RSS

Category Archives: ΠΑΣΟΚ

ΧΩΡΙΣ ΠΑΣΟΚ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ;;;;

Χρειάζεται καινούργιο κόμμα με ηγέτη! Ποιος είναι αυτός ο ηγέτης; Ας δώσει απάντηση ο ίδιος – αν υπάρχει! Μην περιμένετε φως από την ΔΗΜΑΡ ή τον Λοβέρδο, ή τους ’58’, ή τις διάφορες ομαδούλες που δημιουργούνται σαν τα μανιτάρια.
Τα είχα γράψει πριν μερικούς μήνες [21/12/13] και από τότε μέχρι σήμερα ΔΕΝ έχει αλλάξει κάτι. Αντιθέτως τα πράγματα χειροτερεύουν και θεωρώ ότι είναι λάθος να εγκλωβίζονται αρκετοί πολίτες στη σκέψη ότι μπορεί κάποια στιγμή να ξαναγυρίσει ο Γιώργος Παπανδρέου και να ξαναζωντανέψει το ΠΑΣΟΚ. Έχει αποδειχτεί ουκ ολίγες φορές ότι αυτό είναι όνειρο μακρινό και απατηλό. Όποια απόπειρα γίνεται για την επαναφορά του ΠΑΣΟΚ ή του Γιώργου Παπανδρέου, βάλλεται αυτομάτως κι αυτό σημαίνει ότι η τακτική που ακολουθείται, κατά τη γνώμη μου, και από τον Παπανδρέου είναι λαθεμένη.
  • Έχει ο ΓΑΠ καλές προθέσεις και δεν τις αμφισβητώ και πολύ περισσότερο δεν τον βγάζω από το κάδρο των εξελίξεων. Ωστόσο, το περιβάλλον είναι εχθρικό και σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να επισυμβεί ούτε αρραβώνας ούτε γάμος με την λεγόμενη ‘αριστερά’ του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό και να το θέλουμε δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Οι υποχωρήσεις έχουν κάποιες κόκκινες γραμμές. Η τακτική που έχει μέχρι σήμερα ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τακτική καιροσκοπική, λαϊκίστικη και δημαγωγική. Συκοφαντίες, ύβρεις, και μια συνεχής τακτική απαξίωσης του ΠΑΣΟΚ, του έργου του και φυσικά των Παπανδρέου. Και να θελήσουν κάποια στιγμή εκ των πραγμάτων να συνεργαστούν, αυτό θα γίνει διότι θα έχουν κάτι άλλο στο μυαλό τους. Η τακτική τους εδώ και δεκαετίες είναι ΤΙ ΠΑΠΑΓΟΣ ΤΙ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ, ΤΙ ΠΑΣΟΚ ΤΙ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!! [Εδώ δεν αναφέρομαι στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου που το έκανε παρακολούθημα της Νέας Δημοκρατίας].
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Παπανδρέου υπαινίσσονται αλλά δεν κάνουν ρητή αναφορά σε πιθανή συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, που προκάλεσε την ανόητη και γελοία «απόρριψή» της από την Κουμουνδούρου μέσω του Σκουρλέτη. Δεδομένου ότι πολλοί παλιοί οπαδοί του ΠΑΣΟΚ ψηφίζουν πλέον ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτό το κόμμα κατάφερε να συγκρατήσει το εκλογικό του αποτέλεσμα και ότι πολύ πιθανό να εξακολουθήσει και μελλοντικά να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό λόγο, ρωτήθηκε ο Παπανδρέου σχετικά με τις πιθανότητες μιας κυβερνητικής συνεργασίας Αριστεράς-Κεντροαριστεράς. «Μια