ΤΙ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΟΙ 159 ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΠΑΣΟΚ ΠΑΡΕΔΩΣΕ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ!

Δεν έχει ανάγκη σήμερα ο τόπος από «λογιώτατους» και διανοούμενους αναχωρητές. Μπορεί κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις να έχει μια γόνιμη προοπτική ο οποιοσδήποτε αντικονφορμισμός του πνευματικού ανθρώπου. Αυτό δεν είναι δυνατό να συμβαίνει πάντα. Το μεγάλο πρόβλημα της σύγχρονης διανόησης είναι η άνευ αποχρώντος λόγου αντιλογία, που παραπέμπει σε μια πολιτική… παιδισμού. Κι εκεί που κάποιες φορές δείχνει ότι υπάρχουν στο βάθος κίνητρα, με λίγη παρατήρηση θα εξετίθεντο στα μάτια μας απογυμνωμένα και ιδεολογικά ατεκμηρίωτα. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, οι δύσκολοι καιροί μας δεν συνιστούν αποχή, απάθεια και αδιαφορία. Αντίθετα, προτρέπουν σε συμμετοχή.

Πάντα θα είναι επίκαιρο το ερώτημα, πολύ περισσότερο σήμερα που τα πράγματα «βράζουν», αν πρέπει ο πνευματικός άνθρωπος να στέκει στο περιθώριο της κοινωνικοπολιτικής ζωής. Αναμφίβολα, η περιθωριοποίηση σημαίνει ηθελημένη εκποίηση της ανεξαρτησίας του πνεύματος, που δήθεν θέλει να παρατηρεί από απόσταση τα τεκταινόμενα στην κοινωνία. Σίγουρα η επιλογή της ουδετερότητας παραπέμπει, εν πολλοίς, στη συμβατική υποκρισία. Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, ο κόσμος έχει ανάγκη από τη γνώμη των πνευματικών ανθρώπων, που έχουν τη δυνατότητα να ξεδιαλύνουν τα πράγματα και να ξεχωρίσουν το επιζήμιο από το χρήσιμο.

• Ο φωτισμένος πνευματικός άνθρωπος έχει την καθαρότητα (ή τουλάχιστον, πιστεύουμε ότι την έχει) στην καρδιά και στην ψυχή και το άσφαλτο κριτήριο των αξιών της ζωής. Βέβαια, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο. Γιατί, το πείσμα, η εμπάθεια και η μικρότητα είναι βαθιά ριζωμένα και είναι αυτά που ορίζουν το ρόλο του κάθε πνευματικού ανθρώπου. Και ο ρόλος αυτός σήμερα μπαίνει σε κρίσιμη αμφισβήτηση αφού η παράμερη στάση, μάς οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αλλοτριώνεται η πνευματική υπόσταση κάποιων προσώπων με αντίτιμο το κοντόφθαλμο συμφέρον που μεταφράζεται στο να πουληθούν περισσότερα βιβλία ή ζωγραφικοί πίνακες κ.λπ., το όνομα να διακινηθεί σε όσο γίνεται περισσότερα έντυπα και ακόμα πιο πολλά σαλόνια…

Με πίκρα κρατάμε στην αποθήκη των εμπειριών μας και μια ακόμη: ότι ο πνευματικός άνθρωπος εύκολα εξαγοράζεται! Και εξαγοράζεται όχι γιατί εξαπατάται αλλά γιατί εκούσια γίνεται όργανο των ορέξεων του επιδέξια «στημένου» κόλακα. Γίνεται όργανο και εκποιεί ή απεμπολεί όλα όσα δικαιώματα είχε και μια μακριά αλυσίδα –στο πέρασμα των αιώνων– πνευματικών ανθρώπων πάσχισαν να διατυπώσουν. Όλα αυτά τα δικαιώματα ο σημερινός πνευματικός άνθρωπος τα έχει αλλοτριώσει με το φτηνότερο αντάλλαγμα: να γίνει αποδεκτός στους κύκλους των πονηρών που ξέρουν να γοητεύουν και, τελικά, να εξανδραποδίζουν. Και να έλεγε κανείς ότι υπάρχει πείνα! Κάτι, δηλαδή, που θα δικαιολογούσε κάπως τα πράγματα, αφού ο λιμασμένος εξαγοράζεται για ένα κομμάτι ψωμί. Όμως, πείνα δεν υπάρχει.

Εκείνο που υπάρχει είναι η λάμψη του μετάλλου για να μην πούμε και του πλαστικού. Και βλέπουμε, δυστυχώς, τον πνευματικό άνθρωπο σήμερα να παραμένει απαθής θεατής μιας κοινωνίας που βράζει ή ακόμα να παρασύρεται σε δικαιοπραξίες εκποίησης όλων εκείνων των στοιχείων που, καλώς ή κακώς, πιστεύουμε ότι είναι κτήμα του: του ήθους και της ανεξαρτησίας της σκέψης. Αυτά τα χαρίζει, χωρίς αιδώ, σε ξεμυαλιστές υμνολόγους. Την κρίση του πνευματικού ανθρώπου επιζητούμε. Την αναζητούμε και δεν τη βρίσκουμε. Ασφαλώς υπάρχει πληθώρα κριτικών «πνευμάτων», αλλά αυτό είναι δίχως σημασία, αφού ξέρουμε πόσο εύκολα μπερδεύεται στη μέση η προκατάληψη και ο καιροσκοπισμός, με αποτέλεσμα να πηγαίνει περίπατο η κρίση.

Και αναρωτιόμαστε, γιατί να περιμένουμε από τον πνευματικό άνθρωπο ενεργό συμμετοχή στα τεκταινόμενα της κοινωνικοπολιτικής ζωής όταν ξέρουμε ότι η «ουδετερότητά» του είναι μια επιλογή που, κατά τα άλλα, θα άρμοζε σε μεταπράτες. Κανένας δεν είναι σε θέση να γνωρίζει πια αν η πνευματική θερμοκρασία της εποχής μας καθορίζεται και στοιχειοθετείται από τους πνευματικούς ανθρώπους ή από τους πολιτικούς ή από τους διαφημιστές. Ο αναχωρητισμός του πνευματικού ανθρώπου είναι ίσως πονηρότατος. Ωστόσο, αν το πνεύμα έχει αξιοπρέπεια, δεν επιτρέπεται σ’ εκείνους που το καπηλεύονται να το ταπεινώνουν κι από πάνω…

ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΕΝΩ Η Ν.Δ. ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ;

Η ένστασή μου στην πράξη των εκατόν πενήντα εννέα πολιτών από το χώρο της πολιτικής και των πανεπιστημίων, οι οποίοι ουσιαστικά ανήκουν στον ευρύτερο χώρο των διανοουμένων είναι ότι τα τελευταία πέντε χρόνια η χώρα μας ταλαιπωρείται και εξευτελίζεται από τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Η αυθαιρεσία, το ψέμα, οι παρανομίες [τηλεφωνικές υποκλοπές], οι αντεθνικές πράξεις [βλέπε ξεπούλημα ΟΤΕ], το ξεχαρβάλωμα της παιδείας, τα δομημένα ομόλογα και η λεηλασία των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων, η καταστροφή του περιβάλλοντος… είναι τα χαρακτηριστικά της πολιτικής πρακτικής του Καραμανλή και της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν είδα, λοιπόν, ούτε διάβασα κάποια καταγγελία όλων αυτών, που να στιγματίζει αυτή την άθλια πολιτική της Δεξιάς, που να καλεί τους πολίτες σε μια συστράτευση εναντίον όλων εκείνων που μας διαλύουν καθημερινά, που οδηγούν σε κλείσιμο μικρές επιχειρήσεις και εργοστάσια, που έχουν δημιουργήσει στρατιές ανέργων, που έχουν εγκαταλείψει την αγροτιά στο έλεος των φυσικών καταστροφών και στη μαθηματική λογική των Βρυξελλών, που οι αγρότες βλέπουν το εισόδημά τους να πέφτει, την περιουσία τους να απαξιώνεται (η αγροτική γη έχει χάσει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της αξία της) και τον κοινωνικό ιστό της υπαίθρου να διαλύεται, που συστηματικά υποστηρίζουν τα μεγάλα συμφέροντα (βιομήχανους, εμπόρους, μεσάζοντες) σε βάρος των γεωργών, κτηνοτρόφων και καταναλωτών, που υποθάλπουν την ασυδοσία στην αγορά, όπου είναι πλήρης η απουσία ελέγχων, που διαρκώς αυξάνεται το άνοιγμα τιμών παραγωγού-καταναλωτή, που είναι ολοφάνερη η έλλειψη στρατηγικής και πρωτοβουλιών για τη διασφάλιση της ποιότητας και την κατοχύρωση και προστασία των ελληνικών προϊόντων, που αδυνατούν να διαχειριστούν τα εθνικά μας θέματα…

Όλα αυτά και άλλα οι εθνικοί μας ανησυχούντες τα βάζουν σε δεύτερη μοίρα; Οι διανοούμενοι, γενικώς, είχαν να διαμαρτυρηθούν με έγγραφη καταγγελία τους από την εποχή του «βρώμικου ’89», όταν η Δεξιά και η παραδοσιακή Αριστερά παλεύανε με νύχια και με δόντια να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ και να φυλακίσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου. Βρήκαν την ευκαιρία με την αποπομπή από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη να διδάξουν δημοκρατικές διαδικασίες τον Γιώργο Παπανδρέου! Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν υπογράψει προσφάτως πάλι ένα χαρτί υπέρ του Ευάγγελου Βενιζέλου.

ΘΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΥΠΟ ΚΗΔΕΜΟΝΙΑ;

Τα μάθαμε, τα μάθαμε… Δηλαδή, αυτοί οι 159 «διανοούμενοι» πολίτες είναι προφανές ότι δεν αντέχουν τον Γιώργο Παπανδρέου. Και τι θα κάνουμε, λοιπόν; Να τον διώξουμε; Μα, είτε μας αρέσει πλέον είτε όχι, ο Παπανδρέου πέρασε από κομματικές διαδικασίες, έγιναν εκλογές και εξελέγη Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μέχρι τη στιγμή που δεν θα τον χρειάζεται ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ. Θα του αρνηθούμε το δικαίωμα να μπορεί να διαχειρίζεται τις υποθέσεις του Κινήματος; Ή τον θέλουμε Πρόεδρο υπό απαγόρευση ή υπό κηδεμονία; Έχει απέναντί του τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κι αυτό σημαίνει ότι ο λόγος του, οι θέσεις του, δύσκολα βρίσκουν τον αποδέκτη τους που είναι ο λαός. Πρέπει να κάνει προσπάθεια για να μη διαστρεβλωθούν οι θέσεις του, οι θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Και δεν είναι αρκετός ο αναίτιος πόλεμος που του γίνεται από ορισμένα «κέντρα», πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση και μέσα στο ίδιο το κόμμα! Επιζητούν να κρίνουν την επίκληση της αναγκαιότητας ενός δημοψηφίσματος για την οποία υποστηρίζουν ότι “είναι πολιτικά αμφιλεγόμενη”. Το κόμμα δεν μπορεί να είναι κωλοχανείο, όπου ο καθένας θα βγαίνει και θα λέει το μακρύ του και το κοντό του. Διαφωνούμε σε πολλά ζητήματα, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι να περιφρουρήσουμε τις συλλογικές αποφάσεις και το κύρος του Προέδρου, που θα πρέπει στη Βουλή να είναι ισχυρός και όχι να απειλείται από τυχόν “εξεγέρσεις”!

Ποιες είναι εκείνες οι «αποφάσεις που θα οδηγήσουν το ΠΑΣΟΚ σε πραγματικές δημοκρατικές λειτουργίες, πολιτικές πρωτοβουλίες, αποτελεσματική αντιπολίτευση και διατύπωση ενός προοδευτικού μεταρρυθμιστικού σχεδίου για τη χώρα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης»; Ας τις προτείνουν! Ή μήπως έχουν σχέση με την αποπομπή του Γιώργου Παπανδρέου; Δηλαδή, ενώ τα πράγματα είναι απλά, οι 159 τα περιπλέκουν. Στη δημοκρατία όποιος δεν αντέχει κάπου, πάει αλλού! Και τέλειωσε το τροπάριο.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΕΣΧΗ!

Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα εξουσίας, στηρίζεται σε ευρύτατα λαϊκά στρώματα και η μακρά δημοκρατική του παράδοση δεν του επιτρέπουν να γίνει “λέσχη”. Όποιοι θέλουν λέσχες, ας τις φτιάξουν σε άλλα γήπεδα. Δίχως να παραγνωρίζω τη μακρά και ευδόκιμη θητεία του Κώστα Σημίτη στην πρωθυπουργία, έχω να πω ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη με την παράλληλη θητεία του ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Το “εκσυγχρονιστικό” μπλοκ των δυνάμεων που συσπείρωσε γύρω του, κατέστρεψε την κομματική οργάνωση και διέλυσε τον ιστό που μας έδενε.

ΠΟΙΟ ΠΑΣΟΚ ΠΑΡΕΔΩΣΕ Ο ΣΗΜΙΤΗΣ;

Ποιο ΠΑΣΟΚ παρέδωσε ο Κ. Σημίτης στον Γιώργο Παπανδρέου – θυμάται; Ένα ΠΑΣΟΚ μισό και κατακερματισμένο, αποκομμένο από τη δημοκρατική παράδοση του ιδρυτή του Ανδρέα Παπανδρέου, σημαδεμένο με σκάνδαλα, χρηματιστηριακές απάτες, διαπλοκή και διαφθορά, μη χρηστή διαχείριση, φαινόμενα υπερεξουσίας της διαπλοκής, διάχυσης της διαφθοράς, με το νόμο της μίζας να κυριαρχεί, με τα τρωκτικά, τους λιγούρηδες των Κοινοτικών προγραμμάτων και κονδυλίων… Αναγκάζομαι να τα παραθέσω για να γίνει αντιληπτό τι ακριβώς παρέδωσε ο Σημίτης στον Παπανδρέου. Αυτά, και τα ξαναλέμε.

159 ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΥΠΕΡ ΣΗΜΙΤΗ!

Εκατόν πενήντα εννέα πολίτες, από τον χώρο της πολιτικής και των πανεπιστημίων, υπέγραψαν κείμενο διαμαρτυρίας για τη «διαγραφή» του Κώστα Σημίτη και καταγγέλλουν τις «πρακτικές απαγορεύσεων και πειθαρχικών διώξεων που ανήκουν στο παρελθόν». Στο κείμενό τους τονίζουν:

«Θεωρούμε σοβαρό πλήγμα για τη δημοκρατική ζωή της χώρας και τη λειτουργία των κοινοβουλευτικών θεσμών την αντιμετώπιση της άποψης του Κ. Σημίτη, σχετικά με τη Συνθήκη της Λισαβόνας, με “διαγραφή” από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Ακόμη περισσότερο, ένα σύγχρονο σοσιαλιστικό κόμμα που αγωνίζεται για την αλλαγή της κοινωνίας οφείλει πρωτίστως να λειτουργεί δημοκρατικά, σεβόμενο τη διαφορετικότητα και την ελεύθερη διατύπωση απόψεων. Οι πρακτικές απαγορεύσεων και πειθαρχικών διώξεων ανήκουν στο παρελθόν και οδηγούν σε αδιέξοδο. Μάλιστα η επίκληση της αναγκαιότητας ενός ψημοψηφίσματος είναι πολιτικά αμφιλεγόμενη, όταν γίνεται την ίδια στιγμή που το κόμμα αυτό ομόφωνα ψηφίζει τη Συνθήκη στη Βουλή. Είναι διπλά απαράδεκτο να αντιμετωπίζεται έτσι ένας πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος του κόμματος που τόσο συνέβαλε στην πρόοδο του τόπου. Εχουμε την άποψη ότι η κρίση αυτή μπορεί να ξεπεραστεί μόνο με αποφάσεις που θα οδηγήσουν το ΠΑΣΟΚ σε πραγματικές δημοκρατικές λειτουργίες, πολιτικές πρωτοβουλίες, αποτελεσματική αντιπολίτευση και διατύπωση ενός προοδευτικού μεταρρυθμιστικού σχεδίου για τη χώρα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Υπογράφουν οι: Π. Αυγερινός, Δ. Τσάτσος, Β. Παναγιωτόπουλος, Α. Λιάκος, Φανή Βαβύλη, Ν. Μουζέλης, Μ. Γκαζής, Χρ. Δερβένης, Ν. Διακουλάκης, Απ. Δόλγερας, Π. Ιωακειμίδης, Στ. Ιωαννίδης, Γ. Καλογήρου, Δήμητρα Κατή, Σ. Λώλος, Γ. Μεϊμάρογλου, Κ. Μπιτζάνης, Γ. Σιακαντάρης, Ρ. Σωμερίτης, Μ. Τρανταλίδης, Στ. Τσακυράκης, Γρ. Πασχαλίδης, Θ. Κοντογιώργης, Αγγέλα Ταβιανάτου, Αλ. Παπαναστασίου, Α. Κόρακας, Μαρία Κόρακα, Π. Τσακλόγλου, Γ. Λαμπάτος, Π. Πλαγιαννάκος, Μ. Κυριακίδης, Λ. Λιαρόπουλος, Γ. Στάμτσης, Κ. Σοφούλης, Ε. Βελονάκης, Κ. Ζέπος, Γ. Τουτζιαράκης, Τερέζα Μπούκη, Μυρσίνη Ζορμπά, Ν. Μαλαγαρδής, Δ. Κρανιώτης, Χρ. Ιορδάνογλου, Νέλλη Κρανιά, Δ. Παππάς, Δ. Φύσσας, Ηλ. Ρούσης, Μ. Νεκτάριος, Θ. Λίποβατς, Κ. Χλωμούδης, Θ. Σταθόπουλος, Γ. Σακελλίων, Μ. Βασίλας, Χριστίνα Μαρσελίν, Θεώνη Κάββετα, Θ. Γανωτής, Μ. Γιακουμάκης, Ναταλία Κατηφόρη, Κ. Κατηφόρης, Γ. Γλυνός, Ι. Λώλος, Σ. Ντάλλης, Σ. Βαλντέν, Μ. Οικονομίδης, Μυρτώ Ζορμπαλά, Γ. Κανταρέλης, Π. Κουναλάκης, Δ. Καλουδιώτης, Π. Αθανασόπουλος, Α. Κόντης, Μάρω Λάγια, Μ. Καρακώστας, Α. Μπακούρος, Ν. Γκιώνης, Δ. Χασομέρης, Σ. Στυλιανίδης, Δ. Μουζάκης, Ελισσάβετ Ζαχαριάδου, Τ. Χριστοδούλου, Μαρία Γιαουτζή, Π. Παπαδόπουλος, Γκρέτα Ζέπου, Αννα Καραμάνου, Δ. Αθανασόπουλος, Α. Πασσάς, Ελένη Διπλούδη-Δόλγερα, Στ. Διπλούδης, Β. Βουτσάκης, Δ. Φύσσας, Ν. Αλιβιζάτος, Γ. Στουρνάρας, Χ. Σταματόπουλος, Μαρία Τσουμαχίδου, Στ. Κούρταλης, Ι. Κουκιάδης, Ξ. Γιαταγάνας, Μαρία Τοπάλη, Α. Παππάς, Α. Σέλιγκερ, Ν. Χριστοδουλάκης, Ι. Λαζανάς, Αν. Μπουγάς, Πολυτίμη Λυκιαρδοπούλου, Α. Σισσούρας, Πέρσα Ζέρη, Κ. Πατέστος, Α. Κιντής, Στ. Κατρανίδης, Κ. Καρφάκης, Ν. Μαραντζίδης, Ερ. Βαρελάς, Γ. Καριπίδης, Κ. Ζώρας, Ελένη Κωστούλα, Ηλ. Κάτσικας, Ν. Κατριβέσης, Σπ. Ζήκος, Στ. Χιωτάκης, Αλεξάνδρα Ζερβού, Τέτα Παπαδοπούλου, Αννα Φραγκουδάκη, Α. Φατούρος, Λίλιαν Μήτρου, Μ. Αυγουστιανάκης, Δ. Μαζιώτης, Χριστίνα Μαραμπέα, Μ. Μοδινός, Ν. Γιακουμέλος, Κ. Τζοάνας, Γ. Μπουτάρης, Π. Γρηγορίου, Δ. Δημητρακόπουλος, Μ. Τσαφαράκης, Τ. Χωμενίδης, Ν. Μαραβέγιας, Στ. Αλαχιώτης, Ι. Γκεϊβέλης, Αλ. Αθανασιάδης, Δ. Κουτουλάκης, Β. Παπασωτηρόπουλος, Κ. Παπαδημητρίου, Λ. Ρούφος, Κατερίνα Ρούφου, Λ. Λαζαρίδης, Ξένη Μπαλωτή, Κάτια Λεμπέση, Α. Καλλιπολίτης, Δ. Δασκαλάκης, Δ. Ψαλτόπουλος, Μαρία Θεοδώρου, Ιωάννα Mαμωνά-Downs, Ιωάννα Λαλιώτου, Δ. Νούλας, Η. Νάτσιος, Ν. Μουρούτσος, Γ. Φαρσαρώτας, Β. Γκίκας, Β. Ράπανος, Γ. Τσιμπουκίδης, Δ. Κρεμαστινός.

Να διαβάσετε όμως και το κείμενο-σχόλιο πάνω σε αυτή την καταγγελία που θ’ ακολουθήσει… ΥΠΟΜΟΝΗ!

ΤΑ ΚΑΥΔΙΑΝΑ ΔΙΚΡΑΝΑ ΤΗΣ “ΠΑΝΔΩΡΑΣ”

Φίλος ο Γιώργος Λακόπουλος, αλλά φιλτέρα η αλήθεια! Θυμάμαι όταν έγραφε το “μυθιστόρημα” του ΠΑΣΟΚ σε συνέχεις στο “Βήμα” [κατόπιν το εξέδωσε σε βιβλίο], πόσα λάθη τραγικά είχε! Και το λέω αυτό διότι ο Λακόπουλος όταν βάζει σε εισαγωγικά κάποιες φράσεις οι οποίες δήθεν έχουν ειπωθεί από κάποιον, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι γνήσιες! Τουλάχιστον οι περισότερες. Και τούτο το λέω διότι απ’ όσο είχα καταφέρει να διαβάσω στις συνέχειες του “Βήματος” είχα διαπιστώσει λάθη που είχαν σχέση με την αφεντιά μου. Το ζήτημα είναι ότι δεν υπήρχαν στα γραφτά του παραπομπές. Διότι όταν παραθέτεις ένα απόσπασμα λόγου, αυτός ο λόγος δεν υπάρχει, δεν έχει ειπωθεί ποτέ εάν δεν τεκμηριώνεται. Εν πάση περιπτώσει ο Λακόπουλος με το “μυθιστόρημά” του σε μια συγκεκριμένη περίοδο είχε επιτυχία. Και τώρα έγραψε ένα βιβλίο για τον ΑΝΔΡΕΑ. Δεν το αγόρασα, δεν το διάβασα, αλλά είχα την ευκαιρία σήμερα στο “Βήμα” να διαβάσω το παρακάτω:

Στο νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Γιώργου Λακόπουλου για τον Ανδρέα Παπανδρέου προτού ασχοληθεί με την πολιτική («Του μιλάνε τα κύματα…», Εκδόσεις Καστανιώτη), μαθαίνουμε και κάτι ενδιαφέρον για τον Γιώργο Παπανδρέου προτού γίνει… Γιώργος. «Μα δεν ήταν πάντα Γιώργος;» είναι το εύλογο ερώτημα. Και όμως, δεν ήταν. Στο κεφάλαιο στο οποίο ο συγγραφέας αφηγείται τις προετοιμασίες της οικογένειας του Α. Παπανδρέου για τη μετεγκατάστασή της στην Ελλάδα το 1960 αναφέρεται ότι ήδη από το 1959, με πρωτοβουλία του παππού τους Γεωργίου Παπανδρέου, τα τέσσερα παιδιά είχαν βαπτισθεί ορθόδοξοι χριστιανοί: «Ο Γιώργος, που μέχρι τότε τον φώναζαν Τζέφρι, πήρε και επισήμως το όνομα του παππού του» γράφει ο Γ. Λακόπουλος. Τον Γιώργο λοιπόν τον έλεγαν Τζέφρι (Geoffrey) προτού γίνει Γιώργος. Εχω την εντύπωση ότι η αποκάλυψη αυτή του Γ. Λακόπουλου συνιστά τη σημαντικότερη εισφορά στη μελέτη του φαινομένου Γιώργος. Νομίζω επίσης ότι στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ πάει πολύ το Τζέφρι· και κάτι μου λέει ότι θα του κολλήσει…

Δεν με απασχολεί η αλήθεια ή όχι των γραφομένων. Αυτό που απασχολεί είναι η κακότητα, η κακεντρέχεια που ξεχειλίζει. Δεν μπορώ να ξέρω τις πηγές του Λακόπουλου, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι δίνει αφορμή στην “Πανδώρα” [την οποία γνωρίζουμε πολύ καλά] για να βγάλει στην επιφάνεια όλα εκείνα που κατοικοεδρεύουν στους υπονόμους! Ο κόσμος χάνεται κι “αυτή” σκέφτεται τι παρατσούκλι θα “κολλήσει” στον Παπανδρέου. Η γελοιότητα καμιά φορά παρουσιάζεται με γραβάτα, αλλά πλέον η γραβάτα σε λίγο θα πάψει να αποτελεί αξεσουάρ των καλοντυμένων ανδρών. Σήμερα η γελοιότητα αλαλάζει και ανεμίζει την παντιέρα της συκοφαντίας, της προσβολής, και επιπλέον στήνει την ταπεινωτική αψίδα των Καυδιανών δικράνων, κάτω από την οποία καλείται να περάσει η ηθική της πολιτικής…

ΓΙΩΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΕΑ, ΕΙΠΕΣ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ;

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Απευθύνομαι προς τον δημοσιογράφο ΓΙΩΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΕΑ ο οποίος δεν έχει κουραστεί να επαναλαμβάνει ότι η αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ είναι για… κλάματα! Μπορεί να μας πει αν άκουσε κάτι για ανακοινώσεις του Μιχάλη Χρυσοχοϊδη σχετικές με την ακρίβεια, το κόστος ζωής κ.λπ. – ο φίλτατος Οικονομέας τις άκουσε, τις διάβασε, τις μετέδωσε, κάλεσε τον Χρυσοχοϊδη να συζητήσουν γι’ αυτές, μιας και το θέμα της ακρίβειας είναι από εκείνα που ζεματάνε το καταναλωτικό κοινό; Σήμερα παραθέτουμε τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την αγροτική ανάπτυξη. Άκουσε, διάβασε, συζήτησε ο φίλτατος Οικονομέας; Οι προτάσεις αυτές παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη Τύπου του Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης του Κινήματος που παραχώρησαν ο πολιτικός εκπρόσωπος Αγροτικής Ανάπτυξης, Βασίλης Εξαρχος, ο γραμματέας ΚΤΕ, Βαγγέλης Αργύρης και ο γραμματέας του Τομέα, Λευτέρης Κατσικαρέλης. Γι’ αυτό του ζητάμε να μας διαβάζει για να ενημερώνετε για τη δραστηριότητα του ΠΑΣΟΚ. Να τον βοηθήσουμε, θέλουμε… Και ελπίζουμε ότι στα σημερινά δελτία ειδήσεων του Megaλου καναλιού στο οποίο εργάζεται, ότι θα υπάρξει χρόνος και χώρος για να μεταδοθούν ορισμένα τουλάχιστον σημεία από τη συνέντευξη. Καλό θα ήταν να μεταδίδονταν τα συγκεκριμένα δέκα άμεσα μέτρα που προτείνει το ΠΑΣΟΚ. Για να δούμε, λοιπόν:

Η άμεση καταβολή της επιστροφής φόρου για το πετρέλαιο, η ολοκλήρωση της καταβολής των ενιαίων ενισχύσεων σε γεωργούς και κτηνοτρόφους, η λήψη μέτρων για την μείωση του κόστους αγροτικής παραγωγής, η ενεργοποίηση των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών προκειμένου να παταχθεί η ασυδοσία των καρτέλ, η ύπαρξη ολοκληρωμένης απάντησης της Ελλάδας στην πρόταση της ΕΕ για τον Ελεγχο Υγείας της ΚΑΠ, η ανάληψη πρωτοβουλίας από την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των κτηνοτρόφων και την προώθηση της φέτας, η έναρξη υλοποίησης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, η προώθηση έργων για την αποταμίευση υδάτων, η αναθεώρηση της απόφασης της κυβέρνησης για την επιβολή τέλους ακίνητης περιουσίας στους αγρότες και η εξειδίκευση πολιτικών για βασικά προϊόντα (λάδι, βαμβάκι, καπνός, κρασιά, οπωροκηπευτικά και ζαχαρότευτλα) αποτελούν τα δέκα άμεσα μέτρα που προτείνει το ΠΑΣΟΚ για τους αγρότες.

Ο Β. Εξαρχος είπε ότι ο αγροτικός τομέας περνά μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις στην ιστορία του, οι συνιστώσες της οποίας είναι η μείωση των επενδύσεων στον αγροτικό τομέα, η μεγάλη αύξηση του κόστους παραγωγής, η μείωση του αγροτικού πληθυσμού και το μεγάλο έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου αγροτικών προϊόντων.

Ο πολιτικός εκπρόσωπος Αγροτικής Ανάπτυξης του ΠΑΣΟΚ επέκρινε την κυβέρνηση για την πολιτική της στο θέμα των τιμών των καυσίμων για τους αγρότες, λέγοντας πως δεν υλοποιεί τις διακηρύξεις της για φθηνό πετρέλαιο, καθώς “ο κ. Αλογοσκούφης θέλει να κλείσει τρύπες στον προϋπολογισμό”. Επίσης αναφερόμενος στην μείωση τιμών από ορισμένα σούπερ μάρκετ είπε ότι αυτές μετακυλίονται στους παραγωγούς. Τέλος ο Β. Εξαρχος επέκρινε την κυβέρνηση για την μεγάλη καθυστέρηση έναρξης του προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης, καθώς και για το γεγονός ότι αντιμετωπίζει τα προβλήματα του αγροτικού τομέα, χωρίς συνολικό σχεδιασμό, ενώ εξήγγειλε εξόρμηση κλιμακίων του ΠΑΣΟΚ σε όλη την χώρα προκειμένου να συζητήσει με τους αγρότες και να παρουσιάσει τις προτάσεις του για την αγροτική ανάπτυξη.

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Συλλαλητήριο κατά της ακρίβειας διοργανώνουν Πέμπτη, 19 Ιουνίου, στις 7.30 μ.μ. στο Σύνταγμα,τα εργατικά συνδικάτα, κοινωνικοί φορείς και καταναλωτικές οργανώσεις (ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ, ΠΑΣΕΓΕΣ, Υπερνομαρχία Αθηνών- Πειραιώς, Δήμοι, Καταναλωτικές Οργανώσεις ΙΝΚΑ- ΕΚΠΟΙΖΩ- ΒΙΟΖΩ- ΝΕΟ ΙΝΚΑ- ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ). Με το συλλαλητήριο τα εργατικά συνδικάτα και οι καταναλωτικές οργανώσεις απαιτούν μεταξύ άλλων τη μείωση ή πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ, των διοδίων, των καυσίμων και των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα.

Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΔΕΝ ΞΟΡΚΙΖΕΤΑΙ ΜΕ… ΜΑΪΜΟΥΔΕΣ!

Μια αγορανομία- μαϊμού επιστρατεύει η κυβέρνηση, προσπαθώντας να ξορκίσει τον εφιάλτη της ακρίβειας.

Παράλληλα ο Πρωθυπουργός έδωσε εντολή στον υπουργό Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη να μπει μπροστά στην επικοινωνιακή αντεπίθεση που σχεδιάζεται, με αιχμή το λεγόμενο Ταμείο κατά της Φτώχειας, προκειμένου να φιλοτεχνηθεί ένα «κοινωνικό πρόσωπο» για τη Ν.Δ. Με το νέο ελεγκτικό σώμα, την ειδική υπηρεσία εποπτείας της αγοράς, την οποία στο κυβερνητικό επιτελείο προβάλλουν ως ομάδα «ράμπο της αγοράς», η κυβέρνηση επιχειρεί να περάσει το μήνυμα ότι έχει ξεκινήσει αμείλικτο πόλεμο κατά της αισχροκέρδειας. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, όπως παραδέχονται και βουλευτές της Ν.Δ., η εν λόγω υπηρεσία όχι μόνον δεν μπορεί να βάλει φρένο στην κερδοσκοπία, αλλά δεν θα έχει καμία αρμοδιότητα ελέγχου στην τιμολογιακή πολιτική των επιχειρήσεων και των καταστημάτων. Η σύσταση του νέου σώματος, που εγκρίθηκε χθες από την Κυβερνητική Επιτροπή, ύστερα από εισήγηση του υπουργού Ανάπτυξης Χρ. Φώλια [είναι αυτός ο υπουργός για τον οποίο χθες ο δημοσιογράφος Νίκος Χατζηνικολάου που πήρε τη συνέντευξη του Παπανδρέου, είπε ότι ο Φώλιας "τα πήρε στο κρανίο" με τους κερδοσκόπους κ.λπ.], περιλαμβάνεται στο πολυδιαφημισμένο πακέτο των 41 μέτρων κατά της ακρίβειας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα ελέγχει το περιθώριο κέρδους ενός προϊόντος ή εάν μετακυλίονται στον καταναλωτή οι εκπτώσεις που έχουν οι επιχειρήσεις λιανικής πώλησης από τους παραγωγούς. Παράγοντες του υπουργείου Ανάπτυξης αναγνώριζαν χθες πως από τη στιγμή που ο ανταγωνισμός στην αγορά είναι ελεύθερος, η ειδική υπηρεσία δεν θα μπορεί να παρέμβει στην κοστολόγηση των προϊόντων. Και θα περιοριστεί στην καταγραφή τιμών, ώστε να είναι δυνατή η διαμόρφωση συνολικής εικόνας για την τιμολογιακή πολιτική γύρω από ένα προϊόν ή υπηρεσία, όπως έλεγαν χαρακτηριστικά, ενώ θα προβαίνει σε ελέγχους για να αποφευχθεί η εξαπάτηση του καταναλωτή. Θα ελέγχει, για παράδειγμα, εάν το βάρος ενός προϊόντος ανταποκρίνεται σε εκείνο που αναγράφεται στη συσκευασία του ή εάν η τιμή στο ράφι είναι αντίστοιχη με εκείνη που καταβάλλεται στο ταμείο. [Ρεπορτάζ: Διονύσης Νασόπουλος, Τα Νέα, 18/6/2008].

Αλχημείες διάφορες μιας ανίκανης κυβέρνησης που εξαπατά τον λαό. Δεν υπάρχει περίπτωση να σωθούμε από την ακρίβεια που σαρώνει την αγορά κι αυτά που σκαρφίζονται ο Φώλιας και η κυβέρνηση είναι… κούμαρα! Το νέο ελεγκτικό σώμα με παραπέμπει στο γνωστό που λέει ότι όταν δεν θέλεις να λύσεις ένα πρόβλημα, φτιάξει μια επιτροπή για να το λύσει και φυσικά δεν το λύνει αλλά το περιπλέκει. Έτσι και τώρα. Δεν υπάρχει περίπτωση με αυτά τα ανώδυνα, χαζά μέτρα να λύσει σοβαρά προβλήματα που ταλανίζουν το καταναλωτικό κοινό. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο και έχει σχέση με τις δυνατότητες της κυβέρνησης και το σχεδιασμό της για μια κοινωνία συνοχής και όχι για μια κοινωνία που θα την κυνηγάνε θεοί και δαίμονες!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ: Έξι «σωσίβια» στη θύελλα της ακρίβειας. Τα μέτρα που προτείνουν οι καταναλωτικές οργανώσεις για το ντόμινο των ανατιμήσεων και ο αντίλογος

ΔΥΣΚΟΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΑΠΟΠΟΜΠΗ ΣΗΜΙΤΗ

Μαριλένα Κοππά, ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, ΕΠΙΚΟΥΡΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ

[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ]

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΑ ΠΕΛΩΝΗ, ΤΑ ΝΕΑ, 18/6/2008

«Η κοινωνία δεν μπορεί να ανεχθεί νέο κύκλο εσωστρέφειας» λέει στα «ΝΕΑ» η Μαριλένα Κοππά, σχολιάζοντας την επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ μετά την αποπομπή Σημίτη. Τη χαρακτηρίζει δύσκολη απόφαση που «κρίθηκε επιβεβλημένη», ενώ πιστεύει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα του Κινήματος είναι η πολυφωνία και τα «συγκεχυμένα μηνύματα». Το εκλογικό αποτέλεσμα στα Σκόπια είναι «θρίαμβος των εθνικιστικών δυνάμεων», υπογραμμίζει η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ενώ τονίζει ότι το βέτο δεν είναι επιτυχία αλλά «το τελευταίο όπλο».

• Ποια η επόμενη μέρα στο ΠΑΣΟΚ μετά την αποπομπή Σημίτη;

Οφείλουμε όλοι να εργαστούμε για την ενότητα της παράταξης και τη νίκη. Η κοινωνία δεν μπορεί να ανεχθεί νέο κύκλο εσωστρέφειας.

• Δεν ήταν κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου;

Ήταν μια δύσκολη απόφαση που κρίθηκε επιβεβλημένη.

• Το μεγαλύτερο πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ σήμερα;

Η πολυφωνία, που δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί. Αποτέλεσμα, τα συγκεχυμένα μηνύματα.

• Πού οφείλεται η αδυναμία του να βγει μπροστά στις δημοσκοπήσεις;

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κάνει ακόμη πιο σαφές το στίγμα του στις νέες συνθήκες. Να συνεχίσει την ανανέωση. Να επεξεργαστεί περαιτέρω το πρόγραμμά του. Να θέσει πέντε μεγάλες προτεραιότητες για τη χώρα και να επιμείνει σ΄ αυτές.

• Τη συζήτηση περί συνεργασιών πώς την κρίνετε;

Μίζερη, όπως εξελίσσεται. Τα δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα σενάρια είναι άκαιρα και βλάπτουν. Σε κάθε περίπτωση το ΠΑΣΟΚ είναι κυβερνητικό κόμμα. Εκλογικά, στόχος είναι η νίκη και η αυτοδυναμία και πολιτικά η συγκρότηση του νέου μπλοκ εξουσίας. Από εκεί και πέρα, όσοι πιστοί προσέλθετε!

• Πώς αισθάνεστε που οι ευρωεκλογές θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ για το ΠΑΣΟΚ;

Ευθύνη ως μέλος της ευρω-ομάδας του, αλλά και υποχρέωση να πείσουμε ότι έχουμε την πιο αξιόπιστη πρόταση για μια Ευρώπη κοινωνική, κοντά στον πολίτη, ανοιχτή στις σύγχρονες προκλήσεις, ισχυρή στο παγκόσμιο οικονομικό και γεωπολιτικό γίγνεσθαι.

• Κι αν τις χάσει;

Δεν πρόκειται να τις χάσει. Προϋπόθεση είναι να σταματήσουν η γκρίνια και η εσωστρέφεια. Η χώρα και οι πολίτες δεν μπορούν να συνεχίσουν μ΄ αυτήν την κυβέρνηση…

“ΟΧΙ” ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Απέρριψε η Νέα Δημοκρατία την πρόταση των κομμάτων της Αντιπολίτευσης διεξαγωγής δημοψηφίσματος για την επικύρωση της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Η πρόταση απορρίφθηκε με 152 ψήφους κατά. Υπέρ ψήφισαν 144 βουλευτές, ενώ τέσσερις ήταν απόντες. Συμβολικό, όσο και ουσιαστικό περιεχόμενο στην πρόταση για δημοψήφισμα επικύρωσης της Συνθήκης της Λισαβόνας, προσέδωσε ο Γιώργος Παπανδρέου, στην ομιλία του. Σε συμβολικό επίπεδο, η πρόταση για δημοψήφισμα, αποτελεί την κορωνίδα μιας πολιτικής που θέτει τον πολίτη στο επίκεντρο όλων των προσπαθειών της – μιας πολιτικής, που «αποτελεί τη νέα φυσιογνωμία του προγραμματικού λόγου του ΠΑΣΟΚ».

Σε επίπεδο ουσίας, αποτελεί την απάντηση στο δίλημμα ανάμεσα στον ευρωσκεπτικισμό και την γραφειοκρατική ευρωπαϊκή ενοποίηση, την τάση επανεθνικοποίησης και την τάση για μια ενωμένη Ευρώπη που φοβάται τους πολίτες της. «Η απάντηση στο δίλημμα, είναι αυτή που λέει ένα αποφασιστικό “ναι” στην ενοποίηση, αλλά και που βάζει τον πολίτη στην καρδιά των αποφάσεων και ανοίγει το δρόμο για ένα μέλλον που δεν μπορεί να περιμένει» τόνισε ο Παπανδρέου.

«Άκουσα ότι όσοι ζητούν δημοψηφίσματα υπονομεύουν την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Αυτά είναι αστεία επιχειρήματα. Αν είχαν πει το ναι οι Ιρλανδοί, θα είχαν πει αυτομάτως το ναι οι επικριτές του δημοψηφίσματος;» αναρωτήθηκε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και συνέχισε:

«Στο ιρλανδικό δημοψήφισμα απέτυχαν όλοι οι ευρωπαίοι υποστηρικτές του “ναι” που κρύφτηκαν από τους λαούς τους – μαζί και ο κ. Καραμανλής. Τι έχετε να κρύψετε από τον ελληνικό λαό; Φοβηθήκατε να τον ενημερώσετε; Ξοδεύετε εκατομμύρια ευρώ να ενημερώσετε για το έργο των υπουργείων σας, αλλά ούτε ένα για το μέλλον της Ευρώπης που σήμερα κρίνεται».

«Σε όσους φωνάζουν από την Αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά, υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από την Ε.Ε., τους απαντάμε “με ποιον, προς τα πού και γιατί;” Θέλετε μια Ελλάδα χωρίς φωνή, έρμαιο των εθνικισμών της περιοχής; Εμείς θεωρούμε απαραίτητη εθνικά, την ισχυρή και δημοκρατική Ευρώπη. Ένας πρόεδρος της Ε.Ε., επιλεγμένος από τους ίδιους τους ευρωπαίους πολίτες, θα είχε μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ απέναντι στις ΗΠΑ όσο και στους εθνικούς Πρωθυπουργούς, σε μια σειρά από ζητήματα, όπως τα μεταλλαγμένα προϊόντα, η στάση της Ευρώπης απέναντι στους πολέμους της εγγύτερης περιοχής, η προστασία του περιβάλλοντος».