ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΠΟΙΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΘΕΑΤΡΟ;

Σε σημερινό της δημοσίευμα η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” αναφέρει ότι ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Siemens, Μιχάλης Χριστοφοράκος είχε οργανώσει το ταξίδι του Μιχάλη Λιάπη και της συνοδείας του, τον Ιούνιο του 2005 στη Γερμανία.

Σε ανακοίνωσή του ο Μ. Λιάπης χαρακτηρίζει «ανυπόστατες φήμες» τα περί εμπλοκής του στην υπόθεση με τα «μαύρα» ταμεία της Siemens και του ταξιδιού που φέρεται να οργάνωσε για τον ίδιο ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Μιχάλης Χριστοφοράκος.

Η δήλωση του υπουργού Πολιτισμού έχει ως εξής: «Ως εδώ και μη παρέκει. Για μέρες διασύρεται το όνομά μου με ανυπόστατες φήμες. Φήμες που ενώ κάθε μέρα αυτοδιαψεύδονται, παρ’ όλα αυτά συνεχίζονται. Λάσπη κατά κύματα. Ο στόχος προφανής: Πλήττοντας εμένα προσωπικά, θέλουν να πλήξουν την κυβέρνηση, για να αντισταθμίσουν τα αποδεδειγμένα πια ανομήματα των πολιτικών μας αντιπάλων. Το ‘πα λοιπόν και το ξαναλέω: Το ταξίδι μου στην Γερμανία, για τους αγώνες της εθνικής μας ομάδας, ήταν ιδιωτικό, ταξίδεψα μόνο με τον γιό μου, το οργάνωσα και το πλήρωσα ο ίδιος. Και για να εμπεδωθεί από τους λασπολόγους μου καλύτερα: όλα τα ιδιωτικά μου ταξίδια τα πληρώνω πάντα με δικά μου χρήματα. Και κρατάω και τα σχετικά παραστατικά. Όλα τ’ άλλα είναι ψευδή και συκοφαντικά. Την πολιτική τρομοκρατία δεν θα την ανεχθώ. Γι’ αυτό και θα δώσουν λόγο στην Δικαιοσύνη. Διότι δεν θα αλλάξουμε την έννομη τάξη στην Ελλάδα, όπου ο δεχόμενος την λάσπη είναι υποχρεωμένος και να αποδεικνύει, συνεχώς και καθημερινά, την πασιφανή αλήθεια».

Σχετικά Θέματα Επίθεση Παπανδρέου σε Καραμανλή για τη Siemens Α. Παπαρήγα: Συγκάλυψη στο θέμα της Siemens Χατζηγάκης: Δεν υπήρξε «βιαστικό κλείσιμο» της υπόθεσης Siemens

• 

ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Η Κυβέρνηση κάλυψε πλήρως τη δήλωση του Μιχάλη Λιάπη, δια του υπουργού Προπαγάνδας και εκπροσώπου της, Θόδωρου Ρουσόπουλου, στη σημερινή ενημέρωση των δημοσιογράφων. Σε ερώτηση για το τι άλλαξε από χθες και ο Λιάπης έκανε δήλωση, ο Ρουσόπουλος απάντησε πως η δήλωση του υπουργού Πολιτισμού είναι σαφής και ότι είναι η πρώτη φορά, που αναφέρθηκε επίσημα το όνομά του, τις τελευταίες ημέρες, κατά τις οποίες, όπως σημείωσε, γίνεται προσπάθεια από κάποιους, με φήμες, να δημιουργήσουν κλίμα.

«Είναι τόσο σαφής η δήλωσή του, που δεν χρειάζεται να προσθέσω τίποτα εγώ», τόνισε ο εκπρόσωπος και αρνήθηκε να σχολιάσει το σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Για το αν θα κινηθεί δικαστικά ο Λιάπης κατά του Καρατζαφέρη, ο Ρουσόπουλος υπογράμμισε πως «όταν ο υπουργός θελήσει να πει κάτι περισσότερο από όσα αναφέρει στη δήλωσή του, θα το πει». Για τα περί πολιτικής τρομοκρατίας, που αναφέρει ο Λιάπης, ο Ρουσόπουλος είπε πως η κυβέρνηση ό,τι είχε να πει, το είπε και ήταν και εκτενές και σαφές. Την ίδια απάντηση έδωσε και σε ερώτηση για το αν το Μέγαρο Μαξίμου έχει δει τα παραστατικά.

Σε άλλη ερώτηση για τα παραστατικά, είπε ότι «η δήλωση του κ. Λιάπη καταλήγει με συγκεκριμένη αποστροφή που όποιος τη διαβάσει θα κατανοήσει τι θα συμβεί από εδώ και πέρα». Αναφορικά με το αν ο Λιάπης βρέθηκε στο συγκεκριμένο ταξίδι με τον Χριστοφοράκο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι «δεν έχει τέλος αυτό που ξεκίνησε και παρέπεμψε στις χθεσινές του απαντήσεις και στη δήλωση του υπουργού Πολιτισμού».

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΤΙΣ ΜΙΖΕΣ

Να διεκδικήσει τις μίζες

Η απραξία έχει τα όριά της και μας αναγκάζει να γίνουμε επίμονοι. Επίμονη, όμως, είναι και η απαίτηση της κοινής γνώμης να διεκδικήσει το ελληνικό κράτος όσα ακριβώς χρήματα πλήρωσε στη Siemens –όχι για προμήθειες, αλλά για μίζες–, καθώς και τα άνομα οφέλη που καρπώθηκε η γερμανική εταιρεία, σε βάρος της Ελλάδος, ακριβώς λόγω των μιζών αυτών. Υπάρχουν ήδη σχετικές ομολογίες στελεχών της, αλλά και της ίδιας της εταιρείας. Υπάρχει το προηγούμενο αρκετών χωρών, που είτε μελετούν είτε έχουν επιβάλει αυστηρά πρόστιμα. Το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να αντιμετωπίζει με δέος την όποια Siemens, ούτε να περιμένει χρόνια για να στραφεί εναντίον της. Το κοινό αίσθημα απαιτεί αυτό να γίνει άμεσα. Αν όχι, θα σημαίνει πως το κράτος δέχεται να λειτουργεί στην επικράτειά του μια εταιρεία η οποία, με βάση δική της ομολογία, λάδωνε συστηματικά τους αξιωματούχους της. Και τα συμπεράσματα δικά σας…

[ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ, Η Καθημερινή, 04/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΘΕΛΟΥΝ; ΑΝΤΕΧΟΥΝ;

[Του Γιάννη Δερμεντζόγλου, Ελεύθερος Τύπος]

Θέλουν; Αντέχουν;

Εκλεισε, προανακριτικά, η υπόθεση του σκανδάλου της Ζήμενς. Κάπως… ξαφνικά και απότομα, όπως σχολιάσθηκε από κόμματα και πολιτικούς, αλλά και από σχολιαστές και ΜΜΕ – όλων των απόψεων. Υστερα από μια περιέργως αργόσυρτη διαδικασία που κράτησε πάνω από ενάμιση χρόνο, με έναν εισαγγελέα ανακριτή που δεν του χορηγήθηκε η απαραίτητη «υποστήριξη» σε ανθρώπους (και όχι μονάχα σε επίπεδο γραμματείας –μία είχε όλη κι όλη ο άνθρωπος!– αλλά και εξειδικευμένων στο έτσι και αλλιώς δύσκολο έργο της αναζήτησης μαύρου χρήματος μέσω… επιστημονικών διαδρομών) αλλά και υλικοτεχνική υποδομή. Με κάμποσους φακέλους της γερμανικής ανακριτικής δουλειάς που προωθήθηκε και στην Ελλάδα… ακόμη αμετάφραστους… Με περίεργες, ακόμη και δικονομικά, αρνήσεις στο να κατονομαστούν πρόσωπα εμπλεκόμενα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, από τον πλέον αθώο έως τον πλέον επιλήψιμο, για να «μην εκτεθούν αδίκως»…

Επιτέλους, η προανακριτική διαδικασία της υπόθεσης έκλεισε, όπως έκλεισε – και σε κάθε περίπτωση, η δικαιοσύνη κρίνει και αποφασίζει βάσει στοιχείων που της προσκομίζονται. Και απ’ ό,τι φαίνεται, δεν της προσκομίστηκαν τόσο πειστικά στοιχεία που να οδηγήσουν σε «προσωποποίηση» κατηγοριών. Για τον έναν ή τον άλλο λόγο – και πάντως η υπόθεση έκλεισε σε μια «ευαίσθητη» στιγμή, που όλα δείχνουν ότι πιθανόν να άνοιγε… προς όλες τις πλευρές ο ασκός του Αιόλου. Ετσι και αλλιώς, έχουμε μέλλον ακόμη (σε μεγάλο βάθος χρόνου, μάλλον…) και «θα δείξει»…

Το σκάνδαλο της Ζήμενς, όπως όλα τα σκάνδαλα στον δημόσιο βίο, δεν έχει «μόνο» τη δικαστική του διάσταση – κυρίως (και κυριότατα σε ό,τι αφορά την κοινωνία!) έχει και βαρύνουσας σημασίας πολιτική διάσταση. Η οποία, πέρα και άσχετα με τις δρομολογημένες, όποιες και όπως, διαδικασίες της δικαιοσύνης, είναι απορίας άξιο γιατί δεν απασχόλησε και ιδίως γιατί δεν «ενόχλησε» κόμματα και πολιτικούς, το πολιτικό σύστημα συνολικά, που αυταπόδεικτα (δείτε τις δημοσκοπήσεις) πλήττεται και χάνει σε αξιοπιστία.

Συμφωνούμε απόλυτα με την πρόταση του Στέφανου Μάνου, πως δηλαδή θα έπρεπε και μπορούσε κάλλιστα (σίγουρα θα υπάρχουν νομότυπες διαδικασίες) το ελληνικό κράτος… «νομίμως εκπροσωπούμενο» από την κυβέρνηση, αλλά εν ευρεία εννοία από την πολιτική τάξη, να επιδιώξει και να πετύχει πλήρη αναστολή της υλοποίησης των συμφωνιών που έχει κλείσει η Ζήμενς με το Δημόσιο, μέχρις ότου ΑΥΤΗ, άσχετα με τις λοιπές δικαστικές διαδικασίες που βρίσκονται εδώ και εκεί σε εξέλιξη, να προσκομίσει ΟΛΑ τα στοιχεία, για μαύρο πολιτικό χρήμα, για μίζες και «δωράκια» σε όλο το εύρος του κρατικού μηχανισμού, μαζί με την προειδοποίηση ότι μέχρι να γίνει αυτό, δεν πρόκειται να συναφθεί και καμιά άλλη συμφωνία έργου ή προμήθειας. Γιατί δεν το κάνουν;

Τα τελευταία χρόνια, ιδίως, τα «επίμαχα» συγκεκριμένα άτομα χειρίσθηκαν τις υποθέσεις των προμηθειών της Ζήμενς στη χώρα μας. Ας αφήσουμε, που λέει ο λόγος, τη δικαιοσύνη και το ερώτημα που διατυπώνει όλος ο κόσμος «όλους αυτούς, γιατί δεν τους ξεψαχνίζουν;» (και ό,τι βγει – αν βγει…). Το ίδιο το πολιτικό σύστημα, οι ηγεσίες των κομμάτων εξουσίας (δύο είναι όλα κι όλα!) γιατί δεν ξεκινούν ένα δικό τους, ας τον πούμε «εσωτερικό», έλεγχο; Να φωνάξουν τους υπουργούς, τους υφυπουργούς, τους γενικούς γραμματείς, τους αποφασιστικούς υπηρεσιακούς παράγοντες που αναμείχθηκαν καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε αυτούς τους χειρισμούς και από κοντά και τις διοικήσεις και τους «αρμόδιους» των οργανισμών και των ΔΕΚΟ που έκλειναν δουλειές με τη Ζήμενς και να εξετάσουν εξονυχιστικά φορολογικές δηλώσεις, τρόπο ζωής των ίδιων και των συγγενών τους μέχρι κάποιο βαθμό, να ζητήσουν να φέρουν αυτοί οι ίδιοι στοιχεία και αποδείξεις ότι «είναι καθαροί» – και όποιοι τυχόν αρνηθούν, κατ’ αρχήν «σπίτι τους» και στη συνέχεια… διαδικασίες για τα «περαιτέρω»!

Να καταγγελθούν (αντί να «δικαιολογούνται» με περίτεχνες διατυπώσεις και γενικόλογες αποστροφές…) και να ζητηθούν από τα ίδια τα κόμματα εξηγήσεις από τα κάθε βαθμίδας και «βάρους» στελέχη τους, για «περίεργες» συμπεριφορές και «συνήθειες» (από «επί… αορίστω πιστώσει» προμήθειες φαξ, τηλεφωνικών κέντρων… ψησταριών και αιρ κοντίσιονινγκ», μέχρι τυχαίες, τυχόν, «διευκολύνσεις για ταξίδια και κρατήσεις ξενοδοχείων, έστω και «εν αγνοία» τους…) – προσοχή: όχι κατ’ ανάγκην περιπτώσεων που συνιστούν ποινικά κολάσιμες πράξεις, αλλά «απλών» πράξεων που δημιουργούν ερωτήματα και υποψίες για την ηθική πολιτική τάξη!

