Από την Καλαμάτα ο κ. Λιάπης επετέθη στους προηγούμενους- επί Ν.Δ.- υπουργούς Πολιτισμού δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να πληρώσει τα χρέη των χρόνων 2005, 2006, 2007. Ο κ. Λιάπης εξήγγειλε ότι θα υπάρξει τέρμα στο «Δώσε και μένα μπάρμπα» του υπουργείου Πολιτισμού. Το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός υπήρξε ο άμεσος προκάτοχος της θέσης δεν φαίνεται να τον πτοεί. Προφανώς διότι ο ίδιος έχει μπάρμπα στην Κορώνη. Όμως ο κ. Λιάπης κλείνει έναν χρόνο ως υπουργός Πολιτισμού. Προφανώς δεν μπορεί να σφυρίζει άλλο αδιάφορα. Παίρνει από τον προϋπολογισμό τα ίδια πενιχρά κονδύλια που έπαιρναν και οι προκάτοχοί του. Χρωστάει όμως παντού. Και επί μήνες δεν παίρνει καμιά απόφαση.
Επί των ημερών του, οδηγήθηκαν σε χρεοκοπία η Ορχήστρα των Χρωμάτων και η Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής. Κινδύνευσε με ματαίωση η Αrt Αthina και το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Κινδυνεύει με ματαίωση το Φεστιβάλ της Βαβέλ και της Μονής Λαζαριστών. Χρεοκόπησε το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και περικόπτουν τις παραστάσεις τους το ένα μετά το άλλο τα ΔΗΠΕΘΕ σε όλη τη χώρα. Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου βρίσκεται σε αδιέξοδο και η ελληνική κινηματογραφία στο καλάθι των αχρήστων. Εκατοντάδες πολιτιστικές δράσεις και πολιτιστικοί φορείς, ων ουκ έστιν αριθμός, βρίσκονται στο κόκκινο. Για την πολιτιστική κληρονομιά ούτε λόγος. Η εγκατάλειψη δεν έχει προηγούμενο. Ο ξένος Τύπος βοά. Για όλα αυτά φταίνε οι προηγούμενοι;
Τι απαντά ο υπουργός; Επιμένει ότι δεν πρόκειται να πληρώσει τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από προγραμματικές συμβάσεις που υπέγραψαν οι προκάτοχοί του. Η συνέχεια του Δημοσίου δεν τον απασχολεί. Το κράτος μπορεί να λέει και να ξελέει δηλαδή. Ανακοινώνει νέα αρχή το φθινόπωρο. Δηλαδή νέα αρχή με νέες δικές του προγραμματικές συμβάσεις και νέες δικές του υποσχέσεις στους δικούς του ανθρώπους.
Τα λεφτά είναι λίγα και δεν φτάνουν, θα μου πείτε. Σωστό. Όμως αυτό δεν μπορεί να είναι δικαιολογία ώστε το υπουργείο Πολιτισμού να μην τηρεί τα όσα υπέγραψε, γνωρίζοντας πλήρως τις δυνατότητές του. Πολιτιστική πολιτική δεν γίνεται χωρίς πρόγραμμα, ιεραρχήσεις, διαφάνεια και αξιοπιστία. Και πάντως όταν η απουσία όλων αυτών επενδύεται με αλαζονεία, αδιαλλαξία, μετάθεση ευθυνών και αυταρχισμό, μάλλον έχει έρθει η ώρα για το τέλος. Οι πονηριές του μπάρμπα δεν βοηθούν.
Η Μαρία Δαμανάκη είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ
