
Απριλίου 1, 2008
ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «ΩΡΑ ΝΑ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»

Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
«Η θεραπεία της αλήθειας- αλλά και η εξυπηρέτηση των σύγχρονων αναγκών της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης- υπαγορεύει την εξεύρεση σύνθετης ονομασίας, με περιεχόμενο γεωγραφικό, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τη διαφοροποίηση μεταξύ της αρχαίας Μακεδονίας και του κράτους της πΓΔΜ» επισημαίνει σε δημόσια τοποθέτησή της η Ακαδημία Αθηνών. Αναλυτικότερα, η Ακαδημία επισημαίνει μεταξύ άλλων τα εξής:
1. Η Μακεδονία αποτελεί σήμερα γεωγραφική ζώνη, τα όρια της οποίας εκτείνονται σε περισσότερα του ενός κράτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Το αρχαίο ελληνικό όνομα «Μακεδονία» φέρει μια συγκεκριμένη περιφέρεια της σύγχρονης Ελλάδος. Υπό το όνομα Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΣΔΜ) λειτούργησε ένα από τα ομόσπονδα κράτη τα οποία συναποτελούσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία. Το όνομα όμως της Μακεδονίας έφερε, αρχικά, επί μακρούς αιώνες κατά την αρχαιότητα, η περιοχή η οποία ταυτίζεται- κατά περίπου 90%- με τη σημερινή ελληνική επαρχία της Μακεδονίας. Η τυχόν απόδοση του ονόματος αυτού σε ένα ανεξάρτητο κράτος, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό ο οποίος να αντανακλά σαφώς τις γεωγραφικές και ιστορικές αυτές πραγματικότητες, συνεπάγεται τον κίνδυνο να διεκδικήσει το συγκεκριμένο κράτος, και μάλιστα κατ΄ αποκλειστικότητα, τη χρήση του όρου «Μακεδονία» ή των παραγώγων του.
2. Η «γεωγραφική» έννοια η οποία έχει προσδοθεί στον όρο Μακεδονία υπήρξε ανεξάρτητα από οποιαδήποτε εθνολογική, κρατική ή, έστω, και διοικητική διαίρεση στον χώρο της Νότιας Βαλκανικής. Κατά τη μακραίωνη περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, τη συγκεκριμένη περιφέρεια συνέθεταν τα βιλαέτια της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και τμήμα του βιλαετίου του Κοσσόβου- όπου και εντασσόταν το σαντζάκιο των Σκοπίων. Η προβολή, κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα, των σερβικών και βουλγαρικών διεκδικήσεων επί των εδαφών που κατοικούνταν κατά πλειοψηφία από το σλαβικό στοιχείο συνάπτεται οπωσδήποτε με το γεγονός της πληθυσμιακής υπεροχής στη συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη.
3. Τα διδάγματα τα οποία θα ήταν νοητό να αντληθούν από την έγκυρη αναφορά στο ιστορικό παρελθόν συμπίπτουν με την επιβεβλημένη συνηγορία υπέρ της επιβολής λύσης εξυπηρετικής για τη σταθερότητα και την ειρήνη της περιοχής. Η ανακίνηση παρωχημένων επεκτατικών βλέψεων θα συνδυαζόταν μοιραία με την τεχνητή κατασκευή μιας και μόνης Μακεδονίας. Αντίθετα, η συστηματική έρευνα καταδεικνύει ότι η θεραπεία της αλήθειας- αλλά και η εξυπηρέτηση των σύγχρονων αναγκών της συγκεκριμένης γεωγραφικής ζώνης- υπαγορεύει την εξεύρεση σύνθετης ονομασίας με περιεχόμενο γεωγραφικό, η οποία θα λαμβάνει υπόψη τη διαφοροποίηση μεταξύ της αρχαίας Μακεδονίας και του κράτους της πΓΔΜ.
Οι διαπιστώσεις αυτές υπαγορεύουν την υιοθέτηση λύσης του επίμαχου προβλήματος, η οποία δεν θα ήταν εύλογο να θεωρηθεί μονομερής. Η επιλογή, αντ΄ αυτής, της παράτασης του αδιεξόδου περί της ονομασίας της πΓΔΜ, όχι μόνον εκτρέφει βλέψεις εξακολουθητικά επεκτατικές, αλλά και διαιωνίζει τη γενικότερη αστάθεια σε περιφερειακή κλίμακα.
ΣΚΟΠΙΑ, ΣΚΟΠΙΑ, ΣΚΟΠΙΑ… ΦΑΤΕ ΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ!
Νέες τιμές στα διόδια από αύριο Τετάρτη 2 Απριλίου
Ειδικότερα, η κοινοπραξία “Νέα Οδός ΑΕ” που κατασκευάζει την Ιονία Οδό από το Αντίρριο μέχρι τα Γιάννενα και θα εκμεταλλεύεται λειτουργώντας παράλληλα και συντηρώντας το τμήμα του ΠΑΘΕ από τη Μεταμόρφωση Αττικής μέχρι τη Σκάρφεια Λοκρίδος, ανακοίνωσε τις εξής τιμές: Στις Αφίδνες (Κιούρκα), το Σχηματάρι και την Τραγάνα τα δίκυκλα και τα τρίκυκλα θα πληρώνουν 1,90 ευρώ, τα ελαφρά οχήματα με ύψος μέχρι 2,20 μέτρα θα πληρώνουν 2,75 ευρώ, τα φορτηγά, λεωφορεία κλπ μέχρι τέσσερις άξονες 6,90 ευρώ και τα φορτηγά με περισσότερους από τέσσερις άξονες 9,60 ευρώ. Οι τρεις συγκεκριμένοι σταθμοί θα λειτουργούν όπως είναι σήμερα, δηλαδή θα καταβάλλουν διόδια μόνο όσοι κατευθύνονται στο ρεύμα από Αθήνα προς Λαμία-Λάρισα-Θεσσαλονίκη.
Εξάλλου, αυξημένες τιμές διοδίων είχε ανακοινώσει νωρίτερα και η κοινοπραξία “Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου ΑΕ” που κατασκευάζει το τμήμα Ράχες Μαλιακού-Κλειδί Ημαθίας. Νέες αυξημένες τιμές θα εισπράττονται από τις 2 Απριλίου στα διόδια Πελασγίας, Μοσχοχωρίου, Τεμπών και Λεπτοκαρυάς από την εταιρεία “Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου ΑΕ”. Και οι τέσσερις αυτοί σταθμοί διοδίων θα λειτουργούν εφεξής και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Ειδικότερα:
Τα δίκυκλα και τα τρίκυκλα προς Αθήνα, αλλά και προς Θεσσαλονίκη θα καταβάλουν στην Πελασγία 1,30 ευρώ, στο Μοσχοχώρι 1,80, στα Τέμπη 0,90 και στη Λεπτοκαρυά 1,60 ευρώ.
Τα ελαφρά οχήματα με ύψος έως 2,20 μ. θα καταβάλουν στην Πελασγία 1,90 ευρώ, στο Μοσχοχώρι 2,50, στα Τέμπη 1,30 και στη Λεπτοκαρυά 2,20 ευρώ.
Τα φορτηγά με 2 ή 3 άξονες και ύψος μεγαλύτερο από 2,20 μ. θα καταβάλουν στην Πελασγία 4,60 ευρώ, στο Μοσχοχώρι 6,30, στα Τέμπη 3,30 και στη Λεπτοκαρυά 5,60 ευρώ.
Τα φορτηγά με τέσσερις και πάνω άξονες και ύψος μεγαλύτερο από 2,20 μέτρα, θα καταβάλουν στην Πελασγία 6,50 ευρώ, στο Μοσχοχώρι 8,80, στα Τέμπη 4,60 και στη Λεπτοκαρυά 7,80 ευρώ.
ΥΠΠΟ: ΑΝΤΕ ΠΑΛΙ … «ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ»!
Αν πάρει κανείς «τοις μετρητοίς» τις χτεσινές δηλώσεις του υπουργού Πολιτισμού, Μ. Λιάπη, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, προκύπτει ότι όλες οι προηγούμενες ηγεσίες του ΥΠΠΟ, τουλάχιστον επί ΝΔ, εγκαλούνται, ακόμη και με αστικά δεδομένα, για «αδιαφάνεια», «μικροκομματικές σκοπιμότητες» και …«ανορθολογισμό». Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι ένα είδος «τακτοποίησης», για προπαγανδιστικούς λόγους, ώστε να εφαρμόζεται, απρόσκοπτα, η ίδια αντιδραστική πολιτική. Από αυτή την άποψη, ακόμη και η ανακοίνωση περί κατάργησης του «ειδικού λογαριασμού» του ΥΠΠΟ στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται. Γι’ αυτό και η ρητορική «καραμέλα» περί …«επανίδρυσης».
