15 ΙΟΥΛΙΟΥ! ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΤΟ 1965…

Πανευτυχής , σε δεύτερο πλάνο, γελάει ο Μητσοτάκης, αφού κατάφερε να μαντρώσει τους αποστάτες για να διαλύσει την Ένωση Κέντρου και ν’΄αρχίσει την υλοποίηση ενός σχεδίου που θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια στη δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967…

Στις 15 Ιουλίου του 1965 το παλάτι εξαναγκάζει τον Γεώργιο Παπανδρέου σε παραίτηση και προχωρεί στην δημιουργία κυβέρνησης αποστατών, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν λαϊκές κινητοποιήσεις. Στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 1963, η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου βγήκε πρώτο κόμμα φέρνοντας τη δημοκρατική παράταξη στην εξουσία, έπειτα από 11 ολόκληρα χρόνια. Σχημάτισε κυβέρνηση, έχοντας 138 βουλευτές, έναντι 132 της ΕΡΕ, 28 της ΕΔΑ και 2 των Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη. Ο Γ. Παπανδρέου έπρεπε να στηριχτεί στην ανοχή της ΕΡΕ ή στις ψήφους της Αριστεράς. Θεώρησε πως το πρώτο θα ήταν αιχμαλωσία, ενώ το δεύτερο θα δικαίωνε αυτούς που μιλούσαν για λαϊκό μέτωπο. Ένα μήνα μετά τις εκλογές, στις 9 Δεκεμβρίου, ο αρχηγός της ΕΡΕ, Κωνσταντίνος Καραμανλής, με το ψευδώνυμο Τριανταφυλλίδης αναχωρεί νύχτα για το Παρίσι. Την αρχηγία της ΕΡΕ ανέλαβε ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος. Παραμονή Χριστουγέννων του 1963, ο Γ. Παπανδρέου υπέβαλε στον βασιλιά Παύλο την παραίτηση της κυβέρνησής του. Οι νέες εκλογές ορίστηκαν για τις 16 Φεβρουαρίου 1964. Με 52,72% και 171 βουλευτές, ο Γ. Παπανδρέου σχημάτισε ισχυρή κυβέρνηση. Στις 6 Μαρτίου, πέθανε ο βασιλιάς Παύλος και στον θρόνο ανέβηκε ο Κωνσταντίνος Β. Άρχισε ένας καβγάς, για το αν ο στρατός ανήκε στον βασιλιά ή στο κράτος και κορυφώθηκε με το αν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μπορούσε να αντικατασταθεί ή όχι. Μια σκευωρία εξυφάνθηκε, γύρω από την υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ. Με μοχλό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, Φρειδερίκη και Κωνσταντίνος μεθόδευσαν την ανατροπή της κυβέρνησης με τον εξαναγκασμό του Γ. Παπανδρέου σε παραίτηση, στις 15/7/1965. Αντί να προκηρυχτούν νέες εκλογές, τα ανάκτορα προχώρησαν στη δημιουργία κυβέρνησης αποστατών από την Ένωση Κέντρου, που θα στηριζόταν στις ψήφους της ΕΡΕ. Πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας… Ξέσπασαν διαδηλώσεις, πορείες, συγκρούσεις με την αστυνομία, δολοφονήθηκε ο σπουδαστής Σωτήρης Πέτρουλας (21/7/1965) και η Αθήνα γνώρισε την αναταραχή, που πήρε το όνομα «Ιουλιανά». Κυβέρνηση αποστατών. Η κυβέρνηση Αθανασιάδη Νόβα καταψηφίστηκε, στις 4 Αυγούστου. Ακολούθησε του Ηλία Τσιριμώκου. Ορκίστηκε στις 20 Αυγούστου. Καταψηφίστηκε αλλά οι αποστάτες ήταν περισσότεροι. Ο απαιτούμενος αριθμός αποστατών, που προστέθηκε στον αριθμό των βουλευτών της ΕΡΕ, εξασφαλίστηκε στην ψηφοφορία για την τρίτη κυβέρνηση, του Στέφανου Στεφανόπουλου, που ορκίστηκε στις 17 Σεπτεμβρίου. Η χώρα είχε μπει για τα καλά σε μακρά περίοδο ανωμαλίας…

Αυτά έχουν γραφτεί ουκ ολίγες φορές. Ωστόσο, ξεχνάμε εύκολα. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίσει. Η μνήμη είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας. Τα Ιουλιανά του 1965 αποτέλεσαν την απαρχή δεινών για τη χώρα. Τα Ανάκτορα [Φρειδερίκη - Κωνσταντίνος] με τη “συνδρομή” πουλημένων πολιτικών οδήγησαν τη χώρα σε τραγωδίες. Το πολιτικό σύστημα τότε απαξιώθηκε και σ’ αυτό συνέβαλαν και ορισμένοι πολιτικοί της εποχής και διάφοροι οικονομικοί παράγοντες, όπως επίσης και ξεπουλημένες δημοσιογραφικές γραφίδες. Ένας από τους πολιτικούς εκείνους που συνεργάστηκαν με το Παλάτι ήταν φυσικά και ο Μητσοτάκης, ο οποίος προσφάτως παρά τα ντοκουμέντα που δημοσιεύτηκαν, θέλησε να διαψεύσει τη δική του συμμετοχή στην τότε εκτροπή. Ποιος, όμως, να τον πιστέψει; Η ιστορία τον έχει καταδικάσει και στη συνείδηση του λαού είναι Ο ΑΠΟΣΤΑΤΗΣ!

Εμείς, που ζήσαμε εκείνα τα χρόνια εντονότερα, δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσουμε. Και ξέρουμε πολύ καλά ότι η μνήμη είναι εκείνη που θα κρατήσει σε εγρήγορση τις δημοκρατικές συνειδήσεις. Ιδιαίτερα, μάλιστα, σήμερα που η χώρα βασανίζεται και ταλαιπωρείται από μια ανίκανη κυβέρνηση μαθητευόμενων μάγων και από έναν πρωθυπουργό που δεν μπορεί να κοιτάξει κατά πρόσωπο τον ελληνικό λαό. Μέσα σε πέντε χρόνια ξεθεμελίωσε θεσμούς, και το κοινωνικό κράτος που παρέλαβε από το ΠΑΣΟΚ. Τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά σκάνδαλα που έχει επισωρεύσει θα έπρεπε ήδη να έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό μείγμα για την ανατροπή της Δεξιάς.

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΣΚΑΝΔΑΛΩΝ!

Το σκίτσο του Κώστα Μητρόπουλου, από ΤΑ ΝΕΑ [15/07/2008]

Siemens: μαύρα ταμεία

Ζητάει και τα ρέστα ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ Παν. Βουρλούμης, μετά το χθεσινό δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», σύμφωνα με το οποίο εδώ και περίπου έναν χρόνο έχουν ασκηθεί διώξεις εις βάρος του για την υπόθεση των συμβάσεων τεχνικής υποστήριξης του Οργανισμού. …

Έφτιαξαν τη σύμβαση στα μέτρα τους!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Στέλιος Βραδέλης

Τους όρους της συμφωνίας για τη σκανδαλώδη αγορά του συστήματος ασφαλείας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες C4Ι υπαγόρευε στην κυβέρνηση η κοινοπραξία SΑΙC/Siemens, όπως αποκαλύπτεται σε επιστολή-βόμβα της κοινοπραξίας. …

Δεύτερο βήμα για την αναγνώριση των κολεγίων

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Νίκος Μάστορας

Το νομοσχέδιο για τον έλεγχο της λειτουργίας των κολεγίων στη χώρα μας παρουσιάζει σήμερα στην Κυβερνητική Επιτροπή ο υπουργός Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδης. …

Προαναγγέλλουν «καυτό» Σεπτέμβρη

Το τρένο της… μεγάλης ντροπής

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Κώστας Ντελέζος Γιώργος Παλαμιώτης

Τον «εκτροχιασμό» του ΟΣΕ φανερώνει το πρωτοφανές σιδηροδρομικό ατύχημα στον Μπράλο, που από θαύμα δεν εξελίχθηκε σε τραγωδία, όταν αποκόπηκαν τα 27 από τα 34 βαγόνια που- παράνομα- ήταν προσαρτημένα σε εμπορική αμαξοστοιχία που κατευθυνόταν προς τη Θεσσαλονίκη.…

