Ήταν ανάγκη να φτάσουμε στα “μπλόκα”;

Ξανά τα τρακτέρ στους εθνικούς δρόμους, ξανά μπλόκα και διαπληκτισμοί, ξανά ταλαιπωρία των πολιτών!!! Τι γίνεται και είμαστε υποχρεωμένοι να μπαίνουμε όλοι οι πολίτες στο “τρυπάκι” του άγχους, και της έγνοιας για το τι θα γίνουν τη μια φορά οι αγρότες, την άλλη οι λιμενεργάτες, την παράλλη οι ταξιτζήδες; και ούτω καθεξής; Είχα την εντύπωση ότι το ΠΑΣΟΚ είχε προετοιμαστεί στοιχειωδώς και φυσικά θα ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα. Πίστευα ότι δεν θα ξανάβλεπα τρακτέρ στον Προμαχώνα, ότι δεν θα έκλειναν τα τελωνεία στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, ότι δεν θα είχαμε τσακωμούς κ.λπ. Φταίει η Νέα Δημοκρατία για όλα! Δεκτόν. Όμως τι είδους προετοιμασία είχε γίνει ώστε να αντιμετωπιστούν τέτοια φαινόμενα, όπως αυτό με τους αποκλεισμούς των δρόμων; Δεν συμφωνώ βεβαίως με αποκλεισμούς ούτε δρόμων ούτε κτιρίων και δεν μπορώ να δεχτώ τον κάθε κλάδο που διαμαρτυρόμενος προβάλλει τα αιτήματά του, περιορίζοντας τη δική μου ελευθερία. Αλλά η τωρινή κυβέρνηση φαίνεται ότι δεν είχε μελετήσει επαρκώς τα προβλήματα κι όταν έλεγε ότι έχει σχέδια, αυτά δεν ήσαν παρά σχέδια επί χάρτου και τίποτε περισσότερο. Κανείς δεν έλαβε υπόψη του την εμπειρία των προηγούμενων χρόνων και φυσικά νόμιζαν ότι όλα θα λυθούν ως δια μαγείας. Μήπως υπήρχε πρόγραμμα για το μεταναστευτικό; Ξαφνικά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με όλους και η κυβέρνηση ζητεί να γίνει δημόσια διαβούλευση!!! Απλώς θέλει να κερδίσει χρόνο. Διότι θα ήταν ανοησία να περιμένει κανείς λύσεις μέσα από τη διαδικτυακή “συζήτηση”.