RSS

Daily Archives: 18 Απριλίου, 2010

Αλλάζουν όλα μετά την προσφυγή

  • Οι όροι που θα θέσουν ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και Κομισιόν θα ανατρέψουν ασφαλιστικό σύστημα και εργασιακές σχέσεις
  • Του Βασιλη Zηρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 18 Aπριλίου 2010

Ανατροπές στο ασφαλιστικό και στην αγορά εργασίας που θα οδηγήσουν σε μειώσεις μισθών και συντάξεων ακόμη και από φέτος θα ζητήσει μεταξύ άλλων το μικτό κλιμάκιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που φτάνει αύριο στην Αθήνα, προκειμένου να διαπραγματευτεί τους όρους δανεισμού της Ελλάδας με το υπουργείο Οικονομικών.

Η κυβέρνηση σύρθηκε στην ενεργοποίηση του μηχανισμού, όταν διαψεύσθηκαν οι προσδοκίες ότι η ύπαρξή του και μόνο ήταν αρκετή για να υποχωρήσει το κόστος δανεισμού. Αυτό που ερμηνεύθηκε -όχι μόνο από την Ελλάδα- ως ένα παιχνίδι κερδοσκόπων, αποδείχθηκε ή εξελίχθηκε σταδιακά εξαιτίας και των χειρισμών από την ελληνική πλευρά, σε πεποίθηση ότι χωρίς διεθνή οικονομικό έλεγχο η χώρα μας δεν θα μπορέσει να αναστρέψει τη δυναμική του χρέους και θα χρεοκοπήσει. Ετσι, οι αγορές έκλεισαν για το ελληνικό Δημόσιο και τις ελληνικές τράπεζες και δείχνουν πλέον απρόθυμες να ανοίξουν όσο υψηλές και αν είναι οι αποδόσεις των ομολόγων.

Αντιμέτωπη με το εφιαλτικό και πολύ πιθανό πλέον σενάριο μιας αποτυχημένης έκδοσης ομολόγων και με το τραπεζικό σύστημα σε ασφυξία, η κυβέρνηση αποφάσισε να κινήσει τις διαδικασίες για την ενεργοποίηση του μηχανισμού, καλώντας μέσω της επιστολής Παπακωνσταντίνου το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και την Ε.Ε. για διαβουλεύσεις.

Πρόκειται για μια απόφαση που προοιωνίζεται μεγάλες ανατροπές σε όλο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Οτιδήποτε εθεωρείτο μέχρι σήμερα δεδομένο στο ασφαλιστικό σύστημα, στις εργασιακές σχέσεις, στο σύνολο του αναπτυξιακού προτύπου της χώρας.

«Τα θέλουν όλα τώρα», έλεγε υψηλόβαθμος Ευρωπαίος αξιωματούχος που γνωρίζει το πλαίσιο των προϋποθέσεων που συνδιαμορφώνουν κυρίως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με την Κομισιόν να περιορίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο. Και οι τρεις οργανισμοί θεωρούν ότι είναι ευκαιρία για να υλοποιηθούν οι συστάσεις που απηύθυναν στην Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια και αγνοούνταν από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

  • Τα βασικά σημεία

«Το πλαίσιο που θέτουν είναι γνωστό, σε αυτό θα κινούνται και οι προτάσεις επί των οποίων θα συζητήσουμε», λέει κορυφαίο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου. Το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχουν καταλήξει στα βασικά σημεία των όρων που θα θέσουν:

– Πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα για το 2010 δεν θα ζητηθούν παρά μόνο στον βαθμό που θα υπάρξουν αποκλίσεις από τους στόχους. Στη Φρανκφούρτη θεωρούν, ωστόσο, ότι δεδομένης της πορείας των εσόδων του πρώτου τριμήνου, είναι πολύ πιθανό να ζητηθεί επιπλέον περικοπή των δαπανών τον Μάιο.

– Υλοποίηση των δημοσιονομικών στόχων του ΠΣΑ για το 2011 και το 2012 μέσω κυρίως της περιστολής των δημοσίων δαπανών. Στο πλαίσιο αυτό θα ζητηθούν: α) μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, μέσω της πλήρους κατάργησης των συμβάσεων έργου και του παγώματος των προσλήψεων, β) το κλείσιμο των ζημιογόνων δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών ή της ιδιωτικοποίησής τους.

