ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΞΕΠΕΡΑΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Επίκαιρη ερώτηση προς τον πρωθυπουργό για τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας κατέθεσε ο Γιώργος Παπανδρέου. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, επιδίωξη της κυβέρνησης είναι η κάλυψη των διευρυνόμενων ελλειμμάτων του προϋπολογισμού μέσω ρευστοποίησης δημόσιας περιουσίας. Σύμφωνα με τον Γ. Παπανδρέου, «αν υλοποιηθούν τα σχέδια της κυβέρνησης, η Ελλάδα θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία τα μεγαλύτερα λιμάνια, το σύνολο των μεγάλων αεροδρομίων, οι τηλεπικοινωνίες, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και άλλοι ζωτικοί τομείς της οικονομίας θα είναι ιδιωτικοί ή και θα ελέγχονται από αντίστοιχους οργανισμούς άλλων χωρών».

Όπως επισημαίνει ο Γ. Παπανδρέου, αυτή την «ξεπερασμένη και αποτυχημένη» πολιτική την εφάρμοσαν στο παρελθόν ακραία νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις όπως της Θάτσερ και του Μητσοτάκη, ενώ σήμερα, όλες οι κυβερνήσεις, ακόμη και των ΗΠΑ, αντιλαμβάνονται την ανάγκη ελέγχου και ρύθμισης των αγορών για την προστασία της οικονομίας και των πολιτών, ενώ λαμβάνουν μέτρα θωράκισης των στρατηγικών τους επιχειρήσεων -ακόμη και ιδιωτικών- έναντι επιθετικών εξαγορών από κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Συγκεκριμένα, ο Γ. Παπανδρέου καλεί τον πρωθυπουργό:

• να αποσαφηνίσει δεσμευτικά τις προθέσεις της κυβέρνησης ως προς τη διατήρηση του δημόσιου ελέγχου για τον ΟΤΕ, τα ΕΛΤΑ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, τη ΔΕΗ, τον ΟΣΕ, την ΕΥΔΑΠ, την ΕΥΑΘ και τους άλλους στρατηγικούς οργανισμούς κοινής ωφέλειας της χώρας, και
• να εξηγήσει ποιο όφελος θα έχει ο Έλληνας καταναλωτής αν οι αποφάσεις για τις τηλεπικοινωνίες, για την ηλεκτροπαραγωγή και για τα λιμάνια λαμβάνονται από ξένους επιχειρηματικούς ομίλους αντί του Ελληνικού δημοσίου, καθώς και ποια είναι η σκοπιμότητα της πλήρους ή μερικής παραχώρησης της διοίκησης των επιχειρήσεων αυτών σε ιδιωτικά συμφέροντα αντί της σύναψης στρατηγικών συνεργασιών ή έστω επιμέρους συμπράξεων δημόσιου -ιδιωτικού τομέα όπου αυτό χρειάζεται κάτω από δημόσιο έλεγχο. [ΑΠΕ]

ΝΤΟΡΑ, ΠΑΨΕ ΝΑ ΓΕΛΑΣ ΚΑΙ ΒΑΛΕ ΦΩΝΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ…

Σε διευκρινιστική δήλωση του αναπληρωτή εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, Τομ Κέισι, η οποία εκδόθηκε με αφορμή τις δηλώσεις του βοηθού υπ. Εξωτερικών αρμόδιου για ευρωπαϊκές υποθέσεις, Ντάνιελ Φριντ, περί μακεδονικής γλώσσας και εθνότητας, επισημαίνεται ότι «οι ΗΠΑ δεν παρέχουν επίσημη αναγνώριση γλώσσας ή εθνότητας και κάθε συζήτηση περί μακεδονικής γλώσσας ή εθνότητας δεν πρέπει να έχει καμία συνέπεια στην επίλυση του ζητήματος της ονομασίας μεταξύ Ελλάδας και Μακεδονίας».

Τονίζεται επίσης ότι η Ουάσιγκτον «συνεχίζει να ενθαρρύνει και τις δυο πλευρές να παραμείνουν εμπλεκόμενες στη διαδικασία του ΟΗΕ και να συνεχίσουν να εργάζονται προς μια κοινά αποδεκτή λύση το ταχύτερο δυνατό».

Ωστόσο, οι ασθενικές αντιδράσεις της ελληνικής πλευράς [βλέπε δηλώσεις της Μπακογιάννη: "Οι δηλώσεις αυτές δεν βοηθούν"!], μάλλον “ενθαρρύνουν” τους Αμερικανούς να συνεχίσουν να αναμειγνύονται θαρρετά και δίχως ίχνος ντροπής στη διαπραγματευτική προσπάθεια που υποτίθεται ότι γίνεται στο πλαίσιο του ΟΗΕ. Ας μάθουν ιστορία πρώτα και μετά να μπαίνουν στη μέση!

ΣΚΑΝΔΑΛΑ – ΚΑΠΡΑΝΟΣ – ΤΣΠΕΑΘ – ΟΜΟΛΟΓΑ – ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Στο πόρισμα γίνεται ειδική αναφορά στα κριτήρια με τα οποία η κυβέρνηση επέλεξε τον κ. Δ.Καπράνο (φωτογραφία) για τη θέση του προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ. Αναλύοντας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του προέδρου του ΤΣΠΕΑΘ, ο πρόεδρος της Αρχής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σημαντικότερο ατού του κ. Καπράνου ήταν οι ισχυρές γνωριμίες που είχε με ανώτατα κυβερνητικά στελέχη και ιδιαιτέρως με τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη!

Βασιζόμενος στο Καταστατικό λειτουργίας του ΤΣΠΕΑΘ, το οποίο ρητώς αναφέρει ότι ο πρόεδρος του ΔΣ πρέπει να κατέχει μια εκ των ιδιοτήτων του Συμβούλου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, του δικηγόρου ή του «ειδικού επί θεμάτων κοινωνικής ασφάλισης», καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τόσο ο νυν όσο και ο τέως πρόεδρος του ασφαλιστικού ταμείου των δημοσιογράφων δεν πληρούσαν τα απαραίτητα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα.

«Είναι λίαν αμφίβολο, εάν η επαγγελματική ιδιότης αμφοτέρων των ανωτέρω ως δημοσιογράφων ήταν αρκετή για να προσδώσει σ΄ αυτούς την ιδιότητα προσώπων ειδικών περί τα θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως και κοινωνικής πολιτικής» υπογραμμίζει στο προοίμιο του πορίσματός του ο κ. Ζορμπάς.

Στη συνέχεια του πορίσματός του, ωστόσο, ο πρόεδρος της Αρχής φωτίζει τους στενούς δεσμούς του κ. Καπράνου και της κυβερνητικής παράταξης. «Δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαία η εν προκειμένω παρατηρούμενη εύνοια της διοικήσεως προς τον επιλεγέντα ως πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Δημήτριο Καπράνο» επισημαίνει ο κ. Ζορμπάς και προς επίρρωση των επισημάνσεών του παραθέτει μία προς μία τις διοικητικές θέσεις που κατέλαβε σε δημόσιους οργανισμούς μετά τις εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004.

Με απόφαση του τότε υφυπουργού Ανάπτυξης κ. Ι. Παπαθανασίου, τοποθετείται τον Μάιο του 2004 στο διοικητικό συμβούλιο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου. Τον Σεπτέμβριο του 2004 διορίζεται στο ΔΣ του Ελληνικού Ιδρύματος Γαστρεντερολογίας και Διατροφής με απόφαση του Περιφερειάρχη Αττικής. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιά ο εργασιομανής κ. Καπράνος καταλαμβάνει τη θέση του αντιπροέδρου στον οργανισμό Ελληνικό Φεστιβάλ ΑΕ. Και αυτή τη φορά με απόφαση του κ. Παπαθανασίου. Τον Ιούλιο του 2005, με απόφαση που υπογράφει η τότε αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού κυρία Φάνη Πετραλιά, ο κ. Καπράνος αναλαμβάνει αντιπρόεδρος του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης!

Σαν να μην ήταν αρκετές όλες αυτές οι διοικητικές έγνοιες και οι σκοτούρες που απέρρεαν από τις πέντε θέσεις αυξημένης ευθύνης που κατείχε ο κ. Καπράνος, την επόμενη χρονιά αναμετράται με τα άλυτα προβλήματα του δημοσίου συστήματος Υγείας. Τον Ιούνιο του 2006 τοποθετείται αντιπρόεδρος του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Πειραιά Μεταξά με απόφαση του υπουργού Υγείας κ. Δ. Αβραμόπουλου.

Ο κ. Ζορμπάς κρίνει σκόπιμο να αναφερθεί σε ακριτομυθίες οι οποίες αποκαλύπτουν μια άγνωστη πτυχή των στενών σχέσεων που συνδέουν τον πρόεδρο του ΤΣΠΕΑΘ και τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη. «Ούτε και η εκ μέρους του αναφερόμενη εντός του Ταμείου προσωπική γνωριμία και κοινωνική σχέση με τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών Γεώργιο Αλογοσκούφη, μετά του οποίου συνεδέετο από τα φοιτητικά τους χρόνια» δικαιολογούν τον διορισμό του κ. Καπράνου στο ασφαλιστικό ταμείο των δημοσιογράφων. [ΤΟ ΒΗΜΑ, 8/4/2008]

ΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙΕΙ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΖΟΡΜΠΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΠΕΑΘ

ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ ΑΘΗΝΩΝ- ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Οι φυσικοί και οι ηθικοί αυτουργοί του σκανδάλου

Ο πρόεδρος της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες κ. Γ. Ζορμπάς. Η πρώτη σελίδα της έκθεσης για το ομόλογο των 130 εκατ. ευρώ που αγόρασε το ΤΣΠΕΑΘ (ΙCΟΝ/ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΖΑΜΑΡΟΣ)

Μείζον ζήτημα για την κυβέρνηση και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών προκύπτει από την έκθεση που συνέταξε για το σκάνδαλο των ομολόγων ο πρόεδρος της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες κ. Γ. Ζορμπάς, την οποία φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα «Το Βήμα».

Στην πολυσέλιδη, 32 σελίδων, αναφορά του προέδρου της Αρχής για το ομόλογο αξίας 130 εκατ. ευρώ που αγόρασε το Ταμείο Συντάξεων Προσωπικού Εφημερίδων Αθηνών Θεσσαλονίκης (ΤΣΠΕΑΘ) περιγράφεται εκτενώς το σχέδιο καταλήστευσης των αποθεματικών των Ταμείων, το μεγάλο κόλπο της κυβέρνησης να βάλει χέρι στα διαθέσιμα κεφάλαια των ασφαλιστικών οργανισμών για να καλύψει τις «μαύρες τρύπες» του δημοσίου χρέους… [συνέχεια στο ΒΗΜΑ, ΡΕΠΟΡΤΑΖ Κ. ΧΑΤΖΙΔΗΣ, 8/4/2008]

ΣΚΟΠΙΑΝΟ: ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ… ΤΙ;

Και την επόμενη μέρα τι; Της Βούλας Κεχαγιά [ΤΑ ΝΕΑ, 7/4/2008]

ΚΑΙ ΞΑΦΝΙΚΑ μικροί μεγάλοι, γνώστες-παντογνώστες, σχετικοί και άσχετοι, ριαλιτζούδες και παρουσιαστές ΤV show, όλοι απέκτησαν άποψη για το Σκοπιανό. Αισθάνθηκε «εθνική ανάταση», είπε τηλεπαρουσιάστρια πρωινής ζώνης μετά τη «νίκη» της χώρας μας στο Βουκουρέστι προκαλώντας τα συγκατανευτικά ανεβοκατεβάσματα της κεφαλής της καλεσμένης της, λίγο πριν τραγουδήσουν όλοι μαζί και πλέι μπακ ποτ-πουρί ασμάτων λαϊκής τραγουδίστριας. Είναι εντυπωσιακό το πόσο απρόσμενα ανακάλυψαν κάποιοι τον Ψωμιάδη που έκρυβαν μέσα τους… Εξίσου εντυπωσιακή και η ευκολία με την οποία αναπαράγονται τόσο κοινότοπες εθνικοπατριωτικές κορόνες από τόσα διαφορετικά χείλη στα Μέσα Ενημέρωσης. Τόσο, που σου γεννιέται η απορία: Μα καλά, γιατί δεν βρέθηκε κανείς (ή σχεδόν κανείς) να αναρωτηθεί και να ρωτήσει ακολούθως την κυβέρνηση που μας έκανε τόσο υπερήφανους: «Και τόσο καιρό πού ήσασταν; Γιατί δεν πείσατε τους Αμερικανούς “συμμάχους μας” να μην εμμείνουν στην πρόσκληση της FΥRΟΜ με το όνομα “Μακεδονία”; Γιατί να αναγκαστούμε να καταφύγουμε στο έσχατο των διπλωματικών μέσωντο βέτο- που συνιστά αμυντική κίνηση;». Πώς έγινε και ο φίλος μας κ. Νίμιτς μάς παρουσίασε στο παρά πέντε τη χειρότερη δυνατή πρόταση για την ελληνική πλευρά, κοινώς μάς την έφερε; Και το κυριότερο: Αν τα Σκόπια επιμείνουν, τι θα κάνουμε; Θα ασκούμε διαρκώς το δικαίωμα της αρνησικυρίας; Μια άρνηση δίνει το περιθώριο σε έναν λαό να σκύψει το κεφάλι ή τον πεισμώνει περισσότερο; Τίποτε από όλα αυτά. Κυριάρχησε η απλοϊκότητα. Η κρυφοεθνικοπατριωτική (στα όρια του εθνικισμού) ψωροπερηφάνια ενός έθνους που κατά βάση δεν μπορεί να ξεφύγει από συμπλεγματικές αγκυλώσεις βαλκανικών προδιαγραφών. Ως συνήθως, σ΄ αυτήν τη χώρα αρκεί να κάνεις το αυτονόητο (την αρνησικυρία εν προκειμένω) στην κατάλληλη… συγκυρία για να καταστείς εθνικός ήρωας, μάγκας και τσαμπουκάς.
Για την επόμενη ημέρα, που συνήθως είναι και η σημαντικότερη, ουδείς δείχνει να νοιάζεται και πρωτίστως η κυβέρνηση. Σωστά είπαν κάποιοι ότι δεν χρειάζονται ούτε μεμψιμοιρίες ούτε μιζέρια αλλά ούτε και θριαμβολογίες. Κυρίως, όμως, ούτε και ανοησίες.

ΣΗΜΙΤΗΣ: «ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΝΕΕΣ ΚΑΙ ΠΕΙΣΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΜΟΝΙΑ»

Πολύ σωστά η Ελλάδα αξιοποίησε την ευκαιρία στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι για να υπενθυμίσει ότι δεν έχει λυθεί το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, ο οποίος μίλησε σε εκδήλωση του ΟΠΕΚ (Όμιλος για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας), στην Αποθήκη Δ΄ του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, με θέμα «σκέψεις για μια προοδευτική διακυβέρνηση».

