Η επανεκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς δίνει το στίγμα της πολιτικής επάρκειας και αυτάρκειας του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, της αναγνώρισης που έχει τύχει από όλα τα σοσιαλιστικά και προοδευτικά κόμματα του κόσμου. Τελικά, όταν λέμε κι εμείς ότι ο Γιώργος είναι μια προσωπικότητα παγκοσμίου κύρους δεν είναι αρκετό φαίνεται για τους εκπροσώπους της Δεξιάς και της παραδοσιακής αριστεράς που πολεμάνε λυσσασμένα και τον Γιώργο αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω τα “δελτία ειδήσεων” των ελληνικών τηλεοπτικών καναλιών. Ωστόσο είμαι βέβαιος ότι δεν έδωσαν τη διάσταση του γεγονότος. Διαβάστε και το σχόλιο του Στέλιου Μ. από το ιστολόγιό του @ρ@τε πύλ@ς
Οι “ξένοι” κι εμείς οι … έξυπνοι!
Οπως αναμενόταν, οι εκπρόσωποι των 160 κομμάτων-κινημάτων που συμμετέχουν στη Σοσιαλιστική Διεθνή, ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ομοφωνία, επανεξέλεξαν χθες τον Γιώργο Α. Παπανδρέου ως πρόεδρο της διεθνούς αυτής οργάνωσης, στην οποία συμμετέχουν σοσιαλιστικά, εργατικά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα από ολόκληρο τον κόσμο. Τα κόμματα αυτά, όλης της υφηλίου, επανεξέλεξαν τον Γιώργο έπειτα από τη σχετική πρόταση της εκλογικής επιτροπής της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με επικεφαλής τον πρώην πρωθυπουργό της Γαλλίας Πιερ Μορουά.
Θα παρακαλούσα να δώσετε βάση σε ένα πράγμα:
Κάποια από αυτά τα κόμματα είναι ιστορικά (π.χ. Labour Party) και ο λόγος τους μετρά στις διεθνείς εξελίξεις. Κάποια είναι ισχυρότατες κυβερνήσεις στον τόπο τους (π.χ. Australian Labor Party), πράγμα σημαντικό για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας και τα ελληνικά θέματα. Κάποια έχουν λόγο & ρόλο στις νέες χώρες που δημιουργήθηκαν μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ (π.χ. Bulgarian Socialist Party). Τέλος, κάποια από τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο ή από το παλιό “Κίνημα των Αδεσμεύτων”, διατηρούν ακόμη το ρομαντισμό και τη μαχητικότητα των δεκαετιών ‘70-’80 (π.χ. Frente Sandinista de Liberación Nacional στη Νικαράγουα). Eνδεικτικά τονίζω μία λεπτομέρεια από την σχετική ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ για τη Σ.Δ.: μεταξύ των Αντιπροέδρων της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, υπάρχουν ηγέτες όπως ο Goran Persson, πρώην Πρωθυπουργός της Σουηδίας, ο Jose Luis Zapatero, Πρωθυπουργός Ισπανίας, o Gordon Brown, Πρωθυπουργός Μ. Βρετανίας, o Francois Hollande, Εθνικός Γραμματέας του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, o Elio Di Rupo, Πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Βελγίου, ο Paavo Liponnen, Πρόεδρος της Βουλής της Φινλανδίας, η Helen Clark, Πρόεδρος της Νέας Ζηλανδίας, ο Ricardo Nunez, Πρόεδρος του Σοσιαλιστικού Κόμματος της Χιλής κ.α.
ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ, λοιπόν, ευρωπαϊκά, ασιατικά, αμερικανικά, αφρικανικά ή αυστραλιανά, αριστερά, μαρξιστικά, επαναστατικά, κεντρώα, σοσιαλιστικά, σοσιαλίζοντα, κυβερνώντα ή αντιπολιτευόμενα, νόμιμα ή παράνομα στον τόπο τους, ΕΚΡΙΝΑΝ ΩΣ ΙΚΑΝΟΤΑΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥΣ και ΑΞΙΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΔΙΕΘΝΩΣ μία εξέχουσα πολιτική προσωπικότητα, τον Γιώργο Παπανδρέου, ακριβώς λόγω της ικανότητάς του να “στέκεται” στη διεθνή σκηνή! ΟΛΑ! ΟΜΟΦΩΝΑ!
Προφανώς όλοι αυτοί είναι “κουτόφραγκοι” ή “ανόητοι” και δεν συντάσσονται με τους βαλκάνιους “ξύπνιους” έλληνες ούτε με τους εκπροσώπους των ελληνικών ΜΜΕ τύπου Τρέμη, Πρετεντέρη, Τράγκα κλπ, που έχουν… αξιολογήσει τον Γιώργο ως “λίγο” ή “ανίκανο”, ενώ την ίδια στιγμή:
(α) ΔΕΧΟΝΤΑΙ να τους κυβερνά ένας πρωθυπουργός του επιπέδου βλαχοδημάρχου της Κάτω Λεστινίτσας (τον οποίο, τα βρετανικά ΜΜΕ, όταν επισκέφτηκε τον βρετανό πρωθυπουργό Μπλερ, δεν τον γνώρισαν καν και τον θεώρησαν ως πρωθυπουργό του Ουζμπεκιστάν!) και,
(β) ΑΠΟΓΕΙΩΝΟΥΝ στα γκάλοπ τον “άκαπνο επαναστάτη” και νεόκοπο Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, που θαυμάζει τον … Ούγκο Τσάβες!
Αυτό είμαστε τελικά; Τόσο ανίκανοι; Τόσο αγόμενοι και φερόμενοι από τα ριάλιτι της πολιτικής; Αξιοι της μοίρας μας!
