RSS

Category Archives: Επαναστατικός Αγώνας

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας…»

TheodwrosKolokotrwnhs-OlogossthnPny.jpg image by steangle

Ο αρχιστράτηγος του απελευθερωτικού αγώνα του 1821

  • Παιδιά μου!
  • Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ’ ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
  • Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ’ απλούς ανθρώπους, χωρικούς και ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
  • Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ (αντιβασιλέα), έναν πατριάρχη και του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες (προεστοί) εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα, διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε και επτώχαινε.
  • Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.
  • Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
  • Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Kωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν αρμάδα. Aλλά δεν εβάσταξε!. Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη.
  • Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ’ αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Αλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ίσως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί.
  • Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ’ επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξαιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα. Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η οποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ’ η βασιλεία του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε. Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος.
  • Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι οποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους. Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας και καλύτερα να κοπιάσετε ολίγον, δύο και τρεις χρόνους και να ζήσετε ελεύθεροι εις το επίλοιπο της ζωής σας, παρά να περάσετε τέσσαρους – πέντε χρόνους τη νεότητά σας, και να μείνετε αγράμματοι. Να σκλαβωθείτε εις τα γράμματά σας. Να ακούετε τας συμβουλάς των διδασκάλων και γεροντοτέρων, και κατά την παροιμία, «μύρια ήξευρε και χίλια μάθαινε». Η προκοπή σας και ή μάθησή σας να μην γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας.
  • Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξαιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ’ ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε• και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.
  • Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο Βασιλεύς Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!
Ο λόγος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη που απηύθυνε στην Πνύκα, στις 8 Οκτωβρίου 1838, προς τους νέους του Α’ Γυμνασίου της Αθήνας [δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ο Αιών στις 13 Νοεμβρίου 1838]

Advertisements
 

Ετικέτες:

Ο «Επαναστατικός Αγώνας» παίζει το ρόλο του προβοκάτορα!

https://i1.wp.com/media.megatv.com/filesystem/images/20090114/engine/mega_LARGE_t_53761_21601_type11637.jpg

Με επιστολή που εστάλη στην εφημερίδα «Το Ποντίκι», ο «Επαναστατικός Αγώνας» ανέλαβε την ευθύνη για τρεις επιθέσεις. Συγκεκριμένα, για την επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ έξω από την Πολυτεχνειούπολη, την δολοφονική επίθεση εναντίον των αστυνομικών στα Εξάρχεια όπου τραυματίστηκε ο Διαμαντής Μαντζούνης και εναντίον της Shell τον Οκτώβριο.

Συγκεκριμένα η οργάνωση παραδέχεται ότι τα μέλη της πυροβόλησαν με δύο καλάσνικοφ κατά της κλούβας των ΜΑΤ στο Γουδή στις 23 του περασμένου Δεκεμβρίου, αλλά και εναντίον των ανδρών των ΜΑΤ στα Εξάρχεια στις 4 Ιανουαρίου. Εκεί, με δύο καλάσνικοφ, υποπολυβόλο MP-5 και χειροβομβίδα επεδίωξαν να σκοτώσουν αστυνομικό ή αστυνομικούς, τραυματίζοντας σοβαρότατα τον Διαμ.Ματζούνη. Παράλληλα, αναλαμβάνουν την ευθύνη και για την τοποθέτηση βόμβας με δυναμίτιδα που δεν εξερράγη σε εταιρεία πετρελαιοειδών στη συμβολή των οδών Χαρίτων και Αγίας Κυριακής στο Παλαιό Φάληρο, τον περασμένο Οκτώβριο. Σημειώνεται ότι δίπλα στο σημείο αυτό υπάρχει κεντρικό σούπερ μάρκετ.

Στο κείμενό της οκτασέλιδης προκήρυξης κατά πληροφορίες γίνεται αναφορά και στην δολοφονία του 15χρονου Αλέξ.Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό της ΕΛ.ΑΣ. Επαμ.Κορκονέα. Η αποστολή της προκήρυξης προκάλεσε ανακούφιση στην ΕΛ.ΑΣ. καθώς υπήρχε η ανησυχία ότι δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη ο κύκλος των τρομοκρατικών ενεργειών και ίσως αναμενόταν νέο χτύπημα.

Ο χρόνος που χρειάστηκε για να σταλεί η προκήρυξη και ο χρόνος κατά τον οποίο συντάχθηκε, σε σχέση με πρακτικές άλλων οργανώσεων, είναι ένα από το θέματα που εξετάζουν οι Αρχές.

Οι άνθρωποι δεν πάνε καλά! Ό,τι και να γράφουν, όσες αιτιάσεις κι αν παραθέσουν, είναι προβοκάτορες! Το «παιχνίδι» του «Επαναστατικού Αγώνα» με τα καλάσνικοφ και τις δολοφονίες ή τις απόπειρες είναι καθαρά προβοκατόρικο. Θα άξιζε να μάθουμε το «ποιον» αυτών των «επαναστατών» που προφανώς ξενυχτάνε και κοιμούνται όλη τη μέρα…  Θα θέλαμε να μάθουμε ποιοι είναι οι «αληθινοί επαναστάτες» και ποιοι είναι εκείνοι που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία, είναι δηλαδή οι προβοκάτορες! Όλη η  εξυπνάδα και ο πατριωτισμός μαζεύτηκαν στο κεφάλι τους και νομίζουν ότι θα μας σώσουν! Δεν τους ζητήσαμε να μας σώσουν. Μας θυμίζουν το ανέκδοτο με τα παιδιά που όταν τους ρώτησε ο δάσκαλος για μια καλή πράξη που έκαναν, απάντησαν όλα ότι «πέρασαν» από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο μια γριούλα. Κι ο δάσκαλος τους ρωτάει: Μα καλά, όλοι την «περάσατε» απέναντι; Και τα παιδιά: Η γριούλα δεν ήθελε να περάσει απέναντι!!! Έτσι και με τα κωλόπαιδα του «Επαναστατικού Αγώνα». Με το ζόρι θέλουν να μας σώσουν… Κι αυτοί υποδύονται τους «σωτήρες»; Έχει παρέλθει προ πολλού η εποχή που αυτόκλητοι κάποιοι επιχειρούσαν πραξικοπηματικές πράξεις και τις ονόμαζαν «επανάσταση»!

ΒΛΕΠΕ ΚΙ ΑΥΤΟ:  Η δράση του «Επαναστατικού Αγώνα»

 
1 σχόλιο

Posted by στο Ιανουαρίου 15, 2009 in Επαναστατικός Αγώνας