Είπε, όμως, πως τα πράγματα δεν είναι εύκολα γιατί πολλές χώρες που συμπαραστάθηκαν στην Ελλάδα στο Βουκουρέστι δεν θεωρούν το θέμα σημαντικό και δεν θα συμπαρίστανται για πάντα. Γι’ αυτόν τον λόγο σημείωσε πως η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να αναλάβει αμέσως πρωτοβουλίες στον ΟΗΕ, την Ε.Ε. και το Συμβούλιο Ασφαλείας για να βρεθεί λύση.

Ο Κ. Σημίτης επέκρινε τον πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή ότι δεν έκανε το ίδιο το 2004, όταν επρόκειτο να αποφασιστεί η έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Ε.Ε. με την Τουρκία. Δεν είπε, δηλαδή, ότι αυτές θα αρχίσουν αφού γίνουν βήματα στο θέμα της υφαλοκρηπίδας και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Παρατήρησε, επίσης, ότι από το 2004 και μετά δεν έγινε καμιά πρόοδος στα ελληνοτουρκικά.

Ο πρώην πρωθυπουργός παρουσίασε τις σκέψεις του για την προοδευτική διακυβέρνηση, λέγοντας πως αυτή «χρειάζεται νέες και πειστικές ιδέες που αποτελούν την προϋπόθεση πολιτικής ηγεμονίας».

«Η αντιπολίτευση που θέλει να αποκτήσει πολιτική ηγεμονία πρέπει να ξεπεράσει το στάδιο, κατά το οποίο η δραστηριότητα της συνίσταται μόνο στο στην παρακολούθηση και τον σχολιασμό των κυβερνητικών κινήσεων», σημείωσε και στο ερώτημα γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν εισπράττει τη φθορά του κυβερνώντος κόμματος, απάντησε: «Το ίδιο φαινόμενο έχει παρατηρηθεί και σε άλλες χώρες. Συμβαίνει όταν οι ψηφοφόροι έχουν μειωμένες προσδοκίες από πρόσωπα και παρατάξεις ή θέλουν να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια τους γενικά με την πολιτική ζωή. Για να εισπράξει ένα κόμμα τη φθορά των άλλων πρέπει να δημιουργεί την πεποίθηση ότι μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα θέματα εξουσίας».

Πρόσθεσε πως η φθίνουσα απήχηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η μειωμένη πειστικότητα του προοδευτικού χώρου προκαλούνται από διάφορα στερεότυπα που έχουν καλλιεργηθεί (π.χ. η πλειοψηφία της κοινής γνώμης θεωρεί ότι οι συντηρητικοί μπορούν να ασκήσουν πιο αποτελεσματική πολιτική) και αναρωτήθηκε: «Γιατί να απορούμε, όμως, ότι οι πολίτες δεν μας εμπιστεύονται, όταν εμείς οι ίδιοι αμφισβητούμε τα επιτεύγματα μας;”

Αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση της χώρας είπε ότι η δραχμή θα είχε υποτιμηθεί δύο φορές, αν δεν υπήρχε το ευρώ, και παρατήρησε πως το ευρώ δεν θα είναι για πάντα «σανίδα σωτηρίας».

Τάχθηκε υπέρ της ενότητας του προοδευτικού χώρου και είπε ότι σωστά το εκλογικό σύστημα επιδιώκει την ύπαρξη σταθερών κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών και περιορίζει την αναλογικότητα της εκπροσώπησης. Στο σημείο αυτό ανέφερε ως παράδειγμα προς αποφυγή την περίπτωση της Ιταλίας, όπου είπε ότι στα 8 χρόνια της πρωθυπουργικής του θητείας γνώρισε 6 Ιταλούς πρωθυπουργούς.

Για τη θέση του ΣΥΝ να καταργηθεί η συμμετοχή της Ελλάδας στην ΟΝΕ σχολίασε «δεν ξέρουν τι γράφουν στο πρόγραμμα τους», ενώ για όσους θέτουν θέμα απόσυρσης της Ελλάδας από την Ε.Ε. αντέδρασε λέγοντας «να αποσυρθούμε μόνοι μας σε ένα βράχο». [ΑΠΕ]