Βυθίζεται το λιμάνι της Τζιας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Καρολίνα Παπακώστα

«Το ακρομόλιο βυθίζεται, η βάση του μόλου έχει ένα μεγάλο ρήγμα και η εφεδρική προβλήτα είναι πλέον άχρηστη. Το λιμάνι της Τζιας έχει πλέον μία μόνο προβλήτα για όλα τα πλοία που μας συνδέουν με τον υπόλοιπο κόσμο. Και οι αρμόδιοι; Αλληλοκατηγορούνται» λέει στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Κέας κ. Νίκος Δεμέναγας. …

Ρεκόρ

Του Ηλία Γεωργάκη

ΣΕ ΟΛΑ (δυστυχώς) είμαστε πρωταθλητές με αρνητικό ρεκόρ, αφού έχουμε τον υψηλότερο πληθωρισμό, τη μεγαλύτερη ακρίβεια, τη μεγαλύτερη ανεργία και διαφθορά, το υψηλότερο δημόσιο χρέος και δανεισμό, αλλά και τις χαμηλότερες συντάξεις και μισθούς. Έχουμε παράλληλα ακόμη μια θλιβερή πρωτιά: τη μεγαλύτερη καθυστέρηση στην έκδοση συντάξεων. Για να πάρουμε τα λεφτά μας, τον ιδρώτα, τη σύνταξή μας, εκλιπαρούμε βουλευτές και γνωστούς (μερικοί πληρώνουν και δικηγόρους). Το κράτος εκδικείται και καταρρακώνει κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας.…

Εκθεση-καταπέλτης της Υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου του οργανισμού

ΟΤΕ διάτρητος σε υποκλοπές

Από Siemens, Intracom, Ericsson και ΑΝΚΟ

Οι προμηθευτές του ΟΤΕ μπορούν να κάνουν υποκλοπές και άλλες «κακόβουλες ενέργειες», όταν παρεμβαίνουν στο λογισμικό του για άρση βλαβών. Η έκθεση επισημαίνει ότι η «απομακρυσμένη πρόσβαση των οίκων» παραμένει ανεξέλεγκτα ανοιχτή.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Να ελεγχθούν οι συμβάσεις

Αποστάσεις κυβέρνησης από Βουρλούμη – Γενικός κομματικός πόλεμος για «Γερμανό»

Μεγάλες οι ευθύνες του κράτους για την κερδοσκοπία στα καύσιμα

Α. Γ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ

Μπορεί για τρίτη συνεχόμενη εβδομάδα η τιμή της αμόλυβδης να παραμένει επισήμως στο 1,27 ευρώ το λίτρο, αλλά η κερδοσκοπία σε Κρήτη, Κυκλάδες, Ιόνιο και Εθνικές οδούς δεν λέει να… κοπάσει. Σε πρατήριο εθνικής οδού καταγράφηκε τιμή 1,45 ευρώ το λίτρο, ενώ η αμόλυβδη βενζίνη σκαρφάλωσε στο 1,40-1,44 ευρώ σε πρατήρια των τουριστικών περιοχών…

Αλλεπάλληλα λάθη οδήγησαν στο ατύχημα

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Π. ΜΠΟΥΛΟΥΚΟΣ

Σε ντόμινο ανθρωπίνων λαθών οφείλεται, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, το σιδηροδρομικό ατύχημα με 15 τραυματίες που συνέβη χθες τα ξημερώματα, όταν η επιβατική αμαξοστοιχία 605 που μετέφερε περίπου 500 επιβάτες και κινούνταν από τα Δίκαια προς την Αθήνα έπεσε λίγο πριν τις 4 το πρωί πάνω σε βαγόνια εμπορικού τρένου που είχαν αποκολληθεί κοντά στη γέφυρα της Παπαδιάς λίγο πριν από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Μπράλου. Το σιδηροδρομικό ατύχημα φέρνει για άλλη μια φορά στο φως τα προβλήματα και τη διάλυση στον ΟΣΕ…

Πολιτικές αναταράξεις μετά τις διώξεις για την υπόθεση Γερμανός- Cosmote

ΡΕΠΟΡΤΑΖ Κ. ΧΑΤΖΙΔΗΣ

Σε μόνιμη εστία αντιπαράθεσης μεταξύ της κυβέρνησης και των κομμάτων της αντιπολίτευσης εξελίσσεται ο ΟΤΕ. Προτού κοπάσουν οι αντιδράσεις από τη στρατηγική συμφωνία του ελληνικού τηλεπικοινωνιακού οργανισμού και της Deutsche Τelekom, ο ΟΤΕ επανέρχεται στο προσκήνιο της πολιτικής επικαιρότητας, επισκιάζοντας ακόμη και θέματα μείζονος σημασίας όπως η εντεινόμενη οικονομική κρίση και η απογείωση της ακρίβειας. Την υπερθέρμανση του πολιτικού κλίματος τούτη τη φορά πυροδότησε η άσκηση διώξεων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών σε βάρος κορυφαίων στελεχών του ΟΤΕ, με αφορμή την εξαγορά της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας Γερμανός από την Cosmote τον Μάιο του 2006…

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΟ ΥΠΠΟ. Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΣΙΩΠΑ!

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΣΦΥΞΙΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ

ΞΕΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΞΑΡΧΑΚΟΥ

«Η χώρα θυμίζει σατραπεία»

«Μαύρη απελπισία ο πολιτισμός»

ΞΑΡΧΑΚΟΣ ΚΑΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

«Η πολιτική βούληση έγινε πια πελατειακή»

Περασμένα μεν, ξεχασμένα όχι

Το κράτος διαλύει την ΚΟΕΜ

Είναι μερικοί από τους τίτλους των σημερινών εφημερίδων που αποτυπώνουν την αγωνία ενός μεγάλου καλλιτέχνη για τον πολιτισμό μας με αφορμή την ακολουθούμενη πολιτιστική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Μπορεί η επίθεση του καλλιτέχνη να έχει ως αφορμή μια συγκεκριμένη οικονομική «εκκρεμότητα», δίνει ωστόσο την αληθινή διάσταση του τεράστιου προβλήματος που έχει δημιουργήσει η διακυβέρνηση της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία και τον Καραμανλή, ο οποίος έχει προσωπικά τεράστιες ευθύνες για τις επιλογές του.

«Αντί πολιτικής πολιτισμού διαπιστώνεται μια ισχυρή πελατειακή βούληση». Ήταν μία από πολλές σκληρές φράσεις με τις οποίες ο συνθέτης Σταύρος Ξαρχάκος κατήγγειλε χθες το μεσημέρι πως το υπουργείο Πολιτισμού δεν δίνει τα χρήματα που χρωστάει στην Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής βάσει των συμβάσεων επιχορήγησης, παρότι υπάρχει απόφαση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, από τον Οκτώβριο του 2007, για επιχορήγηση 2 εκατ. ευρώ! Μία ακόμα ορχήστρα κινδυνεύει να αναστείλει τη λειτουργία της.

«Η χώρα, από την άποψη του πολιτικού πολιτισμού, θυμίζει σατραπεία, για να μην πω ότι το κράτος δίνει την εντύπωση χώρου που προσφέρεται για λαφυραγώγηση». «Υπό τις παρούσες συνθήκες οι κυβερνήσεις μεταβάλλονται σε πελατειακά ενεργούμενα τρίτων, ιδιωτών, οι οποίοι υφαίνουν σχέσεις διαπλοκής με την πολιτική, ανταλλάσσουν ευνοϊκές χορηγίες με αντιπαροχές, τις οποίες καλείται να καταβάλλει ο δημόσιος προϋπολογισμός». [...]

«Η συμπεριφορά του ΥΠΠΟ και του Μαξίμου ήταν εξευτελιστική». Όσο για τον Μιχάλη Λιάπη, στηλίτευσε μέχρι και το «μουσολινικής μεγαλοπρέπειας βλέμμα του».

Στην «άκρως περιφρονητική συμπεριφορά» του υπουργού, ο Ξαρχάκος αντέδρασε στέλνοντας [23/4/2008] επιστολή στον πρωθυπουργό, με την επισήμανση μάλιστα ότι «οι επιλογές σας, σε επίπεδο υπουργών Πολιτισμού, αποδείχτηκαν οι πλέον ακατάλληλες»! [...]

«Δεν υπάρχει πολιτική για τον πολιτισμό». [...]

«Ο εκάστοτε υπουργός Πολιτισμού θεωρεί ότι η πολιτική για τον πολιτισμό εξαντλείται στην ικανοποίηση προσωπικών αιτημάτων, στο μοίρασμα του δημοσίου κορβανά σε διαφόρους, απίθανους συχνά τύπους, που δεν έχουν καμία σχέση με τον πολιτισμό». [...]

«Όταν ανέλαβε ο Πρωθυπουργός τη διακυβέρνηση της χώρας, δήλωσε με έμφαση ότι ο Πολιτισμός μαζί με την Παιδεία θα αποτελέσουν προνομιακό χώρο επένδυσης. Κάλεσε κάποιους ανθρώπους στην αρχή, αλλά ως εκεί!.. Δεν ζούμε, νομίζω, ούτε σε μια περσική σατραπεία ούτε στη Ζιμπάμπουε». [...]

«Διαβάσαμε τελευταία, ότι με διακομματική συμφωνία τα χρήματα που προορίζονταν για επενδύσεις στον πολιτισμό κατανέμονται, ως επιδόματα στους υπαλλήλους του υπουργείου. Το εκπληκτικό, εντούτοις, είναι ότι όλοι οι υπουργοί πολιτισμού έσπευσαν να επιβεβαιώσουν το γεγονός με παρρησία και όχι να το αντιμετωπίσουν ως σκάνδαλο. Η απουσία πολιτικής για τον πολιτισμό, σημαίνει μη παραγωγή πολιτισμού. Όμως, η αδράνεια στον πολιτισμό δημιουργεί πολιτιστική ασφυξία στη χώρα και συγχρόνως στρεβλώσεις με αποτέλεσμα το ζήτημα του πολιτισμού να μεταβάλλεται σε προσωπική υπόθεση των ιδιωτών και των επιλογών τους.

Ο συνθέτης μίλησε για «κυβερνήσεις που μεταβάλλονται σε πελατειακά ενεργούμενα τρίτων, ιδιωτών, οι οποίοι υφαίνουν σχέσεις διαπλοκής με την πολιτική, ανταλλάσσουν ευνοϊκές χορηγίες με αντιπαροχές που καλείται να καταβάλει ο δημόσιος προϋπολογισμός» κι έτσι «το κράτος γίνεται ευεργέτης ιδιωτικών επιλογών και πολιτικών». Είπε ότι το «κλίμα που εκπέμπει το ΥΠΠΟ προσομοιάζει μάλλον με καταγώγιο παρά με ναό πολιτισμού», ότι υπάρχει «άκρατη εθελοδουλία προς τους πάσης φύσεως “χορηγούς” της πολιτικής», ότι «η χώρα από την άποψη πολιτικού πολιτισμού θυμίζει σατραπεία» και πως «είμαστε αντιμέτωποι με ένα κράτος που έχει εκτραπεί του προορισμού του, που κατέχει αντί να υπηρετεί την κοινωνία».

Θεωρεί ότι το ζήτημα της ΚΟΕΜ είναι πολιτικό «για τρεις ουσιώδεις λόγους, που είναι εγγενείς του χαρακτήρα του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ο ένας αφορά την πολιτική για τον πολιτισμό. Ο δεύτερος τον πολιτικό πολιτισμό –θέμα στο οποία ο πρωθυπουργός της χώρας αρέσκεται να αναφέρεται συχνά– και ο τρίτος στο ήθος της πολιτικής. [...] Ο εκάστοτε υπουργός Πολιτισμού θεωρεί ότι η πολιτική για τον πολιτισμό, εξαντλείται στην ικανοποίηση προσωπικών αιτημάτων, στο μοίρασμα του δημόσιου κορβανά σε διάφορους απίθανους συχνά τύπους που δεν έχουν καμιά σχέση με τον πολιτισμό, στην ανάπτυξη πελατειακών σχέσεων που θα τους προσπορίσει προσωπικό, οικονομικό ή πολιτικό όφελος, κ.λπ. [...] Η απουσία πολιτικής για τον πολιτισμό σημαίνει μη παραγωγή πολιτισμού».

Όλα αυτά, λοιπόν, από τον Σταύρο Ξαρχάκο, έναν άνθρωπο και καλλιτέχνη που υπηρέτησε τη Νέα Δημοκρατία, υπηρέτησε δηλαδή τη Δεξιά και τις επιλογές της. Να τα αντιπαρέλθουμε αυτά, διότι… άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε! Ο Ξαρχάκος, ένας συνθέτης με ιστορία στο μουσικό μας πολιτισμό, τα τραγούδια του οποίου αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν, ίσως κατάλαβε τι σημαίνει Δεξιά… Και οι «παρατηρήσεις» του για τη Νέα Δημοκρατία, τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και την πολιτική τους στον πολιτισμό, αποτυπώνουν την πραγματικότητα. Αν τα λέγαμε εμείς δεν θα είχε νόημα. Τώρα φυσικά αποκτούν άλλη διάσταση.

ΣΥΡΙΖΑ… ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ!

“]

Ο επαναστάτης... κομαντάντε Αλέξης Τσίπρας [δεν θυμάμαι από ποια εφημερίδα είναι το σκίτσο - ας με συγχωρέσει ο δημιουργός του που δεν τον αναφέρω

Διάβασα ένα έξοχο σχόλιο στο ιστολόγιο του φίλου μου Στέλιου [http://aratepylas.blogspot.com/], και φαντάζομαι ότι θα μου επιτρέψει να το αναδημοσιεύσω. Απολαύστε το!

Το ανέκδοτο της εβδομάδας: ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζει … κυβερνητικό πρόγραμμα!

Έζησα να το διαβάσω κι αυτό: Ο νεόκοπος cool Alexis δήλωσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ετοιμάσει… κυβερνητικό πρόγραμμα και μάλιστα “αναφέρθηκε και σε κυβερνητικά σενάρια, καλώντας τα στελέχη να μην έχουν στο μυαλό τους μόνο την αποτυχημένη εκδοχή της Κεντροαριστεράς στην Ευρώπη. Ο ίδιος έκανε αναφορά σε κυβερνήσεις της Λατινικής Αμερικής, οι οποίες προχωρούν σε μεταρρυθμίσεις και αλλαγές που πολλοί από εμάς εδώ μπορεί να θεωρούμε μεταρρυθμιστικά προτάγματα. Και κατονόμασε τις κυβερνήσεις Τσάβες στη Βενεζουέλα, Μοράλες στη Βολιβία και Κορέα στον Ισημερινό” (βλ. εδώ).

Αφήνω στην άκρη το γεγονός ότι ο άκαπνος “επαναστάτης”, αν ποτέ βρεθεί σε κυβερνητική θέση, θέλει να μας κάνει να ζήσουμε την εμπειρία των … βολιβιανών (ήμαρτον!).

Το … κυβερνητικό πρόγραμμα ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΞΕΙ, όταν ηγείται ενός συνασπισμού κομμάτων, απαρτιζόμενου από τις εξής … παγκοσμίου φήμης συνιστώσες:

Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά

ΔΗ.Κ.ΚΙ.

Διεθνιστική Εργατική Αριστερά

Ενεργοί Πολίτες

Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς

Κόκκινο

κ.λπ., κ.λπ., κ.λπ. !!!

ΑΥΤΟΙ, ανά 2-3 μέλη, συνιστούν από μόνοι τους και ο καθένας ξεχωριστά έναν φορέα διαφόρων ανερμάτιστων προτάσεων και πολιτικών. Στου κασίδι το κεφάλι θα μάθουν να συντάσσουν … κυβερνητικά προγράμματα? Η κατάσταση στο χώρο τους θυμίζει το χάος των… ψευτοεπαναστατικών μπολσεβίκικων επιτροπών αμέσως μετά την πτώση των Τσάρων: όποιος ξέρει ιστορία, γνωρίζει πόσοι “σύντροφοι” εξαφανίστηκαν τα χρόνια εκείνα…

Καημένη Ελλάδα…