RSS

Category Archives: Απώλειες

Συγκίνηση για την απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου

  • ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΤΗΣ 7ΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Εχασε τη μάχη για τη ζωή λίγο πριν από τα μεσάνυχτα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του ιδιωτικού θεραπευτηρίου Metropolitan, όπου και κατέληξε, ύστερα από τον σοβαρό τραυματισμό του στις 7 το απόγευμα της Τρίτης σε τροχαίο, κατά τη διάρκεια γυρισμάτων για τη νέα του ταινία. Η είδηση του αδόκητου χαμού του ταξιδεύει ήδη σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης προκαλώντας παγκόσμια συγκίνηση.

Συγκίνηση για την απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο παρέσυρε μοτοσικλέτα στην περιφερειακή οδό Δραπετσώνας, μετά το πρώτο τούνελ, στο ρεύμα προς Κερατσίνι.

Ο σκηνοθέτης βρισκόταν στο σημείο για το γύρισμα της τελευταίας ταινίας του και τη στιγμή που διέσχιζε το οδόστρωμα παρασύρθηκε από τη ιδιωτική μοτοσικλέτα, την οποία οδηγούσε, σύμφωνα με πληροφορίες, ειδικός φρουρός που βρισκόταν εκτός υπηρεσίας.

Στο πλευρό του βρέθηκε από την πρώτη στιγμή η σύζυγός του. Ο άτυχος σκηνοθέτης έδωσε μάχη στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Metropolitan, έχοντας υποστεί βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.

Νωρίς το βράδυ, στο νοσοκομείο βρέθηκαν ο υφυπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δόλλης και ο πρόεδρος του ΟΛΠ Γιώργος Ανωμερίτης.

  • O τελευταίος ποιητής

O Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν ο ελεγειακός ποιητής των κινηματογραφικών εικόνων και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κοινωνικής πραγματικότητας.

Συγκίνηση για την απώλεια του Θόδωρου Αγγελόπουλου

Ο δημιουργός του «Θίασου», του «Μεγαλέξανδρου» και άλλων επικολυρικών ταινιών που έκανε γνωστή την Ελλάδα σε όλη την υφήλιο για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες. Ο κορυφαίος και πολυβραβευμένος διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης με διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών, στη διάρκεια των γυρισμάτων της νέας του ταινίας «H άλλη θάλασσα».

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή της Αθήνας και το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας, καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musee de l’ homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, Εκπομπή, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Αναπαράσταση, κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό, και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ’ όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

To 1998 στις Κάνες κατακτά τον Χρυσό Φοίνικα για την ταινία του «Αιωνιότητα και μια μέρα» κάνοντας ξανά την Ελλάδα περήφανη για τον πολιτισμό της.

  • ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ

1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους

1970 «Αναπαράσταση»

Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres (1971),

Βραβείο Georges Sadoul (1971)

1972 «Μέρες του ’36 «

Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο 1973

1975 «Ο Θίασος»

Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975,

Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975,

Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976,

Βραβείο Καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας,

Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI,

Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία,

Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976

1977 » Οι κυνηγοί»

Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978

1980 «Μεγαλέξανδρος»

Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980

1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ

1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ

1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα»

1986 «Ο μελισσοκόμος»

1988 «Toπίο στην ομίχλη»

1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»

Cinema Lumiere, Μπολόνια (Ιταλία), Μάρτιος – Απρίλιος 2002,

Φεστιβάλ Σίδνεϊ (Αυστραλία), Ιούνιος 2003

1995 » Το βλέμμα του Οδυσσέα»

Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995

FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995,

Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995

1998 » Μια αιωνιότητα και μια μέρα»

Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998

2004 «Το λιβάδι που δακρύζει»

2008 «Η σκόνη του χρόνου»

 
Σχολιάστε

Posted by στο 25 Ιανουαρίου, 2012 in Απώλειες, Πολιτισμός

 

Ετικέτες: ,

Έφυγε σε ηλικία 91 ετών ο κορυφαίος φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας

Φωτογραφία με τίτλο «Στις κορφές των βράχων. Μετέωρα» του Κώστα Μπαλάφα

Φωτογραφία με τίτλο «Στις κορφές των βράχων. Μετέωρα» του Κώστα Μπαλάφα   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Πέθανε την Κυριακή, σε ηλικία 91 ετών, ο κορυφαίος Έλληνας φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας. Με τον φακό του κατέγραψε επί έξι δεκαετίες (1939-2000) τον μόχθο και τον αγώνα επιβίωσης στην ελληνική ύπαιθρο, την πορεία του ελληνικού στρατού προς το αλβανικό μέτωπο, την Κατοχή και τον αγώνα του ΕΛΑΣ στην Ήπειρο.Η κηδεία του θα γίνει το απόγευμα της Δευτέρας (17:30) από το Νεκροταφείο Χαλανδρίου.Ο Κώστας Μπαλάφας γεννήθηκε το 1920 στο ορεινό χωριό Κυψέλη της Άρτας από φτωχούς γονείς αγρότες, τον Γιώργο και την Αρχοντούλα. «Εκεί που» όπως έλεγε ο ίδιος «οι άνθρωποι παιδεύονται να επιβιώσουν, οργώνοντας την άγονη γη, λες και στύβουν με τα χέρια τους γυμνά το ξερό χώμα και το ποτίζουν με ιδρώτα, ώσπου να δώσει καρπούς…».

Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 10 Οκτωβρίου, 2011 in Απώλειες

 

«Εφυγε» ο Θανάσης Βέγγος

Μόλις πριν λίγο μάθαμε ότι ο αγαπημένος όλων των Ελλήνων, ο «καλός μας άνθρωπος», ο Θανάσης Βέγγος δεν υπάρχει πια. Ήταν 84 ετών. Πρωτοεμφανίστηκε στην ταινία του Νίκου Κούνδουρου «Μαγική Πόλη» (1954). Πρώτη εμφάνιση στο θέατρο το 1954 σε επιθεώρηση του θεάτρου «Περοκέ». Έχει παίξει σε 120 κινηματογραφικές ταινίες, σε 52 από τις οποίες ως πρωταγωνιστής και από αυτές έχει σκηνοθετήσει (πρωταγωνιστώντας ταυτόχρονα) επτά ταινίες. Επίσης γύρισε 7 βιντεοταινίες , 2 τηλεταινίες και έχει πάρει μέρος σε 7 τηλεοπτικές σειρές. Στην δεκαετία του ’60 ίδρυσε δική του εταιρεία και παρήγαγε πλήθος ταινιών που τις σκηνοθετούσε ο ίδιος ή ο Ντίνος Κατσουρίδης. Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 3 Μαΐου, 2011 in Απώλειες

 

«Εφυγε» ο ήρωας Απόστολος Σάντας

Ο Λάκης Σάντας

Ο Λάκης Σάντας

Σε ηλικία 89 ετών απεβίωσε σήμερα ο Λάκης Σάντας, ο άνθρωπος που μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, πριν από 70 χρόνια, κατέβασαν τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη. Ο Απόστολος Σάντας γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1922 στη Λευκάδα. Το 1934, η οικογένεια του εγκαθίσταται στην Αθήνα. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1940 και πέρασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.Τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαΐου 1941, κατέβασε μαζί με το φίλο του Μανόλη Γλέζο τη χιτλερική σημαία από το βράχο της Ακρόπολης. «Ήταν η πρώτη ανάσα της αντίστασης» είχαν πει στη Βουλή, τιμώντας τον Λάκη Σάντα και το Μανώλη Γλέζο, το Νοέμβριο του 2008. «Δύο δεκαοκτάχρονα που έπαιξαν με την ιστορία, είδαν ένα σύμβολο και αποφάσισαν να γίνουν σύμβολα οι ίδιοι». Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο 30 Απριλίου, 2011 in Απώλειες

 

Πέθανε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης

  • Φτωχότερη από σήμερα η Ελλάδα και ο πνευματικός κόσμος
Πέθανε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης
Είμαστε βαθιά λυπημένοι. «ΕΦΥΓΕ», σε ηλικία 89 ετών, το μεσημέρι της Τρίτης 29 Μαρτίου, ο αγαπημένος μας θεατρικός συγγραφέας και ακαδημαϊκός Ιάκωβος Καμπανέλλης! Τον τελευταίο ενάμιση μήνα νοσηλεύοταν στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ του Ομίλου ΥΓΕΙΑ. Ο συγγραφέας έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια. Μετά από αιμοκάθαρση η υγεία του παρουσίασε επιπλοκές, οι οποίες αποδείχθηκαν μοιραίες.
 
Σχολιάστε

Posted by στο 29 Μαρτίου, 2011 in Απώλειες

 

Ετικέτες:

«Έφυγε» μια μεγάλη ελληνίδα: η Ζακλίν ντε Ρομιγί!

H Ζακλίν ντε Ρομιγί η τελευταία μεγάλη φίλη της Ελλάδας, έφυγε πλήρης ημερών σε ηλικία 93 ετών το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου.

H Ζακλίν ντε Ρομιγί γεννήθηκε στη Σαρτρ στις 26 Μαρτίου του 1913. Δίδαξε ως καθηγήτρια της αρχαίας ελληνικής γραμματείας στα πανεπιστήμια της Λιλ (1949-1957), της Σορβόνης (1957-1973) και στο Collège de France (1973-1984).
Όντας η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια στο Collège de France, η Ζακλίν ντε Ρομιγί υπήρξε και η πρώτη γυναίκα μέλος της Académie des inscriptions et belles-lettres (1975), στην οποία και προήδρευσε κατά το έτος 1987. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας της Δανίας, της Βρετανικής Ακαδημίας, των Ακαδημιών της Βιέννης, των Αθηνών, της Νάπολης, του Τορίνο, των Κάτω Χωρών, της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών κ.ά. Είναι δόκτωρ honoris causa των πανεπιστημίων της Οξφόρδης, των Αθηνών, του Δουβλίνου, του Μόντρεαλ και του Γέιλ.
Το 1995 της δόθηκε η ελληνική υπηκοότητα και το 2001 ανακηρύχθηκε πρέσβειρα του Ελληνισμού. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Ambatiélos de l’ Académie des inscriptions et belles-lettres (1948), το βραβείο Croiset de l’Institut de France (1969), το βραβείο Langlois de l’Académie francaise (1974), το Grand Prix d’Académie της Académie francaise (1984), το βραβείο Ωνάσης (Αθήνα, 1995). Στις 24 Νοεμβρίου του 1988 εξελέγη μέλος της Académie francaise στη θέση του Αντρέ Ρουσέν. Μεταφράστρια των Ελλήνων κλασικών στα γαλλικά, δημοσίευσε πλήθος μελετών για την αρχαία ελληνική γραμματεία και ιστορία.
  • ΖΑΚΛΙΝ ΝΤΕ ΡΟΜΙΓΙ: «Στην πολιτική δεν αρκεί η διαφάνεια»

Οι πελατειακές σχέσεις πολιτικών και ιδιωτών άρχισαν στον αιώνα του Περικλή, εξηγεί η 97χρονη γαλλίδα ακαδηµαϊκός και ελληνίστρια
Η Ζακλίν ντε Ροµιγί, η πρώτη κυρία στον κατάλογο των καθηγητών του Κολεγίου της Γαλλίας και µέλος της Γαλλικής Ακαδηµίας, παραδίδει άλλον έναν θησαυρό βγαλµένο από τις µελέτες της για την Αρχαία Ελλάδα. Η γαλλίδα φιλόλογος και µελετήτρια του Θουκυδίδη και της Αθηναϊκής Δηµοκρατίας του 5ου π.Χ. αιώνα έγραψε το βιβλίο «Μεγαλείο του ανθρώπου στον αιώνα του Περικλή» που µόλις κυκλοφόρησε στα γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο Fallois.

Η σκέψη της Ζακλίν ντε Ροµιγί παραµένει ένα από τα τελευταία προπύργια των ανθρωπιστικών σπουδών, επισηµαίνει ο Ροµέν Μπρετ στο περιοδικό «Le Ρoint». Για να υπογραµµίσει τη φράση της γαλλίδας ελληνίστριας ότι «ο αρχαιοελληνικός λόγος µπορεί να φωτίσει τον δρόµο των νεαρών τουριστών, πανέτοιµων να γοητευθούν από το οτιδήποτε. Οι οποίοι ωστόσο, δεν έχουν άµεση γνώση της αρχαίας ελληνικής γραµµατείας».

Γοητευτικός ο Περικλής για έναν σύγχρονο νέο που έχει όλο το σύµπαν των πληροφοριών στην επιφάνεια του iΡad; Η Ροµιγί δείχνει τον τρόπο εδώ και δεκαετίες µέσα από τον αγώνα της και τα γραπτά της για να διατηρηθεί η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στα σχολεία. Μέσα από τη µεγάλη της αγάπη, τον Θουκυδίδη, στον οποίο αφιέρωσε την πρώτη της έρευνα το 1947. Αλλά και την αρχαία τραγωδία µε τον Αισχύλο, τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη και τα θεµελιώδη και τόσο επίκαιρα ερωτήµατα που θέτει για τη δηµοκρατία, την πολιτική ή τη δράση του ήρωα.

Ο «Πελοποννησιακός Πόλεµος» του Θουκυδίδη είναι για τη Ροµιγί ένα «δώρο προς την αιωνιότητα», καθώς ο ιστορικός µε τον τρόπο που αναλύει τις επεκτατικές φιλοδοξίες της αρχαίας Αθήνας ρίχνει φως στους µεγάλους πολέµους του 20ού και 21ου αιώνα.

Επίσης, στρέφει την προσοχή της στους χαλαρής ηθικής πολιτικούς διαδόχους του Περικλή που καταγγέλλει ο Θουκυδίδης.

Και µε τους οποίους αρχίζει η πελατειακή σχέση της πολιτικής µε τους ιδιώτες, που ισχύει και σήµερα σε πολλές χώρες.

Οπως γράφει η Ζακλίν ντε Ροµιγί, 97 ετών σήµερα, «στην πολιτική δεν αρκεί η διαφάνεια χωρίς την αρωγή µίας σθεναρής ηθικής. Μίας ακέραιης εντιµότητας που θα καθοδηγεί τις πολιικές επιλογές.

Κι όταν αυτές οι δύο εκλείψουν, οι συµβουλές αυτών των πολιτικών ανδρών (που τους αποκαλούν δηµαγωγούς) χάνουν κάθε αξία, κάθε διάνοια, κάθε ένδειξη προνοητικότητας. Γιατί θέτουν τις υπηρεσίες τους στα καπρίτσια του λαού».

Οσο για τον τραγικό ήρωα, είτε µε τη µορφή του Οιδίποδα είτε µε το µένος του Ηρακλή, αυτός ο αιώνας του Περικλή δίνει πρόσβαση σε έναν κόσµο «όπου τα πάντα είναι πιο µεγάλα, πιο απαιτητικά, πιο παθιασµένα».

«Στην πολιτική δεν αρκεί η διαφάνεια χωρίς την αρωγή µίας σθεναρής ηθικής. Μίας ακέραιης εντιµότητας που θα καθοδηγεί τις πολιτικές επιλογές»

  • «Οι λέξεις είναι φρούριο»

«Το να µάθεις να σκέφτεσαι, να κρίνεις, να είσαι ακριβολόγος και να ζυγίζεις τις λέξεις σου, να ανταλλάσσεις ιδέες, να ακούς τον άλλον σηµαίνει ότι είσαι ικανός να κάνεις διάλογο. Είναι ο µόνος τρόπος για να µετριάσεις τη βία που ορθώνεται γύρω µας», έλεγε σε συνέντευξή της για να τραβήξει το ενδιαφέρον πάνω στις ανθρωπιστικές σπουδές.

«Οι λέξεις είναι το φρούριο που προφυλάσσει από την κτηνωδία. Οταν δεν γνωρίζουµε, όταν δεν µπορούµε να εκφραστούµε, όταν χειριζόµαστε τα πράγµατα κατά προσέγγιση όπως κάνουν πολλοί νέοι σήµερα, όταν τα λόγια δεν είναι αρκετά για να ακουστούν, όταν ο λόγος δεν είναι επεξεργασµένος επειδή η σκέψη είναι ασαφής, τότε δεν µένει παρά η γροθιά, το ξύλο, η τυφλή βία. Κι αυτη απειλεί να στραγγαλίσει τον δυτικό, ανθρωπιστικό ιδανικό µας κόσµο».

Επιµέλεια: Εφη Φαλίδα
ΤΑ ΝΕΑ, Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
 
Σχολιάστε

Posted by στο 19 Δεκεμβρίου, 2010 in Απώλειες

 

Ετικέτες:

Νεκρός εντοπίστηκε ο Θόδωρος Σγουρδαίος

Tη σορό του παλαίμαχου δημοσιογράφου Θοδωρή Σγουρδαίου, εντόπισαν λιμενικοί το πρωί της Παρασκευής σε παραλία στο Σκάλωμα Τροιζηνίας. Το σκάφος του 80χρονου δημοσιογράφου αναποδογύρισε στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Μήλου την περασμένη Δευτέρα και από τότε αγνοείτο. Υπηρέτησε τη δημοσιογραφία από τη θέση του αρχισυντάκτη στο «Βήμα», του διευθυντή της αθλητικής εφημερίδας «Ομάδα» αλλά και του προϊσταμένου των αθλητικών τμημάτων των εφημερίδων «Τα Νέα», «Η Πρώτη και «Τα Σημερινά». Διετέλεσε  μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΠΣΑΤ. (Πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ)

 
1 σχόλιο

Posted by στο 13 Νοεμβρίου, 2010 in Απώλειες, Δημοσιογράφοι

 

Ετικέτες:

«Έφυγε» σε ηλικία 87 ετών ο σκηνοθέτης Γιάννης Δαλιανίδης


  • «Έφυγε» το Σάββατο σε ηλικία 87 ετών ο Γιάννης Δαλιανίδης. Ο γνωστός σκηνοθέτης νοσηλευόταν με αναπνευστικά προβλήματα και πολυοργανική ανεπάρκεια. Με περισσότερες από 60 ταινίες στο ενεργητικό του, το όνομά του ήταν και θα παραμείνει για πάντα συνδεδεμένο με τη «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.

Η πολιτική κηδεία του, κατόπιν επιθυμίας του ιδίου, θα γίνει τη Δευτέρα, στις 3 το μεσημέρι, από το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Ο Γιάννης Δαλιανίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1923 και ξεκίνησε την καριέρα του ως χορευτής και χορογράφος, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Γιάννης Νταλ». Το 1958 έγραψε το πρώτο του σενάριο, για την ταινία «Το Τρελοκόριτσο». Ένα χρόνο μετά, ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης με τη «Μουσίτσα» και ακολούθησε την ίδια χρονιά η ταινία «Λαός και Κολωνάκι».

Η συνεργασία του με τη Φίνος Φιλμς άρχισε το 1961 με τον «Κατήφορο». Ο Γιάννης Δαλιανίδης καθιερώνει άλλη μία πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου, τη Ζωή Λάσκαρη, όπως άλλωστε, έκανε αργότερα με πολλές άλλες ηθοποιούς, ανάμεσά τους την αδερφική του φίλη Μάρθα Καραγιάννη.

Με τον «Κατήφορο» η ώς τότε Ζωή Κουρούκλη, βαφτίζεται από τον σκηνοθέτη, Ζωή Λάσκαρη, για να μη συνδέεται με την συνονόματη και συνεπώνυμή της ξαδέρφη, που εκείνη την εποχή έκανε επιτυχημένη καριέρα ως τραγουδίστρια. Η ταινία σημείωσε μεγάλη επιτυχία και η καριέρα του Γιάννη Δαλιανίδη εκτινάχτηκε. Από τότε ακολούθησαν τα μιούζικαλ, είδος που εκείνος καθιέρωσε στο ελληνικό σινεμά. Συνολικά έχει σκηνοθετήσει περισσότερες από 60 ταινίες, στις περισσότερες από τις οποίες έχει γράψει το σενάριο ο ίδιος.

Αξέχαστες θα μείνουν οι παραγωγές «Ζητείται Ψεύτης», «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο», «Κορίτσια για Φίλημα», «Τέντι μπόι Αγάπη μου», «Ραντεβού στον Αέρα», «Γοργόνες και Μάγκες», «Μια Κυρία στα Μπουζούκια», «Μαριχουάνα Στοπ» και πολλές άλλες.

Τη δεκαετία του 1970 άρχισε να εργάζεται και για την τηλεόραση, υπογράφοντας αρκετές σειρές, οι περισσότερες απ’ τις οποίες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Από τις πιο γνωστές είναι το «Λούνα Παρκ», η «Οδός Ανθέων», «Τα Λιονταράκια», «Το Ρετιρέ», «Το Τρίτο Στεφάνι» και άλλες. Η τελευταία του δουλειά ήταν το 1999 το σίριαλ «Μικρές Αμαρτίες».

Στις συνεντεύξεις του αρεσκόταν να μιλά για τα παιδικά του χρόνια στη Θεσσαλονίκη και για την αγάπη του για τον χορό και τον κινηματογράφο. Η καριέρα του, ως ηθοποιού, σε ηλικία 10 μόλις χρόνων, ξεκίνησε από το παιδικό θέατρο. Όπως έλεγε ο ίδιος «σε ό,τι καλλιτεχνικό, τρύπωνα». Σε ερώτηση, μάλιστα, για το πώς προέκυψε η αγάπη του για το σινεμά, ο Γιάννης Δαλιανίδης είχε πει πως όταν ήταν μικρός, σε έναν από τους χώρους της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης υπήρχε ένα άσπρο πανί, που προβάλλονταν διαφημίσεις. «Ήταν μαγευτικό αυτό. Με χάραξε, και από εκεί ξεκίνησαν όλα». Πολύ συχνά στις συνεντεύξεις του μιλούσε και για τη μητέρα του, τη γυναίκα που τον είχε υιοθετήσει, αποκαλύπτοντας μάλιστα πως η αγάπη του γι’ αυτήν δεν τον άφησε να φύγει στο εξωτερικό και να κάνει καριέρα εκεί. «Μου φαινόταν αδιανόητο να αφήσω μια γριούλα μετά από όσα είχε προσφέρει σε μένα» έλεγε.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 16 Οκτωβρίου, 2010 in Απώλειες, Δαλιανίδης Γιάννης

 

Πέθανε ο Γάλλος φιλόσοφος Κλοντ Λεφόρ, σε ηλικία 86 ετών

Claude Lefort


  • Ο Γάλλος φιλόσοφος Κλοντ Λεφόρ, το σημαντικό έργο του οποίου επικεντρώθηκε στην κριτική του ολοκληρωτισμού, πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 86 ετών, έκανε γνωστό την Τρίτη η εφημερίδα Liberation.

Γεννημένος το 1924, καθηγητής και διδάκτορας της φιλοσοφίας, ο Κλοντ Λεφόρ εγκαινίασε το έργο του το 1968 με το βιβλίο «Το ρήγμα» (La Breche) που έγραψε μαζί με τον Εντγκάρ Μορέν. Στα νιάτα του έγινε μαρξιστής υπό την επιρροή του δασκάλου του, του Μορίς Μερλό-Ποντί, και οδηγήθηκε στην πλευρά των τροτσκιστών, πριν απομακρυνθεί σταδιακά.

Η απομάκρυνση αυτή, η οποία είχε ήδη αρχίσει όταν ίδρυσε την επιθεώρηση «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» με τον Κορνήλιο Καστοριάδη, οριστικοποιήθηκε όταν ανακάλυψε το «Αρχιπέλαγος γκούλαγκ» του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν, στον οποίο αφιέρωσε ένα βιβλίο με τίτλο «Ένας άνθρωπος που περισσεύει» (1973).

Επισήμανε τότε πολύ στενές σχέσεις ανάμεσα στο φαινόμενο του ολοκληρωτισμού και τις ανεπάρκειες της δημοκρατίας. Γι’ αυτόν η δημοκρατία, καρπός της Ιστορίας, είναι μια κοινωνία «χωρίς σώμα», όπου βασιλεύει μια ριζική αναποφασιστικότητα και η οποία βρίσκεται διαρκώς σε ανισορροπία και απαιτεί απ’ όλους την επινόηση, όπως επιχειρηματολογεί στο έργο του «Η δημοκρατική επινόηση» (1981). Για τον Κλοντ Λεφόρ, η δημοκρατία δεν είναι «καλή εκ φύσεως» και δεν εγγυάται αυθορμήτως την ελευθερία και τη δικαιοσύνη για όλους τους πολίτες. [Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό]

 
Σχολιάστε

Posted by στο 5 Οκτωβρίου, 2010 in Απώλειες, Lefort Claude

 

«’Εφυγε» σε ηλικία 93 ετών ο δημοσιογράφος-σκιτσογράφος Βασίλης Χριστοδούλου

  • Ένα ακόμη διακεκριμένο μέλος της αποχαιρετά η δημοσιογραφική οικογένεια. Ο δημοσιογράφος – σκιτσογράφος Βασίλης Χριστοδούλου, «έφυγε» σε ηλικία 93 ετών. Ο Βασίλης Χριστοδούλου γεννήθηκε το 1917 στον Πειραιά. Το 1936, σε ηλικία μόλις 19 χρόνων δημοσίευσε την πρώτη του γελοιογραφία στην εφημερίδα «Ηχώ της Ελλάδας», που είχε εκδώσει ο Κωστής Μπαστιάς, φανερώνοντας το πηγαίο ταλέντο του.

Από τότε, και έως την αποχώρησή του από την ενεργό δημοσιογραφία, σταδιοδρόμησε στον αθηναϊκό ημερήσιο και περιοδικό Τύπο ως σκιτσογράφος και γελοιογράφος με θετικές επιδόσεις και επιτυχημένες παρουσίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια εργάστηκε στις εφημερίδες «Εφημερίς των Ελλήνων», «Αθηναϊκή», «Προοδευτικός Φιλελεύθερος», «Η Βραδυνή», «Η Μεσημβρινή» κ.ά.

Επίσης, συνεργάστηκε στα περιοδικά «Θησαυρός», «Πάνθεον», «Εικόνες», «Ρομάντζο», «Παγκόσμιος Τύπος», «Σαββατοκύριακο», «Πρώτο» και σε διάφορα άλλα εβδομαδιαία δεκαπενθήμερα και μηνιαία έντυπα. Υπήρξε ακόμη, τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας «Αθλητική Ηχώ» και της συνδικαλιστικής επιθεώρησης «Πρωτεργάτης».

Ως γελοιογράφος συνεργάστηκε και με την εφημερίδα της Θεσσαλονίκης «Μακεδονία», στην οποία διαδέχθηκε τον Φωκίωνα Δημητριάδη. Ως πολιτικός γελοιογράφος πρωτοεμφανίστηκε στην εφημερίδα «Αθηναϊκή» του Γιάννη Παπαγεωργίου από την αρχή της έκδοσής της το 1951 μέχρι το 1962. Στη συνέχεια ανέλαβε πολιτικός γελοιογράφος στην εφημερίδα «Η Βραδυνή» των αδελφών Αθανασιάδη, στην οποία παρέμεινε επί 20 και πλέον χρόνια.

Οι γελοιογραφίες του, που δημοσιεύθηκαν πρωτοσέλιδες και στις δύο εφημερίδες, με βασικά γνωρίσματα το πηγαίο σκωπτικό πνεύμα και την προσωπική σκιτσογραφική έκφραση, ταυτίστηκαν με την μεταπολεμική πολιτική ζωή της Ελλάδας και επέδρασαν στη διαμόρφωση τάσεων, ροπών και συναισθημάτων μεταξύ της κοινής γνώμης. Σειρές από γελοιογραφίες και σκίτσα του έχουν εικονογραφήσει αναγνώσματα, ρεπορτάζ και διάφορα δημοσιογραφικά και φιλολογικά κείμενα, που δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά μεγάλης κυκλοφορίας.

Διεκδικεί ίσως παγκόσμιο ρεκόρ παραγωγικότητας, αφού υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τις 120 χιλιάδες οι γελοιογραφίες του. Έχει λάβει μέρος σχεδόν σε όλες τις μεταπολεμικές, πανελλήνιες και διεθνείς εκθέσεις γελοιογραφίας και σκίτσου.

Σε ανακοίνωσή του, το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ χαρακτηρίζει τον εκλιπόντα «σεμνό, ευπρεπή και ευγενή συνάδελφο, που άφησε σπουδαίο έργο ως γελοιογράφος και σκιτσογράφος, δίδαξε ήθος και έμεινε πιστός στις αρχές του δημοσιογραφικού λειτουργήματος». [ΑΠΕ-ΜΠΕ]

 
Σχολιάστε

Posted by στο 9 Σεπτεμβρίου, 2010 in Απώλειες