RSS

Category Archives: Ιδεολογία

ΠΟΙΟΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ;;;

Ακούστηκε πολύ τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ότι έχουμε το τέλος των ιδεολογιών και όλοι όσοι δεν είχαν ποτέ σχέση με το μαρξισμό και την πολιτική σκέψη, βρήκαν την ευκαιρία να πλιατσικολογήσουν σ’ ένα κόσμο που κοιτάει κατάπληκτος τις ραγδαίες αλλαγές που συμβαίνουν γύρω του. Υπάρχει ένα τεράστιο ζήτημα που σχετίζεται με τη διάσταση ιδεολογίας και πολιτικής. Είναι αλήθεια ότι στον αιώνα μας είδαμε να συντρίβονται όνειρα και προσδοκίες, αλλά είδαμε και νιώσαμε την πολιτική πρακτική με το πρόσχημα της ιδεολογίας να οικοδομεί μια κοινωνία υποταγμένη στις επιθυμίες των λογιστών του μεγάλου κεφαλαίου.

Μπορεί, πράγματι, να είχαμε το τέλος των ιδεολογιών, αλλά αυτό έγινε όταν οι ιδεολογίες μπήκαν στην υπηρεσία της πολιτικής και μάλιστα της ανταγωνιστικής κομματικής λογικής. Μετρήθηκαν στην προκρούστεια κλίμακα μιας κοινωνίας που πίστεψε ότι βρήκε απαντήσεις στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου, ενώ ο κομματικός καιροσκοπισμός, πεδικλωμένος και στην ιδιοτέλεια ορισμένων κατ’ επάγγελμα πολιτικών, επιχείρησε να καλυφθεί πίσω από δήθεν κοινωνικές επιδιώξεις. Έχουμε το τέλος των ιδεολογιών, αλλά έχουμε και την απουσία πολιτικών αρχών και ιδεών από τους κομματικούς σχηματισμούς που ευαγγελίζονται «λύσεις» για τα καυτά προβλήματα της κοινωνίας.

Σχεδόν όλοι οι κομματικοί σχηματισμοί σήμερα τοποθετούνται στο λεγόμενο αντιμνημονιακό στρατόπεδο, για να σώσουν τη χώρα, κι έτσι έχουν παραμεριστεί ιδεολογίες  και άλλες πολιτικές αξίες. Όλοι επιζητούν τη σωτηρία της χώρας, αλλά ο καθένας έχει το δικό του τρόπο, και υποτίθεται το δικό του σχέδιο. Πραγματικά χρειάζονται άμεσα πρακτικές λύσεις και ένα όραμα για να ξέρουμε που πατάμε και ποιους δρόμους θα περπατήσουμε.

Οι λύσεις, όποιες κι αν είναι αυτές, δεν γίνεται να είναι αποστεωμένα ιδεολογήματα και σχέδια. Χωρίς ιδεολογικό φορτίο, καμιά λύση δεν είναι ικανή να οδηγήσει στην ευημερία. Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι οδηγούμαστε σε κοινωνίες ολοκληρωτικές. Η ωριμότητα της πολιτικής έχει άμεση συνάφεια με την αναγνώριση των λαθών της. Είναι βέβαιο ότι η πολιτική πρακτική σκότωσε τις ιδεολογίες και οι διάφοροι δημαγωγοί και λαϊκιστές αναλώνονται στο κυνήγι μαγισσών. Όλοι έχουν ένα άλλο σχέδιο, το οποίο όμως κανείς δεν γνωρίζει, αλλά όλοι επιφυλάσσονται να το εφαρμόσουν αφού πρώτα «σκοτώσουν» τους μνημονιακούς!!!!!

Όμως, ποιος δεν είναι αντιμνημονιακός;;; Όλος ο ελληνικός λαός δεν θέλει τα μνημόνια, δεν θέλει την ανεργία, δεν θέλει τη φτώχεια, αλλά θέλει να νιώσει ασφάλεια, να έχει την εργασία του, να μπορεί να εξασφαλίσει τα παιδιά του… Ωστόσο, είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς ποιοι είναι εκείνοι που μπορούν να συμβάλουν και να ποδηγετήσουν για την οικοδόμηση μιας νέας εθνικής συνείδησης που θα είναι ικανή ν’ ανταποκριθεί στις αξιώσεις που διεκδικεί από τον πολίτη η νέα κοσμογονική εποχή μας. Πρέπει να επισημάνω ότι τα τελευταία χρόνια, σε γενικές γραμμές, δεν διαπίστωσα ότι υπήρξαν πολιτικοί που επιδόθηκαν με ακοίμητο ζήλο σε μια συνειδητή και ορθολογική αποτίμηση των αξιών της εθνικής ζωής.

Η περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου ίσως αποτελεί μια εξαίρεση, που όμως αμαυρώθηκε από τις αντιδράσεις φίλων και εχθρών, από τις αντιδράσεις του επιχειρηματικού και εκδοτικού κατεστημένου και φυσικά από τη συντηρητική ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επ’ ουδενί δεν δέχομαι τις αιτιάσεις όλων εκείνων που τον πολέμησαν και ακόμη των πολεμούν. Και τούτες εδώ τις γραμμές αν τις διαβάσουν κάποιοι που τον έχουν στα μαύρα κατάστιχα, θα εκνευριστούν. Είναι όμως αλήθεια ότι ελάχιστοι αντιμετώπισαν με ψυχραιμία την πολιτική στάση του Παπανδρέου. Απλώς βρήκαν την ευκαιρία να τον θεωρήσουν αποδιοπομπαίο τράγο ενός σάπιου πολιτικού συστήματος, κι αφού του τα είχαν φυλαγμένα για διαφόρους λόγους κι επειδή ήταν γιος του Ανδρέα Παπανδρέου.

Δηλαδή, ο Παπανδρέου έφερε τα μνημόνια;;; Ο Παπανδρέου τα έφερε ή η καταστροφική πολιτική της προηγούμενης καραμανλικής πενταετίας και η διεθνής οικονομική κρίση;;; Αλλά, για ιδιοτελείς λόγους το αντιπαρέρχονται αυτό λες και ο Παπανδρέου ήταν μανιακός του δανεισμού. Θα έλεγα ότι γνώριζε τον κίνδυνο για την προσωπική πολιτική του εξέλιξη και προοπτική. Όμως προείχε η προσπάθειά του να κάνει ό,τι ήταν δυνατό για να σωθεί η χώρα. Και φυσικά δεν περιμένουμε να πουν ποτέ την αλήθεια τα επιχειρηματικά και εκδοτικά συμφέροντα, τα οποία συνωμοτικά, σχεδιάζουν την επόμενη μέρα σύμφωνα με τα συμφέροντά τους.

Το αστείο είναι ότι όλοι έχουν λεηλατήσει τον Παπανδρέου και την πολιτική του. Ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το ν’ ακολουθήσουν την πολιτική του. Τα συνθήματα του ΠΑΣΟΚ, την πολιτική πρακτική του ΠΑΣΟΚ έχει αρπάξει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το μόνο που τον διαφοροποιεί είναι ότι θέλει να διώξει όλους τους άλλους και να σκίσει τα μνημόνια!!! Αυτή τη στιγμή τα ποσοστά του έχουν χτυπήσει ταβάνι και δεν πάνε παραπάνω. Ωστόσο, επιμένει κι έφτασε στο σημείο ο Τσίπρας να μιλάει ανενδοίαστα για δημοψήφισμα, που όταν το έλεγε ο Παπανδρέου, έγιναν αυτά που όλοι γνωρίζουμε.

Δείτε και την περίπτωση του Ποταμιού, ενός μορφώματος που όχι μόνον δεν έχει ιδεολογία, αλλά και ο κατά δική του ομολογία ηγέτης και πρόεδρός του είναι χαμένος στο διάστημα, αγνοώντας στοιχειώδεις κανόνες πολιτικής συμπεριφοράς. Και οι άνθρωποι που τον πλαισιώνουν, σ’ ένα μεγάλο ποσοστό, είναι άσχετοι από τα πεπραγμένα της δημιουργίας αυτού του «κόμματος». Νομίζουν ότι είναι κάτι το καινούργιο, ότι θα φέρει τον αέρα μιας αλλαγής στη χώρα, ότι θα διώξουν τους παλιούς για να εγκατασταθούν οι ίδιοι που θεωρούν εαυτούς άσπιλους, αμόλυντους και άφθαρτους!!! Να φανταστείτε ότι ο αρχηγός του πήγε να ψηφίσει έχοντας στην πλάτη του το σακίδιο που θέλει να το κάνει σήμα κατατεθέν. Δηλαδή, δεν ξέρει κανείς πώς να τον αντιμετωπίσει. Είναι κυριολεκτικά απολιτίκ και ο ίδιος αλλά και οι περισσότεροι από τους ακολούθους του.

Την ιδεολογία σας να μας πείτε!!! Εκεί είναι το ζήτημα. Αλλά, ο υποστηριζόμενος από το κατεστημένο των μέσων μαζικής ενημέρωσης αρχηγός του Ποταμιού, οργανώνει το προσωπικό του ημερολόγιο με βλακώδεις φραστικές μπουρμπουλήθρες και φωτογραφικές πόζες λες και κάνουμε καλλιστεία. Η χώρα δεν χρειάζεται καλλιστεία, αλλά καθαρό λόγο, θέσεις, ιδεολογία και όραμα.

 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ… ΑΛΑΤΣΙ, ΦΙΛΕ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ!!!

Μπήκε στις λάσπες με τις γαλότσες του και πόζαρε δίπλα σε… αγελάδα, μιλώντας στο κινητό. Μπορεί να μας πει για ποιο λόγο οργάνωσε αυτό το σκηνικό;;; Μήπως πήγε να εξετάσει τις αγελάδες… ως κτηνίατρος;;; Και, με ποιον μιλούσε εκείνη την ώρα στο κινητό…
Οι καιροσκόποι και οι κάθε λογής λαϊκιστές και τυχοδιώκτες θολώνουν το τοπίο κι ο δυστυχής λαός πεδικλώνεται στα δίχτυα τους και χάνει τον μπούσουλα… Και το παράξενο είναι ότι οι δημοσιογράφοι [που ασκούν διατεταγμένη υπηρεσία] και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τροφοδοτούν τη σύγχυση και συμβάλλουν στην εξαπάτηση του λαού. Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, που φαντασιώνονται αλλαγές και άλλους αέρηδες με την εμφάνιση λόγου χάρη του Σταύρου Θεοδωράκη στο πολιτικό προσκήνιο.
…………………….
Αλλά οι στημένες φωτογραφικές πόζες [κάτω από το γεφύρι της Άρτας, με γαλότσες στο αγελαδοστάσιο, με απλανές βλέμμα και μπλαζέ ύφος, και πάντα μ’ ένα σακίδιο] και οι κοινοτοπίες του «ηγέτη» και «προέδρου» του Ποταμιού, δεν προοιωνίζονται τίποτε απ’ όσα με θολωμένο μυαλό ευαγγελίζεται ο Θεοδωράκης. Σαφώς και η τρικυμία του αντανακλάται στην φρασεολογία του που δεν έχει ειρμό και λογική. Η επίκληση της σωτηρίας της χώρας από το «παλιό» σύστημα [τα κόμματα κ.λπ.] δεν φτάνουν για να δικαιολογήσουν την απήχηση που σημειώνεται στις εν πολλοίς στημένες δημοσκοπήσεις. Διάβασα σήμερα ότι έδωσε συνέντευξη στους Financial Times και είπε γενικώς κοινοτοπίες.
…………………….
Λόγου χάρη, μέσα στις προτεραιότητές του είναι να μειώσει τη φοροδιαφυγή, να φτιάξει ικανή διοίκηση και να δημιουργήσει ευκαιρίες για τους νέους κι επιπλέον ότι η Ελλάδα «χρειάζεται λογικές λύσεις»!!! Και λοιπόν;;; Είπε κανείς ότι χρειάζεται παράλογες λύσεις;;; Το θέμα είναι ποιες είναι αυτές οι «λογικές» λύσεις!!!! Τις έχει το Ποτάμι;; Αν τις έχει, ας τις ανακοινώσει. Όσο για τη φοροδιαφυγή, την δημόσια διοίκηση και την ανεργία, είναι τρία μεγάλα προβλήματα για τα οποία υπάρχουν σχέδια [αποδεκτά ή μη] από όλα τα κόμματα, τα οποία καθημερινά απαξιώνει ο «ηγέτης» του Ποταμιού. Πριν λίγες μέρες σε μια συνέντευξή του είχε πει ότι αυτό που προέχει είναι οι… επενδύσεις!!! Ό,τι του φανεί του λωλοστεφανή…
……………………. 
Η επικοινωνιακή τακτική του βασίζεται σ’ ένα κουβεντολόι καφενείου, με δήθεν πονηρά γελάκια και θεατρινίστικες χειρονομίες, που εξαντλείται σε μια ανώδυνη συνθηματολογία που τροφοδοτεί τον λαϊκισμό. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι η κραυγαλέα ημιμάθεια σε βασικά θέματα της δημόσιας ζωής συναγωνίζεται την αυθάδεια της προβολής.
…………………….
Δημιουργεί μια ψυχολογία -ας πούμε- «αιρετική» απέναντι στην κρατούσα πολιτική κατάσταση, χωρίς θέσεις. Όσο κι αν βαυκαλίζεται ότι έχει θέσεις, η πραγματικότητα βοά. Έχει μάθει την τέχνη της υπεκφυγής. Προφανώς το υπερφίαλο ύφος και η απαξιωτική συμπεριφορά του έχει ως αφετηρία τα νούμερα που του δίνουν κάποιες δημοσκοπικές έρευνες. Ας μας πει πώς θα πατάξει την φοροδιαφυγή, πώς θα περιορίσει την ανεργία, πώς θα φτιάξει ικανή δημόσια διοίκηση, για την οικονομία, ποια είναι η θέση του για το Σκοπιανό, για τις ελληνοτουρκικές διαφορές, για το Κυπριακό, για την παιδεία, για την υγεία… Να πει καθαρά και ξάστερα ΘΕΣΕΙΣ και όχι να κολυμπάει σε λεκτικές μπουρμπουλήθρες.
…………………….
Υπεραμύνεται της Ευρώπης, αλλά κάποιοι έβαλαν τη χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση κι αυτούς τους κάποιους, ο Θεοδωράκης τους χλευάζει. Δεν έχει καταλάβει ότι όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι Ουδείς αναμάρτητος. Κι αυτός μεγάλωσε στην κοινωνία που όλοι ζούμε. Και αυτούς στήριζε με την ψήφο του όλα αυτά τα χρόνια – ή μήπως δεν ψήφιζε;;;; Ποιοι ήσαν πελάτες στο εστιατόριό του;;; Υπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι με τους οποίους ο ίδιος χαριεντίζονταν και φωτογραφιζόταν. Στην ίδια πόλη ζούμε. Είναι κρίμα να μας κοροϊδεύει. Μπορεί να τον έχουν πλαισιώσει νεαρές και νεαροί που ήσαν μονίμως «απολιτίκ» και τώρα πιστεύουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να αρπάξουν τα γκέμια, αλλά χωρίς να ξέρουν για ποιο λόγο!!!
…………………….
Τα ιδεολογικά του ερείσματα είναι ανύπαρκτα και μοναδικό του κίνητρο είναι το αλόγιστο πάθος που περιέχει αλλοπρόσαλλα ψυχικά υλικά που κυριαρχούνται από την αμάθεια. Αλλά η εμπάθεια κατά των «παλιών» εύκολα γλιστράει στην κακοήθεια. Ο πολιτικός αντικομφορμισμός δεν είναι τίποτε άλλο από τυφλή άρνηση, που δεν έχει απολύτως καμιά ιδεολογική αφετηρία, κανένα δημιουργικό κίνητρο και ουσιαστικά κανένα στόχο, εκτός από ένα: την ικανοποίηση ιδιοτελών σκοπών. Δεν είναι βρασμός ψυχής, είναι βρασμός συμφέροντος. Η ιδεολογική ή θεωρητική αντίθεση έχει τη δική της αλήθεια, που για ν’ αντιπαραταχθεί στην άλλη, την «παλιά», την οποία πολεμάει με ασίγαστο πάθος και θέλει ν’ ανατρέψει, πρέπει να μπορεί η ίδια να σταθεί στα δυο της πόδια. Αυτή η διαλεκτική, φίλε Θεοδωράκη, σημαίνει πολιτικό βίο, πολιτική ζύμωση, πολιτικό πολιτισμό στη γνήσια σημασία του όρου.
…………………….
Το ΠΟΤΑΜΙ είναι μια επικίνδυνη αυταπάτη διότι ανακόπτει άλλες πραγματικά ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες, οι οποίες ενδεχομένως ν’ ανοίξουν δημιουργικούς δρόμους, που να έχουν την δημιουργικότητα και την επινοητικότητα της αντίθεσης. Διότι είναι απλό ν’ αναρωτηθεί κανείς εάν νοείται αντίθεση χωρίς ένα υπόβαθρο θέσεων;; Και νοείται θέση, χωρίς την τεκμηρίωση της δικής της αλήθειας;;; Στην αντίθετη περίπτωση, το ήθος του πολιτικού αντικομφορμισμού του είναι ήθος πετροπολέμου. Έχει πιάσει ένα πόστο, μαζεύει από το δρόμο χαλίκια κι από εκεί πετροβολάει.
 

Ε, ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ, ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΣΑΙ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ!!!

hegel-y-u-no-make-sense (2)

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, να συζητήσουμε, να βάλουμε κάτω τις θέσεις μας και να προσφέρουμε κι εμείς στον εθνικό διάλογο για να μπορέσει αυτή η χώρα να γνωρίσει καλύτερες μέρες. Αλλά δεν πρόκειται να γνωρίσει όταν κυκλοφορούν στο πολιτικό παζάρι μπεχλιβάνηδες και κρυπτοήρωες που ένιωσαν ότι το κλίμα και η επιταγή της στιγμής προσφέρονται για την εκπλήρωση τυχοδιωκτικών σχεδιασμών.
ΟΜΩΣ εγώ φωνάζω και κρίνω αμέσως γιατί δεν θέλω να χάνω χρόνο, δεν έχω διάθεση να χάσω τον καιρό μου δοκιμάζοντας ψευτομπακαλίστικες δήθεν συνταγές. Η αοριστία υπήρξε πάντοτε ο θώρακας της δειλίας. Είναι το απεχθές άλλοθι των κρυπτοηρώων. Είναι το δίχτυ που απλώνεται στη θάλασσα κι ό,τι ψάρια πιάσει. Αλλά αυτές οι κρυπτοηρωικές γαλές, που είναι αιλουροειδή ράτσας ξέρουν πολύ καλά να θωπεύουν για να θωπευτούν. Οργίζομαι κι εγώ ενώ διαβάζω και ακούω και παρακολουθώ τη δραστηριότητα αυτών των δήθεν σωτήρων του έθνους, κι αισθάνομαι την αναταραχή που προηγείται του εμετού. Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο Απρίλιος 10, 2014 in Ιδεολογία, Πολιτική