ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ

Δεκεμβρίου 4, 2007

ΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕΙ!

Κατηγορίες: Uncategorized — Tags:, , — diktyon @ 2:37 μμ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΣ

 

ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ με δύναμη – ήταν και η συγκυρία τέτοια που μας ενέπνευσε. Είπαμε ότι το ΔΙΚΤΥΟ με δυσκολίες, με κούραση, θα κυκλοφορεί. Είναι αλήθεια ότι μετά την επανεκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην προεδρία του Κινήματος, κάπως χαλαρώσαμε. Κι όχι μόνον αυτό. Κάπου φρακάραμε λόγω οικονομικών δυσκολιών. ΟΜΩΣ, εδώ είμαστε και πάλι, σε λίγο θα ξαναβγούμε στην πιάτσα. Θέλουμε κοντά μας τους φίλους που αποκτήσαμε γιατί η αλληλοενημέρωση μπορεί να καλύψει ένα σωρό ελλείψεις που όλοι μας έχουμε. Κι όπως καταλαβαίνουμε πλέον, τα μέσα ενημέρωσης των μεγαλο-εκδοτών / καναλαρχών συνεχίζουν το “παιχνίδι” τους. Όπως επίσης συνεχίζουν να παίζουν με το ΠΑΣΟΚ και ορισμένοι δημοσιογράφοι, που ασκούν διατεταγμένη δημοσιογραφία. Ας μην παραξενεύετε κανείς. Υπάρχουν και τέτοιοι δημοσιογράφοι, οι οποίοι έχουν βάλει στο στόχαστρο την απαξίωση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και του ίδιου του Παπανδρέου.

Ωστόσο, το μόνο που τους προτείνουμε είναι να παρακολουθούν τη δραστηριότητα και του Παπανδρέου και των στελεχών του, να διαβάζουν τα κείμενα που δημοσιοποιούνται, να προσπαθήσουν να νιώσουν το καινούργιο που έρχεται. Η σχεδιασμένη προκατάληψη δεν θα τους οδηγήσει παρά μόνον στην προσωπική συντριβή τους. Ο Παπανδρέου ασκεί αντιπολίτευση και μάλιστα σκληρή. Κάποιοι δημοσιογράφοι δεν έχουν καμιά διάθεση να το καταλάβουν αυτό. Προφανώς θα μιλούσαν για “αντιπολίτευση” εάν έβλεπαν τον Παπανδρέου, ας πούμε, ή τον Πάγκαλο, να ορμάνε με τίποτα καλάσνικοφ στο Μέγαρο Μαξίμου ή στη Βουλή για να “καθαρίσουν” τον Καραμανλή και τον Αλογοσκούφη! Καλό είναι να σοβαρευτούν. Ο λαός είναι περισσότερος από τους αναγνώστες τους.

Υπάρχει και το άλλο: ο εκχυδαϊσμός της σημερινής πολιτικο-δημοσιογραφικής ζωής, που προκαλείται σαφώς από πολλαπλά κέντρα, υπονομεύει όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ, αλλά όλα τα κόμματα μαζί. Και χρειάζεται ευθεία αντιμετώπιση και διάλογος με το λαό. Ωστόσο, ο Παπανδρέου επιμένει στο ζήτημα της επιστροφής της πολιτικής στο προσκήνιο και στην επανασύνδεσή της με τις λαϊκές δυνάμεις, πράγμα που σημαίνει ότι είναι απαραίτητη προϋπόθεση η συλλογική έκφραση και δράση της κοινωνίας. Δηλαδή, πρώτος στόχος είναι η δυνατότητα συμμετοχής των πολιτών σε κρίσιμες αποφάσεις, σε κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι κόμμα ενεργών πολιτών με κοινή ιδεολογική αναφορά, με πολιτική ενότητα, με ηθική αλληλεγγύη. Είναι φανερό ότι πλέον έχει κλείσει ο κύκλος των ισορροπιών, των σχέσεων, των πρακτικών που ταλαιπώρησαν το Κίνημα, δημιουργώντας διαχωρισμούς στη βάση και στην κορυφή.

Κάποιοι από το χώρο των ΜΜΕ φαίνεται πως συνεχίζουν την υπονόμευση. Οι δήθεν θεωρητικές αρλούμπες ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, είναι για τους μαθητές του δημοτικού. Πρέπει να είναι βλάκας κανείς για να μην καταλαβαίνει ότι υπάρχει συγκεκριμένη αφετηρία για την ενορχηστρωμένη αντι-Παπανδρεϊκή αρθρογραφία σε εφημερίδες της «αντιπολίτευσης». Στην αντίθετη περίπτωση, θα πρέπει να αρχίσουμε να θαυμάζουμε για το γεγονός της σύμπτωσης των απόψεων και των θέσεων που διατυπώνονται από διαφορετικούς αρθρογράφους; Αυτοί, με τη σειρά τους, θα ισχυριστούν ότι εφόσον περισσότεροι από έναν έχουν τις ίδιες εκτιμήσεις για το ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου, τότε θα πρέπει να αναζητήσουμε στο ΠΑΣΟΚ και τον Παπανδρέου το λάθος! Όμως ο Παπανδρέου δεν είναι μόνος του…

