RSS

Category Archives: Δημοκρατική Αριστερά

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…

Έργο του αμερικανού ζωγράφου Robert Broderson [1920-1992].
Η παραίτηση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ θα σημάνει και την οριστική διάλυση της Δημοκρατικής Αριστεράς, διότι αυτή είναι συνυφασμένη με τον Φώτη Κουβέλη. Σε άλλη περίπτωση δεν έχει λόγους ύπαρξης, αφού τα εναπομείναντα στελέχη θα πάρουν το δρόμο τους. Είναι άλλο θέμα εάν ο Κουβέλης δεχτεί να παραμείνει στην αρχηγία της ΔΗΜΑΡ.. Και τότε πάλι δεν θα υπάρξουν θετικές εξελίξεις. Το κόμμα αυτό θα φυτοζωεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Και το πιθανότερο είναι, εάν φτάσει μέχρι τις εθνικές εκλογές, να εξαφανιστεί εντελώς. Και περιμένουν οι ανοιχτές πόρτες του ΣΥΡΙΖΑ και της ΕΛΙΑΣ.
Αλλά και η ΕΛΙΑ δεν είναι βέβαιο ότι θα στεριώσει και μάλλον εξαρτάται εν πολλοίς από τη στάση του ίδιου του Βενιζέλου που τον ενδιαφέρει μονάχα η προσωπική πολιτική επιβίωσή του αλλά και άλλων στελεχών του ΠΑΣΟΚ που δεν θέλουν επ’ ουδενί το ιστορικό Κίνημα να χαθεί μέσα στις φαντασιώσεις του σημερινού προέδρου του.
Η ΕΛΙΑ τι είναι; Καταρχήν ήταν ανόητη μεταφορά μιας συναφούς προσπάθειας στην Ιταλία που όμως απέτυχε και οι εγχώριοι «κεντροαριστεροί» θεώρησαν ότι μπορεί να γίνει κι εδώ κάτι ανάλογο. Αλλά άλλο είναι η Ιταλία κι άλλο η Ελλάδα. Εν πάση περιπτώσει, η ελληνική ΕΛΙΑ είναι μια δύναμη ευκαιριακής συνάντησης κάποιων σοσιαλδημοκρατών, κεντροαριστερών κεντρώων, σοσιαλιστών – τι είναι;;; Είναι κόμμα; Είναι μια δύναμη μεταρρυθμιστική, είναι κόμμα σοσιαλδημοκρατικό, της αριστεράς; Τι είναι τέλος πάντων; Κάθε λέξη έχει τη δική της έννοια, αλλά πλέον σε πολλούς χώρους χρησιμοποιούνται αυτοί οι όροι κι ο καθένας εννοεί κάτι διαφορετικό.
Στελέχη της ΔΗΜΑΡ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΛΙΑΣ, συνεχίζουν να επικαλούνται στις επίσημες ονομασίες τους, στα συνέδριά τους και σε πολλές από τις συγκεντρώσεις τους τις έννοιες του σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς, της αριστεράς. Και είναι βέβαιο ότι οι μάζες δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσουν μαζί τους, εκτός φυσικά από κάποιους συνταξιούχους των κοινωνικών αγώνων. Ο χώρος της Κεντροαριστεράς σήμερα έχει αλωθεί από πανεπιστημιακούς, κεντρώους, παλαιοκομμουνιστές, αριβίστες και διαφόρους άλλους που δεν ξέρουν αν υπάρχει, σε τι βαθμό, και ποιες είναι οι συντεταγμένες της… Ο καθένας βάζει τις δικές του.
Ωστόσο είναι αλήθεια ότι η διεθνής και εγχώρια οικονομική κρίση συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να εκφυλιστούν και ν’ αλλοιωθούν λέξεις και έννοιες που κάποτε αποτελούσαν τη σημαία στους καθημερινούς διεκδικητικούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι η σοσιαλδημοκρατία τουλάχιστον στις χώρες της δυτικής Ευρώπης που είχε την ευκαιρία να κυβερνήσει, περνάει μια βαθιά κρίση. Και το κυριότερο χαρακτηριστικό της που ήταν η ουτοπία μιας ωραίας –αν όχι τέλειας– κοινωνίας, προς όφελος φυσικά του εργαζόμενου λαού, πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων.
Η σοσιαλδημοκρατία ψάχνεται από την εποχή ακόμα της κατάρρευσης των κομμουνιστικών καθεστώτων, αλλά και από τότε που ο καπιταλισμός έδειξε να είναι κυρίαρχος με την κοινωνία της αφθονίας και την επικράτηση του ατομικισμού. Στο μεταξύ, είδαμε όλοι να ισοπεδώνεται το κράτος πρόνοιας μπροστά στην επέλαση της κρίσης και την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Επίσης είδαμε να ορθώνεται το αδιέξοδο στην επιλογή των κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών. Πρέπει να προτιμηθούν οι σχέσεις με τις δυνάμεις που τοποθετούνται πιο αριστερά, με εκείνες του κέντρου ή με κάποιους οικολόγους, αφού κι αυτοί είναι διασπασμένοι σε διάφορες εκδοχές;
Το ερώτημα είναι σε ποια λαϊκά στρώματα μπορεί πλέον να απευθύνεται η Κεντροαριστερά; Σήμερα οι μεγάλες μάζες του πληθυσμού βρίσκονται στην ίδια οικονομική κατάσταση και δεν ξεχωρίζει πια η μεσαία τάξη. Και είναι βέβαιο ότι όλοι, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης είναι όλο και πιο ανήσυχοι για τις εξελίξεις που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία αλλά και σ’ ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι πολιτικές δυνάμεις έτσι όπως αποτυπώθηκαν στις τελευταίες ευρωεκλογές αλλά και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα των δημοσκοπικών ερευνών των τελευταίων χρόνων, είναι πολυδιασπασμένες. Ακόμη και όμορες ιδεολογικά περιχαρακώνονται στις προσωπικές αντιλήψεις των διαφόρων πολιτικών που διεκδικούν για τον εαυτό τους την πρωτοκαθεδρία. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σε κρίση και σε σχέση με τις οργανωτικές της μορφές.
Το μαζικό ή «πολυσυλλεκτικό» κόμμα δεν μπορεί πλέον να έχει την παλιά του λειτουργία, που θεμελίωνε ταυτότητα και συλλογική κουλτούρα, και για το λόγο ότι οι ιστορικοί δεσμοί με τα συνδικάτα, που αποτελούσαν το διακριτικό γνώρισμα της σοσιαλδημοκρατίας, έχουν ήδη χαλαρώσει. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που σήμερα φαίνεται να αγνοεί ο ΣΥΡΙΖΑ που επιμένει να βαδίζει σε δρόμους της δεκαετίας του ογδόντα.
Είναι πολιτική αφέλεια να θέλει να εφαρμοστεί μια κοινωνική πολιτική που σκοντάφτει στη σημερινή οικονομική κρίση. Επαγγέλλεται την εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής και επιμένει ότι είναι σε θέση να ρυθμίσει την οικονομία της αγοράς, για να αποτρέψει την «ανθρωπιστική κρίση», όπως τη χαρακτηρίζει. Αλλά δεν μπορεί κανένας εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει [ή μάλλον δεν θέλει να καταλάβει] ότι στην πράξη τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Ο συγχρωτισμός όμως με τη νέα ηγεσία του ΣΕΒ δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει για τα καλά στη φάκα που του έχουν στήσει.
Τι είναι λοιπόν σήμερα και τι ζητάει η Κεντροαριστερά;;; Δυστυχώς μόνο λόγια είναι και δεν υπάρχει καμιά απολύτως επαφή με την πραγματικότητα. Μπορεί αυτή που διακινούν τη σημαία της να υιοθετούν με ενθουσιασμό αιτήματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον, με την υπεράσπιση των μειονοτήτων, την αποδοχή των διαφορών, να παραχωρούν ευρύ πεδίο στον ατομικισμό, να έχουν οικειοποιηθεί κάποιες θεματικές  της νομιμότητας, της τάξης και της ασφάλειας, σπρωγμένοι από μια λαϊκιστική ώθηση που εκδηλώνουν κάποια στρώματα του εκλογικού σώματος, να θέλουν να μιλήσουν με τους ανέργους ή τους προσωρινά απασχολούμενους, κ.λπ., αλλά δυστυχώς κάπου χάνουν τη μπάλα και η διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά δεν είναι πλέον ευδιάκριτη.
Πάντως το εκλογικό σώμα φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η Δεξιά είναι εκείνη μπορεί να πάρει επώδυνα οικονομικά μέτρα, να ενισχύσει την ανάπτυξη ή να καταστείλει την  εγκληματικότητα. Και στρέφεται στην αριστερά όταν νιώθει την ανάγκη προστασίας, κοινωνικής αναδιανομής ή μέτρων χειραφέτησης.
Advertisements
 