Να βγουν δημόσια αρχηγοί κομμάτων εν ενεργεία και… πρώην και να διαβεβαιώσουν τον κόσμο ότι ΠΟΤΕ δεν δέχθηκαν στα κομματικά ταμεία «συνδρομές» και «χορηγίες» από επιχειρήσεις –και κυρίως από αυτές που κάνουν διαχρονικά «δουλειές» με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα– και αυτό, όχι επειδή το απαγορεύει η νομοθεσία περί των οικονομικών των κομμάτων (που μπορεί να… το απαγορεύει, αλλά πάντα «τα καλά τα παλικάρια ξέρουν κι άλλα μονοπάτια»!), αλλά επειδή τους το επιβάλλει η καθαρή πολιτική τους συνείδηση. Και να ζητήσουν αυτοί οι ίδιοι, εδώ και τώρα, αναδρομικό έλεγχο των οικονομικών και των χρηματοδοτήσεων ΟΛΩΝ των κομμάτων. Από ένα σώμα πραγματικά ανεξάρτητο (ας το θελήσουν, και η δημιουργία του είναι ζήτημα λίγων ωρών!) – και όχι τα… «συνηθισμένα» που τα βρίσκουν πάντα και όλα «καλώς γινωμένα»!

Αν θέλουν να ’χουν καθαρό πρόσωπο. Θέλουν; Το αντέχουν;

[Tου Θάνου Οικονομόπουλου, Η Καθημερινή, 04/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ

[Του Πάνου Μαραγκού, ΕΘΝΟΣ]

Η επίθεση που δεν γίνεται

Σε φυσιολογικές περιστάσεις θα επισημαίναμε τη διαφορά του ιδιωτικού με τον κρατικό τομέα. Ενώ η Siemens ετοιμάζει την άμυνά της για πιθανή αγωγή από το ελληνικό Δημόσιο -είναι προφανές ότι τα στελέχη της τουλάχιστον διαβάζουν εφημερίδες- η ελληνική κυβέρνηση από την πλευρά της δεν σκέφτεται καν την επίθεση. Να πάρει -βρε αδελφέ! – τα λεφτά της πίσω. Ασχετα αν το επίμαχο ποσό προς επιδίκαση είναι 100 εκατ. ευρώ.

Κάποιοι μπορεί να σκεφτούν: «Σιγά! Από την τσέπη τους θα τα πληρώσουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του; Κοντά στα τόσα ελλείμματα, 100 εκατομμύρια πάνω, 100 εκατομμύρια κάτω… Ας πάει και το παλιάμπελο…» Μόνο που εδώ δεν υπάρχει η συνήθης ραθυμία των δημόσιων λειτουργών. Εδώ, λειτουργεί περισσότερο η «σοφία του συστήματος», εκείνη που χρόνια τώρα απομυζά τον πλούτο του ελληνικού λαού.

Είναι σημαντικό να εξανεμιστεί αυτή η «σοφία». Κοστίζει πολλά στον Ελληνα φορολογούμενο. Γι’ αυτό είναι σημαντικότερο να γνωρίσουμε πώς εφαρμόζεται στα πολιτικά και οικονομικά πράγματα – πώς λειτουργεί το σύστημα σε κάθε του λεπτομέρεια. Γι’ αυτό πρέπει να μάθουμε ολόκληρη την αλήθεια. Με όλες τις λεπτομέρειες. Μόνο έτσι θα βρούμε τις τρύπες του συστήματος για να το διορθώσουμε.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση, η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και τα μικρότερα κόμματα μοιάζουν να αναλώνονται σε πυροτεχνήματα. Δεν θέλουν προφανώς να πειραχτεί η «σοφία» του λούμπεν καπιταλισμού, που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Δεν θέλουν να διαταραχθεί ο βάλτος, στον οποίο κρώζουν. Αλλιώς, θα προωθούσαν ή θα πίεζαν για μέτρα που θα στρίμωχναν την Siemens να πει όλη την αλήθεια. Τέτοια είναι τα φορολογικά πρόστιμα και η απειλή -έστω- για αποκοπή της εταιρείας από τις προμήθειες του Δημοσίου, όπως πρότεινε από τις στήλες τούτης της εφημερίδας ο κ. Στέφανος Μάνος.

Μπορούμε να καταλάβουμε τη σιωπή του ΚΚΕ: θεωρεί ότι μόνο η ΕΣΣΔ ήταν αμόλυντη από τη διαφθορά, αλλά έχει και κάποιους σκελετούς στο ντουλάπι του. Μπορούμε να καταλάβουμε τον Συνασπισμό: δεν καταλαβαίνει τη λειτουργία του καπιταλισμού, ούτε αντιλαμβάνεται πόσο θα πονέσουν μια καινούργια διοίκηση της Siemens κάποια μέτρα οικονομικού χαρακτήρα. Μπορούμε να καταλάβουμε ακόμη και την κυβέρνηση: ξεκίνησε με τη σημαία της διαφάνειας και της καταπολέμησης της διαφθοράς, για να χωθεί σε ένα βούρκο σκανδάλων και μεγαλύτερη ίσως διαφθορά (σ. σ.: ο κ. Αλογοσκούφης γιατί δεν δίνει εντολή για φορολογική διερεύνηση του σκανδάλου; Δεν χρειάζεται πλέον έσοδα;).