Συγκεκριμένα, ο υπουργός είπε, μεταξύ άλλων, ότι μετά την «κρίση» στο ΥΠΠΟ «διαμορφώνουμε νέα στρατηγική». Δηλαδή: «Εξορθολογίζουμε τις δαπάνες. H πολιτική των επιδοτήσεων θα γίνεται με γνώμονα το συμφέρον του πολιτισμού, και όχι μικροκομματικές σκοπιμότητες. Τα πάντα θα αξιολογούνται, τα πάντα θα ελέγχονται (…) Ολες οι αποφάσεις θα δημοσιεύονται και όλες οι συζητήσεις στο υπουργείο, σε όλα τα θεσμικά όργανα, θα είναι ανοιχτές στους δημοσιογράφους. Θέλω, με άλλα λόγια, να “επανιδρύσουμε” το ΥΠΠΟ». Πρόσθεσε ότι καταργείται ο «περιώνυμος ειδικός λογαριασμός» και όλες οι δαπάνες από τον επόμενο προϋπολογισμό θα ενταχθούν στον τακτικό, «ώστε να υπάρχουν καθημερινοί έλεγχοι».
Ο Μ. Λιάπης είπε ότι με τον πρωθυπουργό συζήτησαν τα οικονομικά του πολιτισμού. Δεν προχώρησε σε λεπτομέρειες, αρκούμενος να σημειώσει πως η «ενίσχυση» θα είναι …«στα μέτρα βέβαια της δημοσιονομικής μας πολιτικής». Τέλος, είπε ότι χτες θα «περνούσε» στη Βουλή μία τροπολογία για τη σύσταση διαχειριστικής αρχής στο ΥΠΠΟ σε σχέση με το Δ΄ ΚΠΣ, ώστε να έχει τη «δυνατότητα να κάνει πολιτιστικές επενδύσεις με τους ευρωπαϊκούς πόρους».
Επαναλαμβάνουμε ότι αυτό που έχει σημασία για τους ανθρώπους στον πολιτισμό και το λαϊκό κίνημα είναι ο προσανατολισμός των χρηματοδοτήσεων και, βέβαια, η γενναία αύξησή τους. Αυτό είναι το βασικό κριτήριο που θα πρέπει να «μετρά» την «αποδοτικότητα» των κοινοτικών πόρων και τα χρήματα του «ειδικού» λογαριασμού που «περνούν» στον τακτικό προϋπολογισμό. Και, βέβαια, αυτός ο προσανατολισμός είναι δεδομένος υπέρ του κεφαλαίου. [Ριζοσπάστης, 1/4/2008]
Πέθανε ο σκηνοθέτης Ζυλ Ντασσέν
Πολιτογραφημένος Έλληνας εδώ και δεκαετίες ο Αμερικανός σκηνοθέτης Ζυλ Ντασσέν έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών στα 97 του χρόνια αφήνοντας την τελευταία του πνοή στο σπίτι στην Αθήνα στην πόλη που λάτρεψε μέσα από τη σχέση του με τη Μελίνα Μερκούρη. Ο ίδιος ο φιλέλληνας σκηνοθέτης είχε δηλώσει “ήμουν Έλληνας ακόμη κι όταν δεν το γνώριζα. Η Ελλάδα είναι το σπίτι μου”. Τα τελευταία χρόνια ταλαιπωρήθηκε από προβλήματα υγείας αλλά η κατάσταση είχε επιδεινωθεί το τελευταίο διάστημα. Ο Ντασσέν υπήρξε θύμα του μακαρθισμού με αποτέλεσμα να φύγει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και να συνεχίσει τη ζωή και την τέχνη του στη Γαλλία και στην Ελλάδα. Τρεις δεκαετίες περίπου είχε αποχωρήσει από τα κινηματογραφικά πλατό αλλά οι ταινίες του εξακολουθούν να προσελκύουν το ενδιαφέρον των απανταχού σινεφίλ. Ταινίες που εκτείνονται από το αστυνομικό γκανγκστερικό φιλμ νουάρ ως τον κοινωνικό ρεαλισμό και το λυρικό εξπρεσιονισμό.Ο Ζυλ Ντασσέν ένα από τα οκτώ παιδιά ρωσοεβραίου κουρέα γεννήθηκε στο Μίντλ Τάουν του Κονέκτικατ των Ηνωμένων Πολιτειών. Συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Μαρκ Χέλνγκερ με τον οποίο έκανε δύο ταινίες και η συνεργασία σταμάτησε όταν αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί λόγω των μακαρθικών διώξεων. Ο πρώτος του γάμος ήταν με την Μπεατρίς Λονέρ με την οποία απέκτησαν δύο παιδιά. Τον διάσημο γάλλο τραγουδιστή Τζο Ντασσέν (που ο πρόωρος θάνατός του προκάλεσε πλήγμα στον σκηνοθέτη) και την ηθοποιό Ζουλί Ντασσέν. Η σχέση της ζωής του ήταν με την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη την οποία και παντρεύτηκε. Μαζί γύρισαν τις ταινίες “Ποτέ την Κυριακή”, “Τοπ Καπί” και “Φαίδρα”. Μετά το θάνατό της έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη που είχε σαν σκοπό την προώθηση της δημιουργίας του νέου Μουσείου της Ακρόπολης και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού. Τα έσοδα από τις ταινίες του ο σκηνοθέτης τα είχε παραχωρήσει στο ίδρυμα προκειμένου να ενισχυθεί ο αγώνας για την επιστροφή των μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο.
