RSS

Category Archives: Παγκοσμιοποίηση

Για το παραμύθι του «φιλελευθερισμού» και τον εφιάλτη του «φιλελεύθερου σοσιαλισμού»

του ΚΩΣΤΑ ΛΑΜΠΟΥ

Απάντηση στο κείμενο του κου Φίλιππου Βουκελάτου, «Για μια κοινωνία των 3/3… », ιστοσελίδα MR, 6/2/2009.

Με δεδομένα:

α) «Ότι ο νεοφιλελευθερισμός απέτυχε, αποδεικνύοντας την αδυναμία του να διαχειριστεί την παγκοσμιοποίηση προς όφελος των ανθρώπων» [1],
β) «Ότι βιώνουμε μια κατάσταση όπου κυριαρχεί η ύφεση της βιομηχανικής παραγωγής, τα χαμηλά ημερομίσθια, η ανεργία, η εξαθλίωση του αγροτικού κόσμου και των εργατών, οι υψηλές τιμές των τροφίμων και η γενικευμένη πιά κοινωνική δυσαρέσκεια»[2], και
γ) «Ότι βιώνουμε μια Αριστερά που αδυνατεί να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει, εγκλωβισμένη σε παρελθόντα αναλυτικά σχήματα, σε δισταγμούς και παρωχημένες δοξασίες που πλέον δεν μπορούν να αποτελέσουν όχημα για το μέλλον»[3],

διαπιστώνουμε ότι:
«Είναι αναγκαία μια ιδεολογική επαναπροσέγγιση των κινημάτων η οποία φαντάζει σήμερα ως η μόνη πολιτική διέξοδος από την κοινωνική κρίση που μαστίζει την εποχή μας»[4].

Πέρα από τις πιθανές επιφυλάξεις για την οπτική αυτών των διαπιστώσεων και το περιεχόμενο κάποιων όρων, εκτιμώ πως πολλοί θα συμφωνήσουν, για την οικονομία του διαλόγου, με αυτές.

Τα δύσκολα αρχίζουν όμως στο «διά ταύτα» και συγκεκριμένα όταν με τον όρο «ιδεολογική επαναπροσέγγιση» ο Φίλιππος Βουκελάτος εννοεί:

α) Ότι, «Μήτρα των επαναστατικών-αντιπολιτευτικών ομάδων… αποτελεί η Γαλλική Επανάσταση. Τα γεγονότα της εποχής εκείνης δημιούργησαν πρότυπα πολιτικών ρήξεων και ανατροπών…»[5].
β) Ότι, «…αναγνωρίζοντας τα επιτεύγματα της καπιταλιστικής οικονομίας… μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε με ποιους πολιτικούς όρους οφείλουμε να χτίσουμε την κοινωνία του μέλλοντος»[6].
γ) Ότι είναι αναγκαία, «μια “ανανέωση του σύγχρονου” φιλελευθερισμού…, η κοινωνική αναβάπτιση του φιλελευθερισμού…, η σύνδεση με τη μακρά παράδοση της σοσιαλιστικής σκέψης και [συνεπώς] η συνεννόηση σοσιαλιστών και φιλελεύθερων…, με στόχο ένα “σοσιαλισμό των ελευθεριών”…, ένα σοσιαλισμό ο οποίος συνδέεται με τις φιλελεύθερες ιδέες του 18ου αιώνα, αυτές που τελικά οδήγησαν στη Γαλλική Επανάσταση»[7].

Εκτιμώ πως η αντιφατικότητα των θέσεων, η οποία αναιρεί την αγνότητα των προθέσεων του συντάκτη τους, οφείλεται στην ιδεολογική του σύγχυση, αν και κάποιες εκφράσεις, όπως λ.χ.:

