Πανευτυχής , σε δεύτερο πλάνο, γελάει ο Μητσοτάκης, αφού κατάφερε να μαντρώσει τους αποστάτες για να διαλύσει την Ένωση Κέντρου και ν’΄αρχίσει την υλοποίηση ενός σχεδίου που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967…
Στις 15 Ιουλίου του 1965 το παλάτι εξαναγκάζει τον Γεώργιο Παπανδρέου σε παραίτηση και προχωρεί στην δημιουργία κυβέρνησης αποστατών, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν λαϊκές κινητοποιήσεις. Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963, η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου βγήκε πρώτο κόμμα φέρνοντας τη δημοκρατική παράταξη στην εξουσία, έπειτα από 11 ολόκληρα χρόνια. Σχημάτισε κυβέρνηση, έχοντας 138 βουλευτές, έναντι 132 της ΕΡΕ, 28 της ΕΔΑ και 2 των Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη. Ο Γ. Παπανδρέου έπρεπε να στηριχτεί στην ανοχή της ΕΡΕ ή στις ψήφους της Αριστεράς. Θεώρησε πως το πρώτο θα ήταν αιχμαλωσία, ενώ το δεύτερο θα δικαίωνε αυτούς που μιλούσαν για λαϊκό μέτωπο. Ένα μήνα μετά τις εκλογές, στις 9 Δεκεμβρίου, ο αρχηγός της ΕΡΕ, Κωνσταντίνος Καραμανλής, με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης αναχωρεί νύχτα για το Παρίσι. Την αρχηγία της ΕΡΕ ανέλαβε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Παραμονή Χριστουγέννων του 1963, ο Γ. Παπανδρέου υπέβαλε στον βασιλιά Παύλο την παραίτηση της κυβέρνησής του. Οι νέες εκλογές ορίστηκαν για τις 16 Φεβρουαρίου 1964. Με 52,72% και 171 βουλευτές, ο Γ. Παπανδρέου σχημάτισε ισχυρή κυβέρνηση. Στις 6 Μαρτίου, πέθανε ο βασιλιάς Παύλος και στον θρόνο ανέβηκε ο Κωνσταντίνος Β. Άρχισε ένας καβγάς, για το αν ο στρατός ανήκε στον βασιλιά ή στο κράτος και κορυφώθηκε με το αν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μπορούσε να αντικατασταθεί ή όχι. Μια σκευωρία εξυφάνθηκε, γύρω από την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. Με μοχλό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, Φρειδερίκη και Κωνσταντίνος μεθόδευσαν την ανατροπή της κυβέρνησης με τον εξαναγκασμό του Γ. Παπανδρέου σε παραίτηση, στις 15/7/1965. Αντί να προκηρυχτούν νέες εκλογές, τα ανάκτορα προχώρησαν στη δημιουργία κυβέρνησης αποστατών από την Ένωση Κέντρου, που θα στηριζόταν στις ψήφους της ΕΡΕ. Πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας… Ξέσπασαν διαδηλώσεις, πορείες, συγκρούσεις με την αστυνομία, δολοφονήθηκε ο σπουδαστής Σωτήρης Πέτρουλας (21/7/1965) και η Αθήνα γνώρισε την αναταραχή, που πήρε το όνομα «Ιουλιανά». Κυβέρνηση αποστατών. Η κυβέρνηση Αθανασιάδη Νόβα καταψηφίστηκε, στις 4 Αυγούστου. Ακολούθησε του Ηλία Τσιριμώκου. Ορκίστηκε στις 20 Αυγούστου. Καταψηφίστηκε αλλά οι αποστάτες ήταν περισσότεροι. Ο απαιτούμενος αριθμός αποστατών, που προστέθηκε στον αριθμό των βουλευτών της ΕΡΕ, εξασφαλίστηκε στην ψηφοφορία για την τρίτη κυβέρνηση, του Στέφανου Στεφανόπουλου, που ορκίστηκε στις 17 Σεπτεμβρίου. Η χώρα είχε μπει για τα καλά σε μακρά περίοδο ανωμαλίας…
Αυτά έχουν γραφτεί ουκ ολίγες φορές. Ωστόσο, ξεχνάμε εύκολα. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει. Η μνήμη είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας. Τα Ιουλιανά του 1965 αποτέλεσαν την απαρχή δεινών για τη χώρα. Τα Ανάκτορα [Φρειδερίκη - Κωνσταντίνος] με τη “συνδρομή” πουλημένων πολιτικών οδήγησαν τη χώρα σε τραγωδίες. Το πολιτικό σύστημα τότε απαξιώθηκε και σ’ αυτό συνέβαλαν και ορισμένοι πολιτικοί της εποχής και διάφοροι οικονομικοί παράγοντες, όπως επίσης και ξεπουλημένες δημοσιογραφικές γραφίδες. Ένας από τους πολιτικούς εκείνους που συνεργάστηκαν με το Παλάτι ήταν φυσικά και ο Μητσοτάκης, ο οποίος προσφάτως παρά τα ντοκουμέντα που δημοσιεύτηκαν, θέλησε να διαψεύσει τη δική του συμμετοχή στην τότε εκτροπή. Ποιος, όμως, να τον πιστέψει; Η ιστορία τον έχει καταδικάσει και στη συνείδηση του λαού είναι Ο ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ!
Εμείς, που ζήσαμε εκείνα τα χρόνια εντονότερα, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσουμε. Και ξέρουμε πολύ καλά ότι η μνήμη είναι εκείνη που θα κρατήσει σε εγρήγορση τις δημοκρατικές συνειδήσεις. Ιδιαίτερα, μάλιστα, σήμερα που η χώρα βασανίζεται και ταλαιπωρείται από μια ανίκανη κυβέρνηση μαθητευόμενων μάγων και από έναν πρωθυπουργό που δεν μπορεί να κοιτάξει κατά πρόσωπο τον ελληνικό λαό. Μέσα σε πέντε χρόνια ξεθεμελίωσε θεσμούς, και το κοινωνικό κράτος που παρέλαβε από το ΠΑΣΟΚ. Τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά σκάνδαλα που έχει επισωρεύσει θα έπρεπε ήδη να έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα για την ανατροπή της Δεξιάς.
πώς να ξεχάσει κανείς κάτι τέτοια ,,, δυστηχώς η κορούλα του αποστάτη, όπως φαίνεται, θα διεκδικεί την πρωθυπουργία.. εκεί φτάσαμε φίλε μου
Comment από Βασίλης — Οκτωβρίου 13, 2009 @ 4:45 πμ