RSS

Daily Archives: 25 Μαρτίου, 2009

Πελοποννησιακό Βιβλίο στην εκπομπή του Βασίλη Βασιλικού «Άξιον Εστί» στην ΕΤ3

  • Την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009 το βράδυ, στις 12.30 (μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα), στην Εκπομπή «Άξιον Εστί» του Βασίλη Βασιλικού στην ΕΤ3 θα παρουσιασθεί το βιβλίο του Πολιτικού Μηχανικού από τη Νεμέα Γιώργου Κωστούρου, με τίτλο «Νεμέων Άθλων Διήγησις», που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2008 και διατίθεται ήδη στα βιβλιοπωλεία (κεντρική διάθεση: Αθανάσιος Χριστάκης).

  • Πρόκειται για δίτομο έργο ζωής, το οποίο προλογίζει ο Ομότιμος Καθηγητής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ κ Στέφανος Μίλλερ, πρώην Διευθυντής Ανασκαφών στην Αρχαία Νεμέα. Ο πρώτος τόμος περιλαμβάνει την «Νεμεάδα», έναν έμμετρο ύμνο στη Νεμέα και στους αρχαίους αγώνες της, συνοδευόμενη από 208 επιλεγμένα σχόλια μυθολογικού, ιστορικού, τοπογραφικού, αρχαιολογικού, λαογραφικού, οινικού και γενικότερου ενδιαφέροντος και πλούσια εικονογράφηση με θέματα που αναζητήθηκαν σε 80 Μουσεία της Ελλάδας και του εξωτερικού.

  • Ο δεύτερος τόμος περιλαμβάνει την προσωπογραφία 286 Νεμεονικών της αρχαιότητας, με παράθεση των γραπτών πηγών (επιγραφές, πάπυροι, αρχαία γραμματεία κ.λπ.) που τους αναφέρουν, χάρτη των τόπων καταγωγής τους και ενδιαφέροντα γενικά στοιχεία για τους αρχαίους αγώνες. Και στους δύο τόμους υπάρχουν εκτενή αναλυτικά ευρετήρια και πλούσια βιβλιογραφία. Ήδη το έργο αυτό έχει αποσπάσει πολύ θερμές κριτικές από επιστήμονες και διακεκριμένους ανθρώπους της πνευματικής και κοινωνικής ζωής και παρουσιάστηκε στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 16 Νοεμβρίου 2008.
 

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Ως μία βροχή, έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας…»

