Πολιτικοί και δημοσιογράφοι και κοινωνία…

Επί χρόνια έγραφα σημειώματα γενικώς για την ηθική της κοινωνίας, των πολιτικών, των δημοσιογράφων, των καλλιτεχνών… Αορίστως, τις περισσότερες φορές. Κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι δεν έχει κανένα νόημα να μιλάει κανείς αορίστως. Κι έτσι άρχισα να λέω τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Αυτό όμως είναι φανερό ότι το “πλήρωσα” και το “πληρώνω”!

Αλλά κι εδώ, πλέον, που βρισκόμαστε δεν έχει λόγο  η αοριστία. Γι’ αυτό όταν αναφέρομαι σε πολιτικούς, ονοματίζω, όπως επίσης και σε δημοσιογράφους. Όλοι αυτοί, λοιπόν, όταν ηθικολογούν και υπεραμύνονται των οσίων και των ιερών του λαού τις περισσότερες φορές ψεύδονται. Αυτό που τους απασχολεί και τους ενδιαφέρει κυρίως είναι το προσωπικό τους στοίχημα με τη ζωή, με την κοινωνία, με την επαγγελματική τους καταξίωση. Έτσι, κι εγώ δεν προλαβαίνω να αφομοιώσω όλα όσα τερατώδη συμβαίνουν στην κοινωνία μας.

Χθες παρακολουθούσα τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Λιάνη, ο οποίος μιλώντας σε μια κουτσομπολίστικη τηλεοπτική εκπομπή, έδειξε μια τεράστια γενναιοδωρία για κάποιους μεγαλοκαρχαρίες “εργαζόμενους” στην ΕΡΤ. Τον ρωτούσαν οι “δημοσιογράφοι” της εκπομπής για τον Φυντανίδη, για τον Σπύρο Παπαδόπουλο και άλλους. Κι εγώ τον ρωτώ: κύριε Λιάνη, δεν φτιάχνετε ένα δικό σας τηλεοπτικό κανάλι και να τους πάρετε όλους αυτούς στη δούλεψή σας;

Αλλά θα πω και το άλλο: του έκανε η δημοσιογράφος της συγκεκριμένης εκπομπής που εργάζεται και στο συγκρότημα του Πέτρου Κωστόπουλου, μια αγιογραφία για την οποία ο κύριος Λιάνης εκφράστηκε με τα καλύτερα λόγια, ότι δηλαδή δεν του έχουν κάνει καλύτερο πορτρέτο [τη γυναίκα μου την έπιασε ναυτία από τα σιρόπια]! Εντάξει φίλτατε Γιώργο, η επόμενη αγιογραφία σου θα είναι σ’ ένα από τα περιοδικά της ΙΜΑΚΟ…

• Έχει πλάκα όμως που νέοι “δημοσιογράφοι” αναφέρονται με θαυμασμό στην περιλάλητη εκείνη εκπομπή των “Ρεπόρτερ”. Μήπως αλήθεια θυμάται κανείς γιατί τους την είχανε κόψει τότε την εκπομπή; Αυτό μόνο.

Θα πάω και σ’ ένα άλλο θέμα, που έχει σχέση με την επαγγελματική απασχόληση των βουλευτών. Ξαφνικά, οι πάλαι ποτέ δημοσιογράφοι που ακολούθησαν την πολιτική, μετά την κατάργηση του σχετικού νόμου, πήραν σβάρνα τα κανάλια, και τα διάφορα έντυπα [περιοδικά και εφημερίδες]. Είναι δυνατόν ένας βουλευτής να έχει χρόνο ελεύθερο;

Ο Γιώργος Λιάνης ανήγγειλε περιχαρής ότι θα κάνει εκπομπή με τον τηλε-εισαγγελέα Νίκο Χατζηνικολάου στον Real FM. Θα του έλεγα τώρα τίποτε καθημερινές κουβέντες! Ποτέ δεν τον απασχόλησε προφανώς τον Γιώργο Λιάνη αν υπάρχουν άνεργοι δημοσιογράφοι, ούτε ότι ο ανταγωνισμός δεν γίνεται με ίσους όρους, ούτε ότι κάποιοι επιχειρηματίες που υποδύονται και τους δημοσιογράφους, αλλά και τους ανακριτές και τους εισαγγελείς και τους τιμητές των πάντων, έχουν φέρει τα πάνω-κάτω στη μικρή μας πόλη των ιδεών, της πολιτικής και της δημοσιογραφίας.

Είναι αυτοί που μετέτρεψαν τα δελτία ειδήσεων σε εκπομπές ριάλιτι, όπου φυσικά ως προεξάρχοντες λύνουν και δένουν, επιτιμούν, φωνάζουν, κρίνουν και κατακρίνουν, δυσανασχετούν, γουρλώνουν τα μάτια, σηκώνουν το χέρι και δαχτυλοδείχνουν! Δείτε τον Χατζηνικολάου τις τελευταίες μέρες που αφιερώνει περισσότερο χρόνο στις κομματικές εξελίξεις της Νέας Δημοκρατίας. Είναι ένας πολιτικός χώρος που, ως Δεξιούλης, τον γνωρίζει πολύ καλά και κάθε τόσο υπαινίσσεται στους συνομιλητές του ότι ξέρει περισσότερα από αυτούς.

Είχα σημειώσει κάποτε ότι η εφημερίδα του Χατζηνικολάου δεν θα έχει μακροημέρευση. Λάθεψα. Γιατί παρέβλεψα το γεγονός ότι ακολούθησε την πεπατημένη: προσφορές με cd και dvd, θέματα life-style, κουτσομπολιό και διάφορα τέτοια που αποτελούν και το περιεχόμενο των κουτσομπολίστικων τηλεοπτικών εκπομπών. Δείτε μονάχα τίτλους: “Γιατί χώρισα τον Νίκο Τσικλακίδη”, “Σάκης – Κάτια: Ερωτικό weekend στη Θεσσαλονίκη”, “Ο  Γιώργος Μαζωνάκης δεν βάζει ράσα!”, “Αννα Βίσση – Νίκος Καρβέλας: Ξανά μαζί!”, κι άλλα κι άλλα. Και φωτογραφίες με κώλους και βυζιά… Έχει και μερικές σελίδες πολιτικής κι εκεί δεν θέλω να θίξω κάποιους σοβαρούς δημοσιογράφους που κάνουν τη δουλειά τους. Εδώ απλώς στηλιτεύω την υποκρισία του επιχειρηματία. Είχε προσφάτως “ξεπούλημα” του τιράζ επειδή η προσφορά του με τραγούδια του γλυκανάλατου Πάριου δελέασε το “αναγνωστικό” κοινό. Στο επόμενο φύλλο έπεσε ξανά στα ίσα του. Μπορεί να βγει χωρίς τις προσφορές ο Δεξιούλης;

Είναι συνυπεύθυνος με όλους τους επιχειρηματίες – εκδότες που με τις “προσφορές” τους ο κόσμος έχει πλημμυρίσε τα σπίτια του με τα ίδια βιβλία, τα ίδια λευκώματα, τα ίδια cd και dvd, όλοι βλέπουν και ακούνε και διαβάζουν ό,τι θέλουν οι εκδότες κι όχι ό,τι θα ήθελαν οι ίδιοι. Τη μουσική και το βιβλίο θα διαλέγει μόνος του ο άνθρωπος και δεν του τα βάζουν στο παχνί να τα “τρώει” σαν το γαϊδούρι!

Το σπίτι του νεοέλληνα έχει σεντόνια, έπιπλα και  διάφορα αξεσουάρ από το ΙΚΕΑ, μουσικές και κινηματογραφικές ταινίες και βιβλία από τις εφημερίδες… Τελικά πού πήγε η περιώνυμη ατομική ελευθερία; Κατάφεραν να κάνουν μια ομοιόμορφη κοινωνία. Καταδιώκουν όλοι τους τον καταναλωτή.