προοδευτική, δημοκρατική πλατφόρμα των αλλαγών, των συγκρούσεων που πρέπει να γίνουν με νοοτροπίες και πρακτικές, των πολιτικών που θα φέρουν μια σωστή, χρηστή διοίκηση και αναπτυξιακή πορεία. Πάνω σε αυτές τις αρχές και βάσεις ενός σοβαρού προγράμματος να είμαστε ανοιχτοί σε πιθανές συνεργασίες για το μέλλον», ήταν η απάντησή του. Μια απάντηση που δεν υψώνει τείχη και υπακούει σε μια δημοκρατική λογική.
  • Ωστόσο, η πολιτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ στηρίζεται στην απαξίωση όλων των αντιπάλων του και στο μηδενισμό του έργου που έχει πραγματοποιηθεί από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι δυνατόν κυβερνητικές αστοχίες ή παραλείψεις ή έστω «εγκληματικές» ενέργειες συγκεκριμένων προσώπων ν’ αποτελούν κανόνα για την αντιπολιτευτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ που έβαλε σ’ ένα τσουβάλι πρόσωπα και πολιτικές και εμφανίζεται σήμερα ως διαπρύσιος κήρυκας της «απελευθέρωσης» του ελληνικού λαού από τα δεσμά του ΠΑΣΟΚ, του παπανδρεϊσμού και ό,τι τέλος πάντων θυμίζει την Αλλαγή που έφερε στην ελληνική κοινωνία το ΠΑΣΟΚ.
Ξέρω πολύ καλά ότι ο Παπανδρέου τα αντιπαρέρχεται όλα αυτά, διότι το πολιτικό του ήθος του επιβάλει να ξεπερνάει προσωπικές διαφορές. Αλλά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κηρύξει εμφύλιο πόλεμο στην ελληνική κοινωνία. Η τακτική του στηρίχτηκε σε συνθήματα διχαστικά και πολωτικά: Ή εμείς ή αυτοί, Προχωράμε χωρίς αυτούς, Μέρκελ ή ΣΥΡΙΖΑ, Στις 25 ψηφίζουμε στις 26 φεύγουν!!!
  • Πιστεύω ακράδαντα ότι με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να γίνει… χωριό!! Σε όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης έχουμε τραβήξει τα πάνδεινα από την τακτική τους. Κανείς δεν ξέφυγε από τα πυρά τους, ακόμα και τότε που τα ποσοστά τους ήσαν μονοψήφια και κοινοβουλευτικά κινούνταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Επιδίωξαν να βάλουν τον Ανδρέα Παπανδρέου στη φυλακή, τον διέσυραν, τον είπαν κλέφτη, ψεύτη, απατεώνα, μας είπαν όλους κλέφτες, ψεύτες, απατεώνες!!! Και στη συνέχεια τις κυβερνήσεις του Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι πρωτοφανής στα πολιτικά χρονικά η εναντίωση του ΣΥΡΙΖΑ     [και με όποιες άλλες ονομασίες στο παρελθόν] σε όλες τις πολιτικές που ασκήθηκαν από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, αλλά και η κατασυκοφάντηση προσώπων και κυβερνητικής πρακτικής.
Εκείνο που μένει είναι να υπάρξει ένα νέο ξεκίνημα. Χωρίς ΠΑΣΟΚ αλλά με Παπανδρέου, που όμως θα πρέπει να δώσει στη δημοσιότητα περισσότερα και πιο ευκρινή στοιχεία για την πολιτική του στα δύσκολα χρόνια της δικής του διακυβέρνησης και να μην περιμένει την ιστορία να τα γράψει! Και τούτο διότι όλοι καιροφυλακτούν να τον πυροβολήσουν. Άλλωστε το βλέπουμε καθημερινά. Και φυσικά θα πρέπει ν’ αποφεύγει εκδηλώσεις σαν κι αυτήν με την Κοππά που ακόμα τροφοδοτεί την πολιτική και δημοσιογραφική επικαιρότητα. Αλλά εάν έτσι είναι ο Παπανδρέου, δεν θα του υποδείξω εγώ πώς να συμπεριφέρεται!!!! Ας βρει όμως τη μέση οδό για να μπορούν κι εκείνοι που ακόμη προσβλέπουν σ’ αυτόν, να λαμβάνουν καθαρά το μήνυμά του.
  • Χωρίς ΠΑΣΟΚ αλλά με Παπανδρέου;;; Αυτό είναι βέβαιο ότι ενοχλεί όλους εκείνους που γεννήθηκαν και ανατράφηκαν πολιτικά με το ΠΑΣΟΚ. Πρέπει όμως να δουν τη σκληρή πραγματικότητα και δεν έχει νόημα να βαυκαλιζόμαστε μεταξύ μας, συνθηματολογώντας, για την αναγέννηση του Κινήματος. Έτσι όπως το έκανε ο Βενιζέλος, δεν υπάρχει πλέον περιθώριο καθαρτήριας ανάκαμψης. Και είναι λυπηρό που ακόμα στις τάξεις του υπάρχουν κάποια στελέχη που θα μπορούσαν να συνεργήσουν σε μια νέα εξόρμηση, αλλά όμως κατατρίβονται σε αφελείς πολιτικούς διαπληκτισμούς. Δεν βάζω φυσικά εκείνους που βρέθηκαν στον αυλόγυρο του Παπανδρέου και οι οποίοι, εκτός δυο-τριών περιπτώσεων, έχουν εξαφανιστεί από το πολιτικό προσκήνιο και θεωρώ ότι περισσότερα έχουν προσφέρει οι απλοί φίλοι και οπαδοί μέσω του διαδικτύου, και οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως γραφικοί προσωπολάτρες και, συνεπώς, ως αμελητέες ποσότητες…
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σήμερα που το επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο έχει πάρει στα χέρια του τις εξελίξεις, είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστεί με δυνατά όπλα. Δεν είναι δυνατό να μπαίνει στην ατζέντα του προβληματισμού για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς λόγου χάρη το ΠΟΤΑΜΙ, ένα πολιτικό μόρφωμα που δημιουργήθηκε στα γραφεία ενός μεγαλοεκδότη και υποστηρίζεται αναφανδόν από την εφημερίδα τη δική του αλλά και άλλων που «συνεργάζονται» μαζί του.
Και είναι αστείο να μπαίνει στην ατζέντα από κάποιους που επιζητούν να δουλέψουν για την Κεντροαριστερά. Βέβαια, όπως έχω γράψει, η λέξη και έννοια της Κεντροαριστεράς έχει γίνει λάστιχο και ο καθένας δίνει τη δική του ερμηνεία και την εννοεί κατά το δοκούν. Εάν θέλουμε να ξαναβγούμε στο κουρμπέτι, αυτό πρέπει να γίνει χωρίς συμβιβασμούς, έτσι όπως ο Παπανδρέου πολιτεύτηκε μέχρι σήμερα. Διότι πιστεύω ότι έχει τις ηθικές και πολιτικές προϋποθέσεις να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο. Ο παππούς του έγινε πρωθυπουργός στα 56 του χρόνια και μετά, στα 75!!!! Ο πατέρας του δημιούργησε ένα κόμμα από το μηδέν. Λοιπόν, καλή είναι η προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, αλλά πλέον νομίζω ότι ήρθε η ώρα να στρέψει με δύναμη την προσοχή του αποκλειστικά στην ελληνική πολιτική ζωή.
 