TheodwrosKolokotrwnhs-OlogossthnPny.jpg image by steangle

Ο αρχιστράτηγος του απελευθερωτικού αγώνα του 1821

  • Παιδιά μου!
  • Εις τον τόπο τούτο, οπού εγώ πατώ σήμερα, επατούσαν και εδημηγορούσαν τον παλαιό καιρό άνδρες σοφοί, και άνδρες με τους οποίους δεν είμαι άξιος να συγκριθώ και ούτε να φθάσω τα ίχνη των. Εγώ επιθυμούσα να σας ιδώ, παιδιά μου, εις την μεγάλη δόξα των προπατόρων μας, και έρχομαι να σας ειπώ, όσα εις τον καιρό του αγώνος και προ αυτού και ύστερα απ’ αυτόν ο ίδιος επαρατήρησα, και απ’ αυτά να κάμωμε συμπερασμούς και δια την μέλλουσαν ευτυχίαν σας, μολονότι ο Θεός μόνος ηξεύρει τα μέλλοντα. Και δια τους παλαιούς Έλληνας, οποίας γνώσεις είχαν και ποία δόξα και τιμήν έχαιραν κοντά εις τα άλλα έθνη του καιρού των, οποίους ήρωας, στρατηγούς, πολιτικούς είχαν, δια ταύτα σας λέγουν καθ’ ημέραν οι διδάσκαλοί σας και οι πεπαιδευμένοι μας. Εγώ δεν είμαι αρκετός. Σας λέγω μόνον πως ήταν σοφοί και από εδώ επήραν και εδανείσθησαν τα άλλα έθνη την σοφίαν των.
  • Εις τον τόπον, τον οποίον κατοικούμε, εκατοικούσαν οι παλαιοί Έλληνες, από τους οποίους και ημείς καταγόμεθα και ελάβαμε το όνομα τούτο. Αυτοί διέφεραν από ημάς εις την θρησκείαν, διότι επροσκυνούσαν τες πέτρες και τα ξύλα. Αφού ύστερα ήλθε στον κόσμο ο Χριστός, οι λαοί όλοι επίστευσαν εις το Ευαγγέλιό του, και έπαυσαν να λατρεύουν τα είδωλα. Δεν επήρε μαζί του ούτε σοφούς ούτε προκομμένους, αλλ’ απλούς ανθρώπους, χωρικούς και ψαράδες, και με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος έμαθαν όλες τες γλώσσες του κόσμου, οι οποίοι, μολονότι όπου και αν έβρισκαν εναντιότητες και οι βασιλείς και οι τύραννοι τους κατέτρεχαν, δεν ημπόρεσε κανένας να τους κάμη τίποτα. Αυτοί εστερέωσαν την πίστιν.
  • Οι παλαιοί Έλληνες, οι πρόγονοί μας, έπεσαν εις την διχόνοια και ετρώγονταν μεταξύ τους και έτσι έλαβαν καιρό πρώτα οι Ρωμαίοι, έπειτα άλλοι βάρβαροι καί τους υπόταξαν. Ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι ημπορούσαν, δια να αλλάξη ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος το σταυρό του έκαμε. Σαν είδε τούτο ο σουλτάνος, διόρισε ένα βιτσερέ (αντιβασιλέα), έναν πατριάρχη και του έδωσε την εξουσία της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ό,τι τους έλεγε ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτζαμπάσηδες (προεστοί) εις όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξη, οι έμποροι και οι προκομμένοι, το καλύτερο μέρος των πολιτών, μην υποφέρνοντες τον ζυγό έφευγαν, και οι γραμματισμένοι επήραν και έφευγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των και έτσι ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής, εκατήντησεν εις αθλίαν κατάσταση, και αυτή αύξαινε κάθε ήμερα χειρότερα, διότι, αν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθηση, τον ελάμβανε ο κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή εσύρετο από τον έμπορο της Ευρώπης ως βοηθός του ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί μην υποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου και βλέποντας τες δόξες και τες ηδονές οπού ανελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστη τους και εγίνοντο Μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ήμερα ο λαός ελίγνευε και επτώχαινε.
  • Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς οπού κανένας άνθρωπος από το λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις το νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.
  • Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: «πού πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση.
  • Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους, ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Kωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. Εκατόν Έλληνες έβαζαν πέντε χιλιάδες εμπρός, και ένα καράβι μιαν αρμάδα. Aλλά δεν εβάσταξε!. Ήλθαν μερικοί και ηθέλησαν να γένουν μπαρμπέρηδες εις του κασίδη το κεφάλι. Μας πονούσε το μπαρμπέρισμά τους. Μα τι να κάμομε; Είχαμε και αυτουνών την ανάγκη.
  • Από τότε ήρχισεν η διχόνοια και εχάθη η πρώτη προθυμία και ομόνοια. Και όταν έλεγες τον Κώστα να δώσει χρήματα διά τας ανάγκας του έθνους ή να υπάγει εις τον πόλεμο, τούτος επρόβαλλε τον Γιάννη. Και μ’ αυτόν τον τρόπο κανείς δεν ήθελε ούτε να συνδράμει ούτε να πολεμήσει. Και τούτο εγίνετο, επειδή δεν είχαμε ένα αρχηγό και μίαν κεφαλή. Αλλά ένας έμπαινε πρόεδρος έξι μήνες, εσηκώνετο ο άλλος και τον έριχνε και εκάθετο αυτός άλλους τόσους, και έτσι ο ένας ήθελε τούτο και ο άλλος το άλλο. Ίσως όλοι ηθέλαμε το καλό, πλην καθένας κατά την γνώμη του. Όταν προστάζουνε πολλοί, ποτέ το σπίτι δεν χτίζεται ούτε τελειώνει. Ο ένας λέγει ότι η πόρτα πρέπει να βλέπει εις το ανατολικό μέρος, ο άλλος εις το αντικρινό και ο άλλος εις τον βορέα, σαν να ήτον το σπίτι εις τον αραμπά και να γυρίζει, καθώς λέγει ο καθένας. Με τούτο τον τρόπο δεν κτίζεται ποτέ το σπίτι, αλλά πρέπει να είναι ένας αρχιτέκτων, οπού να προστάζει πως θα γενεί.
  • Παρομοίως και ημείς εχρειαζόμεθα έναν αρχηγό και έναν αρχιτέκτονα, όστις να προστάζει και οι άλλοι να υπακούουν και να ακολουθούν. Αλλ’ επειδή είμεθα εις τέτοια κατάσταση, εξαιτίας της διχόνοιας, μας έπεσε η Τουρκιά επάνω μας και κοντέψαμε να χαθούμε, και εις τους στερνούς επτά χρόνους δεν κατορθώσαμε μεγάλα πράγματα. Εις αυτή την κατάσταση έρχεται ο βασιλεύς, τα πράγματα ησυχάζουν και το εμπόριο και ή γεωργία και οι τέχνες αρχίζουν να προοδεύουν και μάλιστα ή παιδεία. Αυτή η μάθησις θα μας αυξήσει και θα μας ευτυχήσει. Αλλά διά να αυξήσομεν, χρειάζεται και η στερέωσις της πολιτείας μας, η οποία γίνεται με την καλλιέργεια και με την υποστήριξη του Θρόνου. Ο βασιλεύς μας είναι νέος και συμμορφώνεται με τον τόπο μας, δεν είναι προσωρινός, αλλ’ η βασιλεία του είναι διαδοχική και θα περάσει εις τα παιδιά των παιδιών του και με αυτόν κι εσείς και τα παιδιά σας θα ζήσετε. Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος.
  • Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μια Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι οποίοι κατατρέχοντο και μισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους. Να μην έχετε πολυτέλεια, να μην πηγαίνετε εις τους καφενέδες και τα μπιλιάρδα. Να δοθείτε εις τας σπουδάς σας και καλύτερα να κοπιάσετε ολίγον, δύο και τρεις χρόνους και να ζήσετε ελεύθεροι εις το επίλοιπο της ζωής σας, παρά να περάσετε τέσσαρους – πέντε χρόνους τη νεότητά σας, και να μείνετε αγράμματοι. Να σκλαβωθείτε εις τα γράμματά σας. Να ακούετε τας συμβουλάς των διδασκάλων και γεροντοτέρων, και κατά την παροιμία, «μύρια ήξευρε και χίλια μάθαινε». Η προκοπή σας και ή μάθησή σας να μην γίνει σκεπάρνι μόνο διά το άτομό σας, αλλά να κοιτάζει το καλό της κοινότητος, και μέσα εις το καλό αυτό ευρίσκεται και το δικό σας.
  • Εγώ, παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξαιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, δια να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχονοίας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια. Εμάς μη μας τηράτε πλέον. Το έργο μας και ο καιρός μας επέρασε. Και αι ημέραι της γενεάς, η οποία σας άνοιξε το δρόμο, θέλουν μετ’ ολίγον περάσει. Την ημέρα της ζωής μας θέλει διαδεχθή η νύκτα του θανάτου μας, καθώς την ημέραν των Αγίων Ασωμάτων θέλει διαδεχθή η νύκτα και η αυριανή ήμερα. Εις εσάς μένει να ισάσετε και να στολίσετε τον τόπο, οπού ημείς ελευθερώσαμε• και, δια να γίνη τούτο, πρέπει να έχετε ως θεμέλια της πολιτείας την ομόνοια, την θρησκεία, την καλλιέργεια του Θρόνου και την φρόνιμον ελευθερία.
  • Τελειώνω το λόγο μου. Ζήτω ο Βασιλεύς Όθων! Ζήτω οι σοφοί διδάσκαλοι! Ζήτω η Ελληνική Νεολαία!
Ο λόγος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη που απηύθυνε στην Πνύκα, στις 8 Οκτωβρίου 1838, προς τους νέους του Α’ Γυμνασίου της Αθήνας [δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ο Αιών στις 13 Νοεμβρίου 1838]

 

Ετικέτες:

Παπανδρέου: «Να ξαναβάλουμε τον άνθρωπο στον επίκεντρο της πολιτικής…»

  • «Γιορτάζουμε σήμερα τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Τον μεγάλο αγώνα της παλιγγενεσίας του Έθνους. Συμβολίζει την προσπάθεια κάθε ανθρώπου, κάθε λαού, για την κατάκτηση και προάσπιση βασικών δικαιωμάτων. Της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας, του δικαιώματος να ορίζουμε εμείς την τύχη μας, του δικαιώματος για μια ανθρώπινη κοινωνία» υπογραμμίζει στο μήνυμά του για την 188η επέτειο της 25ης Μαρτίου ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου.
    • Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρει ακόμα πως «σήμερα είναι μια κρίσιμη στιγμή για την πατρίδα μας με την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια να δεσπόζουν στην κοινωνία μας στην οποία δημιουργείται η αίσθηση ότι απειλούνται κατακτήσεις και επιτεύγματα πολύχρονων προσπαθειών, που μας γέμιζαν με ικανοποίηση και περηφάνια».
    • «Η κρίση που πλήττει σήμερα την Ελληνική κοινωνία, είναι κρίση βαθύτατα πολιτική. Είναι κρίση αξιών, είναι κρίση θεσμών, είναι κρίση της ίδιας της Δημοκρατίας μας. Έχει την υπογραφή ενός συστήματος διακυβέρνησης που πρέπει και μπορεί να αλλάξει. Αλλαγή της αντίληψης ότι το κράτος είναι φέουδο των κυβερνώντων. Αλλαγή της λογικής ότι δευτερεύουσα θέση έχει ο άνθρωπος μπροστά στις ανάγκες της αγοράς» επισημαίνει ο Γ. Παπανδρέου προσθέτοντας ότι «οικονομική κρίση υπάρχει αλλά γίνεται μεγαλύτερη για την πατρίδα μας από την κρίση διακυβέρνησης και την έλλειψη συνεκτικού σχεδίου που θα αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης».
    • «Τώρα είναι η ώρα να ξαναβάλουμε τον άνθρωπο στον επίκεντρο της πολιτικής. Να πιστέψουμε στη δύναμη του Ελληνισμού να μεγαλουργεί, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όταν υπάρχει όραμα, συγκροτημένο σχέδιο, αποφασισμένη και ειλικρινής ηγεσία» υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τονίζοντας ότι «το μήνυμα του μεγάλου απελευθερωτικού αγώνα, σηματοδοτεί τον δρόμο, φωτίζει τις δυνατότητές μας που πάντα με κοινούς στόχους και οράματα πετυχαίναμε ως Έλληνες».
    • Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στο μήνυμά του αναφέρεται σε μια «απελευθερωτική πορεία των δημιουργικών και παραγωγικών δυνάμεων της χώρας» για την οποία πορεία «απαιτούνται ευρύτερες συναινέσεις και συμφωνίες, στη βάση ενός νέου Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης της Πατρίδας και ανασύνταξης του Έθνους».
    • «Αυτή την πορεία, εμείς, το ΠΑΣΟΚ, είμαστε αποφασισμένοι να ακολουθήσουμε και να δώσουμε αυτόν το αγώνα με όλες μας τις δυνάμεις. Είναι το ιστορικό χρέος που όλοι μας αναλαμβάνουμε απέναντι στις νέες γενιές, για να αλλάξει πορεία η Ελλάδα. Είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής που καλούμαστε να αποτίσουμε εμπράκτως σήμερα, σε εκείνους που πριν από 188 χρόνια πίστεψαν στο αδύνατο. Και τα κατάφεραν».
     
    Σχολιάστε

    Posted by στο 25 Μαρτίου, 2009 in ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος

     

    Ετικέτες: