ΤΙ ΚΑΝΕΙ «ΝΙΑΟΥ ΝΙΑΟΥ» ΜΕ ΤΗ… SIEMENS;

Του Πάνου Μαραγκού, Έθνος

ΑΠΟΨΕΙΣ

Τη στιγμή που άρχισε να… υπερθερμαίνεται η προκαταρκτική εξέταση για τη Siemens, έκλεισε βιαστικά και αναπάντεχα με μερικά «ονόματα κυβερνητικών παραγόντων να αιωρούνται» στον αέρα… Η αντιπολίτευση πιστεύει ότι για αυτόν ακριβώς τον λόγο διεκόπη εσπευσμένα. Για να μη συγκεκριμενοποιηθούν! Το σίγουρο είναι ότι, εκτιμώντας πολιτικά μια δικαστική διαδικασία, που διήρκεσε… 18 ολόκληρους μήνες, δηλαδή υπερβολικό χρονικό διάστημα, όταν μάλιστα τα αδικήματα είναι περίπου βεβαιωμένα από τη γερμανική ανάκριση, διατυπώνονται ορισμένες εύλογες κριτικές παρατηρήσεις.

Πρώτον, υπήρξε «σπατάλη χρόνου». Ιδίως στην «πρώτη φάση», η προκαταρκτική έρευνα έμεινε παράλογα «παγωμένη», ιδιαίτερα με βάση τη συνεκτίμηση της σπουδαιότητας της υπόθεσης.

Δεύτερον, δεν στηρίχθηκε,όσο έπρεπε, από άποψη τεχνικής υποδομής και έμψυχου υλικού, για να προχωρήσει γρήγορα και να φέρει αποτελέσματα.

Τρίτον, σύμφωνα με την αντιπολίτευση, έγιναν επιλεκτικές πολιτικά αποκαλύψεις και «στοχευμένες» ιεραρχήσεις.

Τέταρτον, διεκόπη η προκαταρκτική όταν βρέθηκε μπροστά σε κρίσιμα ερωτήματα κυβερνητικού και πολιτικού ενδιαφέροντος. Πέμπτον, το «ώριμο υλικό» που προέκυψε αποφεύγει η κυβέρνηση να το αξιοποιήσει πολιτικά, μέσα από τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής. Και έκτον, οι «καθυστερήσεις» δημιουργούν φόβους ότι παρέχουν τον «απαραίτητο χρόνο» στους δράστες των παράνομων πράξεων για ενέργειες συγκάλυψης.

Δυστυχώς, εδραιώνεται η πεποίθηση σε έναν ευρύτατο κοινωνικό και πολιτικό χώρο ότι η πολιτικο-δικαστική εξουσία της χώρας επιδιώκει «ελεγχόμενες αποκαλύψεις» γύρω από το σκάνδαλο με τη Siemens.

«Παίζει» με τον χρόνο και θέλει η υπόθεση να «πέσει στα χαμηλά» παρ όλες τις σχετικές μεγαλοστομίες.

Φοβούμεθα ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες σε λίγο υπάρχει κίνδυνος να μιλάμε για… δύο σκανδαλώδεις υποθέσεις. Η μία της Siemens και η άλλη των… σχετικών ερευνών. Και αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη δυνατή υπονόμευση του πολιτικού συστήματος. Οι ευθύνες των φορέων της εξουσίας είναι τεράστιες. Το πολιτικό σύστημα (της ΝΔ συμπεριλαμβανομένης) «βράζει» και το «καπάκι» υπάρχει κίνδυνος στις ευρωεκλογές να εκτιναχθεί…

Μέχρι στιγμής, η ΝΔ και η κυβέρνηση περιορίζονται σε μικροκομματικούς και φοβικούς χειρισμούς. Δεν παίρνει τη γενναία απόφαση εκκαθάρισης της ιστορίας συνολικά, δηλαδή και στους κόλπους της. Οι… οικοσκευές, τα… ταξίδια αναψυχής και οι… συμπτώσεις βοούν.

Το τι κάνει «νιάου νιάου» στα κεραμίδια το ξέρουμε. Το ίδιο και το τι κάνει «νιάου νιάου» με τη Siemens. Τουλάχιστον τις πολιτικές ευθύνες όσοι τις έχουν θα τις πάρουν;

[Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου, ΕΘΝΟΣ, 03/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΑΛΛΟΥ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΤΑ ΡΕΣΤΑ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Στην αρχή ήταν η κατάθεση της γραμματέως, που ανέφερε για τη συμμετοχή ενός υπουργού σε ταξίδι στη Γερμανία, με τα έξοδα πληρωμένα από τη Siemens. Ο εισαγγελέας δεν έκρινε ότι έπρεπε να ζητήσει από τη μάρτυρα το ονοματάκι του υπουργού.

Χθες ήταν τέσσερα έγγραφα της Siemens, που περιγράφουν λεπτομερώς όλο τον προγραμματισμό του ταξιδιού, περιλαμβανομένων των μετακινήσεων στην Αυστρία και τη Γερμανία, των εκεί διανυκτερεύσεων και άλλων λεπτομερειών της προσφερθείσης «φιλοξενίας». Αν καλά κατάλαβα, τα χαρτιά υπάρχουν στη δικογραφία, αλλά ο διενεργείσας την προκαταρκτική εξέταση εισαγγελέας ούτε με αυτά εδέησε ν ασχοληθεί.

Προσωπικά δεν ξέρω αν ο υπουργός αυτός είναι ή όχι ο Μ. Λιάπης. Απλώς υποθέτω ότι αυτός θα πρέπει να είναι, μια και μόνο αυτός είναι που αντέδρασε. Και μάλιστα αντέδρασε έντονα. Μίλησε για λάσπη, ισχυρίστηκε ότι βάλλεται για πολιτικούς λόγους και απείλησε ότι θα καταθέσει και αγωγή στην εφημερίδα (την «Ελευθεροτυπία») που δημοσίευσε τα σχετικά στοιχεία.

Κατά συνέπεια εκείνο που έμμεσα διατείνεται ο υπουργός Πολιτισμού είναι ότι η μαρτυρία της γραμματέως ήταν ψευδής και τα χαρτιά της Siemens κατασκευασμένα και σε συνεργασία, προφανώς, με όσους ήθελαν να τον πλήξουν πολιτικά. Μόνο που αν έτσι είναι, εναντίον της Siemens και του Χριστοφοράκου θα πρέπει να καταθέσει αγωγή και όχι εναντίον μιας εφημερίδας η οποία επικαλείται υλικό της δικογραφίας και τίποτα περισσότερο.

Τέτοια αγωγή, όμως, δεν βλέπω να έχει διάθεση να υποβάλει ο υπουργός. Οπως δεν βλέπω να έχει διάθεση να υποβάλει και ο εξάδελφός του ως αρχηγός του κόμματος για τον διασυρμό που υφίσταται η ΝΔ διεθνώς από τις μαρτυρίες στη Γερμανία στελεχών της Siemens σχετικά με μίζες που λένε ότι κατέληγαν κάθε τόσο στα ταμεία (και) της σημερινής κυβερνητικής παράταξης.

Γι αυτό και διερωτώμαι – εύλογα νομίζω: αν πραγματικά δεν έχουν σχέση με όσα τους καταλογίζονται από τα στελέχη της Siemens και είναι θύματα αβάσιμων συκοφαντιών, γιατί δεν στρέφονται εναντίον τους όχι για δύο, αλλά για δέκα εκατομμύρια ευρώ; Τους εμποδίζει κάτι ή κάποιος να το κάνουν ή δεν έχουν τα κότσια να στραφούν εναντίον της Siemens;

[Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος, ΕΘΝΟΣ, 03/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΔΙΠΛΑ ΕΚΘΕΤΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΓΝΩΜΗ

ΑΡΓΑ ή γρήγορα θα συνέβαινε. Οπως επίσης, αργά ή γρήγορα, θα συμβούν και πολλά άλλα σε σχέση με την υπόθεση της Siemens. Το μόνο που με μαθηματική ακρίβεια αποκλείεται να συμβεί είναι να συγκαλυφθεί το σκάνδαλο ή να περιοριστούν έστω οι διαστάσεις του, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην κοινή γνώμη και στην άποψη που αυτή διαμορφώνει.

ΕΑΥΤΗΝ και μόνο θα πρέπει να αιτιάται, μάλιστα, η κυβέρνηση για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Επιστρατεύοντας τον στρουθοκαμηλισμό που γενικά τη διακρίνει, θεώρησε ότι θα μπορούσε να διαχειριστεί και το σκάνδαλο αυτό με τον τρόπο που διαχειρίστηκε όλα τα προηγούμενα της μέχρι τώρα διακυβέρνησής της: με μια ανακριτική διαδικασία που δεν καταλήγει κάπου, επειδή δεν θέλει να καταλήξει κάπου.

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ να περιοριστούν οι όποιες αποκαλύψεις στις περιόδους διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ήταν προκαταβολικά καταδικασμένη, αφού οι προερχόμενες από τη Γερμανία αποκαλύψεις δεν άφηναν περιθώρια αμφιβολιών για την έκταση και το είδος των συναλλαγών της Siemens με τα δύο κόμματα εξουσίας της χώρας.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ και δεν είναι περίεργο που η κυβέρνηση βρίσκεται αυτή τη στιγμή διπλά εκτεθειμένη: από τη μία, για τον εσπευσμένο τρόπο με τον οποίο «ολοκληρώθηκε» αιφνιδιαστικά η προκαταρκτική εξέταση και, από την άλλη, για τις ταξιδιωτικές επιδόσεις του υπουργού, του οποίου το όνομα δεν ενδιαφέρθηκε να μάθει ο εισαγγελέας και δεν φρόντισε ο ίδιος έγκαιρα να δημοσιοποιήσει.

ΚΑΙ ΚΑΤΑ πάσα βεβαιότητα αυτή θα είναι μόνον η αρχή, τόσο επειδή η υπόθεση μόλις τώρα ανοίγει όσο και επειδή κανένας δεν είναι σε θέση να προβλέψει, και πολύ περισσότερο να ελέγξει, τα όσα θ αποκαλυφθούν μέσα στους επόμενους μήνες.

ΕΙΝΑΙ κάτι που το ξέρει και το φοβάται η κυβέρνηση. Δεν μπορεί, όμως, να το αποτρέψει. Ιδιαίτερα όταν η κοινή γνώμη έχει ήδη εκδώσει την απόφασή της.

[ΕΘΝΟΣ, 03/07/2008]

Ο ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΛΙΑΠΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ!

Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη, Η Καθημερινή

Όλοι θα θυμούνται τη συνέντευξη του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή μετά τη συνάντηση κορυφής στις Βρυξέλλες, όπου με περισσή βεβαιότητα και οίηση έλεγε ότι το σκάνδαλο Siemens δεν αφορά τη Νέα Δημοκρατία! Κι όμως ήρθε η στιγμή να καταπιεί τη γλώσσα του ο αρχηγός της Δεξιάς και να κρυφτεί. Ο ξάδερφός του και υπουργός Πολιτισμού, ο Μιχάλης Λιάπης, επιτέλους, αποκαλύφθηκε!

«Η Siemens έκανε την κράτηση για τον κ. Μιχάλη Λιάπη για τις 16 Ιουνίου 2005». Αυτό, δεν είναι ούτε φήμη ούτε συκοφαντία ούτε λάσπη. Είναι η ακριβής μετάφραση της επιβεβαίωσης της κράτησης του δωματίου, που έστειλε χθες το ξενοδοχείο Westin της Λειψίας σε κάθε ενδιαφερόμενο… [Ελευθεροτυπία]

Η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” παρουσιάζει ατράνταχτα στοιχεία και ο κ. Λιάπης δεν έχει παρά να αποδείξει τη βασιμότητα των δικών του ισχυρισμών ότι έκανε αυτό το ταξίδι με δικά του έξοδα, οπότε θα φύγουν οι σκιές από πάνω του και τότε θα πρέπει να δούμε ποιος ήταν εκείνος ο Έλληνας υπουργός στον οποίο αναφέρονται τα σχετικά έγγραφα…

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο υπουργός Πολιτισμού βρίσκεται σε δεινή θέση και το μόνο που τον “σώζει” από το διασυρμό είναι η παραίτηση. Αλλά η υπόθεση αυτή θα βαρύνει αποκλειστικά τον Καραμανλή, ο οποίος πλέον χαρακτηρίζεται ως ο πλέον αναίσθητος πολιτικός των νεότερων χρόνων. Έχω την εντύπωση ότι ο Μητσοτάκης μάλλον υστερούσε! Δείτε καλά το σκίτσο του Πετρουλάκη: Απαγωγές, Υποκλοπές, Ομόλογα, Ζαχόπουλος, Siemens… Πώς να χαρακτηρίσουμε τη στάση του Καραμανλή για όλα αυτά; ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ!

Όλοι θα θυμούνται πως ο Σημίτης είχε απομακρύνει από το περιβάλλον τον Τσουκάτο όταν γράφτηκε πως εθεάθη σε κότερο κάποιου επιχειρηματία. Και τότε ο Τσουκάτος δεν είχε καμιά κρατική ή κυβερνητική θέση. Αποδεικνύεται, με την απλή λογική, ότι ο Καραμανλής ή θέλει να σώσει τον πρώτο του ξάδερφο ή απλώς τη δική του προσωπική επιβίωση να εξασφαλίσει. Διότι έχουν μαζευτεί τόσα σκάνδαλα, τον ένα πάνω στο άλλο, και κάνουν ένα βουνό που κυριολεκτικά βρωμάει!

Η πολιτική ηθική του Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας έχει σπονδυλική στήλη η οποία κρατείται ευθυτενής χάρη στο ψέμα και τους εκάστοτε συμβιβασμούς: ποικίλες παροχές, εξώνηση συνειδήσεων, αλισβερίσι με επιχειρηματικά συμφέροντα κ.λπ.

Η πολιτική ηθική για τον Καραμανλή έχει καταντήσει μια έννοια ρευστή και κυμαινόμενη, αφού προσδιορίζεται από τα ειδικότερα κομματικά συμφέροντα και τις ιδιαίτερες δεσμεύσεις προς ορισμένες κοινωνικές ομάδες. Αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας ο Καραμανλής υπογράφει συναλλαγματικές υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα. Έχει εκμεταλλευτεί στο έπακρον τις ελπίδες του λαού και τη λαϊκή ευπιστία. Για να επικρατήσει το κόμμα του, ακολούθησε την πολιτική τακτική της παραπλάνησης, αλλά και της παγίδευσης του λαού, και τελικά της εξαπάτησης. Τώρα δεν μπορεί να μαζέψει τα κουρέλια της τακτικής που τον ανέδειξε δυο φορές πρωθυπουργό.

Δεν μπορώ να ξέρω αν ο Καραμανλής επηρεάζεται από το “περιβάλλον” του ή το επηρεάζει. Μου φαίνεται αδιανόητο να τον επηρεάζει λόγου χάρη ο Ρουσόπουλος, ένας “πολιτικός” που στηρίζει το θράσος στην εξουσία που του δίνει το αξίωμά του, και που του λείπει η πολιτική αγωγή.

Για να μην πολυλογώ, αυτό που διακρίνει ο πολίτης σήμερα είναι ότι το σύστημα του Καραμανλή είναι βουτηγμένο στη συναλλαγή!

ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΚΥΡΙΕ ΛΙΑΠΗ!

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΛΑΪΤΖΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπακωνσταντίνου δήλωσε σχετικά με το σκάνδαλο της Siemens:

Μετά και από τις χθεσινές αποκαλύψεις ο κ. Λιάπης είναι έκθετος. Δεν έχει δώσει επαρκείς εξηγήσεις ούτε έχει προσκομίσει αποδείξεις για τα λεγόμενά του. Έκθετη είναι και η κυβέρνηση που τον καλύπτει. Έκθετος είναι ο κ. Καραμανλής ο οποίος τον διατηρεί στην κυβέρνησή του. Θα έπρεπε ήδη να έχει ζητήσει την παραίτησή του. Και αυτό γιατί έχει δημιουργηθεί ένα μείζον ζήτημα ηθικής τάξης. Γιατί στην πολιτική ισχύει το τεκμήριο της πολιτικής ευθύνης. Είναι προφανές ότι σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ και σε αντίθεση με την πρακτική του Γιώργου Παπανδρέου αυτή την πολιτική ευθύνη δεν την αντιλαμβάνεται ούτε ο εν λόγω Υπουργός ούτε ο Πρωθυπουργός που τον καλύπτει.

Κι όμως, η κράτηση για το δωμάτιό του έγινε από τη Siemens

Κε Λιάπη είναι και αυτό φήμη;

Μιχ. Λιάπης: «Το ταξίδι το οργάνωσα και το πλήρωσα ο ίδιος…»

Ολως τυχαίως, ο κ. Χριστοφοράκος και ο κ. Λιάπης έμειναν στο ίδιο ξενοδοχείο την ίδια μέρα. Και όπως επιβεβαιώνει το ξενοδοχείο, η κράτηση για το δωμάτιο του υπουργού έγινε από τη Siemens

Γ. Παπανδρέου: Υπεύθυνος για διπλή εκτροπή ο Καραμανλής

Αλαβάνος: Σαπουνόπερα με τζετ και εφοπλιστές που προκαλούν

Ενώ ο υπουργός Πολιτισμού Μιχ. Λιάπης υποστηρίζει ότι το ταξίδι του στη Γερμανία τον Ιούνιο του 2005 το οργάνωσε μόνος του, τα ντοκουμέντα που φέρνει στο φως η «Ε» σήμερα αποδεικνύουν το αντίθετο. Η κράτηση του δωματίου του στη Λειψία , όπως επιβεβαιώνεται από τις υπηρεσίες του ξενοδοχείου, έγινε από τη Siemens στο όνομα του υπουργού.

ΑΠΟΨΕΙΣ: Οι πάπιες και το παγόβουνο

Ο υπουργός και η «Ελευθεροτυπία»

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» ουδέποτε δημοσίευσε φήμες για τις οποίες μιλάει ο κ. Λιάπης. Μόνο στοιχεία και ντοκουμέντα δημοσίευσε. Την κατάθεση της κ. Αικατερίνης Τσακάλου στον εισαγγελέα κ. Αθανασίου, που αναφέρθηκε στη χρηματοδότηση του ταξιδιού «κάποιου υπουργού» στη Γερμανία, για τον αγώνα Ελλάδας – Βραζιλίας. Και τα επίσημα έγγραφα, που επιβεβαιώνουν την υπουργική διαδρομή και χρηματοδότησή της.

ΔΕΝ ΚΑΤΕΛΗΞΕ σε συμπεράσματα. Ερωτήματα έθεσε στην κυβέρνηση: Ποιος υπουργός παρακολούθησε τον αγώνα, πώς πήγε στη Λειψία και στις άλλες πόλεις, ποιος πλήρωσε;

ΚΑΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. Αρα, κανείς υπουργός. Ούτε ο κ. Λιάπης, που άφηνε τις συρόμενες φήμες να… αυτοδιαψευσθούν, αντί να τις διαψεύσει.

ΤΕΛΙΚΑ, αποκαλύφθηκε ότι ο κ. Λιάπης ήταν την επίμαχη περίοδο στη Γερμανία και η κυβέρνηση το παραδέχτηκε μετά την αναφορά του ονόματος του υπουργού σε δημοσίευμα της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας» της εποχής εκείνης.

ΑΝ Ο κ. ΛΙΑΠΗΣ είχε παραδεχθεί το ταξίδι που μόλις σήμερα (χθες) ομολόγησε και αν έδινε στη δημοσιότητα τα παραστατικά που κρατάει ακόμη για τον εαυτό του, δεν θα υπήρχε ζήτημα γι’ αυτόν. Θα ανεζητείτο, πιθανόν, ο άλλος υπουργός, στον οποίο θα αναφέρονταν τότε τα έγγραφα και οι ένορκες καταθέσεις.

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μιλάνε δημόσια και αποκαλύπτουν τα στοιχεία τους. Δεν απειλούν με προσφυγή στη Δικαιοσύνη, ούτε προσπαθούν να ασκήσουν τρομοκρατία στον Τύπο με εξωφρενικές αγωγές.

Η «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», πάντως, δεν φοβάται. Και το έχει αποδείξει.

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ: Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ

Συμβολή του Παντελή Οικονόμου στην εκδήλωση για τα 7 χρόνια των ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΩΝ με θέμα ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ: ΜΝΗΜΕΣ ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ

Πέρασαν χρόνια από την αποστασία του ’65. Οι φιλίες μας από τότε καλά κρατούν. Άλλοι μαθητές τότε, όπως η ταπεινότητά μου, άλλοι φοιτητές, άλλοι νέοι εργαζόμενοι και επιστήμονες. Όχι όλοι στον ίδιο πολιτικό χώρο. Τότε. Αλλά με κοινή ελπίδα την ΑΛΛΑΓΗ. Με φορέα την κεντροαριστερά. Τότε και τώρα. Με κοινή στάση απέναντι στα κεντροδεξιά σενάρια. Στις προσπάθειες του κατεστημένου να αντικαταστήσει μια απερχόμενη Δεξιά με εναλλακτικά σχήματα, ώστε να διαιωνίζεται η αδικία σε βάρος των πολλών και αδύνατων. Των μη προνομιούχων. Της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας. Προς όφελος των ισχυρών ημετέρων. Μέσα στο μεγάλο πολιτικό ρεύμα απέναντι στα γνωστά άγνωστα σε όλους μας κέντρα. Ξένα και ντόπια.

Οι διαφορές ανάμεσα στο τότε και το σήμερα είναι πολλές: ούτε ανάκτορα υπάρχουν, ούτε επίορκοι αξιωματικοί ως υπέρτατη απειλή. Η κεντροαριστερά τότε ήταν η αναδυόμενη δύναμη / ρεύμα στους κόλπους της Ένωσης Κέντρου με φυσικό της ηγέτη Αυτόν: τον Ανδρέα Παπανδρέου. Σήμερα με αυτοτελή κομματική έκφραση: το ΠΑΣΟΚ. Το οποίο ίδρυσε και πάλι Αυτός. Το ΠΑΣΟΚ με την αναμφισβήτητη προσφορά του στον τόπο, αλλά και τους περιορισμούς και τις δουλείες του ως έχουν. Εδώ οι διαφορές των εποχών τελειώνουν και αρχίζουν οι ομοιότητες και οι αναλογίες τους: η αρπακτική συμπεριφορά της εγχώριας κλεπτοκρατίας, η διαφθορά του πολιτικού προσωπικού (η προδοσία της εντολής του τελικά έναντι τριάκοντα αργυρίων με συνέπεια την απο-νομιμοποίησή του), η έκπτωση της Δημοκρατίας και οι παρεμβάσεις του ξένου παράγοντα είναι πάντα εδώ. Με τον λαό, πιο ανοχύρωτο από ποτέ άλλοτε, να υφίσταται ένα πραγματικό τηλεοπτικό παιδομάζωμα. Αυτή είναι η αλήθεια. Ας μην την ωραιοποιούμε, εάν πραγματικά πασχίζουμε για κάτι καλλίτερο.

Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, είναι δυνατόν να αποτρέψουμε μια επανάληψη του ’65 ; Μπορούμε να σταματήσουμε την διαιώνιση της οπισθοδρόμησης ; Έχουμε απάντηση στο δήθεν ακαταμάχητο επιχείρημα «μόνον κεντροδεξιό σχήμα μπορεί να έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία»; Και πως ; Στα ερωτήματα αυτά χρωστάμε απάντηση. Με την υποσημείωση ότι η πίστωση χρόνου για να την δώσουμε έχει ήδη εξαντληθεί. Τα μηνύματα τα οποία στέλνει το πολιτικό σώμα, ο λαός, στην κεντροαριστερά και την κομματική έκφρασή της, το ΠΑΣΟΚ είναι και πολλά και ηχηρά. Με κάθε διαθέσιμο μέσο. Και όσοι από εμάς έχουν άλλες προτεραιότητες αναλαμβάνουν ασήκωτη προσωπική ευθύνη: ανοχή της επανάληψης της Ιστορίας. Όχι ως φάρσας, αλλά ως τραγωδίας.

Στο σημερινό δεδομένο περιβάλλον της απόλυτης σύγχυσης οφείλουμε να είμαστε πιο καθαροί από ποτέ άλλοτε. Και το μπορούμε. Η σημερινή κυβέρνηση πρέπει να φύγει. Η Δεξιά δεν πρέπει να συμμετέχει στο διάδοχο μετεκλογικό σχήμα. Έχουμε ανάγκη από μια διαφορετική πολιτική τάξη πραγμάτων, με σταθερό προσανατολισμό, τη στήριξη των πολλών και αδύνατων και την αντιμετώπιση της πολιτισμικής αποσταθεροποίησης η οποία μας οδήγησε μέχρις εδώ. Δεν συμπράττουμε σε οτιδήποτε, έξω από το πλαίσιο αυτό. Αυτή η απλή, όσο και εφικτή, γραμμή πλεύσης, η αποτροπή μιας νέας αποστασίας με άλλα λόγια, μπορεί να είναι η λύση του δράματος που βιώνουμε.

Την πρόταση αυτήν ακριβώς διατυπώσαμε, ως ρεύμα, εφέτος τον Μάρτιο στο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Διαπιστώσαμε, μετά χαράς, ότι η θέση μας βρήκε απήχηση πολύ πλατύτερη από τα όριά μας. Και μας ενθαρρύνει να συνεχίσουμε τον αγώνα μας με μεγαλύτερη ένταση. Ας ξεκινήσουμε δίνοντας το παρόν στις εκλογές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Ποιο θα μπορούσε να είναι το περιεχόμενο ενός αγώνα στο πλαίσιο της γραμμής πλεύσης που υποστηρίζουμε; Είναι αναπόφευκτο να υποστηρίξουμε την ανατροπή της σημερινής αντιδημοκρατικής, υπάλληλης και ξένης με τα λαϊκά συμφέροντα, πορείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ευρωβουλευτές της ελληνικής κεντροαριστεράς καλούνται να εξαντλήσουν όλες τις δυνατότητες τους, ώστε:

• Να εξαιρεθούν οι δημόσιες επενδύσεις από τον υπολογισμό των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Είναι η ώρα να μπει τέλος στον φαύλο κύκλο της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Δεν πάει άλλο.
• Να διαμορφωθεί μια νέα Συνθήκη για την Ένωση ως κοινότητα πατρίδων, πολιτισμών και κοινωνικών ρευμάτων, μετά από ευρύτατο κοινωνικό διάλογο και να επικυρωθεί με διαδικασία δημοψηφίσματος.
• Να επανενωθεί η ήπειρός μας από τον Ατλαντικό έως τα Ουράλια ως χώρος συνεργασίας, νομιμότητας και πραγματικής δημοκρατίας.
• Να προωθηθεί η ευρω-ασιατική συνεργασία, το μεγάλο στοίχημα του 21ου αιώνα, με προτεραιότητα στα πεδία της ενέργειας, των φυσικών πόρων, της τεχνολογίας και του περιβάλλοντος. Ώστε να διασφαλιστεί η ειρηνική επιβίωση του πλανήτη μας.

Σε όλα αυτά τα μέτωπα, η χώρα μας οφείλει την συμβολή της. Η σοφία δεν απορρέει από το μέγεθος, αλλά από την ιστορικότητα και την πνευματικότητα των εθνών. Στην βάση αυτή, μπορούμε να ανοίξουμε ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις μας με την Ένωση. Πολύ παραγωγικότερο από αυτό που κλείνει. Οι Έλληνες δεν γνωρίσαμε την Ευρώπη ως μεσήλικες, δημοσία δαπάνη. Ούτε οι άλλοι Ευρωπαίοι μας χρειάζονται ως θαμπωμένους και άφωνους επισκέπτες της Εσπερίας.

Είναι όλα αυτά θέσεις της κεντροαριστεράς ή όχι; Είναι βάση για ουσιαστική ενότητα της παράταξης ; Απαντούν στην διαρκή συρρίκνωσή της; Εμείς λέμε ναι και είμαστε ανοιχτοί σε αντίλογο. Μέχρι στιγμής δεν τον έχουμε ακούσει πάντως.

Σε όσους επιμένουν να αντιμετωπίζουν την ελληνική κεντροαριστερά με ελαφρότητα, αυτά είναι λίγα μόνον από όσα έχει και μπορεί να δώσει. Εκτός εάν ισχυρίζονται ότι το ένστικτο επιβίωσής της έχει δώσει την θέση του στο ένστικτο του θανάτου. Είναι έτσι; Μόνο που την απάντηση στο ερώτημα αυτό θα δώσει η παράταξη μόνη της και ο μόνος κριτής της: ο λαός. Χωρίς αυτόκλητους έξωθεν εισαγγελείς. Ασφαλώς για να περάσουν οι θέσεις μας αυτές χρειάζονται ακόμη πολλή δουλειά. Τα βασικά σημεία ενός κυβερνητικού προγράμματος για συζήτηση, πριν απ’ όλα. Ώστε να ακυρώσουμε δικαιολογίες και προσχήματα προς αποφυγή του διαλόγου. Δεύτερον, η συνταξιοδότηση του φθαρμένου πολιτικού μας προσωπικού. Πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενεάς. Ανάμεσα σε δέκα – δεκαπέντε καριέρες και τις συνθήκες ζωής των συμπατριωτών μας η σταθερή επιλογή μας είναι να υπηρετούμε αυτές τις τελευταίες. Χωρίς δισταγμούς και ταλαντεύσεις. Και βέβαια, το τρίτο και σημαντικότερο: η ενεργοποίηση του λαϊκού παράγοντα. Ό,τι τον καθηλώνει μας βρίσκει απέναντι, ό,τι τον κινητοποιεί μας βρίσκει δίπλα του.

Αλλά όλα αυτά, προϋποθέτουν το καθαρό πολιτικό μας πλαίσιο. Τη δημόσια δέσμευσή μας για την ενίσχυσή του. Αυτό τον δρόμο, δρόμο δικαίωσης για τους παλιότερους και ελπίδας για τα παιδιά μας θα ακολουθήσουμε χωρίς διαπραγμάτευση. Με κάθε τρόπο και όποιο κόστος. Και αν αφουγκραζόμαστε σωστά «την βοή των πλησιαζόντων» η επιβράβευση από τον μόνο εντολοδότη μας, τον λαό, δεν θα αργήσει να έλθει.

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS, ΑΝΑΜΕΙΝΑΤΕ ΤΟ 2009…

Ο ανακριτής άσκησε δίωξη κατά παντός υπευθύνου, αλλά δεν εντόπισε μαύρο πολιτικό χρήμα

Στις ελληνικές καλένδες του θέρους του 2009 παραπέμπονται η ολοκλήρωση της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης Siemens και οι όποιες απαντήσεις για τις σκοτεινές διαδρομές από τα μαύρα ταμεία της εταιρείας σε κόμματα και πολιτικούς στην Ελλάδα. Χθες ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Παναγιώτης Αθανασίου έκλεισε αιφνιδίως την προκαταρκτική έρευνα, που βρισκόταν σε εξέλιξη με αργούς ρυθμούς τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, απαγγέλλοντας κατηγορίες κατά παντός υπευθύνου για τέσσερα κακουργήματα εις βάρος του Δημοσίου και του ΟΤΕ και διαπιστώνοντας ότι δεν προκύπτουν έως τώρα ποινικές ευθύνες πολιτικών, οι οποίοι έχουν διατελέσει υπουργοί.

Υστερα από αυτήν την εξέλιξη, η δικαστική έρευνα επί της ουσίας «παγώνει» έως το τέλος του καλοκαιριού. Με την έναρξη του νέου δικαστικού έτους τον Σεπτέμβριο, αναμένεται η σύγκληση της Ολομέλειας Εφετών προκειμένου να οριστεί ο εφέτης ανακριτής που θα αναλάβει το έργο της κύριας ανάκρισης, η οποία εκτιμάται ότι θα διαρκέσει τουλάχιστον έξι μήνες, με δεδομένο τον όγκο της δικογραφίας και το πλήθος των μαρτύρων.

Ο κ. Αθανασίου απήγγειλε τις κατηγορίες παθητικής και ενεργητικής δωροδοκίας, νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, ηθικής αυτουργίας σε νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα, καθώς και άμεσης συνέργειας στην ίδια πράξη. Στην ποινική δίωξη δεν περιλαμβάνεται το αδίκημα της παράβασης του νόμου περί χρηματοδότησης των κομμάτων, δεδομένο που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο εισαγγελέας είτε δεν επείσθη από τους ισχυρισμούς του κ. Τσουκάτου για την τύχη του 1 εκατ. μάρκων και από τα στοιχεία για χρηματοδότηση των κομμάτων είτε έκρινε πως τα σχετικά αδικήματα έχουν πλέον παραγραφεί.

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ;

Οι φορολογικές παραβάσεις;

Ο Έλληνας φορολογούμενος πολίτης πληροφορήθηκε προσφάτως ότι διακινήθηκαν πολλά εκατομμύρια ευρώ μαύρου χρήματος από τα ταμεία της Siemens.

Ο πολίτης που πληρώνει φόρους και τρέμει την εφορία δικαιούται να αναρωτηθεί αν και πότε θα ξεκινήσει η διερεύνηση των σοβαρότατων φορολογικών παραβάσεων τις οποίες διέπραξε η Siemens, ο κ. Χριστοφοράκος και τα άλλα στελέχη της, ο κ. Τσουκάτος και όσοι άλλοι διακίνησαν μαύρο χρήμα χωρίς να το δηλώσουν.

Οπου υπάρχει ομολογημένη η διαπιστωμένη διακίνηση μαύρου χρήματος είναι σαφές ότι πρέπει να επιβληθούν και τα ανάλογα πρόστιμα. Αυτό είναι το αυτονόητο και αυτό που προσδοκά κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις.

Ελπίζουμε πως η σοβαρή αυτή πτυχή της υπόθεσης Siemens δεν θα έχει την τύχη άλλων σοβαρότατων υποθέσεων, οι φάκελοι των οποίων μαζεύουν σκόνη αναμένοντας την ώριμη στιγμή για την τακτοποίησή τους.

[Κύριο άρθρο, Η Καθημερινή, 03/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΕΓΝΩΤΗΡΙΑ

Πλυντήρια και στεγνωτήρια

Mπορεί οι «λίστες γάμου» να φαίνονται ψυχρές, λύνουν ωστόσο κάποια προβλήματα: αντί να ψευτοθεραπεύσεις την αμηχανία σου δωρίζοντας κάτι από τα συνήθη και ουδέτερα (βάζα, κρύσταλλα, ηλεκτρικά σκεύη), καταθέτεις στο υποδεικνυόμενο κατάστημα το ποσόν της αγάπης σου ή της αντοχής σου, κι έτσι οι νεόνυμφοι δεν βρίσκονται στη στενάχωρη θέση να μετρούν ανάμεσα στα δώρα τους δέκα πιστολάκια και δώδεκα ηλεκτρικά μαχαίρια. Μια μορφή γάμου, ή τέλος πάντων ένα σύμφωνο πολιτικοοικονομικής συμβίωσης, αποτελούν και οι άδηλες εταιρικές σχέσεις ανάμεσα σε επιχειρηματίες (ή εκπροσώπους τους) και σε κομματικούς μηχανισμούς (ή εκπροσώπους τους). Χρειάζεται, λοιπόν, κι εδώ κάποιο δώρο για να επικυρώσει τη σύναψη της σχέσης, να τη σφραγίσει· εκτός των άλλων, το δώρο αυτό, αν δεν είναι ρευστό αλλά κάποιο αντικείμενο, θα λειτουργεί σαν υπομνηστικός παράγοντας, περίπου σαν να είχε πάνω του μια ταμπελίτσα με την ολίγον εκφοβιστική επιγραφή «έλαβες, άρα οφείλεις».

Πολλοί ξενίστηκαν, λοιπόν, όταν πρωτοπληροφορήθηκαν από τις εφημερίδες και τα ηλεκτρονικά Μέσα την επιμονή της Ζίμενς να προσφέρει σε πολιτικούς πλυντήρια και στεγνωτήρια. Βεβαίως η γαλαντομία της εταιρείας πανθομολογείται πλέον, αλλά γιατί έπρεπε να εκφραστεί ειδικά με πλυντήρια και στεγνωτήρια και όχι με τηλεοράσεις, με ψυγεία, με ντιβιντί; Κι όμως, το ερώτημα εμπεριείχε την απάντησή του ευθύς εξαρχής. Οι χορηγοί, εκτός από γενναιόδωροι, είναι βέβαια και ξύπνιοι, αλλιώς δεν θα μπορούσαν να κλείνουν τη μια επωφελή συμφωνία μετά την άλλη, κι όχι μόνο στην Ελλάδα. Μπορούσαν, λοιπόν, να υποθέσουν ότι ένα καλό πλυντήριο θα ήταν απολύτως χρήσιμο για να πλυθούν συνειδήσεις, να φύγουν επιτέλους από πάνω τους οι λεκέδες που αφήνουν οι ηθικές αναστολές και η παλιομοδίτικη εμμονή σε ιδέες και αξίες· αν μάλιστα χρησιμοποιήσεις δίκην απορρυπαντικού τη σκόνη που κυκλοφορεί συσκευασμένη με την εμπορική ονομασία «σιγά, εγώ θα πιαστώ κορόιδο;», τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά. Δεν χρειάζονται πια παρά δυο-τρία λεπτά στο στεγνωτήριο και μια νέα συνείδηση, απαλλαγμένη από τις σκουριές του παρελθόντος και την παιδική αρρώστια του ιδεαλισμού, είναι έτοιμη να μπει στην αγορά.

Αλλά δεν εξαντλείται εδώ η χρησιμότητα των πλυντηρίων. Κάθαρση δεν μας υπόσχεται, για τριακοστή πέμπτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια, η πολιτική ηγεσία της χώρας; Ιδού. Η εταιρεία προσφέρει όλον τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Και τι διεκδικεί; Να την ανακηρύξουμε τιμητικά «εθνικό χορηγό καθάρσεως», α, και να της δώσουμε και μερικά καλά συμβόλαια. Αλλά αυτά θα τα έπαιρνε ούτως ή άλλως.

[Tου Παντελή Μπουκάλα, Η Καθημερινή, 03/07/2008]

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS: Η ΖΗΜΙΑ, ΤΙΜΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ;

Η ζημιά, τιμή δεν έχει;

Για χώρες σαν τη Νορβηγία, ένα ταξίδι αναψυχής τριών αξιωματούχων με έξοδα προμηθεύτριας εταιρείας του Δημοσίου είναι θανάσιμο αμάρτημα. Τόσο θανάσιμο που δεν τιμώρησαν απλώς τους παραβάτες, αλλά έβαλαν πρόστιμο και στην εταιρεία (εν προκειμένω στη Siemens). Ισως γι’ αυτό η σκανδιναβική αυτή χώρα βρίσκεται στην πέμπτη θέση στον κατάλογο της «Διεθνούς Διαφάνειας».

Στην Ελλάδα, πάλι η ίδια εταιρεία ομολογεί ότι χρημάτισε (εκτός από ταξίδια και οικοσκευές) με 100 εκατομμύρια ευρώ διάφορους πολιτικούς. Εδώ το κράτος [δεν τολμά;] να της επιβάλει ούτε ένα ευρώ πρόστιμο. Ισως γι’ αυτό βρισκόμαστε στην 56η θέση –και κάθε χρόνο πέφτουμε– του ίδιου καταλόγου για τη διαφθορά.

Για κόμματα σαν τη Νέα Δημοκρατία, που έκανε πολιτικό ζήτημα και επέτυχε την αποπομπή του πρώην υφυπουργού Δημόσιας Τάξης κ. Ευάγγελου Μαλέσιου επειδή έμενε σε σπίτι παιδικού του φίλου και προμηθευτή του Δημοσίου, το ταξίδι αναψυχής ενός υπουργού με έξοδα προμηθεύτριας εταιρείας είναι θανάσιμο αμάρτημα. Τόσο θανάσιμο που δικαίως πολλοί βουλευτές και στελέχη ανησυχούν.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι για όλους εμάς τους υπόλοιπους, τέτοια «δωράκια» δεν είναι παρά σταγόνες στον ωκεανό της διαφθοράς. Οταν η ίδια η εταιρεία δηλώνει ότι έδωσε 100 εκατομμύρια ευρώ σε μίζες, είναι δύσκολο να κολλήσει κάποιος στα 5.000 ή 10.000 ευρώ που μπορεί να στοίχισε το ταξίδι με ιδιωτικό αεροσκάφος ενός υπουργού.

Μακάρι, δηλαδή, να ζούσαμε στην Νορβηγία, ώστε να μας συγκλόνιζε ο μίνι χρηματισμός αξιωματούχων με ταξίδια αναψυχής. Μακάρι το σκάνδαλο της Siemens να ήταν κάποιες βόλτες με το «Λίαρ τζετ» της εταιρείας και κάποιους ψυγειοκαταψύκτες. Θα ήμασταν ευχαριστημένοι ακόμη κι αν είχαμε να κάνουμε και με πλήρη εξοπλισμό κάποιων σπιτιών. Μόνο που εδώ, έχουμε χάσει πια τον λογαριασμό. Το σοβαρό ηθικό παράπτωμα ενός υπουργού φαίνεται παρωνυχίδα μπροστά στο κολοσσιαίο ποσό των 100 εκατομμυρίων ευρώ. Τόσο που κάποιοι φοβούνται, δε, ότι οι οικοσκευές και τα ταξίδια δεν είναι παρά στάχτη στα μάτια των πολιτών.

Υπάρχει όμως και κάτι περισσότερο. Τη διαφθορά με χαμηλό τίμημα –όπως είναι τα δωράκια στους πολιτικούς– την τιμωρείς με ένα πρόστιμο. Στην δική μας περίπτωση, το ελληνικό κράτος έχασε εκατό εκατομμύρια ευρώ. Τα χρήματα αυτά δεν ήταν ζημία της εταιρείας. Προστέθηκαν στην τιμή όσων αγόρασε και πλήρωσε το ελληνικό Δημόσιο. Ετσι, παρά το γεγονός ότι δεν έχουμε την διάθεση να τιμωρήσουμε το άηθες των συναλλαγών πρέπει τουλάχιστον να πάρουμε τα λεφτά μας πίσω. Αυτό μπορεί να γίνει με ένα ισόποσο πρόστιμο. Εκατό εκατομμύρια ευρώ στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε δεν είναι αμελητέο ποσό.

Δεν ξέρουμε αν θα καταλήξει η έρευνα και μάθουμε τελικά τους αποδέκτες αυτών των χρημάτων. Επενδύσαμε τόσες ελπίδες σε τόσο πολλές «επιχειρήσεις κάθαρσης», αλλά πάντα το σύστημα –σε αντίθεση μ’ εμάς– «λειτουργούσε σοφά». Γι’ αυτό, αν μη τι άλλο, ας πάρουμε τα λεφτά μας πίσω. Να ελαττώσουμε τουλάχιστον τη ζημιά. Εχει την βούληση η κυβέρνηση, τουλάχιστον γι’ αυτό;

[Tου Πάσχου Μανδραβέλη, Η Καθημερινή, 03/07/2008]