«Αν το Βατοπέδι δεν ήταν σκάνδαλο, προς τι η ανάληψη πολιτικής ευθύνης;»

Η Δημοκρατική Αριστερά για την επιστολή Καραμανλή

  • «Αν δεν είναι σκάνδαλο, τότε γιατί ανέλαβε την πολιτική ευθύνη;» ήταν το σχόλιο Θ. Μαργαρίτη, μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς, για την επιστολή του Κώστα Καραμανλή προς την προανακριτική επιτροπή για το Βατοπέδι.

«Αν δεν είναι σκάνδαλο, τότε για ποιο θέμα ζήτησε συγγνώμη από τον ελληνικό λαό; Αν δεν είναι σκάνδαλο, τότε για ποιο ζήτημα σχολίασε ότι ο ίδιος δεν αντιλήφθηκε το μέγεθος και το εύρος του προβλήματος; Αν δεν είναι σκάνδαλο, τότε γιατί όλοι οι εμπλεκόμενοι υπουργοί ‘κόπηκαν’ από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ το 2009; Καυτά ερωτήματα για τα οποία ο τέως πρωθυπουργός δεν έχει δώσει καμία απάντηση», πρόσθεσε. Ζήτησε εκ μέρους του κόμματος διερεύνηση της υπόθεσης «χωρίς καμία ταλάντευση και χωρίς διάθεση συγκάλυψης».

 

Έχει «πλάκα» η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη

  • Δεν βάζουν μυαλό αυτοί οι λεγόμενοι, γενικώς, «ανανεωτικοί» (ή κομμουνιστές του σαλονιού, όπως τους λέγαμε παλιότερα). Διαβάζω στην ιστοσελίδα της «Δημοκρατικής Αριστεράς»:  Η οργάνωση Αθήνας της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ θεωρεί ότι είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα η υποστήριξη της υπερκομματικής υποψηφιότητας του Γιώργου Καμίνη από ευρύτερες [sic] πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, όπως έγκαιρα είχε προτείνει το κόμμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.

Αν αυτό λέγεται «συνεργασία» δημοκρατικών δυνάμεων, τότε εγώ είμαι… αρχιεπίσκοπος! Τον Καμίνη, τον στηρίζει το μεγαλύτερο ελληνικό κόμμα που τυχαίνει να κυβερνάει κι εσείς μιλάτε για «ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις»; Πώς να χαρακτηρίσει κανείς τη «λογική» των ανθρώπων της Δημ. Αριστεράς; Εξάλλου, ο ίδιος ο Καμίνης αποδέχτηκε τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ κι έχει μιλήσει ο άνθρωπος με στελέχη του. Αυτοί τώρα τι ζόρι τραβάνε;

Είναι και το άλλο που λένε για τον Σγουρό, ότι δηλαδή «έχει έντονο τον πολιτικό, κομματικό προσδιορισμό», και γι’ αυτό η Δημοκρατική Αριστερά «κατεβάζει» για υποψήφιο περιφερειάρχη Αττικής τον βουλευτή της Γρηγόρη Ψαριανό!!! Δηλαδή, ο Ψαριανός που είναι βουλευτής κάνει για υποψήφιος και ο Σγουρός που δεν είναι, δεν κάνει; Τι παραλογισμός είναι αυτός;

«Πλάκα», βεβαίως, δεν έχει μόνον η Δημοκρατική Αριστερά, αλλά και το ΠΑΣΟΚ με την δήθεν αμφίπλευρη διεύρυνση – έχοντας υπόψη και τη στήριξη του [παλαιοκομματικού και μονίμως δεξιού] Τατούλη, τον οποίο στηρίζει και ο Καρατζαφέρης. Τι είδους συνεργασίες είναι αυτές μόνον αυτοί που τις πραγματοποιούν, ξέρουν!

Τελικά, ο στρουθακαμηλισμός θριαμβεύει στις μέρες μας…

 
Σχολιάστε

Posted by στο Σεπτεμβρίου 8, 2010 in Δημοκρατική Αριστερά

 

215 προσωπικότητες υπέρ της Δημοκρατικής Αριστεράς. Και λοιπόν;;;

  • Την υποστήριξή τους στη Δημοκρατική Αριστερά εκφράζουν 215 προσωπικότητες από το χώρο της διανόησης, των τεχνών, των γραμμάτων, του πανεπιστημίου, με κείμενο που υπογράφουν και στο οποίο επισημαίνουν ότι “μέσα στην πολύπλευρη κρίση οικονομική, κοινωνική αλλά και κρίση αξιών και ηθικής που βιώνει η χώρα μας, η «Δημοκρατική Αριστερά», ένα κόμμα σύγχρονο, ευρωπαϊκό, δημοκρατικό και ανανεωτικό, μπορεί να δώσει με τις ιδέες, τις προτάσεις και τους αγώνες της, μια νέα ελπίδα στους Έλληνες και στις Ελληνίδες”.

Ανάμεσα στις σημαντικές υπογραφές ξεχωρίζουν των πανεπιστημιακών Γιάννη Βούλγαρη, Αιμίλιου Ζαχαρέα, Ηλ. Κούβελα, Δ. Κυρτάτα, Ν. Δεμερτζή, Μ. Ρεπούση, των συγγραφέων Βασίλη Βασιλικού, Ν. Βαγενά, Ρέας Γαλανάκη, Φ. Δρακονταειδή, Γιώργου Σκούρτη, Κώστα Μουρσελά, Μήτσου Κασόλα, Αλέξη Σταμάτη, Χάρη Βλαβιανού, Αμάντας Μιχαλοπούλου, των σκηνοθετών Διαγόρα Χρονόπουλου και Κώστα Κουτσομύτη, του ποιητή Μάνου Ελευθερίου, των μουσικών Δήμου Μούτση, Λουκιανού Κηλαηδόνη, Μπάμπη Τσέρτου, των ηθοποιών Γιάννη Μπέζου, Κίτυς Αρσένη, Μηνά Χατζησάββα, Γιάννη Ζουγανέλη, Μπέτυς Αρβανίτη, Εύας Κοταμανίδου, Νίκου Βασταρδή, Ζωζώς Ζάρπα, Γιώργου Γεωγλερή, Ηλία Λογοθέτη, Ναταλίας Τσαλίκη, του δημοσιογράφου Γιώργου Γιαννουλόπουλου, των εκδοτών Θόδωρου Μαλικιώση(Θεμέλιο), Άννας Πατάκη, Ελένης Κανάκη, Πόπης Γκανά,του διευθυντή του Περιοδικού “Νέα Εστία” Σταύρου Ζουμπουλάκη.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 15, 2010 in Δημοκρατική Αριστερά

 

Ο Φώτης Κουβέλης εξελέγη πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς

Ο Φώτης Κουβέλης εξέφρασε την ελπίδα το Συνέδριο να  είναι ένα σύνολο πρωτοβουλιών και διαδικασιών που θα αναδείξουν τις  αξίες της Δημοκρατικής Αριστεράς
Ο Φώτης Κουβέλης εξέφρασε την ελπίδα το Συνέδριο να είναι ένα σύνολο πρωτοβουλιών και διαδικασιών που θα αναδείξουν τις αξίες της Δημοκρατικής Αριστεράς (Φωτογραφία:  Ευρωκίνηση )
  • Ομόφωνα εξελέγη ο Φώτης Κουβέλης πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, στη διάρκεια των  εργασιών της πρώτης συνεδρίασης της Πολιτικής Επιτροπής. Κατά την 1η σύνοδο της Πολιτικής Επιτροπής συγκροτήθηκαν η Εκτελεστική Επιτροπή και οι επιτροπές για τις θέσεις του 1ου Συνεδρίου και γα την κατάρτιση του καταστατικού του κόμματος που θα εγκριθεί από το Συνέδριο.

Στην ομιλία του ο κ. Κουβέλης τόνισε ότι η αριστερή απάντηση στην κρίση απαιτεί γνώση και θέληση, διάλογο στην κοινωνία και πολιτικό αγώνα. Συνέχισε λέγοντας ότι η Δημοκρατική Αριστερά πρέπει να πάρει μια μεγάλη πρωτοβουλία κοινωνικού, επιστημονικού, και πολιτικού διαλόγου για τη διέξοδο από τη κρίση. «Να συζητήσει παντού και επεξεργαστεί μεγάλες και μικρές προτάσεις, συσπειρώνοντας εκείνους που προσδοκούν ένα κράτος χωρίς πελατειακές εξυπηρετήσεις, πολέμιο και όχι παραγωγό της διαφθοράς και της παραοικονομίας» εξήγησε. Βασικές μας σταθερές, επισήμανε ο κ. Κουβέλης, είναι ο επίμονος αγώνας κατά των ανισοτήτων, η προστασία της αξίας της εργασίας και η στήριξη της παραγωγικής δραστηριότητας. Καταψηφίσαμε το μνημόνιο, το ασφαλιστικό και τις εργασιακές ρυθμίσεις, πρόσθεσε, επειδή δεν δεχόμαστε ως μόνο κριτήριο τον εκβιασμό των πιστωτών και των κέντρων ισχύος της ΕΕ. […] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουλίου 10, 2010 in Δημοκρατική Αριστερά

 

Την ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς ανακοίνωσε ο Φώτης Κουβέλης

Ο Φώτης Κουβέλης στη διάρκεια της ομιλίας του
Ο Φώτης Κουβέλης στη διάρκεια της ομιλίας του (Φωτογραφία:  Ευρωκίνηση )

Ενωτικός, αλλά και αιχμηρός εμφανίστηκε ο Φώτης Κουβέλης στην ομιλία του με την οποία σφράγισε την ίδρυση της Δημοκρατικής Αριστεράς. Ο κ. Κουβέλης αναφέρθηκε στους βασικούς άξονες του νέου σχηματισμού:

  • δημοκρατικός σοσιαλισμός
  • αριστερός ευρωπαϊσμός
  • μεταρρυθμιστική στρατηγική
  • οικολογική παρέμβαση και εγρήγορση

Ο κ. Κουβέλης ξεκαθάρισε ότι στόχος δεν είναι η «επένδυση στην κατάρρευση»: Διδασκόμαστε, προτείνουμε και διεκδικούμε. Το συμφέρον της χώρας, της κοινωνίας είναι πάνω από το κομματικό μας συμφέρον, εξήγησε.

Επιμένουμε

στην πολιτική ευθύνης,

είμαστε υπεύθυνη αριστερά

Σημείωσε ακόμα ότι ο δεσμός της αριστεράς με την κοινωνία είναι ακατάλυτος: «κανένα λάθος ή αριστερισμός δεν μπορεί να τον καταστρέψει, παρά τη ζημιά που έχει προκληθεί. Είναι χρέος μας να αποκαταστήσουμε πλήρως αυτό το δεσμό.» Στόχος του κόμματος, όπως εξήγησε ο κ. Κουβέλης, είναι να φέρει την πολιτική στους πολίτες και τους πολίτες στην πολιτική. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή την κρίσιμη περίοδο η κοινωνία έχει ανάγκη από μια σύγχρονη δημοκρατική Αριστερά, με δυναμική την παρουσία της στη διαμόρφωση κοινωνικών προοδευτικών συσπειρώσεων και αυτό το κενό μόνο η «Δημοκρατική Αριστερά» μπορεί να καλύψει. Σε ό,τι αφορά τις προωθούμενες ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό, υποστήριξε ότι το ασφαλιστικό σύστημα που προωθεί η κυβέρνηση αποδομεί και ανατρέπει τα δικαιώματα των πολιτών και στερεί το δικαίωμα στη σύνταξη τις επόμενες γενιές.

Προέτρεψε μάλιστα τους πολίτες να ενταχθούν στη «Δημοκρατική Αριστερά», να αυτοοργανωθούν και να συγκροτήσουν επιτροπές σε όλη την Ελλάδα εν όψει του πρώτου συνεδρίου που θα γίνει εντός του έτους. Απηύθυνε κάλεσμα «κοινής πορείας στους προοδευτικούς συμπολίτες μας, δημοκράτες, σοσιαλιστές που πίστεψαν ίσως σε λόγια μεγάλα για να απογοητευθούν μετά. Που βλέπουν τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής. Που προσδοκούν μια σύγχρονη σοσιαλιστική, δημοκρατική πορεία για τη χώρα».

 

Λεωνίδας Κύρκος: Δήλωση στήριξης στην Δημοκρατική Αριστερά

  • Ο Λεωνίδας Κύρκος προέβη σήμερα στην ακόλουθη δήλωση για την ίδρυση της «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»:

«Η δημιουργία του νέου κόμματος σημαίνει ανανέωση του αγώνα για ριζοσπαστικές λύσεις μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο, όχι φωνακλάδικη στήριξη των λαϊκών αγώνων, για τάχιστη δυνατή έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη. Σημαίνει νέα ορμή στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ασυμφιλίωτη πάλη κατά των φαινομένων βίας και του αριστερίστικου εξτρεμισμού, ανοιχτόχερη υιοθέτηση της σύγχρονης ατζέντας του περιβαλλοντικού και οικολογικού κινήματος.

Δεν υποτιμώ τις μεγάλες δυσκολίες του νέου εγχειρήματος, αποβλέπω όμως στην κινητοποίηση των μεγάλων δυνατοτήτων που κρύβει μέσα του ο λαός και που εκφράστηκαν τόσο πανηγυρικά στα μεγάλα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης. Από τις δυσκολίες ας μου επιτραπεί να υπογραμμίσω την έλλειψη οικονομικών μέσων. Το κενό θα καλυφθεί με την επείγουσα συμβολή όλων. Οι έχοντες θα ανοίξουν το πουγκί τους, οι μη έχοντες θα κόψουν το τσιγάρο.

Κλείνοντας, απευθύνω έκκληση σε όλους όσοι μετέσχαν κατά στάδια στην εποποιία της ανανέωσης του ελληνικού κινήματος. Να ενωθούν μαζί μας. Αξίζει τον κόπο. Η πατρίδα μας περνά βαριά κρίση. Έχουμε το μερτικό της ευθύνη μας. Όμως η Δημοκρατική Αριστερά πρέπει να είναι παρούσα. Πρέπει να εργαστεί σκληρά για να προσφέρει την ψύχραιμη ανάλυση και κατανόηση της νέας κατάστασης. Έτοιμη να προσφέρει την πείρα της, την έμπνευση και το πάθος της, την ενοποιητική της πνοή υπό την ηγεσία του Φώτη Κουβέλη».