Το ΠΑΣΟΚ, όμως, γιατί δεν υιοθετεί τα μέτρα που τόσο καιρό προτείνει ο κ. Μάνος; Εξάλλου ο κ. Παπανδρέου δήλωσε ότι τον φιλοξένησε στα ψηφοδέλτιά του, για να μην χαθούν οι προτάσεις και ο πολιτικός του λόγος. Ιδού, λοιπόν, η απτή πρόκληση.

Η κάθαρση δεν είναι θέμα τιμωρίας κάποιων ανθρώπων που υπηρέτησαν τη «σοφία του συστήματος». Είναι σημαντικό θέμα ο κολασμός όσων παρέβησαν τον νόμο, αλλά σημαντικότερο είναι να διορθώσουμε το σύστημα. Γι’ αυτό πρέπει να μάθουμε όλη την αλήθεια. Ακόμη κι αν κάποιοι γλιτώσουν από την τσιμπίδα του νόμου. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να μάθουμε…

[Tου Πασχου Μανδραβελη, Η Καθημερινή, 04/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΤΩΝ ΟΙΚΙΩΝ ΥΜΩΝ ΕΜΠΙΠΡΑΜΕΝΩΝ…

[Του Γιάννη Ιωάννου, ΕΘΝΟΣ]

Των οικιών υμών εμπιπραμένων…

Φαντάζομαι ότι οι δημοσκοπήσεις που θα κυκλοφορήσουν αύριο μεθαύριο και θα έχουν καταγράψει τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης στο «κουκούλωμα» του σκανδάλου Siemens, που έγινε με την παραπομπή του στις ελληνικές καλένδες, θα εμφανίσουν τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ με ακόμη πιο χαμηλά ποσοστά επιρροής. Ισως τα δύο μεγάλα κόμματα δεν συγκεντρώσουν πλέον ούτε το 40% της προτίμησης των ερωτωμένων.

Τι κατάντια για το πολιτικό μας σύστημα και τι ευτελισμός για τα δύο κόμματα εξουσίας, που με τις εναλλαγές κυβέρνησαν αδιαλείπτως, σχεδόν 35 ολόκληρα χρόνια, εξασφαλίζοντας τη μακρύτερη περίοδο ομαλής δημοκρατικής ζωής και κοινωνικής ηρεμίας, στην ιστορία της χώρας μας. Βέβαια, ποτέ το πολίτευμα δεν λειτουργούσε ιδανικά και πίσω από τα φώτα της δημοσιότητος, η διαφθορά, η απαξίωση των θεσμών, το κομματικό ρουσφέτι και η αναξιοκρατία κατέτρωγαν τα πάντα σαν το σαράκι. Οι πολίτες παρακολουθούσαν απογοητευμένοι την αδιαφορία και παχυδερμία των πολιτικών μας, αλλά τώρα που όλα ήλθαν στο φως και η εξουσία προσπαθεί να τα συγκαλύψει, η κοινή γνώμη βοά και οργισμένη αναθεματίζει πρωτίστως τον δικομματισμό.

Αναρωτιέμαι, λοιπόν, οι κ. Κώστας Καραμανλής και Γιώργος Παπανδρέου, εγνωσμένης μορφώσεως νέοι πολιτικοί και αδιαμφισβήτητης εντιμότητας, ούτε τώρα που τα κόμματα των οποίων προεδρεύουν βυθίζονται στην αναξιοπιστία, δεν θα ανησυχήσουν και δεν θα σπεύσουν να αναζητήσουν από κοινού μέτρα και λύσεις που θα πείσουν τον λαό ότι θα αρχίσει σύντομα η ανέλκυση από τον βούρκο;

Ο λαός πικράθηκε και απογοητεύθηκε τα δύο τελευταία χρόνια, όταν είδε τους δύο ηγέτες να κοκορομαχούν στη Βουλή αντί να καθήσουν στο ίδιο τραπέζι, αναζητώντας λύσεις στα επείγοντα προβλήματα της παιδείας, του ασφαλιστικού, της ακρίβειας κ.λπ. Τις ευθύνες για αυτή την ασυνεννοησία οι πολίτες τις χρέωσαν στο ΠΑΣΟΚ, όπως έδειξαν και οι εκλογές του περυσινού Σεπτεμβρίου και δεν είχαν άδικο, αφού όλα τα προηγούμενα χρόνια ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου είχε υιοθετήσει ένα διχαστικό λόγο με ύβρεις κατά του Καραμανλή.