Με κανέναν τρόπο δεν μπορεί να προχωρήσει το Κίνημα υπό το κράτος διαφόρων δημοσιογραφικών πιέσεων και εκβιασμών. Εξάλλου, δεν είναι δυνατό με ένα άρθρο μιας εφημερίδας να σπάσουν στεγανά, και προσωποπαγείς συσπειρώσεις, ούτε να αποκτηθούν δομές και σταθερές λειτουργίες. Έχω και την αμυδρά εντύπωση ότι επειδή έχει αρχίσει να σπανίζει η τροφοδοσία παραπολιτικών στηλών με σχόλια από τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό και ορισμένοι «ανησυχούν»!

Οι πρόσφατες αντιπαραθέσεις ήταν φυσικό να έχουν διαμορφώσει εντάσεις και ρήγματα που δεν ξεπερνιούνται αυτόματα. Χρειάζεται να διαμορφωθούν σταθεροί πολιτικοί όροι που θα απορρίπτουν τους αποκλεισμούς, την επίδειξη δύναμης ή την τακτική μιας συνεχούς και συνεπούς αντιπολιτευτικής στάσης. Η συλλογικότητα, εξάλλου, δεν συνιστά την απλή καταγραφή των διαφορετικών απόψεων αλλά η σύνθεσή τους μέσα σ’ ένα πλαίσιο καλής πίστης και αλληλοσεβασμού.

Το ΔΙΚΤΥΟ εναρμονίζεται με το γενικό κλίμα ευφορίας στα ηγετικά κλιμάκια του Κινήματος αλλά διατηρεί και το προνόμιο της απόστασης από αυτά και συνεπώς το δικαίωμα τουλάχιστον της δημοσιογραφικής κριτικής. Δεν θα μπορούσαμε, σε καμιά περίπτωση, να μη δούμε τη στενότητα του χρόνου που μας κυνηγάει. Δεν υπάρχουν περιθώρια για χάσιμο χρόνου. Κι αυτό ο Πρόεδρος πρέπει να το λάβει σοβαρά υπόψη του.

Ο πολίτης υφίσταται το στυγνό ρεαλισμό μιας πολιτικής που διαχέεται στην καθημερινή διαχείριση. Οι λαϊκές αντιδράσεις αντιμάχονται το μονόδρομο της μακροοικονομικής περιοριστικής πολιτικής αλλά και σηματοδοτούν την έλλειψη ή την πλημμελέστατη λειτουργία ενός κράτους με κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να συνδέσει την παράδοση με τη συνέχεια και να αντιπολιτευτεί με πάθος, ώστε σύντομα να επανέλθει στην εξουσία υπέρ του λαού.

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: ΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΜΕΣ ΜΕ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

Κατηγορίες: Uncategorized — Tags:, , — diktyon @ 4:18 πμ

«Η κυβέρνηση υπηρετεί τους λίγους και ισχυρούς, αγνοεί τους πολλούς, επιβραβεύει τους αρεστούς και τιμωρεί τους άριστους» υπογράμμισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου στην ομιλία στο Οικονομικό Συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου. Εξαπέλυσε τα πυρά του εναντίον της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία αντί να προχωρήσει στις απαραίτητες ρήξεις και τομές στο οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό σύστημα επιδίδεται σε ένα ατελέσφορο επικοινωνιακό παιχνίδι. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κατηγόρησε την Ν.Δ για ατολμία στον αναπτυξιακό σχεδιασμό της χώρας, χαρακτηρίζοντας αδιέξοδες τις λύσεις κάλυψης των ζημιών και ελλειμμάτων, αφού περιλαμβάνουν υπέρμετρες αυξήσεις των τιμολογίων των ΔΕΚΟ. Ειδική αναφορά έκανε στις εξελίξεις στο ασφαλιστικό, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση προσπάθεια αποποίησης των ευθυνών της για την επίλυση του προβλήματος με την απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος. Τάχθηκε υπέρμαχος των αλλαγών, αρκεί αυτές να έχουν την κοινωνική συναίνεση και να διασφαλίζουν τα συμφέροντα των εργαζομένων, των συνταξιούχων και των παραγωγικών επιχειρηματικών δυνάμεων. Παρουσιάζοντας την αναπτυξιακή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, προσδιόρισε τρεις βασικούς άξονες: Την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος, προκειμένου να απαλλαγεί από τις παθογένειες της κηδεμονίας από εξωθερμικά κέντρα. Τον επανασχεδιασμό του κράτους, ώστε αυτό να γίνει επιτελικό μέσω μιας ουσιαστικής αποκέντρωσης. Την εφαρμογή ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου με σεβασμό στο περιβάλλον και προτεραιότητα στο ανθρώπινο δυναμικό, στην έρευνα, στην γνώση και στις τεχνολογίες αιχμής.

περισσότερα »

Blog στο WordPress.com.