ΗΤΑΝ ΘΕΜΑ ΤΙΜΗΣ ΚΥΡΙΕ ΖΑΧΟΠΟΥΛΕ!

Έτσι όπως τα γράφουν οι εφημερίδες, ο κύριος Ζαχόπουλος παρουσιάζεται ως το θύμα μιας πανούργας γυναίκας και κάποιων δικηγόρων που επιχείρησαν να τον εκβιάσουν! Αλλά δεν τα κατάφεραν διότι εκείνος τους πρόλαβε: Πήδησε στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας όπου διέμενε στο Κολωνάκι! “Ήταν θέμα τιμής” γιά τον κύριο Ζαχόπουλο να πέσει, αλλά δεν ήταν θέμα τιμής να παραμείνει ακέραιος μέσα στο υπουργείο Πολιτισμού και να μην καταπατήσει καμιά έννοια ηθικής, να εκμεταλλευτεί το αξίωμά του, τη δύναμή του, για να “εκβιάσει” την 35χρονη, να την καταστήσει ερωμένη του! Θ’ ακούσουμε σημεία και τέρατα σε λίγες μέρες. Κρατείστε την αναπνοή σας.

ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΥ. «Καίει» και τους δύο δικηγόρους. Με ρυθμούς χελώνας συνεχίζεται η ανάκριση για την υπόθεση Ζαχόπουλου, με την κατάθεση του πρωταγωνιστή της υπόθεσης ο οποίος δέχθηκε την επίσκεψη του ανακριτή Δημ. Οικονόμου και την Παρασκευή στον «Ευαγγελισμό». Ο πρώην γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού ήταν καταβεβλημένος, αλλά πολύ συνεργάσιμος. Μπήκε στο επίμαχο κεφάλαιο της απόπειρας αυτοκτονίας του αναφέροντας, όπως έχει γράψει η «Κ.Ε.», ότι «έπεσε από τον τέταρτο όροφο του σπιτιού του διότι φοβήθηκε τη διαπόμπευση του ιδίου και της οικογένειάς του». «Ηταν θέμα τιμής για μένα», είπε χαρακτηριστικά. Πρόσθεσε ότι «γνώριζε ότι το υλικό είχε φτάσει ψηλά (στο μέγαρο Μαξίμου), αλλά και σε συγκεκριμένη εφημερίδα («Πρώτο Θέμα)». Πίστευε, όπως είπε, ότι ήταν φυσικό να καταλήξει και στην εκπομπή του συνεκδότη της εφημερίδας, Μάκη Τριανταφυλλόπουλου. Παρά τις διαβεβαιώσεις του φίλου του Γ. Μυλωνά ότι δεν είχε προγραμματισθεί σχετική εκπομπή, δεν το πίστεψε και γι’ αυτό επιχείρησε να αυτοκτονήσει. «Πίστευα», επέμεινε στην κατάθεσή του, «ότι έτσι, νεκρός δηλαδή, θα γλίτωνα τη διαπόμπευση εγώ και η οικογένειά μου…». [Της ΓΙΑΝΝΑΣ ΠΑΠΑΔΑΚΟΥ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 13/4/2008]

ΧΡ. ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΣ: «Πώς ο συνεχής εκβιασμός με έφερε στα όριά μου». Στην κατάθεσή του ενοχοποιεί την Τσέκου και τους δύο δικηγόρους. Έφτασε η ώρα της κλήσης σε απολογία και των υπολοίπων εμπλεκομένων στον εκβιασμό του πρώην γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού κ. Χρ. Ζαχόπουλου. Η ολοκλήρωση της κατάθεσης του κ. Ζαχόπουλου δρομολογεί τις νέες εξελίξεις στην ανάκριση που διενεργεί ο 2ος ειδικός ανακριτής κ. Δ. Οικονόμου. Οπως λένε νομικοί κύκλοι, τα όσα είπε εξεταζόμενος ο κ. Ζαχόπουλος ανοίγουν ήδη τον δρόμο για την απαγγελία κατηγοριών εις βάρος των νομικών κκ. Δ. Μπαλέρμπα και Ηρ. Κουτελίδα, οι οποίοι μέσα στις προσεχείς ημέρες αναμένεται να διαβούν το κατώφλι του ανακριτή. Επιπλέον επιβαρύνουν τη θέση της κυρίας Εύης Τσέκου, η οποία εδώ και ημέρες αναμένει την απάντηση του ανακριτή στο αίτημά της για αποφυλάκιση. Η κατάθεση του κ. Χρ. Ζαχόπουλου, που αναμένεται να ολοκληρωθεί αύριο, στο σύνολό της μπορεί, σύμφωνα με δικαστικές πηγές, να χαρακτηριστεί «ποταμός» και είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την περαιτέρω πορεία της ανάκρισης… [ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΜΠΡΟΥΣΑΛΗ, Το Βήμα, 13/4/2008]

ΜΜΕ και υπόθεση Ζαχόπουλου. Οι δημοσιογράφοι έχουν την κύρια ευθύνη για το αρνητικό κλίμα που διαμορφώθηκε την περίοδο που βρισκόταν σε εξέλιξη η υπόθεση Ζαχόπουλου, ενώ τα κρατικά κανάλια χειρίστηκαν καλύτερα από τα ιδιωτικά την επικαιρότητα αναφορικά με αυτό το θέμα. Αυτά είναι συμπεράσματα ερευνών που πραγματοποιήθηκαν από την MRB Hellas από τον Δεκέμβριο 2007 μέχρι τον Φεβρουάριο 2008 και οι οποίες αφορούσαν την εικόνα των ΜΜΕ τη συγκεκριμένη εκείνη περίοδο. Τα στοιχεία παρουσίασε χθες στο Ανοικτό Φόρουμ ο κ. Δ. Μαύρος, διευθύνων σύμβουλος της MRB, και σύμφωνα με αυτά τα κρατικά κανάλια εισέπραξαν την υψηλότερη ικανοποίηση από το κοινό (65%) για το πώς διαχειρίστηκαν την επικαιρότητα, ενώ η ιδιωτική τηλεόραση τη χαμηλότερη (66,2%). Οσο δε για την αιτία που οι Ελληνες πιστεύουν πως δεν ικανοποιήθηκαν εκείνη την περίοδο από τα ΜΜΕ, θεωρούν την «κατευθυνόμενη γραμμή-μη αντικειμενικότητα» και εδώ τα σκήπτρα κρατούν οι εφημερίδες με ποσοστό (54,1%), ακολουθούν τα κρατικά κανάλια (46,6%) και τρίτο βρίσκεται το ραδιόφωνο με (35%), ενώ πρώτη αιτία για την ιδιωτική τηλεόραση θεωρούν τη «δραματοποίηση-υπερβολές» (52,4%) και δεύτερη την «αντιπαράθεση-καβγάδες» (45,7%). Τα στοιχεία των ερευνών δείχνουν επίσης, όπως εξήγησε ο κ. Μαύρος, ότι οι πολίτες πιστεύουν πως στο κλίμα που δημιουργήθηκε εκείνη την περίοδο βασικό ρόλο έπαιξαν πρώτα οι δημοσιογράφοι (61,5%), μετά οι πολιτικοί (60,3%) και στη συνέχεια οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ (49,8%). [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/4/2008]

Η ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

• Οι αρμόδιοι δεν απάντησαν στο ερώτημα της ΕΕ για κοινή πολιτική σχετικά με τις μετακινήσεις εντός των πόλεων.
• Ενώ οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μόνο από τις μεταφορές αυξήθηκαν κατά 46%, η Ελλάδα αδιαφόρησε για το ευρωπαϊκό «Πράσινο Βιβλίο».

Ανοχύρωτη μπροστά στις επιπτώσεις από την ανεξέλεγκτη κυκλοφορία των οχημάτων έχει μείνει η Ελλάδα. Οι αυτοκινητόδρομοι επεκτείνονται αλόγιστα, η δημόσια συγκοινωνία παραμένει «φτωχός συγγενής», οι πεζοί και οι ποδηλάτες δεινοπαθούν, οι πεζόδρομοι λείπουν. Η Ελλάδα, παρά τις υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βρίσκεται σε νιρβάνα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τους ειδικούς οι έλληνες αρμόδιοι δεν έδωσαν ουσιαστικές απαντήσεις στο ερώτημα που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ένωση με το Πράσινο Βιβλίο αν πρέπει να υπάρξει κοινή ευρωπαϊκή πολιτική με μέτρα για τις μετακινήσεις εντός των πόλεων. Και όλα αυτά σε μια χώρα που σύμφωνα με την ευρωπαϊκή έκθεση TERM 2007, η οποία δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μόνο από τις μεταφορές (αποκλείοντας τα διεθνή αεροπορικά ταξίδια και τις θαλάσσιες μεταφορές) αυξήθηκαν κατά 46%. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα σε μία δεκαετία στους ελληνικούς δρόμους τα περίπου 200 αυτοκίνητα ανά 1.000 κατοίκους το 1995, υπερδιπλασιάστηκαν το 2005… [συνέχεια ΕΔΩ. ΜΑΧΗ ΤΡΑΤΣΑ, Το Βήμα, 13/4/2008]

Η οικολογική αναισθησία είναι ίδιον των πολιτών αυτής της χώρας, αλλά και κυρίως χαρακτηριστικό των κρατούντων. Η ζωή μας έχει γίνει αβίωτη. Εκατοντάδες χιλιάδες αυτοκίνητα ρίχνονται καθημερινά στους δρόμνους των πόλεων, και οι πολίτες χάνουν το ζωτικό του χώρο. Τα πεζοδρόμια δεν είναι ελεύθερα πια διότι έχουν γίνει χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και κάθε είδους οχημάτων. Οι πολίτες δεν έχουν συνείδηση, αφού παρατηρείται και το φαινόμενο να παρκάρουν μπροστά στις στάσεις των μέσων μαζικής μεταφοράς και κανείς να μην τους ενοχλεί και να μην υφίστανται τις συνέπειες της παρανομίας τους. Το κράτος καθεύδει μακαρίως. Κηνηγάνε οι τροχονόμοι τα μηχανάκια και κάνουν πως δεν βλέπουν τρανταχτές παρανομίες αυτοκινήτων που κλείνουν τις διαβάσεις, εξαφανίζουν τα πεζοδρόμια, εμποδίζουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες να κινηθούν… Οι πόλεις έχουν γίνει απάνθρωπες. Η αναισθησία μέχρι πού θα φτάσει;

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Τι πληρώνει ο Συνασπισμός;

Το ΠαΣοΚ δικαιούται να πάρει μια βαθιά ανάσα. Μπορεί η ανάκαμψη να απέχει ακόμη πολύ αλλά η κατρακύλα μάλλον δεν συνεχίζεται. Και γιατί άραγε να ανασάνει το ΠαΣοΚ από μια δημοσκόπηση στην οποία απέχει τέσσερις μονάδες από τη ΝΔ και με τον Γ. Παπανδρέου να υστερεί από 22 ως 24 μονάδες (αναλόγως πώς το μετράς…) του Κ. Καραμανλή στην επιλογή Πρωθυπουργού, θα αναρωτηθούν ορισμένοι. Διότι στην παρούσα συγκυρία, αντίπαλος του ΠαΣοΚ δεν είναι η ΝΔ αλλά ο Συνασπισμός. Και αυτό που παίζεται δεν είναι η διακυβέρνηση της χώρας αλλά η πρωτοκαθεδρία στην αντιπολίτευση. Καλώς ή κακώς, το ΠαΣοΚ έχει καταφέρει να καταστήσει ζητούμενο κάτι που ήταν δεδομένο από το 1977. Σε αυτό το ζητούμενο (αλλά μόνο σε αυτό…) οι απαντήσεις είναι ενθαρρυντικές για την αξιωματική αντιπολίτευση. Η ψαλίδα ΠαΣοΚ – Συνασπισμός ανοίγει από πέντε μονάδες στις δέκα ενώ και ο Παπανδρέου διευρύνει τη διαφορά του από τον Τσίπρα στην επιλογή Πρωθυπουργού. Τι συνέβη και φαίνεται να αντιστρέφεται η δυναμική του τελευταίου διμήνου; Δύο πράγματα:

Πρώτον, η υπόθεση των Σκοπίων ενίσχυσε συνολικά το αίτημα διακυβέρνησης, άρα τη ΝΔ αλλά και το ΠαΣοΚ. Ακόμη περισσότερο που το ΠαΣοΚ επέδειξε στη συγκεκριμένη περίπτωση μια συνολικά υπεύθυνη και σοβαρή στάση.

Δεύτερον, τα φώτα της δημοσιότητας έδειξαν τον Συνασπισμό στις πραγματικές του διαστάσεις. Και ταυτοχρόνως φανέρωσαν τη δυσκολία του να χειριστεί ένα διευρυμένο ακροατήριο. Η πλατεία Κουμουνδούρου πληρώνει την προχειρότητα, την ευκολία, την αμετροέπεια, ακόμη και την άγνοια με την οποία παρεμβαίνει στα πιο σπουδαία ζητήματα, από τον ΟΤΕ και το Χρηματιστήριο ως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το δημοψήφισμα για το Ασφαλιστικό.

Με άλλα λόγια, οι απαιτήσεις από τον Συνασπισμό αυξήθηκαν δυσανάλογα με τις δυνατότητές του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτές: κανείς δεν περιμένει τα ίδια από ένα κόμμα του 5% και από ένα κόμμα του 18%. Και κανείς δεν τους κρίνει με τα ίδια κριτήρια. Αυτό δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι ο Συνασπισμός οδεύει αναπόφευκτα στην κατηφόρα, κάθε άλλο. Ούτως ή άλλως, η εικόνα του ΠαΣοΚ και του Γ. Παπανδρέου παραμένει βαριά τραυματισμένη. Ούτως ή άλλως, ο Συνασπισμός δείχνει να διατηρεί μια δυναμική. Και άλλωστε όσο το ΠαΣοΚ δεν ενισχύει τα κυβερνητικά χαρακτηριστικά του, όσο ο ανταγωνισμός γίνεται στο γήπεδο του Συνασπισμού, τόσο η αντιπολίτευση θα κινείται στον αστερισμό ενός εσωτερικού διαγκωνισμού. Ακόμη κι έτσι, όμως, τα πράγματα πλέον είναι απολύτως καθαρά: αν το ΠαΣοΚ θέλει κάποτε να επιστρέψει στην εξουσία, θα πρέπει να εξουδετερώσει πλήρως την απειλή του Συνασπισμού… Ενός Συνασπισμού που, αξίζει να το θυμηθούμε, σε όλη την περίοδο της «δεξιάς διακυβέρνησης» του ΠαΣοΚ ως το 2004 ουδέποτε ξεπέρασε το 3,5%! [Ι. Κ. ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 13/4/2008]

ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ «ΚΑΤΑΡΓΗΣΕ» ΤΟ ΠΑΣΟΚ

• Ο εκ των διεκδικητών της προεδρίας του κόμματος εμμένει στις απόψεις του περί κοινής καθόδου με τον ΣΥΝ στις εκλογές
• Ο ρόλος του συνομιλητή με τα κόμματα της Αριστεράς, οι αναφορές στον κ. Κ. Λαλιώτη και η «τελευταία ευκαιρία»

Απόρησαν πολλοί στο ΠαΣοΚ με την πρόταση του κ. Κ. Σκανδαλίδη για κοινή κάθοδο του ΠαΣοΚ και του Συνασπισμού στις επόμενες εκλογές. Και μάλιστα τη στιγμή που το ΠαΣοΚ δείχνει να εισέρχεται σε πιο εύκρατες δημοσκοπικές ζώνες και οι σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ διέπονται από αμοιβαίες καθημερινές εχθροπραξίες. «Είναι δυνατόν ένα κόμμα εξουσίας να εγκαταλείπει τη διεκδίκηση της αυτοδυναμίας; Τι προτείνει; Να “καταργηθεί” το ΠαΣοΚ;» ρωτούσαν σύντροφοί του. Αλλοι θεωρούσαν αδιανόητο να αποδέχεται ένα κορυφαίο στέλεχος, το οποίο μάλιστα διεκδίκησε και την ηγεσία του κόμματος, ότι το ΠαΣοΚ θα είναι δεύτερο κόμμα στις εκλογές. Από αυτούς πολύ λίγοι έκρυψαν το χαμόγελό τους όταν ο κ. Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε τη σκιώδη κυβέρνηση και έχρισε τον κ. Σκανδαλίδη υπεύθυνο για τον διάλογο με τα άλλα κόμματα της Αριστεράς και την προώθηση των προτάσεων του ΠαΣοΚ για τη δημοκρατία και το πολιτικό σύστημα. «Διεκδικητής της προεδρίας του κόμματος ήταν, κάτι έπρεπε να του δώσει» σχολίαζαν με συγκατάβαση, θεωρώντας ότι ο θησαυρός που του προσεφέρθη ήταν άνθρακες… [συνέχεια ΕΔΩ. ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ, Το Βήμα, 13/4/2008].

Ο Σκανδαλίδης δεν φημίζεται για τις αυταπάτες του. Όμως σ’ αυτή την περίπτωση θεωρώ ότι αυταπατάται. Δεν υπάρχει περίπτωση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ενδεχομένως να υπάρξει κάτι τέτοιο σε δημοτικό ή νομαρχιακό επίπεδο, όπως άλλωστε έχει συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν και σε μεμονωμένες περιπτώσεις. Ωστόσο αυτό που με πάθος έχει δηλώσει ο Σκανδαλίδης, ότι πρέπει να κατέβουν από κοινού στις εκλογές ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, είναι στη σφαίρα των ονείρων. Κάνει το τραγικό λάθος που κάνει και ο Λαλιώτης, να συζητούν έχοντας ως παράδειγμα την περίπτωση της Ιταλικής Κεντροαριστεράς, η οποία όμως δεν καταφέρνει να πείσει τους Ιταλούς. Βλέπουμε ότι η Δεξιά με τον Μπερλουσκόνι είναι πανίσχυρη. Και εξάλλου, οι συνθήκες είναι διαφορετικές και δεν μπορεί ό,τι ισχύει στην Ιταλία, να ισχύει και στη χώρα μας. Κάνουν απλοϊκούς συσχετισμούς που δεν “πατάνε” σε στέρεο έδαφος. Το ζήτημα έχει σχέση με την καθαρότητα των κομματικών θέσεων και των προσώπων.

Δυστυχώς ακόμη το ΠΑΣΟΚ κάνει λάθη τραγικά. Γι’ αυτό δεν λέει να ανακάμψει. Δεν είναι δυνατόν να παιδεύεται τόσα χρόνια και το ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου να κερδίσουν κάποιους πόντους στις δημοσκοπησεις, οι οποίες φέρνουν κυρίαρχο τον Καραμανλή και πάντα πρώτη τη Νέα Δημοκρατία. Τι φταίει; Πρέπει σαφώς να απαλλαγεί το ΠΑΣΟΚ από τα βαρίδια του παρελθόντος. Είναι εύκολο; Μπορεί να ήταν εύκολο, αλλά οι κομματικές διαδικασίες στο συνέδριο έδειξαν ότι είναι μακρύς ο δρόμος για μια εκ βάθρων αλλαγή. Είναι πολιτικός παιδισμός να ταυτίζεται, λόγου χάρη, η ηλικιακή ανανέωση με την κομματική ανάκαμψη!

Έχω ξαναγράψει ότι ο Γέρος της Δημοκρατίας όταν ξεσήκωνε τα πλήθη ήταν υπερεβδομηκοντούτης! Συνεπώς δεν αποτελεί πανάκεια η τοποθέτηση νέων (ηλικιακά) στελεχών, που έχουν αποδειχθεί στην πράξη ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του ρόλου τους. Εγώ εξακολουθώ να πιστεύω ότι η κομματική αυτοδυναμία μπορεί να πάει τη χώρα σε ήρεμα νερά για πρόοδο και προκοπή.

Να ξεκαθαρίσει το ΠΑΣΟΚ τις διαφορές με τη Νέα Δημοκρατία, να πείσει τον λαό ποια μέτρα μπορούν να ληφθούν και ποια προγράμματα να υλοποιηθούν χωρίς να μείνουν στα χαρτιά, τα στελέχη του να δείξουν ότι δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με προσωπικές φιλοδοξίες και επιχειρηματικά συμφέροντα, ότι μπήκαν στην πολιτική για να προσφέρουν και όχι για να πλουτίσουν, να μην χαριεντίζονται με τους δημοσιογράφους, να πάψουν να χάνουν τον καιρό τους στα τηλεοπτικά παράθυρα, να γνωρίζουν απέξω κι ανακατωτά το Σύνταγμα και τους νόμους, να έχουν σηκωμένα τα μανίκια τους και να δουλεύουν! Γι’ αυτό τους έστειλε ο λαός στη Βουλή. Κι όχι να δίνουν συνεντεύξεις σε life style περιοδικά και ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εκπομπές.

Πλέον δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο χρόνου. Όποιος δεν μπορεί να στρατευτεί με αυτές τις προϋποθέσεις να φύγει! Γιατί δεν ορίζονται, ας πούμε, δυο τετραετίες και μετά ο κάθε κατεργάρης στο σπίτι του; Όπως και για τους δημάρχους! Φτάνει πια! Πολιτεύτηκαν για δυο χρόνια, ας βγουν ξανά στην κοινωνία να αντιμετωπίσουν αυτά που αντιμετωπίζει ο κάθε πολίτης. Από τη στιγμή που κάποιος αποφασίζει να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο δεν είναι δυνατό να σκέφτεται τον εαυτό του. Θυσιάζεται!

Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Δεν χρειάζεται πέταγμα στα… σύννεφα. Η θέση που έχουμε για τα ΜΜΕ είναι εκπεφρασμένη. Πότε σε ανεβάζουν πότε σε κατεβάζουν! Το ΒΗΜΑ αποφάσισε σήμερα να δημοσιοποιήσει μια έρευνα που δείχνει θετικά και ευοίωνα σημάδια για το ΠΑΣΟΚ. Ενδεχομένως να είναι έτσι. Εξηγείται. Εκείνο που δεν εξηγείται είναι η “σταθερή” κατάσταση του Καραμανλή και του κόμματός του, ενώ επί σχεδόν τέσσερα χρόνια μπορεί κανείς να δει τη στάση του ελληνικού λαού που υποφέρει από την ερασιτεχνική διακυβέρνηση της χώρας από τον Καραμανλή. Η νέα δημοσκόπηση της Κάπα Research -όπως γράφει το ΒΗΜΑ- δείχνει ότι ο δικομματισμός αποδεικνύεται εφτάψυχος!

