Απάντηση στο ΙΑΒ Hellas: Το αγγελιόσημο εγγυάται την ανάπτυξη του διαδικτύου

Σε ανακοίνωσή του για το αγγελιόσημο στα ΜΜΕ που διανέμονται διαδικτυακά, το IAB Hellas αναφέρει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι η πηγή του κακού είναι η ευνομία. Η Δημοσιογραφική Ενότητα (από την ΕΣΗΕΑ) και η Ενωτική Κίνηση Δημοσιογράφων (από την ΕΣΠΗΤ), έχοντας πρωτοπορήσει στη διεκδίκηση της εφαρμογής αγγελιοσήμου στα New Media, απαντούν καθαρά, ξάστερα και τεκμηριωμένα σε οποιονδήποτε επιχειρεί να προτάξει την κατηγορία πριν από την επιστημονική άποψη. Οι νόμοι της χώρας, η τήρησή τους, τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των δημοσιογράφων, δεν υπονομεύουν αλλά αντιθέτως μπορούν να εγγυηθούν ότι η «αγορά» των new media μπορεί πραγματικά να οδηγηθεί σε υπερανάπτυξη. Πριν από όλα, ας δούμε τι λέει το ΙΑΒ (Τα σχόλια στις υποσημειώσεις, δικά μας): «Τα πρόσφατα δημοσιεύματα και η φημολογία που αφορούν στην ενδεχόμενη επιβολή αγγελιόσημου στο ελληνικό διαδίκτυο προκαλούν βαθύ προβληματισμό και έντονη ανησυχία στην αγορά της online εμπορικής επικοινωνίας [1]. Το ΙΑΒ Hellas (www.iab.gr), ως πολυσυλλεκτικός Οργανισμός που εκπροσωπεί όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές στην online διαφήμιση (διαφημιζόμενους, εκδότες, διαφημιστικές εταιρείες, εταιρείες τεχνολογίας, ISPs και εταιρείες ερευνών), πιστεύει πως πριν από οποιαδήποτε μεταβολή του σημερινού καθεστώτος, πρέπει να προηγηθεί μια διαδικασία ανοιχτής διαβούλευσης, καθώς τα ζητήματα που προκύπτουν είναι ιδιαίτερα περίπλοκα, αλλά και κρίσιμα για το μέλλον της ελληνικής ψηφιακής οικονομίας [2]. Είναι δεδομένο ότι το διαδίκτυο, εκτός από το πλέον ζωντανό και ταχύτατα αναπτυσσόμενο μέσο επικοινωνίας (λ.χ. σε επενδύσεις και θέσεις εργασίας) [3], αποτελεί και μια παγκόσμια πλατφόρμα επικοινωνίας. Το διαφημιστικό περιβάλλον και οι πρακτικές του απέχουν πολύ από τα παραδοσιακά ΜΜΕ και τον τρόπο λειτουργίας τους, και αυτό είναι ένα γεγονός που το όποιο εθνικό νομικό πλαίσιο οφείλει να αναγνωρίζει. Η τυχόν επιβολή αγγελιόσημου στο ελληνικό διαδίκτυο θα επιφέρει τα εξής αποτελέσματα: Α. Μείωση της ανάπτυξης της ελληνικής αγοράς και δημιουργία αντικινήτρου για τις ελληνικές εταιρείες και, κυρίως, για τους ξένους διαφημιζόμενους, που θα έρχονταν αντιμέτωποι με ένα πρωτοφανές -για τα δεδομένα του δυτικού κόσμου- καθεστώς [4]. Στην περίπτωση των ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων μάλιστα, θα δημιουργούσε συνθήκες ασφυξίας, αφού το διαδίκτυο για αυτές, αποτελεί ένα φθηνό και αποτελεσματικό μέσο αύξησης των πωλήσεών τους [5]. Β. Πρόσκρουση σε αδυναμίες που αφορούν τόσο στον ακριβή ορισμό της διαφήμισης και της κοστολόγησής της, όσο και στον ορισμό των ιστοσελίδων περιεχομένου. Τα σχετικά νομικά ζητήματα είναι δαιδαλώδη και οι δημοσιευμένες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις είναι, δυστυχώς, επιφανειακές, καταδεικνύοντας άγνοια της φύσης και λειτουργίας του διαδικτύου [6]. Γ. Δημιουργία συνθηκών «αθέμιτου» ανταγωνισμού μεταξύ ελληνικών και ξένων ιστοσελίδων, γεγονός που αναπόφευκτα θα λειτουργήσει εις βάρος των ελληνικών ιστοσελίδων που παράγουν ειδησεογραφικό περιεχόμενο. Ταυτόχρονα, θα δημιουργηθεί μείζον πρόβλημα σε αυτούς που επενδύουν στην ανάπτυξη ποιοτικών online υπηρεσιών ενημέρωσης [7]. Δ. Δημιουργία κινήτρων στους εκδότες για άμεση μεταφορά της έδρας των ελληνικών ιστοσελίδων στο εξωτερικό, με συνέπεια για την ελληνική οικονομία, την απώλεια του αντίστοιχου ΦΠΑ [8]. Τα παραπάνω συνιστούν μόνο κάποια πρώτα ενδεχόμενα [9] που θα επιφέρει η τυχόν επιβολή αγγελιόσημου στο διαδίκτυο. Είναι βέβαιο ότι μια κυβέρνηση που έχει δείξει ενθαρρυντικά δείγματα στην προσέγγιση και ανάπτυξη του διαδικτύου, θα ήθελε να αποφύγει τέτοιου είδους επιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μια δύσκολη οικονομική συγκυρία [10]. Αυτό που χρειάζεται σήμερα η ελληνική οικονομία είναι πνεύμα καινοτομίας και δυναμική ανάπτυξης. Μια ακόμη τροχοπέδη ανάπτυξης στο μόνο μέσο που μπορεί να εξυπηρετήσει και τα δύο, δεν συνάδει με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα [11]» Μερικές ακόμη απαντήσεις, επί της ουσίας Α. Στην Ευρώπη, η Γαλλία πρωτοστατεί για τη φορολόγηση των κερδών της Google και άλλων ξένων διαδικτυακών διαφημίσεων, γενικώς που αφορούν γαλλικές εταιρείες, ή διαβάζονται από γάλλους. Το ίδιο επιχειρούν να κάνουν και οι Τούρκοι. Εμείς «ως επαρχιώτες», είμεθα υπεράνω; Αυτές οι δύο χώρες είναι στο G20 κι εμείς μείναμε μεταξύ Δύσης και Ανατολής. Τι έγινε στη Γαλλία; Όπως διαβάζουμε (Σμυρναίος): “ Στις  7 Ιανουαρίου κατατέθηκε στον γάλλο υπουργό πολιτισμού Frédéric Mitterand έκθεση με θέμα την ανάπτυξη της νόμιμης προσφοράς μουσικής στο διαδίκτυο. Μεταξύ 22 μέτρων, η επιτροπή Zelnik πρότεινε και την φορολόγηση των μεγάλων παικτών του διαδικτύου, όπως η Google, με σκοπό την ενίσχυση της πνευματικής δημιουργίας. Η πρόταση προκάλεσε ειρωνικά σχόλια στον αγγλοσαξονικό τύπο. Μερικά από τα μέτρα που προτείνει η έκθεση είναι τα εξής: - Δημιουργία μιας κάρτας αγοράς μουσικής στο διαδίκτυο για τους νέους της οποίας το μισό κόστος θα πληρωθεί από το κράτος. - Διαφημιστική καμπάνια υπέρ της αγοράς μουσικής κόστους πέντε εκατομμυρίων ευρώ - Αύξηση των φοροαπαλλαγών για τις δισκογραφικές εταιρείες - Δημιουργία μιας κοινής άδειας χρήσης από διαδικτυακές υπηρεσίες για τους καταλόγους όλων των εταιρειών - Αναδιαπραγμάτευση των σχέσεων μεταξύ δημιουργών και εταιρειών προς όφελος των πρώτων - Φορολόγηση των πάροχων αλλά και των μεγάλων παικτών του διαδικτύου για τη χρηματοδότηση ενός ταμείου υπέρ της πνευματικής δημιουργίας. Η τελευταία πρόταση και κυρίως η ιδέα φορολόγησης της Google, την οποία υποστήριξε και δημόσια ο ίδιος ο Σαρκοζύ, που προκάλεσε ειρωνικά σχόλια από τον αγγλικό και αμερικανικό τύπο. Όμως δεν δόθηκαν ξεκάθαρες απαντήσεις στο γιατί μια τέτοια φορολόγηση είναι αστεία ή αδύνατη. Άσχετα αν η συγκεκριμένη ιδέα εντάσσεται σε μια πολιτική στρατηγική, στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτή του Σαρκοζύ, το πραγματικό ερώτημα είναι εάν και κατά πόσο μπορεί και πρέπει η Google να χρηματοδοτήσει την πνευματική δημιουργία. Στη σημερινή διάρθρωση του διαδικτύου, η συγκεκριμένη εταιρεία εκμεταλλεύεται προς όφελος της την θετική εξωτερικότητα που συνιστά το ελεύθερα διαθέσιμο περιεχόμενο, είτε αυτό είναι ιδιοκτησία της πολιτισμικής βιομηχανίας, είτε δημιούργημα ερασιτεχνών. Τα περιεχόμενα όπως τα κείμενα, οι εικόνες, τα βίντεο και οι ήχοι προς τους οποίους κατευθύνει το κοινό η μηχανή αναζήτησης της Google αποτελούν και το κυριότερο κίνητρο χρήσης της τελευταίας. Όμως παρόλα αυτά η Google αρνείται συστηματικά να χρηματοδοτήσει την πνευματική δημιουργία ενώ η ίδια διανέμει κέρδη στους μετόχους της τάξης των πέντε δισεκατομμυρίων δολαρίων. Όχι μόνο αυτό αλλά η Google, όπως όλες οι πολυεθνικές όχι μόνο του διαδικτύου, φοροδιαφεύγει συστηματικά στις χώρες που δραστηριοποιείται και δη στην Ευρώπη. Για παράδειγμα στη Γαλλία δηλώνει τζίρο 40 εκατομμυρίων δολαρίων ενώ στην πραγματικότητα αυτός ξεπερνάει τα 800. Στην Μεγάλη Βρετανία η φοροδιαφυγή σύμφωνα με την Guardian φτάνει τα  450 εκατομμύρια λίρες ! Είναι σίγουρο ότι η προσπάθεια φορολόγησης της Google και άλλων πολυεθνικών του διαδικτύου υπέρ της πνευματικής δημιουργίας είναι δύσκολη από τεχνική, πολιτική και νομική άποψη. Ωστόσο θεωρώ ότι μεσοπρόθεσμα είναι ένας από τους τρόπους εξισορρόπησης του διαδικτυακού οικοσυστήματος προς όφελος των δημιουργών και του πλουραλισμού. ” Επιστρέφοντας στα δικά μας, να πάμε λίγο παρακάτω: Το Συμβούλιο Ελέγχου Επικοινωνίας (Σ.Ε.Ε.), κοινό όργανο εκδοτών και διαφημιστών, δεν φαίνεται να μοιράζεται τις ίδιες ανησυχίες με την IAB. Υπενθυμίζουμε ότι με το Ν. 3801/2009 καθιερώθηκε πρόσθετο «αγγελιόσημο» 0,02% σε όλες τις διαφημίσεις (και στο διαδίκτυο) και τα προβλήματα που επικαλείται το IAB, έχουν επιλυθεί. Με επιστολή του (http://newmediagr.files.wordpress.com/2009/11/091022see2.pdf) το Συμβούλιο Ελέγχου Επικοινωνίας διευκρινίζει ότι στο Τέλος υπέρ ΣΕΕ (0,02%) υπόκεινται όλες οι διαφημίσεις (σε έντυπα, σε ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ, στο διαδίκτυο, στις αφίσες, στον κινηματογράφο κ.λπ.) που γίνονται στην Ελληνική Επικράτεια ανεξάρτητα από τον διαφημιζόμενο, στις παρακάτω περιπτώσεις: · εκδίδεται τιμολόγιο και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κρίσης από τις Επιτροπές του Ελληνικού Κώδικα ∆ιαφήμισης-Επικοινωνίας. · Έλληνας ∆ιαφημιζόμενος που διαφημίζεται σε διεθνή ιστοσελίδα υπόκειται στο Τέλος υπέρ ΣΕΕ ανεξάρτητα από την έδρα του Μέσου. · Διαφημιζόμενος με έδρα εκτός Ελλάδος που διαφημίζεται στην Ελλάδα είναι υπόχρεος σε Τέλος υπέρ ΣΕΕ. · Έλληνας Διαφημιζόμενος για το κόστος της διαφήμισης του εκτός της ελληνικής επικράτειας δεν υπόκειται σε Τέλος υπέρ ΣΕΕ. Ας σοβαρευτούμε: Για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις (π.χ. πως θα καθορίσουμε ποιές επιχειρήσεις μπαίνουν στη διαδικασία του αγγελιοσήμου, π.χ. αν φιλοξενούνται σε ξένο server), στην παράγραφο 4 του άρθρου 2 του ισχύοντος νόμου για το Βασικό Μέτοχο, υπάρχει σαφής περιγραφή που μπορεί να δώσει λύσεις: «Επιχείρηση Μέσων Ενημέρωσης» είναι η με οποιαδήποτε νομική μορφή οντότητα ή επιχείρηση, ανεξαρτήτως του κοινωφελούς ή μη σκοπού της, η λειτουργία της οποίας υπάγεται στη δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων του άρθρου 3 του Π.Δ. 100/2000 (ΦΕΚ Α’ 98/17.3.2000), για τη δικαιοδοσία του Ελληνικού Κράτους (άρθρο 2 της οδηγίας 89/552/Ε0Κ όπως αυτή τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/36/ΕΚ). Δηλαδή, η επιχείρηση που είναι εγκατεστημένη στην ελληνική επικράτεια, ή έχει τα κεντρικά γραφεία στην Ελλάδα, ή οι συντακτικές αποφάσεις λαμβάνονται εντός της χώρας, ή στην ελληνική επικράτεια εργάζεται ένα σημαντικό τμήμα του προσωπικού, κ.λπ. Σε ότι αφορά τις αναφορές σε «συνθήκες ασφυξίας», πρέπει να παρατηρήσουμε ότι ο διαφημιζόμενος έχει ισχυρή επιχειρηματολογία για να ζητήσει μειωμένα τιμολόγια σε σχέση με τα παραδοσιακά ΜΜΕ – και αυτό θα πρέπει να κάνει. Εκτός εάν το τιμολόγιο που δέχεται να πληρώσει είναι εικονικό διότι αφορά σε διαφήμιση σε περισσότερα παραδοσιακά ΜΜΕ που ενώ έχουν την υποχρέωση απόδοσης αγγελιοσήμου, δεν καταβάλουν ευρώ με το πρόσχημα της αυθαιρεσίας στο διαδίκτυο… Ας δούμε, τελικά, πώς βλέπει το Υπουργείο Οικονομικών τις ιστοσελίδες περιεχομένου: Β. ΠΟΛ.1144/2003 (τα λέει όλα) …Σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των παραγράφων 1, 3 περιπτώσεις ι΄ και ια΄ και 5 περίπτωση η΄ του άρθρου 14, οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες και ορισμένες υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά: Μεταξύ Ελλάδας και άλλου κράτους μέλους της Κοινότητας α. φορολογούνται στην Ελλάδα όταν: - παρέχονται από εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος σε λήπτη υποκείμενο στο φόρο εγκατεστημένο στην Ελλάδα. - παρέχονται από υποκείμενο στο φόρο εγκατεστημένο στην Ελλάδα σε λήπτη μη υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος β. δε φορολογούνται στην Ελλάδα όταν: - παρέχονται από υποκείμενο στο, φόρο εγκατεστημένο στην Ελλάδα σε λήπτη υποκείμενο στο φόρο σε άλλο κράτος μέλος παρέχονται από υποκείμενο στο φόρο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος σε μη υποκείμενα στο φόρο πρόσωπα εγκατεστημένο στην Ελλάδα. Μεταξύ Ελλάδας και τρίτης χώρας α. φορολογούνται στην Ελλάδα όταν: - παρέχονται από υποκείμενο εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα σε οποιοδήποτε λήπτη (υποκείμενο ή μη ) εγκατεστημένο στην Ελλάδα β. δε φορολογούνται στην Ελλάδα όταν: - παρέχονται από υποκείμενο στο φόρο εγκατεστημένο στην Ελλάδα προς οποιοδήποτε λήπτη εγκατεστημένο σε τρίτη χώρα. Ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες Ως ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες θεωρούνται τα ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα τα οποία εκπέμπονται μέσω καλωδίου, κεραίας ή δορυφόρου. Η μετάδοση τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού προγράμματος από ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο ενσύρματο ή ασύρματο με παράλληλη μετάδοση του προγράμματος μέσω internet ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου αποτελεί ραδιοτηλεοπτική υπηρεσία. Επίσης, η συνδρομή για δορυφορική ή καλωδιακή τηλεόραση εμπίπτει στην έννοια των ραδιοτηλεοπτικών υπηρεσιών. Ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες Για την εφαρμογή της διάταξης της περίπτωσης ια΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 14 ως υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά θεωρούνται: 1. Η δημιουργία και η φιλοξενία ιστοσελίδων, η εξ αποστάσεως συντήρηση προγραμμάτων και εξοπλισμού 2. Η παροχή λογισμικού και η ενημέρωσή του 3. Η παροχή εικόνων, κειμένων, πληροφοριών και η διάθεση βάσεων δεδομένων 4. Η παροχή μουσικής, ταινιών και παιχνιδιών, συμπεριλαμβανομένων και κάθε είδους τυχερών παιχνιδιών, πολιτικών, πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών ή ψυχαγωγικών εκπομπών ή εκδηλώσεων Διευκρινίζεται ότι, α) Η χρήση του internet ή άλλων ηλεκτρονικών δικτύων με σκοπό την επικοινωνία σε ότι αφορά συναλλαγές ή τη διευκόλυνση συναλλαγών δεν επηρεάζει τη φύση των συναλλαγών ώστε αυτές να θεωρηθούν ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες, Επομένως όταν οι συναλλασσόμενoι χρησιμοποιούν το internet για να διαβιβάσουν μεταξύ τους πληροφορίες κατά τη διάρκεια εμπορικής συναλλαγής, όπως στην περίπτωση που ο παρέχων την υπηρεσία και ο πελάτης του επικοινωνούν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, το γεγονός ότι χρησιμοποιούν ένα ηλεκτρονικό δίκτυο, από μόνο του δε σημαίνει ότι η παρεχόμενη υπηρεσία είναι ηλεκτρονική. β) Οι τηλεπικοινωνίες και οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες των περιπτ. θ΄ και ι΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 14 του κώδικα Φ.Π.Α. (Σημ. Ε.Ο. Ε7 Κωδικοποιημένος Ν. 2859/00) δε θεωρούνται ως ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες. Επομένως η μετάδοση τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού προγράμματος μέσω του internet ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου, με παράλληλη μετάδοσή του και από παραδοσιακό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο (ενσύρματο ή ασύρματο, μεταξύ άλλων δορυφόρου) αποτελεί ραδιοτηλεοπτική υπηρεσία της περιπτ. ι΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 14. Αντίθετα, η μετάδοση ενός προγράμματος μέσω του internet ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου συνιστά ηλεκτρονικά παρεχόμενη υπηρεσία. Στην εγκύκλιο επισυνάπτονται πίνακες που διευκρινίζουν επαρκώς την κατάταξη των παρεχόμενων ηλεκτρονικά υπηρεσιών: ΠΙΝΑΚΑΣ 1 Παραδείγματα συναλλαγής θεωρούμενης ως «παροχή ηλεκτρονικά παρεχόμενης υπηρεσίας»: Δημιουργία και φιλοξενία ιστοσελίδων, η εξ αποστάσεως συντήρηση προγραμμάτων και εξοπλισμού. Α. Παροχή στον ιστότοπο, φιλοξενία στον ιστό και εξ αποστάσεως συντήρηση προγραμμάτων και εξοπλισμού • Φιλοξενία ιστότοπων και φιλοξενία ιστοσελίδων • Αυτοματοποιημένη, ηλεκτρονικά αμφίδρομη υπηρεσία (on line) συντήρησης προγραμμάτων • Εξ αποστάσεως διαχείριση συστημάτων • Ηλεκτρονικά αμφίδρομη υπηρεσία αποθήκευσης δεδομένων (όπως στην περίπτωση ηλεκτρονικής αποθήκευσης και ανάκτησης συγκεκριμένων δεδομένων) • Ηλεκτρονικά αμφίδρομη υπηρεσία παροχής χώρου στο δίκτυο κατ΄ αίτηση Παροχή λογισμικού και η ενημέρωσή του Α. Λογισμικό και ενημέρωσή του (updating) • Πρόσβαση ή αντιγραφή από το διαδίκτυο λογισμικού (π.χ. προγράμματα σύναψης συμβάσεων/λογιστικής, λογισμικό κατά ιών) και η ενημέρωση αυτών • Φραγμοί διαφημιστικών μηνυμάτων (banner blockers), (λογισμικό φραγής της εμφάνισης διαφημιστικών μηνυμάτων) • Οδηγοί αντιγραφής αρχείου από το διαδίκτυο (download drivers), όπως λογισμικό που διασυνδέει Η/Υ με περιφερειακά (π.χ. εκτυπωτές) • Ηλεκτρονικά αμφίδρομη υπηρεσία αυτοματοποιημένης εγκατάστασης στεγανών Παροχή εικόνων κειμένων, πληροφοριών και η διάθεση βάσεων δεδομένων Α. Εικόνες Β. Κείμενο και πληροφορία Γ. Διάθεση βάσεων δεδομένων • Πρόσβαση ή αντιγραφή αρχείων από το διαδίκτυο σχετικών με ηλεκτρονικές εκδόσεις • Πρόσβαση ή αντιγραφή από το διαδίκτυο αρχείων φωτογραφικών ή γραφικών εικόνων ή προγραμμάτων προστασίας οθόνης • Το ψηφιοποιημένο περιεχόμενο βιβλίων και άλλων ηλεκτρονικών εκδόσεων • Συνδρομή σε διαδικτυακές (on line) εφημερίδες και τύπο • Καταγραφή στον ιστό (Weblogs) και στατιστικές στον ιστότοπο • Διαδικτυακές (on line) ειδήσεις, πληροφορίες για το κυκλοφοριακό και δελτία καιρού • Διαδικτυακή (on line) πληροφόρηση παραγόμενη αυτόματα από λογισμικό, με εισαγωγή συγκεκριμένων δεδομένων από τον πελάτη, όπως νομικά και οικονομικά δεδομένα (π.χ. συνεχώς ενημερωνόμενα δεδομένα χρηματιστηριακής αγοράς) • Διαφήμιση σε ηλεκτρονικά δίκτυα συμπεριλαμβανομένης και της Παροχής διαφημιστικού χώρου (π.χ. διαφημιστικά μηνύματα σε ιστότοπο ή ιστοσελίδα) • Χρήση μηχανών έρευνας και καταλόγων στο Internet Παροχή μουσικής ταινιών και παιχνιδιών πολιτικών, πολιτιστικών, καλλιτεχνικών, αθλητικών, επιστημονικών ή ψυχαγωγικών εκπομπών ή εκδηλώσεων Α. Μουσική Β. Ταινίες Γ. Εκπομπές και γεγονότα – πολιτικά, πολιτιστικά, καλλιτεχνικά, αθλητικά, επιστημονικά και αναψυχής Δ. Παιχνίδια, περιλαμβανομένων των τυχερών παιχνιδιών • Πρόσβαση ή αντιγραφή από το διαδίκτυο μουσικής σε Η/Υ, κινητά τηλέφωνα, κλπ. • Πρόσβαση ή αντιγραφή από το διαδίκτυο ηχητικών μηνυμάτων (jingles), αποσπασμάτων, τόνων κωδωνισμού ή άλλων ήχων • Πρόσβαση ή αντιγραφή από το διαδίκτυο ταινιών • Εκπομπές που παρέχονται μόνο μέσω του διαδικτύου ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου και που δεν μεταδίδονται ταυτόχρονα μέσω του παραδοσιακού δικτύου ραδιοφωνίας ή τηλεόρασης • Αντιγραφή από το διαδίκτυο παιχνιδιών σε Η/Υ, κινητά τηλέφωνα κλπ. • Πρόσβαση σε ηλεκτρονικά αμφίδρομα παρεχόμενα (on line) παιχνίδια που εξαρτώνται από το διαδίκτυο, ή άλλα παρόμοια ηλεκτρονικά δίκτυα, όπου οι παίκτες βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ τους. Παροχή διδασκαλίας εξ αποστάσεως Α. Εξ αποστάσεως διδασκαλία • Διδασκαλία που είναι αυτοματοποιημένη και εξαρτάται από το διαδίκτυο ή άλλο ηλεκτρονικό δίκτυο για να λειτουργήσει με συμμετέχοντες, και η οποία περιλαμβάνει εικονικές τάξεις • Τετράδια εργασίας που συμπληρώνει ο μαθητής σε ανοικτή σύνδεση και που διορθώνονται αυτόματα, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση Λοιπές υπηρεσίες που συμπεριλαμβάνονται Α. Αυτές που δεν αναφέρονται ρητά στο κείμενο του νόμου • Υπηρεσίες δημοπράτησης σε ανοικτή σύνδεση (στο βαθμό που δεν θεωρούνται ήδη ως υπηρεσίες φιλοξενίας στον ιστό), οι οποίες εξαρτώνται από αυτοματοποιημένες βάσεις δεδομένων και η εισαγωγή δεδομένων από τον πελάτη απαιτεί μικρή ή καθόλου ανθρώπινη παρέμβαση • Πακέτα Υπηρεσιών στο διαδίκτυο (ISP) στα οποία το τηλεπικοινωνιακό στοιχείο είναι δευτερεύον και εξαρτώμενο μέρος (π.χ. πακέτο που είναι κάτι περισσότερο από απλή πρόσβαση στο διαδίκτυο και περιλαμβάνει διάφορα στοιχεία όπως σελίδες περιεχομένου με ειδήσεις, δελτίου καιρού, ταξιδιωτικές πληροφορίες, fora για παιχνίδια, φιλοξενία στον ιστό, πρόσβαση σε γραμμές συνομιλίας κλπ.) ΠΙΝΑΚΑΣ 2 Παραδείγματα συναλλαγής μη θεωρούμενης ως «παροχή ηλεκτρονικά παρεχόμενης υπηρεσίας»: 1) Διάθεση α) Αγαθού, εφόσον η παραγγελία και επεξεργασία γίνεται ηλεκτρονικά β) CD-ROM, δισκέτας και παρόμοιου υλικού μέσου γ) Έντυπου υλικού όπως βιβλίου, ειδησεογραφικού δελτίου, εφημερίδας ή Περιοδικού δ) CD, κασέτας ήχου ε) Βιντεοκασέτας, DVD στ) Παιχνιδιών σε CD-ROM • Πρόκειται για διάθεση αγαθών 2) Παροχή α) Υπηρεσιών από νομικούς ή οικονομικούς συμβούλους, κλπ., οι οποίοι παρέχουν συμβουλές σε πελάτες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (όπως μέσω απομακρυσμένου συνδέσμου) β) Υπηρεσίες διαδραστικής (interactive) διδασκαλίας κατά τις οποίες το περιεχόμενο του μαθήματος παραδίδεται από τον διδάσκοντα μέσω του διαδικτύου ή μέσω ηλεκτρονικού δικτύου (όπως μέσω απομακρυσμένου συνδέσμου) • Πρόκειται για παροχή υπηρεσίας που βασίζεται σε ουσιαστική ανθρώπινη παρέμβαση, ενώ το διαδίκτυο ή το ηλεκτρονικό δίκτυο χρησιμοποιείται μόνο ως μέσο επικοινωνίας 3) Παροχή α) επισκευής με φυσική παρουσία εξοπλισμού Η/Υ. β) χωρίς σύνδεση (of line) υπηρεσιών αποθήκευσης δεδομένων γ) διαφημιστικών υπηρεσιών, όπως σε εφημερίδες, σε αφίσες και στην τηλεόραση δ) τηλεφωνικών υπηρεσιών υποστήριξης ε) υπηρεσιών διδασκαλίας που συνεπάγονται μαθήματα δι΄ αλληλογραφίας στ) συμβατικών υπηρεσιών δημοπράτησης που βασίζονται στην ανθρώπινη παρέμβαση, ανεξαρτήτως του τρόπου υποβολής των προσφορών (π.χ. αυτοπροσώπως, μέσω διαδικτύου ή τηλεφωνικά) • Πρόκειται για παροχές υπηρεσιών που δεν παραδίδονται μέσω του διαδικτύου και βασίζονται σε ουσιαστική ανθρώπινη παρέμβαση 4) Παροχή υπηρεσίας ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής παρεχόμενης μέσω του διαδικτύου ή παρόμοιου ηλεκτρονικού δικτύου η οποία παρέχεται και μέσω του παραδοσιακού ραδιοτηλεοπτικού δικτύου • Πρόκειται για παροχή υπηρεσίας ραδιοτηλεοπτικής εκπομπής, η οποία υπάγεται στην περίπτωση ι΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 14. 5) Παροχή α) υπηρεσιών εικονοφώνου (π.χ. υπηρεσίες τηλεφωνίας με συνιστώσα εικόνας) β) πρόσβασης στο διαδίκτυο και στον Παγκόσμιο Ιστό γ) Τηλεφωνίας (π.χ. υπηρεσία τηλεφωνίας παρεχόμενη μέσω του διαδικτύου • Πρόκειται για παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών Σημειώνεται επίσης ότι ο εργατολόγος Τάσος Πετρόπουλος έχει γνωμοδοτήσει με τέτοιο τρόπο ώστε μέχρι τώρα, δυστυχώς για την iab και οποιονδήποτε άλλο φορέα, κανείς δεν έχει καταφέρει δημόσια να αντικρούσει. Και μερικά σχόλια για τα δύο τελευταία σημεία της ανακοίνωσης του ΙΑΒ: Γ. Να δούμε tovima.gr και το newsit.gr να γράφουν ειδήσεις στα γαλλικά για να ανταγωνιστούν τον Figaro – και τότε να το ξανασυζητήσουμε, εάν τους ανταγωνίζονται αθέμιτα οι γαλλικές ιστοσελίδες. Δεν έχει παρατηρηθεί αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ ιστοσελίδων διαφορετικών χωρών, για προφανείς λόγους: Αν θέλεις να μάθεις τα νέα της Χρυσοκελλαριάς (χωριό έξω την Κορώνη – υπάρχει και στο GoogleMaps) δεν θα αναζητήσεις τη σχετική είδηση στο CNN.com. Στοιχειώδες. Είναι προφανές ότι η συμμόρφωση των ΜΜΕ διαδικτυακής διανομής με τις προβλέψεις του αγγελιοσήμου θα βοηθήσει στην παραγωγή ποιοτικών online υπηρεσιών ενημέρωσης – οι οποίες παράγονται μόνο από επαγγελματίες δημοσιογράφους (που αμείβονται με ΣΣΕ και ασφαλίζονται στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ). Η ενημέρωση δεν είναι εμπόρευμα. Δ. Ο πρωτοετής φοιτητής Νομικής οφείλει να γνωρίζει τις προβλέψεις του Π.Δ. 100/2000 (βλ. παραπάνω). Εάν όλα τα αναφερόμενα επιχειρήματα της iab είναι «μόνο κάποια πρώτα», αναρωτιέμαι αν υπάρχουν και άλλα. Η δική μας απάντηση πάντως αφορά μόνο αυτά τα «επιχειρήματα». Για να τελειώνουμε με αυτά τα κολπάκια, εμάς τους δημοσιογράφους, μας ενδιαφέρει να πληρώνεται αγγελιόσημο από διαφημίσεις που δημοσιεύονται σε ΜΜΕ κάθε μορφής διανομής (μεταξύ των οποίων και το διαδίκτυο), μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη αυτών των επιχειρήσεων, μας ενδιαφέρει η αύξηση της διαφημιστικής πίτας του διαδικτύου, αφού η κάθετη μείωση των τιμολογίων σε σχέση με τα παραδοσιακά ΜΜΕ είναι αυτονόητη, λόγω χαμηλότερων κοστολογίων διανομής._ Με εκτίμηση, στη διάθεση κάθε σοβαρά ενδιαφερόμενου. Αθήνα 15 Μαΐου 2010 Δημοσιογραφική Ενότητα Ενωτική Κίνηση Δημοσιογράφων (από την ΕΣΗΕΑ) (από την ΕΣΠΗΤ) http://www.dimenotita.gr/ ekinisi.wordpress.com newmediagr.wordpress.com Για διευκρινήσεις ή πληροφορίες επικοινωνήστε: gr.mme.observer@gmail.com [1] Δηλαδή λένε ότι τους προκαλεί ανησυχία η νομοθετική ικανότητα της πολιτείας! [2] Αλήθεια πώς κατάφεραν τόσοι πολλοί και διαφορετικοί επιχειρηματικοί κλάδοι να συνδυάζουν το συμφέρον τους με την κατάργηση του αγγελιοσήμου; Υπάρχει κάτι που χρειάζεται να μάθουμε; [3] Είναι μέσο επικοινωνίας, λένε, και παίρνει διαφήμιση αλλά δεν «χωράει» κανονισμούς και νόμους. Μιλούν δε για θέσεις εργασίας, οι οποίες στην πραγματικότητα είναι καθεμιά τους και μια περίπτωση για εργατολόγους. [4] Σε αυτή τη στιγμή που τα δεδομένα του δυτικού κόσμου είναι το “ΔΝΤ” Eυρώπης και Aμερικής, αυτοί οι κύριοι «ανήκουν εις τη Δύση» και επιχειρούν εις την Ανατολή, ειδικά όταν εκτιμούν γενικώς ότι «θα ανακοπεί ο ρυθμός ανάπτυξης του μέσου». Προφανώς δεν θέλουν να κατανοήσουν ότι το κόστος του αγγελιοσήμου είναι ακριβότερο διότι οι ίδιοι είναι άπληστα ακριβοί στα τιμολόγιά τους για ένα μέσον επιχειρηματικής δράσης με μικρό κόστος διανομής. [5] Είναι ακατανόητη η προσπάθεια να μπερδέψουν έννοιες, νόμους και επιχειρηματικότητα. Σαφώς η δραστηριότητα μιας επιχείρησης και η απεικόνισή της στο διαδίκτυο δεν σχετίζεται με το θέμα μας. Η δική μας συζήτηση αρχίζει από τη στιγμή που η εν λόγω επιχείρηση επιδιώξει να διαφημιστεί εκτός της δικής της ιστοσελίδας, σε κάποιο Μέσο Ενημέρωσης διαδικτυακής διανομής. [6] Είναι τουλάχιστον ανήθικο να προσβάλλει κάποιος χωρίς δική του γνωμοδότηση και επιχειρήματα τον νομικό σύμβουλο της ΠΟΕΣΥ, ο οποίος είναι ο μόνος που έχει γνωμοδοτήσει δημόσια για το αγγελιόσημο στα New Media. Σε ότι αφορά τον ακριβή ορισμό της διαφήμισης, την κοστολόγησή της και το ποιες είναι οι ιστοσελίδες περιεχομένου, προφανώς ο συγγραφέας της ανακοίνωσης απευθύνεται μόνο προς αυτούς που εκπροσωπεί, διότι κανείς άλλος σοβαρός μελετητής του θέματος δεν μπορεί να συγκρατήσει την αντίδρασή του. [7] Θα εύχονταν όλοι σε αυτή τη χώρα ένα ελληνικό μέσο διαδικτυακής διανομής να ήταν ανταγωνιστικό με την ιστοσελίδα π.χ. του BBC. Επίσης θα εύχονταν όλοι να χρησιμοποιούσε ο πλανήτης την ίδια γλώσσα με τους Έλληνες. Επίσης θα εύχονταν οι ξένες πλατφόρμες να αγωνιούν για να ανταγωνιστούν τις ελληνικές ιστοσελίδες ενημέρωσης. Αλλά η φαντασία δεν έχει αγγελιόσημο. [8] Πρωτοφανές να πλασάρεται ο εκβιασμός σαν επακόλουθο της τήρησης των νόμων και πρωτοφανές να μη γνωρίζει ο συντάκτης της ανακοίνωσης ότι ουσία έχει η έδρα της συντακτικής ομάδας, η γλώσσα καθώς και το κοινό στο οποίο απευθύνεται η διαφήμιση (βλ. Π.Δ. 100/2000). [9] Όταν σκεφτούν και άλλα, θα επανέλθουν. Τουλάχιστον έτσι λένε 2 χρόνια τώρα. [10] Με άλλα λόγια λένε στην κυβέρνηση: «Συγχαρητήρια για τα δείγματα. Μην προχωρήσετε όμως και στην πράξη». [11] Επειδή ουδείς δεν μπορεί να μονοπωλεί το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης, απλώς υπενθυμίζουμε ότι οι δημοσιογράφοι έχουμε, όχι μόνον εξοικειωθεί με το μέσο, αλλά ελπίζουμε στην πρόοδό του και εργαζόμαστε για την ανάπτυξή του, έστω και υπό συνθήκες που χρήζουν διερεύνησης από το εργατικό δίκαιο. Ας δηλώσουν όλα τα New Media στην εφορία ότι είναι μέσα ενημέρωσης και έχουν φυσικό πρόσωπο κατά νόμο υπεύθυνο, και τότε θα δείτε ανάπτυξη!