RSS

Ο λαός, πρωταγωνιστής των εξελίξεων*

07 Νοέ.

  • Του ΡΟΥΛΗ ΚΟΚΕΛΙΔΗ Πανεπιστημιακού, πρώην βουλευτή Κοζάνης
  • Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011
  • Η τραγωδία του ελληνικού χρέους βρίσκεται στην τρίτη πράξη.

Χωρίς σχεδιασμό και εθνική στρατηγική η κοινωνία ασφυκτιά, γιατί η οικονομική πολιτική του νεοφιλελευθερισμού τη βουλιάζει, την υποβαθμίζει. Με τα διάφορα μνημόνια που υπέγραψε η σημερινή εξουσία με κλειστά μάτια, είναι ολοφάνερο ότι η κυβέρνηση δεν κυβερνά. Η τρόικα δίνει εντολές και η κυβέρνηση εκτελεί με απόλυτο τρόπο, χωρίς δισταγμούς.

Η οικονομική πολιτική που προωθείται μαζί με την πρωτοφανή ύφεση βουλιάζει τη χώρα σε μια ιδιότυπη κρίση και παράλυση. Ο κοινωνικός ιστός αποσυντίθεται μέρα με τη μέρα. Η βίαιη υποτίμηση των εισοδημάτων δημιουργεί ουσιαστική φτωχοποίηση των εργαζομένων και ολόκληρης της κοινωνίας. Ιδιαίτερα με τη φτωχοποίηση των μεσοστρωμάτων υπονομεύει τα θεμέλια της κοινωνίας, που εμφανίζει πλέον σημάδια κοινωνικής περιθωριοποίησης.

Υπάρχουν όμως όρια στις θυσίες του λαού μας.

Με την πρόσφατη αναβάθμιση της τρόικας η ελληνική κυβέρνηση θα έχει πια διοικητικό ρόλο. Η εθνική κυριαρχία μπαίνει στον γύψο. Είναι πρωτοφανής η τελευταία απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο οικονομικής σωτηρίας μιας χώρας στη βάση της υπαγόρευσης της πολιτικής από ξένα κέντρα αποφάσεων.

Είναι ξεκάθαρο πως η χώρα μας βιώνει το οδυνηρό τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική και δημοσιονομική. Είναι κρίση πολύπλευρη σε πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Το πολιτικό σύστημα καταρρέει. Μέχρι σήμερα κατόρθωσε να επιβιώσει με εκβιασμούς και εκφοβισμούς. Χρησιμοποίησε τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς, τα «μεγάλα ψέματα». Δεν είπε αλήθεια στους πολίτες. Για τις πολιτικές και οικονομικές συντεχνίες της εξουσίας, για το κατάντημα της Ελλάδας, οι ευθύνες είναι βασικά των εργαζομένων… Καμία αυτοκριτική, καμία συγνώμη από μέρους τους. Η κυβέρνηση έκλεισε τον κύκλο της, είναι πολιτικά αποδυναμωμένη και απομονωμένη.

Η πολιτική χρέους από την Ευρωπαϊκή Ενωση έχει αναδείξει τη μεγάλη της αδυναμία από πλευράς υποδομών διακυβέρνησης και διαχείρισης κρίσεων αλλά και την ανεπάρκεια από πλευράς πολιτικών ηγεσιών. Θα μπορούσαν να είχαν πάρει τις απαιτούμενες πολιτικές αποφάσεις για την αναχαίτιση της κρίσης. Δεν το έπραξαν.

Στην πραγματικότητα οι πολιτικές ελίτ και οι γραφειοκρατίες των Βρυξελλών προσπαθούν να μετακυλίσουν στους λαούς το κόστος της κρίσης που δημιούργησαν οι τράπεζες. Η Ευρώπη στενάζει από τις τράπεζες, οι οποίες είναι και οίκοι αξιολόγησης ταυτόχρονα…

Η δικτατορία των οίκων αξιολόγησης και των αγορών στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης πολιτικής κυριαρχεί σ’ ολόκληρο τον κόσμο και υπονομεύει τη δημοκρατία.

Το νέο και αισιόδοξο στοιχείο για το μέλλον του πλανήτη είναι οι λαϊκές μαζικές κινητοποιήσεις.

Οι αγορές δεν είναι ανίκητες.

Από το άλλο μέρος η Δύση ως γεωπολιτική κατηγορία τέλειωσε. Η οικονομική και πολιτική εξουσία μετακινείται σταθερά στην Ασία, πρωτίστως στην Κίνα, στην Ινδία αλλά και σε πολλές αναδυόμενες χώρες. Υπάρχει πια η αναγκαιότητα μιας νέας διεθνούς αρχιτεκτονικής για την επίλυση των προβλημάτων για να γίνει εκφραστής της νέας πραγματικότητας. Θα μπορούσε να είναι ο αναβαθμισμένος ΟΗΕ, ο οποίος τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει χάσει όλο και περισσότερες αρμοδιότητες, για να προωθήσει ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο στην παγκόσμια οικονομία.

Στην εξέλιξη αυτή καθοριστικός είναι ο αγώνας των «αγανακτισμένων» και της κοινωνίας γενικότερα. Νομοτελειακά οι λαοί θα επιβάλουν την αλλαγή.

Στην Ελλάδα το τελευταίο διάστημα οι εργαζόμενοι, η κοινωνία, αντιδρούν ενεργητικά, εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους, με πρωτοφανή μαζικότητα, στη μνημονιακή πολιτική της λιτότητας, της ύφεσης, της υποανάπτυξης και της ανεργίας, η οποία γίνεται μέρα με τη μέρα εκρηκτική. Χτίζει καθημερινά μια νέα πλατιά κοινωνική συμμαχία με πρωτόγνωρες και πρωτότυπες μορφές έκφρασης και κινητοποίησης.

Ο λαός θα είναι ο πρωταγωνιστής των πολιτικών εξελίξεων για ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης για την αναγέννηση του πολιτικού συστήματος, της πολιτικής και της πατρίδας μας.

* Εισήγηση στη διημερίδα του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ με θέμα «Κρίση και Εργασία».

Advertisements
 
Σχολιάστε

Posted by στο Νοέμβριος 7, 2011 in Οικονομική κρίση

 

Ετικέτες:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: