ΝΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΛΚΥΣΤΙΚΗ ΤΑΚΤΙΚΗ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ!

Κάποιους συμφέρει να λένε ότι η κατάσταση έχει βγει εκτός ελέγχου, αφού οι αποκαλύψεις δεν φαίνεται να έχουν σταματημό. Αν έχει βγει εκτός ελέγχου η κατάσταση, σαφώς αυτό αφορά τη Νέα Δημοκρατία και τον αρχηγό της και πρωθυπουργό που κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι κι αν αποκαλύφθηκε κάποιος Τσουκάτος, σε λίγο θα αποκαλυφθεί κι από τη Νέα Δημοκρατία κάποιος άλλος. Και γι’ αυτό δεν χρειάζεται και μεγάλη φιλοσοφία, αφού όπως λένε οι δημοσιογραφικές πληροφορίες υπάρχουν ποσά που διατέθηκαν για πληρωμές μετά το 2004. Συνεπώς, ας μην επιχαίρουν η Νέα Δημοκρατία κι ο Καραμανλής.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να κατανοήσω είναι γιατί, ντε και καλά, αυτές οι αναταράξεις να οδηγήσουν ακόμη και σε πρόωρες εκλογές! Οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ για το σκάνδαλο με τη Siemens δείχνουν μια σώφρονα στάση για να βγούμε από το τούνελ της βρομιάς και της δυσωδίας. Να ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Καλά είπε ο Γ. Παπακωνσταντίνου ότι όσοι είδαν και άκουσαν τον πρωθυπουργό στη συνέντευξη Τύπου μετά τη Σύνοδο Κορυφής, ένα κατάλαβαν: ότι ο Καραμανλής εναγωνίως προσπαθεί να αποφύγει με κάθε μέσο την Εξεταστική Επιτροπή για την υπόθεση Siemens. Είναι προφανές ότι, κάτι θέλει να κρύψει, ότι κάτι φοβάται, ότι προτιμά να συνεχίζεται μια δικαστική διαδικασία χειραγωγούμενη, με επιλεκτικές διαρροές. Η δε καινοφανής θεωρία ότι η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής δεν μπορεί να προχωρήσει όσο υπάρχει δικαστική διερεύνηση δεν είναι τίποτα άλλο από «προφάσεις εν αμαρτίαις». Οι ανακολουθίες του Καραμανλή εξάλλου είναι παροιμιώδεις.

Όταν ήταν στην αντιπολίτευση για όλα τα ζητήματα που προέκυπταν ζητούσε Εξεταστική Επιτροπή, ενώ βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη η δικαστική διερεύνηση. Όπως είπε και ο Ευάγγελος Βενιζέλος [Κυρ. Ελευθεροτυπία], τελικά η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να αποδεχθεί τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής ή την ενεργοποίηση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Ενα πολιτικό σύστημα που υπεκφεύγει, σύρεται και έτσι διασύρεται είναι ανεπαρκές και χάνει τη νομιμοποίησή του. Αρα, η Βουλή πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΚΑΤΙ ΚΥΟΦΟΡΕΙΤΑΙ [στο κατακαλόκαιρο]!

Ελπίζω ότι δεν κοιμούνται στο ΠΑΣΟΚ. Το σημερινό “Βήμα” είναι άκρως αποκαλυπτικό: Πρωτοσέλιδος τίτλος με τρεις λέξεις: ΩΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ! Αν λάβει κανείς υπόψη και το άρθρο του Ψυχάρη, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ακόμα και μέσα στο καλοκαίρι κάτι ετοιμάζουν τα μαγειρεία. Δεν μας φτάνουν καθημερινά οι χαλκευμένες ειδήσεις από τις κατά τεκμήριο “δημοκρατικές” εφημερίδες αλλά και από τα τηλεοπτικά κανάλια που ελέγχουν οι μεγαλοκαρχαρίες, κι έρχεται τούτη η Κυριακή για να τσιμπηθούμε λιγάκι μπας και κοιμόμαστε. “Ώρα για αλλαγή”, λέει το “Βήμα”. Εάν αναλύσει κανείς λέξη-λέξη τα σχόλια και το άρθρο του Ψυχάρη θα καταλάβει πολλά πράγματα.

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΟΔΟΣΤΡΩΤΗΡΑ

Προετοιμάζουν εδώ και χρόνια το αναγνωστικό και τηλεοπτικό κοινό τους με τέτοια μαεστρία, που πλέον τα δέχεται όλα. Το σύνδρομο του οδοστρωτήρα στην ημερήσια διάταξη. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το πολιτικό σύστημα περνάει κρίση. Και χρειάζεται ανάλυση για να οδηγηθεί στα σωστά συμπεράσματα. Παρατηρούμε τους διαφόρους αναλυτές που καμώνονται τους “ουδέτερους” πως όταν ακουστεί μια επικριτική παρατήρηση για το κόμμα που κυβερνάει, αμέσως προσθέτουν μια ανάλογη παρατήρηση για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης όταν ήταν στην εξουσία. Δεν είναι απλώς η μανία να εξισώνουν τα δυο κόμματα [ο περιώνυμος "δικομματισμός"] που κι αυτή έχει την εξήγησή της. Υποκρύπτεται μια βάσει σχεδίου συμπεριφορά, μια επικίνδυνη τακτική.

Υποβαθμίζουν τη σημασία των ολισθημάτων του κυβερνώντος κόμματος, δικαιολογούν το κόμμα που είναι στην εξουσία και καταδικάζουν με αυτό τον τρόπο το σύνολο του πολιτικού κόσμου. ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΟΙ! Η εξίσωση των κομμάτων, ξεχνώντας την ιστορία και την προσφορά του καθενός, εξυπηρετεί μόνο τις “σκοτεινές δυνάμεις” που σήμερα είναι ολοφάνερες. Τι άλλο να υποθέσει κανείς όταν απλοί άνθρωποι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι όλοι οι πολιτικοί και συνεπώς και τα πολιτικά κόμματα είναι ίδια, τότε τι άλλο μένει; Είναι ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι, γιατί εκτρέφει τον αμοραλισμό και εξουδετερώνει όλες τις ηθικές αντιστάσεις. Γι’ αυτό μίλησα παραπάνω για το σύνδρομο του οδοστρωτήρα.

Όταν τα ισοπεδώσουμε όλα, τι περιμένουμε να προκύψει από μια τέτοια ισοπέδωση; Βέβαια, τη μια σε ισοπεδώνουν και την άλλη σε εξυψώνουν. Λόγου χάρη, παλιότερα τον Νίκο Κωνσταντόπουλο τον είχαν βάλει στο σημάδι και τον βάραγαν κατ’ εξακολούθηση. Δεν τον άφηναν σε χλωρό κλαρί. Τώρα του ζήτησαν άρθρο – να πει τη γνώμη του για το πώς θα βγούμε από την κρίση [Η έξοδος από την κρίση]!

ΟΙ ΣΩΤΗΡΕΣ

Έτσι, λοιπόν, προκύπτει η ανάγκη των “σωτήρων”! Μια πρώτη ανάγνωση του “Βήματος” αυτό υποδηλώνει. Το “σάπιο” πολιτικό σύστημα πρέπει να αντικατασταθεί με κάτι άλλο! Αυτό το κάτι άλλο σημαίνει πως μπορεί να είναι κάποιοι άλλοι πολιτικοί ή κάποιο άλλος κομματικός σχηματισμός. Εξάλλου, αυτή η φιλολογία περί “μπερλουσκονισμού” συνεχώς την πιπιλάνε διάφοροι. Ακόμα και στο σημερινό “Βήμα” ο Πρετεντέρης γράφει άρθρο με τίτλο: Και ύστερα ήλθε ο Μπερλουσκόνι…. . Να κάποια σημεία: Αυτό που καθιστά την υπόθεση Siemens διαφορετική, άρα και υποψήφια να ανατρέψει το κομματικό σκηνικό, συνοψίζεται σε τρία σημεία:

Πρώτον, ουδείς γνωρίζει ακριβώς το βάθος, την έκταση και τα πραγματικά στοιχεία της υπόθεσης. Την ερευνά η Δικαιοσύνη, σωστά! Αλλά ποιος στη σημερινή Ελλάδα εφησυχάζει με αυτή τη διαβεβαίωση; Συνεπώς ποιος μπορεί να προεξοφλήσει τις πολιτικές συνέπειες που θα προκύψουν;

Δεύτερον, η διακίνηση της φημολογίας αλλά και πραγματικών στοιχείων δημιουργούν τη βάσιμη υπόνοια ότι υπάρχει ένα «κέντρο» που ενορχηστρώνει τις αποκαλύψεις. Ποιο είναι αυτό; Ποιοι το αποτελούν; Και τι επιδιώκει;

Τρίτο και σημαντικότερο, το κομματικό σύστημα πλέει ήδη στη θάλασσα της απαξίας και της ανυποληψίας. Το σκάνδαλο της Siemens μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό όχι μόνο για ό,τι περιλαμβάνει αλλά επειδή έρχεται να επιβεβαιώσει όσα πιστεύει ήδη ο μέσος έλληνας πολίτης για τα κόμματα και τους πολιτικούς.

Εμείς, φίλτατε Πρετεντέρη, πού να ξέρουμε ποιο είναι αυτό το “κέντρο”; Εσύ που κινείσαι στα αλώνια και τα σαλόνια κάτι θα έχεις ακούσει. Από σένα περιμένουμε ν’ ακούσουμε νέα για να φωτιστούμε κι εμείς οι ανίδεοι. Ρωτάς: “Και τι επιδιώκει;”. Έλα ντε, τι επιδιώκει αυτό το “κέντρο”; Θα μας φάει και η περιέργεια! Γράφεις ακόμα και κάτι που είναι το σημαντικότερο: “το κομματικό σύστημα πλέει ήδη στη θάλασσα της απαξίας και της ανυποληψίας”. Αν οι πολιτικοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι γι’ αυτή την κατάσταση, κανείς δεν μπορεί σήμερα ν’ αρνηθεί ότι “πολλαπλασιάστηκαν” τα “συμπτώματα” με τη συμμετοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης που την τρίχα την κάνουν τριχιά, που αντί για ειδήσεις, μας μεταδίδουν την ερμηνεία των ειδήσεων, που τις περισσότερες φορές ακούμε το σχολιασμό τον δικό σας από την τηλεόραση και μετά μας λέτε την είδηση, που έχετε μια κακία για το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου σαν να αναφέρεστε στους χειρότερους εχθρούς σας! Αυτά που πιστεύει “ο μέσος έλληνας πολίτης για τα κόμματα και τους πολιτικούς” είναι τις περισσότερες φορές αυτά που εσείς τα ΜΜΕ [και δεν ξέρω ποιοι άλλοι!] θέλετε να πιστέψουν.

Το τι κυοφορείται αυτό το καλοκαίρι δεν μπορώ να το καταλάβω με τα δεδομένα που έχω. Ξέρω ότι πάντοτε υπάρχουν πάνω στο γραφείο κάποια σενάρια. Όποιο πετύχει. Όπως την άλλη φορά με τον Βενιζέλο. Τον στήριξε το συγκρότημα, τον στήριξε το Mega, τελικά δεν τους βγήκαν τα πράγματα όπως ήθελαν. Άλλες οι βουλές του κόσμου.

ΤΣΟΥΚΑΤΟΣ – ΠΑΣΟΚ – SIEMENS: ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ… [22-6-2008]

Ωρα για αλλαγή! * To σκάνδαλο Siemens δείχνει τα όρια του πολιτικού συστήματος * Τα επόμενα ονόματα φοβούνται ΝΔ και ΠαΣοΚ * Ποιος κινεί τα νήματα των αποκαλύψεων * Το «μαύρο ταμείο» των Γερμανών και οι καταβολές στα κόμματα * Ο ρόλος των Αμερικανών. Διάλογος για την αναγέννηση της πολιτικής. Την ώρα που οι αποκαλύψεις αλλά και οι φημολογίες για το σκάνδαλο της Siemens σκορπούν πανικό στα επιτελεία των κομμάτων, καθίσταται προφανές ότι το ισχύον πολιτικό σύστημα έχει φθάσει στα όριά του. Πολλοί εκτιμούν ότι μπορεί να επαναληφθεί το ανάλογο της Ιταλίας και να οδηγηθούμε σε γενικότερη κατάρρευση του κομματικού σκηνικού. Ολο και περισσότερα στοιχεία φαίνεται να συνδέουν το «μαύρο ταμείο» των Γερμανών με τα ταμεία των κομμάτων, ενώ ερωτήματα διατυπώνονται για τα κέντρα που τροφοδοτούν τη δημοσιότητα με τις σχετικές φήμες και πληροφορίες. Ηδη πάντως διατυπώνεται από διάφορες πλευρές το αίτημα μιας «νέας μεταπολίτευσης», η ανάγκη για μια αναγέννηση της πολιτικής. «Το Βήμα» ανοίγει ευχαρίστως τις σελίδες του στον διάλογο. Γράφουν: Αν. Γιαννίτσης, Π. Ευθυμίου, Ν. Κωνσταντόπουλος. … Σε αναζήτηση διεξόδων Ωρα για νέα μεταπολίτευση Η έξοδος από την κρίση

Και ύστερα ήλθε ο Μπερλουσκόνι….Όταν κάποτε οδηγήθηκαν στον ανακριτή δύο χαμηλόβαθμοι διοικητικοί υπάλληλοι ενός νοσοκομείου στο Μιλάνο, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι αυτή ήταν η αρχή του νήματος που οδήγησε στην κατάρρευση του μεταπολεμικού κομματικού συστήματος της Ιταλίας. Τώρα, πολύ φοβούμαι, η Ελλάδα αντιμετωπίζει ανάλογο κίνδυνο, χωρίς να ξεκινάει από τόσο χαμηλά. Όχι επειδή το ΠαΣοΚ πήρε (αν πήρε…) από μια ιδιωτική εταιρεία ποσό ύψους 420.000 ευρώ πριν από δέκα (!) χρόνια. Ούτε επειδή κάποιοι πολιτικοί επωφελήθηκαν (αν επωφελήθηκαν…) της γαλαντομίας της εταιρείας για να εξοπλίσουν βερεσέ τα γραφεία τους. Μόνο υποκριτές θα μπορούσαν να φρίξουν μαθαίνοντας ότι τα κόμματα ζουν από εισφορές και οι πολιτικοί από φίλους… [Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ, Το Βήμα]

Οι «μεσάζοντες της Χίου» και το «μαύρο χρήμα». Β. Γ. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ. Το μυστήριο των «μεσαζόντων της Χίου» και οι πολιτικές διασυνδέσεις τους, δηλαδή τα λεγόμενα παρένθετα πρόσωπα και ο ρόλος τους στην υπόθεση, απασχολεί τον εισαγγελέα κ. Π. Αθανασίου. Σειρά ετερόκλητων στοιχείων για ιδιότητες, δουλειές, διασυνδέσεις και εξυπηρετήσεις συνιστούν έναν πραγματικό γρίφο. Στην υπόθεση «μπερδεύονται» η ολοκλήρωση του πυραυλικού συστήματος «Patriots», η παραγωγή «έξυπνων βομβών» και η ανακατασκευή πριν από μερικά χρόνια της ελληνικής πρεσβείας στην …

Ο Θόδωρος Τσουκάτος επιστρέφει σχεδόν ως «εκδικητής» για φίλους και συντρόφους.

