Η παιδαριώδης και επικίνδυνη σκέψη του Λαζόπουλου
Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τετάρτη, 29, Απριλίου, 2009
Ξανακτύπησε ο Λαζόπουλος! Αυτή τη φορά όμως αποκαλύφθηκε η παιδαριώδης, ευθύγραμμη, ισοπεδωτική και επικίνδυνη σκέψη του σε όλο της το μεγαλείο. Παρά την τεράστια πρόοδο που έχει κάνει η ανθρώπινη σκέψη τα τελευταία τρεις χιλιάδες χρόνια, ο Λαζόπουλος παραμένει ανεπηρέαστος και εξακολουθεί να ερμηνεύει τα πολιτικά και κοινωνικά φαινόμενα στη βάση απλοϊκών και παιδαριωδών σχημάτων σκέψης του τύπου άσπρο-μαύρο, καλό-κακό. Για παράδειγμα έχουμε και λέμε εξ ορισμού:
Μαθητές-φοιτητές=καλοί. Δάσκαλοι-Καθηγητές=κακοί.
Συνδικαλιστής=καλός. Επιχειρηματίας=κακός.
Πολιτική =κακή. ΣΥΡΙΖΑ πολιτική=καλή.
Νέος=καλός. Μεγάλος =κακός. Τσίπρας είναι νέος άρα είναι καλός, όπερ εδει δείξε! Έλα Λόλα πάρε μήλο άσε τόπι!
Μέχρι εδώ, πραγματικά κρατάμε όλοι την κοιλιά μας από τα γέλια.. Όμως υπάρχουν και άλλα σχήματα σκέψης του Λαζόπουλου που κάθε άλλο παρά είναι για γέλια όπως το πιο… βαθυστόχαστο και επαναστατικό του
Βία=Εξέγερση. Μη βία =Συντήρηση(!)
Τώρα τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται σοβαρά και επικίνδυνα γιατί ο Λαζόπουλος δεν είναι απλώς ένας άκρατος λαϊκιστής. Είναι φορέας εξουσίας και μάλιστα της πιο ισχυρής και ανεξέλεγκτης, της τηλεοπτικής. Επηρεάζει την κοινή γνώμη και πολύ περισσότερο τους νέους τους οποίους στην πραγματικότητα απλώς χρησιμοποιεί γιατί έχει τούς λόγους του. Προσπαθεί να ταυτίσει το προφίλ του με την κοινωνική αμφισβήτηση και την αντίσταση στο κατεστημένο! Το σχήμα σκέψης είναι και εδώ το ίδιο παιδαριώδες αλλά δυστυχώς επικοινωνιακά αποτελεσματικό. Νέος=Αμφισβήτηση. Λαζόπουλος υποστηρίζει νέους, άρα Λαζόπουλος αμφισβητεί σύστημα(!) Εδώ τώρα όλοι, μαζί και ο Κοντομηνάς, κυλιόμαστε κάτω και προσπαθούμε να ανασάνουμε από τα γέλια.. Τούχει κάτσει για τα καλά του φουκαριάρη ότι δεν είναι απλώς ένας σύγχρονος Αριστοφάνης αλλά και ένας επαναστάτης Αριστοφάνης! (στην γελοία «ψηφοφορία» για τους «Μεγάλους Έλληνες» του Αλαφούζου “συναγωνίστηκε” με τον Αριστοφάνη και το δέχτηκε φυσικά χωρίς ίχνος ντροπής!) Μόνο που ο Αριστοφάνης σατίριζε τους πραγματικά ισχυρούς της εποχής του και όχι τα ψώνια και τους δυστυχισμένους της τηλεοπτικής μας ζωής. Το ότι ο Λαζόπουλος σατιρίζει και κάποιους πολιτικούς, αυτό φυσικά δεν είναι καινούργιο. Τουλάχιστον από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και μετά η επιθεώρηση έχει να επιδείξει αριστουργήματα πολιτικής σάτιρας…
- Αναζητείστε την ιστοσελίδα του Sofisti για τη συνέχεια…