 

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ…

Έργο του αμερικανού ζωγράφου Robert Broderson [1920-1992].
Η παραίτηση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ θα σημάνει και την οριστική διάλυση της Δημοκρατικής Αριστεράς, διότι αυτή είναι συνυφασμένη με τον Φώτη Κουβέλη. Σε άλλη περίπτωση δεν έχει λόγους ύπαρξης, αφού τα εναπομείναντα στελέχη θα πάρουν το δρόμο τους. Είναι άλλο θέμα εάν ο Κουβέλης δεχτεί να παραμείνει στην αρχηγία της ΔΗΜΑΡ.. Και τότε πάλι δεν θα υπάρξουν θετικές εξελίξεις. Το κόμμα αυτό θα φυτοζωεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Και το πιθανότερο είναι, εάν φτάσει μέχρι τις εθνικές εκλογές, να εξαφανιστεί εντελώς. Και περιμένουν οι ανοιχτές πόρτες του ΣΥΡΙΖΑ και της ΕΛΙΑΣ.
Αλλά και η ΕΛΙΑ δεν είναι βέβαιο ότι θα στεριώσει και μάλλον εξαρτάται εν πολλοίς από τη στάση του ίδιου του Βενιζέλου που τον ενδιαφέρει μονάχα η προσωπική πολιτική επιβίωσή του αλλά και άλλων στελεχών του ΠΑΣΟΚ που δεν θέλουν επ’ ουδενί το ιστορικό Κίνημα να χαθεί μέσα στις φαντασιώσεις του σημερινού προέδρου του.
Η ΕΛΙΑ τι είναι; Καταρχήν ήταν ανόητη μεταφορά μιας συναφούς προσπάθειας στην Ιταλία που όμως απέτυχε και οι εγχώριοι «κεντροαριστεροί» θεώρησαν ότι μπορεί να γίνει κι εδώ κάτι ανάλογο. Αλλά άλλο είναι η Ιταλία κι άλλο η Ελλάδα. Εν πάση περιπτώσει, η ελληνική ΕΛΙΑ είναι μια δύναμη ευκαιριακής συνάντησης κάποιων σοσιαλδημοκρατών, κεντροαριστερών κεντρώων, σοσιαλιστών – τι είναι;;; Είναι κόμμα; Είναι μια δύναμη μεταρρυθμιστική, είναι κόμμα σοσιαλδημοκρατικό, της αριστεράς; Τι είναι τέλος πάντων; Κάθε λέξη έχει τη δική της έννοια, αλλά πλέον σε πολλούς χώρους χρησιμοποιούνται αυτοί οι όροι κι ο καθένας εννοεί κάτι διαφορετικό.
Στελέχη της ΔΗΜΑΡ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ, της ΕΛΙΑΣ, συνεχίζουν να επικαλούνται στις επίσημες ονομασίες τους, στα συνέδριά τους και σε πολλές από τις συγκεντρώσεις τους τις έννοιες του σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς, της αριστεράς. Και είναι βέβαιο ότι οι μάζες δεν είναι σε θέση να επικοινωνήσουν μαζί τους, εκτός φυσικά από κάποιους συνταξιούχους των κοινωνικών αγώνων. Ο χώρος της Κεντροαριστεράς σήμερα έχει αλωθεί από πανεπιστημιακούς, κεντρώους, παλαιοκομμουνιστές, αριβίστες και διαφόρους άλλους που δεν ξέρουν αν υπάρχει, σε τι βαθμό, και ποιες είναι οι συντεταγμένες της… Ο καθένας βάζει τις δικές του.
Ωστόσο είναι αλήθεια ότι η διεθνής και εγχώρια οικονομική κρίση συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να εκφυλιστούν και ν’ αλλοιωθούν λέξεις και έννοιες που κάποτε αποτελούσαν τη σημαία στους καθημερινούς διεκδικητικούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Κανείς δεν μπορεί ν’ αρνηθεί ότι η σοσιαλδημοκρατία τουλάχιστον στις χώρες της δυτικής Ευρώπης που είχε την ευκαιρία να κυβερνήσει, περνάει μια βαθιά κρίση. Και το κυριότερο χαρακτηριστικό της που ήταν η ουτοπία μιας ωραίας –αν όχι τέλειας– κοινωνίας, προς όφελος φυσικά του εργαζόμενου λαού, πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων.
Η σοσιαλδημοκρατία ψάχνεται από την εποχή ακόμα της κατάρρευσης των κομμουνιστικών καθεστώτων, αλλά και από τότε που ο καπιταλισμός έδειξε να είναι κυρίαρχος με την κοινωνία της αφθονίας και την επικράτηση του ατομικισμού. Στο μεταξύ, είδαμε όλοι να ισοπεδώνεται το κράτος πρόνοιας μπροστά στην επέλαση της κρίσης και την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Επίσης είδαμε να ορθώνεται το αδιέξοδο στην επιλογή των κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών. Πρέπει να προτιμηθούν οι σχέσεις με τις δυνάμεις που τοποθετούνται πιο αριστερά, με εκείνες του κέντρου ή με κάποιους οικολόγους, αφού κι αυτοί είναι διασπασμένοι σε διάφορες εκδοχές;
Το ερώτημα είναι σε ποια λαϊκά στρώματα μπορεί πλέον να απευθύνεται η Κεντροαριστερά; Σήμερα οι μεγάλες μάζες του πληθυσμού βρίσκονται στην ίδια οικονομική κατάσταση και δεν ξεχωρίζει πια η μεσαία τάξη. Και είναι βέβαιο ότι όλοι, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης είναι όλο και πιο ανήσυχοι για τις εξελίξεις που συντελούνται στην ελληνική κοινωνία αλλά και σ’ ολόκληρη την Ευρώπη.
Οι πολιτικές δυνάμεις έτσι όπως αποτυπώθηκαν στις τελευταίες ευρωεκλογές αλλά και όπως δείχνουν τα αποτελέσματα των δημοσκοπικών ερευνών των τελευταίων χρόνων, είναι πολυδιασπασμένες. Ακόμη και όμορες ιδεολογικά περιχαρακώνονται στις προσωπικές αντιλήψεις των διαφόρων πολιτικών που διεκδικούν για τον εαυτό τους την πρωτοκαθεδρία. Είναι ξεκάθαρο πλέον ότι η σοσιαλδημοκρατία βρίσκεται σε κρίση και σε σχέση με τις οργανωτικές της μορφές.
Το μαζικό ή «πολυσυλλεκτικό» κόμμα δεν μπορεί πλέον να έχει την παλιά του λειτουργία, που θεμελίωνε ταυτότητα και συλλογική κουλτούρα, και για το λόγο ότι οι ιστορικοί δεσμοί με τα συνδικάτα, που αποτελούσαν το διακριτικό γνώρισμα της σοσιαλδημοκρατίας, έχουν ήδη χαλαρώσει. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που σήμερα φαίνεται να αγνοεί ο ΣΥΡΙΖΑ που επιμένει να βαδίζει σε δρόμους της δεκαετίας του ογδόντα.
Είναι πολιτική αφέλεια να θέλει να εφαρμοστεί μια κοινωνική πολιτική που σκοντάφτει στη σημερινή οικονομική κρίση. Επαγγέλλεται την εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής και επιμένει ότι είναι σε θέση να ρυθμίσει την οικονομία της αγοράς, για να αποτρέψει την «ανθρωπιστική κρίση», όπως τη χαρακτηρίζει. Αλλά δεν μπορεί κανένας εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ να καταλάβει [ή μάλλον δεν θέλει να καταλάβει] ότι στην πράξη τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Ο συγχρωτισμός όμως με τη νέα ηγεσία του ΣΕΒ δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει για τα καλά στη φάκα που του έχουν στήσει.
Τι είναι λοιπόν σήμερα και τι ζητάει η Κεντροαριστερά;;; Δυστυχώς μόνο λόγια είναι και δεν υπάρχει καμιά απολύτως επαφή με την πραγματικότητα. Μπορεί αυτή που διακινούν τη σημαία της να υιοθετούν με ενθουσιασμό αιτήματα που έχουν σχέση με το περιβάλλον, με την υπεράσπιση των μειονοτήτων, την αποδοχή των διαφορών, να παραχωρούν ευρύ πεδίο στον ατομικισμό, να έχουν οικειοποιηθεί κάποιες θεματικές  της νομιμότητας, της τάξης και της ασφάλειας, σπρωγμένοι από μια λαϊκιστική ώθηση που εκδηλώνουν κάποια στρώματα του εκλογικού σώματος, να θέλουν να μιλήσουν με τους ανέργους ή τους προσωρινά απασχολούμενους, κ.λπ., αλλά δυστυχώς κάπου χάνουν τη μπάλα και η διαχωριστική γραμμή με τη δεξιά δεν είναι πλέον ευδιάκριτη.
Πάντως το εκλογικό σώμα φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι η Δεξιά είναι εκείνη μπορεί να πάρει επώδυνα οικονομικά μέτρα, να ενισχύσει την ανάπτυξη ή να καταστείλει την  εγκληματικότητα. Και στρέφεται στην αριστερά όταν νιώθει την ανάγκη προστασίας, κοινωνικής αναδιανομής ή μέτρων χειραφέτησης.
 

302997_174838815939486_100002401072204_356959_96895330_n-2

Πριν λίγες μέρες έγραψαν άρθρα στο ΒΗΜΑ ο Γεώργιος Π. Μαλούχος με τίτλο «Γιώργος ο Μοιραίος» και ο Μιχάλης Αγραφιώτης με τίτλο «Το αντάρτικο του κ. Γιώργου Παπανδρέου και η υποκρισία στην πολιτική». Σήμερα για πολλοστή φορά ο Πρετεντέρης ασχολείται σε άρθρο του στα ΝΕΑ με τον Γιώργο Παπανδρέου. Δεν είναι απαραίτητο να αντικρούσει κανείς αυτά που γράφουν οι αρθρογράφοι του συγκροτήματος. Τα γραφτά τους είναι βοθρολύματα.
Είναι εμετικά και αποδεικνύουν ότι το συγκρότημα [άλλοτε Λαμπράκη και τώρα] Ψυχάρη, ακολουθεί συγκεκριμένο σχέδιο αποδόμησης της προσωπικότητας του Παπανδρέου. Παραβλέπουν το γεγονός ότι ο ΓΑΠ δεν κυβερνάει τη χώρα και δεν έχει κυβερνητική θέση. Και δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία για να διαπιστωθεί ότι εάν δεν ακολουθείται συγκεκριμένο σχέδιο, τότε οι αρθρογράφοι θα πρέπει να πάνε το συντομότερο σε ψυχίατρο.
Το ερώτημα δεν είναι τι σχέδιο υπηρετεί ο Παπανδρέου, όπως διαστροφικά ερωτά ο Πρετεντέρης, αλλά τι σχέδιο υπηρετεί ο ίδιος με τα κείμενά του στις εφημερίδες του συγκροτήματος και με τον ανόητο σχολιασμό του από το τηλεοπτικό κανάλι του Mega! Read the rest of this entry »

 

ΤΟ ΠΑΣΟΚ, ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Ενα ‘μέρος’ από το πρωτοσέλιδο του τελευταίου φύλλου της ιστορικής εφημερίδας του Κινήματος
  • ΤΟ ΕΧΩ ΞΑΝΑΠΕΙ ΟΤΙ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΜΟΝΑΧΑ ΝΕΚΡΕΣ ΨΥΧΕΣ!!!
  • ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΟΡΘΟΠΟΔΗΣΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ  ΑΝΑΣΤΗΘΕΙ Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
  • ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Τα έχω γράψει και παλιότερα και επαναφέρω ορισμένες από τις σκέψεις μου για το ΠΑΣΟΚ, που σήμερα βλέπουμε όλοι με λύπη να συνθλίβεται στα Καυδιανά Δίκρανα των κατά παραγγελία δημοσκοπικών ερευνών. Το ζήτημα είναι ότι όλοι γνωρίζουν πως υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων που κάποτε στήριζαν το ΠΑΣΟΚ και την πολιτική του και τώρα αυτοί οι ψηφοφόροι [οπαδοί, μέλη, φίλοι] βολοδέρνουν στο θλιβερό πολιτικό τοπίο που δημιούργησαν τα λάθη, οι παραλείψεις και η διαρκής υπονόμευση από τους αντιπάλους, από τα ανόητα και φιλόδοξα στελέχη του αλλά και από το μιντιακό και επιχειρηματικό κατεστημένο.
Σήμερα στο κομματικό απολίθωμα που εξακολουθεί να έχει τον τίτλο του άλλοτε κραταιού Κινήματος υπάρχουν ακόμη κάποιες ψυχές που φαίνεται να είναι παγιδευμένες σ’ έναν αναποτελεσμαστικό λεκτικό ακτιβισμό που παρασέρνουν και κάποιους άλλους σε μια ατελέσφορη πολιτική πρακτική και σε αδιέξοδα. Παρακολουθώ την αρθρογραφία αλλά και τις δηλώσεις των στελεχών που παραμένουν στο βενιζελικό ΠΑΣΟΚ και αφού βλέπουν ότι ο Βενιζέλος προσκολλάται όλο και περισσότερο στη Δεξιά και στον αρχηγό της, εντούτοις επιμένουν να κρατάνε το φανάρι στον Βενιζέλο, προφανώς διότι πιστεύουν ότι κάποια στιγμή θα τον εκπαραθυρώσουν!!!  Read the rest of this entry »
 

Ο Βενιζέλος, το μέλλον του ΠΑΣΟΚ και η Κεντροαριστερά

Άραγε υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι σε θέση να συσπειρώσει τον κόσμο που αποτελούσε τον κορμό και τη βάση του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ;;; Θα ήταν πολιτικός παιδισμός πλέον ν’ ασχολούμαστε μαζί του, αφού έχει αποδειχθεί ότι αυτός έχει βάλει ταφόπλακα στο μέλλον του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ωστόσο είναι φανερό ότι γίνεται απεγνωσμένη προσπάθεια απ’ όσους τον στηρίζουν, να βρίσκεται μέσα στην καρδιά των γεγονότων. Έχει τρία αξιώματα: αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών της δικομματικής κυβέρνησης της Δεξιάς, και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Κατά πόσο αυτά μπορούν να συμπλεύσουν είναι άλλου παπά ευαγγέλιο.
Το ζήτημα είναι ότι οι βουλευτές που στον στήριξαν στις δικές του επιλογές και που συνετέλεσαν στην εκδίωξη του Γιώργου Παπανδρέου από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ και την κυβερνητική εξουσία, βρίσκονται τώρα στα βαθιά νερά και παλεύουν να βγουν σε στεριά, αλλά αυτή όλο και απομακρύνεται. Η πρόσφατη διαγραφή της Τζάκρη, που ήταν η συνέχεια κάποιων προηγούμενων αποχωρήσεων, έχουν δώσει την αφορμή για να επισημανθεί το ασταθές κλίμα μέσα στις τάξεις της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κινήματος.

Read the rest of this entry »

 

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΞΕΜΠΑΡΚΟΙ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΟΧΘΗΣ!!!!

Ο φίλος μου ο Κώστας Πολίτης άνοιξε ένα ιστολόγιο με τίτλο Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΧΘΗ, αλλά μου λέει ότι λόγω χρόνου αδυνατεί να το διαχειριστεί. Κι επειδή ο τίτλος βγήκε από τις κοινές συζητήσεις μας, μου είπε να τον αξιοποιήσω εγώ… Θέλει να κλείσει το δικό του ιστολόγιο, αφού επιπλέον δεν έχει επισκεψιμότητα, αλλά δεν ξέρει πώς!!!! Μήπως κι εγώ είμαι ειδικός;;; Τέλος πάντων, θα βρει τρόπο να το κλείσει.
Είπα κι εγώ ν’ ανοίξω κάτι σχετικό με την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΧΘΗ όπου είμαστε μαζεμένοι ουκ ολίγοι… ξέμπαρκοι, μετά και τις εξελίξεις των δυο τελευταίων χρόνων και που δεν έχουν διάθεση να προσεγγίσουν κανένα από τα κόμματα που φαίνονται εκ πρώτης όψεως συγγενικά. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά απλώς διότι όσοι γεννήθηκαν και αναγεννήθηκαν μέσα στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, δεν μπορεί να είναι τοκιστές και σουλατσαδόροι. Επιμένουν να είναι αμετακίνητοι σ’ ένα χώρο που σφύζει από τους αγώνες τόσων αγωνιστών και στο κάτω της γραφής οι επαγγελίες που αποτέλεσαν τη βάση της ιστορικής διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη δεν έχουν πάψει να έχουν ισχύ.

Read the rest of this entry »

 
Σχολιάστε

Posted by στο Νοέμβριος 25, 2013 in ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ ΝΙΚΟΣ, ΠΑΣΟΚ

 

Η σημερινή μέρα, η 3η του Σεπτέμβρη, επιτάσσει τη νοσταλγία!!!

  • ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ
…Και φυσικά για τη νιότη ξέρω καλά ότι η νοσταλγία είναι ταυτόσημη με την άρνηση. Όμως εμείς οι παλιότεροι που ΑΝΗΚΟΥΜΕ ΣΤΟ ΕΠΙΛΕΚΤΟ ΣΩΜΑ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ που δεν χάνει τη λάμψη και το πάθος της για τη ζωή, δεν μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά. Το ίδιο εκφράζονται οι άνθρωποι στους αιώνες. Απλώς αλλάζει κατά καιρούς ο τρόπος των εκδηλώσεων. Εμείς λοιπόν έχουμε τη μακρόθυμη πείρα του βιωμένου χρόνου, σε αντίθεση με τα νιάτα που πάντα -και καλά κάνουν- οργίζονται και σφάζουν με την ειλικρίνειά τους.
Δεν θέλω να στηρίξω στα δεκανίκια των γλυκασμών τη νοσταλγία μου. Σκέφτομαι ότι κάποιες φορές η απάτη της αισθηματολογίας αποκοιμίζει ή και γελοιοποιεί. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι η διαχυτική ευαισθησία μας που πλημμύριζε τα χρόνια της δικής μας νιότης έχει εκφυλιστεί. Ακόμα υπάρχει η ζέστα της ψυχής που δεν θυσιάστηκε στη φτήνεια. Κι ούτε θα θυσιαστεί. Read the rest of this entry »
 
Σχολιάστε

Posted by στο Σεπτεμβρίου 3, 2013 in ΠΑΣΟΚ