ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ

Ιουνίου 17, 2008

Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ… ΨΩΜΙΑΔΗ!

Κατηγορίες: Ακρίβεια, ΠΑΣΟΚ — Tags:, , , — diktyon @ 8:09 μμ

Παρέθεσα τις δηλώσεις του πολιτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ για θέματα ανάπτυξης, του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, για την ακρίβεια, το κόστος ζωής και τη ΔΕΗ. Τις αλίευσα από το site του ΠΑΣΟΚ. Δε νομίζω ότι ο φίλτατος Χρυσοχοϊδης θα δει τις δηλώσεις του σε κάποια εφημερίδα, αλλά ούτε το ΠΑΣΟΚ θα έχει την ευκαιρία να ακουστεί για βασικά ζητήματα της καθημερινότητας. Δεν παρακολούθησα όλα τα δελτία ειδήσεων, αλλά πιθανολογώ ότι τις αγνόησαν. Και ξέρετε γιατί; Μόλις τελείωσε ο Χρυσοχοϊδης, η πρώτη ερώτηση που ετέθη από τον δημοσιογράφο Γ. Πιταρά ήταν η εξής: Οι διαγραφές βοηθούν το ΠΑΣΟΚ κ. Χρυσοχοϊδη;”. Κι ο Χρυσοχοϊδης απάντησε:

  • Δεν είμαι διατεθειμένος να ανοίξω μια τέτοια συζήτηση. Πιστεύω ότι υπάρχουν δυο τρόποι να αντιμετωπίζει κανείς τα προβλήματα. Ο ένας τρόπος είναι να τρώμε τις σάρκες μας μεταξύ μας, κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο μακριά από την κοινωνία και ο άλλος τρόπος είναι να επιτελέσουμε το καθήκον μας και την αποστολή μας. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό που προέχει αυτή την στιγμή είναι μια μαχητική αντιπολίτευση για να βοηθήσουμε την κοινωνία να υπερβεί μια πάρα πολύ δύσκολη οικονομική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν όλα τα ελληνικά νοικοκυριά. Αυτή είναι η θέση μου.

Στη συνέχεια πήρε το λόγο ο δημοσιογράφος του Mega, Ιορδάνης Χασαπόπουλος και ρώτησε: “Ένας πρώην πρωθυπουργός διαγράφεται;”

  • Μ. Χρυσοχοϊδης: Δεν έχω να απαντήσω τίποτε άλλο γι’ αυτό το ζήτημα. Τοποθετήθηκα προηγουμένως. Ευχαριστώ πολύ.

Όπως καταλαβαίνετε η τραγωδία του ελληνικού λαού είναι ότι εξαρτά την ενημέρωσή του από τέτοιους δημοσιογράφους. Τόσα είπε για την ακρίβεια και το κόστος ζωής, παρέθεσε αριθμούς, στοιχεία κ.λπ. Είναι προφανές ότι οι δημοσιογράφοι, τουλάχιστον οι συγκεκριμένοι, δεν ενδιαφέρονταν γι’ αυτά τα θέματα και δεν άνοιξαν τα αυτιά τους. Τι περιμένεις από τον Ιορδάνη Χασαπόπουλο; Μόνο με τον Παναγιώτη Ψωμιάδη μπορεί να συζητάει κάθε Κυριακή – με τον Ψωμιάδη που είναι και νομάρχης. Με τον Χρυσοχοϊδη τι να συζητήσει; Άλλωστε μια τόσο βαθυστόχαστη ερώτηση - “Ένας πρώην πρωθυπουργός διαγράφεται;” – δεν είναι εύκολο ν’ απαντηθεί. Κι ο Χασαπόπουλος την έκανε για να στριμώξει τον Χρυσοχοϊδη. Μεγάλε Χασαπόπουλε! Άσε που σε θαυμάσαμε το βράδυ στο δελτίο όταν σ’ έβγαλαν από τη “Σύνταξη” για να μεταδώσεις μια πολύ σπουδαία πληροφορία, ότι δηλαδή κάποιοι πανεπιστημιακοί και άλλοι διανοούμενοι υπέγραψαν ένα κείμενο υπέρ του Σημίτη. Μεγάλη είδηση! Δεν τους άκουσα να υπογράφουν καμιά διακήρυξη για την ακρίβεια και το κόστος ζωής, για το ξεπούλημα της περιουσίας του ελληνικού λαού, του ΟΤΕ, για τα σκάνδαλα με Ζαχόπουλο, για τις παρανομίες του Μαγγίνα και του Σουφλιά! Σπουδαία δημοσιογραφία κάνετε βρε παιδιά. Πού τη μάθατε; Στο Mega;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΕΗ…

Δηλώσεις του πολιτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ για θέματα ανάπτυξης, του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, για την ακρίβεια, το κόστος ζωής και τη ΔΕΗ.

Διαβάσαμε όλοι τις δηλώσεις του Υπουργού Ανάπτυξης σε κυριακάτικη εφημερίδα, που επιχειρούν να παραπλανήσουν για ακόμη μια φορά την κοινή γνώμη ως προς τις πραγματικές επιλογές και κατευθύνσεις αυτής της Κυβέρνησης σε ό,τι αφορά τη μάχη κατά της ακρίβειας και του πληθωρισμού.

Δήλωσε συγκεκριμένα ο Υπουργός ότι το 2008 καμία νέα αύξηση, πέρα των προγραμματισμένων ήδη αποφασισμένων και υπογεγραμμένων, δεν πρόκειται να εγκριθεί σχετικά με τη ΔΕΗ και το ηλεκτρικό ρεύμα. Αυτό, σε πολύ απλά ελληνικά σημαίνει νέες αυξήσεις κατά 12% στα οικιακά τιμολόγια της ΔΕΗ, εντός του επομένου εξαμήνου έως και την 1η Ιανουαρίου του 2008.

Συνολικά δηλαδή σε ένα χρόνο οι Έλληνες καταναλωτές είδαμε και θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, να αυξάνονται κατακόρυφα κατά 19%.

Η πολιτική των προγραμματισμένων, αποφασισμένων και υπογεγραμμένων αυξήσεων που ακολουθεί το Υπουργείο Ανάπτυξης, έγκειται στη λογική και στην πραγματικότητα ότι πρόκειται να αυξήσει ακόμη περισσότερο την τιμή της ενέργειας στην Ελλάδα, με άμεσο αρνητικό αποτέλεσμα την εκτόξευση του πληθωρισμού.

Το επιχείρημα ότι η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκε στη χώρα μας την τελευταία τετραετία μόνο κατά 17% είναι σαθρό καθώς οι αυξήσεις το 2004 – 2008 αγγίζουν το 25%. Σε κάθε περίπτωση συνιστά τον απόλυτο στρουθοκαμηλισμό απέναντι σε ένα υπαρκτό και κρίσιμο πρόβλημα αυτό της ραγδαίας αύξησης του ενεργειακού κόστους που πλήττει άμεσα τόσο τα νοικοκυριά όσο και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ και της Eurostat που έχουμε στη διάθεσή μας, το λεγόμενο «ενεργειακό καλάθι», που αποτελείται από τις τιμές ηλεκτρικού, καυσίμων και βενζίνης, αυξάνεται στη χώρα μας με το τρίτο υψηλότερο ρυθμό στον ΟΟΣΑ από το 2005 μέχρι σήμερα.

Μάλιστα τον Απρίλιο του 2008 το ενεργειακό καλάθι αυξήθηκε στη χώρα μας κατά 17,2% ενώ ο μέσος ευρωπαϊκός όρος κινείται στο 11,5%, στη Γαλλία 12%, στη Γερμανία 9,5%, στην Πορτογαλία 8,7% και στην Ολλανδία μόλις 2,8%. Αυτά είναι συντριπτικά στοιχεία που αποδεικνύουν την αδράνεια και την αδυναμία της Κυβέρνησης να ελέγξει τον πληθωρισμό και να προστατέψει το λαϊκό εισόδημα.

Υπό αυτές τις συνθήκες τόσο οι απλοί εργαζόμενοι των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, όσο και οι επιχειρήσεις περιμένουν και απαιτούν μια άλλη πολιτική από αυτή των προγραμματισμένων και υπογεγραμμένων αυξήσεων.

Κάθε σώφρων και κάθε λογικός άνθρωπος απαιτεί να υπάρξει μείωση τιμών εδώ και τώρα, στις τιμές της ενέργειας με στόχο να ανασάνει η ελληνική οικογένεια, να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για μειώσεις τιμών ευρύτερα σε όλα τα προϊόντα και στις επιχειρήσεις που προμηθεύουν ευρείας κατανάλωσης αγαθά και συγκεκριμένα τρόφιμα.

Η Κυβέρνηση οφείλει να λάβει άμεσα πρωτοβουλίες για τη μείωση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας και να μην επιχειρεί να παρουσιάσει ως πάγωμα τιμών τις προγραμματισμένες και υπογεγραμμένες από τον Υπουργό, αυξήσει στα τιμολόγια της ΔΕΗ οι οποίες όπως πάντα μετακυλύονται τελικά στην αγορά, στο συνολικό κόστος της οικονομίας και στον καταναλωτή.

Το δεύτερο θέμα στο οποίο θα ήθελα να αναφερθώ σήμερα είναι η οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει προσφάτως η ΔΕΗ. Τα οικονομικά αποτελέσματα της ΔΕΗ είναι απογοητευτικά παρά το γεγονός ότι η Κυβέρνηση έχει αυξήσει σημαντικά τα τιμολόγια, και τα επιχειρηματικά και τα οικιακά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα κέρδη της ΔΕΗ σημείωσαν δραματική πτώση το 1ο τρίμηνο του 2008, παρά το γεγονός ότι τα τιμολόγια αυξάνονται διαρκώς και οι καταναλωτές πληρώνουν αυτές τις αυξήσεις. Τα κέρδη προ φόρων το 1ο τρίμηνο είχαν μείωση 39,8%. Έφτασαν δηλαδή τα 34,3 εκ. ευρώ έναντι 57 εκ.41 εκ. πέρσι στο αντίστοιχο τρίμηνο του 2007, με ποσοστιαία πτώση 26,8%. ευρώ το προηγούμενο τρίμηνο του προηγούμενου έτους του 2007. Τα καθαρά κέρδη μετά τους φόρους ήταν 30 έναντι

Εδώ έχουμε επίσης ένα άλλο παράδοξο: παρά την τεράστια μείωση των κερδών τα συνολικά έσοδα λόγω και των αυξήσεων των τιμολογίων στη ΔΕΗ, έφτασαν το 1,41 από 1,24 δις ευρώ, αυξήθηκαν δηλαδή τα έσοδα κατά 13,5%. Ενώ δηλαδή μεγαλώνει ο κύκλος εργασιών της επιχείρησης την ίδια ώρα η επιχείρηση αδυνατεί να αξιοποιήσει αυτή την αύξηση των οικονομικών της στοιχείων.

Πράγμα, που σημαίνει ότι η κακοδιαχείριση, την οποία οι ξένοι οίκοι που η ΔΕΗ έβαλε, κοστολογούν έως και 700 εκ. ευρώ το χρόνο, δεν έχει αντιμετωπιστεί, με αποτέλεσμα να οξύνεται το πρόβλημα του μεγάλου κόστους λειτουργίας, και φυσικά τη νύφη να την πληρώνουν τα νοικοκυριά.

Στην περίπτωση της ηλεκτρικής ενέργειας συνεπώς έχουμε να κάνουμε με μια πολιτική την οποία πληρώνουν τόσο οι καταναλωτές όσο και η ίδια η επιχείρηση, αφού η ΔΕΗ με τις ανίκανες διοικήσεις, τα διογκούμενα χρέη, τα δάνεια, τις μηδενικές επενδύσεις, τις αθρόες και επαναλαμβανόμενες εισαγωγές ρεύματος οι οποίες κόστισαν διπλάσια ποσά το 2007 σε σχέση με το 2006, οδηγείται τελικά σε ζημίες.

Σας θυμίζω ότι μέχρι το 2004 η κερδοφορία της επιχείρησης άγγιζε τα 500 εκ ευρώ το χρόνο και από αυτά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια πήγαιναν στον κρατικό προϋπολογισμό. Όλα αυτά με αυξήσεις που δεν υπερέβαιναν το 2,5% με στόχο πάντα την προστασία του καταναλωτή, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας αλλά και τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

Σας θυμίζω επίσης ότι η ΔΕΗ διατηρούσε την τρίτη καλύτερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση από πλευράς διακοπών ρεύματος.

Το τρίτο και τελευταίο θέμα που θέλω να θίξω σήμερα, μιας και αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται αν δεν έχει ολοκληρωθεί κυβερνητική Επιτροπή για θέματα ακρίβειας, είναι τα στοιχεία που προκύπτουν από τον ΟΟΣΑ από ανοιχτές και επίσημες πηγές, για τα επίπεδα ακρίβειας στη χώρα μας, αλλά και τα στοιχεία που έχουν περιέλθει στα χέρια μας, σχετικά με την πραγματική εικόνα που παρουσιάζει η αγορά σήμερα μετά τις περίφημες μειώσεις και τα «παγώματα» τιμών που ανακοινώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες επιλεκτικά από κάποιες επιχειρήσεις.

Κατ’ αρχήν θέλω να τονίσω ότι είναι πολιτικά ανεπίτρεπτο -με βάση και τα στοιχεία που σας έχω δώσει προηγούμενα και τα έχετε στα χέρια σας- και κοινωνικά άδικο για μια ευρωπαϊκή χώρα το γενικό επίπεδο των τιμών των τροφίμων στην ελληνική αγορά, να είναι το 6ο υψηλότερο στις χώρες του ΟΟΣΑ, πολύ πιο πάνω από το μέσο όρο της Ευρώπης, του ΟΟΣΑ Ευρώπης.

Θα ήθελα όμως να καταρρίψω κι ένα ακόμη μύθο που καλλιεργεί η Κυβέρνηση τις τελευταίες μέρες γύρω από επιλεκτικές και μεμονωμένες πλασματικές μειώσεις τιμών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας –τα οποία και θα τα στείλουμε στον κ. Φώλια- οι μειώσεις οι οποίες εξαγγέλθηκαν στις αρχές Ιουνίου, αφορούν μόνο 12 επιχειρήσεις από τις 1.373 που προμηθεύουν τα σούπερ μάρκετ το λιανικό εμπόριο, αφορούν 55 προϊόντα από τα 2.000 περίπου καταναλωτικά προϊόντα και είναι εικονικές μειώσεις.

Χαρακτηριστικά επισημαίνω ότι οι περισσότερες μειώσεις που ανακοίνωσαν οι επιχειρήσεις, κυμαίνονται από 3 έως 10 λεπτά! Αφορούν ένα απειροελάχιστο ποσοστό των προϊόντων και των επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα θέλω να καταγγείλω το γεγονός ότι την ίδια ώρα που οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις ανήγγειλαν μειώσεις τιμών και η Κυβέρνηση πανηγύριζε για το αυτονόητο, οι ίδιες επιχειρήσεις προέβαιναν σε αυξήσεις τιμών σε μια σειρά από προϊόντα ευρείας κατανάλωσης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το ρύζι αυξήθηκε από 4 έως 12%, τα άλευρα 5%, τα είδη οικιακής χρήσης 5%, τα χαρτικά 5%, μαρμελάδες 4%. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι από τις 12 επιχειρήσεις που ανακοίνωσαν πάγωμα τιμών, οι 7 τουλάχιστον από αυτές, είχαν ήδη περάσει αυξήσεις στην αγορά έως και 14% το 2008. Ευλόγως λοιπόν τώρα μπορούν να παγώνουν τις τιμές.

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΑΠΟΒΛΑΚΩΣΗΣ!

Κατηγορίες: ΜΜΕ, ΠΑΣΟΚ, Παπανδρέου Γιώργος — Tags:, — diktyon @ 3:16 μμ

Το ΠΑΣΟΚ δεν τους χρωστάει. Του χρωστάνε! Μιλάω για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Ιδού τα εξώφυλλα όπως τα πήρα από το μπλογκ του Γιώργου Κρόγια [Τρανταχτή απόδειξη ξεφτιλίσματος των... παραδοσιακών ΜΜΕ]. Βλέπετε ότι υπάρχει ενορχηστρωμένη παρουσίαση μιας άθλιας εικόνας των τεκταινομένων στο ΠΑΣΟΚ. Όλα υπάρχουν στα μυαλά εκείνων που χρόνια τώρα βυσσοδομούν και επιζητούν μανιασμένα να ποδηγετήσουν την πολιτική ζωή του τόπου. Στο ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου αναφέρονται μονάχα για να παρουσιάσουν εικόνες έτσι όπως θέλουν να είναι και όχι όπως είναι στην πραγματικότητα. Από την ημέρα που το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε στα έδρανα της αντιπολίτευσης, παρά τις εσωτερικές διεργασίες που του “έφαγαν” πολύτιμο χρόνο, εντούτοις κατάφερε να συγκροτήσει κυβερνητικό πρόγραμμα. Δεν υπήρξε ούτε ΕΝΑ [1] θέμα για το οποίο να μην “κατέβασε” τη δική του θέση, τη δική του άποψη. Έφερε στη Βουλή σχέδια νόμων, τροποποιήσεις κ.λπ. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης καραδοκούσαν πάντα για το τυχόν ολίσθημα είτε του Παπανδρέου είτε ολόκληρου του ΠΑΣΟΚ. Κι αν δεν υπήρχε πρόβλημα με το ΠΑΣΟΚ, τα ΜΜΕ είχαν πάντα τη δυνατότητα να κατασκευάσουν. Ηθελημένα παρουσιάζουν κάθε μέρα οι εφημερίδες και κάθε βράδυ τα τηλεοπτικά κανάλια την εικόνα μιας πολιτικής που ΘΕΛΟΥΝ και βλέπουμε ότι πάντοτε χάνεται το ουσιώδες και η αλήθεια των πραγμάτων. Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι αλλού και όχι στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και των τηλεοπτικών παραθύρων!

ΘΑ ΤΟ ΣΚΑΣΕΤΕ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΛΗ ΑΓΑΠΗ !

Γιώργος Παπ.

Τόσο πολύ το αγαπούν το ΠΑΣΟΚ όλοι αυτοί που βγήκαν να μιλήσουν στα κανάλια ή και να γράψουν στις εφημερίδες, με αφορμή την αποπομπή του Κώστα Σημίτη από την κοινοβουλευτική ομάδα του Κινήματος; Δεν μπορούσα να το φανταστώ ότι υπάρχει τόση αγάπη, που τους επιτρέπει να ξεχωρίζουν το καλό από το κακό! Διάβασα σήμερα στα “Νέα” τη συνέντευξη του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά διάβασα και τις “αιχμές” διαφόρων “αγαπητικών”.

Ας προτρέξω: Από το φίλο μου τον Γιώργο Βέλτσο δεν περίμενα τόσο ρηχά σχόλια, του τύπου “Η παραίτηση Νικοπολίδη, πάντως, υπεβλήθη μετά τη δεύτερη ήττα”! Αφού και η επίσης φίλη Φωτεινή Τσαλίκογλου επιστρατεύτηκε για την υπεράσπιση του Σημίτη…

Τέλος πάντων. Εγώ προσωπικά δεν θα πρότεινα να δοθεί συνέντευξη στα “Νέα”, στα οποία ενώ δημοσιεύεται η συνέντευξη, από την άλλη βάζουν τους διάφορους “σχολιαστές” να του σούρουν του Γιώργου τα εξ αμάξης. Όπως, δηλαδή, διαβάζουμε καθημερινά και στο “Βήμα”. Αυτή η εφημερίδα είναι ο βασικός πυλώνας των επιθέσεων κατά του Παπανδρέου. Η δήθεν απλοϊκή επιχειρηματολογία του Πρετεντέρη δεν είναι παρά μια καλοστημένη επιχείρηση “ανατροπής” της κοινής λογικής.

Εγώ θα θυμίσω στους φίλους μου αναγνώστες, πώς οι “εκσυγχρονιστές” έκλεισαν την εφημερίδα “Εξόρμηση”, την ανοιχτή επιστολή που είχα απευθύνει προς τον τότε πρωθυπουργό και που βέβαια με έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Όποιος έχει όρεξη μπορεί να ανατρέξει στο σχετικό κείμενο ΕΔΩ: ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΜΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ! Αναφέρομαι στην “Εξόρμηση” διότι ήταν πολύ ενοχλητική τα τελευταία χρόνια και για τους εκσυγχρονιστές αλλά και για το συγκρότημα. Εγώ προσωπικά γνωρίζω πόσο η εφημερίδα μας ενοχλούσε το συγκρότημα. Εν καιρώ θα μιλήσω συγκεκριμένα. Πώς αναγκάστηκα, ως διευθυντής, να υπογράψω έτοιμη επιστολή του Εκτελεστικού Γραφείου, όπου ζητούσα συγγνώμη από τα “Νέα” για κάποιον υπαινιγμό που είχαμε κάνει στη σελίδα των σχολίων…

ΕΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΣΗΜΙΤΗ

Κανείς δεν μπορεί να του αμφισβητήσει του Κώστα Σημίτη την ευγένεια, το ήθος και την προσφορά στον τόπο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ξεπέρασε τα ανθρώπινα! Έχει κάνει πολλά λάθη. Τουλάχιστον όσοι παρακολουθούσαμε από κοντά τα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ, έχουμε να του καταλογίσουμε σωρεία καταστροφικών ενεργειών. Η διάλυση της κομματικής οργάνωσης συντελέστηκε επί των ημερών του. Μπορεί να μην το έκανε ο ίδιος, αλλά οι συνεργάτες που επέλεξε. Η “εκσυγχρονιστική” λαίλαπα δεν άφησε τίποτε όρθιο. Εδώ δεν θα επικαλεστώ την επιχειρηματολογία των εχθρών και κυρίως της Δεξιάς. Διότι οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Σημίτη πραγματοποίησαν ΕΡΓΑ και η Ελλάδα προχώρησε μπροστά.

ΑΛΛΑ, επί των ημερών του Σημίτη στην εξουσία, δεν υπήρξε συλλογική έκφραση στο Κίνημα. Υπήρχαν «εκσυγχρονιστές αξιωματούχοι» του ΠΑΣΟΚ που διαχέονταν σε όλη τη χώρα. Και ήταν εμφανείς οι προσωπικές πολιτικές. Συνεχιζόταν η νομή της εξουσίας. Έτσι, προς τα κάτω, το όλον του ΠΑΣΟΚ, στις νομαρχίες και στις νομαρχιακές επιτροπές, απαρτιζόταν από «μικροϊδιοκτήτες» του κόμματος με ανάλογη συμπεριφορά και σκοπιμότητες. Εκεί, η «επικοινωνιακή πολιτική» δεν έβρισκε αποδέκτες, δεν είχε καμιά απήχηση.

Όσες απόπειρες έγιναν, έπεσαν στο κενό. Γιατί η «νομενκλατούρα» των μεσαίων στελεχών παρέμεινε η ίδια με την παλιά και το μόνο που άλλαξε ήταν ότι φόρεσε πολύ εύκολα τον «εκσυγχρονιστικό μανδύα». Εδώ, φαινόταν ότι και η επικοινωνιακή πολιτική, εστερείτο σχετικής επεξεργασίας. Εδώ εντοπιζόταν το πρόβλημα ενδοεπικοινωνίας και η ανάγκη του επικοινωνιακού «μέσου» για τα ίδια τα μέλη του κόμματος στο βαθμό που προτασσόταν ο νέος πολιτικός πολιτισμός.

Ο Σημίτης είχε καταγγείλει στο συνέδριο, την Ελλάδα της μίζας και της αρπαχτής, και φεύγοντας ο ίδιος από το προσκήνιο της εξουσίας την άφησε το ίδιο ανέπαφη και στο απυρόβλητο. Η παραεξουσία και η παραοικονομία είχαν κι εξακολουθούν να έχουν δικιά τους ανεξέλεγκτη κυβέρνηση και το κράτος σε πολλές περιπτώσεις παρακολουθεί θεατής. Ήρθε η Νέα Δημοκρατία και αποτελείωσε το έργο του…

Για τη διάλυση της οργάνωσης του Κινήματος δεν βρήκε να πει κάτι ο Σημίτης – ποτέ! Το διέλυσαν οι πραιτωριανοί του, οι οποίοι φρόντισαν να διώξουν εκείνους που διαφωνούσαν μαζί τους. Από τότε άρχισε το ΠΑΣΟΚ να απομακρύνεται από τον λαό. Κι όποιος πίστεψε ότι ήταν δουλειά εύκολη να δημιουργήσει ξανά τις γέφυρες επαφής, έκανε λάθος. Ο Παπανδρέου ανέλαβε -είναι αλήθεια- τεράστιο έργο. Του προσάπτουν αδυναμία διοίκησης και ενδεχομένως αδυναμία να εμπνεύσει τον κόσμο. Αυτό που δεν μπορεί κανείς να του αρνηθεί είναι οι καλές προθέσεις, και το πάθος για ν’ αλλάξει τα πράγματα. Δεν χρειάζεται να του κάνω καμιά αγιογραφία. Δεν μ’ έχει ανάγκη. Εγώ, πάντως, δεν του χρωστάω τίποτε! Όμως ο Γιώργος πολεμήθηκε με σχέδιο. Να θυμίσουμε και τις σκληρές εκείνες μέρες όταν συνέβησαν σημεία και τέρατα πριν την επανεκλογή του στο αξίωμα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Αυτό που συνέβη με τον Σημίτη, με αφορμή τη διενέργεια ή όχι δημοψηφίσματος για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, είναι, κατά τη γνώμη μου, ήσσονος σημασίας. Ωστόσο, η παρέμβαση του Κώστα Σημίτη στη συγκεκριμένη χρονική πολιτική συγκυρία θα αποτελούσε μια ακόμη αφορμή για εχθρικά σχόλια και εξωτερίκευση διαφορετικών απόψεων πάνω σε μεγάλα πολιτικά ζητήματα. Και βέβαια, στη φάση αυτή φαντάζομαι ότι ο Παπανδρέου θα επιχειρούσε μια αναδίπλωση του ΠΑΣΟΚ για να χτυπηθεί η κυβερνητική πολιτική που έχει όλα εκείνα τα στοιχεία για να τη χαρακτηρίσει κανείς αντιλαϊκή και αντεθνική [βλέπε ξεπούλημα του ΟΤΕ].

ΤΑ ΜΜΕ

Και για να καταλήξω: Παρακολούθησα την παραπολιτική λογοδιάρροια των τηλεσχολιαστών, αλλά και τις διάφορες “αναλύσεις” στον Τύπο. Όλοι επιζητούν να κάνουν τον συνήγορο της σωστής πολιτικής συμπεριφοράς. Δηλαδή, τι έπρεπε να πει ο Παπανδρέου, ποιος ήταν ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσει την “πρόκληση” του Σημίτη, ποιος ήταν ο πιο συμφερότερος τρόπος συμπεριφοράς απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό και άλλα παρόμοια. Μου έχουν δώσει την εντύπωση ότι είναι μέλη μιας διαδήλωσης μεταμφιεσμένων ιεροφαντών μετά κοθόρνων, που επιζητούν να μας τρομάξουν και να αναγκάσουν τον Παπανδρέου να πηδήσει στο… κενό! Εύκολο είναι, ωστόσο, να αντιληφθεί κανείς την ιδεολογική ασυναρτησία της προσπάθειάς τους να μηδενίσουν τις αντοχές και να εξουδετερώσουν το πολιτικό οπλοστάσιο του Παπανδρέου.

ΗΓΕΤΗΣ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Αμφισβητούν τις ηγετικές ικανότητες του Γιώργου Παπανδρέου! Μήπως θα έπρεπε να δούμε τι είναι και πώς μπορεί να επιβληθεί μια ηγετική μορφή; Μέσα στη σύγχυση που δέρνει την εποχή μας, κατάντησε να θεωρείται ηγετική μορφή εκείνος που εκσφενδονίζει πυροτεχνήματα σε άναστρο ουρανό, εκείνος που δημιουργεί επάλληλους κύκλους απραγματοποίητων φαντασιώσεων και γίνεται θηρευτής του χιμαιρικού, άλλοτε από καθαρή οπισθοβουλία – γιατί τον τρομάζει η προσγείωση στην ζωντανή πραγματικότητα, την οποία γνωρίζει, την κατανοεί, και αντιλαμβάνεται τις λογικές της συνέπειες κι αυτό είναι το συνηθέστερο φαινόμενο πολιτικής απάτης – και άλλοτε από αδυναμία να κατανοήσει την υπαρκτή εξελισσόμενη κοινωνική και ιδεολογική ζωή. Η ικανότητα ενός ηγέτη στις μέρες μας δεν μπορεί να αποχωριστεί από τον θεωρητικό της οπλισμό, ο οποίος και θα του χρησιμεύσει για να συνθέσει τα δεδομένα του παρόντος. Πρέπει να έχει πειστικότητα στις ιδέες των οποίων γίνεται φορέας και η πειστικότητά του αυτή να έχει την ηθική δικαίωση της καθημερινής πείρας.

ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ

Μην μας ξενίζουν τα αποτελέσματα των διαφόρων δημοσκοπήσεων που πραγματοποιούν οι “πληρωμένες” εταιρείες. Το παιχνίδι είναι στημένο. Υπάρχει συγκεκριμένος μηχανισμός διατύπωσης ερωτημάτων για να υπάρχουν και οι συγκεκριμένες απαντήσεις που δημοσιοποιούνται και οι οποίες αποτελούν τον οπλισμό εκείνων που κατ’ επάγγελμα βάλλουν κατά του ΠΑΣΟΚ και του Παπανδρέου. Δεν είναι δυνατό να προηγούνται η Νέα Δημοκρατία και ο Καραμανλής, που είναι πρωταθλητές της ψευδολογίας, της παρανομίας, της εξαπάτησης, των σκανδάλων και της ανικανότητας! Δεν είναι δυνατό να προηγούνται όταν ο κόσμος υποφέρει από την ακρίβεια, όταν αδυνατεί να κουμαντάρει την καθημερινότητά του, όταν κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του, τη δουλειά του, την υγεία του!

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ – ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

Ας μη βιάζονται όσοι “αγαπούν” το ΠΑΣΟΚ να τα βάλουν με τον Παπανδρέου. Είναι εύκολο να λέει ο δημοσιογράφος [βλέπε: Γιώργος Οικονομέας] ότι η αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ “είναι για κλάματα”! Τον ερωτώ: Γιατί είναι για κλάματα; Ποιο είναι εκείνο το πρόβλημα που δεν το περιλαμβάνει η ατζέντα του; Για όλα το ΠΑΣΟΚ έχει θέσεις, απόψεις. Αφουγκράζεται την αγωνία του ελληνικού λαού, συζητάει μαζί του, ακούει τα αιτήματά του, χτυπάει τη διαφθορά, φωνάζει για διαφάνεια – όλα στο φως! Κι ο Καραμανλής τι κάνει; Στο σκοτάδι! Αυτή είναι και η διαφορά του Παπανδρέου με τον Καραμανλή.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ!

  • Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο του Σωκράτη Ξυνίδη, που το βρήκα στο μπλογκ του πάντοτε ενημερωμένου (για όλα) ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΡΟΓΙΑ και θεώρησα χρήσιμο να το αναδημοσιεύσω. Σκέψεις ενός αγνού αγωνιστή και σύγχρονα σκεπτόμενου Πασόκου που έχει τα μάτια ανοιχτά, δεν διστάζει να μιλήσει επίσης ανοιχτά και τον νοιάζει μονάχα το ΠΑΣΟΚ!

Δεν υπάρχει “όλον ΠΑ.ΣΟ.Κ.” – Το “μόνον ΠΑ.ΣΟ.Κ.” είναι εδώ.

Συντονιστής Ν.Ε. ΠΑΣΟΚ Ξάνθης

Ο Σωκράτης Ξυνίδης (πρώην Γραμματέας της Ν.Ε. Ξάνθης και υποψήφιος βουλευτής στο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ), σε επιστολή του προς τα τοπικά Μ.Μ.Ε. της Ξάνθης (που προσωπικά ελπίζω να πάει και παραπέρα) λέει ΦΩΝΑΧΤΑ αυτό που πολλοί από εμάς ψιθυρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια (από το 2005 που δυστυχώς μόνο σε “συνθηματικό” επίπεδο με το “Γιώργο Προχώρα, άλλαξε τα όλα” ακούστηκε κάπως πιο δυνατά), χάριν μιας επίπλαστης ενότητας. Διαβάστε τον:

“ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ “ΟΛΟΝ ΠΑΣΟΚ”. – ΤΟ “ΜΟΝΟΝ ΠΑΣΟΚ” ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

Η έννοια του “όλου ΠΑΣΟΚ” δεν αποτελεί παρά ένα νοητικό κατασκεύασμα αντίστοιχο με εκείνο του “μεσαίου χώρου”. Όπως η έννοια του “μεσαίου χώρου” κατασκευάστηκε από επικοινωνιολόγους, προκειμένου να εξυπηρετήσει την πολιτική ακινησία που ευνοεί την ηγεμονία της δεξιάς, αντίστοιχα η έννοια του “όλου ΠΑΣΟΚ” επινοήθηκε προκειμένου να επιβάλει στον Γιώργο Παπανδρέου απραξία μέσα στο κόμμα και διατήρηση των υφιστάμενων δομών και ισορροπιών.

Ουδέποτε επί της ουσίας υπήρξε “όλον ΠΑΣΟΚ”. Υπήρξαν δύο ΠΑΣΟΚ, που διαμορφώθηκαν κατά την ιστορική διαδρομή του Κινήματος. Το ΠΑΣΟΚ του ριζοσπαστισμού, το ανατρεπτικό, ως απόρροια των αντιδικτατορικών καταβολών, της προοδευτικής διανόησης, του ιδεολογικού στοχασμού και του πολιτικού ρεαλισμού του Ανδρέα. Το άλλο ΠΑΣΟΚ, δημιουργήθηκε μέσα από την άσκηση της εξουσίας. Ενέταξε και συσπείρωσε στην οργανωμένη του βάση στελέχη, με κύριο κίνητρο την άσκηση κάθε μορφής εξουσίας ή ψευδαίσθησης εξουσίας. Δόμησε έναν σκληρό μηχανισμό προκειμένου να στηρίξει την εξουσία και να τροφοδοτήσει το σύστημα με το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό.

Αντίστοιχα δημιουργήθηκαν δύο είδη ΠΑΣΟΚικού κομματικού πατριωτισμού. Από τη μια εκείνος του χρέους της υπηρέτησης των αρχών της δημοκρατικής παράταξης και από την άλλη εκείνος της υπηρέτησης του κόμματος και των ανθρώπων του σε μια λογική ωφελιμιστικής αλληλοϋποστήριξης. Το πρώτο ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε το Κινηματικό ΠΑΣΟΚ, το δεύτερο ΠΑΣΟΚ αποτέλεσε το ΠΑΣΟΚ της νομενκλατούρας και της κομματικής γραφειοκρατίας.

Παρότι το ΠΑΣΟΚ της νομενκλατούρας και της κομματικής γραφειοκρατίας στη συνείδηση των περισσοτέρων ταυτίζεται με την περίοδο της επικράτησης των “εκσυγχρονιστών”, δεν αφορά μόνο την περίοδο 1996-2004. Δημιουργήθηκε ήδη από την δεύτερη κυβερνητική θητεία του ΠΑΣΟΚ, στην δεκαετία του 1980, σαν αντιστάθμισμα, αυτοσυντήρηση και μηχανισμός ελέγχου της λαϊκής αντίδρασης, που προήλθε από την αντιλαϊκή πολιτική της περιόδου 1985-1987. Η συσπείρωση που δημιούργησε στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, η προσπάθεια των παικτών του πολιτικού παιχνιδιού να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ και να ευτελίσουν τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1989, ανέκοψε την επικράτηση των μηχανισμών. Η τεράστια πολιτική νίκη του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου το 1993 οδήγησε την πληγωμένη παράταξη από το νοσηρό κλίμα του σκανδάλου Κοσκωτά και του Χέρφιλντ, στην ανάταση και την πίστη για νέο κοινωνικό και πιο ώριμο ΠΑΣΟΚ.

Δυστυχώς η βιολογική αδυναμία του Ανδρέα οδήγησε στην αλλαγή ηγεσίας στο κόμμα και στον τόπο. Οι κάθε λογής κομματικοί εγκάθετοι και στρατηγοί, λοχαγοί και δεκανείς, στοιχήθηκαν σε ένα σύστημα σκληρό, ηγεμονικό, συγκεντρωτικό, ασφυκτικό για κάθε πολιτικό νεωτερισμό. Άκριτη υπηρέτηση της κομματικής ιεραρχίας με στόχο την υποστήριξη και το πέρασμα των κυβερνητικών επιλογών.

Κανείς δεν αμφισβήτησε την αποτελεσματικότητα της περιόδου 1996-2004. Κανείς όμως δεν αναφέρεται στο “ΠΑΣΟΚ του Σημίτη”, παρά μόνο στις “Κυβερνήσεις Σημίτη”. Ο Κώστας Σημίτης αντιμετώπισε πάντα το ΠΑΣΟΚ και τους κάθε βαθμίδας ανθρώπους του, με πολιτικό αλλά και κυρίως ανθρώπινο σνομπισμό. Ακολούθησε μια προσωπική πορεία όχι με το ΠΑΣΟΚ και για το ΠΑΣΟΚ αλλά παράλληλα και με δυσανεξία στο ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς γι’ αυτόν και ευτυχώς για τον τόπο το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα λαϊκό.

Ας μην κόπτεται λοιπόν κανείς για το “όλον ΠΑΣΟΚ”. Τέτοιο δεν υπάρχει. Το ΠΑΣΟΚ της νομενκλατούρας και της κομματικής γραφειοκρατίας δεν έχει λόγο ύπαρξης από την ώρα που χάθηκε η εξουσία, πολύ δε περισσότερο από την ώρα που άργησε πολύ η ανακατάληψή της. Η νομενκλατούρα και η κομματική γραφειοκρατία προσπάθησε και προσπαθεί να θρέψει το σαρκίο της τρώγοντας από τις σάρκες του ήδη άσαρκου ΠΑΣΟΚ.

Ήταν λάθος του Γιώργου Παπανδρέου να περιμένει να πεθάνουν από ασιτία. Χάθηκε πολύς και κρίσιμος χρόνος για τον τόπο και τους ανθρώπους. Σε κάθε περίπτωση ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα πρέπει να σηματοδοτήσει τον πολιτικό τους ενταφιασμό και μαζί τους και της ψευτοθεωρίας του “όλου ΠΑΣΟΚ”. Το “μόνο ΠΑΣΟΚ” είναι εδώ.

Σωκράτης Ξυνίδης
Ξάνθη, 16/06/2008″

Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΜΙΛΗΣΕ: «Δεν δέχομαι πια προσωπικές σημαίες στο ΠΑΣΟΚ…»

Δεν επέλεξα εγώ τη σύγκρουση με τον Κώστα Σημίτη, αναφέρει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε μια εκ βαθέων συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», λίγα 24ωρα μετά τις δραματικές εξελίξεις στο κόμμα του και τη διαγραφή του πρώην πρωθυπουργού από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Ο Γιώργος Παπανδρέου εξηγεί τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να αποπέμψει τον πρώην πρωθυπουργό, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι «δεν διαγράφεται η δική μου σχέση μαζί του». Συγχρόνως αρνείται ότι τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας ήταν ένα «ξεκαθάρισμα λογαριασμών», αναφέρει ότι δεν τον απασχολούν τα σενάρια συνωμοσίας κι επισημαίνει για τον εαυτό του και τον κ. Σημίτη ότι «προσωπικά κανείς δεν χρωστάει σε κανέναν». Παράλληλα, ο κ. Παπανδρέου στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και δηλώνει ότι είναι αποφασισμένος να μη δεχτεί πλέον διαφοροποιήσεις από στελέχη που σηκώνουν προσωπικές σημαίες.
«Αυτός ο κατακερματισμός μάς στοίχισε τις προηγούμενες εκλογές», αναφέρει λέγοντας ουσιαστικά ότι η εσωστρέφεια οδήγησε στην ήττα. Επαναλαμβάνει ακόμη, ότι είναι εγγυητής της ενότητας και επισημαίνει ότι η απόφασή του υπηρετεί τη λογική πως το ΠΑΣΟΚ δεν τεμαχίζεται, δεν κατακερματίζεται και δεν μοιράζεται σε φέουδα.
Σε ό,τι αφορά το κλίμα διαγραφών που έχει καλλιεργηθεί από τη Χαριλάου Τρικούπη, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ λέει ότι «δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος των διαγραφών», ενώ καλεί όλα τα στελέχη να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων… [
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Βούλα Κεχαγιά, ΤΑ ΝΕΑ, 17/6/2008]

ΕΙΠΕ:
  • Εγώ υπηρετώ και εγγυώμαι την ενότητα. Και η κίνησή μου ήταν ακριβώς για να αποτρέψω τη λογική ότι το ΠΑΣΟΚ τεμαχίζεται, κατακερματίζεται και μοιράζεται σε φέουδα. Το ΠΑΣΟΚ δεν διασπάται

ΕΙΠΕ:
  • Το μεγάλο και πολυσυλλεκτικό ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να είναι ένα πλαδαρό μόρφωμα ομαδαρχών χωρίς πολιτικό στίγμα και με μόνο συνεκτικό κρίκο τη δίψα για την εξουσία

ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ :
  • Δεν ήμουν εγώ αυτός που έκανε μία κίνηση που δημιούργησε ερωτηματικά για την πολιτική βούληση και τη στόχευσή μας. Όμως ή θα το «ξεχνούσα»- υιοθετώντας την αντίληψη ότι κανείς δεν φέρει ευθύνη για το τι λέει και κάνει στο Κίνημά μας- ή θα το αντιμετώπιζα με τη σοβαρότητα που συνάδει για ένα κίνημα που διεκδικεί την εξουσία. Όπως και έκανα. Ήταν υποχρέωσή μου και καθήκον μου.
ΕΙΠΕ:
  • Δεν έχω τον χρόνο ούτε το ενδιαφέρον να ασχοληθώ με σενάρια αστυνομικού ή συνωμοσιολογικού τύπου

Blog στο WordPress.com.