Τίτλοι για τις παραλίμνιες επί ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν δόθηκαν στην Μονή Βατοπεδίου!

Τίτλοι για τις παραλίμνιες επί ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν δόθηκαν στην Μονή Βατοπεδίου, αντίθετα δόθηκαν με αναδασμούς σε ακτήμονες. Και μάλιστα μεταγράφηκαν κανονικά. Αλλά μετά ήρθε η Κυβέρνηση Καραμανλή…

Ο κ. Κωνσταντίνος Πετούσης, τοπογράφος στο Υπουργείο Γεωργίας, κατέθεσε σήμερα, 5/11/08 στην Εξεταστική Επιτροπή ότι:

(α) Για τα 25.000 στρ. των παραλιμνίων εκτάσεων τίτλους δεν είχε η Μονή Βατοπεδίου, αλλά οι ακτήμονες!!! Αγρότες, δηλαδή, στους οποίους με αναδασμούς, που ολοκληρώθηκαν επί Κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, είχαν δοθεί και είχαν μεταγραφεί νόμιμοι τίτλοι κυριότητας για χωράφια στο μεγαλύτερο μέρος των επίμαχων εκτάσεων (αγροκτήματα Αγιονερίου, Ιάσμου, Φαναρίου, κ.λπ). Για τους αναδασμούς αυτούς δαπανήθηκαν κρατικά κονδύλια προκειμένου να διαμορφωθούν κατάλληλα οι επίμαχες εκτάσεις ως αγροτικές. Όσο υλοποιούνταν οι αναδασμοί η Μονή δεν υπέβαλε ένσταση ή αντίρρηση για τις εκχωρήσεις χωραφιών σε ακτήμονες, όταν ολοκληρώθηκαν όμως οι αναδασμοί (1998 -2002) και ανέβηκε η αξία της γης, η Μονή άρχισε να διεκδικεί τις παραλίμνιες εκτάσεις της Βιστωνίδας!!!

(Βλ. κατατεθειμένο από τον μάρτυρα υπ’ αριθμ. 3415/19-9-03 έγγραφο Υπουργείου Γεωργίας)

(β) Η Πρόεδρος Πρωτοδικών Ροδόπης κ. Ψάλτη μιλούσε τηλεφωνικά με τον Εφραίμ και αυτή ενημέρωσε τον Εφραίμ πως χάνεται η υπόθεση για τη Μονή Βατοπεδίου, προκειμένου, κατά την εκτίμηση του μάρτυρα, να του δώσει τη δυνατότητα να ενεργήσει για να μην εκδοθεί η απόφαση υπέρ του Δημοσίου. Ο ίδιος ο κ. Πετούσης όταν πληροφορήθηκε στις αρχές Ιουνίου του 2004 την παραίτηση του Ελληνικού Δημοσίου από δίκη, που όπως λεγόταν ευρύτερα είχε κερδηθεί με ψήφους 2-1 υπέρ του Δημοσίου, δήλωσε κατάπληκτος γιατί το Ελληνικό Δημόσιο είχε δώσει δυναμική μάχη στη δίκη, όπως είπε.

Ο Εφραίμ, λοιπόν, ενημερώθηκε και «ενεργώντας», ποιους άλλους, άραγε, ενημέρωσε, προκειμένου να καταλήξει ο τότε Υφυπουργός κ. Δούκας στην παραίτηση του Δημοσίου από την ήδη κερδισμένη δίκη;; Η εξέταση επ’ αυτών συνεχίζεται…

(γ) Μόλις τελειώσε η δίκη στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ροδόπης, την 5/11/03, επί της αγωγής της Μονής, ο Πάρεδρος του ΝΣΚ κ. Χειμώνας (δικηγόρος του Δημοσίου) ήταν χαμογελαστός και είπε στον κ. Πετούση «Κερδίσαμε και φεύγουμε».

Άραγε, αυτήν την πεποίθησή του, την μετέφερε, ως όφειλε, στους μετέπειτα Προϊσταμένους του το 2004 οι οποίοι αποφάσισαν να παραιτηθούν από αυτήν την κερδισμένη δίκη;

Τολμούν να στηρίξουν ευθέως και δημοσίως τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ;

Σκίτσο του ΤΟΛΙΑΔΗ, από το ΕΘΝΟΣ

Παίρνω αφορμή από το αμερικανικό παράδειγμα. Τις εκλογές τελικά τις κέρδισε ο Ομπάμα και το Δημοκρατικό Κόμμα. Πρέπει ωστόσο, πέρα από τις προσωπικές επιτυχίες του Ομπάμα και τα όποια προσόντα του ή το πρόγραμμα των Δημοκρατικών, να αναγνωρίσουμε το γεγονός της υποστήριξης των μεγάλων αμερικανικών εφημερίδων. Με κύρια άρθρα τους στήριξαν ευθέως, και χωρίς περικοκλάδες, τον Ομπάμα. Όποια, ας πούμε, συμφωνία και να είχαν κάνει – αυτό δεν μπορώ να το ξέρω – σημασία έχει ότι π.χ. η μεγαλύτερη εφημερίδα, η New York Times υποστήριξε τον Ομπάμα. Και η Washington Post. Κι άλλες μεγάλες εφημερίδες. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι “είδαν” πως η πολιτική των Ρεπουμπλικανών ήταν καταστροφική για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Και ήταν αποφασιστικές σ’ αυτές τις εκλογές. Ο Ομπάμα θριάμβευσε.

Εδώ στην Ελλάδα, δυστυχώς, παίζεται το παιχνίδι που οι μεγαλοεκδότες το γνωρίζουν πολύ καλά. Τα καλά και συμφέροντα! Βλέπουμε με λύπη, οι παλιότεροι, μια “παραδοσιακά δημοκρατική” εφημερίδα, ΤΟ ΒΗΜΑ, να έχει μονίμως στο στόχαστρο τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Αλλά και οι άλλες “παραδοσιακά δημοκρατικές” εφημερίδες βλέπουμε ότι δεν κρατούν μια ντόμπρα πολιτική συμπεριφορά, αλλά είναι μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Για την σημερινή κοινωνικο-πολιτική κατάσταση στη χώρα μας φταίνε πρωτίστως οι πολιτικοί και η ασκηθείσα ή σκούμενη πολιτική, αλλά δευτερευόντως έχουν ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης και οι εφημερίδες, και γενικώς τα μέσα ενημέρωσης.

Είναι δυνατό να πιστέψει ο απλός πολίτης σήμερα ότι οι δημοσιογράφοι κυρίως της τηλεόρασης είναι αντικειμενικοί όταν τους βλέπει καθημερινά και καταλαβαίνει ακόμα και τις γκριμάτσες τους; Και οι μεγάλες εφημερίδες το ίδιο. Κάποτε πίστευε ο κόσμος κάπου. Σήμερα γνωρίζει και διαισθάνεται ότι ο πρωτοσέλιδος τίτλος μιας μεγάλης εφημερίδας έχει πάντα κάποιον προορισμό, κάποια αποστολή να επιτελέσει! Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Ας πούμε στις πολιτικές σελίδες των εφημερίδων, τίποτε δεν μπαίνει τυχαία. Όλα είναι σημαδεμένα. Όλα έχουν ονομασία. Κι ο τίτλος που μπαίνει σε όλα τα κομμάτια, λειτουργεί ως μοχλός πίεσης.

Θα περίμενε κανείς σήμερα που η χώρα βρίσκεται στα νύχια της Νέας Δημοκρατίας και του πιο ανίκανου πρωθυπουργού από τον καιρό της μεταπολίτευσης, τα ΜΜΕ να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και αντί του οικονομικού επιχειρηματικού κέρδους, να δουν και το κέρδος της πατρίδας και του λαού. Όμως ο ορθολογισμός του επιχειρηματία πέτυχε να υποτάξει στο σύστημά του την πολιτική.

Η πολιτική της Δεξιάς κατάφερε να εξανδραποδίσει το λαό, να προκαλέσει αύξηση των νευρώσεων, επιδείνωση των ψυχώσεων, μεγαλύτερη μοναξιά και πείνα! Νιώθει κανείς όλο και πιο γοργά ότι ο άνθρωπος οδηγείται προς μια μοίρα μαζική. Και βλέπουμε να έχει δημιουργηθεί μια τάξη τεχνοκρατών που είναι επιφορτισμένοι να κάνουν δημοσκοπήσεις  και να προβλέπουν το μέλλον. Και είναι αυτονόητο ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν μεγάλη επίδραση στο πεδίο της οικονομικής, της ανθρώπινης και της πολιτικής επιλογής. Διαθέτουν έτσι μια τεράστια εξουσία χωρίς να συμμερίζονται ή να επωμίζονται τις ευθύνες της. Και τα μέσα ενημέρωσης έχουν ένα μέλλον μυθικό – κυρίως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο, σε σημείο που η μαζική παιδεία έχει καταντήσει να είναι αποκλειστικά οπτικοακουστική!