– Μείωση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος που σημαίνει μείωση -όχι απλώς πάγωμα- των μισθών και στον ιδιωτικό τομέα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με: α) αναστολή της υποχρεωτικής εφαρμογής των κλαδικών συμβάσεων εργασίας, β) περικοπή των δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα και επιδόματος αδείας, στα πρότυπα του δημόσιου τομέα. Ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων κ. Ολι Ρεν είπε ότι θα ήταν καλό να μειωθούν οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα κατά 10% όπως και στο Δημόσιο. Το νούμερο δεν είναι τυχαίο. Στις Βρυξέλλες εκτιμούν ότι απλώς πάγωμα αυξήσεων θα οδηγήσει σε μικρή αύξηση λόγω των τριετιών (ωριμάνσεων).

– Ελαστικότερο θεσμικό πλαίσιο για τις απολύσεις, την μερική ή εκ περιτροπής απασχόληση και τους μισθούς των νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας.

– Αμεση, από φέτος, εφαρμογή κάποιων αλλαγών στο ασφαλιστικό και όχι από το 2013 ή το 2018 όπως προβλέπει το σχέδιο νόμου του κ. Λοβέρδου.

– Απελευθέρωση αγορών και κλειστών επαγγελμάτων, αρχής γενομένης από τις οδικές μεταφορές που εκτιμάται ότι επιβαρύνουν τις τιμές των προϊόντων.
[+] ΓPAΦHMA

ΣXETIKA ΘEMATA


Επικοινωνία Παπανδρέου με Στρος-Καν
Οχι στο ΔΝΤ, επιμένει ο κ. Σαμαράς
Πολιτικό κόστος, παράπλευρα κέρδη
Το ασφαλιστικό πέρασε από τα τεστ, αλλά με αστερίσκους
Διαχωρίζει τη θέση της και προειδοποιεί η ΓΣΕΕ
Η προϊστορία του προβλήματος
Παλινωδίες και με τα νομοσχέδια
Ανατροπές παντού φέρνει το ΔΝΤ
Πώς τα spreads μας έστειλαν στο Ταμείο
Υπό συνεχή δοκιμασία η αντοχή του τραπεζικού μας συστήματος
Τι θα ζητήσει το ΔΝΤ από την Ελλάδα
 
Σχολιάστε

Posted by στο 18 Απριλίου, 2010 in Ασφαλιστικό, Οικονομία

 

Παλινωδίες και με τα νομοσχέδια

  • Του Κωνσταντινου Ζουλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 18 Aπριλίου 2010

Η εντολή του πρωθυπουργού στην κ. Κατερίνα Μπατζελή να ξαναδεί προσεκτικότερα το νομοσχέδιο για τις αγροτικές συνδικαλιστικές ενώσεις και να το ξαναφέρει στο υπουργικό συμβούλιο επιβεβαίωσε την εβδομάδα που πέρασε άλλο ένα εγγενές πρόβλημα που φαίνεται να αντιμετωπίζει η κυβέρνηση: Τις διαρκείς παλινωδίες και τα πισωγυρίσματα που διαπιστώνονται σε όλες σχεδόν τις πρωτοβουλίες της.

Το νομοσχέδιο της κ. Μπατζελή, στο οποίο αντέδρασαν οι κ. Θ. Πάγκαλος και Ευ. Βενιζέλος επισημαίνοντας (και μάλιστα με μια πρώτη ματιά!) την πιθανότητα ακόμη και να κριθεί αντισυνταγματικό, ήταν το τελευταίο μιας σειράς αντίστοιχων «κρουσμάτων» που ουδόλως δικαιώνουν όσους εξακολουθούν να διατείνονται ότι η κυβέρνηση είχε επαρκώς προετοιμαστεί να αναλάβει την εξουσία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι τα περισσότερα σχετικά «φάουλ» έχουν χρεωθεί στους νέους υπουργούς, οι οποίοι μάλλον έχουν υποτιμήσει τη διαδικασία της διεξοδικής νομικής επεξεργασίας κάθε νομοσχεδίου πριν παρουσιαστεί στους υπουργούς.

