Νοεμβρίου 11, 2008
Ο Τατούλης έχει γελοιοποιήσει τον Καραμανλή!
“Τσάμπα μάγκας ο Πέτρος Τατούλης”, έγραφα σ’ ένα παλιότερο σημείωμα. Κι εξακολουθώ να το υποστηρίζω αυτό. Είχα πει μάλιστα ο Πέτρος ότι οι βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν την κομματική πειθαρχία μόνο σε δύο περιπτώσεις: στις προγραμματικές δηλώσεις και τον προϋπολογισμό! Σήμερα είπε ότι ΔΕΝ πρόκειται να ψηφίσει τον προϋπολογισμό. Βέβαια, έχει διαγραφεί από τη Νέα Δημοκρατία, οπότε δεν δεσμεύεται. Σημασία όμως έχει να ρωτήσουμε γιατί ο Τατούλης προχώρησε τόσο πολύ ώστε να αναγκάσει τον Καραμανλή να τον διαγράψει; Απάντηση δεν θα πάρουμε. Είναι αυτονόητο ότι έπρεπε να δώσει ένα τέλος στον “ανορθόδοξο” πόλεμο που είχε κηρύξει στον αρχηγό της Νέας Δημοκρατίας, γιατί και ο ίδιος ένιωθε πια ότι δεν οδηγεί πουθενά η τακτική του. Και δεν οδηγεί και τώρα κάπου, αφού ντουφεκάει στον αέρα. Όσα καταμαρτυρεί στο κόμμα που ανδρώθηκε και στον πάλαι ποτέ αρχηγό του, θα έλεγε κανείς ότι βαραίνουν και τον ίδιο. Το αντάρτικο το Πέτρος το εγκαινίασε μόλις ο Καραμανλής τον τελείωσε από τα υπουργικά του καθήκοντα [ήταν υφυπουργός Πολιτισμού]. Εδώ που τα λέμε, δεν έχει κάποιο έργο ο αγαπητός Πέτρος για το οποίο να επαίρεται. Κατηγορεί τον Καραμανλή -και πολύ σωστά- ότι είναι επικίνδυνος για τον τόπο. Αυτό το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ο ελληνικός λαός που στενάζει από την αλλοπρόσαλλη πολιτική της Νέας Δημοκρατίας, και η οποία τώρα κινδυνεύει να αποσυντεθεί. Ωστόσο, μπορούμε να διακρίνουμε την παρανοϊκή πολιτική των στελεχών της και τον αντιδημοκρατικό τγρόπο συμπεριφοράς. Φτάσανε στο σημείο να ζητούν από τον Τατούλη να παραιτηθεί από το βουλευτικό αξίωμα, όπως την άλλη φορά ζητούσαν το ίδιο από τον Δαϊλάκη! Ποιος είναι, δηλαδή, ο Ζαγορίτης που βγαίνει μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα και απαιτεί από τον Τατούλη παράδοση της βουλευτικής έδρας; Έχουν γίνει ολοι τους καταγέλαστοι, με πρώβτον καικαλύτερο τον αρχηγό τους. Η Νέα Δημοκρατία πλέον είναι μια παράταξη που σιγά-σιγά ξεφτίζει και τα ηγετικά στελέχη της μπορεί να το έχουν έχουν καταλάβει, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Όπου να ‘ναι θα το καταλάβουν. Όσο για τον ίδιο τον Καραμανλή, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τα επόμενα βήματά του. Πολύ δε περισσότερο ο ίδιος!
ΤΑΤΟΥΛΗΣ: Ο Καραμανλής επικίνδυνος για τη χώρα!
Οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες και ενδεχομένως να είναι ραγδαίες. Η διαγραφή του Πέτρου Τατούλη δεν είναι η “είδηση”. Εκείνο που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι ότι ο Καραμανλής υποδύεται τον πρωθυπουργό της χώρας. Έχουμε γράψει κατ’ επανάληψη ότι είναι χαρακτηριστική περίπτωση ανίκανου πολιτικού που τον βοήθησαν στην άνοδό του στην εξουσία οι συγκυρίες, η άσκηση μιας ψευδολόγου και υποκριτικής πολιτικής, και η κατασυκοφάντηση των αντιπάλων του. Αποκαλύφθηκε πολύ γρήγορα η πραγματικότητα.Θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε κι άλλα αργότερα. Τώρα παραπέμπω στο κείμενο του Πέτρου Τατούλη που διέλυσε τον Κώστα Καραμανλή κι εκείνος απλώς άσκησε το δικαίωμα που έχει ως αρχηγός της παράταξής του, δηλαδή να τον διαγράψει. Κι ο Τατούλης θα βάλει τον κόπανο να κλαίει!
ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ: Η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύπλευρη κρίση. Κρίση θεσμών και αξιών. Κρίση οικονομική. Κρίση ηθική. Κρίση εμπιστοσύνης. Κρίση που φέρει την υπογραφή όλων των τελευταίων κυβερνήσεων της χώρας. Κρίση για την οποία σήμερα φέρει προσωπική ευθύνη ο Κώστας Καραμανλής. Ο πρωθυπουργός βρίσκεται σε προσωπικό και πολιτικό αδιέξοδο. Δεν έχει όμως κανένα δικαίωμα να οδηγήσει και τη χώρα σε αδιέξοδο. Στις Δημοκρατίες άλλωστε δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Σήμερα έχει έλθει η ώρα να φωνάξουμε με θάρρος τα όσα κατ’ ιδίαν συζητάμε. Αρκετά με τις σιωπηλές πλειοψηφίες! Αρκετά με τις διεφθαρμένες κλειστές ομάδες εξουσίας! Ήλθε η ώρα να βρούμε πρώτοι εμείς την τόλμη να απομονώσουμε όλα εκείνα τα νοσηρά στοιχεία που παρεισέφρησαν στους κυβερνητικούς θώκους και αλώνουν καθημερινά με τις συμπεριφορές τους τον δημιουργικό και παραγωγικό χώρο της κεντροδεξιάς. Εμείς, που είχαμε την τόλμη να κατονομάσουμε συγκεκριμένα εκείνους που μπήκαν στην πολιτική όχι γιατί πίστεψαν στις ιδέες και το όραμα της παράταξης αλλά για να αποκομίσουν προσωπικά οφέλη. Εμείς, που είχαμε το θάρρος να προτείνουμε κριτήρια αποτελεσματικότητας κυβερνητικού έργου, προκειμένου οι πολίτες να αποφασίζουν βάσει στοιχείων και όχι καλών ή κακών δημοσίων σχέσεων του εκάστοτε πολιτικού με καλοπληρωμένα παπαγαλάκια των μίντια. Εμείς, που προτιμήσαμε να αποδειχτούμε αληθινοί, έστω κι αν προσωρινά ενοχλήσαμε τις αυλές, τις κλίκες και τις παρέες.
Πριν από πέντε χρόνια, ο Κώστας Καραμανλής ενέπνευσε στον τόπο την ελπίδα και ο Έλληνας άρχιζε να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον. Έκτοτε, τα συνθήματα παρέμειναν ως τέτοια και η απογοήτευση διάχυτη διαβρώνει τις πλέον παραγωγικές δυνάμεις του τόπου. Η σημαία κατά της διαφθοράς γρήγορα υπεστάλη. Η επανίδρυση του κράτους έμεινε κενό γράμμα. Οι μεταρρυθμίσεις άργησαν χαρακτηριστικά. Η καθημερινότητα του Έλληνα από ημέρα σε ημέρα γινόταν ακόμη πιο δύσκολη. Η οικονομία δεν αποτίναξε ποτέ τις χρόνιες στρεβλώσεις της.
Με τη σημερινή του πράξη ο πρωθυπουργός αποκαλύπτεται ως συνένοχος. Συνένοχος στη διαφθορά. Συνένοχος στην ανικανότητα. Συνένοχος στην αναποτελεσματικότητα. Με τη σημερινή του πράξη ο πρωθυπουργός πήρε θέση. Ανάμεσα στην αλήθεια και το ψέμα, διάλεξε τη διαφθορά από τη διαφάνεια. Επέλεξε το νοσηρό δρόμο της συγκάλυψης από το «όλα στο φως». Ένας πρωθυπουργός σε ομηρία και εγκλωβισμένος σε προσωπικά αδιέξοδα είναι επικίνδυνος για τη χώρα.
Είμαι ωστόσο απόλυτα βέβαιος ότι η βάση του κόμματος, ο ουσιαστικός του πυρήνας συνεχίζει να είναι υγιής, να θυμάται τις δεσμεύσεις, να μένει σταθερός στις αξίες και τις ιδέες που υποσχεθήκαμε να υπηρετήσουμε. Δεν αποκοπήκαμε εμείς από αυτά που ονειρευτήκαμε, πιστέψαμε και αγωνιστήκαμε. Η σημερινή ηγεσία είναι εκείνη που παρέκκλινε και πρόδωσε αυτές τις αξίες.
