Με κατηγορηματικό τρόπο ο Κώστας Σημίτης [σε εκδήλωση του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας] τάχθηκε κατά της διάσπασης του ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτόχρονα άφησεσυγκεκριμένες αιχμές για την αντιπολιτευτική τακτική του η οποία δεν του επιτρέπει «να ξαναβρεί το νήμα της νίκης». «Η ενότητα του προοδευτικού χώρου υπό τις σημερινές συνθήκες είναι αναγκαία. Πρέπει να ενισχυθεί. Στάσεις και επιλογές που οδηγούν σε διάσπαση δυνάμεων δεν συμβάλλουν στην προσπάθεια απομάκρυνσης της συντηρητικής παράταξης» είπε σε χθεσινή ομιλία του ο πρώην πρωθυπουργός, σχολιάζοντας έτσι θετικά την τελευταία εξέλιξη στο ΠΑΣΟΚ, μετά την υποχώρηση του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ο πρώην υπουργός ήταν στο ακροατήριο, όχι όμως και ο Γιώργος Παπανδρέου. [ΓΙΑΤΙ δεν ήταν κι ο Παπανδρέου;] Επισήμανε ότι στην Ελλάδα για πρώτη φορά το κυβερνητικό κόμμα χάνει σε απήχηση, αλλά το πρώτο κόμμα της αντιπολίτευσης δεν εισπράττει τη φθορά. Εξήγησε ότι αυτό συμβαίνει «όταν οι ψηφοφόροι έχουν μειωμένες προσδοκίες από πρόσωπα και παρατάξεις» και πρόσθεσε ότι για να ανατραπεί αυτό και το κόμμα να έχει πιθανότητες επιτυχίας, «πρέπει να αντιπαραθέτει στη δυσαρέσκεια τα δικά του σχέδια ανασυγκρότησης. Ελπίζω -πρόσθεσε- οι προσπάθειες που κάνει τώρα το ΠΑΣΟΚ να το βοηθήσουν να ξαναβρεί το νήμα της νίκης».
Ευθεία βολή κατά της ΓΣΕΕ για την περίπτωση του εργατολόγου Χρήστου Νικολουτσόπουλου εξαπέλυσε ο Κώστας Σημίτης. «Δικηγόρος συνδικαλιστικών οργανώσεων έχει αναλάβει με εργολαβική αμοιβή τη δικαστική επιδίωξη της μονιμοποίησης εργαζομένων. Το θέμα ρυθμίστηκε νομοθετικά χωρίς να υπάρξουν δικαστικές ενέργειες. Παρ’ όλα αυτά ζήτησε με εξώδικα και αγωγές την καταβολή της αμοιβής του», είπε ο πρώην πρωθυπουργός και το χαρακτήρισε «δείγμα της προσαρμοστικής ηθικής που επικρατεί σε ορισμένους χώρους». Και πρόσθεσε δηκτικά: «Το συνδικάτο συστήνει το νομικό σύμβουλό του ως δικηγόρο και δεν ενοχλείται που αυτός συμφωνεί εργολαβικές αμοιβές. Εν συνεχεία ο νομικός σύμβουλος απαιτεί αμοιβές που δεν δικαιούται, γιατί υπολογίζει στην αδιαφορία ή δυστυχώς και στη συνεργασία της συνδικαλιστικής οργάνωσης». Την έντονη αντίδραση του τέως προέδρου της ΓΣΕΕ, Χρήστου Πολυζωγόπουλου, προκάλεσε η αναφορά του κ. Σημίτη στον εργατολόγο, ο οποίος δήλωσε:«Είμαι έξω φρενών. Θα μπορούσα να σκεφθώ ότι ο πρώην πρωθυπουργός έπεσε θύμα παραπληροφόρησης, αλλά ο Κ. Σημίτης ό,τι κάνει το κάνει πάντα συνειδητά. Ουδέποτε έφθασε καταγγελία στη ΓΣΕΕ, γραπτή ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, για μη σύννομη δράση του εργατολόγου. Είναι απαράδεκτο ο Κ. Σημίτης, που κράτησε σε ομηρία δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους, οδηγώντας τους με αυτό τον τρόπο σε δικηγόρους, να μέμφεται τώρα συνδικαλιστικές οργανώσεις και συμβασιούχους. Μην προσπαθεί να φορτώσει τις δικές του ευθύνες στα συνδικάτα και στους συμβασιούχους»
Κι όλα τα παραπάνω σε μια ατμόσφαιρα ΥΠΟΧΩΡΗΣΗΣ του ΠΑΣΟΚ, έτσι τουλάχιστον όπως αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις. Οι χαζοχαρούμενες διαπιστώσεις κάποιων στελεχών ότι δεν αποτυπώνεται η πραγματικότητα, ότι τα μέσα ενημέρωσης ακόμη βάλλουν κατά του Κινήματος και άλλες παρόμοιες αφελείς δικαιολογίες, δείχνουν πολιτικό παιδισμό. Έχει χαθεί η σοβαρότητα, η αυτοκριτική και η καθαρή σκέψη. Η περιώνυμη ΕΝΟΤΗΤΑ δεν διακρίνεται καν, το εγερτήριο σάλπισμα δεν πιστεύω ότι πρόκειται ποτέ ν’ ακουστεί, οι περίφημες κομματικές διαδικασίες πραγματοποιούνται κατ’ επίφαση και τα μέλη που συμμετέχουν καταχρηστικά τις δέχονται με τον τρόπο που γίνονται, σαν να σπρώχνουν τον καιρό, να έρθει πιο γρήγορα (!) η πολυπόθητη ημερομηνία για το Συνέδριο, να υπερτερήσουν οι μεν και να κατατροπωθούν οι δε, και ο Καραμανλής να απολαμβάνει την επικυριαρχία του – σκασίλα του αν το κλίμα είναι αρνητικό!
Εκκληση προς όλους να συστρατευθούν σε κοινούς στόχους απηύθυνε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος μιλώντας κατά την ενθρόνισή του. Οπως είπε ο κ. Ιερώνυμος, είναι ζωτικής σημασίας Εκκλησία και Πολιτεία να συνεργαστούν διατηρώντας τους διακριτούς ρόλους τους, με στόχο την υπηρέτηση του λαού. Καθήκον της Εκκλησίας, είπε, είναι να διατυπώνει λόγο και όχι να αμφισβητεί τους θεσμούς και να λαμβάνει πολιτικές θέσεις, αλλά να εκφράζει την αγωνία της κοινωνίας και να αναπτύσσει πνευματικά αντισώματα απέναντι στα φαινόμενα που εκφυλίζουν το πρόσωπο της κοινωνίας. Χρέος, παράλληλα, είπε, είναι ότι οι άνθρωποι της Εκκλησίας έχουν χρέος να μαρτυρούν με αγωνία ότι η Εκκλησία υπάρχει για να ενώνει τους ανθρώπους και αυτό επιτυχάνεται, όπως τόνισε, με έργα και όχι με λόγια. Γι’ αυτό, πρόσθεσε, η Εκκλησία δεν πρέπει να σιωπά στα προβλήματα των ανθρώπων.
