RSS

Daily Archives: 14 Οκτωβρίου, 2009

»ΠΡΩΤΑ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ» Η ΣΗΜEΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

  • Γράφει ο Βασίλης Τακτικός*

Η παρουσία του Συνήγορου του Πολίτη στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου έδωσε ανάγλυφα το μήνυμα της νέας κυβέρνησης και μιας νέας εποχής στην πολιτική. Ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός πλέον, μ’ αυτό τον τρόπο, δήλωσε εμφατικά όπως σε όλη την προεκλογική περίοδο το βασικό του σύνθημα »πρώτα ο πολίτης». Συνέδεσε αυτό το μήνυμα, πρώτα με τη διαφάνεια την αλλαγή στη δημόσια διοίκηση και τη λογοδοσία με τη δημοσίευση όλων των αποφάσεων στο διαδίκτυο.

Δεν αρκέστηκε όπως ο προκάτοχός του σε νουθεσίες και ηθικολογίες του τύπου »σεμνότητα και ταπεινότητα», αλλά κάλεσε παράλληλα με τις προτροπές του τις ανεξάρτητες αρχές να ελέγχουν τη δημόσια διοίκηση και τους υπουργούς του, και επέστησε την προσοχή τους ότι έχουν απέναντί τους τον διαρκή έλεγχο. Ζήτησε ξανά όχι την ανοχή, αλλά τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, προφανώς για να ελέγχουν και οι πολίτες από την πλευρά τους με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών τις πράξεις της δημόσιας διοίκησης.

Προκάλεσε με άλλα λόγια τους πολίτες να ελέγχουν την εξουσία. Στη συνθηματολογία της νέας κυβέρνησης δεν υπάρχουν φράσεις όπως των προηγούμενων κυβερνήσεων ‘επανίδρυση του κράτους» ή ‘‘εκσυγχρονισμός του κράτους» προφανώς γιατί όλα αυτά αποδείχθηκαν άνευ περιεχομένου χωρίς νέους θεσμούς που μπορούν να ελέγχουν τη διαφθορά, την κακοδιοίκηση και το πελατειακό κράτος. Στις πολιτικές καινοτομίες της νέας κυβέρνησης αντίθετα με το παρελθόν υπάρχει το πρόσταγμα της »πράσινης ανάπτυξης» που πιστώθηκε με το νέο υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής.

Στη σημειολογία της νέας εποχής, ο μέχρι πρότινος υπουργός για θέματα περιβάλλοντος κ. Σουφλιάς αναγκάζεται να αποχωρήσει εντελώς από την πολιτική σκηνή, και εμφανίζεται στο προσκήνιο ένα εντελώς αντισυμβατικό πρόσωπο με το πολιτικό κατεστημένο η σαραντάχρονη εισηγήτρια της «πράσινη ανάπτυξης» Τίνα Μπιρμπίλη. Παράλληλα, το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα έφερε τις μεγάλες αποχωρήσεις μιας γενιάς πολιτικών, ενώ αρκετοί απ’ αυτούς μπαίνουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Εκτός των Καραμανλή και Σουφλιά και όλης της ηγετικής τους ομάδας, θα πρέπει να επισημάνουμε και την απουσία του Κώστα Σημίτη και όλης της πάλαιας ηγετικής ομάδας του »εκσυγχρονισμού».

Αντιθέτως, η είσοδος των γυναικών στην κεντρική πολιτική σκηνή όπως της Λούκας Κατσέλη, της Τίνας Μπιρμπίλη, της Κατερίνας Μπατζελή και άλλων δεν φέρνει απλά το άρωμα γυναικών στην κυβέρνηση όπως έγραψε ο τύπος, αλλά σηματοδοτεί την ανάγκη για πιο γνήσια αντιπροσωπευτικότητα της κοινωνίας στην νέα εποχή. Αξιοσημείωτο είναι πάλι ότι και οι δύο υπουργοί που αναλαμβάνουν τα οικονομικά υπουργεία, έχουν θητεύσει επιτυχώς ως στελέχη στον ΟΟΣΑ.

  • Τι σηματοδοτούν αυτές οι επιλογές

Ο Γιώργος Παπανδρέου προφανώς δεν προκαλεί ενθουσιασμό στα πλήθη από το μπαλκόνι όπως ο πατέρας του. Φαίνεται όμως ότι μπορεί να προκαλέσει ενθουσιασμό στην ελληνική κοινωνία με τις πολιτικές κινήσεις και επιλογές του. Το έχει αποδείξει σ’ όλη την πολιτική του διαδρομή το αποδεικνύει τώρα με την επιλογή των συνεργατών του.

Θέλει να κάνει την Ελλάδα »Δανία του Νότου» έγραψε ο ξένος τύπος για την εμμονή του στην πράσινη ανάπτυξη. Και υπάρχουν στην χώρα μας οι αντικειμενικές προϋποθέσεις για μια τέτοια πολιτική. Το κλίμα, το περιβάλλον, και η πολιτιστική κληρονομιά. Έχει τη δυνατότητα όχι μόνον ως πρωθυπουργός της Ελλάδας αλλά και ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να περάσει θέσεις στη διεθνή κοινότητα και ειδικότερα στην Ευρώπη για ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης. Πρώτη ευκαιρία η σύνοδος στην Κοπεγχάγη στο τέλος του μήνα για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή.

Η χώρα μας χρειάζεται αυτό το διεθνές κύρος του προέδρου της σοσιαλιστικής διεθνούς ως όπλο στις διεθνείς διαπραγματεύσεις για να ανορθώσει το κύρος της χώρας, μια δυνατότητα που μέχρι πρότινος είχε υποτιμηθεί. Χρειάζεται ένα νέο κύρος στο χρηματιστήριο αξιών. Αξιοπιστία, εμπιστοσύνη, αξιοκρατία, δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος, στήριξη των αδυνάτων της κοινωνίας. Με εφόδια αυτές τις αξίες στο χρηματιστήριο αξιών φαίνεται ότι ξαναγεννήθηκε η ελπίδα και η αισιοδοξία για το μέλλον στον έλληνα πολίτη. Αυτές οι αξίες έχουν την αυτο-αντανακλαστικότητά τους και στην άνοδο του συμβατικού οικονομικού χρηματιστηρίου, και της πραγματικής οικονομίας.

Είμαστε, βέβαια στην αρχή. Πολλά θα εξαρτηθούν από την συνέπεια και συνέχεια των προτεραιοτήτων που έδωσε η νέα κυβέρνηση. Πολλά, επίσης, θα εξαρτηθούν και από την οργανωμένη συμμετοχή της κοινωνίας στον έλεγχο της διακυβέρνησης. Οι σηματοδοτήσεις όμως της πορείας που χάραξε ο νέος πρωθυπουργός είναι μια ξεκάθαρη πρόκληση. »Πρώτα ο πολίτης» έχει τον λόγο. Το ζήτημα είναι πως θα αξιοποιηθεί από τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών αυτή η ιστορική ευκαιρία, αφού είναι ολοφάνερο ότι δεν μπορούμε να τα περιμένουμε όλα από το κράτος.

Βασίλης Τακτικός είναι Διευθυντής του Oikopress

 
Σχολιάστε

Posted by στο 14 Οκτωβρίου, 2009 in Πρώτα ο πολίτης

 

Γιώργο, μην ξεχνάς τη συμμετοχική δημοκρατία!

ca012-03602r

Αξιοσημείωτη η δραστηριότητα του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Και είναι ευχάριστο που τα μέσα ενημέρωσης -μέχρι στιγμής- υπογραμμίζουν το αεικίνητο ενός πολιτικού που ήταν πάντοτε ειλικρινής. Διάβασα ένα άρθρο του δημοσιογράφου Γιώργου Βότση στην «Ελευθεροτυπία», όπου εκθειάζει τον Παπανδρέου και τις επιλογές του. Και είπα «μπράβο» ρε φίλε που κατάφερες να βρεις καλά λόγια! Δεν είναι ο μοναδικός «αντι-παπανδρεϊκός» κι ούτε θα είναι ανάμεσα στην «κοινωνία» των επωνύμων δημοσιογράφων…

Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να χωνέψει ότι ο Γιώργος κέρδισε τις εκλογές και με το κόμμα, τον κομματικό μηχανισμό, τον οποίο όλοι αναθεματίζουν. Είναι αλήθεια ότι ο κομματικός μηχανισμός σε ορισμένες περιόδους λειτούργησε αρνητικά και δημιούργησε πλήθος προβλημάτων τα οποία στραπατσάρισαν και την εικόνα του ΠΑΣΟΚ. Βέβαια την πλήρωσε ο απλός κόσμος, οι οπαδοί και ψηφοφόροι του, που παρά τον παραγκωνισμό στάθηκαν στην πρώτη γραμμή των αγώνων και όπως αποδείχτηκε τελικά έδωσαν τη νίκη. Στήριξαν τον Γιώργο από τη μέρα που ανέλαβε την προεδρία του κόμματος. Τον στήριξαν και στη δύσκολη περίοδο του διαχωρισμού στην κορυφή, όταν δηλαδή ο Ευάγγελος Βενιζέλος εξεδήλωσε την επιθυμία του να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ με έναν κάπως ανορθόδοξο τρόπο.

Ήταν τότε που πολλοί από εμάς που δώσαμε τη μάχη για τον Γιώργο προβάλαμε το διακύβευμα της «συμμετοχικής δημοκρατίας». Αυτό το είχε αποδεχθεί ο Γιώργος και μάλιστα θα πρέπει να σημειώσω ότι δύσκολα μπορούσε να τον ακολουθήσει κανείς από το κόμμα σ’ αυτούς τους προβληματισμούς.

Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πει [2/3/2004] ότι η δημιουργία «δημόσιου δικτυακού τόπου» για τη συμμετοχική δημοκρατία θα δώσει τη δυνατότητα στους πολίτες να ενημερώνονται σε ζητήματα της καθημερινότητας, να παρακολουθούν τις εργασίες της Βουλής, να μοιράζονται τους προβληματισμούς της κυβέρνησης, καθώς και να συμμετέχουν σε ζωντανό διάλογο με τους κυβερνώντες. Και σημείωνε ότι ΤΟΤΕ ο διάλογος αυτός απέκλειε τους πολλούς και περιοριζόταν στους ισχυρούς, σε εκείνους δηλαδή που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Φοβάμαι [και θα ήθελα να διαψευστώ] ότι από ενεργοί πρωταγωνιστές που ήμασταν, δηλαδή παλεύαμε σε καθημερινή βάση, τώρα δυστυχώς έχουμε μετατραπεί σε απαθείς θεατές των όσων συμβαίνουν γύρω μας και δεν φαίνεται ότι υπάρχει προοπτική να ξαναγίνουμε «συμμέτοχοι» και «πρωταγωνιστές»! Διότι πρωταγωνιστές εξακολουθούν να είναι όλοι όσοι σιτίζονταν στην Χαριλάου Τρικούπη και αργότερα στην Ιπποκράτους. Αυτοί όλοι αποτελούν το σύστημα της λεγόμενης κομματοκρατίας και όχι ο γραμματέας της τοπικής οργάνωσης «Ανω Ραχούλας» ή ένας συνειδητός απλός ψηφοφόρος που ζει στο Πέραμα ή στον Αγιο Παντελεήμονα, ή στο Περιστέρι και αλλού.

Θέλω να πω ότι αν δεν υπάρχουν συμμετοχικοί θεσμοί είναι αδύνατο να υπάρξει έργο και ψυχανεμίζομαι ότι ξανά θα θριαμβεύσει η η κρατική γραφειοκρατία. Από πού κι έως πού κάποιοι φερέλπιδες golden boys που θα προσληφθούν με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά του Χάρβαρντ και του Λόντον Σκουλ οφ Εκόνομικς, θα είναι σε θέση να διεκπεραιώσουν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ; Γιατί είναι φανερό [και λογικό] ότι θα πρυτανεύσει αυτή ακριβώς η «λογική»: ποιος έχει τα περισσότερα «εφόδια» και από πού!

Θέλω να εκφράσω την απλή απορία: Με ποιους κέρδισε τις εκλογές ο Γιώργος Παπανδρέου; Το ότι διακήρυξε πως η κυβέρνηση είναι για όλους τους Ελληνες, δεν έχει τόσο απλοϊκή ανάγνωση. Συμφωνώ ότι δεν πρέπει να κυνηγηθεί κανένας από τους πολιτικούς αντιπάλους. Ούτε να μπει στο ψυγείο! Όμως κυβέρνηση όλων των Ελλήνων σημαίνει δίκαιη φορολογία, σημαίνει ανάπτυξη, που μέσα από εκεί θα προκύψουν οι θέσεις για νέους ανέργους, σημαίνει ασφάλιση των νέων που δουλεύουν με το σύστημα stage…

Δεν είναι δυνατό να λυθεί το πρόβλημα της εξυγίανσης του κρατικού μηχανισμού με 88 θέσεις γενικών και ειδικών γραμματέων. Οπως διαβάζουμε στον Τύπο αναμένεται αυτοί που εξεδήλωσαν ενδιαφέρον να ξεπεράσουν τις δέκα χιλιάδες [10.000]! Αγώνας άγονος… Πώς όμως διαφεύγει της προσοχής τους το γεγονός ότι οι γραμματείς που είναι άμεσοι συνεργάτες των υπουργών ενδεχομένως να μην έχουν την ιδεολογία και τις πολιτικές αρχές του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, θα προσληφθούν για να εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα που δεν πιστεύουν!

Φοβάμαι ότι σε όλη αυτή τη σημερινή δραστηριότητα εμφιλοχωρεί ο επικοινωνιακός ακτιβισμός. Ας μου συγχωρεθούν οι παραπάνω σκέψεις, αλλά… ουδείς ελεύθερος εαυτού μη κρατών!

  • Στο κάτω της γραφής, ας γίνει μια αναλογική κάλυψη των θέσεων, σύμφωνα με τα ποσοστά όλων των κομμάτων, για να μην έχει κανείς παράπονο – και να είναι νόμος του κράτους.
  • Θέλω να πω κι αυτό [το είχα διαβάσει κάπου αλλά δεν θυμάμαι ποιος το έγραψε]: ο ανταγωνισμός κάνει καλύτερο προϊόν, αλλά κάνει και χειρότερους ανθρώπους

http://nikoslagadinos.blogspot.com/

 
Σχολιάστε

Posted by στο 14 Οκτωβρίου, 2009 in Απόψεις