Υπενθυμίζεται ότι ανάλογες επιφυλάξεις με αυτές που ακουσε η κ. Μπατζελή είχαν εγερθεί προ δεκαπενθημέρου και επί του νομοσχεδίου της κ. Τίνας Μπιρμπίλη για τους ημιυπαίθριους χώρους. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι και σε εκείνη την περίπτωση οι πιο έμπειροι υπουργοί επισήμαναν στην υπουργό Περιβάλλοντος τον κίνδυνο το ν/σ της να καταπέσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (όπως το αντίστοιχο του κ. Σουφλιά). Και εκείνη μάλλον αμήχανα τους απάντησε ότι οι νομικοί της σύμβουλοι την έχουν διαβεβαιώσει για το αντίθετο, χωρίς ωστόσο να αρνείται την ανάγκη «να το ξαναδεί». Πυροσβεστικά λέγεται ότι παρενέβη σε εκείνη τη συνεδρίαση η κ. Διαμαντοπούλου, αλλάζοντας ακόμη και τον τίτλο του νομοσχεδίου και προτείνοντας στην κ. Μπιρμπίλη αντί να χρησιμοποιηθεί ο διαβλητός όρος «νομιμοποίηση ημιυπαίθριων» να προτιμηθεί η ασαφέστερη φράση «αποκατάσταση περιβαλλοντικής βλάβης»…

Το πλέον ανησυχητικό όμως είναι ότι αντίστοιχα προβλήματα διαπιστώνονται ακόμη και σε μείζονος σημασίας νομοσχέδια, κάτι που κάνει πολλούς νομικούς να προβλέπουν ότι στην πράξη είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν τεράστια προβλήματα με τις ασάφειες και τα κενά τους. Ενδεικτικά αναφέρουν το φορολογικό που εξελίχθηκε σε γεφύρι της Αρτας με τις δεκάδες αναπροσαρμογές και διορθώσεις που χρειάστηκαν ώς την τελευταία στιγμή, τον Καλλικράτη που εδώ και τρεις μήνες υποτίθεται ότι είναι έτοιμος και ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί ούτε καν ο νέος διοικητικός χάρτης που εισάγει στη χώρα, αλλά και το νομοσχέδιο της κ. Λούκας Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, που το εξαγγέλλει σχεδόν καθε εβδομάδα τους τελευταίους… τρεις μήνες.

Ας σημειωθεί, τέλος,λότι το μόνο νομοσχέδιο που πέρασε άνευ επιφυλάξεων τις τελευταίες ημέρες ήταν το ασφαλιστικό του κ. Ανδ. Λοβέρδου. Κατά τραγική ειρωνεία, δηλαδή, αυτό που σύσσωμη η κυβέρνηση παραδέχεται ότι είναι πιθανόν να ανατραπεί εκ βάθρων από την Ε.Ε. αν οι πρόνοιές του δεν ικανοποιήσουν τους εταίρους μας…

 
Σχολιάστε

Posted by στο 18 Απριλίου, 2010 in Απόψεις

 

Οι πλέον φλύαροι υπουργοί. Παρουσιάζονται στην τηλεόραση για να καλύψουν το έλλειμμα έργου

Τα τηλεοπτικά παράθυρα έγιναν για κάποια κυβερνητικά στελέχη δεύτερο γραφείο, που είτε σχολιάζοντας την επικαιρότητα είτε δικαιολογώντας αστοχίες στον τομέα ευθύνης τους, επιχειρούν να διασκεδάσουν έλλειμμα έργου. Δεν γλιτώνουν, όμως, από την κριτική δημοσιογράφων και τεχνικών, που έχουν χαρακτηρίσει άλλους «λογάδες», άλλους «φοβιτσιάρηδες», ή επιλεκτικούς όσον αφορά τους υπόλοιπους καλεσμένους. Πρωταθλήτριες των εμφανίσεων, οι κυρίες που ηγούνται του υπουργείου Υγείας.

  • Υπουργοί με «καριέρα» στο γυαλί
  • Των Λινας Γιανναρου – Ιφιγενειας Διαμαντη

Γεννηματά; Ευγενέστατη, κερνάει πάντα καφέ στο συνεργείο. Λοβέρδος; Δύσκολος, αλλά βγαίνει. Ο Πάγκαλος επιλέγει αυστηρά το κανάλι όπου θα εμφανιστεί. Και ο Ρέππας; Ο Ρέππας δεν βγαίνει ποτέ…

Στους έξι μήνες που μεσολάβησαν από τις εκλογές, τα τηλεοπτικά «χούγια» υπουργών και υφυπουργών έχουν ήδη διαμορφωθεί – και δεν είναι αυτά που διαφαίνονταν προεκλογικά. Κανείς δεν φανταζόταν π.χ. ότι η υφυπουργός Παιδείας κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου θα έβγαινε τόσο σπάνια στα κανάλια μετά την ανάληψη της κυβερνητικής της θέσης ούτε ότι, αντίστοιχα, η υπ. Υγείας κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου θα εξελισσόταν σε «Νο 1» τηλεοπτική περσόνα – έχει τις περισσότερες συμμετοχές σε πρωινές εκπομπές και δελτία ειδήσεων. «Ηταν και η επικαιρότητα…», προσθέτουν οι αρχισυντάκτες δίπλα στο όνομά της (αν και η γρίπη έφυγε, η υπουργός έμεινε στη θέση της στα παράθυρα). Η επικαιρότητα, η οικονομική κρίση, οδήγησε και τον υπ. Οικονομικών κ. Γ. Παπακωνσταντίνου να γίνει τακτικός θαμώνας των τηλεοπτικών πάνελ.