α) «Η διαμόρφωση της νέας πολιτικής ατζέντας προϋποθέτει την ανακάλυψη εκ νέου, ή την επανασύνδεσή μας, με τις βασικές αρχές της φιλελεύθερης σκέψης…τον αντι-ουτοπισμό, τον θεμελιώδη ρόλο των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων, τις αγορές, ως αποκεντρωμένες μορφές κοινωνικής οργάνωσης»[8],
β) «Η ανανέωση του “σύγχρονου” φιλελευθερισμού είναι… μονόδρομος για την επιτυχή υπεράσπιση των ανοικτών κοινωνιών απέναντι… στον επιθετικό κοινοτισμό»[9],
γ) Διαδικασία η οποία «μπορεί να οδηγήσει πραγματικά σε μια λύτρωση… μέσα από έναν καινούργιο πολιτικό σχηματισμό…»[10],
παραπέμπουν σε κατασταλαγμένη πολιτική πλατφόρμα, η οποία προσπαθεί να «παντρέψει την ελεύθερη οικονομία με το σοσιαλιστικό ουμανισμό»[11].

Τις απόψεις μου γι’ αυτή την απόπειρα τις διατύπωσα σε μια σύντομη ανάλυση με τον τίτλο «Μερικές παρατηρήσεις πάνω σε μια σύγχυση, για τον «φιλελεύθερο σοσιαλισμό» που «παντρεύει την “ελεύθερη” οικονομία με τον σοσιαλιστικό ουμανισμό»[12]. Η συνέχιση του διαλόγου με το κείμενο του Φίλιππα Βουκελάτου, «Για μια κοινωνία των 3/3…»[13], τις βασικές απόψεις του οποίου σε συντομία παρουσίασα παραπάνω, μου επιτρέπει να προσθέσω μερικές ακόμα παρατηρήσεις.

Παρατήρηση 1η: Ο φιλελευθερισμός ως ιδεολογία συνέβαλε σημαντικά στην ανατροπή της φεουδαρχίας και στην εμφάνιση του καπιταλισμού με αποτέλεσμα την απελευθέρωση των δουλοπάροικων και την επαναστατικοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας, εξελίξεις που διευκόλυναν την ανάπτυξη της οικονομίας και του εμπορίου και την πρόοδο της ανθρωπότητας. Στην πορεία διαπιστώθηκε πως οι υποσχέσεις του φιλελευθερισμού για «Ελευθερία, Ισότητα, Αδερφότητα» εκφυλίστηκαν σε «Ανελευθερία, Ανισότητα και Εχθρότητα», πληγές που ρήμαξαν τον πλανήτη, εξαφάνισαν Λαούς και πολιτισμούς και εξαθλίωσαν το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας, χάρη ενός εγωιστικού οικονομισμού που θεοποίησε το κέρδος και τον ιδιωτικό πλούτο δαιμονοποιώντας της εργασία και τους εργαζόμενους. Κι αντί ο φιλελευθερισμός να ανταποκριθεί στο αίτημα της ανθρωπότητας για διόρθωση της πορείας της «οικονομίας της αγοράς», απάντησε με τη μετεξέλιξή του σε νεοφιλελευθερισμό που αποδέσμευσε όλες τις καταστροφικές δυνάμεις του καπιταλισμού με αποτέλεσμα να οδεύουμε ολοταχώς προς την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Το να ζητά λοιπόν κανείς να «αναβαπτίσουμε το φιλελευθερισμό», «να ανανεώσουμε τον σύγχρονο φιλελευθερισμό» και «να αναγνωρίσουμε τα επιτεύγματα της καπιταλιστικής οικονομίας» προκειμένου «να χτίσουμε την κοινωνία του μέλλοντος», είναι σαν να θεωρεί, πως η ανθρωπότητα του 21ου αιώνα, δεν έχει διδαχτεί τίποτα από την εμφάνιση του φιλελευθερισμού (16ο και 17ο αιώνα) και τη μετεξέλιξή του σε νεοφιλελευθερισμό, μέχρι τη σημερινή βίαιη και καταστροφική παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου, πράγμα που αντικειμενικά δεν είναι σωστό και μάλλον παραπέμπει σε σκοταδιστικές δοξασίες, σύμφωνα με τις οποίες ο καπιταλισμός είναι θέλημα θεού και μοίρα της ανθρωπότητας· ή σε αντιδραστικές θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες ο καπιταλισμός είναι το τέλος της ιστορίας.

Παρατήρηση 2η: Η πρόταση για το πάντρεμα του φιλελευθερισμού του «αντι-ουτοπισμού», του «αντι-κοινοτισμού», της «φιλελεύθερης σοσιαλδημοκρατίας», «των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων» και «των αγορών ως έκφραση αποκεντρωμένων μορφών κοινωνικής οργάνωσης» με τη «σοσιαλιστική σκέψη», δεν οδηγεί στο «σοσιαλισμό των ελευθεριών», αλλά σε ένα σοσιαλισμό με περιεχόμενο τον καπιταλισμό, πράγμα που αποτελεί όχι μόνο ένα τερατούργημα, αλλά εφιάλτη για την ανθρωπότητα. Κι αυτό γιατί η ιδιοκτησία του κοινωνικού πλούτου και ιδιαίτερα η ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής του παγκόσμιου κοινωνικού πλούτου, δεν παράγει παρά ανισότητα και συνεπώς φτώχεια, ανελευθερία και συνεπώς δουλεία, κοινωνικές συγκρούσεις και πολέμους και συνεπώς καταστροφές, πράγμα που σημαίνει πως αυτός ο σοσιαλκαπιταλισμός δεν θα είναι παρά ένας παγκοσμιοποιημένος εθνικοσοσιαλισμός.

Παρατήρηση 3η: Αν πράγματι το ζητούμενο για τους φίλους που εκφράζουν αυτές τις απόψεις με αυτό τον αδόκιμο τρόπο, είναι ο «σοσιαλισμός των ελευθεριών», τότε θα πρέπει να επανεκτιμήσουν τις αντικειμενικές (επιστημονικές, πνευματικές, τεχνολογικές) δυνατότητες της εποχής μας και σε συνδυασμό με τις εμπειρίες, τις ανάγκες, αλλά και τα οράματα της ανθρωπότητας να προσπαθήσουν να ψηλαφίσουν με τη φαντασία τους ένα πραγματικά καλύτερο νέο κόσμο. Τότε είμαι σίγουρος πως θα συνειδητοποιήσουν πως ο φιλελευθερισμός ανήκει σε μια άλλη περίοδο της ιστορικής πορείας της ανθρωπότητας και συνεπώς ανήκει στην ιστορία. Θα συνειδητοποιήσουν επίσης πως ο «υπαρκτός σοσιαλισμός», μόνο σοσιαλισμός δεν ήταν.

Το κέρδος από όλη αυτή τη διαδικασία θα είναι διπλό γιατί αφενός θα απεγκλωβιστούν από ψευτοδιλήμματα που τους αναγκάζουν να πορεύονται με τις πλάτες στραμμένες στο μέλλον, αφού κοιτάζουν μόνιμα στο παρελθόν της ιστορίας και αφετέρου γιατί στην αναζήτηση της καινούργιας ιδέας και των σύγχρονων αξιών για την ανοικοδόμηση ενός καλύτερου κόσμου θα εμπλουτίζουν τον εαυτό τους, αλλά και το σχετικό διάλογο, κι αγώνα.

Η συμβολή της Πρωτοβουλίας Διαλόγου για ένα Νέο Ουμανισμό, σ’ αυτό το διάλογο συνίσταται ακριβώς στην πρόταση, να πάψουμε να έχουμε ψευδαισθήσεις για το ρόλο του καπιταλισμού σε κάθε πιθανή και απίθανη μορφή του, πράγμα που σημαίνει πως ταυτόχρονα πρέπει να πάψουμε να έχουμε ψευδαισθήσεις για τη σοσιαλδημοκρατία και για το τριτοτεταρτοδιεθνιστικό μοντέλο, γιατί όλα αυτά τα «συστήματα» τα ξεπέρασε η ίδια η ιστορία ως αντικειμενική δυνατότητα και εκείνο που απομένει είναι να τα ξεπεράσουμε κι εμείς, στα πλαίσια ενός Νέου Διαφωτισμού, ως άτομα, ως κοινωνίες και ως ανθρωπότητα, για να ανοίξει ο δρόμος για τη Νέα Ελευθερία του Ανθρώπου, για ένα καινούργιο καλύτερο κόσμο της Ανθρωπιάς, της Συνεργασίας και της Ειρήνης, για τον Οικουμενικό Ουμανιστικό Πολιτισμό, της κοινωνικοποιημένης γνώσης, της κοινωνικοποιημένης οικονομίας, της κοινωνικοποιημένης ανθρωπότητας, της ΑΜΕΣΗΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, στα πλαίσια της οποίας ο καθένας μας ξεχωριστά και συλλογικά θα δρα ως το υποκείμενο και όχι ως αντικείμενο της ιστορίας. Άλλη μορφή Δημοκρατίας πέρα από την ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, δεν υπάρχει, όπως και δεν υπάρχει άλλη μορφή σοσιαλισμού, πέρα από τον ΟΥΜΑΝΙΣΤΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ.

Ο αγώνας λοιπόν για μια κοινωνία των 3/3 δεν μπορεί να είναι αγώνας για τον εκσυγχρονισμό, ή τον εκσοσιαλισμό του καπιταλισμού, γιατί ο καπιταλισμός είναι το σύστημα που διασπά βίαια την κοινωνία σε πλούσιους και άπλουτους, σε κατέχοντες και μη-έχοντες, σε συγκρουόμενες δυνάμεις που εμποδίζουν πια την πρόοδο της ανθρωπότητας. Ο αγώνας για την κοινωνία των 3/3 είναι ταυτισμένος με την ανατροπή του καπιταλισμού, του κάθε καπιταλισμού.


Υποσημειώσεις:

[1] Βλ. Φίλιππος Βουκελάτος, «Για μια κοινωνία των 3/3 », ιστοσελίδα MR, 6/2/2009.

[2] Στο ίδιο.

[3] Στο ίδιο.

[4] Στο ίδιο.

[5] Στο ίδιο.

[6] Στο ίδιο.

[7] Στο ίδιο.

[8] Στο ίδιο.

[9] Στο ίδιο.

[10] Στο ίδιο.

[11] Bλ. Φίλιππος Βουλεκάτος, «Φιλελεύθερος Σοσιαλισμός», (Ο νέος δρόμος: ο μόνος δρόμος) και το κείμενο του Μ. Γαλιατσάτου με τίτλο «Αχαλίνωτος ή άγριος καπιταλισμός», δημοσιευμένα και τα δύο στο http://www.politesenergoi.gr .

[12] Βλ. ιστοσελίδα MR, 27/10/2008 και http://epithesh.blogspot.com , 27/10/2008.

[13] Βλ. υποσ. 1.

 

Καραμανλής: Η κακοδαιμονία της ελληνικής οικονομίας οφείλεται στη διεθνή οικονομική κρίση!

Σκίτσο του Ηλία Μακρή. Η Καθημερινή

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ, ο Παπανδρέου «απάντησε» στην κυβέρνηση και προσωπικά στον ίδιο τον Καραμανλή, όταν, κατά τη χθεσινή ομιλία του στο Ηράκλειο της Κρήτης, αναφερόμενος στη διεθνή οικονομική κρίση, τόνισε ότι αυτή δεν έχει καμία σχέση με την κρίση που περνά η χώρα και η οποία οφείλεται στις πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας.

Η διεθνής κρίση, τόνισε ο Παπανδρέου, είναι αποτέλεσμα των νεοσυντηρητικών και νεοφιλελεύθερων επιλογών, τις οποίες οι σοσιαλιστές καταγγέλλουν εδώ και πολλά χρόνια. Είναι, πρόσθεσε, αποτέλεσμα της υποταγής του δημοσίου συμφέροντος σε ιδιοτελή κερδοσκοπικά συμφέροντα, του παρασιτικού καταναλωτισμού, των αντιπαραγωγικών επενδύσεων και της απουσίας κανόνων και αρχών. Είναι, πρόσθεσε, αποτέλεσμα απουσίας σοβαρής ρύθμισης και ελέγχου από το κράτος, και της πλήρους παράδοσης της πολιτικής στην αιχμαλωσία των ειδικών και ισχυρών οικονομικών συμφερόντων τα οποία θέλουν να ελέγχουν την πολιτική και τους πολιτικούς. Γι ‘ αυτό, τόνισε, ο ίδιος και το ΠΑΣΟΚ έχουν θέσει το θέμα της αυτονομίας της πολιτικής.

Εμείς, τόνισε επίσης ο Παπανδρέου, ως κυβέρνηση θα ξαναζωντανέψουμε αυτές τις αρχές που πρέπει να διέπουν και τη χώρα μας και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα. Αναφερόμενος στις κινήσεις που γίνονται για να αντιμετωπιστεί η κρίση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε ότι το βασικό ερώτημα είναι ποιος θα πληρώσει το λογαριασμό, τόσο για τη διεθνή όσο και για την εγχώρια κρίση. Οι σοσιαλιστές είναι ξεκάθαροι όσον αφορά τη διεθνή κρίση: Να πληρώσουν οι πραγματικοί υπεύθυνοι που ευνόησαν με τις πρακτικές τους και δημιούργησαν αυτή την κατάσταση.

Αναφορικά με την εγχώρια κρίση, ο Παπανδρέου τόνισε ότι αυτή φέρει την υπογραφή της σημερινής κυβέρνησης και προειδοποίησε την κυβέρνηση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα αφήσει να πληρώσουν οι πολίτες και πάλι το λογαριασμό της αποτυχημένης κυβερνητικής πολιτικής. Ήρθε η ώρα, τόνισε, για μεγάλες πρωτοβουλίες και η χώρα χρειάζεται μια νέα κοινωνική συμφωνία με τους κοινωνικούς εταίρους, μια πολιτική που θα στηρίζει το εισόδημα και θα επενδύει στο μέλλον, με ισχυρή κρατική παρέμβαση και νέους κανόνες στην αγορά και το τραπεζικό σύστημα.

περισσότερα »

 

Ετικέτες:

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΚΩΣΤΑΚΗΣ και ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

Πολύ θα ήθελα να παρακολουθήσω το»θέατρο» που παίζει ο Καραμανλής, αλλά ευτυχώς που στην Αθήνα μας το θέατρο είναι μια επιχείρηση που καλά κρατεί. Δεκάδες θέατρα, δεκάδες παλιοί και νέοι καλλιτέχνες υπηρετούν τη θεατρική τέχνη με αγάπη και αφοσίωση. Και η Αθήνα ιδιαίτερα είναι μια από τις πιο «θεατρικές» πρωτεύουσες. Παίζονται παραστάσεις για όλα τα γούστα. Τώρα, γιατί ο Καραμανλής θέλει ντε και καλά να πλασαριστεί κι αυτός ανάμεσα στους θεατρίνους, είναι κάτι που δεν το έχω ακόμη καταλάβει! Κι εξηγούμαι:

Μέσα στον καταιγισμό των ανακοινώσεων και των πληροφοριών που κατέκλυσαν την ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών για την επικείμενη «κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, οι δικές του παρεμβάσεις ήταν «κατευναστικές», με την έννοια ότι ΔΕΝ είχε καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Πάντως μας καθησύχαζε ότι τα προβλήματα είναι μακριά από την Ελλάδα κι ότι η οικονομία μας αντέχει! Αυτό, δηλαδή, που είπε στο χθεσινό διάγγελμά του λίγο μετά το πέρας των εργασιών της συνόδου κορυφής των ηγετών των χωρών της ζώνης του ευρώ. Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι οι Ελληνίδες και οι Έλληνες δεν πρέπει να ανησυχούν, διότι οι επιπτώσεις από την κρίση στην Ελλάδα είναι σχετικά περιορισμένες και τόνισε ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια!!! Σημείωσε δε ότι ακόμα και το αυστηρό Διεθνές Νομισματκό Ταμείο, το οποίο προβλέπει περίπου μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης στην υπόλοιπη Ευρώπη, στην Ελλάδα προβλέπει ότι ο ρυθμός ανάπτυξης θα κινηθεί στο 2%. Ανέφερε επίσης ότι η οικονομική κρίση έχει προκαλέσει σοβαρές ανισορροπίες στη διεθνή οικονομία και ότι αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και του κλίματος ηρεμίας στις αγορές και το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Υπογράμμισε δε ότι το κλίμα που επικρατεί στις αγορές είναι πρωταρχικής σημασίας για την ανάπτυξη της οικονομίας. Στη σημερινή συνάντηση, τόνισε, καταλήξαμε ότι πρέπει να κινηθούμε αποφασιστικά και συντονισμένα, λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία έχουν τριπλό στόχο:

  • Πρώτον, ενισχύουν την εμπιστοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, με την εγγύηση που παρέχουν σ’ αυτό οι κυβερνήσεις των χωρών μας.
  • Δεύτερον, δημιουργούν κλίμα ηρεμίας στις αγορές, προκειμένου να μπορέσουν εκ των έσω να ανακάμψουν.
  • Τρίτον, στηρίζουν την πραγματική οικονομία, στην καθημερινή ζωή όλων των πολιτών.

Αναφερόμενος ειδικότερα στην Ελλάδα είπε ότι χωρίς βεβιασμένες κινήσεις και με ψυχραιμία η κυβέρνηση θα βαδίσει στο δρόμο που έχει χαράξει με στόχο την ενίσχυση της ασπίδας προστασίας που έχει χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια. Τόνισε ότι η κυβέρνηση έχει επεξεργαστεί τον τελευταίο μήνα και έχει ήδη έτοιμο, συνολικό σχέδιο για την ενίσχυση της ρευστότητας των κεφαλαίων, καθώς και σχέδιο εγγυοδοσίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.

Σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις που υιοθέτησε η σημερινή σύνοδος ο Καραμανλής τόνισε ότι αφενός μεν εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ρευστότητα και τα αναγκαία κεφάλαια στο τραπεζικό σύστημα τόσο βραχυπρόσθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα, αφετέρου δε ότι διευρύνουν τους λογιστικούς κανόνες λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος. «Με ένα διασφαλισμένο χρηματοπιστωτικό σύστημα, η αγορά θα κινηθεί και πάλι σε θετικούς ρυθμούς και θα παράξει καλύτερα αποτελέσματα για όλους», ανέφερε ο πρωθυπουργός, τονίζοντας ωστόσο ότι η αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας των αγορών είναι μια επίπονη υπόθεση που χρειάζεται προσήλωση στον τελικό στόχο.

Τέλος, τόνισε ότι η Ελλάδα σε αυτές τις τελευταίες 30 ημέρες της κρίσης, επέδειξε αντανακλαστικά πολύ καλύτερα από πολλές άλλες χώρες! «Από την πρώτη στιγμή δήλωσα ότι η κυβέρνηση εγγυάται τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τις καταθέσεις όλων των πολιτών», υπενθύμισε ο πρωθυπουργός και κατέληξε λέγοντας ότι «συνεχίζουμε τις πολιτικές απασχόλησης για να αυξήσουμε τις θέσεις εργασίας», καθώς και ότι «συνεχίζουμε με το βλέμμα στραμμένο στην πραγματική οικονομία. Αυτήν που εγγυάται το εισόδημα του κάθε Ελληνα εργαζόμενου, που ενισχύει τον κοινωνικό ιστό της χώρας».

ΠΕΡΙΜΕΝΑ ότι μετά τις δηλώσεις θα έλεγε ότι γι’ αυτό θα πάει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να του ζητήσει εκλογές ώστε με την «απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία» να μπορέσει να αντιμετωπίσει την «κρίση». Αλλά, ας μην κάνουμε πλάκα. Οι πολίτες σε όλο τον κόσμο δυστυχώς δεν θα μάθουν ποτέ πόσο αυτή η «κρίση» ήταν αληθινή ή πλασματική. Δεν θα μπορέσουν να μάθουν ποτέ πώς ο καπιταλισμός αντιδρά ή τι μηχανεύεται για να μεγιστοποιεί τα κέρδη του. Πάντα σε βάρος των ανθρωπίνων υπάρξεων.

Ο Καραμανλής, είναι αλήθεια ότι «πιεζόμενος» από τη φθίνουσα πορεία της παράταξής του και της προσωπικής του απήχησης στον ελληνικό λαό, επιχείρησε χθες βράδυ με το»διάγγελμά» του να δώσει την εικόνα ενός «ηγέτη» που έχει την κατάσταση υπό τον έλεγχό του! Ενώ μας έχει τρελάνει τα 4-5 τελευταία χρόνια που κυβερνά [;] για τα χάλια της ελληνικής οικονομίας που όλο τη φτιάχνει κι ακόμη άφτιαχτη είναι, τώρα μας λέει ότι «οι επιπτώσεις από την κρίση στην Ελλάδα είναι σχετικά περιορισμένες και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην οικονομική πολιτική που ακολουθείται στην Ελλάδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια»!!!

Και η «ασπίδα προστασίας που έχει χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια», μου θυμίζει το γνωστό ποίημα του Κ.Π.Καβάφη:

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ
μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·

διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ να δούμε πώς θα δημιουργήσει κλίμα ηρεμίας στην αγορά και πώς θα στηρίξει την πραγματική οικονομία, στην καθημερινή ζωή όλων των πολιτών…

 

Ετικέτες: ,

Σεγκολέν Ρουαγιάλ: Το μέλλον της Αριστεράς και η παγκοσμιοποίηση

«Το μέλλον της Αριστεράς και η παγκοσμιοποίηση» είναι ο τίτλος της διάλεξης την οποία θα δώσει η γαλλίδα πολιτικός, μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Γαλλίας Σεγκολέν Ρουαγιάλ [Ségolène Royal] αύριο στο πλαίσιο του προγράμματος Μegaron Ρlus του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών το οποίο ανοίγει και πάλι τις πύλες του στο ευρύ κοινό. Ως υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του 2007 κατέκτησε την προτίμηση 11 εκατ. ψηφοφόρων στον πρώτο γύρο και υπήρξε η πρώτη γυναίκα στη Γαλλία που συμμετείχε στον δεύτερο γύρο, κερδίζοντας περισσότερες από 17 εκατ. ψήφους. Ποια είναι η θέση της Ευρώπης στον παγκόσμιο χάρτη; Η παγκοσμιοποίηση είναι φάντασμα ή ορατή απειλή; Με το εντυπωσιακό αυτό «ποδαρικό» και με σύνθημα «Ολα είναι εδώ!» το Μegaron Ρlus ξεκινά για νέες περιπέτειες. Ωρα έναρξης: 19.00. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό με δελτία προτεραιότητας η διανομή των οποίων αρχίζει στις 18.00 και μισή ώρα νωρίτερα (17.30) σε περίπτωση μεγάλης προσέλευσης. Τηλ. 210 7282.000.

 
 

Ετικέτες:

«Είμαστε όλοι συνεπιβάτες στο διαστημόπλοιο Γη που κινδυνεύει…»

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΟΣ

ΠΡΟΩΘΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ. ΛΕΜΕ ΠΑΡΩΝ

Η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, ως αμερικανισμός, ή ο αμερικανισμός ως νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση καταστρέφουν και γκουαντανομοποιούν τον πλανήτη, φτωχοποιούν την συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας, πολτοποιούν τον πολιτισμό και απεργάζονται ένα νέο μεσαίωνα. Τα προβλήματα, συνεπώς, είναι παγκόσμια, είναι οικουμενικά και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστούν. Τα προβλήματα δεν είναι ατομικά και δεν αντιμετωπίζονται με ατομικές προσπάθειες. Τα προβλήματα του καθενός μας ξεχωριστά, είναι βασικά τα ίδια με τα προβλήματα δισεκατομμυρίων συνανθρώπων μας στον πλανήτη Γη. Δεν είναι ειδικά προβλήματα. Δεν είναι ατομικά. Είναι κοινωνικά… [περισσότερα ΕΔΩ]

 
Σχολιάστε

Posted by στο Φεβρουαρίου 2, 2008 in Παγκοσμιοποίηση

 

Ετικέτες: ,