* Ανοδος 2,6% της αξιωματικής αντιπολίτευσης * Σταθερή η ΝΔ στο 29,8% * Πιέσεις και πτώση δημοτικότητας στον ΣΥΡΙΖΑ * Μία από τα ίδια για ΚΚΕ και ΛΑΟΣ

Πριν από δύο μήνες η κυβέρνηση έπεφτε, το ΠαΣοΚ βυθιζόταν, ο ΣΥΡΙΖΑ εκτινασσόταν στο 18% και άπαντες προφήτευαν το τέλος του δικομματισμού. Παρά τα συνεχή αναθέματα όμως, ίσως να αποδειχθεί επτάψυχος.

Η νέα μέτρηση της Κάπα Research, την οποία παρουσιάζει «Το Βήμα της Κυριακής», δείχνει την κυβέρνηση σταθεροποιημένη, τον ΣΥΡΙΖΑ πιεζόμενο, με τις δημοτικότητες των ηγετών του να υποχωρούν σημαντικά, και το ΠαΣοΚ, όχι μόνο να ανακόπτει τη βύθισή του, αλλά και να δημιουργεί συνθήκες ανάκαμψης και δυναμικής επιστροφής. Ηρκεσε, κατά τα φαινόμενα, ένα μεγάλο γεγονός, όπως αυτό της συνόδου του Βουκουρεστίου, για να αναδειχθεί η διαχρονική δυνατότητα του δικομματισμού και να επιβεβαιωθεί η σταθερώς ασκούμενη επιρροή των μεγάλων κομμάτων εξουσίας στην κοινή γνώμη της χώρας.

Οπως προκύπτει από τη νέα μέτρηση των διαθέσεων της κοινής γνώμης, ειδικώς οι δημοτικότητες των κ. Κ. Καραμανλή και Γ. Παπανδρέου – προφανώς υπό την επίδραση των αποτελεσμάτων της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι – εκτινάχθηκαν στα ύψη.

Σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση του Φεβρουαρίου ο Πρωθυπουργός κέρδισε πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες, ανεβάζοντας τις θετικές κρίσεις από 50,5% σε 61,1%, ενώ ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ πέτυχε ακόμη καλύτερη επίδοση, σχεδόν 15 ποσοστιαίων μονάδων.

Η κοινή γνώμη φαίνεται να αξιολόγησε ιδιαίτερα θετικά τη στάση του κ. Παπανδρέου στον χειρισμό του εθνικού θέματος, εκτίμησε ως ειλικρινή τη συμπαράστασή του προς τον Πρωθυπουργό και ικανοποιήθηκε από τις πρωτοβουλίες, όπως και από τις αντιαμερικανικές δηλώσεις του για τη Σούδα. Ετσι οι θετικές κρίσεις γι’ αυτόν έφθασαν στο 53,8%, από μόλις 38% που είχαν μετρηθεί τον περασμένο Φεβρουάριο.

Αντιθέτως, η δημοτικότητα του εξονυχιστικά πια παρατηρούμενου κ. Αλέξη Τσίπρα υποχώρησε περισσότερο από 17 μονάδες και από το «αρχιεπισκοπικό» 76,7% έπεσε στο 59,1%. Μικρότερη από το 56,2%, στο 49,5%, ήταν η κάμψη της δημοτικότητας του κ. Αλέκου Αλαβάνου.

Στην πρόθεση ψήφου η έρευνα καταδεικνύει οριακά κέρδη για την κυβέρνηση από 29,1% σε 29,8%, αύξηση πλέον 2,5 ποσοστιαίων μονάδων για το ΠαΣοΚ, από 23,2% σε 25,8%, γεγονός που προσφέρει ανάσα ανακούφισης στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τη βεβαιότητα ότι η συντελεσθείσα κινητοποίηση ανασυγκρότησης μπορεί να αποδώσει… [συνέχεια ΕΔΩ. ΑΝΤ. ΚΑΡΑΚΟΥΣΗΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 13/4/2008]