Τώρα όμως οι πολίτες είναι πλέον οργισμένοι και με τους δύο ηγέτες και διερωτώνται πώς είναι δυνατόν να έχουν πάρει φωτιά τα σπίτια τους και αντί να βοηθήσει ο ένας τον άλλο να τη σβήσουν, σφυρίζουν αδιάφορα, ελπίζοντας ότι θα καεί μόνο ο ένας και ο άλλος θα σωθεί. Κοντόφθαλμοι, εγωιστές, μανιακοί με την εξουσία; Ισως!

Προπαντός όμως ανεύθυνοι και αυτό δεν θα τους το συγχωρέσουν οι πολίτες που καγχάζουν, όταν ακούν τη Δικαιοσύνη ή την κυβέρνηση να ισχυρίζονται ότι το μαύρο χρήμα της Siemens δεν πήγε στα δύο κόμματα!

[Tου Νίκου Νικολάου, Η Καθημερινή, 04/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΧΡΗΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΟΛΟΙ!

[Του Πάνου Μαραγκού, ΕΘΝΟΣ]

Χρηματίζονται όλοι!

Eμένα πάντως η Siemens μου έχει πληρώσει τα έξοδα. Πρέπει να ήταν το 1991 ή τοο 1992, στην ετήσια συνέντευξη Τύπου που δίνει η εταιρεία σε δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο, όπου κάνει δουλειές υποθέτω. Συνήθως δεν συμμετείχα σε παρόμοιες διοργανώσεις. Το ενημερωτικό ενδιαφέρον είναι μικρό, η δυνατότητα να μάθεις ουσιαστικά πράγματα για τις δραστηριότητες του εκάστοτε επιχειρηματικού κολοσσού περιορισμένη. Εμαθα όμως πολλά για τη Δρέσδη της πρώην ανατολικής Γερμανίας. Για τον χρηματισμό των αδελφών Γερμανών στο αδελφικό σοσιαλιστικό εργοστάσιο. Γιατί η Siemens είχε αφήσει τον ίδιο πάντα διευθυντή. Που είχε πάντως παραιτηθεί από τα καθήκοντα του γραμματέα της κομματικής οργάνωσης του ενιαίου σοσιαλιστικού κόμματος του κομμουνιστικού καθεστώτος, το οποίο άλλωστε είχε καταρρεύσει πριν από λίγους μήνες.

Δεν θυμάμαι ποιος μου είχε εξηγήσει τότε πως οι ανατολικογερμανικές συσκευές τηλεφώνου που είχαμε σπίτι μας για να πληρωθούν τα ελληνικά πορτοκάλια ήταν κι αυτές κρυφο-Siemens. Μόνον που το ελληνικό Δημόσιο είχε εμπιστευθεί τη δουλειά σε νέο και φέρελπι προμηθευτή ο οποίος είχε σπουδάσει την ανατολικογερμανική αγορά. Τότε έμαθα καλύτερα για τον ανταγωνισμό της Siemens με το χωριό της ανατέλλουσας Ιντρακόμ. Κάποιοι ψιθύριζαν ότι όλα τα κόμματα της οικουμενικής είχαν καλούς λόγους για να μοιράσουν οικουμενικώς την πρώτη μεγάλη δουλειά με τα ψηφιακά τηλέφωνα. Λεπτομέρειες…

Στους δημοσιογραφικούς κύκλους, μαζί και αυτούς που βλέπετε να διατυπώνουν «πονηρά» ερωτήματα, τα ταξιδιωτικά ρεπορτάζ είναι κατά κανόνα πληρωμένα από εταιρείες ή από τον φορολογούμενο ή και από τους δύο. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί γίνονται εξωνημένοι, αν και, κάποτε, πρέπει να αποφασίσουν πού χωρίζουν οι δρόμοι της ενημέρωσης απο εκείνους των δημοσίων σχέσεων και, κυρίως, από τις έμμεσες σε είδος και χρήμα δαπάνες περιποίησης.

Είναι πάρα πολλοί εκείνοι στους οποίους πληρώνονται τα έξοδα για κάποιο ταξίδι. Επιμορφωτικό συνήθως, αλλά με θαυμάσιους εξωτικούς τουριστικούς συνδυασμούς και ωραία αναμνηστικά δώρα στην επιστροφή. Οπως τα ιατρικά συνέδρια, που φέρνουν κοντά στον γιατρό τον ιατρικό επισκέπτη της διοργανώτριας εταιρείας. Δώρα και σπονσοριλίκια κάνουν όλες οι εταιρείες σε όλους τους συντελεστές κάθε μικρότερης ή μεγαλύτερης αγοράς. Εκείνοι που καλούνται να κρίνουν για την ποιότητα των προϊόντων έχουν από καιρού μετατραπεί σε συνεργάτες. Είναι αυτό μια μορφή διαφθοράς; Απάντηση, τουλάχιστον από τους επαγγελματικούς φορείς, που συχνά μοιράζουν και τα επαγγελματικά δικαιώματα, δεν έχει δοθεί. Ενα λεπτό σύγνεφο σκόνης τυλίγει παρόμοιες προωθητικές ενέργειες.

Οι πολιτικοί δέχονται δώρα. Αλλοτε λόγω εορτών. Κάποτε λόγω παλαιάς φιλίας. Κάποτε λόγω ανάγκης για δουλειά σε πρόσωπο συγγενικό ή ψηφοθηρικό. Δώρα σε χρήμα δέχονται πολλοί κρατικοί υπάλληλοι με υπογραφή. Ακόμη και ένας δικαστικός μπορεί να είναι «αμερόληπτος», αρκεί να έχει την ευκαιρία του σε κάποια διαιτητική διαδικασία όπου οι αμοιβές είναι ελεύθερες. Ο κανόνας είναι μάλλον απλός: όσο πιο κοντά στην εξουσία βρίσκεται κανείς τόσο πιθανότερο είναι να χρηματίζεται. Το κράτος γεννάει τη διαφθορά.

[Tου Μπάμπη Παπαδημητρίου, Η Καθημερινή, 04/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΑΘΑΡΣΗ…

Οχι άλλη κάθαρση…

Πού να οφείλεται άραγε η εδραία μαζική πεποίθηση, όπως αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις με τη σαφήνεια των αριθμών, ότι το σκάνδαλο Ζήμενς θα κουκουλωθεί; Δεν φαίνεται δύσκολο να προσδιοριστούν οι σκέψεις και τα αισθήματα που οδηγούν το 80% των πολιτών να δηλώνει βέβαιο ότι στην υπόθεση του μαύρου πολιτικού χρήματος ούτε πλήρης διερεύνηση θα γίνει, από τη Δικαιοσύνη και τη Βουλή, ούτε καταλογισμός πολιτικών ευθυνών θα υπάρξει. Το ποσοστό αυτό δεν απορρέει από κάποια αντανακλαστική δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα, όπως πιστεύουν αυτοαπαλλασσόμενοι οι κομματικοί ηγέτες, αλλά από πικρή γνώση και πείρα.

Πάνω από δέκα είναι τα σκάνδαλα που συντάραξαν το πανελλήνιο τα τελευταία χρόνια: από το Χρηματιστήριο στις υποκλοπές, στους «κουμπάρους», στις απαγωγές Πακιστανών, στα ομόλογα, στο υπουργείο Πολιτισμού. Κανένα τους όμως δεν διελευκάνθηκε πλήρως και σε καμία περίπτωση δεν τιμωρήθηκαν οι πολιτικώς ένοχοι. Από αδυναμία άραγε ή από πολιτική σκοπιμότητα, από μια ωμή υστεροβουλία που συν τοις άλλοις ποντάρει στην κόπωση της συλλογικής μνήμης; Προφανώς, αν αναθέσεις τρία μείζονα σκάνδαλα στον ίδιο εισαγγελέα, επικουρούμενο από μία και μοναδική γραμματέα, θα αποδειχθεί ανήμπορος να ερευνήσει όλες τις υποθέσεις όσο βαθιά απαιτείται και να τις διεκπεραιώσει επιτυχώς. Ηδη όμως αυτή η επιλεκτική ανάθεση, αυτός ο δικαστικός συγκεντρωτισμός, έχει πολλά να πει, τουλάχιστον σε όσους δεν τον θεωρούν τυχαίο.

Αφού λοιπόν δεν καταφέραμε (επειδή δεν θελήσαμε να τα καταφέρουμε) να μάθουμε ποτέ ποιος υπέκλεπτε τις τηλεφωνικές συνομιλίες ακόμα και του ίδιου του πρωθυπουργού και του μισού υπουργικού συμβουλίου, κι αφού θεωρήσαμε αυτονόητο δικαίωμα του κάθε κομματικώς διορισμένου προέδρου να διαχειρίζεται τα αποθεματικά των ταμείων σαν να ήταν δικά του λεφτά, γιατί να στενοχωρηθούμε τώρα για τα καταγγελλόμενα «εταιρικά ταξίδια» με προμηθευτές του Δημοσίου, για τις αποδεδειγμένες δωρεές οικοσκευών (τέτοια μιζέρια πια) ή για τα μαρτυρημένα εκατό εκατομμύρια ευρώ που διανεμήθηκαν για να κλειστούν συμφωνίες επωφελείς για τη Ζήμενς και τους μιζολήπτες και για κανέναν άλλον;

Στις εκλογές του 2000, ο κ. Καραμανλής είχε μετατρέψει σε πολιτικό του πλεονέκτημα μια φλύαρη και άνευ ουσιώδους ερείσματος ηθικολογία. Στις περυσινές εκλογές αυτό που θεωρούσε «ηθικό πλεονέκτημά» του ήταν ήδη βαριά τραυματισμένο. Στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν, κάθε φορά που θ’ ακούγεται η λέξη «κάθαρση» από την εξέδρα, οι ακροατές θα κλίνουν το ρήμα «κουκουλώνω» σε όλους τους χρόνους. Οι πιο σπουδαγμένοι θα κλίνουν το «συγκαλύπτω».

[Tου Παντελή Μπουκάλα, Η Καθημερινή, 04/07/2008]

Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΥΠΟ ΟΜΗΡΙΑ!

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη, Η Καθημερινή

Δεν έχω λόγους να μη νιώθω την ειλικρίνεια των λόγων του Γιώργου Παπανδρέου όταν λέει ότι «η πολιτική ζωή του τόπου βρίσκεται σε ομηρία απ’ την υπόθεση Siemens και είναι ανάγκη να απελευθερώσουμε τη χώρα μας απ’ αυτή την ομηρία. Γι’ αυτό το λόγο, ζητείται πολιτικό και προσωπικό θάρρος».

Αναφερόμενος στους χειρισμούς της κυβέρνησης ο Παπανδρέου, σε συνέντευξή του, δήλωσε: «Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις μου, παρά την απαίτηση του λαού για διαφάνεια, είναι άβουλος μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις. Αδυνατεί και φοβάται να αναλάβει τις βασικές του ευθύνες. Ευθύνες, που έχει ως πρωθυπουργός της χώρας. Βρίσκεται υπό ομηρία» και συνέχισε:

«Προκαλεί πολιτικές εκτροπές, για να καλύψει τις αμαρτίες της κυβέρνησής του. Είναι πλέον μέρος του προβλήματος η κυβέρνηση αυτή, όχι μέρος της λύσης. Αποτελεί δε σοβαρότατο πολιτικό πρόβλημα η αποκάλυψη ότι, υπουργός που επόπτευε σημαντικούς δημόσιους φορείς, ήταν και φιλοξενούμενος εταιρείας, που διεκδικούσε και έπαιρνε προμήθειες απ’ αυτούς τους ίδιους δημόσιους φορείς”

Ο Παπανδρέου είπε κι άλλα:

• Πρώτον, θα ζητήσουμε την επόμενη εβδομάδα τη σύγκληση της Ολομέλειας της Βουλής, για να συσταθεί Εξεταστική Επιτροπή. Να τελειώνουμε μ’ αυτή την υπόθεση. Το αίτημα αυτό της αντιπολίτευσης, που έχει κατατεθεί, γίνεται πλέον κάτι παραπάνω από επιτακτικό.
• Δεύτερον, ζητάμε από την κυβέρνηση να στραφεί νομικά κατά της Siemens, διεκδικώντας αποζημιώσεις. Το είχα ζητήσει στη Βουλή το Φεβρουάριο, η κυβέρνηση τότε κώφευσε, το επαναλαμβάνω και σήμερα.
• Τρίτον, ζητάμε να ενεργοποιηθούν επιτέλους και οι αρμόδιες υπηρεσίες της πολιτείας: η Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων του Υπουργείου Οικονομικών. Ας αφήσει τις προφάσεις της η κυβέρνηση, για να δει με κάθε προβλεπόμενο έλεγχο τις ευθύνες της Siemens.
• Τέταρτον, να δραστηριοποιηθεί η Αρχή Καταπολέμησης Βρώμικου Χρήματος, δηλαδή η υπηρεσία της οποίας προΐσταται ο κ. Ζορμπάς.
• Και πέμπτον, ζητάμε το αυτονόητο. Δεν μπορεί αυτή η εταιρεία, η Siemens, να παίρνει προμήθειες από το ελληνικό Δημόσιο, όταν η ίδια ομολογεί πως έχει δώσει μίζες για να πάρει αυτές τις δουλειές.

Ο Παπανδρέου όμως επισήμανε και κάτι άλλο που θα πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους όσοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο έχουν μπλεχτεί στα γρανάζια των κυβερνητικών μηχανορραφιών. Είπε ότι «ευθύνες δεν υπάρχουν μόνο στους εμπλεκόμενους της υπόθεσης Siemens. Ευθύνες υπάρχουν σήμερα και σε όσους επιχειρούν να συγκαλύψουν αυτή την υπόθεση. Και αυτές οι ευθύνες θα καταλογιστούν».