«Υπάρχει πρόβλημα, υπάρχει έλλειμμα στήριξης των πολιτικών μας, το κόμμα δεν βάζει πλάτη»! Αυτά, μεταξύ άλλων, είπε ο Γιώργος Παπανδρέου, Χαλκιδική, μιλώντας σε βουλευτές της Μακεδονίας, σε γεύμα που παρατέθηκε προς τιμήν του. Κι έχει σήμερα το “Έθνος”: “ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ: ΔΕΝ ΜΕ ΒΟΗΘΑΕΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ”!
Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι η πολιτική ενότητα του Κινήματος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει το κόμμα να υλοποιήσει τις πολιτικές του και τους σχεδιασμούς του ώστε να απομακρυνθεί από την εξουσία η χειρότερη κυβέρνηση που είχε ο τόπος.
ΑΛΛΑ, τι τις θέλει αυτές τις “επισημάνσεις”, “παράπονα”, “ενστάσεις”; Κάθε τόσο θα ψαχνόμαστε για να δούμε αν ο Βενιζέλος ή ο Λοβέρδος τα είπαν καλά, ή υπαινίχθηκαν κάτι άλλο, ή εννοούσαν αυτό που εκείνοι ήθελαν, ή κάποιοι άλλοι συνέφαγαν και σχεδίασαν κάτι! Είπαμε ότι όλες αυτές οι [ας τις πω] ενστάσεις κάποτε θα πρέπει να λείψουν. Και σε τελευταία ανάλυση, όταν λέμε ΕΝΟΤΗΤΑ να την εννοούμε. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ή το κονγκλάβιο που διοικεί το κόμμα, την εννοούν; Φοβάμαι πως όχι!
Βαρέθηκα το τροπάριο της γκρίνιας στο ΠΑΣΟΚ… Απλώς θα επισημάνω το γεγονός ότι για να πάρει την εξουσία το ΠΑΣΟΚ, θα πρέπει να υπάρξει συσπείρωση των πάντων. Σήμερα, δυστυχώς, παρατηρώ ότι από την πλευρά του κόμματος δεν γίνεται καμιά απολύτως προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Έχουν την εντύπωση όλοι αυτοί οι θεσιθήρες που έχουν καπαρώσει τις καρέκλες στο κόμμα και στην “αυλή” του Παπανδρέου ότι θα πάνε μόνοι τους και θα καταλάβουν τα χειμερινά ανάκτορα.
Το “ΔΙΚΤΥΟ” έχει αποδείξει ότι μάχεται στις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, υπερασπίζεται τις αρχές και τις πολιτικές θέσεις του, στηρίζει τον Γιώργο Παπανδρέου. Το μπλογκ δημιουργήθηκε γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο και όχι για προσωπική εκτόνωση. [Για την προσωπική εκτόνωση είναι οι φίλοι.]
Μπορώ να πω ότι αυτή την περίοδο που η βάλλεται η κυβέρνηση πανταχόθεν [και δεν λέει να ξεκουνηθεί από την κορυφή], και το ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ερήμην μας. Δεν παραβλέπω ότι υπάρχει μια κινητικότητα και μαχητική αντιπολίτευση και προβολή κάποιων θέσεων [και το "ΔΙΚΤΥΟ" συμμετέχει αυτόκλητο σ' αυτή την προβολή των θέσεων του ΠΑΣΟΚ], ωστόσο έχει κανείς την εντύπωση ότι δεν έχουμε, εμείς, ο λαός, κάποια συμμετοχή στο πολιτικό γίγνεσθαι. Η αλλοίωση της σχέσης του κόσμου με το ΠΑΣΟΚ έχει περιστείλει την αποστολή του κόμματος ως λαϊκού εκπροσώπου στο ρόλο του μεσίτη για την ικανοποίηση των καθημερινών αναγκών, για την προαγωγή των ατομικών, ομαδικών ή εθνικών συμφερόντων. Δεν φτάνει, δηλαδή, που η Βουλή στο σύνολό της βρίσκεται σε απόσταση από τις μάζες,προς τα εκεί οδηγείται σταδιακά και το ΠΑΣΟΚ. Δεν χρειάζονται οι αυταπάτες. Είναι απαραίτητη η καθαρή ματιά των πραγμάτων.
Δεν είναι δυνατό το ΠΑΣΟΚ να πορεύεται δίχως επικοινωνιακά στηρίγματα. Ο λόγος του δεν φτάνει ποτέ καθαρός στο λαό. Διυλίζεται από όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης κι άντε μετά να καταλάβουμε τι είπε ο Παπανδρέου ή ο Βενιζέλος ή ο Λοβέρδος ή ο Ραγκούσης ή ο Παπακωνσταντίνου. Και περιμένουμε μετά από τον κόσμο ν’ αντιδράσει! Αλλά πώς ο κόσμος θ’ αντιδράσει όταν αυτό το ίδιο είναι θύμα των μέσων μαζικής ενημέρωσης; Όταν εξαχρειώνεται από αχρεία μέσα ενημέρωσης; Αφού ξέρουμε πολύ καλά ότι τα ΜΜΕ δεν είναι ελεύθερα. Εν πολλοίς είναι διεφθαρμένα, ασύδοτα, λειτουργούν ως δημεγέρτες. Ξέρουμε επίσης ότι οι πολιτικοί αφού εξαρτούν τη συνέχιση του “επαγγέλματός” τους από την έγκριση του λαού είναι υποχρεωμένοι να παίρνουν υπόψη τους τα ΜΜΕ, δηλαδή τη δύναμη η οποία μπορεί να τους προσπορίσει ψήφους, να τους στρατολογήσει οπαδούς και να στείλει εκλογείς στην κάλπη. Όπως αντιλαμβάνεται κανείς οι πολιτικοί είναι χρεώστες στα ΜΜΕ και συνεπώς είναι εξαρτημένοι. Κι αυτή η εξάρτηση μπορεί να μην είναι άμεση και εμφανής, είναι εντούτοις έμμεση και κατά κάποιο τρόπο πανικόβλητη!
Για να μη χάσω τον μπούσουλα: Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται να μελετήσει με πολλή προσοχή το θέμα των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Να σημάνει προσκλητήριο των ανθρώπων του και ν’ αντιδράσει στην ασυδοσία των ΜΜΕ με ασφαλέστερο και αποτελεσματικότερο τρόπο. Φοβάμαι όμως ότι αυτό δεν θα γίνει.
- ΥΓ. Πριν καμιά εικοσαριά μέρες έστειλα ένα e-mail στο Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ με μια καλοπροαίρετη παρατήρηση σ’ ένα δελτίο τύπου. Ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Έχει συμβεί και παλιότερα να στέλνω “μηνύματα” και να μην παίρνω απάντηση… Είναι λυπηρό.
