ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ στα οποία στηρίζεται η ιδέα της συνεργασίας είναι απλά:
* Ο αντίπαλος και των δύο, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι ιδεολογικά, σύμφωνα τουλάχιστον με τις επίσημες διακηρύξεις και τους τίτλους τους, η Νέα Δημοκρατία. Κατά τις δημοσκοπήσεις, σήμερα, υπερισχύει σαφώς του ενός και του άλλου. Οχι και των δύο μαζί.
* Ο εκλογικός νόμος επιτρέπει, για τελευταία φορά, την πλειοψηφική πριμοδότηση των 40 εδρών και σε συνεργαζόμενα κόμματα. Αν η Ν.Δ. αναδειχθεί αυτοδύναμη ή είναι πρώτο κόμμα χωρίς αυτοδυναμία, θα την επιτύχει στις αμέσως επόμενες εκλογές με την πλειοψηφική πριμοδότηση των 50 εδρών μόνο σε αυτοτελές κόμμα. Ετσι κι αλλιώς θα εδραιωθεί η κυριαρχία της.
* Η αντίστροφη πιθανότητα, σε δικομματικό πλαίσιο, με το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα είναι, σύμφωνα πάντα με τα σημερινά στοιχεία, ισχνή. Με αυτοδυναμία ακόμα ισχνότερη. Χωρίς αυτοδυναμία, θα κατέληγε στην καλύτερη εκδοχή σε μετεκλογική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί, λοιπόν, όχι σε προεκλογική, ώστε να εγκριθεί και στην κάλπη κάποιο κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα;
Η ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ του εκλογικού νόμου και των δημοσκοπήσεων σήμερα στηρίζει την ιδέα της συνεργασίας. Το ενδιαφέρον της συνέντευξης Πάγκαλου είναι ότι προτείνεται από κάποιον που έχει εκφραστεί με απαξιωτικούς όρους για τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, τους ηγέτες και τις συνιστώσες του. Ούτε η αριθμητική όμως, ούτε οι δημοσκοπήσεις, ούτε οι λεκτικές μεταπτώσεις των στελεχών του ΠΑΣΟΚ αρκούν για να επιτευχθεί η προεκλογική συνεργασία.
Η ΓΕΦΥΡΑ ανάμεσα στις δύο όχθες, όπου κατά τον Αλέκο Αλαβάνο βρίσκονται το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν χτίζεται χωρίς ουσιαστικές παραχωρήσεις του πρώτου προς τον δεύτερο. Η θρυλούμενη ανανέωση του ΠΑΣΟΚ, η αποκοπή του από πολλά λάθη του παρελθόντος, η εγκατάλειψη μερικών νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων είναι τα πρώτα θεμέλια για να χτίσει τη γέφυρα που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης φαίνεται να επιθυμεί.
ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΟ μηδενικού αθροίσματος ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ, για το οποίο μιλάει ο κ. Πάγκαλος, δεν είναι λάθος του κ. Αλαβάνου. Από τις δημοσκοπήσεις προκύπτει ότι όσα κερδίζει ο ένας, χάνει ο άλλος. Η πρόταση συνεργασίας από το ΠΑΣΟΚ, με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα, δεν είναι παγίδα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Θα μπορούσαν μαζί -και μόνο μαζί- να πετύχουν θετικό άθροισμα απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή να κατακτήσουν την εξουσία. Win-Win θα έλεγε ο Γιώργος Παπανδρέου.
Η ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ του ΣΥΡΙΖΑ, όμως, δεν είναι παιγνιοθεωρητική με στόχο τη συμμετοχή στην εξουσία. Είναι εξωσυστημική -εκτός του εκλογικού παιχνιδιού- στρατηγική με στόχο την αμφισβήτηση και των δύο κομμάτων του πλειοψηφικού κοινοβουλευτισμού. Η θέση αυτή αποτρέπει το κτίσιμο οποιασδήποτε γέφυρας και γκρεμίζει ό,τι πάει να χτιστεί. Αν και όσο έτσι έχουν τα πράγματα, κάθε συζήτηση για συνεργασία θα είναι μάταιη. Το χάσμα ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στον ΣΥΡΙΖΑ θα παραμένει αγεφύρωτο…
