ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΡΦΙΡΙΚΟΥΣ!

Με τη φράση «η κοινή κάθοδος ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές θα σήμαινε την κάθοδο στον Αδη για τον ΣΥΡΙΖΑ», ο Αλέκος Αλαβάνος έβαλε ένα τέλος στα σενάρια περί συνεργασίας των δύο κομμάτων…

Εγώ, λέω, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Να τελειώνουμε κάποτε με τον ΣΥΡΙΖΑ ή Συνασπισμό ή δεν ξέρω κι εγώ πώς αλλιώς λέγονται αυτοί οι “αριστεροί” του σαλονιού. Είχα αρχίσει να νιώθω πολύ άσχημα τελευταία με την επιμονή του ΠΑΣΟΚ (βλέπε Σκανδαλίδης, Πάγκαλος και Παπανδρέου και κάποιοι άλλοι) να επιζητεί τη συνεργασία ή την κοινή κάθοδο στις ερχόμενες εκλογές. Για ποιο λόγο να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τον Τσίπρα από τη στιγμή που ο νεαρός δια των λόγων του και από την ημέρα της εκλογής του, απαξιώνει και το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου;

Ρε σεις, το ΠΑΣΟΚ έχει κάνει αγώνες κι ο Τσίπρας απλώς έκανε ως μαθητής ασκήσεις “πολιτικής” γυμναστικής. Πιστεύει ότι είναι ο “Μεσσίας” της αριστεράς. Ας το πιστεύει. Ο Αλαβάνος απλώς είναι κολλημένος στον αντι-Πασοκισμό και τον αντι-παπανδρεϊσμό του. Έξυπνος άνθρωπος, αλλά δεν έχει αντιληφθεί ότι ο λαός δεν μπορεί να περιμένει πότε ο Συνασπισμός θα γίνει αξιωματική αντιπολίτευση και… κυβέρνηση! Εν πάση περιπτώσει, δεν πρόκειται να γίνει ποτέ! Καλό είναι, λοιπόν, μετά την άρνησή του, το ΠΑΣΟΚ να δει ψυχραιμότερα αυτή τη σχέση και να πάρει μια απόφαση που θα ικανοποιεί και το κοινό αίσθημα αλλά και θα βασίζεται στη λογική, η οποία λέει ότι δεν μπορεί συνεχώς να μας κουμαντάρει μια μειοψηφία που έχει την εντύπωση ότι κρατάει τον Πάπα από… τα γένια! Να πω και το άλλο. Όταν λένε στο ΠΑΣΟΚ για συνεργασία, τι εννοούν; Είμαι πεπεισμένος ότι κανείς ποτέ δεν ξεκαθάρισε το νόημα αυτού του εγχειρήματος. Τι δηλαδή, να συζητάμε απλώς για να συζητάμε. Αυτός ο λεκτικός ακτιβισμός τέλειωσε. Είναι η εποχή των πράξεων. Μόνο το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή έχει τις προϋποθέσεις να αναλάβει τα ηνία. Με όλα τα λάθη που έχει κάνει. Στην πορεία θα κάνει σωστές κινήσεις. Άλλωστε έχει κάνει έργο και ο λαός το γνωρίζει. Αλλά, μακριά από αυτούς τους μαραγκιασμένους παραδοσιακούς “αριστερούς” που για την εξουσία κάποτε συνεργάστηκαν και με το διάβολο. Δεν ξεχνάμε το βρόμικο ‘89, δεν ξεχνάμε ότι κάποτε θέλησαν να διαλύσουν το ΠΑΣΟΚ και να κλείσουν στη φυλακή τον Ανδρέα Παπανδρέου, δεν ξεχνάμε ότι μας έλεγαν “κλέφτες” όλους εμάς τους Πασόκους… Μακριά!

Βέβαια, δεν είναι και τόσο ρόδινα τα πράγματα στο ΠΑΣΟΚ όταν στα ηγετικά κλιμάκια κυκλοφορούν διάφοροι περίεργοι μπασιμπουζούκοι που δεν γνωρίζουν την ιστορία του Κινήματος και έτσι ανιστόρητοι πιστεύουν ότι θα το οδηγήσουν στη νίκη! Αυτό είναι ένα από τα τραγικά λάθη του Παπανδρέου που δεν έχει καταφέρει από τη μια πλευρά να κάνει σωστές επιλογές και από την άλλη να διώξει διάφορους φιρφιρίκους που κοντεύουν (αν ήδη δεν το έχουν κάνει) να πνίξουν την κομματική οργάνωση, που έχουν διώξει σοβαρούς ανθρώπους από τις τάξεις του και έχουν τις αυταπάτες των… δημοσίων υπαλλήλων! Ο γραμματέας του Κινήματος θα έπρεπε να πετάει κυριολεκτικά. Ο “πορτ παρόλ” θα έπρεπε να είναι τσακάλι και να μη δέχεται μύγα στο σπαθί του, ο διευθυντής επικοινωνίας θα έπρεπε να πιάνει πουλιά στον αέρα, να αλωνίζει το δημοσιογραφικό χώρο και να μην του ξεφεύγει τίποτε… Ψύλους στ’ άχυρα ζητάω. Γιώργο, κάνε κάτι γιατί δεν μας βλέπω καλά. Liondas

• Μια γύρα στο διαδίκτυο κάνω, ψάχνοντας για “ομοϊδεάτες”. Αυτό το κείμενο του Lionda, νομίζω ότι απηχεί και τις δικές μου σκέψεις για το κρίσιμο ζήτημα της συνεργασίας του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ των Αλαβάνου και Τσίπρα. Είναι πρωτάκουστο και πρωτοφανές να επιδιώκει το ΠΑΣΟΚ πάση θυσία συνεργασία ή σύμπραξη ή δεν ξέρω κι εγώ πώς αλλιώς θέλουν την πουν, και ο ΣΥΡΙΖΑ να αρνείται πεισματικά! Ποια πολιτική λογική επιβάλλει αυτή τη στάση; Πρέπει να είναι κανείς ηλίθιος να επιμένει με μόνη τη σκέψη ότι βαθιά επιθυμία είναι η επάνοδος στην εξουσία. Ποιος θέλει να επανέλθει στην εξουσία, σε κυβερνητικούς θώκους; Όχι ο πάντως ο λαός! Ο λαός θέλει χρηστή και φιλολαϊκή διοίκηση. Το γεγονός ότι επιμένουν ντε και καλά να τα βρούμε για να γκρεμίσουμε τον Καραμανλή, δεν μου φαίνεται ότι μ΄ενδιαφέρει. Ούτε εκείνον που έχει γονατίσει από την ακρίβεια της ζωής. Και σε τελευταία ανάλυση, ας μας πουν ξεκάθαρα ότι δεν τους ενδιαφέρει το ΠΑΣΟΚ.
• Στηρίξαμε τον Γιώργο Παπανδρέου όχι για να ψάξει για δεκανίκια, αλλά για να κάνει το ΠΑΣΟΚ μια δύναμη υπολογίσιμη που να διεκδικεί την εξουσία. Παρατηρούμε επί πολλά χρόνια την τακτική των δυνάμεων που συνθέτουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μεταπολίτευση και δώθε έχουν αλλάξει πολλές ονομασίες. Έχουν κουνήσει άπειρες φορές την κατσαρόλα και ποτέ δεν είναι ευχαριστημένοι. Και τώρα ακόμη τσακώνονται μεταξύ τους για τη σχέση τους με το ΠΑΣΟΚ, για τους κουκουλοφόρους και τους διάφορους επαναστατημένους που αναστατώνουν τα Πανεπιστήμια και την κοινωνική ηρεμία… για χίλια δυο ζητήματα για τα οποία όλοι επιζητούν να δημοσιοποιήσουν τη δική τους θέση. Η ιστορία, μας λέει ότι αυτοί οι άνθρωποι και στην περίπτωση που δεχτούν να “συνεργαστούν” με το ΠΑΣΟΚ, καθ’ οιονδήποτε τρόπο, θα το κάνουν για να το διαλύσουν!
• Για να επανέλθω: Κάναμε αγώνες για να παραμείνει ο Γιώργος επικεφαλής της παράταξης που έχει μακρά παράδοση στην υπηρεσία της δημοκρατίας. Ή ξαναγίνεται μεγάλη και αυτοδύναμη ή ο καθένας να ψάξει για στέγη! Ποτέ ο Ανδρέας δεν παρακάλεσε. Τα σημερινά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μανιωδώς φέρνουν και ξαναφέρνουν στο τραπέζι των συζητήσεων τη “συνεργασία”, μου δίνουν την εντύπωση ολύμπιων αναχωρητών που είναι σε κάθε στιγμή πρόθυμοι να ψιθυρίσουν στους εαυτούς τους το “νυν απολύοις”! Και πριν “απολυθούν”, θέλουν να ξαναδοκιμάσουν την κυβερνητική εξουσία. Μη σώσουμε και την ξαναπάρουμε την εξουσία με τέτοιες επιλογές. Αν αυτά τα στελέχη έχουν δημιουργημένη την ησυχάζουσα αίσθηση του “φτασίματος”, ενώ δεν είναι στα μισά του δρόμου τους και άλλοι μόλις στο ξεκίνημα, μάλλον διαφωνούμε… Δηλαδή, τι λένε στους “άλλους” που είναι στο ξεκίνημα; Τι θα πουν στις γενιές των Πασόκων που έδωσαν αγώνες – ότι σήμερα το ΠΑΣΟΚ είναι κουτσό και χρειάζεται τα δεκανίκια του ΣΥΡΙΖΑ; Ας βγει ο Παπανδρέου να ξεκαθαρίσει αυτή την ιστορία. Για να μη χάνουμε άλλο χρόνο…