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι η πολυπόθητη “αλλαγή” αυτή τη στιγμή στη χώρα μας μόνο με το ΠΑΣΟΚ μπορεί να γίνει – και θεωρητικά και πρακτικά. Το ΚΚΕ είναι ανίκανο να ξεκολλήσει από τα κράσπεδα της σταλινικής προσωπολατρείας και της αγκυλώσεις μιας γραφειοκρατικής αντίληψης για τη δημοκρατία. Ο ΛΑ.Ο.Σ. είναι ανεμομαζώματα-διαβολοσκορπίσματα. Δεν ξέρει τι πρέπει να υποστηρίξει. Ψαρεύει παντού… Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός πραγματικότητας, αφού ο ηγέτης του, ο Αλέξης Τσίπρας νομίζει ότι ηγείται του… δεκαπενταμελούς για την κατάληψη κάποιου σχολικού κτιρίου!

Η εμμανής εμμονή όλων να τα βάζουν με το ΠΑΣΟΚ προκαλεί απορίες αλλά και το εύλογο ενδιαφέρον για μια ψυχιατρική ανάλυση των ηγετών αυτών των κομμάτων. Όσο βλέπουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει να κερδίζει πόντους στην ελληνική κοινωνία, τόσο αυτοί διψάνε για τη διατήρηση της εικόνας που βιώνουμε σήμερα όλοι οι Ελληνες.

Ποτέ στην ιστορία ένα κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ, δεν  υπέστη τα πάνδεινα  και ξέρουμε ότι δέχεται τα πυρά όλων των άλλων σε καθημερινή βάση! Και σ’ αυτή την πάλη τους για να εξοβελίσουν από την κεντρική πολιτική σκηνή το ΠΑΣΟΚ, ξοδεύονται και χάνουν το δυναμισμό τους, αλλά είναι εύκολο να διακρίνουμε  νοθείες, υποκρισία, εκμετάλλευση, ψευδολογία και υπονόμευση. Ο Παπανδρέου δεν έχει κατοχυρώσει την πίστη του στο συμφέρον του λαού με δόγματα, ιερότητες και αυθεντίες. Η δημοκρατικότητά του είναι παροιμιώδης.

Η απελπισία παραμένει στην ελληνική κοινωνία, αλλά η πεποίθηση ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες παραμένει! Εμείς πιστεύουμε ότι αυτό θα γίνει με τον Παπανδρέου και με το ΠΑΣΟΚ και όχι με τις δυνάμεις του αναχρονισμού, που ποδηγετούν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού και τα κρατούν καθηλωμένα σε μακάρια ακινησία. Άκουσα σήμερα τον Αλογοσκούφη να λέει για πολλοστή φορά ότι η οικονομία δεν πάει καλά διότι για όλα φταίει το κακό ΠΑΣΟΚ:

Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομίας η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση είχε συνέπειες και για την ελληνική οικονομία και οι συνέπειες αυτές, όπως εξήγησε, οφείλονται σε δύο κακές κληρονομιές του παρελθόντος: τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα και τις δημοσιονομικές ανισορροπίες. Σύμφωνα με τον υπουργό Οικονομίας το τεράστιο δημόσιο χρέος της χώρας, που κληροδότησαν οι κυβερνήσεις του χθες, αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα της ελληνικής οικονομίας και περιορίζει πολύ τα περιθώρια άσκησης της δημοσιονομικής πολιτικής!

Ο ελληνικός λαός κυλάει προς τα πεπρωμένα του. Αλλά θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι κινείται  μ’ ένα σωρό λαθρεπιβάτες! Αλογοσκούφης, Καραμανλής, Μπακογιάννη και τόσοι άλλοι…

Άνεμος αλλαγής και στις ΗΠΑ – είναι η σειρά μας!

Ήδη άρχισαν διάφοροι υπερ-προοδευτικοί να ελαχιστοποιούν ή και να μηδενίζουν την αξία της νίκης του Ομπάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σ’ αυτή τη φάση ο σεχταρισμός βλάπτει. Να δούμε τα γεγονότα με καθαρό μάτι, φυσικά ως Έλληνες πρώτα και μετά να δούμε τις διαστάσεις αυτής της νίκης σε παγκόσμιο επίπεδο. Δεν έχουμε αυταπάτες, αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι  ο υποψήφιος των Δημοκρατικών Μπαράκ Ομπάμα κέρδισε τις αμερικανικές προεδρικές εκλογές και έδωσε ελπίδα σε εκατομμύρια συμπατριώτες του αλλά και σ’ όλο τον πλανήτη. Μπορεί η υπερδύναμη  ν’ αλλάξει τροπάριο; Μπορεί! Αρκεί ο νέος πρόεδρος να το θέλει. Υπάρχουν όρια κι αυτό το γνωρίζουμε. Αλλά δεν είναι δυνατό να μη νιώσουμε κι εμείς την αισιοδοξία των Αμερικανών πολιτών, των μαύρων, των φτωχών, των μεταναστών, των διαφόρων μειονοτήτων, ότι θα δουν καλύτερες μέρες, ότι  θα πάψει αυτή η φιλοπολεμική διάθεση της αμερικανικής ηγεσίας και η εχθρική στάση απέναντι σε λαούς που θέλουν να είναι περήφανοι.

Εκατομμύρια Αμερικανοί ψήφισαν για να αναδείξουν τον 44ο πρόεδρο της χώρας σε μιά ιστορική αναμέτρηση, καθώς όλες οι δημοσκοπήσεις έφεραν τον αφρο-αμερικανό υποψήφιο των Δημοκρατικών Μπαράκ Ομπάμα πολύ κοντά στον Λευκό Οίκο. Η συμμετοχή των ψηφοφόρων στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές ήταν “χωρίς προηγούμενο”, στις κρίσιμες πολιτείες, όπως ανακοίνωσαν αξιωματούχοι των πολιτειών αυτών. O Μπαράκ Ομπάμα επικράτησε του Τζον Μακέιν και στην πολιτεία της Φλόριντα και μέχρι στιγμής έχει συγκεντρώσει 333 εκλέκτορες, ξεπερνώντας κατά πολύ τον αριθμό των 270 που είναι απαραίτητος για να εκλεγεί ένας υποψήφιος πρόεδρος.

Τι άλλαξε όσον αφορά τους όρους των φυλετικών σχέσεων ώστε ο υποψήφιος του Δημοκρατικού κόμματος Μπαράκ Ομπάμα να κερδίσει τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του Τζον ΜακΚέιν, και τι θα αλλάξει μετά από αυτό το αποτέλεσμα; Αν το πρώτο ερώτημα έχει εν μέρει απαντηθεί, το δεύτερο είναι ένα από τα μεγάλα αινίγματα της θητείας του Ομπάμα, που αρχίζει τον Ιανουάριο του 2009.

Ο ηγέτης του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα Τζέσε Τζάκσον δήλωσε ότι η νίκη του Ομπάμα αποτέλεσε τον καρπό αγώνων δεκαετιών. Ο Τζάκσον είδε τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ να δολοφονείται το 1968 και έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για την προεδρία δύο φορές την δεκαετία του 1980. “Η νίκη του (Ομπάμα) σημαίνει ότι η Αμερική γίνεται καλύτερη. Ωριμάζουμε. Είμαστε λιγότερο συμπλεγματικοί έναντι του άλλου”, είπε σε συνέντευξή του. Αναφέρθηκε στο κίνημα των δεκαετιών του 1950 και του 1960 για τον τερματισμό του φυλετικού διαχωρισμού και την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου στους αφροαμερικανούς παρά την βίαιη αντίσταση που συναντούσαν αυτά τα αιτήματα. “Γνώρισα πάρα πολλούς ανθρώπους, λευκούς, μαύρους και Εβραίους, που συμμετείχαν στον αγώνα κι έπεσαν μάρτυρες. Εύχομαι όλοι εκείνοι που έκαναν την υπέρτατη θυσία να μπορούσαν να δουν την δικαίωση του αγώνα τους”.

Μια από τις εκπλήξεις στη διαδικασία της επιλογής των υποψηφίων των κομμάτων ήταν το πόσο πολλές ψήφους αποσπούσε ο Ομπάμα μεταξύ των λευκών ψηφοφόρων. Ωστόσο ήταν οι μαύροι ψηφοφόροι που αποτέλεσαν τη σταθερότερη παράμετρο της επιτυχίας του, κρίνοντας πολλές πολιτείες υπέρ του. “Το πρώτο πράγμα που σημαίνει η προεδρία Ομπάμα για τους μαύρους Αμερικανούς είναι, τουλάχιστον προς στιγμήν, η αίσθηση ότι είναι πλήρεις πολίτες”, σημείωσε η Μελίσα Χάρις Λέισγουελ, καθηγήτρια πολιτικής επιστήμης στο Πρίνστον.

Ακόμη και ο γνωστός συντηρητικός πολιτικός Νιουτ Γκίνγκριτς παραδέχθηκε ότι η πορεία του Ομπάμα αντανακλά αλλαγές που έχουν ήδη συμβεί. Το γεγονός ότι η Κοντολίζα Ράις και ο Κόλιν Πάουελ είχαν επιλεγεί για καίριες κυβερνητικές θέσεις απέδειξε ότι οι μαύροι μπορούσαν να ανέλθουν, σημείωσε. “Η Αμερική ξεπέρασε τη στενά καθορισμένη έννοια του ρατσισμού”, είπε ο πρώην πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Ωστόσο η οικονομική κρίση πλήττει περισσότερο από κάθε άλλη πληθυσμιακή ομάδα τους αφροαμερικανούς. Οι μαύροι, 13% του συνόλου του πληθυσμού των ΗΠΑ, κερδίζουν πολύ λιγότερα από το γενικό πληθυσμό. Έχουν πολλές υψηλότερες πιθανότητες από τον μέσο όρο να πλήττονται από την ανεργία, πολλές λιγότερες να διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία, πολλές περισσότερες να έχουν καταδικασθεί και φυλακισθεί.

Ο διάλογος για το εάν αυτές οι ανισότητες οφείλονται στις προκαταλήψεις, τα κοινωνικά μειονεκτήματα και την υποχρηματοδότηση των σχολείων που πηγαίνουν τα παιδιά των αφρο-αμερικανών είναι εξαιρετικά έντονος, με ορισμένους να υποστηρίζουν αντίθετα ότι η μειονότητα δεν προσπαθεί αρκετά σκληρά. Εάν η κυβέρνηση Ομπάμα αλλάξει το καθεστώς όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη θα μεταβάλει μια σημαντική ανισότητα, δήλωσε η Χάρις Λέισγουελ.

Ωστόσο αρκετοί λένε ότι η νίκη του Ομπάμα θα υποσκάψει τις προσπάθειες να μειωθούν οι ανισότητες. “Πολλοί θα πουν: εκλέξαμε μαύρο Πρόεδρο. Τελειώσαμε με το φυλετικό ζήτημα”, σημείωσε ο Γουίλιαμ Τζέλανι Κομπ, συγγραφέας που έχει ασχοληθεί με τον πολιτισμό των μαύρων στη σύγχρονη Αμερική.

Πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ υπέρ των ομόφυλων ζευγαριών

Πρόταση νόμου, με την οποία δίδεται η δυνατότητα σύναψης Συμφώνου Συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια, κατέθεσαν στη Βουλή 19 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, με πρώτη υπογράφουσα τη Θ. Τζάκρη. Στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης νόμου της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρεται ότι η ελληνική νομοθεσία έχει καθυστερήσει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της κατοχύρωσης ίσων δικαιωμάτων σε άτομα διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού. Υπενθυμίζεται δε, ότι, με την εξαίρεση της Ιταλίας, οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης έχουν αναγνωρίσει τα δικαιώματα των σεξουαλικά διαφορετικών ατόμων να συνάπτουν σύμφωνα ελεύθερης συμβίωσης. «Σκοπός της παρούσας πρωτοβουλίας είναι να θέσει τέρμα στις δυσμενείς διακρίσεις και να αποκαταστήσει την ισοπολιτεία στο πεδίο των ελεύθερων ενώσεων ετερόφυλων και ομόφυλων ζευγαριών» αναφέρει η νομοθετική πρόταση του ΠΑΣΟΚ. Διευκρινίζει πάντως ότι, μετά τη σύναψη του Συμφώνου, δεν επιτρέπεται η από κοινού υιοθεσία ανηλίκου στους συμβιούντες.