Ναι, ο άγραφος κανόνας που θέλει τους υπουργούς να μην εμφανίζονται πάνω από δύο φορές τον μήνα στο ίδιο κάναλι δεν τηρείται ευλαβικά πια. Το δικό του εθιμοτυπικό έχει ο υφυπουργός Εργασίας κ. Γ. Κουτρουμάνης, που το γνωρίζουν μέχρι και οι «σεκιούριτι» στους τηλεοπτικούς σταθμούς: αν δεν κάνει τον κύκλο του στα πέντε «πρωινά», δεν ξαναβγαίνει στο ίδιο. Κάπως έτσι, όμως, τυχαίνει να «βγαίνει» δύο φορές την εβδομάδα στην τηλεόραση.

Κι όλα αυτά ενώ ο υπ. Εργασίας κ. Ανδρ. Λοβέρδος δεν είναι από εκείνους που, όπως λέει στην «Κ» εκ των πρωταγωνιστών της πρωινής ζώνης, «αποφεύγουν να κοιτάξουν κατάματα τον κόσμο». Οχι, ο κ. Λοβέρδος μπορεί να κάνει λίγο τον… δύσκολο, όπως λέει ο ίδιος, αλλά «τον έχεις». Λόγω επικαιρότητας, πάντα, ο υπ. Εργασίας μέσα στον Μάρτιο ήταν περιζήτητος. Στις 2/3 φιλοξενήθηκε στην πρωινή «Κοινωνία ώρα Mega», τρεις ημέρες μετά στο δελτίο ειδήσεων του Alter. Δέκα ημέρες αργότερα, φιλοξενήθηκε ξανά στο Alter, στην εκπομπή «Πρόσωπο με πρόσωπο» του Ν. Χατζηνικολάου, την επομένη, 16/3 στις ειδήσεις του Mega, την παραμονή της εθνικής παλιγγενεσίας ξανά στην «Κοινωνία ώρα Μega» και στις 26/3 στις ειδήσεις του Alter. Αντίθετα, «υπάρχουν υπουργοί που στέλνουν τους υφυπουργούς τους να κάνουν τη… βρώμικη δουλειά, να απαντήσουν, δηλαδή, στα λαϊκά ερωτήματα». Πάντως, οι κ. Λοβέρδος, Χρυσοχοΐδης, Ξενογιαννακοπούλου και Πάγκαλος θεωρούνται υπουργοί που δεν φοβούνται να αντιμετωπίσουν τον όποιο δημοσιογράφο – που δεν «μοιράζουν μπάλα» σε υφυπουργούς, με άλλα λόγια. Η υπ. Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη, αντίθετα, δεν «βγαίνει», αφήνοντας τον υφυπουργό κ. Γ. Μανιάτη να εμφανίζεται αντ’ αυτής.

«Εβγαιναν συνεχώς και παντού!», λένε με μια φωνή αρχισυντάκτες εκπομπών. Και δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που, όπως λέει στην «Κ» ο αν. καθηγητής και διευθυντής του Εργαστηρίου Κοινωνικής Ερευνας στα ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γ. Πλειός, οι υπουργοί δεν διανοούνταν να «βγουν» σε πρωινή εκπομπή. «Τα τελευταία χρόνια, η παρουσία τους στα ΜΜΕ έχει επεκταθεί, έχει πυκνώσει. Αλλωστε, σε μεγάλο βαθμό εκεί κρίνονται, απευθύνονται στο κοινό που παρακολουθεί αυτές τις εκπομπές. Αυτός είναι ένας από τους κανόνες της δημοκρατίας των ΜΜΕ». Ο κ. Βασ. Λυριτζής –«Πρώτη Γραμμή» ΣΚΑΪ– λέει ότι η ανακύκλωση των ίδιων προσώπων επιφέρει αναμάσημα των ίδιων προβλημάτων: «Εχω τη αίσθηση ότι τελευταία, κυβερνητικά στελέχη έχουν αρχίσει να μαζεύονται».

Το τελευταίο διάστημα, τα πράγματα έχουν λίγο αλλάξει. Λίγο ο φόρτος εργασίας λόγω της κρίσης, λίγο ότι αντελήφθησαν ότι και τα λόγια… μένουν, οι επισκέψεις στα πάνελ αραιώνουν σιγά σιγά. Και αρχίζουν τα αιτήματα. «Θα έρθω, αλλά θα με βγάλεις μόνο μου», ζητούν πολλοί υπουργοί. Αλλοι, όπως οι κυρίες Ξενογιαννακοπούλου και Γεννηματά, αποφάσισαν να «βγαίνουν» μόνο από το γραφείο τους με λινκ. «Ετσι, τις απασχολούμε το πολύ ένα εικοσάλεπτο», αναφέρουν τεχνικοί που στήνουν τις συνδέσεις.

  • Δεν άκουσαν το «σιωπητήριο» Παπανδρέου
  • Σε σύγχυση τα κυβερνητικά στελέχη για την αναπόφευκτη εμπλοκή του ΔΝΤ συνεχίζουν να εξακοντίζουν βέλη εναντίον αλλήλων
  • Του Κωνσταντινου Ζουλα

«Είναι απίστευτο ότι μόλις σε έξι μήνες κατορθώσαμε να μοιάζουμε με ηττημένο στρατό που παραδίδει τα όπλα», έλεγε χθες κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος για να περιγράψει την εικόνα του τελευταίου υπουργικού συμβουλίου, όταν όλοι οι παριστάμενοι αντελήφθησαν ως αναπόφευκτη πλέον την εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο οικονομικό αδιέξοδο της χώρας.

Η παρομοίωση δεν είναι υπερβολική. Ειδικώς τις τελευταίες ώρες ουδείς εκ των υπουργών μπορεί να κρύψει τη σύγχυση στην οποία μοιάζει να τελεί εν συνόλω η κυβέρνηση ενόψει της πρωτοφανούς επιτροπείας που όλα δείχνουν ότι θα επιβληθεί στη χώρα. Οσο δε για το σιωπητήριο που υποτίθεται ότι επέβαλε για δεύτερη φορά ο πρωθυπουργός, ούτε καν οι στενοί του συνεργάτες δεν δείχνουν να το λαμβάνουν υπ’ όψιν τους.

Στο βασικό ερωτήμα βέβαια για το ποιος θα είναι ο νέος ρόλος που θα έχει το κάθε κυβερνητικό στέλεχος και ποια τα περιθώρια εφαρμογής μιας άλλης πολιτικής από τις επιταγές της Ε.Ε. και του ΔΝΤ ουδείς μπορεί να να απαντήσει. Ενδεικτικό ωστόσο είναι ένα σχόλιο που ακούστηκε προχθές μόλις δημοσιοποιήθηκε στο Ιντερνετ η νέα αξιολόγηση των υπουργών από τον κ. Θ. Πάγκαλο. «Νομίζεις ότι ξέρει και εκείνος αν θα εφαρμοσθεί το Πρόγραμμα Σταθερότητας του οποίου είναι θεματοφύλακας;», αναρωτιόταν καυστικά συνάδελφός του. Υπονοούσε έτσι ότι μετά τις τελευταίες εξελίξεις κατά κυριολεξία κανείς στην κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να αποκλείσει το ενδεχόμενο να επιβληθούν ακόμη πιο επαχθή μέτρα από τους τεχνοκράτες που θα στείλει τις προσεχείς ημέρες στην Αθήνα το ΔΝΤ.

Η δραματική αυτή εξέλιξη ήταν αναπόφευκτο να εντείνει ακόμη περισσότερο τις ήδη προβληματικές σχέσεις που διαπιστώνονται από μήνες ανάμεσα σε πολλούς υπουργούς. Και κυρίως να φέρει στο προσκήνιο την κριτική που μόνον υπογείως ακουγόταν μέχρι πρότινος για τους χειρισμούς του οικονομικού επιτελείου.

Τις τελευταίες ώρες ακόμη και κορυφαίοι υπουργοί παραδέχονται ότι για την εμπλοκή του ΔΝΤ δεν είναι άμοιρα ευθυνών κάποια πρόσωπα, υπαινισσόμενοι έτσι ότι θα μπορούσε ακόμη και να έχει αποτραπεί η τελευταία εξέλιξη με άλλους χειρισμούς. Στρέφουν έτσι τα βέλη τους προσωπικά στον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου στον οποίο επιπλέον αρκετοί καταλογίζουν ότι ενώ μπορούσε να έχει λύσει εγκαίρως το πρόβλημα του δανεισμού της χώρας με μια μυστική συμφωνία με τους μεγάλους διεθνείς «παίκτες», έπεισε τον πρωθυπουργό ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μόνη της τις αγορές. «Με συνέπεια» όπως λένε οι ίδιες πηγές, «να χαθεί πολύτιμος χρόνος και η κυβέρνηση να εκπέμπει τους τελευταίες μήνες την εικόνα της αγόμενης και φερόμενης από τις διακυμάνσεις των σπρεντ εκφράζοντας πότε ευχές για να πέσουν τα επιτόκια και πότε κατάρες στους κερδοσκόπους που τα ανεβάζουν».

  • Κριτική και στο Μαξίμου

Για τους ίδιους λόγους κριτική δέχεται πλέον και το Μέγαρο Μαξίμου. Και κυρίως για τους «ερασιτεχνικούς», όπως χαρακτηρίζονται, επικοινωνιακούς χειρισμούς που επέλεξε για να αντιμετωπίσει την κρίση. «Ποιος αλήθεια εμπνεύστηκε την τραγελαφική ιστορία με το πιστόλι και τις σφαίρες που δήθεν θα έριχνε τα επιτόκια;», αναρωτιούνται πολλοί, ενώ ακόμη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ομολογούν πια ότι ήταν εξαρχής λάθος της κυβέρνησης να εμφανίσει διεθνώς τη χώρα καταρρέουσα και υπό πτώχευση. «Επιδιώξαμε να καθησυχάσουμε τις διεθνείς αγορές με τα ίδια κινδυνολογικά επιχειρήματα που προβάλλαμε στους συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ για να τους πείσουμε να μην αντιδράσουν στα μέτρα», λένε πολλοί, παραδεχόμενοι ότι «με τον αυτοδιασυρμό μας στα διεθνή μέσα ενημέρωσης μπορεί τελικά και μόνοι μας να βγάλαμε τα μάτια μας». Αλλοι συνάδελφοί τους, ωστόσο, εκτιμούν ότι «μπορεί μεν να υπήρξαν και εσφαλμένοι κυβερνητικοί χειρισμοί, αλλά το πολυσύνθετο πρόβλημα στο οποίο ενεπλάκη η Ελλάδα υπερέβαινε μάλλον τη δυνατότητα της χώρας να ελέγξει την κρίση».

Οπως και να έχουν τα πράγματα οι προσεχείς ημέρες θεωρούνται καθοριστικές ακόμη και για ενδεχόμενες ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις τις οποίες αρκετοί αναλυτές εικάζουν πια ως πιθανές. Οπως λένε χαρακτηριστικά, ο κ. Γ. Παπανδρέου ουδόλως εμφανίζεται διατεθειμένος να παραδώσει τα όπλα. Πόσω μάλλον αν οι Ευρωπαίοι εταίροι μας και οι ξένοι τεχνοκράτες του ΔΝΤ επιχειρήσουν να επιβάλουν επιπλέον μέτρα και πολιτικές τις οποίες ο ίδιος κρίνει εσφαλμένες ή και καταστροφικές για τη χώρα.

  • Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 18 Aπριλίου 2010
 
Σχολιάστε

Posted by στο 18 Απριλίου, 2010 in Τηλεοπτικά παράθυρα

 

Ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας

  • Tου Χρηστου Γιανναρα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 18 Aπριλίου 2010

Γιατί άραγε η κυβέρνηση του Γ. Α. Παπανδρέου ευνοεί απροκάλυπτα τον πανικό στην ελλαδική κοινωνία; Η εύνοια του πανικού γίνεται εξόφθαλμη και μετρητή στα δελτία ειδήσεων των κρατικών καναλιών (είναι το βασικό μέσο κάθε κυβέρνησης για τη διαμόρφωση της ψυχολογίας των μαζών): Πόσος τηλεοπτικός χρόνος διατίθεται για τη διεκτραγώδηση του οικονομικού αδιεξόδου της χώρας, του πνιγμού που μας επιβάλλουν οι διεθνείς αγορές, της άρνησης ή της αδυναμίας των Ευρωπαίων εταίρων μας να στηρίξουν την ελλαδική οικονομία; Ποια διασταύρωση γίνεται, ποιος έλεγχος αξιοπιστίας του καταιγισμού απαισιόδοξων προβλέψεων από αναλυτές ή πολιτικούς διαχειριστές της διεθνούς οικονομίας; Γιατί απουσιάζει εντυπωσιακά από τα κρατικά κανάλια κάθε ενδεχομένως ενθαρρυντική (σοβαρή και έγκυρη) ανάλυση πολιτικών προτάσεων ή των κοινωνικών δυνατοτήτων για ενεργό, παλλαϊκή αντίδραση στη χρεοκοπία;

Το αποτέλεσμα της κυβερνητικής αβελτηρίας ή θελημένης πολιτικής είναι, να έχει ο πανικός παραλύσει τόσο τον ψυχισμό των πολιτών όσο και την αγορά. Γιατί ο πανικός γεννάει (πάντοτε) όργιο φημών: Σχεδόν ο κάθε πολίτης έχει «πληροφορηθεί» από κάποια «έγκυρη πηγή» ότι το έλλειμμα δεν είναι 13,7% του ΑΕΠ, αλλά 16%, ότι το εξωτερικό χρέος δεν είναι 370 δισ., αλλά τουλάχιστον 600, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτό το ιλιγγιώδες ποσό, τα χρέη δημόσιων οργανισμών. Οργιάζουν οι φήμες ότι σε λίγο οι Τράπεζες δεν θα έχουν ρευστό για να αποδώσουν στους καταθέτες ή ότι το χρεοκοπημένο κράτος θα υποχρεωθεί να δημεύσει τις καταθέσεις, ενδεχόμενο που προκαλεί τη φυγή από τη χώρα (ή τη φύλαξη «κάτω από το στρώμα») πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ.

Τέτοιες φήμες μοιάζει να συζητούνται σε κάθε γωνιά της χώρας – σε καφενεία, παρέες, λεωφορεία, λαϊκές αγορές, συμπτωματικές συναντήσεις στους δρόμους. Ο πανικός μεταδίνεται σαν τη φωτιά στο δάσος, πολλοί περιμένουν το αναπότρεπτο: ότι θα αρχίσουν να λεηλατούνται υπεραγορές τροφίμων, να ληστεύονται άνθρωποι μέρα μεσημέρι δημόσια, να αφαιρείται η ζωή για είκοσι ευρώ. Πανικοβάλλει το ερώτημα: σε τι θα διστάσουν ενάμισι εκατομμύριο μετανάστες όταν πρώτοι καταληφθούν από την απόγνωση που γεννάει η πείνα, τι θα συμβεί αν το κράτος καθυστερήσει την πληρωμή μισθών και συντάξεων για δύο ή τρεις μήνες, όπως κάνει, χρόνια τώρα, με τους συμβασιούχους;

Αυτόν τον δεδομένο ευφάνταστο πανικό η κυβέρνηση θέλει να τον αγνοεί σκόπιμα ή επιπόλαια ή από κουφόνοια. Δεν διανοείται να αντιτάξει την εγκυρότητα και την πειθώ της ειλικρίνειας στους φόβους και στη φημολογία που παραλύουν την ελλαδική κοινωνία. Αλλά ποιος από την κυβέρνηση να αναλάβει τέτοιο εγχείρημα; Ο ίδιος ο πρωθυπουργός ολοφάνερα δεν επαρκεί, καμιάν επίσημη εμφάνισή του για παροχή ενθαρρυντικών διαβεβαιώσεων δεν θα την πάρουν οι άνθρωποι στα σοβαρά. Ο ευφυέστατος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει τόσες φορές (απειράριθμες) εκτεθεί (ή, σωστότερα, διασυρθεί) με παλινωδίες, αυτοαναιρέσεις, κραυγαλέα ασυνέπεια και απόλυτη έλλειψη ψυχραιμίας, ώστε έχει φτάσει να αποτελεί παραδειγματική περίπτωση αναξιοπιστίας. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ευγενέστατο πρωτοεμφανιζόμενο βλάστημα, δίνει περισσότερο την εικόνα μεταπτυχιακού φοιτητή ασκούμενου στην πρακτική της ειδικότητάς του, παρά ανθρώπου ικανού να εκφέρει λόγο αδέσμευτο από την προτεραιότητα εξυπηρέτησης εντυπώσεων. Κάτι ανάλογο και ο υπουργός Οικονομικών.

Επιπλέον, το πιθανότερο είναι να έχουν και τα κυβερνητικά στελέχη τα ίδια με τον μέσο πολίτη κενά πληροφόρησης. Μάλλον δεν πρόκειται ποτέ κανείς να μάθει τους λόγους που ανάγκασαν τον Κ. Καραμανλή, τον βραχύ, να παραιτηθεί έντρομος από κάθε απόπειρα αντίστασης στη φανερά επερχόμενη χρεοκοπία. Κανείς δεν θα μάθει ποτέ τις διεργασίες που οδήγησαν στη σκανδαλώδη ανατροπή κριτηρίων και αξιολογήσεων προκειμένου να εκλεγεί στην αρχηγία του κόμματός του ο σημερινός πρωθυπουργός. Ούτε τα υψηλότερα κυβερνητικά στελέχη δεν θα μάθουν ποτέ, από πού ανασύρθηκε ο παντελώς άγνωστος στον δημόσιο βίο Δημ. Δρούτσας για να του ανατεθεί ποιο; Το υπουργείο Εξωτερικών! Θα μείνει μάλλον για πάντα άγνωστο το γιατί, σε ώρες που η Ελλάδα παλεύει απεγνωσμένα να σωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την επίσημη κήρυξη πτώχευσης και στάσης πληρωμών, ο Δ. Δρούτσας συνάπτει «ιστορικής σημασίας συμφωνία» με την Τουρκία για την «εντατικοποίηση των διερευνητικών επαφών για το Αιγαίο», ενώ έχει παράλληλα επανενεργοποιηθεί, για επίσπευση «λύσης» του «Μακεδονικού», ο αυλοθεράπων του Πενταγώνου Μάθιου Νίμιτς.

Εχουμε οδυνηρά κενά πληροφόρησης για τις καίριες αποφάσεις που λαμβάνονται ερήμην κάθε πολιτικής διαδικασίας. Κρίνεται η επιβίωσή μας, ο ενδεχόμενος ή όχι ξεριζωμός και η προσφυγιά κάποιων από μας, αν θα έχουμε αύριο ψωμί και πολιτική ανεξαρτησία. Και παγιδευόμαστε από τα κρατικά δελτία ειδήσεων και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις σε έναν πανικό που αφορά ίσως σε παραπλανητικό εντοπισμό της συμφοράς μας: Δεν είναι η οικονομική χρεοκοπία η κυρίως απειλή, η χρεοκοπία είναι (ίσως) η τεχνητή συνθήκη για να «τακτοποιηθούν» οι διακηρυγμένες ως πρωταρχικές επιδιώξεις των «συμμάχων» μας: Να κλείσει το Κυπριακό, να κλείσει το «Μακεδονικό», να μοιραστεί το Αιγαίο και η Θράκη.

Αυτό το «ίσως» είναι, ασφαλώς, προϊόν του πανικού μας, αλλά προϊόν με τετράγωνη λογική, όχι επιπόλαιο σκεύασμα «συνωμοσιολογίας». Η λογική λέει ότι με την Ελλάδα ξέγνοιαστη, έστω χάρη σε ψευδαισθήσεις σιγουριάς (μια και ανήκει στο «κλαμπ του ευρώ») τα συμφέροντα κάποιων «συμμάχων» της δεν προωθούνται. Με την Ελλάδα οικονομικά κατεστραμμένη και πανικόβλητη, όλα είναι δυνατά.

Γι’ αυτό, ακόμα και οι εναπομείναντες θαυμαστές του κορυφαίου ταλαντούχου αμοραλιστή τολμούν να παραγγέλνουν στον Δημ. Δρούτσα ότι: Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα απέλυε πάραυτα τον υπουργό του των Εξωτερικών, αν διενοείτο να ξεκινήσει οποιεσδήποτε συνομιλίες με τους Τούρκους, χωρίς προηγουμένως να έχουν οι Τούρκοι 1) ανακαλέσει το casus belli, 2) ζητήσει συγγνώμη για την εν ψυχρώ εκτέλεση 1.450 Ελλήνων αιχμαλώτων στην Κύπρο, 3) δεχθεί την άρση των συνεπειών της «Μυστικής Πράξης 66»(;) όπως είχε συμφωνηθεί με τον Οζάλ. Και υπενθυμίζουν οι θαυμαστές του Ανδρέα την αποφασιστική συμβολή του Δημ. Δρούτσα στην κατάρτιση του Σχεδίου (πλεκτάνης) Ανάν, που για να το υποστηρίξει κανείς θα έπρεπε: ή να μην το έχει διαβάσει ή να το έχει διαβάσει και να μην το έχει καταλάβει ή να το υποστήριξε «εν διατεταγμένη υπηρεσία».

Οταν και από τους θιασώτες του παπανδρεϊσμού εγείρονται τέτοιας σαφήνειας αντιδράσεις, σημαίνει ότι η λογική του πανικού, έστω και μόνο με ενδείξεις, είναι ακαταμάχητη.

 
Σχολιάστε

Posted by στο 18 Απριλίου, 2010 in Γιανναράς Χρήστος, Πανικός

 

Ετικέτες: