλάβουμε… δικτατορία της Νατάσας. Μας θύμισε την Δέσποινα… Τι περίεργος συνειρμός;
  • Αυτή η εκδήλωση των εγκαινίων ήταν… ντροπή!
  • Θα επανέλθω πιο ήρεμος…
 

Αυτό είναι αίσχος: η νηπιαγωγός Νατάσα προηγείται του Προέδρου της Δημοκρατίας!

  • Δεν αντέχω όσο βλέπω την εκδήλωση των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Η νηπιαγωγός που έγινε γιατρός [έλεος!] σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης προηγείται του Προέδρου της Δημοκρατίας. Καλά, τόσο μαλάκες είναι όλοι εκεί γύρω που δεν της είπε κάποιος ότι δεν μπορεί να προηγείται του ΠΡΟΕΔΡΟΥ; Αλλά η γελοιότητα του πολιτισμού της Δεξιάς δεν έχει όρια. Κι αν καταλάβαιναν λίγο θα έπρεπε να ντρέπονται οι κάφροι…

 

Εθνική ομοψυχία γύρω από την υπόθεση των Μαρμάρων


«Αυτός ο οικουμενικός συμβολισμός της δύναμης του Ελληνισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, της δύναμης του πολιτισμού μας, θα έπρεπε να αποτυπώνεται αυτές τις μέρες σε μια εθνική ομοψυχία γύρω από την υπόθεση των Μαρμάρων, και στη μεγάλη χαρά που σίγουρα έχει όλος ο Ελληνικός λαός για τα εγκαίνια αυτού του Μουσείου.»

 

To Νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι έργο της ΜΕΛΙΝΑΣ!

Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης εγκαινιάζεται σήμερα το βράδυ.

Από μέρες τώρα η κρατική προπαγάνδα της αποχωρούσας κυβέρνησης, με τη συνδρομή της φασίζουσας ΕΡΤ (της ίδιας εκείνης ΕΡΤ, της οποίας κάποτε η Μελίνα αρνήθηκε να πληρώσει τα ανταποδοτικά τέλη ακριβώς επειδή αποτελούσε εργαλείο αισχρής προπαγάνδας) προσπαθούν να μας πείσουν ότι το Μουσείο ήταν σύλληψη του γέρου Καραμανλή και υλοποιείται από τον ανηψιό Καραμανλή. Αλλαξαν ακόμη και το μήνυμα του ίδιου τους του Υπουργού Πολιτισμού για να θαφτεί το όνομα της αξέχαστης Ελληνίδας.

Αποσιωπάται ότι η ΝΔ του Καραμανλή, όσο ήταν στην αντιπολίτευση, πολέμησε το ΝΜΑ με μηνύσεις και με κατασυκοφάντηση της Μελίνας, του Ζυλ και των συνεργατών τους. Οι Καραμανλήδες και οι Τατούληδες είχαν λυσσάξει και έπνεαν μένεα κατά του Μουσείου. Δυστυχώς, αυτοί οι άνθρωποι τυχαίνει σήμερα να το εγκαινιάζουν!

Αποσιωπάται ότι ιδέες για το Μουσείο υπήρχαν ΑΛΛΑ ήταν η Μελίνα που πάτησε πόδι και είπε: «το Μουσείο θα γίνει εδώ«, ήταν η Μελίνα που ξεκίνησε τον αγώνα να διεκδικηθούν τα μάρμαρα (1982), ήταν η Μελίνα που ξεκίνησε το διαγωνισμό (1989).

ΜΗΝ ΜΕΝΕΙΣ ΑΠΑΘΗΣ! Η ιστορία δεν επιδέχεται πλαστογραφήσεις! ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΔΩ! ΑΝΑΡΤΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΜΕΛΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ!

Σημείωση: ειδικά για σήμερα το http://aratepylas.blogspot.com/ αλλάζει lay-out και θα έχει όλη τη μέρα αναρτημένη τη φωτό της Μελίνας…

 

I want my Marbles back!

Dear Sir/Madam,
«You must understand what the Parthenon Marbles mean to us. They are our pride. They are our sacrifices. They are our noblest symbol of excellence. They are a tribute to the democratic philosophy. They are our aspirations and our name . They are the essence of Greekness». Melina Mercouri, speech in Oxford Union, 1986.

The ancient sculptures of Parthenon, which today are exposed in London’s British Museum, consist an important part of the Athens Parthenon; a major and symbolic landmark of the Western civilization. Moreover, some of the sculptures themselves are essential not only for the external appearance, but also for the static suffiency of the ancient building, according to recent restoration works on the Acropolis.

Since the decade of 1980s, when the then Greek Minister of Culture Melina Mercouri had demonstrated the demand for the repatriation of the marbles, the various administrations of the British Museum continue to deny any proposal for dialogue on this matter. Nevertheless, there are specific arguments which enpower the support for the restoration of the Parthenon Marbles back in Greece:
first, because in Greece the sculptures will be exposed near the Parthenon facing the Acropolis and therefore giving to the visitor the opportunity to have a more concrete idea of the whole ancient monument,
second, because the Parthenon Marbles consist an integral part of the monument-landmark of the Greek classical civilization. The repatriation of the marbles would support the idea of Parthenon’s complete design and its architecture will be restored,
third, because the New Acropolis Museum is now complete – and therefore the Parthenon Marbles could be exposed and presented there, with equal and even bigger safety than in the British Museum.

During the ages of Lord Elgin, Britain was a world imperial power and Greece just a part of the then Ottoman Empire. Today, 200 years later, the two countries are two developed democratic European Union members, having co-operation in most fields. There has been a big change since then. In the name of Justice and Morality, in the name of appreciation for the world cultural heritage, we call the British government and the administration of the British Museum to work towards the restoration of the Parthenon Marbles. Such an action would, indeed, honour the name and history of the United Kingdom

Sincerely,

Nikos Lagadinos, https://diktyon.wordpress.com

 

ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ. Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

  • melinaΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

  • Το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης δεν είναι απλώς ένα ειδικό οικοδομικό έργο. Η κατασκευή συνδέεται άμεσα με το θέμα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα και με τη στρατηγική που χαράχθηκε και εφαρμόζεται για το θέμα αυτό από τη Μελίνα Μερκούρη ως Υπουργό Πολιτισμού. Το θέμα τέθηκε από την ίδια για πρώτη φορά στην Διάσκεψη της UNESCO στο Μεξικό το 1982. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. συνειδητοποίησε την σχέση των δύο ζητημάτων (Μουσείο και διεκδίκηση γλυπτών) πολύ αργά, μόλις το καλοκαίρι του 2007 όταν ο Πρωθυπουργός σε δηλώσεις του μετά το πέρας επίσκεψής του στο Νέο Μουσείο, συνέδεσε τα δύο θέματα.

Α’ Φάση

  • Η συζήτηση για την ίδρυση του Μουσείου είχε ξεκινήσει από το 1977 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος είχε προκρίνει και την συγκεκριμένη θέση, το δημόσιο κτήμα Μακρυγιάννη.  Οι άλλες υποψήφιες θέσεις ήταν η θέση όπου βρίσκεται το εστιατόριο Διόνυσος και η θέση της Κοίλης. Όμως η προσπάθεια για την ανέγερση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως στην θέση Μακρυγιάννη, ξεκίνησε κατ’ ουσίαν από την Μελίνα Μερκούρη το 1989, και μπήκε στην τελική ευθεία 10 χρόνια μετά. Η Μελίνα ήταν αυτή που ενεργοποίησε την όλη συζήτηση και της προσέδωσε δυναμική από το 1982. Στην δεκαετία του 1980 έγιναν οι πρώτες ανασκαφικές τομές στο οικόπεδο Μακρυγιάννη και διενεργήθηκε πανελλήνιος αρχιτεκτονικός διαγωνισμός ο οποίος απέβη άγονος.

Β’ Φάση

  • Το 1994-95 διενεργήθηκε από το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη ο πρώτος Διεθνής Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός, ο οποίος αφορούσε στο κτήριο αλλά και στην επιλογή της θέσης ανάμεσα στις τρεις που αναφέρθηκαν. Το πρώτο βραβείο απενεμήθη στη μελέτη των ιταλών αρχιτεκτόνων Nicolleti – Passarelli, οι οποίοι πρότειναν και την θέση Μακρυγιάννη. Ακολούθησε η συστηματική ανασκαφική έρευνα του οικοπέδου Μακρυγιάννη η οποία απέδωσε πολύ πυκνά και πολύ σημαντικά αρχαία ερείπια. Συγκεκριμένα μία γειτονιά των Αθηνών της ύστερης αρχαιότητας και των πρώτων παλαιοχριστιανικών αιώνων, η οποία πουθενά αλλού στην πόλη δεν είχε διατηρηθεί.
  • Το 1999 το Υπουργείο Πολιτισμού (υπουργός Ελ. Παπαζώη)  αποφάσισε τη μη εφαρμογή της μελέτης των Nicolleti – Passarelli λόγω των αρχαιοτήτων που αποκαλύφθηκαν.  Τον Ιούνιο 1999 συγκροτήθηκε με υπουργική απόφαση ειδική επιστημονική επιτροπή προκειμένου να γνωμοδοτήσει στην υπουργό κατά πόσον ήταν δυνατή η κατασκευή του Μουσείου στον συγκεκριμένο χώρο. Η επιτροπή εισηγήθηκε τη δυνατότητα συνύπαρξης των αρχαιοτήτων με το κτήριο του Μουσείου. Η εισήγηση της επιτροπής συζητήθηκε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (Οκτώβριος 1999) το οποίο ομοφώνως και την απεδέχθη.

Γ’ Φάση

Από τότε χρηματοδοτήθηκαν οι εξής ενέργειες:

  1. Η ολοκλήρωση της εκτεταμένης ανασκαφής (περίπου 5 στρέμματα) και η απόλυτη προστασία των αρχαιοτήτων οι οποίες αποκαλύφθηκαν.
  2. Αναδιοργάνωση του ΟΑΝΜΑ, τοποθετείται πρόεδρος ο καθ. και πρώην βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Δ. Παντερμαλής (υπουργός Θ. Πάγκαλος).
  3. Η διοργάνωση και διεξαγωγή του Διεθνούς Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού (υπουργός Θ. Πάγκαλος, Απρίλιος – Νοέμβριος 2000).
  4. Ολοκλήρωση του διαγωνισμού, ορισμός διεθνούς κριτικής επιτροπής, απόδοση του πρώτου βραβείου στην πρόταση Tschumi – Φωτιάδη (υπουργός Ε. Βενιζέλος, Νοέμβριος 2000- Μάρτιος 2004).  Ολοκλήρωση της προμελέτης και της μελέτης από την ομάδα Tschumi – Φωτιάδη.  Η συνολική μελέτη εφαρμογής, καθώς και η μελέτη κατάχωσης των υποκειμένων αρχαιοτήτων εγκρίθηκαν από το ΥΠ.ΠΟ. τον Ιούνιο του 2003, ενώ με σχετική νομοθετική πράξη (Νοέμβριος 2003) επικυρώθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και η έκδοση αδείας για την ανέγερση του κτηρίου.
  5. Η πραγματοποίηση των εργασιών υποθεμελίωσης από ανάδοχο που επελέγη με σχετικό διαγωνισμό.
  6. Η μελέτη και επεξεργασία του Μουσειολογικού και Εκθεσιακού Προγράμματος σε συνδυασμό με την αρχιτεκτονική μελέτη.
  7. Η κήρυξη και ολοκλήρωση (μαζί με τις κατεδαφίσεις) όλων των αναγκαίων απαλλοτριώσεων γειτονικών πολυκατοικιών και οικιών ώστε να δημιουργηθεί ο αναγκαίος για το Μουσείο ζωτικός χώρος.
  8. Η οργάνωση -πραγματοποίηση και ολοκλήρωση του Διαγωνισμού για την ανάδειξη του αναδόχου κατασκευής του έργου (η σύμβαση υπεγράφη το Νοέμβριο του 2005 από τον Υφυπουργό Πολιτισμού κ. Π. Τατούλη).

Δικαστικά προβλήματα – Χρηματοδότηση

  • Σε πρώτη φάση το έργο χρηματοδοτήθηκε από τους εθνικούς πόρους του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, αφ’ ενός μεν γιατί εκκρεμούσε η ολοκλήρωση της μελέτης και της ανασκαφής, αφ’ ετέρου δε διότι τόσο η κήρυξη και η ολοκλήρωση των μεγάλων απαλλοτριώσεων, όσο και η χωροθέτηση του Μουσείου, σε σχέση με τα αρχαιολογικά ευρήματα, είχαν προκαλέσει μεγάλο αριθμό δικών, όχι μόνον στο ΣτΕ, αλλά και στα ποινικά δικαστήρια (το σύνολο των μηνύσεων ξεπέρασε τις εκατό. Για όλες τις υποθέσεις εκδόθηκαν απαλλακτικά βουλεύματα). Πρωταγωνιστικό ρόλο στο σκέλος των ποινικών διώξεων έπαιξε ο πρώην Υφυπουργός Πολιτισμού  Π. Τατούλης, μετά από μηνυτήρια αναφορά του οποίου, ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά του τότε και τώρα Προέδρου του ΟΑΝΜΑ, των τότε μελών του Δ.Σ. του Οργανισμού, κατά των μελών της Επιτροπής του Διεθνούς Αρχιτεκτονικού Διαγωνισμού, των μελών του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και στελεχών του ΥΠ.ΠΟ.
  • Εξαιτίας των ανωτέρω, είχε κριθεί ότι οι ροές χρηματοδότησης έπρεπε να ελέγχονται αποκλειστικά από το Ελληνικό Δημόσιο. Παράλληλα όμως είχαν διαμορφωθεί όλες οι προϋποθέσεις και στο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, ώστε με ωριμότητα και χωρίς εκκρεμότητες ως προς τις μελέτες, τις απαλλοτριώσεις και τη χωροθέτηση, να προχωρήσει η ένταξη και χρηματοδότηση της ολοκλήρωσης του έργου στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Πολιτισμός». Μετά την επίλυση όλων των σχετικών θεμάτων, το Σεπτέμβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμφώνησε να χρηματοδοτήσει το έργο εντάσσοντάς το στο Γ΄ ΚΠΣ.
  • Με αυτή την διαδικασία ξεπεράσθηκαν τα χιλιάδες τεχνητά εμπόδια, που σε μεγάλο βαθμό οφείλονταν και στην τακτική της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, και εξασφαλίσθηκε η χρηματοδότηση του έργου την οποία χρησιμοποιεί η σημερινή κυβέρνηση. Όταν, τον Νοέμβριο 2005 ο κ. Τατούλης ως Υπουργός πλέον αναγκάσθηκε να καταθέσει στην ειδική ανακρίτρια, η οποία χειριζόταν το θέμα της μηνυτήριας αναφοράς του (Αρειος Πάγος 2002), στην ουσία αναίρεσε την αρχική του αναφορά, ομολογώντας ότι ως βουλευτής αντιπολίτευσης ήταν παραπληροφορημένος και ότι καμία καταστροφή αρχαιοτήτων δεν έχει συμβεί.
 

Η Δεξιά νομίζει ότι μπορεί να γράψει την ιστορία όπως αυτή γουστάρει!

ΟΙ ΑΙΩΝΙΟΙ ΔΕΞΙΟΙ ΡΕΖΙΛΗΔΕΣ !

Υποχρέωσαν τον Σαμαρά ν΄ αλλάξει το μήνυμά του για το Μουσείο!…

Πρόκειται για την απο-κρουστικότερη έκδοση της ελληνικής φυλής, για τους πιο ρεζίληδες ανθρώπους, που με την ύπαρξή τους και – κυρίως – τη δράση τους ντροπιάζουν τη χώρα και το έθνος.
Δεν χάνουν ευκαιρία, που να μη προβάλουν, με τις πράξεις τους, την ελεεινή φύση τους, το απύθμενο θράσος τους, την εμετική νοοτροπία τους…

Για να παρεισδύσουν από το παράθυρο, οι, αιώνια, δεξιοί αγύρτες, σ΄ ένα ακόμα εθνικό επίτευγμα, από το οποίο ήταν απόντες, πλημμύρισαν την ειδησεογραφική πιάτσα με την προπαγάνδα τους, παρουσιάζοντας το νέο Μουσείο της Ακρόπολης ν΄ αποτελεί, τάχα, απόφαση του Καραμανλή του γέρου…
Ταυτόχρονα, μόλις χθες, έβαλαν τον Σαμαρά και άλλαξε τον χαιρετισμό του, στην ιστοσελίδα του νέου Μουσείο της Ακρόπολης, μόνο και μόνο για να βάλουν τη «βρωμερή ουρά τους» και σ΄ αυτό το μεγάλο έργο του ΠΑΣΟΚ και της μεγάλης Μελίνας.
Ιδού τι περιείχε, στην πρώτη ενότητά του, το μήνυμα του Υπουργού Πολιτισμού, μέχρι χθες :

«…Σας καλωσορίζουμε στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης. 188 χρόνια από την επίσημη ανακήρυξη της Ελληνικής Ανεξαρτησίας και 27 χρόνια από τη μεγάλη πρωτοβουλία της αξέχαστης Μελίνας Μερκούρη, ένα χρέος εκπληρώνεται κι ένα όνειρο πραγματοποιείται.* Το χρέος ενός ολόκληρου Έθνους απέναντι στην κληρονομιά του.* Και τ’ όνειρο της Μελίνας, που έγινε πλέον όνειρο όλων των Ελλήνων. Το Μουσείο της Ακρόπολης!Το υπέρτατο μνημείο του Αρχαίου Κλασικού Πολιτισμού αποκτά το δικό του Μουσείο – επιτέλους!…».

Να πως υποχρεώθηκε να το αλλάξει, μετά την παρέμβαση της δεξιάς αγυρτείας :

«…Σας καλωσορίζουμε στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης.188 χρόνια από την επίσημη ανακήρυξη της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, 33 χρόνια από τη διορατική απόφαση του Κωνσταντίνου Καραμανλή για την ανάγκη ανέγερσης του νέου Μουσείου στο σημερινό του χώρο και 27 χρόνια από την πρωτοβουλία της αξέχαστης Μελίνας Μερκούρη, ένα χρέος εκπληρώνεται κι ένα όνειρο πραγματοποιείται. *Το χρέος ενός ολόκληρου Έθνους απέναντι στην κληρονομιά του. Το Μουσείο της Ακρόπολης! Το υπέρτατο μνημείο του Αρχαίου Κλασικού Πολιτισμού αποκτά το δικό του Μουσείο – επιτέλους!…».

Οι ρεζίληδες ! Δεν λογαριάζουν τίποτα, δεν υπολογίζουν κανένα. Οι άχρηστοι και οι απόντες, χώνουν τη βρωμερή μούρη τους παντού κι ας απουσίαζαν από παντού !…

 

Αυτό θα έκανε και η Μελίνα μας!

Προσυπογράφω με χέρια και με πόδια όσα λένε παρακάτω οι ΛΟΓΟΠΛΟΚΙΕΣ:

ΤΙ ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΚΩΛΟ-ΑΓΓΛΟΥΣ !…

Σε λίγες ημέρες θα γίνουν τα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, είκοσι χρόνια, μετά τον διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την κατασκευή του, που έκανε, το 1989, η Μελίνα Μερκούρη.
Κι όμως, η ιδέα της δημιουργίας αυτού του μεγάλου έργου προέκυψε, για να επιβοηθηθεί η επιστροφή στην Ελλάδα των Μαρμάρων του Παρθενώνα, τα οποία σύλησε και απέσπασε, τον προηγούμενο αιώνα, ο άγγλος λόρδος Έλγιν και βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Δυστυχώς η άσβεστη επιθυμία του ελληνικού λαού, για την επιστροφή των μαρμάρινων μνημείων στο χώρο τους, που τόσο χαρακτηριστικά εξέφρασε η «τελευταία ελληνίδα θεά», η μεγάλη Μελίνα, δεν θα ικανοποιηθεί και το νέο Μουσείο θ΄ ανοίξει τις πύλες του, χωρίς να έχει στις προθήκες του τα κλεμμένα Μάρμαρα.

Τόσες δεκαετίες, τόσες προσπάθειες και τόσοι αγώνες, δεν κατάφεραν να λυγίσουν το διεστραμμένο πείσμα των αρμόδιων κωλο-άγγλων, που συνεχίζουν 200 και πάνω, χρόνια μετά, να φέρονται και να πράττουν σαν τον σιχαμένο, λωποδύτη, πρόγονό τους, που ερχόμενος για πρέσβης στην υποδουλωμένη, τότε, Ελλάδα, βρήκε την ευκαιρία να πλιατσικολογήσει επί των αιώνιων ελληνικών μνημείων.

Πριν λίγες ημέρες, μια χαμένη κυράτσω, βγήκε στο Λονδίνο και μετέφερε την πρόταση της φάρας, που διοικεί το βρετανικό Μουσείο, πως

«…θα ήταν διατεθειμένοι να δανείσουν τα Μάρμαρα για τρεις μήνες, αν η ελληνική κυβέρνηση αναγνώριζε ότι ανήκουν στο Βρετανικό Μουσείο και φρόντιζε για την ασφαλή μεταφορά τους…».
Ο τωρινός υπουργός Πολιτισμού Αντ. Σαμαράς, απέρριψε την πρόταση, επειδή
«… η αποδοχή της θα ισοδυναμούσε με τη νομιμοποίηση της υφαρπαγής των Γλυπτών και τον τεμαχισμό του Μνημείου, πριν από 207 χρόνια…».

  • Ίσως, από μια οπτική γωνία, να μην έπρεπε να αντιμετωπίσουμε, έτσι, αυτή τη σιχαμερή πρόταση των άγγλων–κλεπτών των Μαρμάρων μας. Να πούμε ότι συμφωνούμε, να τους βάλουμε όσες υπογραφές ήθελαν, να πάρουμε τα μνημεία και να τα φέρουμε στο Μουσείο της Ακρόπολης και μετά από τρεις μήνες, να τους επιστρέψουμε τα… αρχίδια μας! Κι άστους τους βρωμιάρηδες λορδομένους και μη, να φωνάζουν, να καταγγέλλουν, να κάνουν προσφυγές, να κάνουν δίκες, να…να …να… να…

Αυτό θάκανε και η Μελίνα μας, αν ζούσε σήμερα κι αντιμετώπιζε αυτή την απαράδεκτη και εξοργιστική κατάσταση, σε απόλυτη εναρμόνιση με τη βούληση ΟΛΩΝ, των, απανταχού της γης, ΕΛΛΗΝΩΝ και των φιλελλήνων !…