Γνωστός και για την αντιδικτατορική του δράση την περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα ο Ντασσέν είχε πει “ζούσα μια διαφορετική εξορία από το ‘ 67 έως το ‘ 74 σκηνοθέτησα μία μόνο ταινία γιατί η καρδιά μου είχε μόνο απογοήτευση για τη δικτατορία στην Ελλάδα. Αφοσιώθηκα στη Μελίνα μένοντας πλάι της όσο το δυνατόν περισσότερο, οι ταινίες δεν βρίσκονταν καν στο μυαλό μας, γυρίσαμε μία , την “Υπόσχεση την αυγή” απλώς και μόνο επειδή είχαμε υπογράψει τα συμβόλαια”. Σημαντικότερες ταινίες του ” Ο δήμιος των κολασμένων” (1947), “Άνθρωποι του αίματος” (1949), “Η νύχτα και η πόλη” (1950) , “Ριφιφί” (1955), “Ο Χριστός ξανασταυρώνεται” (1957), “Ποτέ την Κυριακή” (1960), “Φαίδρα” (1962) , “Τοπ Καπί” (1964), “Υπόσχεση την αυγή” (1970), “Κραυγή γυναικών” (1978).Ο ίδιος σε συνέντευξή του είχε δηλώσει ότι αγαπημένη του ταινία υπήρξε το ντοκιμαντέρ “Δοκιμή” ένα φιλμ για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου που όμως όπως διευκρίνισε “δεν είχε δει κανείς”. Η ταινία του “Ποτέ την Κυριακή” υποψήφια για Όσκαρ σκηνοθεσίας και σεναρίου απέσπασε τελικά το Όσκαρ καλύτερης μουσικής και τραγουδιού για τα Παιδιά του Πειραιά. Στην Αθήνα ο Ζυλ Ντασσέν σκηνοθέτησε και τρία θεατρικά έργα “Την όπερα της Πεντάρας”, “το Γλάρο”, και “Το θάνατο του εμποράκου”. Σε συνέντευξή του είχε δηλώσει “ξεκίνησα από το θέατρο και λόγω του θεάτρου είχα αρχίσει από νωρίς να σέβομαι και να αγαπώ την Ελλάδα “. Η εξόδιος ακολουθία θα ψαλεί το μεσημέρι της Τετάρτης στον ισραηλιτικό τομέα του τρίτου νεκροταφείου ενώ η ταφή του θα γίνει στο πρώτο νεκροταφείο, δίπλα στη σύντροφο της ζωής του, Μελίνα.
«Η Ελλάδα θρηνεί την απώλεια ενός σπάνιου ανθρώπου, ενός σημαντικού δημιουργού και πραγματικού φίλου. Θρηνούμε την απώλεια ενός Έλληνα πρώτης γενιάς που μαζί με τη σύντροφό του, την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, δεν σταμάτησε ποτέ να δείχνει έμπρακτα την αγάπη του για καθετί σπουδαίο και πραγματικό που γεννήθηκε σ’ αυτό τον Τόπο», τόνισε σε δήλωσή του ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής και πρόσθεσε: «Για όσους είχαμε την τιμή να τον γνωρίσουμε προσωπικά, το πάθος, η ακατάβλητη δημιουργική του ενέργεια, η αγωνιστικότητα και η ευγένεια του θα μείνουν αξέχαστα. Για τις γενιές των συμπατριωτών του Ελλήνων του αύριο, το πολυδιάστατο έργο του θα μείνει ζωντανή παρακαταθήκη».