Ο αδιαφιλονίκητος «μαέστρος της μίζας». Γ. ΓΑΛΙΑΝΟΣ. ΜΟΝΑΧΟ, ΙΟΥΝΙΟΣ. Πρώτα η βουβή έκπληξη και ύστερα ένα επιφώνημα ευχαρίστησης: «Ααα!». Αυτή ήταν η αντίδραση του Ράινχαρτ Σίκατσεκ στην είδηση από την Αθήνα ότι ο πρώην βουλευτής Επικρατείας του ΠαΣοΚ Θεόδωρος Τσουκάτος είχε παραλάβει το 1999 1.000.000 μάρκα από τον τότε διευθυντή της Siemens Hellas Μιχάλη Χριστοφοράκο. «Καλό αυτό» πρόσθεσε ύστερα από σύντομη σιωπή. «Τώρα είναι η σειρά του Χριστοφοράκου να μιλήσει. Ως τώρα τα έριχνε όλα στον Μαυρίδη». * Ποιος έδωσε …

Παρέλαση υπόπτων από το γραφείο του εισαγγελέα. ΜΑΡΙΑ ΤΣΩΛΗ. Η εμπλοκή του ονόματος του κ. Θ. Τσουκάτου, πρώην βουλευτού του ΠαΣοΚ και συμβούλου του πρώην πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη, στα «μαύρα ταμεία» της Siemens αποτέλεσε «χτύπημα» για το ΠαΣοΚ αλλά θορύβησε ιδιαιτέρως και τη Νέα Δημοκρατία η οποία δείχνει να μη θέλει με τίποτε η υπόθεση αυτή να ερευνηθεί από τη Βουλή. Και προς το παρόν δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο καθώς ο κ. Τσουκάτος, ο οποίος θα περάσει την Τρίτη το κατώφλι του εισαγγελικού γραφείου, ναι μεν είναι πολιτικό …

Τι θα φέρει το τσουνάμι του σκανδάλου. ΑΝΤ. ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ. Βαριά πέφτει η σκιά του σκανδάλου της Siemens στην πολιτική ζωή της χώρας. Είναι οι διαστάσεις του σκανδάλου τέτοιες και τόσο ευρεία η διάχυση των «μαύρων» χρηματοδοτήσεων, που ευθέως παραπέμπουν στην Ιταλία της δεκαετίας του 1990, όταν κατ’ αντίστοιχο τρόπο εξελίχθηκε η υπόθεση «καθαρά χέρια» και τα πρόσωπα της πολιτικής, ακόμη και τα επιφανέστερα, βρέθηκαν αντιμέτωπα με βαρύτατες κατηγορίες. Παρόμοιο ντόμινο αποκαλύψεων απειλεί τώρα και την ελληνική πολιτική ελίτ. Για πρώτη φορά …

Γιατί ο κ. Σημίτης «έκοψε» τον κ. Τσουκάτο το 2000. Π. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Μπορεί η Ελλάδα να πορεύεται διαχρονικά μέσα σε ένα τοξικό νέφος φημών σχετικά με την ηθική ακεραιότητα των πολιτικών, ποτέ όμως πολιτική προσωπικότητα δεν παραδέχθηκε δημοσίως ότι «τα πήρε για το κόμμα». Στο γραφείο του κ. Κ. Σημίτη στην οδό Ακαδημίας η δήλωση του κ. Θ. Τσουκάτου για τη «χορηγία» ύψους 1 εκατομμυρίου μάρκων από τη Siemens προκάλεσε ισχυρή αρνητική έκπληξη. Η θέση του πρώην πρωθυπουργού για την «υπόθεση Τσουκάτου» είναι σαφής και ξεκάθαρη. Σύμφωνα με ασφαλείς …

Άρθρο του εκδότη της «Ε» και της «Κ.Ε.», για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες σχετικά με την υπόθεση Siemens και την ανάγκη να ελεγχθούν οι συμβάσεις της γερμανικής εταιρείας και η εκτέλεσή τους, στη Βουλή.

Η τιμή και το τίμημα. Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ. Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ στις Βρυξέλλες, μετά τη Σύνοδο Κορυφής, δέχθηκε κι απάντησε -αν και στο εξωτερικό- σε ερωτήσεις δημοσιογράφων, σχετικά με την υπόθεση Siemens, τη Δικαιοσύνη, το αίτημα της αντιπολίτευσης για Εξεταστική Επιτροπή, τις πολιτικές επιπτώσεις. Το απόλυτο κενό, στο οποίο κατέληξε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, σε δύο κρίσιμα θέματα, την ακρίβεια και το ιρλανδικό «όχι» στη Συνθήκη της Λισαβόνας, είναι μια εξήγηση για την ενασχόληση του πρωθυπουργού, στις Βρυξέλλες, με την υπόθεση Siemens. Η δεύτερη είναι ότι, στην παρούσα φάση, η δικαστική εξέλιξη ευνοεί την κυβέρνηση και τη Νέα Δημοκρατία.

ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS. ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΑΝ ΕΠΤΑ ΝΕΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ ΚΑΙ ΝΤΟΥΜΠΑΪ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ. 2.000.000 ευρώ ζητούν κάτοχο. Ο εισαγγελέας καλεί δύο υπόπτους και ερευνά τα ψευδώνυμα ΜΑΤΙ και ΡΟΖΟΣ. Οι δικαιούχοι ενός ακόμη λογαριασμού-σκιάς στον οποίο, μέσω off shore εταιρειών, η Siemens κατέθετε «μαύρο χρήμα» είναι οι επόμενοι πρωταγωνιστές της πολύκροτης υπόθεσης. Στο μεταξύ, το ΠΑΣΟΚ συνταράσσεται από την εμπλοκή Τσουκάτου, ενώ οι ανησυχίες πολιορκούν κυβέρνηση και Ν.Δ.

Ξανά γαργάρα; Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΠΠΑ. Η υπόθεση της Siemens είναι μια ευκαιρία, ίσως η τελευταία, για τα δύο κόμματα εξουσίας προκειμένου να σώσουν την τιμή του δικομματισμού και να διασκεδάσουν τη αίσθηση (αν όχι τη βεβαιότητα) περί συνειδητού συμψηφισμού. Οι υποψίες ότι καμία δυσώδης ιστορία που έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια τη δημόσια ζωή δεν έχει φτάσει μέχρι την πλήρη αποκάλυψή της γιατί φροντίζουν να την κουκουλώνουν οι μηχανισμοί προστασίας του δικομματισμού, είναι βάσιμες.

Siemens – ΒΝΡ Paribas μέσω Μονακό, Ν.Δ.: Το μαρτύριο της μπλε σταγόνας, Και στο βάθος Εξεταστική, Ποιοι «έδωσαν» τον Θ. Τσουκάτο, Η πολιτεία του κ. Βίου, Απόστρατος, αλλά οπλισμένος, Ο φαύλος κύκλος της συγκάλυψης, Ευάγγελος Βενιζέλος: «Εξεταστική στο ΠΑΣΟΚ», Οχυρωματικά έργα στη Χ. Τρικούπη,

Τα τρία συμπεράσματα. Τρία βασικά συμπεράσματα προκύπτουν από την υπόθεση της Siemens. Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως όποιος πολιτικός ηγέτης επικαλείται άγνοια για τα κρούσματα διαφθοράς στην κυβέρνηση, το υπουργείο ή το κόμμα του είναι απλώς ανεπαρκής για τη θέση που κατέχει. Όποιος πάλι γνωρίζει αλλά προτιμά τη συγκάλυψη είναι συνένοχος. Το δεύτερο συμπέρασμα είναι πως ο νόμος περί ευθύνης υπουργών είναι βαθύτατα αντιδημοκρατικός και καταλύει την θεμελιώδη έννοια της ισονομίας. Είναι ακατανόητο στον Έλληνα πολίτη πώς πρώην υπουργοί, αλλά και ιδιώτες «συνεργάτες» τους, μπορούν να διαπράττουν σοβαρά αδικήματα χωρίς καμία συνέπεια. Το τρίτο και αυτονόητο συμπέρασμα είναι ότι υπάρχει ένας μόνον τρόπος να φωτισθεί όλο το σκοτεινό παρασκήνιο των σχέσεων της Siemens: να ακολουθήσουν με προσοχή οι ανακριτές τον δρόμο του χρήματος. Να επιμείνουν δηλαδή και να πετύχουν να ανοίξουν οι αμαρτωλοί λογαριασμοί που ήδη εμπλέκονται στο σκάνδαλο. Μόνο έτσι θα δοθούν απαντήσεις, τις οποίες η κοινή γνώμη περιμένει με αγωνία. [ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ, Η Καθημερινή]

Ο κοινός αγώνας Καραμανλή και Παπανδρέου. Η δυσοσμία που αναδίδεται από τις αποκαλύψεις της υπόθεσης Siemens καλύπτει κυρίως το ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι βέβαιο ότι θα σκεπάσει και τη Ν.Δ. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι η διαφθορά δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο μιας παράταξης ή μιας ιδεολογίας. Βρίσκει πρόσφορο έδαφος και αναπτύσσεται στα σκοτεινά πλοκάμια της εξουσίας. Τα εκατομμύρια ψηφοφόρων και τα χιλιάδες μέλη των δύο κομμάτων εξουσίας, αλλά και οι λίγοι αντικειμενικοί και άσπιλοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης που «δεν τα παίρνουν» και αναζητούν την αλήθεια, το σωστό και το ηθικό, προσβλέπουν στην ελληνική Δικαιοσύνη, ενώ ταυτόχρονα αναμένουν από τους δύο μεγάλους πολιτικούς αντιπάλους, τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων. Ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι νέοι και, παρά την πολυτετή ενασχόλησή τους με την πολιτική, εν πολλοίς άφθαρτοι. Σε αυτούς εναπόκειται να «καθαρίσουν» το πολιτικό τοπίο και να επιχειρήσουν να επαναφέρουν στην πολιτική τη χαμένη της τιμή. Θα είναι πολύ σημαντικότερο για την υστεροφημία τους να καταγραφεί στη συνείδηση του λαού ότι παρά τις πολιτικές τους διαφορές συναντήθηκαν στον δρόμο της ηθικής και πολέμησαν, ο καθένας στον δικό του χώρο, τη διαφθορά… [Tου Αθανασίου Ελλις, Η Καθημερινή]

Σκίτσο του Ηλία Μακρή, Η Καθημερινή

Στόχος, η εξυγίανση του πολιτικού βίου με θεσμικό τρόπο. Η κυβέρνηση, όπως επισήμανε χαρακτηριστικά και ο Κ. Καραμανλής από τις Βρυξέλλες, δεν προτίθεται να προβεί αυτήν τη στιγμή σε οποιαδήποτε κίνηση που να μπορεί να ερμηνευθεί ως προσπάθεια εκμετάλλευσης των εσωτερικών προβλημάτων του ΠΑΣΟΚ. Η επίσημη γραμμή είναι αυτή της «θεσμικής αντιμετώπισης» της υπόθεσης με στόχο την εξυγίανση του πολιτικού βίου και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στα κόμματα. Επί της ουσίας, όμως, πάντοτε υπάρχει ο φόβος μελλοντικών αποκαλύψεων και για στελέχη της Ν.Δ. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, ο πρωθυπουργός -αν κληθεί να χειριστεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο το οποίο προφανώς όλοι απεύχονται στη Ν.Δ.- εμφανίζεται αποφασισμένος να κινηθεί δυναμικά, στέλνοντας μήνυμα πως όταν λέει ότι ουδείς υπεράνω του νόμου και των ηθικών ορίων που ο ίδιος έχει θέσει, το εννοεί… [Η Καθημερινή]

1955, το σκάνδαλο Ζήμενς συγκλονίζει τη χώρα. Η Ζήμενς έχει παλαιά ιστορία στην Ελλάδα, παλαιά όμως είναι και τα σκάνδαλα που συνοδεύουν το όνομά της, οι υπόγειες διαδρομές, αλλά και οι πολιτικοί τριγμοί που προκαλεί. Ας γυρίσουμε 53 χρόνια πίσω, είναι Ιούλιος του 1955, ο στρατάρχης Παπάγος είναι πρωθυπουργός (με βεβαρημένη υγεία, του απομένουν τρεις μήνες ζωής), ενώ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είναι υπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Εργων, με ισχυρό αποτύπωμα και αναγνώριση του έργου του (σε λίγο θα γινόταν αυτός πρωθυπουργός). «Κύριε Στρατάρχα, υπήρξαν όπως γνωρίζετε, αρκεταί αι περιπτώσεις κατά τας οποίας διεφώνησα με την ακολουθουμένην υπό της Κυβερνήσεως πολιτικήν. Παρά ταύτα, πιστεύων εις την χρησιμότητα της παρούσης Κυβερνήσεως, και μη επιθυμών να διαταράξω την συνοχήν της, απέφυγα επιμελώς να γίνω δημιουργός ζητημάτων. Ηδη λυπούμαι διότι, μη δυνάμενος να συμπράξω εις την υπό διαπραγμάτευσιν σύμβασιν της Εταιρείας Ζήμενς, ευρίσκομαι εις τη ανάγκην να σάς παρακαλέσω όπως αποδεχθήτε την παραίτησίν μου…». [Η Καθημερινή]

Μίζες για τρένα που δεν κατασκευάστηκαν. Στο μικροσκόπιο της Δικαιοσύνης οι συμβάσεις ΟΣΕ – Siemens, καθώς δύο εκατ. ευρώ όδευσαν από τα «μαύρα ταμεία» προς Αθήνα. Στον ΟΣΕ και την άμεση διαπλοκή του με τη Siemens στρέφονται τώρα οι έρευνες καθώς υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις για τη διαχρονική καταβολή μιζών σε πολιτικά και υπηρεσιακά στελέχη, με στόχο τις προμήθειες του Οργανισμού. Οι ρήτρες των έξι προγραμματικών συμφωνιών του ΟΣΕ (Δεκέμβριος 1997) που θα υποχρέωναν τις ελληνικές κυβερνήσεις να κατασκευάσουν το τροχαίο υλικό στην Ελλάδα (και το κατά περίπτωση αντίτιμό τους…) απασχολούν πλέον τις δικαστικές αρχές. Σύμφωνα με έγγραφα που έχουν δοθεί από την αμερικανική δικηγορική εταιρεία Debevoise & Plimton στην Εισαγγελία Αθηνών, η τροποποίηση των ρητρών συνοδεύτηκε το 2001 από εκροή 2 εκατ. ευρώ από τα «μαύρα ταμεία» του Μονάχου προς τη θυγατρική στην Αθήνα. Κρίσιμα ζητήματα στις συμβάσεις αυτές ήταν: – Πρώτον, η ρήτρα καθυστέρησης. – Δεύτερον, αν θα τους εδίδετο το δικαίωμα να κατασκευάσουν τροχαίο υλικό στη Γερμανία, ενώ είχαν δεσμευτεί ότι θα το κατασκευάσουν στην Ελλάδα. Η γερμανική εταιρεία κατέβαλλε προσπάθειες και το 2004 και 2006 να «περάσει» επωφελείς γι’ αυτήν συμβάσεις χωρίς, όμως, οι προσπάθειες αυτές να τελεσφορήσουν καθώς αλλά υπουργεία ή στελέχη της Ν.Δ. διαφωνούσαν με προσπάθειες της ηγεσίας του υπουργείου Μεταφορών να επεκτείνει απευθείας αναθέσεις υφισταμένων συμβάσεων… [Του Τάσου Τέλλογλου, Η Καθημερινή]

Παραγραφή ακόμη και σε δύο χρόνια! Με αφορμή το σκάνδαλο Siemens, τίθεται ξανά το ερώτημα γιατί υπουργοί και απλοί πολίτες να μην είναι ίσοι απέναντι στο νόμο. Ολα ανεξαιρέτως τα αδικήματα που ενδεχομένως έχουν διαπραχθεί από πολιτικά πρόσωπα πριν από το 2004 έχουν ήδη παραγραφεί, ενώ σε ένα χρόνο από σήμερα (τον Ιούνιο του 2009) παραγεγραμμένα θα είναι και όσα αδικήματα τυχόν διαπράχθηκαν κατά την πρώτη τετραετία της Ν.Δ. Αυτά προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας που ρητώς ορίζει (άρθρο 86) «ότι μόνον η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης για ποινικά αδικήματα κατά την άσκηση των καθηκόντων τους». Στη δε παράγραφο 3 προσδιορίζει και το χρόνο που μπορεί να ασκηθεί αυτή η δυνατότητα του Κοινοβουλίου: «Μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου (δηλαδή, το δεύτερο χρόνο της επόμενης Βουλής) που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος»… [Του Κωνσταντίνου Ζούλα, Η Καθημερινή]

Αλλεπάλληλες συσκέψεις στο Μαξίμου. Σκοπός να αποκτηθεί μια ξεκάθαρη εικόνα σε σχέση με τις φήμες περί εμπλοκής κυβερνητικών στελεχών. Το ενδεχόμενο ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας για την αλλαγή του τρόπου χρηματοδότησης των κομμάτων εξετάζει, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το κυβερνητικό επιτελείο υπό το φως των νέων αποκαλύψεων περί τη σχέση «μαύρου χρήματος» και πολιτικής εξουσίας, με αφορμή την υπόθεση της Siemens. Ταυτοχρόνως, αφήνεται σαφώς να εννοηθεί ότι η κυβέρνηση θα προχωρήσει στη σύσταση εξεταστικής ή προανακριτικής επιτροπής μέσα στο καλοκαίρι αν οι έρευνες της δικαιοσύνης που βρίσκονται σε εξέλιξη καταλήξουν σε συμπέρασμα περί εμπλοκής πολιτικών προσώπων. Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής -όπως εμμέσως διαμήνυσε με τη συνέντευξη που παραχώρησε την Παρασκευή μετά την ολοκλήρωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες- εμφανίζεται αποφασισμένος να απομονώσει πολιτικά οποιονδήποτε αποδειχθεί ότι εμπλέκεται στην υπόθεση της Siemens και προέρχεται από τον χώρο του κυβερνώντος κόμματος… [Των Έλλης Τριανταφύλλου - Γιώργου Π. Τερζή, Η Καθημερινή]

Σημίτης: Στη δικαιοσύνη. Eντονα προβληματισμένος από τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει συνολικά για το ελληνικό πολιτικό σύστημα η χιονοστιβάδα των αποκαλύψεων για τα «μαύρα ταμεία» της Siemens φέρεται ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κ. Σημίτης. Ο πρώην πρωθυπουργός σε συνομιλίες με στενούς του συνεργάτες υπογραμμίζει ότι η ελληνική Δικαιοσύνη πρέπει να προβεί το ταχύτερο δυνατόν στην πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, ώστε «να μην σπιλώνονται οι πάντες». Αναφορικά με την εμπλοκή των ονομάτων, των άλλοτε στενών του συνεργατών, κ. Θ. Τσουκάτου και Τ. Μαντέλη, ο κ. Σημίτης παραπέμπει στη γνωστή του δήλωση της περασμένης Πέμπτης. Παράλληλα, συνομιλητές του υπενθυμίζουν πως ο ίδιος ο κ. Κ. Σημίτης τούς είχε αποπέμψει στην αρχή τη δεύτερης πρωθυπουργικής του θητείας, ενώ το ίδιο έπραττε σε όσες περιπτώσεις υπήρχαν ενδείξεις αδιαφάνειας εκ μέρους κυβερνητικών αξιωματούχων. Πράγματι, ο κ. Θ. Τσουκάτος από «άτυπος» γραμματέας του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1996-1999 οδηγήθηκε εκτός Χαριλάου Τρικούπη στα τέλη του 2000. Επίσης, εκτός του περιβάλλοντος του κ. Κ. Σημίτη βρέθηκε ο κ. Τ. Μαντέλης, παρότι είχε τοποθετηθεί μετά τις εκλογές του 1996 σε κρίσιμες θέσεις, όπως εκείνες του γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου και του υπουργού Μεταφορών. Προς επίρρωση των ισχυρισμών τους, οι ανωτέρω πηγές υπενθυμίζουν πως ο κ. Κ. Σημίτης απομάκρυνε από το Μέγαρο Μαξίμου και τον υπεύθυνο Τύπου, ενώ με αφορμή την υπόθεση του Χρηματιστηρίου «θυσίασε» τους κ. Στ. Μανίκα και Μ. Νεονάκη… [Η Καθημερινή]

Η κυβέρνηση φοβάται διάσπαση του ΠΑΣΟΚ. Οι εσωτερικές συγκρούσεις και οι εξελίξεις στο κόμμα της αντιπολίτευσης θα έχουν παρενέργειες και στην δική της ενότητα. Είναι η πρώτη φορά μετά τις δεύτερες νικηφόρες εκλογές του Σεπτεμβρίου 2007 που η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας είναι έντονα προβληματισμένη και ίσως και ανήσυχη για τις εσωτερικές συγκρούσεις στο ΠΑΣΟΚ, φοβούμενη εξελίξεις που θα έχουν παρενέργειες πάνω στη δική της ενότητα. Αν και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν θεμελιωμένες προβλέψεις και εκτιμήσεις για το πώς θα διαμορφωθεί το πολιτικό σκηνικό μετά τις ευρωεκλογές του προσεχούς Ιουνίου και μέχρι εξαντλήσεως της παρούσης κοινοβουλευτικής θητείας η αίσθηση που έχουν βασικά στελέχη της κυβέρνησης είναι ότι μια περίοδος ξεγνοιασιάς για τη στάση της αντιπολίτευσης τελειώνει και εφεξής μπορούν να προκύψουν απρόοπτα και δυσάρεστες εκπλήξεις, ειδικά αν το ΠΑΣΟΚ διασπασθεί και προκύψει ένα νέο, σοβαρό κόμμα, με ερείσματα στον μεσαίο χώρο… [Του Νίκου Νικολάου, Η Καθημερινή]

«Πράσινο ντόμινο» από τις αποκαλύψεις. Βαρύ κλίμα στη Χαριλάου Τρικούπη μετά την εμπλοκή Τσουκάτου και Μαντέλη στην υπόθεση Siemens. Eντονότατους κλυδωνισμούς στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, με απρόβλεπτες επί του παρόντος συνέπειες, προκαλεί ο καταιγισμός των αποκαλύψεων για την υπόθεση Siemens με αιχμή την «ομολογία» του άλλοτε κραταιού «στρατηγού» της Χαριλάου Τρικούπη κ. Θ. Τσουκάτου ότι έλαβε χρήματα από τα μαύρα ταμεία της εταιρείας. Ο κ. Θ. Τσουκάτος επιμένει ότι απλώς διαμεσολάβησε προκειμένου το ένα εκατομμύριο μάρκα να φθάσει στο ΠΑΣΟΚ εν όψει της προεκλογικής εκστρατείας του 2000. Oμως, η Χαριλάου Τρικούπη διαψεύδει τον ισχυρισμό και πλέον το βάρος εκ των πραγμάτων πέφτει στον κ. Θ. Τσουκάτο που καλείται να προσκομίσει στοιχεία ή μαρτυρίες που να τον επιβεβαιώνουν. Πάντως, με δεδομένη την εμπλοκή του κ. Τσουκάτου, αλλά και του ονόματος του κ. Τ. Μαντέλη, το κλίμα είναι ιδιαίτερα βαρύ στη Χαριλάου Τρικούπη, καθώς μάλιστα επίμονες πληροφορίες κάνουν λόγο για ανάμειξη στην υπόθεση και άλλων υψηλόβαθμων στελεχών και χρηματοδότηση του κόμματος από τη γερμανική εταιρεία, συνολικού ύψους 8 – 10 εκατομμυρίων μάρκων… [Του Κ. Π. Παπαδιόχου, Η Καθημερινή]

Ανοίγει ο ασκός της Siemens. Σε νευρική κρίση βρίσκεται το πολιτικό κατεστημένο της χώρας μετά τις ραγδαίες αποκαλύψεις για τις μίζες της Siemens. Η παραδοχή του κ. Θ. Τσουκάτου ότι έλαβε ένα εκατομμύριο μάρκα από ένα πρώην στέλεχος της γερμανικής εταιρείας ενδέχεται να πυροδοτήσει ευρύτερες πολιτικές εξελίξεις… [Η Καθημερινή]

«Κάρφωμα» με «εξ οικείων βέλη» για τη διαπλοκή. Ένας ακόμη παράγοντας που δείχνει την ανάγκη μαζικής εγκατάλειψης των κομμάτων της πλουτοκρατίας από τις λαϊκές δυνάμεις. Η ομολογία του Θ. Τσουκάτου, για χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του ΠΑΣΟΚ από τη γερμανική πολυεθνική «Ζήμενς» με 1 εκατομμύριο μάρκα, που κατέληξε στα «κομματικά ταμεία» της «Χαριλάου Τρικούπη», ήρθε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο να επιβεβαιώσει τη σαπίλα του αστικού πολιτικού συστήματος. Ηταν η αποκάλυψη, αλλά όχι και κεραυνός εν αιθρία, ως προς την πολυπλόκαμη διαπλοκή των κομμάτων που νέμονται την εξουσία με τα μονοπώλια και ας ψάχνουν οι αστοί «φύλλα συκής», για την ανήθικη ηθική τους. Στην παρούσα φάση το ΠΑΣΟΚ είναι που βρίσκεται στη δυσχερέστερη θέση. Η πραγματικότητα που εξελίσσεται είναι η φωτογραφία της ίδιας της σήψης του αστικού πολιτικού συστήματος. Η διαφθορά του πολιτικού τους συστήματος, που αναδεικνύεται για μια ακόμη φορά, είναι προϊόν του ταξικού του χαρακτήρα, της εφαρμογής μιας πολιτικής που ευνοεί την εμφάνιση τέτοιου είδους σκανδάλων. Τα φαινόμενα διαφθοράς τα παράγει και τα αναπαράγει ο ίδιος ο καπιταλισμός. Τα γεννά το κοινωνικο-οικονομικό εκείνο σύστημα που έχει απόλυτο θεό του το κέρδος των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό το σύστημα υπηρετούν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ και πάνω στη βάση της ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας» και της ιδεολογίας, που στο επίκεντρό της έχει «τα πάντα για το κέρδος του κεφαλαίου», αναπόφευκτα διαπλέκονται με τα συμφέροντα των μονοπωλίων και με εκείνους τους μηχανισμούς της διαπλοκής που είναι στημένοι γύρω και μέσα σ’ αυτά…[Ριζοσπάστης]