Τα ελληνικά Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ ζουν για μία ακόμη φορά ημέρες ντροπής και παρακμής. Μια απειροελάχιστη μειοψηφία, φοιτητών και μη, επιμένει να επιβάλει την δική της άποψη με τη βία. Το πανεπιστημιακό άσυλο επιβλήθηκε για να προστατεύσει την ακαδημαϊκή ελευθερία και όχι για να επιτρέπει σε οιονδήποτε να βιαιοπραγεί, να κλέβει, να λεηλατεί και να καταστρέφει την περιουσία του ελληνικού λαού. Οι πρυτανικές αρχές έχουν πλέον στη διαθεσή τους τα απαιτούμενα «εργαλεία» για να καλέσουν την αστυνομία να επέμβει όταν και όποτε συμβαίνει κάτι εξόφθαλμα παράνομο. Θα είναι μια στιγμή μεγάλης πολιτικής ωριμότητας και ευθύνης όταν η αστυνομία, που εκπροσωπεί το νόμιμο κράτος, εισέλθει επιτέλους συντεταγμένα σε ένα Πανεπιστήμιο για να προστατεύσει τη νομιμότητα. Ηλθε η ώρα πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, φοιτητές, πολιτικοί να δώσουν τη μάχη για «να μην περάσει ο φασισμός», ο φασισμός των μειοψηφιών που αγνοούν το νόμο, τη δημοκρατία και το κράτος. [Κύριο Άρθρο, Η Καθημερινή, 29/5/2008]
Δεν θα είχα λόγους να διαφωνήσω με τις θέσεις που αναπτύσσει η συντηρητική εφημερίδα “Καθημερινή” στο κύριο άρθρο της, εάν ο προβληματισμός “άγγιζε” και τις ευθύνες της “εξουσίας”. Στην προκειμένη περίπτωση, αυτές οι “μειοψηφίες” δεν ξύπνησαν ένα πρωινό με την απόφαση που πήραν στον ύπνο τους, να πάνε να καταστρέψουν, ως βάνδαλοι, την περιουσία του λαού και να καταλύσουν κάποιες δημοκρατικές διαδικασίες! Φαίνεται ότι παίζεται ένα ολοκληρωτικό “πολιτικό” παιχνίδι, που έχει θύτες και θύματα. Τα θύματα γνωρίζουμε ποια είναι: ο λαός και τα παιδιά του!.
Δέχομαι ότι το κράτος πρέπει να “ανέχεται” παρεκτροπές, όμως η ανοχή προϋποθέτει το στίβο του ιδεολογικού ανταγωνισμού και, φυσικά, είναι βασική αρχή της αληθινής δημοκρατίας. Το να αρνείσαι την ανοχή αυτό σημαίνει ότι πλέον είσαι γυμνός από επιχειρήματα και η ιδεολογική και πολιτική στειρότητα σε οδηγεί κατευθείαν στη βία. Με δυο λόγια, αυτές οι θέσεις της “Καθημερινής”, που απηχούν και τις θέσεις της εξουσίας και ορισμένων εκπροσώπων των μέσων ενημέρωσης που κραυγάζουν από τα βραδινά τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, έχουν μια τρομακτική δύναμη αλλά δεν έχουν διέξοδο. Η πολιτική εξουσία σήμερα “βολεύεται” και με τις “παρεκτροπές” της νεολαίας και με τα κηρύγματα για διακοπή της ανοχής!
Δεν μπορώ να ξέρω αν οι συγκρούσεις σπουδαστών (και μη σπουδαστών) με την αστυνομία είναι σκηνοθετημένες. Εκείνο που μπορώ να πω είναι ότι αναμφίβολα “λειτουργούν υπέρ των σχεδίων της κυβέρνησης και του καθηγητικού κατεστημένου” (όπως ισχυρίζεται και το ΚΚΕ), που επιδιώκουν την εφαρμογή του νόμου – πλαισίου, που οδηγεί στην πλήρη προσαρμογή των ΑΕΙ – ΤΕΙ στις απαιτήσεις του κεφαλαίου…
Θα έπρεπε ίσως να γίνει λόγος και για την αξιοπρέπεια των νέων ανθρώπων που δεν συμμετέχουν σ’ αυτές τις “εκδηλώσεις”, που έχουν πολιτική σκέψη, αλλά θέλουν να τελειώσουν και τις σπουδές τους. Δεν είναι δυνατόν να ζούμε σε μια ατέρμονα κινητοποίηση στον πανεπιστημιακό χώρο, δίχως στόχους. Εξάλλου, οι κινητοποιήσεις (τα επεισόδια) των ημερών αυτό ακριβώς καταδεικνύουν: την έλλειψη στόχων.
Το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός που “πριμοδοτούν”, κατά μία έννοια, τις δυναμικές κινητοποιήσεις των νέων με τα κράνη και τα ρόπαλα, θα πρέπει να μην επηρεάζονται από καμιά ψύχωση και να βάλουν κάτω τη λογική που είναι αποφασιστικός παράγοντας της σωστής εκτίμησης των πολιτικών πραγμάτων. Ο κομματικός μεσσιανισμός καταργεί την ορθή πολιτική κρίση.
Αλλά, αυτοί οι δυο φορείς της λεγόμενης παραδοσιακής αριστεράς παίζουν σε δυο ταμπλό: Από τη μια προβάλλουν ως “κοινωνικοί επαναστάτες” και από την άλλη παρέχουν δεκανίκια στην κυβέρνηση της Δεξιάς (βλέπε τη στάση τους στην “προσχηματική”, όπως τη χαρακτήρισε ο Παπανδρέου, αναθεώρηση του Συντάγματος). Δηλαδή, η πόλωση την οποία επιδιώκει η Νέα Δημοκρατία έχει υποστηρικτές κι αυτοί είναι εκείνοι που δημιουργούν καταστάσεις βίας και κοινωνικών αναταραχών ανέξοδα. Όταν το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ συνέπρατταν στην αναθεώρηση του άρθρου 24, τα έβλεπαν όλα ρόδινα! Αποφάσισαν να λειτουργήσουν” ως στήριγμα της ανεπαρκούς για την αναθεώρηση κυβερνητικής πλειοψηφίας, εξυπηρετώντας μόνο τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Και στην περίπτωση των ταραχών, όπου σημειώθηκαν συμπλοκές, καταστροφές ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, μέχρι και τραυματισμοί (ο πρύτανης του Αριστοτελείου μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο κ.ά.), είναι δυνατό να μην έχουν συμμετοχή;
